ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ONEXIM GROUP MANAGEMENT LIMITED ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ROSTEX ENTERPRISES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 332/13, 21/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 332/13 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 113 και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ROSTEX ENTERPRISES LIMITED, από τη Λεμεσό και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ONEXIM GROUP MANAGEMENT LIMITED, από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους ------------------ Ημερομηνία: 21 Ιανουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Μ. Κυπριανού για κ.κ. Μιχαλάκης Κυπριανού & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η αίτηση: κα Μ. Βιολάρη για κ.κ. Ανδρέας Μ. Σοφοκλέους & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αίτηση Με την αίτηση της ημερομηνίας 14/6/2013, η αιτήτρια αιτείται όπως η καθ' ης η αίτηση τεθεί υπό εκκαθάριση και όπως ο κ. Μάριος Καλλίας διοριστεί προσωρινός και ή τελικός εκκαθαριστής της. Η αίτηση στηρίζεται στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 άρθρα 203, 209, 211 (ε), 212 (α) (γ), 213, 214, 226 και 227, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ.1 - 4, στην πρακτική και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από εκτενή ένορκη δήλωση της κας Καλλιόπης Αγρότου, διευθύνουσας σύμβουλου της αιτήτριας. Βάση της αίτησης αποτελεί η μη συμμόρφωση της καθ' ης η αίτηση με ειδοποίηση απαίτησης ημερομηνίας 13/5/2013 (Τεκμήριο 14). Η απαίτηση προέκυψε από δάνειο ημερομηνίας 17/6/2008 που παραχωρήθηκε από την αιτήτρια στην καθ' ης η αίτηση για το ποσό των 20.000.000 δολαρίων Αμερικής (Τεκμήριο 3). Η καθ' ης η αίτηση αθέτησε τους όρους πληρωμής (Τεκμήριο 5 επιστολή απαίτησης 7/4/2011). Μετά από μακρά διαδικασία διαιτησίας κατά την οποία εκδόθηκαν από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Γενική Αίτηση 225/2011) ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα ημερομηνίας 4/4/2011 (Τεκμήριο 6) και Διάταγμα Αποκάλυψης ημερομηνίας 28/6/2011 (Τεκμήριο 7), εκδόθηκε εναντίον της καθ' ης η αίτηση διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 15/3/13 από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστηρίου του Λονδίνου (London Court of International Arbitration) («LCIA») (Τεκμήριο 9). Η συνολική οφειλή σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση (παράγραφος 13 (
- i)- (
- v)της αίτησης) (σελ. 47 - Τεκμηρίου 9) είναι: (
- i)Κεφάλαιο για το ποσό των 20.000.000 Δολαρίων Αμερικής. (
- ii)Τόκους για το ποσό των 2.400.000 Δολαρίων Αμερικής για την περίοδο που έληξε την 16/12/08. (iii) Τόκους για το ποσό των 5749,45 Δολαρίων Αμερικής ανά ημέρα από την 17/12/08 μέχρι την αποπληρωμή των ποσών που αναφέρονται στο (
- i)και (ii). (
- iv)Δικηγορικά έξοδα και έξοδα για το ποσό των 998.078 Δολαρίων Αμερικής. (
- v)Έξοδα της διαιτητικής διαδικασίας για το ποσό των 83910,85 στερλινών. Η καθ' ης η αίτηση σύμφωνα με την αιτήτρια είναι «αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της» (παράγραφος 16 της αίτησης και παράγραφος 38 της ένορκης δήλωσης). Το εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση βρίσκεται στην οδό Αριστοκύπρου 3 Α, Άγιος Σπυρίδωνας 3048 Λεμεσός. Το ονομαστικό και εκδοθέν μετοχικό κεφάλαιο της είναι €1710, διαιρεμένο σε 1000 συνήθεις μετοχές αξίας €1,71 έκαστη (Τεκμήρια 1 και 2 εκτύπωση αποτελεσμάτων έρευνας στον έφορο εταιρειών). Η υπό κρίση αίτηση δημοσιεύτηκε σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 27/9/2013 (Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του κ. Θεόδωρου Τριγκή ημερομηνίας 9/10/14) και στην καθημερινή εφημερίδα «Αλήθεια» στις 20/9/13 (Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του κ. Θεόδωρου Τριγκή ημερομηνίας 9/10/14). Η αιτήτρια δεν προσκόμισε άλλη μαρτυρία και η ενόρκως δηλούσα κα Καλλιόπη Αγρότου δεν αντεξετάστηκε. Η Ένσταση Η καθ' ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους (τους παραθέτω αυτούσιους): «
(1)Η Αιτήτρια δεν έχει καλή και βάσιμη υπόθεση αλλά ούτε και εκκαθαρισμένη απαίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση έτσι ώστε να δικαιολογείται η καταχώριση της Αίτησης Εκκαθάρισης για το λόγο ότι η απαίτηση της Αιτήτριας είναι αβάσιμη.
(2)Η Αιτήτρια δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι αφερέγγυα και ανίκανη να πληρώσει οποιοδήποτε χρέος και το Δικαστήριο, έχοντας ενώπιον του τα γεγονότα όπως αυτά τέθηκαν στην Αίτηση Εκκαθάρισης, δε μπορεί να προβεί σε εύρημα αφερεγγυότητας της Καθ' ης η Αίτηση εφόσον δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των Άρθρων 211 και 212 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113.
(3)Η ισχυριζόμενη διαιτητική απόφαση την οποία επικαλείται η Αιτήτρια για την προώθηση της Αίτησης Εκκαθάρισης, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο αφού δεν έχει δικαιοδοσία και/ή εξουσία να πράξει τούτο.
(4)Η ισχυριζόμενη διαιτητική απόφαση δεν μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την υποβολή απαίτησης με βάση το Άρθρο 212 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 ενόψει του γεγονότος ότι δεν έχει αναγνωριστεί, εγγραφεί και εκτελεστεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια.
(5)Η καταχώριση και/ή προώθηση της Αίτησης Εκκαθάρισης είναι ενοχλητική, καταχρηστική και καταπιεστική (FRIVOLOUS, VEXATIOUS AND OPPRESSIVE) και/ή συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (ABUSE OF COURT'S PROCESS) γιατί: (α) Η Αίτηση Εκκαθάρισης καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια προτού η ισχυριζόμενη διαιτητική απόφαση αναγνωριστεί, εγγραφεί και εκτελεστεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια. (β) Η Αιτήτρια επιδιώκει την εκτέλεση της ισχυριζόμενης διαιτητικής απόφασης τη στιγμή που τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία και/ή εξουσία να επιληφθούν τέτοιας αίτησης.
(6)Η Αιτήτρια με την Αίτηση Εκκαθάρισης αιτείται επίσης τον διορισμό κάποιου Μάριου Καλλία ως προσωρινό και/ή τελικό εκκαθαριστή της Καθ' ης η Αίτηση τη στιγμή που το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία και/ή εξουσία να επιληφθεί τέτοιου αιτήματος ταυτόχρονα με την εξέταση αιτήματος για εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση.
(7)Η Ένορκη Δήλωση της κας. Καλλιόπης Αγρότου που συνοδεύει την Αίτηση Εκκαθάρισης έγινε στις 13/06/2013 ενώ η Αίτηση Εκκαθάρισης καταχωρήθηκε στις 14/06/2013 και άρα το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία και/ή εξουσία να επιληφθεί της Αίτησης Εκκαθάρισης αφού δεν υπάρχει έγκυρο πραγματικό υπόβαθρο.
(8)Η Ένορκη Δήλωση της κας. Καλλιόπης Αγρότου που συνοδεύει την Αίτηση Εκκαθάρισης δεν συνοδεύεται από τεκμήρια ως η ίδια αναφέρει στην Ένορκη της Δήλωση και, ως εκ τούτου, δε μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο.
(9)Η Καθ΄ ης η Αίτηση είναι σε θέση να πληρώσει τα χρέη της και/ή είναι φερέγγυα.» Η ένσταση στηρίζεται στα άρθρα 203, 209, 211, 212, 213, 214, 226 και 227 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και στη Δ.48, Θ.1 - 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης 7 και 8 αποσύρθηκαν ενόψει του γεγονότος ότι εκδόθηκε εκ συμφώνου στις 3/10/2014 διάταγμα επανόρκισης της κας Καλλιόπης Αγρότου. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Χρυσόστομου Σοφοκλέους ο οποίος είναι διευθυντής της καθ' ης η αίτηση. Στις παραγράφους 3 και 4 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει τα ακόλουθα: «
- Ενόψει της φύσης της διαδικασίας, δεν προτίθεμαι να σχολιάσω τους ισχυρισμούς τους οποίους προβάλλονται στην ένορκη δήλωση της κας Καλλιόπης Αγρότου που συνοδεύει την αίτηση εκκαθάρισης, αφού το μόνο επίδικο θέμα είναι κατά πόσο η καθ' ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της.
- Θα ήθελα όμως να σημειώσω ότι αρνούμαι όλους και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς όπως αυτοί προβάλλονται στην Ένορκη Δήλωση της κας Καλλιόπης Αγρότου που συνοδεύει την αίτηση εκκαθάρισης και οι οποίοι έχουν προφανώς τεθεί τόσο για τη δημιουργία εντυπώσεων όσο και για την παραπλάνηση του Δικαστηρίου.» Στο υπόλοιπο μέρος της ένορκης δήλωσης απλά επαναλαμβάνονται ουσιαστικά οι λόγοι ένστασης. Ως προς το πραγματικό υπόβαθρο των γεγονότων δεν προέβαλε, πέραν της γενικής αυτής άρνησης, οποιαδήποτε άλλη εκδοχή. Από πλευράς της καθ' ης η αίτηση δεν προσκομίστηκε άλλη μαρτυρία, ούτε αντεξετάστηκε ο ενόρκως δηλών. Εισηγήσεις των Δικηγόρων Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων παρέδωσαν στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένες αγορεύσεις. Ο συνήγορος της αιτήτριας επικεντρώθηκε στα ακόλουθα σημεία: · Όταν γίνεται ορθή επίκληση του άρθρου 212 (α) εγείρεται τεκμήριο ότι η καθ' ης η αίτηση αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της και πρέπει να διαταχθεί η εκκαθάριση της. Η καθ' ης αίτηση οφείλει να αμφισβητήσει την οφειλή καλόπιστα βασιζόμενη επί ουσιαστικών λόγων και όχι γενικά και αόριστα (βλ. G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 ΑΑΔ 14, Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλης Ζήνωνος
(2001)1 ΑΑΔ 1649, PAN-AMAN HOTELS LTD v. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ
(2002)1 ΑΑΔ 1796, Χατζηγιάννης ν. C. & J. Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1 Β ΑΑΔ 991, Σπανού ν. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1Α ΑΑΔ 315). · Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία της κας Κάλιας Αγρότου δεν αμφισβητήθηκε. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση είναι αόριστη, ασαφής και περιέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς (βλ. Hermes Insurance Co. Ltd v. Theodorides
(1983)1 CLR 333, Πατούρης ν Hellenic Bank Ltd
(2001)1 ΑΑΔ 2118, El Fath Co v. EDT Shipping Ltd
(1992)1 ΑΑΔ 1255). · Η παρούσα υπόθεση διακρίνεται από τα γεγονότα της υπόθεσης Αναφορικά με την Βesuno Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A123, Πολ. Έφεση 269/2009, 20/2/2014 όπου η αίτηση εκκαθάρισης στηριζόταν αποκλειστικά επί αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης η οποία δεν είχε προηγουμένως εγγραφεί στην Κύπρο. Εδώ υπάρχει συγκεκριμένη οφειλή δυνάμει δανείου. Πέραν τούτου η εγγραφή για σκοπούς εκτέλεσης δεν θα έπρεπε να αποτελεί προϋπόθεση (βλ. Vendort Traders Inc v Evrostroy Grupp LLC, BVIHCV AP 2012/004, 26/5/2014 - Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ανατολικής Καραϊβικής - Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι). Η συνήγορος της καθ' ης η αίτηση επικεντρώθηκε στα ακόλουθα σημεία: · Η αιτήτρια όφειλε να αιτηθεί πρώτα την αναγνώριση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης σύμφωνα με τον Περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικό) Νόμο του 1979, Ν.84/79 (βλ. Βesuno Ltd, ανωτέρω και την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Καλκούτα, Vinayak Oil and Fats Private Ltd v. Andre (Cayman Islands) Trading Co Ltd 2005
(2)ARBLR 551 Cal,
(2004)3 CALLT 380 HC). · Το άρθρο 212 (α) εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211 (ε) ως προς την ανικανότητα πληρωμής της εταιρείας να αποπληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση που σύμφωνα με τον νόμο η εταιρεία λογίζεται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Η αιτήτρια δεν προσκόμισε άλλη μαρτυρία ότι η καθ' ης η αίτηση αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της (βλ. G.I.P. Constructions Ltd, Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd και PAN-AMAN HOTELS LTD, ανωτέρω). Νομική πτυχή Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να αναφερθώ στο νομικό πλαίσιο και στην νομολογία που αφορούν αιτήσεις εκκαθάρισης. Σύμφωνα με το άρθρο 211(ε): «Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν: (α) ..................................... (β) ..................................... (γ) ..................................... (δ) ..................................... (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της». (στ) ..................................... (ζ) ..................................... Σύμφωνα με το άρθρο 212: «Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.» Στην Βesuno Ltd, ανωτέρω, ο Δ. Λιάτσος συνόψισε την Κυπριακή νομολογία επί του θέματος ως ακολούθως: «Το εύρος εφαρμογής των άρθρων 211 και 212 του Κεφ. 113 αποτέλεσε αντικείμενο σειράς αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Εντοπίζεται ότι τα συγκεκριμένα άρθρα είναι πιστή αντιγραφή του τότε αντίστοιχου αγγλικού Νόμου. Διαπιστώνεται, επίσης, ότι η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει τη γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών οφειλέτριας εταιρείας. Σημειώνεται, ως εκ τούτου ότι οι εξειδικευμένοι λόγοι του άρθρου 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση άλλης μαρτυρίας, η οποία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα. Το άρθρο 212(a) εντάσσεται στα πλαίσια του γενικότερου άρθρου 211(e) ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση, ως εκ του Νόμου τεκμήριο, κατά την οποία η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Το Δικαστήριο, κατ' ακολουθία του άρθρου 211(f), δύναται να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μιας εταιρείας, η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η εταιρεία αποδεδειγμένα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις οφειλές της. Η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δε ευρύτητα του όρου «πιστωτής» είναι τέτοια, που να περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει να λαμβάνει καθορισμένο ύψος πίστωσης (G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14, in RE LOUKOS MANUFACTURERS LTD
(1998)1 A.A.Δ. 2226, Μ. Moulettaris Machinery Co. Ltd v. Μιχάλης Ζήνωνος
(2001)1 Α.Α.Δ. 1649, PAN-AMAN HOTELS LTD v. ΕΦΟΡΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ
(2002)1 Α.Α.Δ. 1796). Στην απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας εκ μέρους της Εφεσείουσας ως προς την ανικανότητα της Εφεσίβλητης να πληρώσει τα χρέη της, δεν θα ήταν επιτρεπτή η εξέταση της αίτησης από το πρωτόδικο Δικαστήριο στα πλαίσια των άρθρων 211(
- e)και 212(c). Ορθά, λοιπόν, υπό τις συνθήκες, η αίτηση εξετάστηκε αποκλειστικά και μόνο με αναφορά στα διαλαμβανόμενα στο άρθρο 212(
- a)του Κεφ. 113.» Η υπόθεση του αιτητή πρέπει να δικογραφείται στην αίτηση. Ο αιτητής δεν δύναται να στοιχειοθετήσει λόγους στην ακρόαση που δεν δικογραφούνται στην αίτηση του (βλ. Blackstone's Civil Practice 2011, παρ. 79.24, σελ. 1254 με αναφορά στις Re Spence's Patent Nonconducting Composition and Cement Co.
(1869)LR 9 Eq 9; Re Fildes Bros Ltd [1970] 1 WLR 592; Re Armvent Ltd [1975] 1 WLR 1679[1]). Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η εκκαθάριση της εταιρείας πρέπει να δικογραφούνται στην ίδια την αίτηση και όχι σε ένορκη δήλωση ή γραπτή δήλωση (βλ. Blackstone's Civil Practice 2011, παρ. 79.24, σελ. 1254[2]). Το βάρος απόδειξης είναι στον αιτητή ο οποίος οφείλει να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, και όχι στην εταιρεία να αποδείξει ότι είναι φερέγγυα (βλ. Applications to Wind up Companies, Derek French, 1993, παρ. 6.3.2 σελ. 164[3] με αναφορά στην Re Wheal Lovell Mining Co.
(1849)1 Mac & G 1, Tecma Pty Ltd v Solah Blue Metal Pty
(1988)14 ACLR 358 και Australian Mid-Eastern Club Ltd v Yassim
(1989)1 ACSR 399). Όταν εταιρεία αμελεί να συμμορφωθεί με ειδοποίηση που επιδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 212 (α) του Νόμου τότε ο αιτητής μπορεί να στηριχθεί στην παράλειψη αυτή για να καταδείξει ότι η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Applications to Wind up Companies, Derek French, 1993, παρ. 6.4.1 σελ. 173[4]). Εταιρεία στην οποία επιδόθηκε ειδοποίηση τεκμαίρεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αν αμέλησε να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Εάν παράσχει λογική εξήγηση τότε η μη πληρωμή δεν θεωρείται παράλειψη συμμόρφωσης και δεν θεωρείται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Applications to Wind up Companies, Derek French, 1993, παρ. 6.4.6 σελ. 180[5] με αναφορά στην Re London and Paris Banking Corporation
(1874)LR 19 Eq 444). Στην Σπανού ν. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1Α ΑΑΔ 315 αναφέρθηκε (με αναφορά στην Mann v. Golstein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.LR. 523, και Palmer' s Company Law, σελ. 1127, παρ. 85-14, Halsbury' s Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004) ότι ο όρος «πιστωτής», βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει «a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent» - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα. Δεν περιλαμβάνει, δηλαδή, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Κρίθηκε επίσης ότι δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (Με αναφορά στην Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477). Εάν αμφισβητείται το χρέος για βάσιμο λόγο τότε το Δικαστήριο δεν θα εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης (βλ. Χατζηγιάννης ν. C. & J. Kyprianou Promotions Ltd, ανωτέρω). Εξέταση των θέσεων των διαδίκων Όπως ανέφερα δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες. Συμφωνώ με τη θέση του κ. Κυπριανού ότι οι ισχυρισμοί της κας Καλλιόπης ουσιαστικά δεν έχουν αμφισβητηθεί και ότι οι παράγραφοι 3 και 4 της ένορκης δήλωσης του κ. Χρυσόστομου Σοφοκλέους αποτελούν γενική άρνηση. Απέφυγε να απαντήσει στα όσα αναφέρονται στην αίτηση στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει και να τοποθετηθεί επί των όσων αναφέρονται στην αίτηση, στην ένορκη δήλωση και στα επισυνημμένα τεκμήρια. Επομένως διαπιστώνω ότι : � Η αιτήτρια εξασφάλισε διαιτητική απόφαση εναντίον της καθ' ης η αίτηση ημερομηνίας 15/1/2013 (Τεκμήριο 9) για οφειλή δυνάμει συμφωνίας δανείου (Τεκμήρια 3 και 4). � Η αιτήτρια επέδωσε στις 14/5/2013 στην καθ' ης η αίτηση, παραδίδοντας στο εγγεγραμμένο της γραφείο, απαίτηση ημερομηνίας 3/5/2013 υπογεγραμμένη από την ίδια, με την οποία απαιτεί από την καθ' ης η αίτηση να της καταβάλει τα ποσά που αναφέρονται στα Τεκμήρια 9 και
- � Η καθ' ης η αίτηση δεν έχει συμμορφωθεί παρά την παρέλευση 3 εβδομάδων από την επίδοση της ειδοποίησης. � Δεν υπάρχει μαρτυρία αν η εν λόγω διαιτητική απόφαση έχει αναγνωρισθεί για να τύχει εκτέλεσης από τα Κυπριακά Δικαστήρια. Απομένει επομένως η εξέταση των νομικών θέσεων των δύο πλευρών. Η θέση της κας Βιολάρη ότι έπρεπε προηγουμένως να αναγνωριστεί και να εγγραφεί η διαιτητική απόφαση με βρίσκει σύμφωνο. Στην Βesuno Ltd, ανωτέρω, τέθηκε κατά τρόπο ξεκάθαρο από τον Δ. Λιάτσο: «Όπως έχει ήδη λεχθεί, προβάλλει ως αναντίλεκτο γεγονός ότι δεν έχει επιτραπεί, ως αποτέλεσμα δικαστικής κρίσης, η αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση στην Κύπρο της διαιτητικής απόφασης. Δεν τελεί υπό αμφισβήτηση η επίδοση από την Εφεσείουσα στην Εφεσίβλητη, στις 30/6/2008, υπογραμμένης απαίτησης, μοναδικό αντικείμενο της οποίας ήταν τα ποσά που κάλυπτε η διαιτητική απόφαση. Η Εφεσίβλητη, στοιχείο που επίσης δεν αμφισβητείται, με απαντητική επιστολή της ημερομηνίας 11/7/2008 αμφισβήτησε την ύπαρξη εναντίον της οφειλής, θέτοντας, ταυτόχρονα, πως η διαιτητική απόφαση δεν έχει δημιουργήσει κανένα έννομο αποτέλεσμα, αφού δεν αναγνωρίστηκε, ούτε και εγγράφηκε, για να είναι δυνατή η εκτέλεσή της στην επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι καθοριστικό για το αποτέλεσμα της υπό κρίση περίπτωσης να αποφασιστεί κατά πόσο το ισχυριζόμενο χρέος, όπως αυτό αντικατοπτρίζεται στη διαιτητική απόφαση, αποτελεί εκκαθαρισμένο και απαιτητό χρέος. Οφειλή, δηλαδή, την οποία η Εφεσίβλητη είχε υποχρέωση να πληρώσει στην Εφεσείουσα εντός της, καθορισμένης από το άρθρο 212(a), προθεσμίας των 21 ημερών. Αρμόδιο Δικαστήριο απεφάνθη ότι η διαιτητική απόφαση δεν μπορεί να αναγνωριστεί, εγγραφεί και εκτελεστεί στην Κύπρο. Η ίδια διαιτητική απόφαση αποτέλεσε και τη βάση στήριξης της αίτησης για εκκαθάριση της Εφεσίβλητης. Η όλη φιλοσοφία που καλύπτει τις διεθνείς εμπορικές διαιτησίες στοχεύει στην παροχή ενός γρήγορου μηχανισμού απονομής δικαιοσύνης και επίλυσης των διαφορών σε διεθνές επίπεδο. Παρόμοια είναι και η φιλοσοφία που διέπει τον περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικός) Νόμο, Ν.84/1979, ο οποίος βασίζεται στην αντίστοιχη Σύμβαση της Νέας Υόρκης του
- Οι διεθνείς συμβάσεις που αναφέρονται σε διαδικασίες εκτέλεσης αποφάσεων άλλης χώρας στο έδαφος τρίτης, πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά. Αυστηρή είναι και η προσέγγιση στην ικανοποίηση των προαπαιτούμενων για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση αλλοδαπής απόφασης. Προβάλλει επιτακτική η ανάγκη τήρησης όλων των τύπων, μεταξύ των οποίων η προσκόμιση θεωρημένου πρωτοτύπου ή δεόντως κεκυρωμένου αντιγράφου της όποιας απόφασης. Είναι με βάση τις πιο πάνω αρχές που το Δικαστήριο, εντοπίζοντας έλλειψη κανονικότητας και νομιμότητας των προσκομισθέντων εγγράφων, απέρριψε, στις 28/11/2006, την αίτηση για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση στην Κύπρο της διαιτητικής απόφασης. Η αναγνώριση απόφασης τρίτης χώρας επιβεβαιώνει την καθόλα έγκυρη ύπαρξή της, εντάσσοντάς την, για σκοπούς εκτέλεσης, στα διαλαμβανόμενα στο δικαστικό σύστημα της αναγνωρίζουσας χώρας όρια, με όλες τις συνακόλουθες δραστικές συνέπειες. Μέσα από τη διαδικασία αναγνώρισης και εγγραφής διασφαλίζονται τα εχέγγυα βεβαίωσης έγκυρης και υπαρκτής αλλοδαπής απόφασης. Η ύπαρξη χρέους αποτελεί την αναγκαία και φυσική συνέπεια της επιβεβαίωσης της ύπαρξης απόφασης, επιβεβαίωση που επιτυγχάνεται μέσω της αναγνώρισης και εγγραφής της. Δε νοείται ύπαρξη οφειλής χωρίς την αναγνώριση αλλοδαπής δικαστικής ή διαιτητικής απόφασης, δεδομένου ότι η οφειλή απορρέει από την ίδια την απόφαση. Συνεπώς, και ως συνακόλουθο της απόρριψης του αιτήματος για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, δεν τεκμηριώνεται και παραμένει μετέωρη η ύπαρξη και οποιουδήποτε χρέους. Με αποτέλεσμα να μην συντρέχουν και να μην ικανοποιούνται, βεβαίως, οι προϋποθέσεις επιτυχίας καταχώρησης αίτησης για εκκαθάριση στη βάση των εξεταζόμενων άρθρων του Κεφ.
- Είναι αδιανόητη η έναρξη διαδικασίας, η οποία στηρίζεται, αποκλειστικά και μόνο, σε αλλοδαπή απόφαση, η οποία δεν υφίσταται, ουσιαστικά, στη χώρα μας. Παρεμβάλλουμε, ολοκληρώνοντας, ότι ως ζήτημα λογικής προτεραιότητας, αλλά και νομικού ορθολογισμού, αναγκαία ήταν πρώτα η αναγνώριση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης και ακολούθως η καταχώρηση αίτησης για εκκαθάριση, στη βάση, πλέον, εκτελεστής απόφασης. Δε νοείται, ούτε και είναι νομικά επιτρεπτό, να απορρίπτεται στο κατάλληλο βήμα, και κατ΄ακολουθία της ορθής διαδικασίας, αίτημα για αναγνώριση και εγγραφή αλλοδαπής απόφασης - και μάλιστα για λόγους ουσιαστικούς - και να επιχειρείται στη συνέχεια η παράκαμψη της εν λόγω απόφασης απόρριψης, μέσω διαδικασίας εκκαθάρισης.» (υπογράμμιση δική μου) Η πρωτόδικη απόφαση φαίνεται να στηρίχθηκε στα λεχθέντα της Ινδικής απόφασης Vinayak Oil and Fats Private Ltd v. Andre (Cayman Islands) Trading Co Ltd ανωτέρω. Διαφαίνεται να υπάρχει κάποια διάσταση με την νομολογία των Βρετανικών Παρθένων Νήσων (βλ. Vendort Traders Inc v Evrostroy Grupp LLC, ανωτέρω) και ενδεχομένως με την Αγγλική. Αυτό είναι άνευ σημασίας όμως. Η νομική αρχή που έθεσε το Ανώτατο Δικαστήριο είναι ξεκάθαρη και δεσμευτική. Δεν μου διαφεύγει ότι στην υπόθεση Βesuno Ltd, ανωτέρω, η αίτηση για αναγνώριση και εγγραφή της απόφασης είχε απορριφθεί. Στην παρούσα περίπτωση δεν τέθηκε ενώπιον μου τέτοια μαρτυρία. Δεν πιστεύω όμως ότι αυτό περιορίζει καθ' οιονδήποτε τρόπο τα λεχθέντα στην πιο πάνω απόφαση. Προαπαιτούμενο καταχώρισης αίτησης εκκαθάρισης λόγω μη συμμόρφωσης με απαίτηση για ικανοποίηση οφειλής δυνάμει αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης είναι η αναγνώριση και εγγραφή της στην Κύπρο. Ο κ. Κυπριανού εισηγήθηκε πως εν πάση περιπτώσει στοιχειοθετείται οφειλή δυνάμει του δανείου το οποίο κατέστη πληρωτέο λόγω αθέτησης των όρων του. Το επιχείρημα, αν και ελκυστικό, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Από τη στιγμή που η θέση της αιτήτριας είναι ότι εκδόθηκε απόφαση για την εν λόγω οφειλή τότε δεν μπορεί να επανέρχεται στην αρχική συμφωνία. Διαφορετική θα ήταν ίσως η προσέγγισή μου αν η εν λόγω απόφαση είχε παραμεριστεί ή να ακυρωθεί οπότε και τότε ενδεχομένως η αιτήτρια να μπορούσε να είχε στηριχθεί στην αρχική συμφωνία. Εδώ όμως η ειδοποίηση απαίτησης (Τεκμήριο 14) στηρίζεται ξεκάθαρα στη διαιτητική απόφαση (βλ. παρ. ζ. και η. του Τεκμηρίου 14). Τέλος σημειώνω ότι ακόμη και αν αγνοηθεί η εν λόγω ειδοποίηση δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία ως προς την ανικανότητα της καθ' ης η αίτηση να πληρώσει τα χρέη της. Απλή δήλωση ότι η καθ' ης η αίτηση είναι «αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της» (παράγραφος 16 της αίτησης και παράγραφος 38 της ένορκης δήλωσης), δεν είναι επαρκής μαρτυρία. Στην απουσία οποιασδήποτε μαρτυρίας εκ μέρους της αιτήτριας ως προς την ανικανότητα της καθ' ης η αίτηση να πληρώσει τα χρέη της, δεν θα ήταν επιτρεπτή η εξέταση της αίτησης στα πλαίσια των άρθρων 211(ε) και 212(γ) του Κεφ.
- Ενόψει της κατάληξής μου δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω το λόγο ένστασης
- Κατάληξη Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Final/ Winding Up Αναφορά: Αίτηση /Εκκαθάριση Εταιρείας [1] In winding-up proceedings the petitioner's case must be stated in the petition: the petitioner cannot leave it to the hearing to establish the ground for the petition. At the hearing the petitioner will be limited to the grounds stated in the petition (Re Spence's Patent Nonconducting Composition and Cement Co.
(1869)LR 9 Eq 9; Re Fildes Bros Ltd [1970] 1 WLR 592; Re Armvent Ltd [1975] 1 WLR 1679 at p. 1683). [2] The grounds on which a winding up is sought must be stated in the petition itself: it is not sufficient to state them in an accompanying affidavit or witness statement. [3] 'On the hearing of a winding-up petition alleging inability to pay debts, the onus is on the petitioner to prove that the company is unable to pay its debts (to he civil standard of proof on balance of probabilities), not on the company to prove its solvency'. [4] 'If a company which has been served a statutory demand neglects to comply with it, then a petitioner for the company's winding up may rely on the neglect to show that the company is unable to pay its debts'. [5] 'A company on which a statutory demand has been served by a creditor is deemed unable to pay its debts if it 'has neglected' to pay the sum due to the creditor. If the company has a reasonable excuse for not paying then it has not 'neglected' to pay and is not deemed unable to pay its debts'. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο