ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ ν. ΝΙΚΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ ΠΕΡΑΤΙΚΟΥ, Αρ. Γενικής Αίτησης 1225/2013, 8/1/2015

(1)/92, 140

(1)/99, 140

(1)/2000 ΚΑΙ 171

(1)/2000, ΑΡΘΡΑ 52 ΚΑΙ 53 ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΘΕΣΜΟΥΣ 142/87 ΘΕΣΜΟΣ 79 ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΛΤΔ, από Λεμεσό Αιτητών ΚΑΙ ΝΙΚΟΣ ΙΟΥΛΙΟΥ ΠΕΡΑΤΙΚΟΥ, από Λεμεσό Καθ' ου η αίτηση -------------------------- Αίτηση ημερ. 25.11.2013 Ημερομηνία: 8.1.2015 Για τoυς Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Α. Χρ. Γεωργίου Για τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Μ. Β. Ιωάννου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Oι Aιτητές με την παρούσα αίτηση ζητούν όπως η διαιτητική απόφαση ημερ. 12.12.2012 εναντίον του Καθ' ου η αίτηση καταχωρηθεί και εγγραφεί στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Η αίτηση βασίζεται στον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ.4, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 68/87 και 190/89, 8/92, 22

(1)/92, 140

(1)/99, 140

(1)/2000 και 171

(1)/2000 και επόμενες τροποποιήσεις αυτού μέχρι το Ν.85

(1)/2010, άρθρα 52 και 53 και στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμός 142/87 θεσμός 79 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.47, Δ.48, θ.1-3 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του αρμόδιου υπαλλήλου του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού Λτδ, Χρίστου Δημητρίου ο οποίος δηλώνει ότι γνωρίζει καλά όλα τα γεγονότα που έχουν σχέση με την παρούσα και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Αναφέρει ότι το αιτούμενο διάταγμα αφορά απόφαση του διαιτητή ημερ. 12.12.12 όταν σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Διαιτησίας και Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, σε διαιτησία, η οποία έλαβε χώρα στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, εξεδόθη απόφαση εναντίον του Καθ' ου η αίτηση για το ποσό των €323.687,99 πλέον τόκοι 9% ετήσια από 12.12.12 μέχρι εξοφλήσεως, κεφαλαιοποιούμενοι δύο φορές το χρόνο, την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι εξοφλήσεως, με έξοδα διαιτησίας €150, επιπλέον εκδόθηκε απόφαση για εκποίηση της υποθήκης Υ10879/09 (Τεκμήριο Α). Αντίγραφο της αναφερόμενης διαιτητικής απόφασης επιδόθηκε στον Καθ' ου η αίτηση στις 12.3.13 (Τεκμήριο Β). Υποστηρίζει ότι η εν λόγω απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη και δεσμευτική και καμία έφεση και/ή ένσταση ασκήθηκε στην εν λόγω απόφαση και έχει παρέλθει η προβλεπόμενη προθεσμία των 21 ημερών και ως εκ τούτου η απόφαση είναι τελική. Για τους πιο πάνω λόγους οι Αιτητές ζητούν την εγγραφή της εν λόγω διαιτητικής απόφασης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εναντίον του Καθ' ου ώστε να μπορέσουν να ασκήσουν τα δέοντα μέτρα εκτέλεσης για την είσπραξη της απαίτησης τους. Στην αίτηση καταχωρίστηκε ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.48 θ.1 θ.4, Δ.5 θ.1, 2, 3, Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.48 θ.2-4, 9(h) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 9

