Final Line Security Services Ltd ν. Enikon D. D. Construction Cyprus Ltd, Αρ. Αγωγής: 812/14, 28/1/2015

(1999)1 ΑΑΔ 1805, λέχθηκε ότι η λανθασμένη περιγραφή ονόματος δεν είναι παρά ανακριβής αναφορά του ονόματος του διάδικου. Δεν αναφέρεται στην ουσία της υπόθεσης. Στην Αγγλική υπόθεση Davies v. Elsby Bros Ltd

(1960)2 All E.R. 672, τονίσθηκε ότι το κριτήριο είναι τι εκλαμβάνει ο λογικός άνθρωπος, όταν παραλαμβάνει το έγγραφο. Αν υπό το φως όλων των δοσμένων περιστάσεων περιλαμβανομένου του εγγράφου στην ολότητά του, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αγωγή αφορά στο πρόσωπο του εναγομένου και ότι απλά και μόνο το όνομα του αναγράφηκε σε αυτήν λανθασμένα, τότε, η περίπτωση είναι περίπτωση εσφαλμένου ονόματος (misnomer). Μόνο όταν έχει αμφιβολία αν κατά πόσο ο ενάγων αναφέρεται σε αυτόν και για να εξακριβώσει τούτο θα πρέπει να κάνει έρευνα είναι που η περίπτωση εκφεύγει του misnomer. Στην σελίδα 676 της απόφασης αυτής λέχθηκαν τα ακόλουθα: «The test must be: How would a reasonable person receiving the document take it? If, in all the circumstances of the case and looking at the document as a whole he would say to himself: "Of course it must mean me, but they have got my name wrong", then there is a case of mere misnomer. If, on the other hand, he would say: "I cannot tell from the document itself whether they mean me or not and I shall have to make inquiries", then it seems to me that one is getting beyond the realm of misnomer. One of the facts which must operate on the mind of the recipient of a document, and which operates in this case, is whether there is or is not another entity to whom the description on the writ might refer». Με βάση το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου κρίνεται ότι όταν η αγωγή επιδόθηκε στην εναγόμενη εταιρεία, αυτή αντιλήφθηκε ότι αφορά το πρόσωπό της και όχι οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο. Αυτό συνάγεται από τα ακόλουθα στοιχεία. Όπως προαναφέρεται η αγωγή καταχωρήθηκε εναντίον της D.D., αλλά επιδόθηκε στην Enikon. Στο σημείωμα εμφάνισης, που όπως προαναφέρεται καταχωρήθηκε υπό διαμαρτυρία, αναγράφεται ότι αυτό καταχωρήθηκε εκ μέρους της D.D. Στον τύπο διορισμού δικηγόρου που το συνοδεύει αναγράφεται ότι η εταιρεία που εξουσιοδοτεί το δικηγορικό γραφείο να καταχωρήσει εμφάνιση είναι η D.D., όμως η σφραγίδα της εταιρείας που έχει τεθεί επί αυτού είναι της Enikon. Στη συμφωνία που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α στην ένσταση αναγράφεται ότι η συμφωνία συνομολογήθηκε με την D.D., στην τελευταία σελίδα της συμφωνίας αυτής και κάτω από το όνομα της εταιρείας, που εμφαίνεται να είναι και πάλι η D.D. τίθεται η σφραγίδα της Enikon. Στην ίδια συμφωνία αναγράφεται ως αριθμός εγγραφής της εταιρείας D.D. ο αριθμός ΗΕ 301521. Αυτός ο αριθμός είναι ο ίδιος με αυτόν που στην ένορκο δήλωση και συγκεκριμένα στις παραγράφους 4 και 5 αυτής αναφέρεται ως ο αριθμός εγγραφής της Enikon. Ο ίδιος αριθμός, αυτή τη φορά όμως ως αριθμός της εταιρείας D.D. αναγράφεται στην παράγραφο 6 της ίδιας ένορκης δήλωσης. Αξίζει τέλος να λεχθεί ότι πουθενά στην ένορκο δήλωση που στηρίζει την αίτηση δεν υπάρχει ισχυρισμός, είτε ότι οι δύο αυτές εταιρείες αποτελούν δύο διαφορετικά νομικά πρόσωπα, είτε οποιοσδήποτε άλλος ισχυρισμός ότι οι ενάγοντες δεν ήθελαν να στραφούν εναντίον της εναγόμενης εταιρείας. Αυτό που μόνο επικαλείται η εναγόμενη εταιρεία είναι ότι η αίτηση της θα πρέπει να εγκριθεί γιατί ενώ αυτή καταχωρήθηκε εναντίον της D.D., επιδόθηκε στην Enikon. Παρόλο που στην ειδοποίηση ένστασης δεν γίνεται αναφορά σε ισχυρισμό για λανθασμένη περιγραφή ονόματος (misnomer), θεωρώ ότι η περίπτωση είναι τέτοια και καλύπτεται από τους λόγους ένστασης όπου ρητά αναφέρεται ότι οι δύο εταιρείες, η D.D. και η Enikon είναι το ίδιο πρόσωπο και ότι η λανθασμένη περιγραφή στο όνομα οφείλεται σε λάθος που προκλήθηκε από την ίδια την εναγόμενη εταιρεία, η οποία συστήθηκε στους ενάγοντες ως Enikon D.D. Construction Cyprus Ltd, αλλά στην πραγματικότητα ονομάζονται Enikon Construction Cyprus Ltd.Σημαντικό είναι και πρέπει να λεχθεί ότι τα όσα οι ενάγοντες προβάλλουν σε σχέση με τα δύο ονόματα δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους εναγόμενους οι οποίοι δεν επεδίωξαν και δεν ζήτησαν ούτε να καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ούτε και να αντεξετάσουν το πρόσωπο που ορκίζεται την ένορκο δήλωση που στηρίζει την ειδοποίηση ένστασης. Έτσι όλοι οι ισχυρισμοί των εναγόντων έχουν μείνει αναντίλεκτοι. Με βάση τα πιο πάνω, κρίνεται ότι η εξεταζόμενη περίπτωση, είναι περίπτωση misnomer και ότι οι ενάγοντες επέδωσαν στο ορθό πρόσωπο. Πρόσθετα πρέπει να γίνει αναφορά και στην αρχή που επαναλήφθηκε στην υπόθεση Ferro Fashions Ltd v. Fashion Box S. R. L

(1999)1 ΑΑΔ 1805, ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιτρέπει σε άτομα να αποκτούν πλεονέκτημα από μια λανθασμένη περιγραφή ονόματος διαδίκου όταν όλοι γνωρίζουν την πραγματικότητα. Στην υπόθεση Williams & Glyn´s Bank Ltd v. The Ship "María"

(1983)1(A) ΑΑΔ 106, το Ανώτατο Δικαστήριο αφού προέβη σε εκτενή αναφορά σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα παρέπεμψε στην Αγγλική υπόθεση Nittan v. Solent Steel

(1981)L1. L.R. vol.1, 633 όπου στη σελίδα 637 είχε τεθεί η αρχή αυτή από τον Λόρδο Denning ο οποίος είπε : «In this Court, we are very used to dealing with misnomers. We do not allow people to take advantage of a misnomer when everyone knows what was intended». Με βάση όλα τα πιο πάνω είναι προφανές ότι τα αιτούμενα διατάγματα δεν μπορούν να εκδοθούν. Το ζήτημα όμως δεν τελειώνει εδώ. Και αυτό γιατί από τη στιγμή που κρίθηκε ότι πρόκειται για περίπτωση misnomer πρέπει να εξετασθεί κατά πόσον η διαδικασία θα πρέπει να αφεθεί να συνεχισθεί ως έχει, ή εάν το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό, μπορεί να διατάξει την τροποποίηση του τίτλου έτσι ώστε πλέον η διαδικασία να συνεχισθεί εναντίον του ορθού διαδίκου. Και αυτό χωρίς να μου διαφεύγει ότι ήδη οι ενάγοντες έχουν καταχωρήσει αίτηση με την οποία ζητούν τροποποίηση του τίτλου της αγωγής με την απάλειψη του ονόματος της Enikon D.D. Construction Cyprus Ltd και της αντικατάστασης του με την Enikon Construction Cyprus Ltd. Στην υπόθεση Pearlman (Veneers) S.A. (Pty) Ltd v. Bartels

(1954)3 All E.R. 659, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία εξουσία να διορθώσει λανθασμένο όνομα ή λανθασμένη περιγραφή διαδίκου, σε οποιοδήποτε χρόνο πριν αλλά και μετά την έκδοση της απόφασης, με το να διατάξει τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ώστε σε αυτήν να αναγράφεται το όνομα του εναγόμενου που ο τελευταίος ισχυρίζεται ότι είναι το ορθό. Στη σελίδα 660 της πιο πάνω απόφασης, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «.it is to my mind quite plain that this court has ample jurisdiction to correct any misnomer or misdescription at any time whether before or after judgment ..... All that is necessary to be done, which this Court has ample power to do, is to alter the title by describing the defendant in the name he now says is his correct name .». Η απόφαση αυτή υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση E. G. Falekkos Ltd v. Reana Manufactures Ltd

(1999)1 ΑΑΑΔ 443(βλ. επίσης Alexander Mountain & Co v. RumerLtd

(1948)2 All ER 144, Spyropoylos v. Transavia Holland

(1979)1 CLR 421). Όπως προκύπτει από τις πιο πάνω αυθεντίες, εκεί όπου εμφανίζεται απλή λανθασμένη περιγραφή ονόματος, είναι δυνατό να δοθεί άδεια για τροποποίηση (βλ. Alexander Mountain & Co v. Rumer σLtd

(1948)2 All E R 144). Παρόλο που η υπό κρίση αίτηση δεν είναι αίτηση για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής, κρίνεται ότι το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα στα πλαίσια της υπό κρίση αίτησης. Διαφωτιστική επί του θέματος είναι η υπόθεση Falekkos πιο πάνω, στην οποία η εναγομένη ήγειρε για πρώτη φορά θέμα ορθότητας του ονόματος της στο στάδιο εκτέλεσης της απόφασης που είχε εκδοθεί εναντίον της. Ισχυρίσθηκε, δηλαδή, ότι το όνομα με το οποίο ήταν εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών ήταν «Reana Manufacturing and Trading Co Ltd» και όχι «Reana Manufacturers Ltd» με το οποίο της είχε κινηθεί η αγωγή. Τότε η ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για τροποποίηση του ονόματος της εναγομένης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση θεωρώντας ότι η τροποποίηση αφορούσε τροποποίηση του τίτλου της αγωγής, κάτι που δεν μπορούσε να εξετασθεί με βάση τις πρόνοιες της Δ.25, θ.6 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η θεώρηση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η προτεινόμενη διόρθωση δεν μπορούσε να γίνει κατ' επίκληση της εξουσίας η οποία δίδεται στο Δικαστήριο από τη Δ.25 θ.6 ήταν ορθή. Επέτρεψε, όμως, την έφεση και ακύρωσε την πρωτόδικη απόφαση στην βάση του ότι το θέμα που εγείρονταν ήταν κατά πόσο η προτεινόμενη διόρθωση μπορούσε να γίνει δυνάμει της γενικότερης εξουσίας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.25, θ.5 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας ή και της σύμφυτης εξουσίας του. Κρίθηκε ότι η απόφαση του Αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση Pearlman (Veneers) S.A. (Pty), Ltd ν.Bartel ετύγχανε εφαρμογής στην Κύπρο. Η υπόθεση αυτή, αφορούσε αίτημα για διόρθωση του ονόματος του εναγομένου μετά την απόφαση. Το αίτημα είχε γίνει αποδεκτό και η τροποποίηση επιτράπηκε. Το Court of Appeal βασιζόμενο ευρύτερα στην Ο.28 r.12, που αντιστοιχεί στη δική μας Δ.25, θ.5, καθώς και την σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου θεώρησε ότι μια τέτοια διόρθωση μπορούσε να γίνει στα πλαίσια εκείνα, εφόσον δεν επρόκειτο για αλλαγή της απόφασης αυτής καθ' εαυτής. Με αναφορά, λοιπόν, στα γεγονότα της υπόθεσης αποφασίσθηκε ότι κριτήριο ήταν ότι πρόθεση του Δικαστηρίου ήταν πάντοτε η έκδοση απόφασης εναντίον της εμφανιζόμενης επί του κλητηρίου εντάλματος και των δικογράφων ως εναγομένηςReanaManufacturersLtd και ότι κανένα λάθος δεν υπήρχε ως προς αυτό. Τα λάθη ή παραλείψεις που καλύπτονται από την Δ.25, θ.6 έχουν αναφορά στη διατύπωση και όχι στην ουσία της απόφασης και οι προβλεπόμενες διορθώσεις επιδιώκουν να την εναρμονίσουν με την πραγματική πρόθεση της. Αυτό που από την πιο πάνω απόφαση ενδιαφέρει για τους σκοπούς της υπό κρίση αίτησης είναι ότι η διόρθωση λανθασμένη περιγραφής του ονόματος εναγόμενου εμπίπτει στην σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «Είναι η θεωρημένη μας άποψη, υπό το φως των πιο πάνω, ότι η απόφαση στην υπόθεση Pearlman ορθώς εκφράζει τη νομική θέση και στην Κύπρο όπου αφορά την άσκηση της σχετικής εξουσίας του δικαστηρίου δυνάμει της Δ.25 θ.5 καθώς και της συμφυούς εξουσίας του να προβεί σε διόρθωση λανθασμένου ονόματος διαδίκου στην αγωγή (misnomer) και μετά την έκδοση της απόφασης» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Αυτό λέχθηκε ρητά και στην υπόθεση Williams&Glyn´s Bank Ltd v. The Ship "María"

(1983)1(A) ΑΑΔ 106. Σύμφωνα με αυτήν το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να προβεί σε διόρθωση εσφαλμένου ονόματος (misnomer): «Irrespective, however, of the Provisions of the Rules, correction of a misnomer especially in the circumstances of the present case is a matter within the inherent jurisdiction of the Court. Using the words of Lord Denning M.R. in Nittan v. Solent Steel (supra) a court "should not allow people to take advantage of a misnomer when everyone knows what was intended». Σημαντική επίσης αναφορά εντοπίζεται στο Annual Practiceτου 1953 όπου στην σελίδα 469 και κάτω από τον τίτλο «Effect of this Rule»σε σχέση με την αντίστοιχη Δ.28, r.12 καταγράφονται τα ακόλουθα): « ... And under it every Judge and Master has full power of his own motion to make any amendment which he deems necessary for the purpose of determining the real question at issue between the parties(Nottage v. Jackson, 11 Q.B.D. 627, 638; and see J.A. ,1925, s.43, andr.1 of this Order)» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Στη νομική βάση της υπό κρίση αίτησης γίνεται επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου, σε σχέση με την οποία στην υπόθεση Ελεγκτική Υπηρεσία Συνεργατικών Εταιρειών ν. Αγαθοκλή Παπαγεωργίου κ.α.

(2000)1 ΑΑΔ 151 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η σύμφυτη δικαιοδοσία δεν πηγάζει ούτε από τον νόμο ούτε από κανονισμό αλλά από την φύση της δικαστικής λειτουργίας. Γι' αυτό και προσδιορίζεται με τον όρο σύμφυτη. Η βασική εκδήλωση της εξουσίας είναι η ρύθμιση των θεμάτων που άπτονται των δικαστικών διαδικασιών. Περιλαμβάνει δε τομείς του δικαίου των οποίων η νομολογία αναγνώρισε την ύπαρξη». Στην Ανδρέας Χαραλαμπίδης ν. Αλίκης Παναγιώτου (Μελωδία) Χαραλαμπίδου

(1997)1 ΑΑΔ 724 αναφέρθηκε, ότι: «Οι σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου είναι εκείνες που εξυπακούονται από την φύση της λειτουργίας του - Δικαστήριο της δικαιοσύνης - χάριν της αποτελεσματικής άσκησης των δικαιοδοσιών του και της αποτροπής της κατάχρησης των ενώπιόν του διαδικασιών». (Βλέπε επίσης, Τουβλοποιεία Γίγας Λτδ ν. Ουστά (Αρ. 1)

(1994)1 ΑΑΔ 109 και Sofocli v. Leonidou

(1988)1 CLR 584). Στην υπόθεση Ανδρέας Χαραλαμπίδης ν. Αλίκης Παναγιώτου (Μελωδία) Χαραλαμπίδου πιο πάνω, τονίσθηκε ότι οι εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου δεν διευρύνουν την δικαιοδοσία ή τις εξουσίες του Δικαστηρίου, ούτε έχουν ως λόγο την επέκταση τους. Στις ίδιες γραμμές ήταν και ό,τι επί του σημείου τούτου τονίσθηκε στην υπόθεση Ελεγκτική Υπηρεσία Συνεργατικών Εταιρειών ν. Αγαθοκλή Παπαγεωργίου κ.α., που, επίσης, πιο πάνω αναφέρθηκε. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση για να διαφυλαχθεί η αποτελεσματική λειτουργία της εξουσίας αυτής στις ορθές διαστάσεις της έχουν τεθεί όρια και περιορισμοί. Τέλος, στην υπόθεση Πέτρος Αυξεντίου ν. Σάββα Σάββα αναφέρθηκαν τα εξής ενδιαφέροντα: «. σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισής της με το δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξής της για την λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου. Δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου τούτου, ούτε αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητης από τον νόμο και τους θεσμούς». Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνεται ότι η παρούσα περίπτωση είναι αρμόζουσα για την έκδοση διατάγματος τροποποίησης του τίτλου της αγωγής. Η συνέχιση της διαδικασίας με το ορθό όνομα της εναγόμενης εταιρείας είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος υπαγορεύεται από την ανάγκη για την λειτουργία του Δικαστηρίου ως Δικαστηρίου δικαίου. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης του τίτλου της αγωγής δια της διαγραφής του ονόματος της Enikon D.D. Construction Cyprus Ltd και της αντικατάστασης του με το όνομα Enikon Construction Cyprus Ltd. Τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα να καταχωρηθεί από τους ενάγοντες / καθ' ων η αίτηση εντός 10 ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Να ακολουθήσει επίδοση του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος στην εναγόμενη εταιρεία. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Αναφορικά με τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης και αυτά που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης κρίνω ότι παρά την μη έγκριση του αιτήματος αυτά θα πρέπει να βαρύνουν τους ενάγοντες/ καθ' ων η αίτηση. Και αυτό γιατί αυτά προκλήθηκαν από υπαιτιότητα δική τους να ελέγξουν και να αναγράψουν ορθά στον τίτλο της αγωγής το όνομα της εναγόμενης εταιρείας και πρόσθετα γιατί το πιο πάνω διάταγμα τροποποίησης, εκδόθηκε με αφορμή την υπό κρίση αίτηση. Συνακόλουθα τα έξοδα της αίτησης καθώς και αυτά που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας/εναγόμενης εταιρείας και εναντίον των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. Η πλευρά των Εναγόντων / Καθ' ων η αίτηση να ζητήσει σύνταξη του παρόντος διατάγματος το αργότερο μέχρι τις 30.1.14. Δίδονται οδηγίες προς τον Πρωτοκολλητή όπως μεριμνήσει για άμεση σύνταξη του παρόντος διατάγματος. (Υπ.)................... Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Civil­­/interim Subject.paramerismos epidosis cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο