← Κύπρος

MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. Επίσημος Παραλήπτης υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτης της περιουσίας του Καλογήρου Γιαννάκη Νικόλα κ.α., Αρ. Αγω

MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD ν. Επίσημος Παραλήπτης υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτης της περιουσίας του Καλογήρου Γιαννάκη Νικόλα κ.α., Αρ. Αγωγής: 6097/10, 16/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ.Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6097/10 Μεταξύ: MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, από τη Λεμεσό Εναγόντων - και -

  1. Επίσημος Παραλήπτης υπό την ιδιότητα του ως παραλήπτης της περιουσίας του Καλογήρου Γιαννάκη Νικόλα, από τη Λεμεσό, πτωχεύσαντα
  2. Καλογήρου Αυγή, από τη Λεμεσό
  3. Σωτηρίου Ζωή Παναγιώτη, από τη Λεμεσό Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 11.12.2014 για τροποποίηση Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 16.01.2015 Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Β. Αδαμίδου για Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνεταίροι (κα Ηλιάδη κατα την απόφαση) Για Εναγόμενους - Καθ΄ων η Αίτηση: κα Α. Ιωάννου για κ. Μ.Β. Ιωάννου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 09.12.2010 με Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα. Αφορά ισχυρισθείσα παραχώρηση τραπεζικών διευκολύνσεων, δηλαδή συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού και συμφωνία δανείου, προς τον Εναγόμενο 1, με εξασφάλιση προσωπικών εγγυήσεων από τους Εναγόμενους 2 και 3, καθώς και με παραχώρηση υποθήκης εκ μέρους της Εναγόμενης 3, αλλά και εκχώρηση ασφαλιστικού συμβολαίου ζωής από τον Εναγόμενο
  4. Λόγω μη πληρωμής, εξόφλησης των οφειλόμενων ποσών, αξιώνεται, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, απόφαση για χρηματικά ποσά ύψους €38.773,08 πλέον τόκους και €74.965,07 πλέον τόκους, αντίστοιχα. Επίσης ζητείται διάταγμα για εκποίηση της υποθηκευμένης περιουσίας. Εκ μέρους των Εναγόμενων καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης και αργότερα Έκθεση Υπεράσπισης. Εγείρεται κατ΄ αρχή προδικαστική ένσταση για ύπαρξη δεδικασμένου, λόγω της προγενέστερης αγωγής με αριθμό 5803/07 του Ε.Δ. Λεμεσού στην οποία δόθηκε απόφαση, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, στις 29.06.
  5. Επιπλέον οι Εναγόμενοι 2 και 3 ισχυρίζονται ότι έχουν απαλλαγεί από την εγγύηση που παραχώρησαν στον Εναγόμενο 1 για τους ακόλουθους λόγους: α. Οι Ενάγοντες μετέβαλαν τους όρους της συμφωνίας με τον πρωτοφειλέτη χωρίς τη συναίνεση των Εναγόμενων 2 και
  6. β. Οι Ενάγοντες δεν ήγειραν την παρούσα αγωγή εναντίον του πρωτοφειλέτη κατά το χρόνο που αυτός παρέβηκε τις συμβατικές του υποχρεώσεις. γ. Οι Ενάγοντες προέβηκαν σε συμβιβασμό με τον Εναγόμενο 1 παραχωρώντας παράταση χρόνου εκπληρώσεως των υποχρεώσεών του, και ως εκ τούτου παραβλάφτηκαν τα δικαιώματα και συμφέροντα των Εναγόμενων 2 και
  7. δ. Οι Ενάγοντες τέλεσαν πράξεις ασυμβίβαστες προς τα δικαιώματα των Εναγόμενων 2 και 3, με αποτέλεσμα αυτοί να μην είναι σε θέση να στραφούν εναντίον του Εναγόμενου 1, επειδή ο τελευταίος έχει, εν τω μεταξύ, κηρυχθεί σε πτώχευση. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι Ενάγοντες δεν τερμάτισαν τη λειτουργία του ισχυριζόμενου λογαριασμού και/ή ότι δεν έλαβαν γνώση τέτοιου τερματισμού και/ή ότι ο τερματισμός είναι πρόωρος και/ή αντισυμβατικός. Ακόμη, προβάλλουν ισχυρισμούς περί αυθαίρετων και παράνομων επιτοκίων και/ή ότι το ύψος της χρέωσης τους ήταν καταπιεστική πράξη που δεν αναφέρθηκε κατά το στάδιο των διαπραγματεύσεων και ούτε στάληκε ειδοποίηση στους Εναγόμενους για την αύξηση του τόκου. Τέλος, τίθεται ισχυρισμός για αντισυμβατικές χρεώσεις με υπερβολικά ποσά ως έξοδα μελέτης και αξιολόγησης. Στην Απάντηση τους οι Ενάγοντες απορρίπτουν τους ισχυρισμούς των Εναγόμενων. Επιπλέον, όσον αφορά τον ισχυρισμό για δεδικασμένο, λόγω της αγωγής 5803/07, ισχυρίζονται ότι η αξίωση των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή έχει δημιουργηθεί δυνάμει συγκεκριμένων περιστατικών τα οποία σε κάθε περίπτωση προέκυψαν μεταγενέστερα της έκδοσης απόφασης στην αγωγή 5803/07 στην οποία τα γεγονότα της παρούσας αγωγής δεν αποτέλεσαν αντικείμενο εκδίκασης. Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αγωγής άρχισε στις 03.10.
  8. Κατέθεσε ένας μάρτυρας για τους Ενάγοντες, ο Τάσος Ησαΐας (στο εξής Μ.Ε.1). Η υπόθεση ορίστηκε για συνέχιση στις 13.11.
  9. Κατ΄ αυτή την ημερομηνία, η δίκη αναβλήθηκε λόγω ασθένειας του επόμενου μάρτυρα των Εναγόντων, και ως τούτου η αγωγή ορίστηκε για συνέχιση ακρόασης στις 11.12.
  10. Στις 11.12.2014 ζητήθηκε αναβολή από τους Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) εξ αιτίας καταχώρισης Αίτησης τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. Με την εν λόγω Αίτηση (στο εξής η επίδικη Αίτηση), ζητούν την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως ακολούθως:
  11. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να επιτρέπεται η προσθήκη, αμέσως μετά την παράγραφο Δ του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης, των ακόλουθων δύο νέων παραγράφων: «Ε. Ποσό εκ €97.328,54 δυνάμει Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 27.01.2006 εναντίον του Εναγόμενου
  12. Στ. Τόκο προς 13,50% επί του ποσού των €97.328,54 από 23.11.2009 εναντίον του Εναγόμενου 1.»
  13. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η διαγραφή του αριθμού «1» που αναγράφεται αμέσως μετά τη λέξη «Εναγομένων» στις υφιστάμενες παραγράφους Ε και Στ του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης.
  14. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η αναρίθμηση των υφιστάμενων παραγράφων Ε και Στ του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης σε Η και Θ αντίστοιχα.
  15. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η αναρίθμηση των υφιστάμενων παραγράφων από Ε μέχρι Ι σε Ε μέχρι Μ. Η επίδικη Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γιάννη Φώτη, υπάλληλου των Αιτητών. Δηλώνει εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβεί στην ένορκη δήλωση. Αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης μέχρι και το στάδιο της ακρόασης όπου βρίσκεται. Ως αναφέρει περαιτέρω, ο επόμενος μάρτυρας στη δίκη (Γρηγόρης Γρηγορίου) θα καταθέσει, για την απόδειξη, των χρεωστικών υπολοίπων που παρουσιάζουν οι επίδικοι λογαριασμοί του δανείου και του τρεχούμενου λογαριασμού. Κατά τη μελέτη της υπόθεσης και την προετοιμασία της εν λόγω μαρτυρίας διαπιστώθηκε ότι το ποσό που αξιώνεται ως υπόλοιπο του δανείου για τον Εναγόμενο 1 δεν είναι το ορθό, γι' αυτό ζητείται να διορθωθεί με την αιτούμενη τροποποίηση. Τούτο οφείλεται σε παραδρομή και/ή αβλεψία και/ή λάθος κατά την ετοιμασία της Έκθεσης Απαίτησης, ενόψει το ότι η δικαστική απόφαση, ημερομηνίας 29.06.2009 στην αγωγή 5803/07, αφορούσε μόνο τους Εναγόμενους 2 και 3, και δεν θα μπορούσε το χρεωστικό υπόλοιπο που αξιώνεται εναντίον του Εναγόμενου 1 με την παρούσα αγωγή να είναι το ίδιο με αυτό που αξιώνεται εναντίον των Εναγομένων 2 και
  16. Οι Ενάγοντες στην παρούσα αγωγή έχουν αφαιρέσει, από το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου, το ποσό της εκδοθείσας απόφασης στην αγωγή 5803/07 και γι΄ αυτό αξιώνουν από τους Εναγόμενους 2 και 3 τις υπόλοιπες καθυστερημένες δόσεις και/ή το υπόλοιπο χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου που ανέρχεται σε €74.965,
  17. Το ποσό που θα έπρεπε να αξιώνεται εναντίον του Εναγόμενου 1 στην παρούσα αγωγή είναι €97.328,54 πλέον τόκους. Είναι αυτό το ποσό που ζητήθηκε πριν την καταχώρηση της αγωγής από τον Εναγόμενο 1 σύμφωνα με επιστολές που είναι ήδη τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου με αριθμούς 24, 25, 32 και
  18. Στην επίδικη Αίτηση οι Εναγόμενοι (στο εξής Καθ΄ ων η Αίτηση), καταχώρησαν Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους: α. Τα αιτητικά της παρούσας Αίτησης είναι αντίθετα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων στην Απάντηση στην Υπεράσπιση των Εναγόμενων 1, 2 και
  19. β. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου αφού φαίνεται από την παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης ότι υπάρχει δεδικασμένο και τα ίδια επίδικα θέματα είχαν εγερθεί στα πλαίσια της αγωγής 5803/2007 Ε.Δ. Λεμεσού γ. Η Αίτηση και τα εξαιτούμενα διατάγματα αφορούν τον Εναγόμενο 1 και ουδεμία αναφορά γίνεται στους Εναγόμενους 2 και
  20. δ. Έχει ήδη αρχίσει η ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, έχουν ήδη καταθέσει μάρτυρες εκ μέρους των Εναγόντων οι οποίοι κατέθεσαν και τεκμήρια που έχουν σχέση με τα αιτούμενα διατάγματα και η οποιαδήποτε έγκριση του αιτήματος θα προκαλούσε βλάβη και ζημία στους Εναγόμενους αφού δεν θα μπορούν να αντεξετάσουν στα θέματα που εγείρονται με την παρούσα Αίτηση. ε. Η Αίτηση γίνεται χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε δικαιολογία στην καθυστέρηση της παρούσας Αίτησης. ζ. Ο ισχυρισμός των Αιτητών στην παράγραφο 3 είναι ανυπόστατος ότι τώρα αντελήφθησαν το λάθος. η. Δεν δίδεται καμία δικαιολογία γιατί, είτε δεν αντελήφθησαν το λάθος οι Ενάγοντες στα 4 χρόνια που έχουν παρέλθει ή γιατί καθυστέρησαν στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. θ. Η ένορκη δήλωση του Γιαννάκη Φώτη που υποστηρίζει την Αίτηση είναι γενική, ελλιπής, ανεπαρκής και αόριστη, κατά τρόπο ώστε το Δικαστήριο να μην έχει την ευχέρεια να λάβει υπόψη του κάποια γεγονότα και να εξασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια ανάλογα. ι. Εάν επιτραπεί η τροποποίηση θα προκληθεί σύγχυση και θα περιπλεχθούν τα πράγματα αφού η αιτούμενη τροποποίηση δεν συνάδει με την απάντηση στην Υπεράσπιση. κ. Υπάρχει παντελής έλλειψη μαρτυρίας η οποία δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να αξιολογήσει κατά πόσο συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις ώστε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για να επιτρέψει ή όχι την αιτούμενη τροποποίηση. λ. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος για τροποποίηση ήταν στην Ενάγουσα, με τη μαρτυρία όμως που προσκόμισε στο Δικαστήριο υπό μορφή ένορκης δήλωσης του Γιάννη Φώτη, δεν παρουσίασε την κατάλληλη μαρτυρία για να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος για τροποποίηση. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της Άνθιας Ιωάννου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου που εκπροσωπεί τους Εναγόμενους. Δηλώνει εξουσιοδοτημένη για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Αρνείται τους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του Γιάννη Φώτη. Περαιτέρω, επαναλαμβάνει, αφενός αχρείαστα και αφετέρου κατά παράβαση των Διαδικαστικών Κανονισμών Περί Πολιτικής Δικονομίας (η Δ.39 Κ.1 και 2 προνοεί περί της παράθεσης μαρτυρίας γεγονότων και όχι επί νομικών ζητημάτων ή επιχειρημάτων ή συλλογισμών), αυτούσιους τους λόγους ένστασης. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση αγορεύσεων. Οι θέσεις των διαδίκων παραμένουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Το Δικαστήριο δεν προτίθεται να επαναλάβει τις θέσεις των διαδίκων σε αυτό το στάδιο. Θα τις αξιολογήσει, και κατά την εξαγωγή των συμπερασμάτων του, θα κάνει αναφορά σε αυτές, στο βαθμό που κρίνει απαραίτητο. Νομική πτυχή: Η διαδικαστική διάταξη που προβλέπει για την τροποποίηση των δικογράφων είναι η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, έχει δε τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Αποτελεί και τη νομική βάση της επίδικης Αίτησης. Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Οι βασικές νομολογιακές αρχές αναφέρονται πιο κάτω προς κατατόπιση. Στην υπόθεση Δόμνα Ν. Χριστοδούλου ν. Αθηναίδος Ι. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από την σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, το Εφετείο ανέφερε ότι όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η διακριτική αυτή εξουσία δεν ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, αλλά με γνώμονα το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Η θεμελιακή αρχή που το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του, στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, σε αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια επίσης στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704. Η υπόθεση αφορούσε αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης μετά την έναρξη της δίκης, για να συνάδει με τη μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση τονίζοντας ότι εν πρώτοις, δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Αναφέρει χαρακτηριστικά στη σελίδα 707 το εξής: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που διατάσσει την διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια .» Αναφορικά με τη φύση των νέων γεγονότων που μπορούν να εισαχθούν, με το τροποποιημένο δικόγραφο, σχετική είναι η υπόθεση Alexandra Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 Α.Α.Δ., σελ. 11. Στην υπόθεση αυτή με την προτεινόμενη τροποποίηση δεν επιχειρούνταν εισαγωγή μαρτυρίας στο δικόγραφο, αλλά ουσιαστικά δίνονταν περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες των ισχυρισμών που προβάλλονταν με την έκθεση απαιτήσεως. Αν και το Εφετείο ανέφερε ότι δεν ενθαρρύνει τις συνεχείς τροποποιήσεις των δικογράφων, δέχθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση η τροποποίηση θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Στην υπόθεση Saba & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents, Πολ. Έφεση 8826, ημερ. 31.5.1994, λέχθηκε ότι η διαπίστωση πως επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δεν οδηγεί χωρίς άλλο σε απόρριψη αίτησης για τροποποίηση. Το δικαστήριο όμως θα απορρίψει την αίτηση αν με την προτεινόμενη τροποποίηση επιφέρεται ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης. Αναφορικά με το τι αποτελεί νέα βάση αγωγής γίνεται παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα του Annual Practice
(1959)σελ 627 το οποίο παρατέθηκε στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου (ανωτέρω): "The court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42, Hubbuck v. Helms, 56 L.J. Ch. p. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action (Raleigh n. Goshen
(1988)1 Ch. p. 81)". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι δεν παρέχεται ευχέρεια για τροποποίηση κλητηρίου, με την οποία εισάγεται νέα βάση αγωγής, η οποία δεν υπήρχε κατά το χρόνο έκδοσης του αρχικού κλητηρίου. Αυτό γιατί με την τροποποίηση δεν εισάγεται νέο κλητήριο ένταλμα αλλά η αγωγή συνεχίζεται ως εάν η τροποποίηση να περιλαμβανόταν από την αρχή. (Βλ. υπόθεση Ναυτοδικείου Gaber Alian Ali Al Somrani v. The Cyprus Ship "Poseidonia"
(1990)1 A.A.Δ. σελ. 990). Συνοψίζοντας τις πιο πάνω αρχές που η νομολογία καθιέρωσε προκύπτουν τα ακόλουθα καθοδηγητικά στοιχεία:
  1. Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προκύπτει ως θεμελιακή αρχή ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
  2. Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε.
  3. Το Δικαστήριο δεν θα δώσει την άδεια για τροποποίηση μόνο με τη διαπίστωση για το επανορθώσιμο της ζημιάς που επιφέρει στον αντίδικο, αλλά θα πρέπει να συνεκτιμήσει όλους τους παράγοντες της υπόθεσης όπως αυτοί καθιερώθηκαν από τη νομολογία.
  4. Δε δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, και όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα: Προκύπτει από τα νομολογηθέντα πως δύο καίρια ερωτήματα, μεταξύ άλλων, που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο για την ουσία της αίτησης είναι (α) κατά πόσο υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης και (β) αν η αίτηση των Αιτητών διαπνέεται από κακή πίστη. Στην υπόθεση Σταύρος Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοϊζος Ιορδάνους Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 743, το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση τροποποίησης λόγων έφεσης λόγω αδικαιολόγητης καθυστέρησης, συσχετίστηκε όμως και με το γεγονός πως ο εφεσείοντας θα μπορούσε να προβεί στην αιτούμενη τροποποίηση, κατά το στάδιο προγενέστερης αίτησης του, για τροποποίηση των λόγων έφεσης, η οποία είχε εγκριθεί. Επίσης δεν ήταν άσχετο με το στάδιο όπου βρισκόταν η υπόθεση, σε έφεση εναντίον πρωτόδικης απόφασης. Επισημαίνεται ότι στην παρούσα υπόθεση δεν προηγήθηκε αίτηση τροποποίησης του δικογράφου των Αιτητών, ενώ η ακρόαση της αγωγής βρίσκεται σε στάδιο τέτοιο όπου με την αιτούμενη τροποποίηση σκοπείται να ταυτιστεί και να προσαρμοστεί η αξίωση των Αιτητών με τη μαρτυρία η οποία θα παρουσιαστεί, αναφορικά με το ύψος του χρεωστικού υπολοίπου των δύο τραπεζικών διευκολύνσεων αναφορικά με τον εναγόμενο
  1. Σημειώνεται ότι η μαρτυρία που δόθηκε από τον Μ.Ε.1 δεν αποσκοπούσε στην απόδειξη των εν λόγω χρεωστικών υπολοίπων, και σε ότι αντεξετάστηκε για το ύψος των χρεωστικών υπολοίπων δεν έδωσε συγκεκριμένη ή θετική απάντηση. Επομένως, με βάση αυτή τη διαπίστωση, δε νοείται να προκαλείται βλάβη ή ζημιά στα συμφέροντα της Υπεράσπισης αφού θα υπάρχει η ευχέρεια αντεξέτασης στον επόμενο ή επόμενους μάρτυρες οι οποίοι θα καταθέσουν για το ύψος των χρεωστικών υπολοίπων. Αξιολογώντας περαιτέρω, όλα τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, λαμβάνονται υπόψη ως προς την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας τα πιο κάτω:
  2. Η ακρόαση της αγωγής βρίσκεται σε στάδιο όπου με την αιτούμενη τροποποίηση δεν θα προκύψει βλάβη ή ζημιά στα δικαιώματα, δικονομικά και ουσιαστικά, των Καθ΄ ων η αίτηση.
  3. Ήταν εφικτό να διαπιστωθεί προγενέστερα η ανάγκη τροποποίησης, προέκυψε ωστόσο κατά τη μελέτη της μαρτυρίας που θα προσαχθεί από τους Αιτητές. Ο χρόνος υποβολής της Αίτησης δεν προκαλεί στο Δικαστήριο ευτυχή εξέλιξη, προφανώς ούτε και στους Καθ' ων η Αίτηση, ωστόσο, δεν πρέπει να λειτουργήσει με τρόπο ώστε να στερήσει στους Αιτητές την επιτυχία ή έγκριση των αιτημάτων τους. Ιδιαίτερα εφόσον η καθυστέρηση δεν θα δημιουργήσει ανεπανόρθωτη βλάβη ή ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση και μάλιστα τέτοια, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Το γεγονός ότι θα υπάρξει κάποια καθυστέρηση, λόγω της ανάγκης καταχώρησης τροποποιημένων δικογράφων, είναι θέμα που μπορεί να αντιμετωπιστεί με ανάλογη διαταγή για τα έξοδα.
  4. Απουσία λόγου ένστασης περί ύπαρξης κακής πίστης εκ μέρους των Αιτητών. Τα πιο πάνω στοιχεία κρίνονται ικανοποιητικά για το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παραχώρησης άδειας για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης, αφού είναι οφθαλμοφανές πως πρόκειται για λάθος και/ή παραδρομή στη διατύπωση του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης, ώστε αυτό να συνάδει με τη μαρτυρία που θα προσαχθεί. Προς ενίσχυση των αμέσως προαναφερόμενων και προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης, λειτουργούν και τα όσα έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Ιωάννης Νικολάου ν.
  5. Ζωή Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1005, στην οποία το εφετείο, ανατρέποντας πρωτόδικη απόφαση με την οποία απορρίφθηκε αίτημα τροποποίησης, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα ακόλουθα: «Εν όψει της νομολογίας, κρίνουμε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι, όπως τονίσαμε και πιο πάνω, να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Επίσης, το θέμα που εγειρόταν εδώ, παρατηρούμε πως ήταν καθαρά νομικό και η περί γεγονότων μαρτυρία που παρεχόταν στις ενόρκους δηλώσεις μικρή επίδραση θα έπρεπε μόνο να είχε στην κρίση του Δικαστηρίου. Το γεγονός επίσης πως το αίτημα υποβλήθηκε σε στάδιο πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης και το ότι δεν θα προκαλείτο μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης και η δυνατότητα αποζημίωσης των αντιδίκων του εφεσείοντα με σχετική διαταγή για έξοδα, θα έπρεπε να είχαν επιμετρήσει υπέρ της παροχής άδειας για τροποποίηση.» Όπως έχει προαναφερθεί, η έγκριση της τροποποίησης αφορά στο παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης σχετικά με την αξίωση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1, χωρίς να επηρεάζεται το παρακλητικό ως προς τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3. Επιπλέον, φαίνεται ότι το ποσό που θα τροποποιηθεί συνάδει με τα όσα αναφέρονται ήδη στην Έκθεση Απαίτησης, στην παράγραφο 23, και στο περιεχόμενο των επιστολών που στάληκαν στον Καθ' ου η Αίτηση 1,και είναι ήδη Τεκμήρια 25 και 33 στην ακρόαση της υπόθεσης. Τα προαναφερόμενα κρίνεται ότι απαντούν και καλύπτουν τους λόγους ένστασης που προβλήθηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι αφορούν την επίδικη Αίτηση, και θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Διαφαίνεται πως ουδείς λόγος ένστασης δύναται να επιτύχει. Συνακόλουθα των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα ως οι παράγραφοι 1, 2, 3 και 4 της επίδικης Αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 5 ημερών από σήμερα. Υπεράσπιση από τους Καθ'ων η Αίτηση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Απάντηση να καταχωρηθεί εντός 5 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας καταχώρησης Υπεράσπισης. Όλα τα έξοδα που έχουν απωλεσθεί, εξαιτίας της τροποποίησης που θα ακολουθήσει, καθώς και τα έξοδα της επίδικης Αίτησης είναι δίκαιο να επιβαρύνουν τους Αιτητές. Ως εκ τούτου, αυτά επιδικάζονται προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών. Να υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να πληρωθούν στο τέλος της αγωγής. Η αγωγή ορίζεται για συνέχιση ακρόασης στις 23.03.2015 ώρα 10:30 π.μ. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Τροποποίηση Ε/Α εκκρεμούσης της ακρόασης - Έξοδα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.