(2)του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ.4, στο άρθρο 30 παράγραφοι 1, 2 και 3 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, του άρθρου 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως κυρώθηκε με το άρθρο 6 του Ν.39/62 και τη σύμφυτη εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και επί της εν γένει πρακτικής της διακριτικής ευχέρειας και των εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης εξειδικεύονται ως εξής: «α. Η απόφαση του διαιτητή Λοϊζου Σωτηρίου ημερ. 12.12.2012 χρωματίζεται από δόλο και επηρεάζεται από παράνομες ενέργειες. β. Οι Αιτητές παρέλειψαν να επιδώσουν τη σχετική ειδοποίηση στην πρωτοφειλέτιδα Ολένα Ιβάνοβα Περατικού και ο διαιτητής περιορίσθη να αναφέρει στην απόφαση του ότι οι Αιτητές επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους εναντίον της εν λόγω πρωτοφειλέτιδας χωρίς να αναφέρεται πουθενά ο λόγος για τον οποίο δεν έγινε η επίδοση προς την εν λόγω πρωτοφειλέτιδα. γ. Η πρωτοφειλέτιδα Ολένα Ιβάνοβα Περατικού ισχυρίζεται ότι εξόφλησε την οφειλή και ουδέν ποσό οφείλεται και εν πάση περιπτώσει από το ισχυριζόμενο δάνειο πληρώθηκαν προμήθειες εις υπάλληλο της Συνεργατικής Εταιρείας για υποβοήθηση στην εξασφάλιση του δανείου και η όλη υπόθεση επηρεάζεται από παράνομες πράξεις. δ. Η απόφαση του διαιτητή ημερ. 12.12.2012 Λοϊζου Σωτηρίου, Τεκμήριο Α στην ένορκο δήλωση είναι αποτέλεσμα δόλου, απάτης και συμπαιγνίας οι οποίοι δεν μερίμνησαν για την επίδοση της ειδοποίησης τόσο στην πρωτοφειλέτιδα όσο και προς εμένα για να μην αποκαλυφθούν κατά τη διάρκεια της διαιτησίας οι παρανομίες των. ε. Ο δόλος, η απάτη και συνωμοσία δημιουργούν υποχρέωση του Δικαστηρίου να ακυρώσει τη συμφωνία παραπομπής σε διαιτησία και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε και η οποιαδήποτε διαφορά προκύπτει θα πρέπει να εκδικασθεί από το Δικαστήριο. ζ. Ο Καθ' ου η αίτηση ουδέποτε διέμενε με τη μητέρα του όπως αναφέρεται στην ένορκο δήλωση του επιδότη που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β, ουδέποτε υπήρξε συγκάτοικος της μητέρας του και ουδέποτε ο Καθ' ου η αίτηση έλαβε γνώση της διαδικασίας. η. Το Δικαστήριο θα πρέπει να παραμερίσει και ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση ημερ. 12.12.2012 λόγω παράβασης των συνταγματικών δικαιωμάτων του Καθ' ου η αίτηση για δημόσια ακροαματική διαδικασία κατά τη διάγνωση των αστικών του δικαιωμάτων. θ. Ο Καθ' ου η αίτηση δικαιούται δικαιωματικά σε παραμερισμό και ακύρωση της εναντίον του εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης ημερ. 12.12.2012 (ex debito justiciae). ι. Η μητέρα του Καθ' ου η αίτηση κατά την ισχυριζόμενη επίδοση στις 12.03.2013 διέμενε με το σύζυγο της εις την οδό Σπυρίδωνος Λάμπρου 24Α, Νεάπολη 3106, Λεμεσός και στην εν λόγω ημερομηνία ο Καθ' ου η αίτηση δεν διέμενε στην εν λόγω διεύθυνση. κ. Η ένορκος δήλωση επίδοσης του Παναγιώτη Κανάρη, Τεκμήριο Β είναι άκυρος, παράτυπος, αντικανονική, δεν αναφέρει συγκεκριμένες διευθύνσεις που εδόθη η επίδοση και δεν πληροί τις προϋποθέσεις των θεσμών.» Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση ο οποίος αναφέρει ότι στις 12.12.12 εκδόθηκε στην απουσία του και εναντίον του διαιτητική απόφαση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση (Τεκμήριο Α). Υποστηρίζει ότι ουδέποτε του επιδόθηκε προσωπικά η εν λόγω διαιτητική απόφαση και ουδέποτε ειδοποιήθηκε ότι στις 12.12.12 θα εγίνετο διαιτησία και ο ισχυρισμός που αναφέρεται στο Τεκμήριο Α ότι ειδοποιήθηκε κατάλληλα είναι αναληθής και εσφαλμένος. Η επίδοση που υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου και η ένορκη δήλωση του επιδότη αναφέρει ότι επιδόθηκε στον ίδιο προς τη μητέρα του και συγκάτοικο του την 12.3.13 (Τεκμήριο Β). Ο ίδιος την 12.3.13 δεν υπήρξε συγκάτοικος της μητέρας του Φυτούλας Περατικού αλλά διέμενε στην οδό Αντρέα Παπαδοπούλου 32, Αγ. Αθανάσιος, Λεμεσός και τούτο υποστηρίζεται από κατάσταση λογαριασμού της Αρχής Ηλεκτρισμού όπου φαίνεται ότι για την περίοδο από 10.8.2007 μέχρι 6.11.2013 διέμενε στην εν λόγω διεύθυνση με τη σύζυγο του (Τεκμήριο Β). Επίσης επισυνάπτει λογαριασμό πληρωμής σκυβάλων του Δήμου Αγ. Αθανασίου (Τεκμήριο Γ). Η μητέρα του διέμενε στην οδό Σπυρίδωνος Λάμπρου 24Α, Νεάπολη 3106, Λεμεσός και τούτο υποστηρίζεται από κατάσταση λογαριασμού της ΑΗΚ που φαίνεται ότι για την περίοδο από 1.3.1977 μέχρι 8.11.2013 διέμενε στην εν λόγω διεύθυνση (Τεκμήριο Δ). Αναφέρει ότι ουδέποτε την 12.3.13 διέμενε με τη μητέρα του και ουδέποτε υπήρξε συγκάτοικος της και ουδέποτε έλαβε γνώση της οποιασδήποτε διαδικασίας διαιτησίας, γι' αυτό που αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του Χρίστου Δημητρίου, ότι δεν άσκησε ένσταση εντός της προθεσμίας των 21 ημερών, είναι η θέση του ότι ο λόγος είναι ότι ουδέποτε έλαβε γνώση τέτοιας διαδικασίας. Για τους πιο πάνω λόγους, εξ' όσων τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του, η διαιτητική απόφαση εναντίον του πρέπει να ακυρωθεί και να παραμεριστεί για να μπορέσει να ασκήσει το συνταγματικό του δικαίωμα να υπερασπίσει τον εαυτό του στην υπόθεση. Περαιτέρω, υποστηρίζει ότι για τους λόγους ένστασης του, τους οποίους επαναλαμβάνει κατά λέξη, το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την αίτηση. Στην προκειμένη περίπτωση δεν εφαρμόζεται το άρθρο 21 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.4. Το άρθρο αυτό αφορά διαιτησίες βάσει συνυποσχετικού και όχι διαδικασίες που καθορίζονται βάσει νόμου. Εδώ εφαρμογής τυγχάνει το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου όπως τροποποιήθηκε όπου, όταν προκύψει διαφορά μεταξύ της εταιρείας, της εποπτείας ή του συμβουλίου αυτής και μέλους της, πρώην μέλους, προσώπου αξιούντος μέσω μέλους καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους αναφορικά με εργασίες συνεργατικής εταιρείας, εφαρμόζεται ο περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος του 1985 (Ν.22/85)ως έχει τροποποιηθεί και ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο έκδοσης της διαιτητικής απόφασης ημερ. 12.12.12. Παραθέτω το μέρος του εδαφίου

(1)και

(2)του άρθρου 52, ως ίσχυε, που μας ενδιαφέρει: «52.-

(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά αφορώσα τας εργασίας εγγεγραμμένης εταιρείας - ...................................................................................................................... η τοιαύτη διαφορά θα παραπέμπηται υφ' οιουδήποτε εξ αυτών εις τον Έφορον: .......................................................................................................................

(2)Ο Έφορος δύναται, επί τη λήψει της δυνάμει του εδαφίου

(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήση συνδιαλλαγήν της διαφοράς ή (β) να παραπέμπη την διαφοράν προς επίλυσιν εις διαιτησίαν ήτις διεξάγεται συμφώνως προς τας διατάξεις της εκάστοτε ισχυούσης νομοθεσίας περί διαιτησίας. ........................................................................................................................

(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιάς ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.

(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο

(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο

(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.» Με βάση τα προβλεπόμενα ανωτέρω, σε περίπτωση όπως η παρούσα, που η εκδοθείσα διαιτητική απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε εντός της πιο πάνω χρονικής προθεσμίας, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου. Στα πλαίσια δε αίτησης για εγγραφή και εκτέλεση της δεν παρέχεται η δυνατότητα αναθεώρησης ή ακύρωσης της διαιτητικής απόφασης. Το Δικαστήριο εξετάζοντας μια τέτοια αίτηση, όπως η παρούσα, δεν μπορεί να προχωρήσει σε δικαστικό έλεγχο της ουσίας και της ορθότητας της διαιτητικής απόφασης. Αντικείμενο της αίτησης είναι μόνο η λήψη άδειας για εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης του διαιτητή. Η διαιτητική απόφαση δεν είναι πλέον αναθεωρήσιμη. Ο δικαστικός έλεγχος που ασκείται είναι μόνο σε ό,τι αφορά τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου. Στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.α.

(2008)1 (Α) Α.Α.Δ.716, 719 αναφέρονται σχετικά τα εξής: «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου. Για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση Δικαστηρίου χρειάζεται η εμπλοκή του ιδίου, που αφενός την διατάσσει και ταυτόχρονα την εποπτεύει. Επομένως, η διαιτητική απόφαση πρέπει κατά κάποιο τρόπο να καταχωριστεί, να 'εγγραφεί' δηλαδή στα αρχεία του πρωτοκολλητείου ως απόφαση Δικαστηρίου, για να προχωρήσει η εκτέλεση της. Γι' αυτό το σκοπό υπεβλήθη η υπό συζήτηση αίτηση, και μάλιστα επιδόθηκε στους εφεσίβλητους για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ο,τιδήποτε ήθελαν με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, της προώθησης δηλαδή της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης.» Οι λόγοι ένστασης υπό τα στοιχεία α, β, γ, δ, ε, η και θ όπως εξειδικεύονται στην ένσταση έχουν σχέση με την απόφαση του εφόρου για παραπομπή σε διαιτησία και το ίδιο το περιεχόμενο και την ουσία ή ορθότητα της διαιτητικής απόφασης, αποτελούν ζητήματα που εκφεύγουν του δικαστικού ελέγχου στα πλαίσια της παρούσας αίτησης και συνεπώς δεν μπορούν να εξεταστούν. Τέτοια ζητήματα μπορεί να προβληθούν με το ανάλογο διάβημα στη βάση του άρθρου 52

(4)του Ν.22/85. Περαιτέρω στη βάση του άρθρου 56 του ιδίου νόμου μπορούσε να προβληθεί απόφαση του εφόρου με ιεραρχική προσφυγή στον αρμόδιο υπουργό. Στη συνέχεια θα εξετάσω τα ζητήματα που εγείρονται στους λόγους ένστασης υπό τα στοιχεία ζ, ι και κ τα οποία αφορούν τη θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι ουδέποτε του επιδόθηκε προσωπικά η επίδικη διαιτητική απόφαση. Στην υπό εξέταση αίτηση, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο Β που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, η επίδοση της διαιτητικής απόφασης στον Καθ' ου η αίτηση έγινε στη μητέρα του. Το ζήτημα αυτό ρυθμίζεται από τους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς όπου στη Δ.5 θ.2

(1)(i) προβλέπονται τα εξής: Σε μετάφραση: «Η επίδοση όποτε αυτό είναι πρακτικά δυνατό θα γίνεται αφήνοντας αντίγραφο στο πρόσωπο στο οποίο θα πρέπει να επιδοθεί αλλά εάν αυτό δεν ευρίσκεται στην οικία του ή στον συνήθη τόπο εργασίας του, η επίδοση θα θεωρείται ότι γίνεται εφόσον το αντίγραφο αφήνεται - (ι) με οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας του που προφανώς είναι 16 ετών και άνω το οποίο κατά το χρόνο εκείνο ευρίσκεται στην πόλη ή στο χωριό του ή εντός της περιοχής του ... ... ... ... ...» Σύμφωνα με τον πιο πάνω θεσμό δεν συνιστά αναγκαία προϋπόθεση το μέλος της οικογένειας του προσώπου που αφορά το έγγραφο προς επίδοση να συγκατοικεί με αυτό. Είναι αρκετό να φαίνεται ότι είναι άνω των 16 ετών και να βρίσκεται στην πόλη ή στο χωριό ή εντός της περιοχής του. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Χριστάκης Γεωργίου Θεοδώρου κ.α. ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας

(2003)1 Β Α.Α.Δ.1305, σκοπός του νομοθέτη μέσα από τον πιο πάνω αναφερόμενο θεσμό, ήταν να διευκολύνει την επίδοση όπου αυτή δεν είναι δυνατό να γίνει προσωπικά στο διάδικο φέρνοντας σε γνώση του το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η επίδοση. Σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου (Τεκμήριο Β) η επίδοση της επίδικης διαιτητικής απόφασης στον Καθ' ου η αίτηση δεν έγινε προσωπικά αλλά μέσω της μητέρας του και έναντι της υπογραφής της, όπως καταγράφεται στην επισυνημμένη διαιτητική απόφαση στην ένορκη δήλωση του επιδότη. Ο πιο πάνω ισχυρισμός δεν έτυχε αμφισβήτησης από πλευράς του Αιτητού ότι αντίγραφο της αναφερόμενης διαιτητικής απόφασης έχει επιδοθεί στις 12.3.13 στη μητέρα του Καθ' ου η αίτηση, η οποία βρίσκεται στην πόλη της Λεμεσού εντός της περιοχής του Καθ' ου η αίτηση, βρίσκω σαν αποτέλεσμα ότι η επίδοση που έγινε στη μητέρα του στις 12.3.13 ικανοποιούσε τις πρόνοιες της Δ.5 και επομένως ούτε αυτοί οι λόγοι ένστασης ευσταθούν. Με βάση τα πιο πάνω, πιστεύω, δεν έχει καταδειχθεί οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος για να μην προχωρήσει το Δικαστήριο υπέρ της εγγραφής της επίδικης διαιτητικής απόφασης, συνεπώς η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμα για εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερ. 12.12.12 εναντίον του Καθ' ου η αίτηση. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ΄ου η αίτηση. (Υπ.) .............................................. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Εγγραφή διαιτητικής απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο