Αναφορικά με την Αιτήτρια Εταιρεία CH & G EMPORIUM CARS LTD, Αρ. Αίτησης 424/14, 19/1/2015

Αναφορικά με την Αιτήτρια Εταιρεία CH & G EMPORIUM CARS LTD, Αρ. Αίτησης 424/14, 19/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Τιμοθέου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 424/14 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με την Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερ. 12.11.14, που εκδόθηκε στα πλαίσια της Μονομερούς Αίτησης υπ' αρ. 424/14 που καταχωρήθηκε από τον Αστυνομικό Διευθυντή Λεμεσού, με βάση την οποία Διατάχθηκε η Κατακράτηση των Τεκμηρίων που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με την Αίτηση της Εταιρείας CH & G EMPORIUM CARS LTD για Ακύρωση της Απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερ. 12.11.14 και Αναφορικά με την Αιτήτρια Εταιρεία CH & G EMPORIUM CARS LTD Ημερομηνία: 19.1.2015 Για την Αιτήτρια: κ. Α. Πελεκάνος. Για τoν Καθ' oυ η αίτηση: κα Γ. Ιωαννίδου. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 12.11.14, μετά από μονομερή αίτηση, η οποία υποστηριζόταν από ένορκη δήλωση του Α/Αστ. 2854 Κλείτου Σωκράτους, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα κατακράτησης από την Αστυνομία των οχημάτων που αναφέρονται κατωτέρω, μέχρι την αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτά. Το διάταγμα θα είχε ισχύ από την ίδια ημέρα νοουμένου ότι θα επιδιδόταν στον Καθ' ου η αίτηση εντός 7 ημερών. Με την παρούσα αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στις 18.11.14, η εταιρεία CH & G EMPORIUM CARS LTD (στο εξής η Αιτήτρια) αιτείται: Α. Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού να επιστρέψει την κατοχή και/ή παραδώσει τα οχήματα με αριθμό πλαισίου SALWA2KF4EA389837 και/ή SALWA2KFEA321693 καθώς και SALWA2KF1EA400529 και/ή SALWA2KFXEA367065 μάρκας Range Rover, στην Αιτήτρια ως νόμιμη ιδιοκτήτρια και/ή αγοράστρια και/ή δικαιούχο και/ή κάτοχο τους και/ή ανεξάρτητα και/ή διαζευκτικά και/ή άνευ βλάβης. Β. Διάταγμα με βάση το οποίο να ακυρώνεται το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 12.11.14 που εκδόθηκε μονομερώς στην αίτηση με αριθμό 424/

1. Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή. Δ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκες δηλώσεις του Ανδρέα Αντωνίου, ιδιοκτήτη και διευθυντή της Αιτήτριας εταιρείας και του Ανδρέα Χαραλάμπους, δικηγόρου στην δικηγορική εταιρεία που εκπροσωπεί την Αιτήτρια. Στις εν λόγω ένορκες δηλώσεις αναφέρονται βασικά τα ακόλουθα: Η Αιτήτρια νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας ενόψει του ότι δικαιούται σε κατοχή των επίδικων οχημάτων, ως η αγοράστρια τους και το πρόσωπο που δικαιούται σε κατοχή. Η Αιτήτρια εδώ και τουλάχιστον 10 χρόνια ασχολείται µε το εµπόριο οχηµάτων, τα οποία εισάγει από διάφορες χώρες και πωλεί στην Κύπρο ή µεταπωλεί στο εξωτερικό. Είναι ιδιοκτήτρια χώρου πώλησης οχηµάτων που βρίσκεται στην Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού και Οµονοίας στην Λεµεσό, ο οποίος αποτελεί γενική αποθήκη αποταµίευσης οχημάτων (στο εξής το bonded) και σύµφωνα µε την νοµοθεσία ελέγχεται εξ ολοκλήρου από το Τελωνείο. Εκεί φυλάσσονται διάφορα οχήµατα που ανήκουν όχι µόνο στην Αιτήτρια αλλά και σε άλλους εισαγωγείς οχημάτων. Μεταξύ των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο bonded είναι και η εταιρεία L.H. Emporium Cars Ltd, της οποίας διευθυντής είναι ο Χάρης Τσιάκκας. Δυνάµει συμφωνίας μεταξύ της Αιτήτριας και της προαναφερόμενης εταιρείας, παραχωρήθηκε στην τελευταία δικαίωµα χρήσης του bonded έτσι ώστε να εξασκεί και η ίδια εργασίες της ίδιας φύσης µε αυτές της Αιτήτριας. Ως αποτέλεσµα η εν λόγω εταιρεία εισήγαγε αριθµό οχηµάτων, τα οποία είτε πωλεί σε πελάτες της απ' ευθείας, είτε αγοράζονται από την Αιτήτρια και πωλούνται σε πελάτες αυτής. Κατά ή περί το τέλος Οκτωβρίου ο Τσιάκκας ανέφερε στον Αντωνίου ότι βρήκε, µέσω του διαδικτύου, δυο οχήματα τύπου Range Rover και σκεφτόταν να τα αγοράσει µέσω της εταιρείας του. Τότε ο Αντωνίου του ζήτησε τον αριθµό πλαισίου των οχημάτων για να τα ελέγξει µέσω των συνεργατών του στην Ελλάδα, ως συνηθίζει σε κάθε τέτοια περίπτωση. Έτσι επιβεβαίωσε, στην αρχή προφορικά και ακολούθως γραπτώς στις 12.11.14, μέσω έρευνας που έκαναν οι συνεργάτες του στο ηλεκτρονικό σύστημα των χωρών μελών της Σύμβασης Schengen, ότι τα οχήματα δεν ήταν καταγγελµένα ως κλοπιμαία (βλ. τεκμήριο 2: όπου δεν γίνεται άλλη αναφορά ο αριθμός των τεκμηρίων θα αφορά αυτά που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του Αντωνίου). Μετά την επιβεβαίωση των συνεργατών του στις 3.11.14 η Αιτήτρια πλήρωσε την εταιρεία L.H. Emporium Cars Ltd το ποσό των €69.200 για το ένα και €73.000 για το άλλο όχημα (σχετικά τιμολόγια αγοράς επισυνάπτονται ως τεκμήρια 3 και 4). Τα οχήματα αγοράστηκαν αδασµολόγητα γιατί αυτή είναι η πρακτική που ακολουθείται από όλους τους εµπόρους οχηµάτων εφόσον δεν συμφέρει να καταβληθούν οι δασµοί και φόροι εκτελώνισης χωρίς να υπάρχει ενδιαφερόµενος πελάτης. Συνεπώς η τιµή αγοράς των οχημάτων δεν δηµιουργούσε καµία απολύτως υποψία ότι ενδέχετο να είναι κλοπιµαία. Τα οχήµατα κατά ή περί την 10.11.14 αφού κατέφθασαν στο λιµάνι Λεµεσού, αποδεσµεύθηκαν από το Τελωνείο προς την L.H. Emporium Cars Ltd και µεταφέρθηκαν στο bonded την ίδια µέρα (βλ. τεκμήρια 5 και 6). Να σημειωθεί ότι το Τελωνείο Λεµεσού προτού αποδεσµεύσει ένα όχηµα διερευνά μέσω ηλεκτρονικού συστήματος µέσω της Interpol κατά πόσο είναι καταγγελµένο ως κλοπιµαίο κάτι που δείχνει ότι στην προκειμένη τα οχήµατα δεν ήταν κλοπιμαία (βλ. τεκμήρια 7 και 8). Στις 10.11.14 αστυνοµικοί του ΤΑΕ Λεµεσού επισκέφθηκαν το bonded και ενημέρωσαν τον Αντωνίου ότι είxε εκδοθεί ένταλµα έρευνας γιατί έψαχναν για ένα συγκεκριµένο όχηµα το οποίο εντοπίσθηκε εντός του bonded, µε ισχυρισµό ότι ήταν κλοπιµαίο. Το όχηµα που έψαχνε η Αστυνομία είχε αριθµό πλαισίου SALWA2KFXEA
2. Παρά το ότι στο bonded δεν υπήρχε τέτοιο όχηµα, λόγω του ότι το όχηµα που έψαχναν ήταν µάρκας Range Rover και αριστεροτίµονο, όπως τα επίδικα οχήµατα, ο Αντωνίου συγκατατέθηκε όπως αυτά παραληφθούν από την Αστυνοµία για εξετάσεις. Περαιτέρω ο Αντωνίου προσφέρθηκε να βοηθήσει στην διερεύνηση παραδίδοντας την ίδια στιγµή όλα τα σχετικά έγγραφα που είχε στην κατοχή του, συµπεριλαµβανοµένων των τιµολογίων αγοράς και υπολοίπων εγγράφων που αφορούν το κάθε όχηµα χωριστά. Ταυτόχρονα ενηµέρωσε τον δικηγόρο της Αιτήτριας, Ανδρέα Χαραλάμπους (στο εξής ο δικηγόρος), ο οποίος πήγε στο bonded και ενηµερώθηκε για τη έρευνα καθώς και για την πληροφορία που υπήρχε. Στην παρουσία του Αντωνίου και των αστυνομικών ο δικηγόρος επικοινώνησε µε τον υπεύθυνο του ΤΑΕ, Γιαννάκη Σωτηριάδη, τον ρώτησε για την υπόθεση και τον ενηµέρωσε ότι η Αιτήτρια είχε πρόθεση να φέρει ένσταση σε περίπτωση που η Αστυνοµία θα καταχωρούσε αίτηση για κατακράτηση των οχημάτων. Ο Σωτηριάδης κατέγραψε το νούµερο του τηλεφώνου του δικηγόρου και του υποσχέθηκε να του τηλεφωνήσει έγκαιρα την επόµενη µέρα έτσι ώστε να του δοθεί η ευκαιρία να παρουσιαστεί για λογαριασµό της Αιτήτριας αν και εφόσον καταχωρείτο αίτηση κατακράτησης. Μετά την τηλεφωνική επικοινωνία ο δικηγόρος εντόπισε ηλεκτρονική διεύθυνση του Σωτηριάδη και του απέστειλε και ηλεκτρονικό µήνυµα για την προαναφερόμενη πρόθεση του (βλ. τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου). Στις 11.11.14 ο Αντωνίου παρουσίαστηκε οικειοθελώς στο ΤΑΕ µαζί µε τον δικηγόρο και ζήτησε να δώσει κατάθεση. Πριν να δώσει κατάθεση συναντήθηκαν στο γραφείο του Σωτηριαδη όπου ο δικηγόρος επανέλαβε την πρόθεση να εµφανιστεί για λογαριασµό της Αιτήτριας σε περίπτωση που καταχωρείτο αίτηση κατακράτησης των οχηµάτων. Ταυτόχρονα ο δικηγόρος συζήτησε με τον Σωτηριάδη το ότι του έστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα την προηγούμενη μέρα μέσω του κινητού του γιατί δεν είχε τον αριθμό του φαξ του. Στη συνέχεια αφού ο Αντωνίου έδωσε κατάθεση ενηµερώθηκε ότι εµπειρογνώμονας του Αρχηγείου Αστυνομίας, εξέταζε τα οχήµατα και συγκεκριµένα διερευνούσε αν υπήρχε σε αυτά παραποίηση του αριθµού πλαισίου. Ο Σωτηριάδης ζήτησε από τον Αντωνίου να παρευρίσκεται κατά την εξέταση των οχηµάτων, όπως και ο Τσιάκκας, ο οποίος είχε εντωµεταξύ επισκεφθεί και αυτός το ΤΑΕ οικειοθελώς. Στην παρουσία του Αντωνίου και του Τσιάκκα ο Αντωνίου αντιλήφθηκε τον εν λόγω εµπειρογνώµονα µε πλήρη εξοπλισµό να εξετάζει µε εξειδικευµένη διαδικασία τον αριθµό πλαισίου των οχημάτων και μετά από πάρα πολλή ώρα τους δήλωσε ότι δεν υπήρχε καµία απολύτως παραποίηση του αριθµού πλαισίου των οχηµάτων, κάτι που κατέγραψε και σε ηµερολόγιο του ΤΑΕ. Μετά το αποτέλεσµα της εν λόγω εξέτασης ο Αντωνίου ανέµενε ότι τα οχήµατα θα επιστρέφονταν στην Αιτήτρια αλλά ενηµερώθηκε από τον δικηγόρο του ότι η Αστυνοµία θα προέβαινε και σε περαιτέρω εξετάσεις στην αντιπροσωπεία των οχηµάτων Range Rover (στο εξής η αντιπροσωπεία) και του ζητήθηκε να είναι παρών. Ο Αντωνίου εκνευρίσθηκε από αυτή την εξέλιξη και αρνήθηκε να παρευρεθεί. Έδωσε δε οδηγίες στον δικηγόρο να αποστείλει νέο µήνυµα στον Σωτηριάδη κάτι που έπραξε αµέσως (βλ. τεκμήριο 9) και στο οποίο δεν πήραν καμία απάντηση. Όπως ενημερώθηκε ο Αντωνίου, η Αστυνομία στη συνέχεια µετέφερε τα οχήµατα στην προαναφερόμενη αντιπροσωπεία όπου έγιναν σε αυτά εξετάσεις. Ο Αντωνίου τηλεφώνησε στον διευθυντή της αντιπροσωπείας, με τον οποίο συνεργάζεται και ο οποίος του ανέφερε ότι η Αστυνοµία, στην οποία έδωσε και σχετική έκθεση, δεν τον ενηµέρωσε πως η Αιτήτρια ήταν η νόμιμη ιδιοκτήτρια των οχημάτων. Του παραδέχθηκε επίσης ότι ο ίδιος έκανε λάθος και του επιβεβαίωσε ότι στην Αστυνοµία ανέφερε ότι δεν υπήρχε καµία αλλαγή στον αριθµό πλαισίου του οχήματος (ή στο ίδιο το όχηµα) αλλά ότι τα οχήµατα είχαν κάποια ηλεκτρονικά συστήµατα (control units) δηλαδή εξαρτήµατα που ήταν από άλλο όχηµα. Την επόµενη µέρα ο Αντωνίου ένιωσε αδιαθεσία γιατί τις τελευταίες µέρες αντιμετώπιζε πρόβληµα τροφικής δηλητηρίασης και µεταφέρθηκε στο Νοσοκοµείο Λεµεσού για εξετάσεις. Την στιγµή που τον επισκέφθηκε στο σπίτι νοσηλευτής για να τον µεταφέρει στο Νοσοκοµείο, διαπίστωσε ότι µέλη της Αστυνομίας πήγαν στο σπίτι του για να τον συλλάβουν προς εκτέλεση εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον του για υπόθεση κλεπταποδοχής. Αφού µεταφέρθηκε στο Νοσοκοµείο Λεµεσού και υποβλήθηκε σε αριθµό εξετάσεων, ενηµέρωσε τον δικηγόρο του ότι βρισκόταν υπό σύλληψη. Ο δικηγόρος του αφού ήλθε σε επαφή µε τον Σωτηριαδη, ενηµερώθηκε ότι η Αστυνοµία θα ζητούσε διάταγμα προσωποκράτησης εναντίον του για να διερευνήσει την υπόθεση των οχημάτων. Ο Αντωνίου ζήτησε από τον δικηγόρο να είναι έτοιµος τόσο για την προσωποκράτηση όσο και για την αίτηση κατακράτησης τεκµηρίων, στις οποίες ήθελε να φέρει ένσταση. Όπως τον ενημέρωσε ο δικηγόρος, αφού µίλησε τηλεφωνικώς µε τον Σωτηριαδη, το αίτηµα προσωποκράτησης πιθανότατα να γινόταν στο Νοσοκοµείο. Λόγω του ότι ο δικηγόρος του δεν µπορούσε να βρίσκεται ταυτόχρονα και στο Δικαστήριο, ενηµέρωσε τον Σωτηριάδη ότι για την διαδικασία κατακράτησης τεκµηρίων θα ήταν διαθέσιµος στο Δικαστήριο άλλος δικηγόρος του γραφείου του, ο Κώστας Γεωργιάδης, του οποίου έδωσε τον αριθµό τηλεφώνου και ζήτησε όπως ο αστυνοµικός που θα καταχωρούσε την αίτηση κατακράτησης τον ενηµέρωνε έγκαιρα. Αφού η ώρα περνούσε ο δικηγόρος του τον ενηµέρωσε ότι θα πήγαινε στο Δικαστήριο να συναντήσει τον δικηγόρο του Τσιάκκα γιατί είχε συλληφθεί και αυτός. Όταν ο δικηγόρος του επισκέφθηκε το Δικαστήριο αντιλήφθηκε τον Υπαστυνόμο Μαρίνο Βασιλείου, ο οποίος ασχολείτο με την υπόθεση, να βρίσκεται εκεί και να εισέρχεται στην αίθουσα της Δικαστού κας Λιμνατίτου, χωρίς να του ζητήσει να πάνε µαζί. Ο δικηγόρος τον ακολούθησε και αφού εισήλθε στην αίθουσα αντιλήφθηκε ότι το Δικαστήριο δεν ενηµερώθηκε ότι ο Αντωνίου εκπροσωπείτο από δικηγόρο και είχε πρόθεση να ενστεί και ότι είχαν δοθεί ήδη οδηγίες όπως ο Αντωνίου τεθεί ενώπιον της Δικαστού την επόµενη µέρα στις 10:30, λόγω του ότι δεν ήταν σε θέση να παρακολουθήσει την διαδικασία. Ο δικηγόρος ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι δεν αποδεχόταν να γίνει αυτή η διευθέτηση και ότι δεν είχε ένσταση η αίτηση προσωποκράτησης διεξαχθεί στην απουσία του Αντωνίου. Έτσι η διαδικασία έγινε στην απουσία του και η απόφαση, όσο αφορά το κατά πόσο ο δικηγόρος μπορούσε να προσκομίσει μαρτυρία στα πλαίσια της αίτησης προσωποκράτησης, επιφυλάχθηκε για την επόµενη µέρα (ως τεκμήριο 10 κατατέθηκε η αίτηση προσωποκράτησης). Γύρω στις 13:00 της ίδιας ημέρας ο δικηγόρος επικοινώνησε εκ νέου µε τον Σωτηριαδη και συζήτησε µαζί του το κατά πόσο θα έπρεπε ο Αντωνίου να µεταφερθεί σε ιδιωτική κλινική γιατί αρχικά η Αστυνοµία δεν δεχόταν. Περαιτέρω ο δικηγόρος ρώτησε τον Σωτηριάδη τι θα έπραττε µε το θέµα της αίτησης κατακράτησης και εκείνος τον ενηµέρωσε ότι δεν είχε ακόµη αποφασίσει. Την επόµενη µέρα, 12.11.14, ο δικηγόρος παρουσιάστηκε ξανά στο Δικαστήριο και αφού αγόρευσε αναφορικά µε την ένσταση του στο αίτηµα προσωποκράτησης, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση απορρίπτοντας το αίτημα κυρίως γιατί δεν αποδείχθηκε ότι ο Αντωνίου γνώριζε πως τα οχήµατα ήταν κλοπιµαία. Εν τω µεταξύ την ίδια µέρα κάποιος αστυνοµικός επισκέφθηκε τον Αντωνίου στην ιδιωτική κλινική, όπου κρατήθηκε για περαιτέρω εξετάσεις και του άφησε κάποια έγγραφα, των οποίων ο Αντωνίου αρνήθηκε την επίδοση και τα οποία όπως αντιλήφθηκε αφορούσαν διάταγµα κατακράτησης των οχημάτων που εκδόθηκε από το Δικαστήριο την ίδια µέρα δηλαδή στις 12.11.14 (στο εξής το επίδικο διάταγμα) και στην απουσία του δικηγόρου του (βλέπε τεκμήριο 1). Ο Αντωνίου ενοχλήθηκε πάρα πολύ από την στάση της Αστυνοµίας και έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της Αιτήτριας να καταχωρήσουν άµεσα αίτηση ακύρωσης του διατάγµατος, γιατί η συµπεριφορά της Αστυνοµίας ήταν τουλάχιστον ύπουλη και αγνόησαν προκλητικά τα δικαιώµατα της Αιτήτριας και το ότι ο δικηγόρος της επανειληµµένα ενηµέρωσε ότι θα εµφανιζόταν για να καταχωρήσει ένσταση. Σηµειώνεται δε ότι ούτε ο δικηγόρος του έλαβε γνώση για την καταχώρηση της αίτησης κατακράτησης αλλά ούτε και ο Γεωργιάδης και γι' αυτό το λόγο δεν εµφανίσθηκαν. Σε καµία από τις τηλεφωνικές συνοµιλίες που είχε ο δικηγόρος του είτε µε τον Σωτηριάδη ή έστω στις συναντήσεις που είχε µε τον Υπαστυνόµο Βασιλείου, που βρισκόταν στο Δικαστήριο στις 11 και 12.11.14, δεν ενηµερώθηκε ο δικηγόρος ότι η αίτηση κατακράτησης είχε καταχωρηθεί (ή θα καταχωρείτο) και βεβαίως ούτε ενηµερώθηκε ότι η αίτηση κατακράτηση τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, με αποτέλεσµα να αφεθούν µε την εντύπωση ότι δεν θα καταχωρείτο τέτοια αίτηση. Η παρούσα αίτηση δεν καταχωρήθηκε αμέσως καθότι ο δικηγόρος έκρινε ορθό όπως αναφέρει ενόρκως το τι είχε συμβεί για να έχει το Δικαστήριο ενώπιον του και τη δική του μαρτυρία. Για αυτό η αίτηση καταχωρήθηκε από άλλο δικηγόρο. Καταληκτικά η Αιτήτρια ζητά την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων λόγω της απόκρυψης από πλευράς της Αστυνομίας στο Δικαστήριο γεγονότων και εγγράφων, κατά την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Ο Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού καταχώρησε ένσταση στην αίτηση στην οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι:
3. Η Αιτήτρια δεν νοµιµοποιείται να προβεί στην παρούσα αίτηση.
4. Το επίδικο διάταγµα κατακράτησης εκδόθηκε καθ' όλα νόµιµα και είναι ισχυρό.
5. Η αίτηση είναι γενική, αόριστη, αβάσιµη και άσχετη µε τα επίδικα οχήµατα και ότι αυτά παραλήφθηκαν και κρατούνται παράνοµα από τη Αστυνοµία και/ή ασκείται καταχρηστικά.
6. Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει λόγους και/ή επαρκείς λόγους για την έκδοση του αιτούμενου διατάγµατος.
7. Η αίτηση συνιστά κατάχρηση διαδικασίας του Δικαστηρίου και η έκδοση του αιτούµενου διατάγµατος θα ήταν υπό τις περιστάσεις µέτρο καταπιεστικό, το οποίο δεν θα υποβοηθούσε την ορθή απονοµή της Δικαιοσύνης. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δηλωση του Α/Αστ.2854 Κλείτου Σωκράτους, ο οποίος αναφέρει βασικά τα ακόλουθα: Υιοθέτησε τα όσα ανέφερε στην ένορκη του δήλωση ημερ. 12.11.14 προς έκδοση του επίδικου διατάγματος (τεκμήριο Α). Σε απάντηση δε στους ισχυρισµούς των ενόρκως δηλούντων στην παρούσα αίτηση αναφέρει τα εξής: Δεν αποδέχεται ότι η Αιτήτρια νοµιµοποιείται να καταχωρήσει την παρούσα και δηλώνει ότι οι σχετικοί με αυτό ισχυρισμοί της δεν µπορούν να ληφθούν υπόψη σε αυτό το στάδιο της διερεύνησης της υπόθεσης καθ' ότι οι ισχυρισµοί αυτοί περί της νοµιµότητας της κατοχής των οχημάτων είναι επίδικο θέµα για την ουσία της υπόθεσης και κατά πόσο στοιχειοθετούνται τα υπό διερεύνηση αδικήµατα. Οι ισχυρισµοί του Αντωνίου αναφορικά µε τις δραστηριότητες και συνεργασίες της Αιτήτριας είναι άσχετοι µε τον σκοπό της παρούσας διαδικασίας και δη της έκδοσης του αιτούμενου διατάγµατος και εν πάσει περιπτώσει δεν υποστηρίζονται από οποιαδήποτε έγγραφα. Άσχετοι και αβάσιμοι είναι και οι ισχυρισµοί αναφορικά µε τα επίδικα οχήµατα για τα οποία η Αστυνομία ενηµερώθηκε από την INTERPOL ότι είναι καταγγελµένα ως κλοπιµαία. Αναφορικά µε τους ισχυρισµούς για το πως εντοπίσθηκαν τα επίδικα οχήματα από τον Τσιάκκα, τις έρευνες που αναφέρει ο Αντωνίου ότι έκανε σε σχέση με αυτά και την αγορά τους από την Αιτήτρια, αυτοί είναι άσχετοι καθότι δεν είναι επί του παρόντος η εξέταση της διαδικασίας ελέγχου µε την οποία η Αιτήτρια αγοράζει οχήµατα από το εξωτερικό. Τα όσα αναφέρονται για την αγορά των επίδικων οχημάτων από την εταιρεία L.H. Emporium Cars Ltd, το πότε έφθασαν στο λιμάνι Λεμεσού, το ότι αποδεσμεύθηκαν από το Τελωνείο και μεταφέρθηκαν στο bonded καθώς και τα τεκμήρια 3, 4, 5 και 6 διερευνώνται από την Αστυνοµία. Ειδικότερα για τα τεκµήρια 5 και 6 θα γίνουν επιστηµονικές εξετάσεις ως προς την αυθεντικότητα τους. Επιπλέον αντίγραφα των τεκμηρίων 5 και 6 αποστάληκαν στο εξωτερικό για να εξεταστούν κατά πόσο εκδόθηκαν σύµφωνα µε τις νόµιµες διαδικασίες. Το θέµα δε της τιµής αγοράς από την Αιτήτρια των επίδικων οχηµάτων θα εξεταστεί στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης, η οποία θα διεξαχθεί για τα υπό διερεύνηση αδικήματα και έτσι οι σχετικοί με το θέμα αυτό ισχυρισμοί και το τεκμήριο 2 δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην παρούσα. Το ίδιο ισχύει και για όσα αναφέρει ο Αντωνίου για την αξία των επίδικων οχηµάτων. Ειδικότερα σε σχέση µε τα τεκμήρια 5 και 6 που αποτελούν Ισπανικά πιστοποιητικά εγγραφής, διεξάγονται εξετάσεις για την αυθεντικότητα τους. Περαιτέρω η αρχική τιµή πώλησης των οχηµάτων αυτών από την αντιπροσωπεία τέτοιων οχημάτων στην Κύπρο είναι από τις €90.000, καινούργια. Τα όσα επικαλείται ο Αντωνίου για το ένταλμα έρευνας είναι αβάσιµα και δεν ευσταθούν καθότι η έρευνα που έγινε ήταν κατόπιν δικαστικού εντάλµατος έρευνας το οποίο ανέφερε το µήνυµα της INTERPOL για κλοπιµαίο όχηµα τύπου RANGE ROVER αριστεροτίµονο και τα επίδικα οχήµατα που κατασχέθηκαν ανταποκρίνονταν στην πιο πάνω περιγραφή. Ο Αντωνίου συγκατατέθηκε σε αυτή την κατάσχεση. Αρχικά δε αυτός δεν παρέδωσε στην Αστυνοµία τα πρωτότυπα των εγγράφων, ως επικαλείται, αλλά τα αντίγραφα αργότερα όταν απολύθηκε της κράτησης του. Οι δε ισχυρισµοί του Αντωνίου σε σχέση µε την εξέταση των επίδικων οχηµάτων από εμπειρογνώμονα της Αστυνομίας και τα όσα του ανέφερε ο διευθυντής της αντιπροσωπείας των οχημάτων στην Κύπρο είναι αβάσιµοι και δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια καθότι το RANGE ROVER, χρώµατος άσπρου µε αρ. πλαισίου SALWA2KF1EA400529 εξετάστηκε πρώτα από εµπειρογνώµονα της Αστυνοµίας και διαπίστωσε ότι υπάρχει µηχανική επέµβαση στον αριθµό πλαισίου. Περαιτέρω να αναφερθεί ότι ηµερολόγιο ενεργείας καταγράφηκε από αστυνοµικό, ο οποίος ήταν παρών κατά την εξέταση του οχήµατος και όχι από εµπειρογνώµονα ως αναφέρει ο Αντωνίου. Σε µεταγενέστερο στάδιο και όχι την ίδια ηµεροµηνία εξετάστηκε από εµπειρογνώµονα της Αστυνοµίας το δεύτερο RANGE ROVER, χρώµατος µαύρου µε αρ. πλαισίου SALWA2KF4EA389837 και διαπιστώθηκε ότι υπάρχει µηχανική επέµβαση στον αριθµό πλαισίου. Επιπλέον τα οχήµατα εξετάστηκαν και από ειδικό διαγνωστικό µηχάνηµα της αντιπροσωπείας και διαφάνηκε ποιοί είναι οι πραγµατικοί αριθµοί πλαισίου αυτών και ότι δεν είναι αυτοί που φέρουν. Σύµφωνα µε το εν λόγω ειδικό διαγνωστικό µηχάνηµα της αντιπροσωπείας, το οποίο χρησιµοποιείται παγκόσµια, διαπιστώθηκε ότι το πρώτο όχηµα χρώµατος µαύρου έχει πραγµατικό αριθµό πλαισίου SALWA2KF7EA321693 ενώ φέρει τον αριθµό πλαισίου SALWA2KF4EA389837 και το δεύτερο όχημα έχει πραγµατικό αριθµό πλαισίου SALWA2ΚFXEA367065 ενώ φέρει τον αριθµό πλαισίου SALWA2KF1EA
8. Οι πιο πάνω πλαστοί αριθµοί πλαισίου που φέρουν τα επίδικα οχήµατα 389837 και 400529 είναι αριθµοί πλαισίου οχηµάτων, τα οποία είναι υπαρκτά (ίδιας µάρκας και ίδιου µοντέλου) βρίσκονται στο εξωτερικό και κατά τους ουσιώδεις χρόνους δεν ήταν καταγγελµένα ως κλοπιµαία. Συµφωνεί ο Α/Αστ. 2854 ότι γίνονται έλεγχοι µέσω της INTERPOL κατά πόσο ένα όχηµα είναι κλοπιµαίο. Τα αποτέλεσµα όμως της εξέτασης στα τεκµήρια 7 και 8 δείχνουν ότι τα οχήματα δεν είναι κλοπιμαία καθότι εκείνο που καταχωρήθηκε, κατά την έρευνα που αναφέρει ο Αντωνίου, ήταν ο πλαστός αριθµός πλαισίου των δύο οχημάτων, ο οποίος παρουσιάζεται στο πιστοποιητικό εγγραφής µε το οποίο εισήχθηκαν τα αυτοκίνητα και όχι ο πραγµατικός αριθµός πλαισίου τους. Σε σχέση µε την αναφορά του Αντωνίου ότι το µοναδικό πράγµα που προσδιορίζει ένα όχηµα είναι ο αριθµός πλαισίου του αυτό δεν είναι το μοναδικό. Υπάρχουν και άλλα τέτοια όπως ο αριθµός µηχανής του, ο αριθµός κιβωτίου ταχυτήτων, ο εξοπλισµός του και οι προδιαγραφές του. Το ειδικό διαγνωστικό µηχάνηµα εντοπίζει όχι µόνο τον πραγµατικό αριθµό πλαισίου ενός οχήµατος αλλά και όλα τα πιο πάνω. Περαιτέρω οι εξετάσεις µέσω του πιο πάνω µηχανήµατος δεν έχουν σχέση µε το θέµα ελέγχου πιθανής παραποίησης των αριθµών πλαισίου αλλά γίνεται διάγνωση των πραγµατικών αριθµών του οχήµατος, εξαρτηµάτων, των προδιαγραφών και του εξοπλισµού του οχήµατος. Η οποιαδήποτε παραποίηση στον αριθµό πλαισίου διαπιστώνεται από ειδικό τµήµα της Αστυνοµίας και όχι από την αντιπροσωπεία. Αναφορικά µε το αν ο Αντωνίου συνεργάζεται µε τον διευθυντή της αντιπροσωπείας αυτό είναι αναληθές και άσχετο µε την παρούσα διαδικασία. Επιπλέον δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη σε αυτό το στάδιο τα όσα επικαλείται για αυτό ο Αντωνίου καθότι είναι αναληθή και δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε στοιχεία περί της συνοµιλίας του µε ένα πρόσωπο δήθεν της εν λόγω εταιρείας. Η µαρτυρία που λήφθηκε από την αντιπροσωπεία σε σχέση µε τους αριθµούς πλαισίου των οχηµάτων έχει αναφερθεί και στην ένορκη δήλωση του Α/Αστ. 2854 για την έκδοση του επίδικου διατάγµατος. Η Αστυνοµία δεν είχε δε καµιά νοµική υποχρέωση να ενηµερώσει την αντιπροσωπεία ότι η Αιτήτρια είναι νόµιµος ιδιοκτήτης των επίδικων οχηµάτων. Από τις 10.11.14 που ανευρέθηκαν τα επίδικα οχήµατα η Αστυνομία συνεχίζει µέχρι και σήµερα να διεξάγει καθηµερινά εξετάσεις στο εξωτερικό και στο εσωτερικό σε σχέση µε τα υπό διερεύνηση αδικήµατα. Αναφορικά µε τον ισχυρισµό του Αντωνίου ότι στις 11.11.14 παρουσιάστηκε οικειοθελώς στο ΤΑΕ, αυτός δεν ευσταθεί. Ο Αντωνίου παρουσιάστηκε αφού του ζητήθηκε από την Αστυνοµία να παρουσιαστεί και του λήφθηκε κατάθεση. Περαιτέρω ο Α/Αστ. 2854 δεν αποδέχεται τους ισχυρισµούς περί ενημέρωσης του Σωτηριάδη για την δήλωση πρόθεσης της Αιτήτριας να εμφανισθεί με δικηγόρο και να ενστεί σε περίπτωση καταχώρησης αίτησης κατακράτησης των επίδικων οχημάτων καθώς και τα όσα αναφέρονται για συζητήσεις που έγιναν με τον Σωτηριάδη αλλά και για τα όσα έγιναν κατά την διαδικασία της αίτησης προσωποκράτησης του Αντωνίου. Αναφέρει δε ουσιαστικά ότι εν πάση περιπτώσει ο Καθ' ου η αίτηση δεν είχε καµία νοµική υποχρέωση περί τούτου εφόσον πρόκειται για µονοµερή αίτηση (ΕΧ-PARTE). Περαιτέρω δεν προβλέπεται η επίδοση ούτε της αίτησης ούτε και του διαταγµατος κατακράτησης. Παρόλα αυτά έγιναν ενέργειες εκ µέρους του Α/Αστ. 2854 πριν την έκδοση του επίδικου διατάγµατος για την ενηµέρωση τόσο του Γεωργιάδη, ο οποίος ενηµερώθηκε τηλεφωνικώς και ως ανέφερε στον μάρτυρα αδυνατούσε να προσέλθει στο Δικαστήριο και του είπε να επικοινωνήσει µε τον Χαραλάµπους, ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση. Έγιναν προσπάθειες εκ µέρους του Α/Αστ. 2854 να επικοινωνήσει τηλεφωνικώς µε τον Χαραλάµπους, ο οποίος όµως δεν ανταποκρινόταν (επισυνάπτει ως τεκμήριο Β σχετικό Ηµερολόγιο Ενεργείας). Επιπλέον αφού το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε, µε βάση την ένορκη δήλωση του Α/Αστ. 2854 ηµερ. 12.11.14, εξέδωσε το επίδικο διάταγµα, για το οποίο στις 13.11.14 έγιναν ενέργειες και προσπάθειες επίδοσης του στον Αντωνίου και το οποίο αφέθηκε στο δωµάτιο της ιδιωτικής κλινικής, όπου αυτός νοσηλευόταν αφού ο ίδιος αρνιόταν να το παραλάβει (βλ. τεκμήριο Γ). Tα όσα αφορούν την διαδικασία προσωποκράτησης του Αντωνίου που έλαβαν χώρα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεµεσού δεν επηρεάζουν την έκδοση του επίδικου διατάγµατος. Τέλος ο Α/Αστ. 2854 δεν αποδέχεται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι οι ενέργειες της Αστυνομίας ήταν παράνοµες, απαράδεκτες και ύπουλες και υποστηρίζει ότι κανένα ουσιώδες στοιχείο δεν απεκρύβη από το Δικαστήριο, ούτε και είναι ουσιώδη αυτά που επικαλείται η Αιτήτρια και κανένας ψευδής ισχυρισµός τέθηκε ή έγινε οποιαδήποτε προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου ώστε να εκδώσει το επίδικο διάταγµα, το οποίο εκδόθηκε νοµότυπα. Τα επίδικα οχήµατα κατακρατήθηκαν νόµιµα και βρίσκονται νόµιµα στην κατοχή της Αστυνοµίας. Η επιστροφή των εν λόγω οχηµάτων, τα οποία είναι αντικείµενα υπό διερεύνηση σοβαρών ποινικών αδικηµάτων θα αποστερούσε από την Αστυνοµία ουσιώδους µαρτυρίας για απόδειξη της υπόθεσης και δεν θα τηρηθούν τα εχέγγυα της δίκαιης δίκης και της ορθής απονοµής δικαιοσύνης. Ενόψει των πιο πάνω ο Καθ' ου η αίτηση ζητά την απόρριψη της αίτησης µε έξοδα υπέρ του και εναντίον της Αιτήτριας. Τα όσα έχουν εκθέσει οι συνήγοροι των διαδίκων προς υποστήριξη των θέσεως τους στις αγορεύσεις τους είναι καταγραμμένα, λαμβάνονται υπόψην στο σύνολο τους και δεν χρήζουν επανάληψης. Νομική Πτυχή Η διαδικασία για την έκδοση διαταγμάτων κατακράτησης τεκμηρίων μετά την κατάσχεση τους, για τους σκοπούς των αστυνομικών ανακρίσεων και την προσαγωγή τους ως μαρτυρία σε ποινική δίκη, καλύπτεται από τα άρθρα 27 και 32-34 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 (στο εξής ο Νόμος). Ως έχει νομολογηθεί πρόκειται για πολιτική και όχι ποινική διαδικασία, εφόσον δεν αποσκοπεί στην τιμωρία προσώπου για οποιοδήποτε αδίκημα (βλ. Ησαία κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση αρ. 179/11, ημερ. 22.10.13 και Παντελίδης ν. Αστυνομίας