Σαφιάτ Γκουνσζόκοβα και Afina Samugranova, ως διαχειρίστριες της περιουσίας του αποβιώσαντος Omari Emirov ν. Παναγιώτης Π. Αναστάση Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2395/09, 12/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2015:A466 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Αλ. Παναγιώτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2395/09 Μεταξύ: Σαφιάτ Γκουνσζοκοβα και Ηλέκτρα Καλτσίδου, ως διαχειρίστριες της περιουσίας του αποβιώσαντος Omari Emirov τέως από την Λάρνακα. Ενάγουσες και
- Παναγιώτης Π. Αναστάση Λτδ, εκ Λάρνακος
- Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού, εκ Λευκωσίας
- Θέμος Δημητρίου, εκ Λευκωσίας
- Σχολική Εφορία Αγλαντζιάς, εξ' Αγλαντζιάς Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διαταγής του Δικαστηρίου ημ. 9.2.2010 Μεταξύ: Σαφιάτ Γκουνσζόκοβα και Afina Samugranova, ως διαχειρίστριες της περιουσίας του αποβιώσαντος Omari Emirov τέως από την Λάρνακα. Ενάγουσες και
- Παναγιώτης Π. Αναστάση Λτδ, εκ Λάρνακος
- Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού, εκ Λευκωσίας
- Θέμος Δημητρίου, εκ Λευκωσίας
- Σχολική Εφορία Αγλαντζιάς, εξ' Αγλαντζιάς Εναγομένων Αίτηση ημερ. 13.5.2015 υπό εναγομένου 3 - αιτητή για τροποποίηση υπεράσπισης Ημερομηνία: 12 Νοεμβρίου 2015 Για εναγόμενο 3 - αιτητή: κος Χάρης Αρτέμης Για ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση: κος Αριστοφάνης Γεωργίου με Α. Μυλωνά Για εναγόμενο 1 - καθ' ου η αίτηση: κα Στέλλα Ερωτοκρίτου Για εναγόμενο 2 - καθ' ου η αίτηση: κα Δήμητρα Παπαστεφάνου Για εναγόμενο 4 - καθ' ου η αίτηση: κα Γιάννα Γιάγκου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η απαίτηση των εναγουσών αφορά αποζημιώσεις για τον θάνατο του αποβιώσαντος Omari Emirov τέως από την Λάρνακα που επεσυνέβη κατόπιν εργατικού ατυχήματος σε εργοτάξιο κατά την διάρκεια εργασιών στο Γυμνάσιο Αγλαντζιάς. Οι δύο ενάγουσες είναι οι διαχειρίστριες της περιουσίας του ως άνω αποβιώσαντος, ο οποίος καταγόταν από την Γεωργία και κατά τους επίδικους χρόνους εργαζόταν στην υπηρεσία της εναγομένης 1 ως οικοδόμος. Το ατύχημα επεσυνέβη όταν ο αποβιώσας μαζί με ακόμα ένα άτομο, εισήλθαν σε εκσκαφή που ανοίχθηκε για τους σκοπούς των εργασιών, προκειμένου να καθαρίσουν τον χώρο. Δυστυχώς όμως η εκσκαφή κατέρρευσε, καταπλακώνοντας τους με χώμα με αποτέλεσμα να επέλθει ο θάνατος τους. Εντολέας του έργου σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης είναι η εναγομένη 2 Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Υπουργείου Παιδείας ενώ η εναγομένη 4 Σχολική Εφορία ενάγεται ως ιδιοκτήτης και κάτοχος του ακινήτου, στο οποίο επεσυνέβη το ατύχημα. Εργολάβος του έργου ήταν η εναγομένη 1 εταιρεία ενώ ο εναγόμενος 3 με την ιδιότητα του επιβλέποντος μηχανικού, ανέλαβε την ετοιμασία στατικής επιστημονικής μελέτης για το έργο καθώς και την επίβλεψη της εκτέλεσης των εργασιών. Της ολοκλήρωσης των δικογράφων, ακολούθησε τροποποίηση του κλητηρίου αλλά και της υπεράσπισης της εναγομένης 2 Κυπριακής Δημοκρατίας. Επιδόθηκαν επίσης ειδοποιήσεις συνεναγομένων και έγινε ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ των εναγομένων 1 & 2 δυνάμει των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Μετά την έναρξη της ακρόασης και αφού ακούστηκε ένας μάρτυρας για τις ενάγουσες, ο εναγόμενος 3 καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά να τροποποιήσει την υπεράσπιση του. Επιδιώκει συγκεκριμένα, την προσθήκη ισχυρισμών ότι οι εναγόμενοι 2 & 4 ήταν κάτοχοι και/ή ιδιοκτήτες του χώρου, έχοντας υπό την εποπτεία τους το ακίνητο και τα υποστατικά που βρίσκονταν σε αυτό. Σε περίπτωση δε που ο εναγόμενος 3 βρεθεί να υπέχει ευθύνης για το ατύχημα, οι εναγόμενοι 2 & 4 είναι εκ προστήσεως υπεύθυνοι για τις εν λόγω πράξεις ή παραλείψεις του αφού όφειλαν να ασκούν έλεγχο των καθηκόντων που του ανέθεσαν. Επιδιώκει επίσης την διόρθωση ενός τυπογραφικού λάθους στην παράγραφο 2 της υπεράσπισης του. Επιπλέον, ο εναγόμενος 3 επιζητεί να προσθέσει ισχυρισμούς ότι σύμφωνα με το σύστημα εργασίας που καθιέρωσε δεν προνοείτο η κάθοδος οιουδήποτε ατόμου σε εκσκαφή εκτός για την τοποθέτηση «βλήτρων» στον υπό κατασκευή μονωτικό τοίχο. Ο εναγόμενος 3 ουδέποτε ανέθεσε στους αποβιώσαντες να κατέλθουν σε εκσκαφές ή έδωσε οδηγίες για την εκτέλεση τέτοιων εργασιών. Αντίθετα, προειδοποίησε πολλές φορές τους αποβιώσαντες και την εναγομένη 1 εταιρεία ότι η κάθοδος στην εκσκαφή χωρίς να ληφθούν μέτρα ασφάλειας είναι επικίνδυνη. Τέλος, επιζητείται η προσθήκη ισχυρισμών με τις ανάλογες λεπτομέρειες ότι ο θάνατος του αποβιώσαντος ήταν αποτέλεσμα της αποκλειστικής και/ή σε μεγάλο βαθμό συντρέχουσας αμέλειας του ιδίου του αποβιώσαντος. Την αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Κωνσταντινίδη, δικηγόρου στο γραφείο των συνηγόρων του εναγομένου
- Αναφέρει ότι κατά την μελέτη της υπόθεσης για την επόμενη δικάσιμο, ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση είχε την ευκαιρία να μελετήσει ξανά την υπεράσπιση του εναγομένου
- Μετά δε και από συνάντηση με εμπειρογνώμονα μηχανικό - γαιολόγο, προέκυψε ότι υπάρχουν λάθη στην καταχωρηθείσα υπεράσπιση του εναγομένου 3 καθώς και ότι αυτή δεν αντικατοπτρίζει τα πραγματικά γεγονότα. Ήταν η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι παρόλο που συμπληρώθηκε η μαρτυρία του Μ.Ε.1, τούτο δεν προκαλεί δυσμενείς επιπτώσεις σε οποιοδήποτε διάδικο γιατί ο εν λόγω μάρτυρας δεν είναι εμπειρογνώμονας και για τις περισσότερες από τις αιτούμενες τροποποιήσεις έδωσε μαρτυρία χωρίς να εμποδιστεί. Ήταν τέλος η θέση του ομνύοντος ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν προκαλούν ζημιά στους καθ' ων η αίτηση σε βαθμό που να μην αποζημιώνονται επαρκώς με την επιδίκαση εξόδων. Αντιθέτως με την έγκριση του αιτήματος θα μπορέσει ο εναγόμενος 3 να προβάλει την υπόθεση του και να προστατεύσει τα δικαιώματα του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τόσον οι ενάγουσες όσον και ο εναγόμενοι 1, 2 & 4, καταχώρησαν ένσταση στην έγκριση του αιτήματος. Κοινός παρονομαστής όλων των ενστάσεων, είναι ισχυρισμοί για το καθυστερημένο της αίτησης που δεν αιτιολογείται καθώς και το ότι οι θέσεις που επιχειρείται να εισαχθούν, δεν προέκυψαν πρόσφατα αλλά μπορούσαν με ευκολία να συμπεριληφθούν στην αρχική υπεράσπιση. Αναφέρεται επίσης ότι επιχειρείται η εισαγωγή νέας υπεράσπισης μετά την συμπλήρωση της μαρτυρίας του πρώτου μάρτυρα των εναγόντων. Τέλος, αναφέρεται ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος σε αυτό το στάδιο θα καθυστερήσει την εκδίκαση της υπόθεσης και θα προκαλέσει αδικία και ζημιά στους καθ' ων η αίτηση που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την επιδίκαση εξόδων. Αγορεύσεις Ο συνήγορος του εναγομένου 3 - αιτητή, υιοθέτησε τους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Στην συνέχεια με παραπομπή σε νομολογία, ισχυρίστηκε ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, μπορεί δε να διαταχθεί τροποποίηση δικογράφου σε οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Σχολιάζοντας τις ενστάσεις των καθ' ων η αίτηση για ανεπανόρθωτη ζημιά λόγω του καθυστερημένου αιτήματος, εισηγήθηκε ότι η σκοπούμενη τροποποίηση απλά θα καταστήσει την υπεράσπιση του εναγομένου 3, συμβατή με την δοθείσα μαρτυρία. Εξ' άλλου, η ένορκη δήλωση της αίτησης αναφέρει ξεκάθαρα πως και για ποιους λόγους προέκυψε η ανάγκη της τροποποίησης. Οι καθ' ων η αίτηση δεν αντεξέτασαν τον ενόρκως δηλούντα επί του σημείου αυτού και επομένως δεσμεύονται από το περιεχόμενο των θέσεων του ως προς το δικαιολογημένο της καθυστέρησης. Οι συνήγοροι των καθ' ων η αίτηση στις αγορεύσεις τους, επανέλαβαν όσα αναφέρονται τους καταχωρηθέντες λόγους ένστασης. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο καθυστερημένο της αίτησης και στο ότι οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί ήταν σε γνώση του αιτητή πριν την καταχώρηση της αρχικής υπεράσπισης. Επιπλέον, οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι εκτεταμένες και ουσιώδεις και δεν αφορούν λεπτομέρειες ήδη διατυπωμένων ισχυρισμών. Ειδικότερα η συνήγορος του εναγομένου 4, εισηγήθηκε ότι με την αιτούμενη τροποποίηση, δημιουργούνται νέες αξιώσεις εναντίον του πελάτη της, ο οποίος θα επηρεαστεί δυσμενώς σε τυχόν έγκριση του αιτήματος. Οι συνήγοροι των εναγομένων 1 & 2 ισχυρίστηκαν ότι πιθανόν να χρειαστεί επανακλήτευση του Μ.Ε.1 με αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της διαδικασίας ενώ ο συνήγορος των εναγόντων, ανέφερε ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και αποσκοπεί σε περαιτέρω καθυστέρηση της υπόθεσης. Νομική πτυχή. Η Δ.25 Θ.1 επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση έχει ως ακολούθως: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real question in controversy between the parties." Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την τροποποίηση δικογράφου δυνάμει του πιο πάνω κανονισμού, υπήρξε αντικείμενο πληθώρας αποφάσεων τόσο των Αγγλικών Δικαστηρίων όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου. Η σύγχρονη τάση όπως προκύπτει από τη Νομολογία, είναι ότι τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις ακόμη και όπου αυτές είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Τα πιο πάνω αναφέρθηκαν στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 όπου υιοθετήθηκε το πιο κάτω απόσπασμα του Λόρδου Denning στην Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754: "I start with the principle well settled that an amendment ought to be allowed, even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money. That principle applies here". Η ίδια αρχή επιβεβαιώθηκε σε μεταγενέστερη νομολογία. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Easton v. Ford Motor Co Ltd
(1993)4 All E.R. 257 & Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ 44). Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Νίκου Σιακόλα (ανωτέρω) λέχθηκε επίσης μεταξύ άλλων ότι το θέμα ως προς το κατά πόσον η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου, πρέπει να εξετάζεται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης Δίκης. Επιβεβαιώθηκε επίσης ότι η δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων, ταυτίζεται πλήρως με τις αρχές που εφαρμόζονται στην Αγγλία επί του θέματος αυτού. Οι προϋποθέσεις τις οποίες το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, συνοψίζονται στην υπόθεση Στέλιου Βουνιώτη ν. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 33 ως ακολούθως:
- Η τροποποίηση επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
- Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμώνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
- Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος που πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος τροποποίησης
- Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην τροποποίηση δικογράφων. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361 υπεδείχθη ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης ή της υπεράσπισης και εμφανής κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή δεν δικαιολογούν έγκριση του αιτήματος. Εκεί όμως που εγείρεται ζήτημα κακοπιστίας, ο διάδικος που την επικαλείται έχει και το βάρος απόδειξης της (Βλ. Astor Manufacturing Ltd κ.ά. v. A & G Leventis κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726 και Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Συμπεράσματα. Προσεκτική μελέτη του συνόλου των δικογράφων καταδεικνύει ότι δεν επιδιώκεται με την παρούσα ριζική αλλαγή της υπεράσπισης ώστε να δικαιολογείται η θέση των καθ' ων η αίτηση για εκτεταμένες τροποποιήσεις. Ο εναγόμενος 3 με την αρχική υπεράσπιση του, αρνείται τους ισχυρισμούς περί εφαρμογής μη ασφαλούς συστήματος εργασίας ή οποιασδήποτε αμέλειας εκ μέρους του. Με την παρούσα αίτηση του, επιδιώκει να εισαγάγει ισχυρισμούς ότι οι εναγόμενοι 2 & 4 ήταν κάτοχοι του επίδικου εργοταξίου και όφειλαν να ασκούν έλεγχο στον εναγόμενο 3 για τα καθήκοντα που του ανέθεσαν. Επιθυμεί επίσης να προβάλει ισχυρισμούς για τήρηση ασφαλούς συστήματος εργασίας εκ μέρους του, δυνάμει του οποίου απαγόρευε την είσοδο στην εκσκαφή. Ως εκ τούτου, ο αποβιώσας με την κάθοδο του στην εκσκαφή κατά παράβαση των σαφών εντολών του εναγομένου 3, ευθύνεται για το ατύχημα με αποκλειστική ή συντρέχουσα αμέλεια. Επιδιώκει τέλος, την διόρθωση ενός τυπογραφικού λάθους στην παράγραφο 2 της υπεράσπισης του. Ιδιαίτερα η θέση για κυριότητα και κατοχή του χώρου από τους εναγόμενους 2 & 4, αποτελεί ήδη επίδικο θέμα αφού αυτή είναι και η θέση των εναγουσών σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης τους. Επιπλέον στις ειδοποιήσεις προς συνεναγομένους που επιδόθηκαν προδικαστικά μεταξύ των εναγομένων 2, 3, και 4, γίνεται αναφορά για ευθύνη των εναγομένων 2 & 4 σε συσχετισμό με την κατ' ισχυρισμό ευθύνη του εναγομένου
- Οι σχετικές προτεινόμενες τροποποίησες, επιδιώκουν να εξειδικεύσουν την θέση του εναγομένου 3 επί των υπό κρίση επίδικων θεμάτων. Το μόνο στοιχείο διαφοροποίησης από την αρχική υπεράσπιση που εντοπίζω, είναι ο ισχυρισμός για συντρέχουσα αμέλεια του αποβιώσαντος. Το στοιχείο όμως αυτό δεν είναι τέτοιας έκτασης που να δικαιολογεί τις θέσεις για ριζική μετατροπή ή εκτεταμένες τροποποιήσεις της υπεράσπισης του εναγομένου
- Έχω προβληματιστεί αρκετά για το καθυστερημένο της αίτησης αφού η ακρόαση της αγωγής έχει ήδη ξεκινήσει. Σημειώνω ότι ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε ένας μόνο μάρτυρας για τον ενάγοντα. Πρόκειται για τον επιθεωρητή εργασίας του Υπουργείου Εργασίας, ο οποίος ανέλαβε καθηκόντως την διερεύνηση του ατυχήματος. Η μαρτυρία του ήταν κυρίως τεχνικής φύσης και οι συνήγοροι είχαν την ευκαιρία να προβάλουν τις θέσεις τους αναφορικά με το κατά πόσον το σύστημα εργασίας στο επίδικο εργοτάξιο ήταν ασφαλές ή όχι. Ειδικότερα, ο συνήγορος του εναγομένου 3, υπέβαλε μεταξύ άλλων στον Μ.Ε.1, τις θέσεις που επιχειρεί να προβάλει με την αιτούμενη τροποποίηση του. Σε περίπτωση δε που εγκριθεί το αίτημα, όλοι οι συνήγοροι θα έχουν την ευκαιρία να προσκομίσουν μαρτυρία για να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς που επιχειρεί να εισαγάγει ο εναγόμενος
- Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και μετά από προσεκτική μελέτη του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου αλλά και συνυπολογισμό όλων των δεδομένων της υπόθεσης, κρίνω ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Με δεδομένη την φύση της αξίωσης σε συνυπολογισμό και με τους άλλους παράγοντες της νομολογίας, βρίσκω ότι με την έγκριση της αίτησης εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Έτσι θα δοθεί η δυνατότητα στον εναγόμενο 3 να δικογραφήσει την θέση του για το επίδικο ατύχημα. Από την άλλη, για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, παρά το καθυστερημένο του αιτήματος, κρίνω ότι καμία ζημιά δεν θα υποστούν οι καθ' ων η αίτηση που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με την πληρωμή των εξόδων. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η αίτηση εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της υπεράσπισης του εναγομένου 3 ως η παράγραφος Α της παρούσας αίτησης. Τροποποιημένη υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Τροποποιημένη απάντηση στην υπεράσπιση να ακολουθήσει εντός 7 ημερών. Αναφορικά με τα έξοδα, το κύριο κριτήριο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι η υπαιτιότητα των δύο μερών για την δημιουργία τους (βλ. Phylactou ν. Michael
(1982)1 CLR 204). Στην παρούσα υπόθεση, οι καθ' ων η αίτηση δεν ευθύνονται σε οποιονδήποτε βαθμό για την δημιουργία των εξόδων της αγωγής που χάνονται με την τροποποίηση της υπεράσπισης του εναγομένου 3 ούτε και για τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Η δημιουργία των πιο πάνω εξόδων, οφείλεται αποκλειστικά στον εναγόμενο 3, ο οποίος σε προχωρημένο στάδιο αιτήθηκε την τροποποίηση της υπεράσπισης του. Κρίνω ως εκ τούτου ότι τα έξοδα της παρούσας αίτησης ως και τα έξοδα της αγωγής που χάνονται από την τροποποίηση θα πρέπει να τα επιβαρυνθεί στο σύνολο τους, ο εναγόμενος 3 - αιτητής. Τα πιο πάνω έξοδα να υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο