ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ν. ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 450/2013, 31/8/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEDLEF:2015:41 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Πρόεδρος Γ. Στυλιανού και Π. Παναγιώτου, Μελών. Αρ. Υπόθεσης: 450/2013 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ Αιτητής -και-
- ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ
- ΤΑΜΕΙΟ ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 31η Αυγούστου, 2015 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κα Ελ. Νικολάου Για τους Καθ' ων η αίτηση: κ. Κ. Κοκκινόφτας Για το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού: κα Τ. Σκούρου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση ο Αιτητής αξιώνει από τους Καθ' ων η αίτηση 1 («η Εργοδότρια Εταιρεία» ή «η Εταιρεία») αποζημιώσεις για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης του και διαζευκτικά από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού («το Ταμείο») πληρωμή σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι η απόλυση του οφειλόταν σε πραγματικές συνθήκες πλεονασμού, αυξημένες αποζημιώσεις, οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε αποφασίσει το Δικαστήριο, νόμιμο τόκο, έξοδα συν Φ.Π.Α. Η Εργοδότρια Εταιρεία, με τους γενικούς λόγους εμφάνισης, αμφισβητεί τις εναντίον της αξιώσεις ισχυριζόμενη ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή ήταν καθόλα νόμιμος και δικαιολογημένος και οφείλετο σε πλεονασμό λόγω αναδιοργάνωσης και ή μείωση του κύκλου εργασιών της με αποτέλεσμα η θέση εργασίας του Αιτητή να καταστεί μη αναγκαία και ή πλεονασματική. Είναι η θέση του Ταμείου, όπως απαντάται στους γενικούς λόγους εμφάνισης, ότι το αίτημα του Αιτητή για πληρωμή λόγω πλεονασμού, απερρίφθη, γιατί σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία ο τερματισμός της απασχόλησης του δεν οφειλόταν σε πραγματικές συνθήκες πλεονασμού. Η Εργοδότρια Εταιρεία δεν παρουσίασε μείωση του κύκλου εργασιών κατά τον ουσιώδη χρόνο αλλά ούτε και προέβη σε οιανδήποτε μορφή ουσιώδους αναδιοργάνωσης που να οδήγησε σε κατάργηση και ή ουσιαστική μείωση των καθηκόντων του Αιτητή. Απόλυσε τον Αιτητή ενώ στον ουσιώδη χρόνο προσέλαβε νέους εργοδοτούμενους. Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ο συνήγορος της Εργοδότριας Εταιρείας δήλωσε στο Δικαστήριο ότι η πλευρά τους δεν προτίθετο να προσκομίσει μαρτυρία. Κάτω απ' αυτά τα δεδομένα η μοναδική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν αυτή του Αιτητή. Δηλώθηκαν επίσης ως παραδεκτά γεγονότα η περίοδος απασχόλησης του Αιτητή που ήταν από 1.6.1990 μέχρι 15.11.2011 και οι ακαθάριστες απολαβές του ανέρχονταν στα €510.67 εβδομαδιαίως. Κατατέθηκε επίσης από κοινού η επιστολή απόλυσης την οποία παραθέτουμε: «Με μεγάλη μου λύπη, σας πληροφορώ ότι λόγω αναδιοργάνωσης, η θέση που τώρα κατέχετε εμπίπτει στις θέσεις που καταργούνται και ως εκ τούτου οι υπηρεσίες σας με την Εταιρεία δεν είναι πλέον αναγκαίες και τερματίζονται με ισχύ από 15 Νοεμβρίου
- ..» Καταθέτοντας ο Αιτητής ανέφερε ότι εργάστηκε στο τεχνικό τμήμα της Εταιρείας στην υποστήριξη υπολογιστών. Η επιστολή απόλυσης του δόθηκε στις 15.11.2010 και λίγο πριν την απόλυση του η Εργοδότρια Εταιρεία προχώρησε σε πρόσληψη δύο νέων υπαλλήλων. Είναι σήμερα 59 ετών, διαζευγμένος και πατέρας τριών ενήλικων παιδιών. Από της απολύσεως του παραμένει άνεργος. Το άρθρο 6
(1)του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67), όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο 6/73, (ο «Νόμος»), προβλέπει ότι «Καθ' οιανδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών διαδικασίαν ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως του εργοδοτούμενου τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης. Στην Εργοδότρια Εταιρεία απόκειτο να ανατρέψει το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξει ότι δικαιολογημένα απέλυσε τον Αιτητή για λόγους πλεονασμού. Με τη μη προσκόμιση όμως οποιασδήποτε μαρτυρίας ουδεμία ανατροπή του καθιερωμένου τεκμηρίου επήλθε με αποτέλεσμα η απόλυση του Αιτητή να κρίνεται παράνομη και αδικαιολόγητη. Επομένως η Εργοδότρια Εταιρεία είναι υπόλογη σε αποζημιώσεις βάσει του άρθρου 3 του Ν.24/67, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 3 του Ν. 92/79 και σύμφωνα με τις διατάξεις του Πρώτου Πίνακα του Νόμου. Η αποζημίωση του εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής, ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι: (α) τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου (β) την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου (γ) την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου (δ) τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου (ε) την ηλικίαν του εργοδοτουμένου Καθώς ανεφέρθη στην Louis Tourist Agency Ltd v. Αντιγόνης Ηλία
(1992)1 Α.Α.Δ. 98, 105: «Η υλική ζημία την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του πίνακα». Ευθύς εξ αρχής θα πρέπει να πούμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογα συμπεράσματα. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση του Αιτητή, τις εβδομαδιαίες απολαβές του, τη διάρκεια της απασχόλησης του που ήταν 22 συνεχή έτη υπηρεσίας, τη σταδιοδρομία του, την ηλικία του, την οικογενειακή του κατάσταση ως και το γεγονός ότι μετά την απόλυση του δεν κατάφερε να εξεύρει νέα απασχόληση, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να του επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης το ποσό των €32427,55 πλέον νόμιμο τόκο που αντιστοιχεί με τις απολαβές 63½ εβδομάδων. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας διά το ποσό των €32427,55 πλέον νόμιμο τόκο από 30.5.2013 μέχρι τελικής εξόφλησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Νόμου, ποσό €26554,85 που αντιστοιχεί με ημερομίσθια ενός έτους, πλέον νόμιμο τόκο, θα καταβληθεί στον Αιτητή από την Εργοδότρια Εταιρεία, το δε υπόλοιπο ποσό των €5872,70 που αντιστοιχεί με ημερομίσθια 11½ εβδομάδων πλέον νόμιμο τόκο, από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον της Εργοδότριας Εταιρείας έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αξίωση του Αιτητή εναντίον του Ταμείου για πληρωμή λόγω πλεονασμού απορρί-πτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα. (υπ)............... Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος Γ. Στυλιανού, Μέλος Π. Παναγιώτου, Μέλος ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο