← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Amenaco Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 4918/2009, 30/1/2015

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Amenaco Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 4918/2009, 30/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4918/2009 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Εναγόντων και

  1. Amenaco Ltd, εκ Λεμεσού
  2. Atul Surendra Bhakta, εξ Ηνωμένου Βασιλείου
  3. Papiris Bros Estates Ltd, εκ Πάφου
  4. A.H. Cyland Developers Ltd, εκ Πάφου Εναγόμενων Αίτηση ημερομηνίας 12.12.2014 για τροποποίηση της υπεράσπισης του Εναγόμενου 4 Ημερομηνία: 30.01.2015 Για Εναγόμενους 4-Αιτητές: κα Α. Κλεάνθους για Μιχαλάκης Κυπριανού & Σία ΔΕΠΕ (κα Καρακατσάνη κατά την απόφαση) Για Ενάγοντες-Καθ΄ων η Αίτηση: κα Μαυρικίου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ (κος Μ. Μαστορούδης κατά την απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η απαίτηση των Εναγόντων, όπως προκύπτει από το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, καταχωρημένο στις 19.11.2009, στηρίζεται σε παράβαση συμφωνίας δανείου που κατ' ισχυρισμό παραχωρήθηκε στους Εναγόμενους 1 με την εγγύηση του Εναγόμενου 2 καθώς και με παραχώρηση υποθηκών από τους Εναγόμενους 3 και
  5. Η απαίτηση των Εναγόντων τελεί υπό αμφισβήτηση και ως εκ τούτου καταχωρήθηκαν σχετικές υπερασπίσεις από τους Εναγόμενους 1, 3 και
  6. Εναντίον του Εναγόμενου 2 εκδόθηκε απόφαση στις 05.04.
  7. Το ιστορικό του φακέλου αποδεικνύει ότι, παρά την προσπάθεια και επιθυμία του Δικαστηρίου όπως η υπόθεση εκδικαστεί το συντομότερο, προέκυψαν, τουλάχιστον τον τελευταίο ένα χρόνο, συνεχή αιτήματα αναβολών καθώς και αιτήσεις (α) για παραπομπή της υπόθεσης προς εκδίκαση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου (αίτηση από τους Εναγόμενους 3) και (β) αίτηση τροποποίησης της υπεράσπισης επίσης από τους Εναγόμενους
  8. Μετά την ολοκλήρωση των τροποποιημένων δικογράφων, η υπόθεση, κατά το τελευταίο στάδιο, ήταν προγραμματισμένη για ακρόαση στις 26 και 29 Ιανουαρίου
  9. Αναβλήθηκε όμως η ακρόαση λόγω Αίτησης (στο εξής η επίδικη Αίτηση) για τροποποίηση της υπεράσπισης, αυτή τη φορά από τους Εναγόμενους 4 (στο εξής οι Αιτητές). Με την επίδικη Αίτηση ζητείται τροποποίηση της υπεράσπισης δια της προσθήκης μετά την παράγραφο 5 των εξής παραγράφων ως ακολούθως:
  10. Ο Εναγόμενος 4 ισχυρίζεται ότι υπέγραψε το εν λόγω έγγραφο υποθήκης παραπλανηθείς από την συγκεκριμένη και/ή γενική συμπεριφορά των εναγόντων και/ή των αντιπροσώπων τους έναντι του, με αποτέλεσμα το εν λόγω έγγραφο υποθήκης να είναι άκυρο και μη δεσμευτικό.
  11. Περαιτέρω ο εναγόμενος 4 ισχυρίζεται ότι δεν του εξηγήθηκε από τους ενάγοντες το περιεχόμενο και οι δεσμεύσεις του εν λόγω εγγράφου υποθήκης και ουδέποτε του δόθηκε η ευκαιρία να το μελετήσει και λάβει γνώση του περιεχομένου του, ούτε του επεστήθη η προσοχή από τους ενάγοντες για τη σημασία και την έκταση της δέσμευσης που αναλάμβανε. Αν ελάμβανε την ενδεδειγμένη πληροφόρηση από τους ενάγοντες, ουδέποτε θα υπέγραφε το εν λόγω έγγραφο υποθήκης.
  12. Ειδικά ο Εναγόμενος 4 ισχυρίζεται ότι υπήρξε παραπλάνηση από τον Ενάγοντα και/ή τους αντιπροσώπους του και δεν ενημερώθηκε δεόντως από τους Ενάγοντες πριν υπογράψει το εν λόγω έγγραφο υποθήκης ούτε και του επιτράπηκε να λάβει ανεξάρτητη νομική συμβουλή.
  13. Οι Ενάγοντες και/ή αντιπρόσωποι τους παρέλειψαν και/ή σκοπίμως αμέλησαν και/ή δεν ανέφεραν στους ίδιους τους Εναγόμενους τους συναλλαγματικούς κινδύνους που υποκρύπτονται σε αυτού του είδους τις συμβάσεις. Επιπροσθέτως οι συνήθεις τραπεζικές διαδικασίες που προβλέπονται από το νόμο σε αυτού του είδους τις συμβάσεις δεν τηρήθηκαν.
  14. Επιπρόσθετα ο Εναγόμενος 4 πείστηκε και υπέγραψε το έγγραφο υποθήκης για παροχή εξουσιών προς τους Ενάγοντες και για εξασφάλιση του ποσού από τον Εναγόμενο 1, δίχως να του επεξηγηθεί το εύρος των εξουσιών που θα παρέχονταν στους Ενάγοντες με την υπογραφή του εν λόγω εγγράφου υποθήκης. Β. Διάταγμα του δικαστηρίου όπως η αρίθμηση των παραγράφων μετατραπεί ανάλογα με την προσθήκη των νέων παραγράφων και/ή υποπαραγράφων. Γ. Άδεια για συνέχιση της διαδικασίας. Η επίδικη Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ραλλίας Δρακουλάκου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών. Δηλώνει εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ως περαιτέρω αναφέρει, η υπεράσπιση των Αιτητών καταχωρήθηκε στις 15.03.2011, ωστόσο, μετά από προσεκτικότερη μελέτη της υπόθεσης, για σκοπούς προετοιμασίας της υπόθεσης για ακρόαση, διαπιστώθηκε ότι απαιτείται η αιτούμενη τροποποίηση ούτως ώστε να προστεθούν ισχυρισμοί των Αιτητών που εκ παραδρομής δεν αναφέρθηκαν στην αρχική υπεράσπιση. Η αιτούμενη τροποποίηση είναι αναγκαία ώστε να προσδιοριστούν τα επίδικα θέματα και οι διαφορές μεταξύ των διαδίκων. Σε διαφορετική περίπτωση, θα επηρεαστεί το δικαίωμα των Αιτητών για να παρουσιάσουν όλες τις θέσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Στην πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε βλάβη. Η επίδικη Αίτηση καταχωρήθηκε μόλις προέκυψε η ανάγκη για τροποποίηση και δεν υπάρχει οποιαδήποτε καθυστέρηση στην καταχώρησή της. Ως εκ τούτου, η Αίτηση είναι καλόπιστη. Ουδόλως αλλάζει η βάση της υπεράσπισης ή αλλοιώνεται ο χαρακτήρας της. Στην επίδικη Αίτηση οι Εναγόμενοι 1 και 3 δήλωσαν συγκατάθεση και συμφωνία στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι Ενάγοντες (στο εξής οι Καθ' ων η Αίτηση) εγείρουν πολυάριθμους λόγους ένστασης οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι η Αίτηση είναι παράτυπη, αντικανονική, ότι έχει τη μορφή περιφρόνησης και κατάχρησης της διαδικασίας, ότι υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση χωρίς σοβαρή εξήγηση. Επίσης, ότι με την αιτούμενη τροποποίηση εισάγεται νέα βάση υπεράσπισης και προκαλείται περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής. Περιλαμβάνονται δε γεγονότα που άπτονται μαρτυρίας και είναι προϊόν δεύτερης σκέψης των Αιτητών. Τίθεται ακόμη θέμα κακής πίστης στην καταχώρηση της Αίτησης. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Σάββα Άδωνη, υπάλληλου των Καθ' ων η Αίτηση ο οποίος δηλώνει εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Απορρίπτει τα αναφερόμενα στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζουν την Αίτηση των Αιτητών. Σημειώνεται δε ότι, όπως και στην περίπτωση της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση, υπάρχουν αναφορές που δεν σχετίζονται με γεγονότα ή μαρτυρία, όπως προβλέπεται για τη σύνταξη ενόρκων δηλώσεων. Μέρος και των δύο ενόρκων δηλώσεων έχει προσλάβει μορφή γραπτής αγόρευσης, κάνοντας μνεία σε νομικά επιχειρήματα και δικανικούς συλλογισμούς. Το Δικαστήριο έχει επανειλημμένα αναφερθεί στην ανάγκη οι ένορκες δηλώσεις να περιορίζονται μόνο σε γεγονότα και μαρτυρία, προκειμένου αυτές να συνάδουν με την πρόνοια της Δ.39 Κ. 1 και 2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην ουσία, η ένορκη δήλωση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση αναπτύσσει και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων με αναφορά και επιχειρηματολογία σε συνιφασμό με σχετική νομολογία επί των θεμάτων που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων. Ως είναι λογικό, οι θέσεις παρέμειναν εκ διαμέτρου αντίθετες, παρότι υπάρχει επίκληση κοινής νομολογίας. Νομική πτυχή:- Η διαδικαστική διάταξη που προβλέπει για την τροποποίηση των δικογράφων είναι η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, έχει δε τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Αποτελεί και τη νομική βάση της επίδικης Αίτησης. Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Οι βασικές νομολογιακές αρχές αναφέρονται πιο κάτω προς κατατόπιση. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναίδος Ι. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, το Εφετείο ανέφερε ότι όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η διακριτική αυτή εξουσία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Η θεμελιακή αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του, στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, σε αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια επίσης στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704. Η υπόθεση αφορούσε αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης μετά την έναρξη της δίκης, για να συνάδει με τη μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση τονίζοντας ότι εν πρώτοις, δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Αναφέρει χαρακτηριστικά στη σελίδα 707 το εξής: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που διατάσσει την διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια .» Αναφορικά με τη φύση των νέων γεγονότων που μπορούν να εισαχθούν, με το τροποποιημένο δικόγραφο, σχετική είναι η υπόθεση Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., σελ. 11. Στην υπόθεση αυτή με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν επιχειρούνταν εισαγωγή μαρτυρίας στο δικόγραφο, αλλά ουσιαστικά δίνονταν περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών που προβάλλονταν με την έκθεση απαιτήσεως. Αν και το Εφετείο ανέφερε ότι δεν ενθαρρύνει τις συνεχείς τροποποιήσεις των δικογράφων, δέχθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση η τροποποίηση θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Στην υπόθεση Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents, Πολ. Έφεση 8826, ημερ. 31.5.1994, λέχθηκε ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Το δικαστήριο όμως θα απορρίψει την αίτηση αν με την προτεινόμενη τροποποίηση επιφέρεται ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Αναφορικά με το τι αποτελεί νέα βάση αγωγής γίνεται παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα του Annual Practice
(1959)σελ 627 το οποίο παρατέθηκε στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου (ανωτέρω): "The court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42, Hubbuck v. Helms, 56 L.J. Ch. p. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action (Raleigh n. Goshen
(1988)1 Ch. p. 81)". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι δεν παρέχεται ευχέρεια για τροποποίηση κλητηρίου, με την οποία εισάγεται νέα βάση αγωγής, η οποία δεν υπήρχε κατά το χρόνο έκδοσης του αρχικού κλητηρίου. Αυτό γιατί με την τροποποίηση δεν εισάγεται νέο κλητήριο ένταλμα αλλά η αγωγή συνεχίζεται ως εάν η τροποποίηση να περιλαμβανόταν από την αρχή. (Βλ. υπόθεση Ναυτοδικείου Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. σελ. 990). Συνοψίζοντας τις πιο πάνω αρχές που η νομολογία καθιέρωσε προκύπτουν τα ακόλουθα καθοδηγητικά στοιχεία:
  1. Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προκύπτει ως θεμελιακή αρχή ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
  2. Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε.
  3. Το Δικαστήριο δεν θα δώσει την άδεια για τροποποίηση μόνο με τη διαπίστωση για το επανορθώσιμο της ζημιάς που επιφέρει στον αντίδικο, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες της υπόθεσης όπως αυτοί καθιερώθηκαν από τη νομολογία.
  4. Δε δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, και όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Προκύπτει από τα νομολογηθέντα πως δύο καίρια ερωτήματα, μεταξύ άλλων, που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο για την ουσία της αίτησης είναι (α) κατά πόσο υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης η οποία θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στους Καθ' ων η Αίτηση και (β) αν η επίδικη αίτηση διαπνέεται από κακή πίστη. Στην υπόθεση Σταύρος Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοϊζος Ιορδάνους Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 743, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση τροποποίησης λόγων έφεσης λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης, συσχετίστηκε όμως και με το γεγονός πως ο εφεσείοντας θα μπορούσε να προβεί στην αιτούμενη τροποποίηση, κατά το στάδιο προγενέστερης αίτησης του, για τροποποίηση των λόγων έφεσης, η οποία είχε εγκριθεί. Επίσης δεν ήταν άσχετο με το στάδιο όπου βρισκόταν η υπόθεση, σε έφεση εναντίον πρωτόδικης απόφασης. Επισημαίνεται ότι στην παρούσα υπόθεση δεν προηγήθηκε αίτηση τροποποίησης του δικογράφου των Αιτητών, ενώ η ακρόαση της αγωγής βρίσκεται σε στάδιο τέτοιο όπου με την αιτούμενη τροποποίηση σκοπείται να προσαρμοστεί η υπεράσπιση των Αιτητών με την προβολή όλων των ισχυρισμών τους. Επομένως, με βάση αυτή τη διαπίστωση, δε νοείται να προκαλείται βλάβη ή ζημιά στα συμφέροντα της Υπεράσπισης αφού η ακροαματική διαδικασία της αγωγής δεν έχει ακόμη αρχίσει. Αξιολογώντας περαιτέρω, όλα τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, λαμβάνονται υπόψη ως προς την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας τα πιο κάτω:
  1. Η ακρόαση της αγωγής δεν άρχισε ακόμη, οπότε, στην απουσία συγκεκριμένης και αποδεκτής εισήγησης περί του αντιθέτου, δεν θα προκύψει βλάβη ή ζημιά στα δικαιώματα, δικονομικά και ουσιαστικά, των Καθ΄ ων η Αίτηση.
  2. Ήταν εφικτό, και ίσως επιβαλλόμενο, να διαπιστωθεί προγενέστερα η ανάγκη τροποποίησης, προέκυψε ωστόσο, ως οι Αιτητές αναφέρουν, κατά τη μελέτη της μαρτυρίας που θα προσαχθεί από αυτούς. Ο χρόνος υποβολής της Αίτησης δεν προκαλεί στο Δικαστήριο ευτυχή εξέλιξη, προφανώς ούτε και στους Καθ' ων η Αίτηση, σύμφωνα όμως με τα νομολογηθέντα, δεν πρέπει να λειτουργήσει με τρόπο ώστε να στερήσει στους Αιτητές την επιτυχία ή έγκριση των αιτημάτων τους. Ιδιαίτερα εφόσον η καθυστέρηση δεν θα δημιουργήσει ανεπανόρθωτη βλάβη ή ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση και μάλιστα τέτοια, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Το γεγονός ότι θα υπάρξει μικρή καθυστέρηση, λόγω της ανάγκης καταχώρησης τροποποιημένων δικογράφων, είναι θέμα που μπορεί να αντιμετωπιστεί με ανάλογη διαταγή για τα έξοδα.
  3. Απουσία στοιχειοθέτησης εμφανούς κακής πίστης εκ μέρους των Αιτητών. Το γεγονός της καθυστέρησης από μόνο του δεν κρίνεται ότι συνιστά εξ ορισμού εμφανή κακή πίστη.
  4. Με την αιτούμενη τροποποίηση αν και εισάγονται νέοι ισχυρισμοί δεν είναι η περίπτωση όπου επέρχεται ριζική αλλαγή στην Υπεράσπιση των αιτητών. Το περιεχόμενο της ΄Εκθεσης Απαίτησης, το οποίο αναφέρεται στις υποθήκες δεν ήταν αποδεκτό ούτως ή άλλως από την αρχική υπεράσπιση, και με την τροποποίηση εγείρεται θέμα ακυρότητας τους ως μέρος της εκδοχής των αιτητών έναντι της εκδοχής των καθ'ων η αίτηση. Τα πιο πάνω στοιχεία κρίνονται ικανοποιητικά όπως το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παραχώρησης άδειας για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης των Αιτητών. Σε τέτοια ενέργεια προέβηκαν και οι Εναγόμενοι 3, και οι Καθ' ων η Αίτηση εκ συμφώνου αποδέχτηκαν την τροποποίηση η οποία σχετιζόταν με προσθήκη ουσιαστικών υπερασπίσεων. Θα ήταν δε και άνιση μεταχείριση αν δεν εγκρινόταν η επίδικη Αίτηση. Προς ενίσχυση των αμέσως προαναφερόμενων και προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης, λειτουργούν και τα όσα έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Ιωάννης Νικολάου ν.
  5. Ζωή Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1005, στην οποία το εφετείο, ανατρέποντας πρωτόδικη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε αίτημα τροποποίησης, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα ακόλουθα: «Εν όψει της νομολογίας, κρίνουμε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι, όπως τονίσαμε και πιο πάνω, να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Επίσης, το θέμα που εγειρόταν εδώ, παρατηρούμε πως ήταν καθαρά νομικό και η περί γεγονότων μαρτυρία που παρεχόταν στις ενόρκους δηλώσεις μικρή επίδραση θα έπρεπε μόνο να είχε στην κρίση του Δικαστηρίου. Το γεγονός επίσης πως το αίτημα υποβλήθηκε σε στάδιο πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης και το ότι δεν θα προκαλείτο μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης και η δυνατότητα αποζημίωσης των αντιδίκων του εφεσείοντα με σχετική διαταγή για έξοδα, θα έπρεπε να είχαν επιμετρήσει υπέρ της παροχής άδειας για τροποποίηση.» Τα προαναφερόμενα κρίνεται ότι απαντούν και καλύπτουν τους λόγους ένστασης που προβλήθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι αφορούν την επίδικη Αίτηση, και θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο. Διαφαίνεται πως ουδείς λόγος ένστασης δύναται να επιτύχει. Συνακόλουθα των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α, Β και Γ της επίδικης Αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός 5 ημερών από σήμερα. Απάντηση από τους Καθ'ων η Αίτηση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης. Όλα τα έξοδα που έχουν απωλεσθεί, εξαιτίας της τροποποίησης που θα ακολουθήσει, καθώς και τα έξοδα της επίδικης Αίτησης είναι δίκαιο να επιβαρύνουν τους Αιτητές. Η καθυστέρηση στην καταχώρηση της επίδικης Αίτησης δεν δικαιολογεί άλλο συμπέρασμα. Ως εκ τούτου, αυτά επιδικάζονται προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να πληρωθούν στο τέλος της αγωγής. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση στις 26.02.2015 ώρα 10:30 π.μ. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Τροποποίηση Υπεράσπισης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.