← Κύπρος

PROSCENO TRADING LTD ν. ΟPEN JOINT STOCK COMPANY "SUMY MACHINE BUILDING SCIENCE & PRODUCTION ASSOCIATION κ.α., Αρ. Αγωγής 5674/14, 30/1/2015

PROSCENO TRADING LTD ν. ΟPEN JOINT STOCK COMPANY "SUMY MACHINE BUILDING SCIENCE & PRODUCTION ASSOCIATION κ.α., Αρ. Αγωγής 5674/14, 30/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A24 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5674/14 Μεταξύ: PROSCENO TRADING LTD, εκ Λεμεσού Εναγόντων -και- 1. ΟPEN JOINT STOCK COMPANY "SUMY MACHINE BUILDING SCIENCE & PRODUCTION ASSOCIATION, named after M.V. FRUNZE" of Ukraine, 40004, Kovpakovskiy District 58, Govkoho Street, ως και άλλοι Εναγόμενοι Των οποίων τα ονόματα εκτίθενται στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «Α» που επισυνάπτεται στην παρούσα. Εναγόμενοι ------------------------- Αίτηση ημερ. 29.12.2014 για προσωρινά διατάγματα. 30.1.2015 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Σ. Πίττας με κ. Σ. Φλουρέντζο για Σωτήρης Πίττας & Σία ΔΕΠΕ και κ . Τ. Παντελή μετά της κας Μ. Περικλέους για Αντρέας Μ. Σοφοκλέους & Σία ΔΕΠΕ Για Εναγομένους 4,6,7,16,19,20,21,23,25,26,27,28,29,30,31,32,33,35,36,37 καθώς και για τα επηρεαζόμενα πρόσωπα στα οποία έχει επιδοθεί η αίτηση και το διάταγμα: κ. Κώστας Βελάρης, κα Έλενα Κονναρή, κ. Χαρίλαος Βελάρης, και κα Έλλια Μυρμιδόνη Για Εναγομένους 2,3: κα Κ. Κακουλή με κ. Γ. Χριστοδούλου για Χρύσης Δημητριάδης & Σία ΔΕΠΕ Για Εναγόμενο 13: κ. Ν. Μακρίδηςγια κ. Αλ. Μαρκίδη Για Εναγομένους 15, 17 και 38:κα Χρ. Κλεάνθους και κα Βίκυ Παπά ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο που καταχώρισε η ενάγουσα στις 29.12.2014, διεκδικεί από τους εναγόμενους αποζημιώσεις ύψους €200 εκ. περίπου, για ζημιές που κατ' ισχυρισμόν έχει υποστεί, ως μέτοχος του 13,514% του μετοχικού κεφαλαίου της εναγόμενης 1 (στη συνέχεια ΝΡΟ) από καταχρηστική άσκηση δικαιωμάτων των εναγομένων. Ζητά περαιτέρω δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι συμφωνίες και/ή συναλλαγές που έγιναν από τους εναγόμενους για να οικειοποιηθούν περιουσιακά στοιχεία της εναγόμενης 1 ή θυγατρικών της εταιρειών, είναι πλασματικές (sham) και δεν έχουν παράξει έννομα αποτελέσματα. Την ίδια ημέρα (29.12.2014) εξασφάλισε, μετά από μονομερή αίτηση, δραστικότατα προσωρινά διατάγματα με τα οποία: (α) Διορίστηκε Ενδιάμεσος Παραλήπτης σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία ανήκουν και/ή ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα από τους εναγόμενους 8 έως 12 σύμφωνα με τους Πίνακες Α και Β, με ευρύτατες εξουσίες, όπως καθορίστηκαν στο εκδοθέν διάταγμα. (β) Αναστάληκαν όλες οι εξουσίες των διευθυντών των Κυπριακών Εταιρειών που εμφαίνονται στους πίνακες Α και Β, πλην της εξουσίας χειρισμού της παρούσας και της αγωγής 6273/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και των διαιτητικών διαδικασιών που εκκρεμούν στην Κύπρο ή στο εξωτερικό. (γ) Διατάχθηκαν οι αξιωματούχοι των εταιρειών που εκτίθενται στους πίνακες Α και Β και των εναγομένων 27 και 28 καθώς και ο εναγόμενος 35, όπως επιτρέψουν ελεύθερη πρόσβαση στον Ενδιάμεσο Παραλήπτη και/ή του παραδώσουν όλα τα αρχεία, συμφωνίες, πληροφορίες και έγγραφα σχετιζόμενα με τα περιουσιακά στοιχεία των εταιρειών. (δ) Παγοποιήθηκαν όλα τα περιουσιακά στοιχεία των εναγομένων 8 έως 12 τα οποία κατέχονται άμεσα ή έμμεσα από αυτούς ή κατέχονται από τρίτους ή από τις εταιρείες που εκτίθενται στους πίνακες Α και Β. (ε) Απαγορεύεται η αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων και μετοχών που κατέχονται άμεσα ή έμμεσα από τις εταιρείες που εμφαίνονται στον πίνακα Α και τέλος, (στ) απαγορεύεται στους εναγόμενους 2-12 όπως προβούν σε οποιαδήποτε αλλαγή στην εταιρική δομή των εταιρειών που εμφαίνονται στους πίνακες Α και Β. Με την μονομερή αίτηση εζητούντο και διατάγματα αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal τα οποία όμως δεν εκδόθηκαν μονομερώς. Η αίτηση υποστηρίχθηκε από μακροσκελή ένορκη δήλωση του δικηγόρου Ανδρέα Σοφοκλέους στην οποία εκτίθενται τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση της αιτήτριας και οι λόγοι για τους οποίους ζητήθηκαν τα προσωρινά διατάγματα. Υποστήριξε, σε συντομία, τα ακόλουθα: Η αιτήτρια, ως επεξηγεί, είναι μέτοχος κατά 13,5124% του μετοχικού κεφαλαίου της ΝΡΟ που είναι μια κολοσσιαία εταιρεία με έδρα την Ουκρανία, ασχολούμενη με την κατασκευή και πώληση μονάδων αντλίας συμπίεσης στον τομέα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Οι υπόλοιπες μετοχές κατέχονται από την εναγόμενη 5 ("Stremvol") η οποία ελέγχεται από τους εναγόμενους 8 και 12 ("Grigorishin" και "Lukyanenko", αντίστοιχα), μέσω των εναγομένων εταιρειών 2, 3, 4, 6 και 7. Ειδικότερα οι εναγόμενες εταιρείες 2 και 3, ελέγχονται από τον Lukyanenko και κατέχουν το 49% περίπου της Stremvol ενώ οι εναγόμενες εταιρείες 4, 6 και 7, που είναι μέλη ενός ευρύτερου ομίλου εταιρειών (όμιλος "Energy Standard") ελέγχονται από τον εναγόμενο 8 και κατέχουν το 51% περίπου της Stremvol. Οι διαφορές των διαδίκων χρονολογούνται, όπως αναφέρει, από το έτος 2010 και εκκρεμεί άλλη αγωγή την οποία καταχώρισε η ενάγουσα εναντίον αρκετών από τους εναγόμενους στην παρούσα αγωγή και με την οποία αξιώνουν αποζημιώσεις για προσωπικές απώλειες και ζημιές που, κατ' ισχυρισμόν, έχουν υποστεί υπό την ιδιότητα τους ως μετόχων της NPO, ένεκα πράξεων και πλασματικών συναλλαγών των εναγομένων. Επεξηγεί περαιτέρω ότι στην εν λόγω δικαστική διαδικασία καταχώρισαν μονομερή αίτηση και εξασφάλισαν απαγορευτικό διάταγμα που παγοποιούσε συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία των εναγομένων (Τεκμήριο 4). Μετά από ένσταση των εναγομένων το προσωρινό διάταγμα που είχε εκδοθεί διαφοροποιήθηκε εκ συμφώνου και κατέστη οριστικό στις 31.5.2011 (Τεκμήριο 6). Η αναφερθείσα αγωγή βρίσκεται ακόμα σε εκκρεμότητα. Εν συνεχεία ο ενόρκως δηλών αναφέρεται σε δικαστικές διαδικασίες μεταξύ των μερών Lukyanenko και Grigorishin οι οποίες περιήλθαν σε γνώση της ενάγουσας τον Οκτώβριο του έτους 2013. Μόλις το πληροφορήθηκαν, αναφέρει, αποτάθηκαν στο Δικαστήριο και εξασφάλισαν άδεια για να επιθεωρήσουν το φάκελο της Αίτησης 978/2013 για να πληροφορηθούν τους λόγους που οδήγησαν τον Lukyanenko να καταχωρίσει τη διαδικασία. Εξασφάλισαν τελικά την άδεια, παρά τις ενστάσεις των διαδίκων στη διαδικασία εκείνη και επιθεώρησαν το φάκελο, διαπιστώνοντας, σε αδρές γραμμές, τα ακόλουθα: (α) Προτού ακόμα καταχωρηθεί η αναφερθείσα αγωγή της ενάγουσας, τα μέρη Lukyanenko και Grigorishin συνήψαν συμφωνία κοινοπραξίας για τον τρόπο που θα διοικούσαν την Stremvol και κατ' επέκταση την ΝΡΟ, αφού μέσω της Stremvol διατηρούσαν την πλειοψηφία του μετοχικού κεφαλαίου της ΝΡΟ. Όπως εξηγεί, με βάση τη συμφωνία είχαν εκλέξει, τα εννέα μέλη του εποπτικού συμβουλίου της ΝΡΟ, πέντε από τα οποία διορίστηκαν από το μέρος Grigorishin και τέσσερα από τον Lukyanenko. (β) Διαφάνηκε, περαιτέρω, ότι κατά τους πρώτους δύο μήνες του έτους 2013, ο Lukyanenko διαπίστωσε ότι ο Grigorishin εφάρμοσε ένα δόλιο σχέδιο για απόσπαση περιουσιακών στοιχείων της ΝΡΟ, αποκομίζοντας αθέμιτα οφέλη. Όπως επεξηγεί, τα μέρη Grigorishin χρησιμοποίησαν τρίτες εταιρείες που ενεργούσαν ως μεσάζοντες και παρουσιάζονταν ως αγοραστές των πωλήσεων της ΝΡΟ, εισπράττοντας προμήθειες τις οποίες επωφελείτο ο Grigorishin, αφού οι μεσάζουσες εταιρείες τελούσαν υπό τον έλεγχο του. Αντί, αναφέρει, να πωλεί η ΝΡΟ απευθείας στους τελικούς χρήστες με κέρδος περίπου 50%, πωλούσε τα προϊόντα της στους μεσάζοντες που συνδέονταν με τα μέρη Grigorishin, και έπαιρναν προμήθειες γύρω στο 30%. Απώλεσε έτσι η ΝΡΟ περί τα 73 εκ. δολάρια το έτος 2011 από τη διαμεσολάβηση μίας μεσάζουσας εταιρείας και μόνο, ενώ αναμενόταν περαιτέρω απώλεια περί τα 68 εκ. για το έτος 2012. Επιπλέον η ΝΡΟ δεν έλαβε τα δέοντα μέτρα προκειμένου να εισπράξει ποσό 120 εκ. από συγκεκριμένη μεσάζουσα εταιρεία, η οποία κατονομάζεται. Επισημαίνει πως η υπό αναφοράν εταιρεία (Technoimport), δεν έχει ιστορικό ούτε εμπορικό προφίλ στον τομέα μεταποίησης του εξοπλισμού που προμηθευόταν από την ΝΡΟ. Τα πιο πάνω δεδομένα προκύπτουν από ένορκη δήλωση του κυρίου Μikulenko την οποία καταχώρισε για να υποστηρίξει την αίτηση εκ μέρους του Lukyanenko. Επεξηγείται δε η σχέση των μεσάζουσων εταιρειών με τον όμιλο Standard Energy που ανήκει στον Grigorishin. Με βάση την εκδοχή Lukyanenko, μέχρι το έτος 2010, η ΝΡΟ δεν χρησιμοποιούσε μεσάζοντες για την πώληση των εμπορευμάτων της. Συναλλασσόταν κατ' ευθείαν με τους ενδιαφερόμενους αγοραστές και αποκόμιζε πλήρως τα κέρδη από τις πωλήσεις. (γ) Από την έρευνα αποκαλύφθηκε επίσης ότι ο Lukyanenko ήταν γνώστης των συμβάσεων με τις μεσάζουσες εταιρείες και ότι περαιτέρω λάμβανε μερίδιο από τις προμήθειες και τα αθέμιτα οφέλη που αποκόμιζαν. Αυτή τη θέση, αναφέρει, προβάλλει στην ένσταση του ο Grigorishin, με την ένορκη δήλωση του κ. Sciannaca. (δ) Τα πιο πάνω δεδομένα, αναφέρει ο ενόρκως δηλών, υποστηρίζουν τις θέσεις της ενάγουσας για ύπαρξη ενός δόλιου σχεδίου με απώτερο στόχο την αποξένωση όλων των περιουσιακών στοιχείων της ΝΡΟ. Το σχέδιο, συνεχίζει, τέθηκε αρχικά σε εφαρμογή, κατόπιν συμφωνίας των μερών Lukyanenko και Grigorishin μέχρι και το έτος 2013, όταν προέκυψε διαφωνία μεταξύ τους ως προς το διαμοιρασμό των αθέμιτων κερδών. Αποκαλύφθηκε, έτσι, πως ο κύριος σκοπός των μερών Lukyanenco και Grigorishin ήταν η καταδολίευση της ενάγουσας. Συνεχίζοντας, ο κ. Σοφοκλέους, αναφέρει πως διαπίστωσε μετά από έρευνες στις οποίες προέβη ο ίδιος στην Ουκρανία, με τη συνδρομή ιδιωτών ερευνητών, ότι η ΝΡΟ έχει εμβάσει διάφορα χρηματικά ποσά σε τραπεζικούς λογαριασμούς στην Τράπεζα Κύπρου, επ' ονόματι διαφόρων προσώπων. Μετά από αυτή την πληροφόρηση, η ενάγουσα κατεχώρισε την αγωγή 2459/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal (Τεκμήριο 26), από το οποίο διαφάνηκαν τα ακόλουθα σημαντικά: (
  2. i)Τελικός δικαιούχος όλων των εταιρειών οι οποίες αποκαλύφθηκαν από την Τράπεζα Κύπρου είναι ο Grigorishin. Επισυνάπτει προς τούτο πίνακα στον οποίο παρουσιάζονται όλες οι εταιρείες που αποκαλύφθηκαν από την Τράπεζα Κύπρου, (Τεκμήριο 35). (
  3. ii)Ένας εκ των μεσαζόντων, ήτοι η Energetichesky Standard, η οποία κατά τον ενόρκως δηλούντα ανήκει στον όμιλο Energy Standard που ελέγχεται από τον Gregorishin, απέστειλε κατά την περίοδο 2008 έως 2013 στην εταιρεία Milokobia το συνολικό ποσό των RUB 2.137.406.521, το οποίο αντιστοιχούσε σε €60 εκ. με ισοτιμία του 2008. Η εταιρεία Milokobia, όπως επεξηγείται, ελέγχεται και ανήκει δικαιωματικά στον Grigorishin, μέσω άλλης εταιρείας (Rinterino) της οποίας είναι ο τελικός δικαιούχος. (iii) Κατά τη χρονική περίοδο 11.11.2010 - 23.5.2014, εμβάστηκε σε λογαριασμούς της Milokobia, από την Rinterino το συνολικό ποσό των 15.780.760,95 δολαρίων Αμερικής, προς εξόφληση δανείου. Αναφέρονται, επίσης διάφορα άλλα εμβάσματα από τη Milokobia σε διάφορες εταιρείες συμφερόντων του Grigorishin, υπό μορφή δανείων, καθώς και κάποια εμβάσματα από τις εν λόγω εταιρείες προς την Milokobia, που έγιναν για αποπληρωμή μέρους των δανείων που είχαν παραχωρηθεί. (
  4. iv)Aπό τα στοιχεία που αποκάλυψε η Τράπεζα Κύπρου, προέκυψε, περαιτέρω, ότι μεταξύ των ετών 2004 και 2010, υπογράφηκαν εικονικές συμφωνίες αντιπροσωπείας μεταξύ της ΝΡΟ και διαφόρων εταιρειών, των οποίων ο τελικός δικαιούχος φαίνεται να ήταν ο Grigorishin. Με βάση τις συμφωνίες αυτές η ΝΡΟ συμφώνησε να καταβάλλει στους εικονικούς αντιπροσώπους της προμήθεια 15%. Από τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν, αναφέρει, προέκυψε ότι εμβάστηκαν από την ΝΡΟ στους υποτιθέμενους αντιπροσώπους της δεκάδες εκατομμύρια. Πιο συγκεκριμένα: Α) Στην «Kozakia» εμβάστηκαν κατά την περίοδο Ιουλίου 2010 - Σεπτεμβρίου 2012 περί τα €9,5 εκ. Β) Σε μια άλλη εταιρεία ("A & C") εμβάστηκαν συνολικά ποσά US$107.550.000 πλέον €7.100.000, κατά την περίοδο 14.2.2007 - 21.6.2012. Αξιοσημείωτο, αναφέρει, είναι το γεγονός ότι οι εικονικές συμφωνίες με την A & C υπογράφηκαν από τον Lukyanenko, εκ μέρους της ΝΡΟ, γεγονός που φανερώνει την συνωμοσία των δύο μερών (Grigorishin και Lukyanenko) να υφαρπάξουν την περιουσία της ΝΡΟ και να ζημιώσουν την ενάγουσα. Άλλο σημαντικό στοιχείο που προέκυψε από τα έγγραφα που αποκαλύφθηκαν, με βάση τον ενόρκως δηλούντα, είναι η ύπαρξη συμφωνιών υπο-αντιπροσωπείας μεταξύ των ως άνω "Kozakia" και "A & C", από τη μια, με εταιρείες από τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους (ΒVI), με βάση τις οποίες συμφωνήθηκε να καταβάλλεται από τις Κυπριακές Εταιρείες ("Kozakia" και "A & C") προμήθεια ύψους 14,98% στους υποαντιπροσώπους τους. Αυτές οι συμφωνίες έγιναν προδήλως, κατά τον ενόρκως δηλούντα, για να αποφευχθεί η πληρωμή φόρων στην Κυπριακή Δημοκρατία. Συνοψίζοντας, ο ενόρκως δηλών, υποστηρίζει ότι με βάση τα στοιχεία που παρέθεσε, υπολογίζει τις απώλειες της NPO από τις πωλήσεις που έγιναν μέσω των μεσάζουσων εταιρειών που ελέγχονται από τον Grigorishin, στο συνολικό ποσό των €980.000.000 για τη χρονική περίοδο 2008 έως 2013. Απώλεσε, περαιτέρω, ποσό ύψους €220.000.000 που καταβλήθηκε υπό μορφή προμηθειών σε εταιρείες συμφερόντων του Grigorishin με την συνδρομή του Lukyanenko, κατά την ίδια πιο πάνω χρονική περίοδο. Είναι, καταλήγει, ο ενόρκως δηλών επάναγκες και επείγον, όπως παρέμβει το Δικαστήριο με το διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη, προκειμένου να εμποδιστούν οι εναγόμενοι να συνεχίσουν το δόλιο σχεδιασμό τους με την υφαρπαγή και εκμετάλλευση των περιουσιακών στοιχείων της ΝΡΟ για δικό τους προσωπικό όφελος. H υλοποίηση του σχεδίου συνάγεται, όπως αναφέρει, από το γεγονός ότι στις 15.9.2014 ζητήθηκε από τους μετόχους της ΝΡΟ να την ενισχύσουν οικονομικά για αντιμετώπιση των προβλημάτων ρευστότητας που αντιμετώπιζε, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να τεθεί υπό εκκαθάριση. Μετά τη λήψη της υπό αναφοράν επιστολής το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την ενάγουσα απέστειλε επιστολή στους δικηγόρους των μερών Grigorishin και Lukyanenko το περιεχόμενο της οποίας παρατίθεται αυτούσιο στην ένορκη δήλωση του κ. Σοφοκλέους. (βλ. επίσης Τεκμήριο 50). Στην επιστολή, αναφέρει, απάντησαν μόνο οι δικηγόροι του μέρους Lukyanenko οι οποίοι τους ενημέρωσαν ότι οι πελάτες τους δεν ευθύνονται για την οικονομική κατάσταση της ΝΡΟ, επιρρίπτοντας ευθύνη στον Grigorishin. Δικαιολογώντας τον παράγοντα «καθυστέρηση», ο ενόρκως δηλών εξηγεί πως η ενάγουσα δεν γνώριζε τους δόλιους σχεδιασμούς των εναγομένων, τους οποίους πληροφορήθηκε, τον Φεβρουάριο του 2014, όταν της επιτράπηκε να επιθεωρήσει τον φάκελο της υπόθεσης που εκκρεμούσε στο Δικαστήριο μεταξύ των μερών Grigorishin και Lukyanenko. Ακολούθησε η αγωγή και η αίτηση της για αποκάλυψη στοιχείων από την Τράπεζα Κύπρου, τον Απρίλιο του έτους 2014, τα οποία αποκαλύφθηκαν από την Τράπεζα στις 29.10.2014. Αναφέρει στη συνέχεια ότι στις 2.12.2014, η ενάγουσα καταχώρισε μονομερή αίτηση στα πλαίσια της αγωγής 6273/2010, με την οποία αιτήθηκε τα ίδια διατάγματα, πλην όμως η αίτηση της απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με την Ενδιάμεση Απόφαση, ημερομηνίας 15.12.2014 (Τεκμήριο 54). Οι καθ' ων στους οποίους έχει γίνει επίδοση της αίτησης και του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος καταχώρισαν ενστάσεις, διαμαρτυρόμενοι για την στάση της αιτήτριας και την έκδοση των διαταγμάτων στην απουσία τους. Ιδιαίτερα έντονη ήταν η αντίδραση του μέρους Grigorishin υποστηρίζοντας, μέσω της ένστασης που καταχώρισαν οι δικηγόροι του, ότι τα εκδοθέντα διατάγματα έχουν παραλύσει τις δραστηριότητες, τόσο της ΝΡΟ όσο και των εταιρειών του. Οι εναγόμενοι 2 και 3, παρότι καταχώρισαν ένσταση, δεν την προώθησαν, αφού κατά την ημέρα της ακρόασης δηλώθηκε συμβιβασμός. Συγκατατέθηκαν στον διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη, δηλώνοντας, μέσω των συνηγόρων τους, ότι είναι και αυτές θύματα των αδικοπραξιών που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση του κ. Α. Σοφοκλέους, αρνούμενοι τους ισχυρισμούς για δική τους εμπλοκή. Δηλώθηκε, περαιτέρω, πως θεωρούν αναγκαίο το διορισμό Ενδιάμεσου Παραλήπτη, προκειμένου να προστατευθούν τα περιουσιακά στοιχεία της ΝΡΟ και των θυγατρικών της καθώς και τα συμφέροντα όλων των ενδιαφερομένων μερών, συμπεριλαμβανομένων των μετόχων και πιστωτών της ΝΡΟ. Οι εναγόμενες 2 και 3, οι οποίες, όπως έχει αναφερθεί, κατέχουν το 49% της Stremvol και ελέγχονται από τον Lukyanenko, συγκατατέθηκαν περαιτέρω όπως οριστικοποιηθούν τα διατάγματα που έχουν εκδοθεί εναντίον τους με κάποιες τροποποιήσεις. Σημειώνεται πως με την πιο πάνω διευθέτηση, η ενάγουσα απέσυρε την αίτηση εναντίον των εναγομένων 10, 11 και 12 (τα φυσικά πρόσωπα Lukyanenko) καθώς και το παρακλητικό Δ της αίτησης, τόσο εναντίον των εναγομένων 2 και 3, όσο φυσικά και εναντίον των εναγομένων 10, 11 και 12. Υπενθυμίζεται ότι το παρακλητικό Δ αφορά το διάταγμα παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων. Με την ένσταση τους οι καθ' ων υποστηρίζουν ότι δεν εδικαιολογείτο η έκδοση των διαταγμάτων, για τους ακόλουθους, κυρίως, λόγους: 1. Η αγωγή και η αίτηση συνιστούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, ενόψει της εκκρεμότητας της αγωγής 6273/10 με την οποία επιδιώκονται οι ίδιες θεραπείες καθώς και των αιτήσεων ημερ. 21.10.2010 και 2.12.2014, με τις οποίες ζητήθηκαν οι ίδιες θεραπείες. Υποστηρίζεται, παρεμφερώς, ότι η ενάγουσα κωλύεται λόγω δεδικασμένου, να προωθήσει την παρούσα αίτηση, ενόψει του συμβιβασμού που δηλώθηκε στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 21.10.2010, με την οριστικοποίηση των διαταγμάτων τα οποία εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ. 2. Οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αποκρύβοντας γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου. 3. Δεν συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος. 4. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, όπως έχουν ερμηνευθεί από τη νομολογία. 5. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αντικανονική, λόγω του ότι υπογράφεται από δικηγόρο χωρίς εξουσιοδότηση από τους ενάγοντες και χωρίς επεξήγηση για τους λόγους που δεν ορκίστηκε άλλο αρμόδιο και εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από τους ενάγοντες. Προβάλλονται και άλλοι λόγοι που σχετίζονται με το εύρος των διαταγμάτων και τις καταστροφικές συνέπειες που προκλήθηκαν στους εναγόμενους, σε συνάρτηση με τις απεριόριστες εξουσίες που δόθηκαν στον ενδιάμεσο παραλήπτη. Υποστηρίζεται, επίσης, πως με τα διατάγματα που έχουν εκδοθεί, παγοποιήθηκαν και τέθηκαν υπό διαχείριση περιουσιακά στοιχεία προσώπων που δεν είναι διάδικοι. Την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των εναγομένων που ανήκουν στον όμιλο Grigorishin, υπογράφει η κα Χρ. Χρίστου, εργοδοτούμενη στην εναγόμενη 27. Ο Grigorishin, αναφέρει, είναι γνωστός και επιτυχημένος ρώσος επιχειρηματίας με δραστηριότητες στην αγορά μετάλλων και μεταλλουργικών προϊόντων και την εμπορία τους στη Ρωσία και Ουκρανία. Όσον αφορά την ΝΡΟ, αναφέρει πως είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες στην Ευρώπη, στην κατασκευή εξοπλισμού για τις βιομηχανίες πετρελαίου, φυσικού αερίου και χημικών προϊόντων, με κύκλο εργασιών που υπερβαίνει τα 400 εκατ. Δολάρια και προσωπικό γύρω στους 10.500 υπαλλήλους. Λειτουργεί μεγάλο εργοστάσιο στην Ουκρανία και η πελατεία της περιλαμβάνει εταιρείες, τόσο στην Ουκρανία, όσο και στη Ρωσία και σε άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Ομοσπονδίας Ανεξαρτήτων Κρατών. Οι ενάγοντες, υποστηρίζει, έδωσαν μια παραπλανητική εικόνα στο Δικαστήριο με την ένορκη δήλωση Σοφοκλέους, υποστηρίζοντας ότι ο Grigorishin επωφελείται αθέμιτα οφέλη από τη χρήση μεσαζόντων, γεγονός που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η αλήθεια, αναφέρει, είναι ότι οι σημαντικότεροι πελάτες της ΝΡΟ είναι ρωσικές εταιρείες κρατικών συμφερόντων, όπως η Gazprom, και είναι γνωστό ότι οι ρωσικές κρατικές εταιρείες δεν αγοράζουν προϊόντα απευθείας από ξένους, για τούτο και η ΝΡΟ ήταν υποχρεωμένη να χρησιμοποιεί ρώσους μεσάζοντες για να διαθέτει τα προϊόντα της σε τέτοιους πελάτες. Παραπλανώντας το Δικαστήριο, αναπαρήξαν το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης Mikulenko, παραλείποντας σκόπιμα να επιστήσουν την προσοχή του Δικαστηρίου στην ένορκη δήλωση Sciannaca (Τεκμήριο 16) στην οποία επεξηγείται η αναφερθείσα διαδικασία. Όσον αφορά την επιστολή της ΝΡΟ προς τους μετόχους της για χρηματοδότηση, στην οποία αναφέρεται ο κ. Σοφοκλέους, υποστηρίζοντας ότι οφείλεται στην απορρόφηση χρημάτων από τους εναγόμενους, υποστηρίζει πως δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τα προβλήματα ρευστότητας της εταιρείας, αναφέρει, οφείλονται στο κλείσιμο της ρωσικής αγοράς λόγω της πρόσφατης κρίσης στις σχέσεις Ρωσίας και Ουκρανίας. Παραπονείται περαιτέρω η ενόρκως δηλούσα ότι ο κ. Σοφοκλέους παρέλειψε να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου τις θέσεις της πλευράς του Grigorishin, οι οποίες αναφέρονται στην ένορκη δήλωση Sciannaca για το πώς προέκυψαν οι διαφορές του με τον Lukyanenko. Όπως επεξηγεί, η διένεξη τους δεν σχετίζεται με την κατ' ισχυρισμόν διαφωνία τους στο διαμοιρασμό κλεμμένων περιουσιακών στοιχείων της ΝΡΟ, αλλά στην ματαίωση από την πλευρά Lukyanenko της εισήγησης του Grigorishin για εξαγορά της ρώσικης εταιρείας "Kazan" η οποία ασχολείτο με την παραγωγή παρόμοιων προϊόντων με την NPO, ενέργεια που θα έδινε λύση στο πρόβλημα των μεσαζόντων στη ρωσική αγορά. Παραπονείται, περαιτέρω, η ενόρκως δηλούσα για την επιλεκτική έγερση της αγωγής εναντίον εταιρειών στις οποίες έχει συμφέροντα ο Grigorishin, με ελάχιστες και ανώδυνες εξαιρέσεις εταιρειών με συμφέροντα Lukyanenko, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η πλευρά Lukyanenko βρίσκεται σε συνεννόηση και συνέργια με τους ενάγοντες για να παραμερίσουν τον Grigorishin, από την διοίκηση της ΝΡΟ. Συνεχίζοντας η ενόρκως δηλούσα, επεξηγεί ότι τα διατάγματα που εκδόθηκαν παρέλυσαν και στραγγάλισαν όλες τις επιχειρήσεις και όλα τα περιουσιακά στοιχεία των εταιρειών του Grigorishin, αφού παγοποίησαν και έθεσαν υπό την διαχείριση τα περιουσιακά τους στοιχεία, χωρίς μάλιστα πολλές από τις εταιρείες που περιελήφθηκαν στους πίνακες Α και Β, να έχουν οποιαδήποτε σχέση με την ΝΡΟ. Αναφέρει, για παράδειγμα, το γεγονός ότι τέθηκε υπό τη διαχείριση του παραλήπτη συγκεκριμένη εταιρεία (Elson Invest. Ltd) επ' ονόματι της οποίας κατέχεται πολύτιμη προσωπική συλλογή πινάκων και έργων τέχνης του Grigorishin. Tέθηκε επίσης υπό διαχείριση η ιθύνουσα εταιρεία του ομίλου Grigorishin (Tregory) η οποία είναι μία τεράστια εταιρεία με συμφέροντα σε δημόσιες Ουκρανικές εταιρείες με πολύ μεγάλο κύκλο εργασιών και εργοδοτεί περί τους 6.000 υπαλλήλους. Η Tregory, αναφέρει, κατέχει τα συμφέροντα της στις Ουκρανικές δημόσιες εταιρείες μέσω θυγατρικών κυπριακών εταιρειών, οι οποίες τέθηκαν υπό τη διαχείριση του παραλήπτη και προχώρησε με αλλαγή στη διοικητική τους δομή, χωρίς να τύχουν ενημέρωσης. Τα διατάγματα που εκδόθηκαν, συνεχίζει, έχουν καταστροφικές συνέπειες για τους εναγόμενους, αφού δεν οριοθετούν τις εξουσίες του προσωρινού παραλήπτη και δεν περιέχουν επιφυλάξεις και εξαιρέσεις που θα επέτρεπαν στις εταιρείες τη συνέχιση των συνήθων εργασιών τους. Επισυνάπτοντας δέσμη επιστολών που στάληκαν από τον παραλήπτη στις 8.1.2015 στα γραφεία της Palema (Τεκμήριο 3) καθώς και αντίγραφο έρευνας από την ιστοσελίδα του εφόρου εταιρειών (Τεκμήριο 4), αναφέρει ότι ο παραλήπτης προέβηκε σε αλλαγές στις δομές των εταιρειών, πολλές από τις οποίες δεν αναφέρονται καν στους σχετικούς πίνακες, με δυσμενέστατες επιπτώσεις στη διεκπεραίωση των εργασιών τους. Όπως, υποστηρίζει, πολλές από τις εμπλεκόμενες εταιρείες είναι δρώσες μονάδες και λειτουργούν μεγάλα εργοστάσια, μέσω πληθώρας θυγατρικών εταιρειών με συναλλαγές σε πολλά μέρη του κόσμου και τα εκδοθέντα διατάγματα έχουν δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων τους. Παραπονείται, περαιτέρω, ότι ο ενδιάμεσος παραλήπτης, αμέσως μετά την έκδοση του διατάγματος, απευθύνθηκε στις τράπεζες που διατηρούσαν λογαριασμούς οι εταιρείες που περιέχονται στους πίνακες, ζητώντας την αντικατάσταση των προσώπων τα οποία διακινούσαν τους λογαριασμούς με τον εαυτό του ή αντιπροσώπους του, αποστερώντας έτσι τις εταιρείες από τη δυνατότητα να έχουν πρόσβαση στους λογαριασμούς, με συνέπεια να μην μπορούν να αντιμετωπίσουν ακόμη και στοιχειώδεις ανάγκες. Ο παραλήπτης, συνεχίζει, απέστειλε επίσης επιστολή στο εποπτικό συμβούλιο της ΝΡΟ, ζητώντας άμεση σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης, με σαφή πρόθεση τις αλλαγές στη δομή της ΝΡΟ. Καταλήγοντας, η ενόρκως δηλούσα, υποστηρίζει πως δεν εδικαιολογείτο η έκδοση των διαταγμάτων και η όλη συμπεριφορά των εναγόντων ήταν εντελώς αδικαιολόγητη, κακόπιστη, αχρείαστη και καταχρηστική. Κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, καταχωρίστηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις από τον κ. Α. Σοφοκλέους και την κα Χρ. Χρίστου, εκ μέρους των αιτητών και των καθ' ων, αντίστοιχα. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ο κ. Σοφοκλέους, επισυνάπτει απλά πιστό αντίγραφο του πρακτικού ημερομηνίας 31.5.2011, που αφορούσε τη διαδικασία τροποποίησης και οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος, στα πλαίσια της αγωγής 6273/2010 (Τεκμήριο 1 στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση). Με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της η κα Χρίστου, επισυνάπτει αντίγραφο της ένορκης δήλωσης του κ. Α. Σοφοκλέους που καταχώρισε στις 30.4.2014, στα πλαίσια της αγωγής 2459/14 (Τεκμήριο 1) καθώς και αντίγραφο ων γραπτών αγορεύσεων των δικηγόρων σε σχέση με την υπό αναφοράν αίτηση (Τεκμήριο 2). Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν με επιμέλεια τις θέσεις και εισηγήσεις των δύο πλευρών, παραπέμποντας σε συγγράμματα και νομολογία. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της αιτήτριας, επεσήμαναν τα κύρια σημεία της υπόθεσης, που αποκαλύπτουν κατά την εισήγηση τους, το δόλιο σχέδιο των εναγομένων για την υφαρπαγή των περιουσιακών στοιχείων της ΝΡΟ. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο γεγονός ότι η ενάγουσα δεν γνώριζε τις λεπτομέρειες του σχεδίου των εναγομένων Lukyanenko και Grigorishin που άρχισε από το έτος 2010, με τις συμφωνίες τους για διαμοιρασμό των προμηθειών που λάμβαναν μέσω εταιρειών δικών τους συμφερόντων. Περιήλθε σε γνώση της αιτήτριας, όταν προέκυψαν οι διαφορές τους και τους επιτράπηκε να επιθεωρήσουν το φάκελο της διαδικασίας που εκκρεμούσε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. «Τσακώθηκαν οι κλέφτες», δήλωσε εμφαντικά ο εκ των συνηγόρων της ενάγουσας κ. Πίττας, για να αποκαλυφθεί το μέγεθος της κλοπής και η συνωμοσία και το δόλιο σχέδιο των εναγομένων. Διαχωρίζοντας την παρούσα αγωγή από την προηγηθείσα, επεσήμανε ότι η αγωγή 6273/10 αφορούσε την αποξένωση συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων μέσω 3 Κυπριακών Εταιρειών (Stremvol, Alveron και ESF) ενώ με την παρούσα διεκδικούνται οι απώλειες που υπόστηκαν οι ενάγουσες για όλη τη χρονική περίοδο από το έτος 2010 μέχρι σήμερα, από τις πλαστές και απατηλές συμφωνίες και την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της εναγόμενης 1, από τους εναγόμενους. Όταν κατεχωρήθη η αγωγή 6273/10 η αιτήτρια, ανέφεραν, δεν είχε υπόψη της το μέγεθος της απάτης και της κλοπής των περιουσιακών στοιχείων από τους εναγόμενους που αγγίζει, με βάση τους υπολογισμούς της, το €1,3 δις. Το γεγονός, επεσήμαναν, ότι το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής 6273/2010, δεν εμπόδισε τους εναγόμενους και συνέχισαν να καταδολιεύουν την εναγόμενη 1, αποσπώντας περιουσιακά της στοιχεία, δικαιολογεί την ανησυχία της αιτήτριας και την αίτηση της. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, υποστήριξαν, για να σταματήσουν οι εναγόμενοι παρά με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Το γεγονός δε ότι παρόμοια ανησυχία εκφράζεται και από την πλευρά του Lukyanenko, o οποίος καταλογίζει στον Grigorishin την όλη σκευωρία και απάτη εις βάρος της ΝΡΟ, αποτελεί ενισχυτικό στοιχείο για την υπόθεση της αιτήτριας. Επισημαίνοντας ότι οι ισχυρισμοί Σοφοκλέους δεν αντικρούστηκαν από την ένσταση των καθ' ων, εισηγήθηκαν ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις και δικαιολογείται η οριστικοποίηση του εκδοθέντος διατάγματος. Είναι επίσης αναγκαίο όπως εκδοθεί το διάταγμα αποκάλυψης για να καταστεί δυνατή η ιχνηλάτηση των στοιχείων και να διαφανεί το μέγεθος της απάτης των εναγομένων. Οι συνήγοροι του μέρους Grigorishin υποστήριξαν με τη σειρά τους, πως δεν εδικαιολογείτο η έκδοση ενός τόσο δραστικού διατάγματος, που «στραγγάλισε» τους εναγόμενους, χωρίς μάλιστα να τους δοθεί το δικαίωμα να ακουστούν. Πρόκειται για διάταγμα χωρίς προηγούμενο, επεσήμανε ο κ. Βελάρης, το οποίο δόθηκε μάλιστα μονομερώς. Αποτελεί, ανέφερε, «στραγγαλισμό» και «λεηλασία» της περιουσίας των εναγομένων. Υποδεικνύοντας, ότι η ενάγουσα είχε καταχωρίσει πανομοιότυπη αίτηση στις 2.12.2014, στα πλαίσια της αγωγής 6273/2010, διερωτήθηκε πώς δικαιολογείται η θέση των συνηγόρων της ότι με την παρούσα αγωγή επιδιώκονται άλλες θεραπείες. Η θέση αυτή καταρρίπτεται, κατά το συνήγορο, από την στάση της αιτήτριας, με την καταχώριση της ίδιας αίτησης 3 βδομάδες πριν, στα πλαίσια της αγωγής 6273/10. Σε κάθε περίπτωση, επεσήμανε, δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος, ώστε να νομιμοποιείτο η ενάγουσα να αποταθεί μονομερώς στο Δικαστήριο. Πρόκειται για τα ίδια γεγονότα και τις ίδιες θεραπείες που ζητούν με την άλλη αγωγή τους και ο μόνος λόγος που καταχώρισαν την παρούσα ήταν για να εξασφαλίσουν τα διατάγματα μονομερώς, όταν απέτυχε η προσπάθεια τους στην αγωγή 6273/2010. Αυτή η συμπεριφορά της αιτήτριας, φανερώνει και την κακοπιστία της και συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Οι συνήγοροι των εναγομένων, εισηγήθηκαν περαιτέρω πως η αιτήτρια παραπληροφόρησε το Δικαστήριο, παρασιωπώντας ουσιώδη γεγονότα και στοιχεία, ώστε να επιτύχει το σκοπό της που δεν ήταν άλλος από την έκδοση του διατάγματος. Παρέπεμψαν επί του προκειμένου στην ένορκη δήλωση Sciannaca (Τεκμήριο 16 Ε/ΔΑΣ) στην οποία αναλύονται και επεξηγούνται οι θέσεις Grigorishin τόσο σε σχέση με τις πωλήσεις μέσω τρίτων εταιρειών (μεσαζόντων) στη Ρωσία, όσο και για το χρέος της Technoimport. Όπως αναφέρεται στην υπό αναφοράν ένορκη δήλωση, το χρέος εξυπηρετείται και έχει μάλιστα αποπληρωθεί μεγάλο μέρος του. Επί της ουσίας, επανέλαβε αρκετές φορές τις καταστροφικής συνέπειες που έχουν για τους εναγόμενους τα εκδοθέντα διατάγματα και μάλιστα σε εταιρείες που δεν είναι διάδικοι και ουδεμία σχέση έχουν με την ΝΡΟ, την ενάγουσα, τον ιδιοκτήτη της K. Surkis ή τον Lukyanenko. Oι συνήγοροι ανέπτυξαν και τους υπόλοιπους λόγους ένστασης, παραπέμποντας σε νομολογία. Σημειώνεται ότι οι συνήγοροι των εναγομένων 13, 15, 17 και 38 υιοθέτησαν τους λόγους ένστασης και την αγόρευση των συνηγόρων του μέρους Grigorishin. Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η ευρεία διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρύτατα γνωστές. Καθώς έχει νομολογηθεί, ο αιτητής οφείλει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι: 1. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, 2. με ορατή πιθανότητα επιτυχίας και 3. εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις αναλύθηκαν και ερμηνεύθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. (βλ. ανάμεσα σε άλλες, Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others

(1982)1 C.L.R. 557, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015). Πέραν των πιο πάνω προϋποθέσεων το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας. (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Έχει επίσης νομολογηθεί πως στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων επί του πραγματικού και νομικού υποβάθρου των επιδίκων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όπως υποδείχθηκε στην T.A. Micrologic Comp. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1Γ A.A.Δ.1802, στην ενδιάμεση αυτή διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Στην παρούσα υπόθεση προέχει η εξέταση της θέσης των εναγομένων για απόκρυψη, αφού εάν κριθεί βάσιμη η εισήγηση, το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς υπόκειται σε απόρριψη. Αποτελεί αξίωμα, πολύ καλά θεμελιωμένο από τη νομολογία μας, πως όταν ένας αιτητής απευθύνεται μονομερώς στο Δικαστήριο, επιδιώκοντας θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου του, οφείλει να αποκαλύψει πλήρως όλα τα ουσιώδη γεγονότα που θα μπορούσαν να επιδράσουν στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για τη χορήγηση της θεραπείας που επιδιώκεται. Όπως επισημανθηκε στην υπόθεση Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Ltd κ.α.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 597, η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστά εξ' αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, οδηγεί στην ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να απαιτείται να καταδειχθεί πρόθεση εξαπάτησης του Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598, The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons κ.α.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, Rybolovlev κ.α. ν. Rybolovleva
(2010)1(A) A.A.Δ. 82). Έχω διεξέλθει με προσοχή το ογκώδες μαρτυρικό υλικό που τέθηκε από την αιτήτρια με την αίτηση της. Με την ίδια προσοχή διεξήλθα το υλικό που τέθηκε με την ένσταση. Είναι γεγονός ότι η αιτήτρια εξέθεσε με λεπτομέρεια τα γεγονότα και τους ισχυρισμούς της σε σχέση με τις αποδιδόμενες στους εναγόμενους ζημιογόνες πράξεις και πλασματικές συμφωνίες, με φερόμενο ως πρωτεργάτη της συνωμοσίας και του δόλιου σχεδίου τον Grigorishin. Αποδίδεται, βεβαίως, και στο μέρος Lukyanenko συνέργεια και γνώση αλλά σε μικρότερη έκταση, αφού με βάση τα στοιχεία που παρέθεσε ο κ. Α. Σοφοκλέους, οι μεσάζουσες εταιρείες και οι θυγατρικές τους ελέγχονταν από τον Grigorishin. Eκθέτοντας τα γεγονότα, από την πληροφόρηση που είχε μέσω της έρευνας του φακέλου στη δικαστική διαδικασία του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, πρόβαλε, κατά κύριο λόγο, τις θέσεις που προωθούσε ο Lukyanenko δια της ενόρκου δηλώσεως Mikulenko. Δικαίως διαμαρτύρεται η πλευρά Grigorishin , ότι συνόψισε τις θέσεις του σε μόλις δύο παραγράφους, παραλείποντας να παραθέσει τις εξηγήσεις που δόθηκαν στην ένορκη δήλωση Sciannaca, για τις απάτες που ισχυρίστηκε ότι είχε διαπράξει ο Grigorishin. Αρκέστηκε να καλέσει το Δικαστήριο να αναγνώσει την ένσταση του Grigorishin και την ένορκη δήλωση Sciannaca (Τεκμήριο 16) ενώ εξέθεσε με περισσή λεπτομέρεια τους ισχυρισμούς Mikulenko, παρότι κατέθεσε και τη δική του ένορκη δήλωση (Τεκμήριο 15). Είναι πολύ καλά γνωστό ότι δεν αρκεί η κατάθεση συμφωνιών ή εγγράφων που πολλές φορές είναι πολυσέλιδα με πολλούς και εκτεταμένους όρους. Ο αιτητής που παρουσιάζει τα έγγραφα, επιδιώκοντας θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου του, οφείλει να στρέψει την προσοχή του Δικαστηρίου σε συγκεκριμένους όρους ή σημεία, τα οποία έχουν σημασία για την υπόθεση. (βλ. Demstar Ltd και Resola, πιο πάνω). Στην εξεταζόμενη περίπτωση, όπου ο Lukyanenko, κατηγορούσε τον Grigorishin για απόσπαση περιουσιακών στοιχείων, με μεσάζουσες εταιρείες και κακοδιαχείριση της ΝΡΟ, όπως και για αδράνεια στην είσπραξη ποσού 120 εκ. που όφειλε συγκεκριμένος χρεώστης, όφειλε να παραθέσει και τις εξηγήσεις που δόθηκαν στην ένορκη δήλωση Sciannaca για τις κατηγορίες αυτές. Ο οποίος υποστήριξε, πως οι μεσάζουσες εταιρείες στη Ρωσία ήταν απαραίτητες για την πώληση των προϊόντων της ΝΡΟ σε δημόσιες κρατικές εταιρείες. Καθώς και τις εξηγήσεις που έδωσε για το χρέος της Technoimport, το οποίο, όπως υποστήριξε, εξυπηρετείτο και καταβάλλονταν οι συμφωνημένες δόσεις. Τα πιο πάνω κρίνονται ουσιώδη στοιχεία, κάτω από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και εάν η αιτήτρια εφιστούσε την προσοχή του Δικαστηρίου στις πιο πάνω θέσεις του Grigorishin, ως όφειλε, πιθανό να ήταν διαφορετική η κρίση και η όλη προσέγγιση του Δικαστηρίου κατά την εξέταση της μονομερούς αίτησης της αιτήτριας. Η πιο πάνω διαπίστωση είναι αρκετή για την ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Θα απέρριπτα όμως, την αίτηση και θα ακύρωνα τα διατάγματα γιατί οι περιστάσεις της υπόθεσης δεν επέτρεπαν την εξέταση της αίτησης μονομερώς, αφού δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος. Είναι πάγια νομολογιακή αρχή ότι το κατεπείγον συνιστά δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση διατάγματος επί μονομερούς αιτήσεως. Στην υπόθεση Resola Cyprus Ltd. ν. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, στη σελίδα 604, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από τον θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση.» (βλ. επίσης Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1 Α.Α.Δ.1475, Zein κ.α. ν. Παράσχου Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 606 και Έλενας Αμβροσιάδου ν. Μartin Coward κ.α. Εφέσεις αρ. 3/2011 και 4/2011 ημερομηνίας 15.1.2013). Στην εξεταζόμενη περίπτωση, ζητήθηκαν από την αιτήτρια δραστικότατα διατάγματα. Μεταξύ άλλων, ζητήθηκε μονομερώς και εκδόθηκε ο διορισμός παραλήπτη της προσωπικής περιουσίας του Grigorishin και όλων των εταιρειών του, καθώς και διατάγματα παγοποίησης ολόκληρης της περιουσίας τους. Δεν είναι χωρίς σημασία το γεγονός ότι η αιτήτρια αντιμάχεται με τους εναγόμενους σε δικαστική διαδικασία από το έτος 2010, ενώ εκκρεμούν και άλλες δικαστικές και διαιτητικές διαδικασίες μεταξύ των μερών Lukyanenko και Grigorishin που χρονολογούνται. Εξίσου σημαντικό για την υπόθεση είναι και το γεγονός ότι η αιτήτρια είχε υποβάλει παρόμοια αιτήματα σε δύο μάλιστα, περιπτώσεις, στα πλαίσια της αγωγής 6273/2010. Στην πρώτη περίπτωση, μάλιστα, πέτυχε την έκδοση διατάγματος παγοποίησης κάποιων περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων, αλλά το αίτημα της για διορισμό παραλήπτη δεν εκδόθηκε μονομερώς, με αποτέλεσμα να εγκαταλειφθεί στη συνέχεια (βλ. Τεκμήριο 1 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση Α. Σοφοκλέους). Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό πως η αιτήτρια δεν απέσυρε με επιφύλαξη το αίτημα για διορισμό ειδικού παραλήπτη, όπως εισηγήθηκαν οι συνήγοροι της. Προσεκτική ανάγνωση του πρακτικού του Δικαστηρίου δεν υποστηρίζει αυτή την εισήγηση. Με την δήλωση τους, απέσυραν το σχετικό παρακλητικό, χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη. Η επιφύλαξη που δηλώθηκε από όλες τις πλευρές, αφορούσε τις ενστάσεις, υπερασπίσεις, και δικαιώματα των διαδίκων. Το γεγονός αυτό δεν θα συνιστούσε όμως εμπόδιο στην καταχώριση νέας αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, με βάση τα νέα δεδομένα που επικαλούνται με την αίτηση τους. Η διευθέτηση ή η απόρριψη μιας αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, δεν αποτελεί κώλυμα για καταχώριση νέας αίτησης, εάν διαφοροποιηθούν τα δεδομένα και δικαιολογείται η έκδοση του με βάση νέα γεγονότα που έλαβαν χώρα. Το ανυπέρβλητο εμπόδιο της αιτήτριας δεν είναι η απόσυρση του αιτητικού στην προηγηθείσα αίτηση ή η διευθέτηση της αίτησης. Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι αποτάθηκε μονομερώς, ενώ προηγήθηκαν άλλες διαδικασίες μεταξύ των διαδίκων για τα ίδια ή παρόμοια επίδικα θέματα και διαφορές. Η αιτήτρια, κάτω από το σύνολο των περιστάσεων δεν ενομιμοποιείτο να ζητήσει μονομερώς την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων. Τη στιγμή μάλιστα που πανομοιότυπο αίτημα της υποβλήθηκε στις 2.12.2014 και απορρίφθηκε από άλλο Δικαστήριο στις 15.12.2014 (Τεκμήριο 54). Με την αίτηση της η αιτήτρια, κατά παράβαση της αρχής της φυσικής δικαιοσύνης, αποτάθηκε μονομερώς και εξασφάλισε προσωρινό διάταγμα με τόσο δραστικά αποτελέσματα, ενώ εγνώριζε από τις προηγηθείσες διαδικασίες την ένσταση των καθ' ων. Δεν εμποδίζεται, βεβαίως, το Δικαστήριο να εκδώσει δραστικά διατάγματα, όπως και διάταγμα ειδικού παραλήπτη, όταν κρίνει ότι οι περιστάσεις της υπόθεσης δικαιολογούν μια τέτοια εξαιρετική θεραπεία. (βλ. Πολιτική Αίτηση Αρ. 85/2010, Starport Nominees Ltd κ.ά.
(2010)1 A.A.Δ. 1370, J.S.C. BTA Bank v. Ablyazov (No.3)
(2011)Bus.L.R.D. 119). Δεν ήταν όμως τέτοια η παρούσα περίπτωση. Οι φερόμενες απάτες και άλλες επιλήψιμες ενέργειες των εναγομένων χρονολογούνται από το έτος 2010 και προγενέστερα ακόμη. Το γεγονός ότι συνεχίζονται, όπως υποστηρίζουν οι αιτητές, δεν εδικαιολογούσε την μονομερή αίτηση. Δεδομένου μάλιστα ότι βρίσκεται σε ισχύ το οριστικό διάταγμα που εκδόθηκε εκ συμφώνου στα πλαίσια της αγωγής 6273/2010 και κατοχυρώνει, σε κάποιο βαθμό, τουλάχιστον, τις αξιώσεις των αιτητών. Περαιτέρω, όπως ορθά υποδείχθηκε από τους συνηγόρους των καθ' ων, δεν υπάρχει ισχυρισμός στην ένορκη δήλωση του κ. Α. Σοφοκλέους ότι υπήρχε άμεσος κίνδυνος αποξένωσης, περιουσιακών στοιχείων από τους καθ' ων. Εκείνο που αναφέρει είναι πως αυτός ο κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλειστεί στο μέλλον, λόγω της προηγηθείσας συμπεριφοράς τους. Το στοιχείο αυτό, από μόνο του, καταρρίπτει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Δεν επρόκειτο για ένα σύνηθες απαγορευτικό διάταγμα αλλά, όπως έχει προλεχθεί, ζητήθηκαν με τη μονομερή αίτηση διατάγματα τέτοιας εμβέλειας που παρέλυσαν όλες τις δραστηριότητες των καθ' ων και ιδιαίτερα του Grigorishin, καθώς και των επιχειρήσεων του, οι οποίες διεξάγονται και διευθύνονται, μέσω των εταιρειών που περιέχονται στους πίνακες Α και Β (βλ. Πολιτική Αίτηση Αρ. 70/94, Stavros Hotels Apartments Ltd κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 389). Οι συνήγοροι της αιτήτριας εισηγήθηκαν πως συντρέχουν ιδιαίτερες περιστάσεις που εδικαιολογούσαν την έκδοση των διαταγμάτων μονομερώς με βάση το άρθρο 9
(1)του Κεφ.
  1. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται την εισήγηση. Οι περιστάσεις της υπόθεσης, όπως έχουν σκιαγραφηθεί πιο πάνω, δεν εδικαιολογούσαν παραβίαση της αρχής της φυσικής δικαιοσύνης, με την έκδοση τόσο δραστικών διαταγμάτων, στην απουσία των καθ' ων. Το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει βεβαίως ότι με βάση το μαρτυρικό υλικό που παρέθεσε η αιτήτρια με την αίτηση της, παρουσιάζεται μια σοβαρή υπόθεση με πιθανότητα επιτυχίας, όπως οι ορισμοί έχουν ερμηνευθεί από την αναφερθείσα νομολογία. Τέθηκε, ομολογουμένως, μαρτυρία, η οποία παρουσιάζει τον Grigorishin να εκμεταλλεύεται, μέσω εταιρειών δικών του συμφερόντων, προμήθειες και κέρδη από την διαμεσολάβηση των εταιρειών αυτών στη διάθεση των προϊόντων της ΝΡΟ προς τους τελικούς χρήστες. Τέθηκε περαιτέρω μαρτυρία, από την οποία προκύπτει ότι διακινήθηκαν πολλά εκατομμύρια από τις μεσάζουσες εταιρείες προς εταιρείες συμφερόντων του Grigorishin. Η συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 32 του Ν. 14/60 δεν αρκεί, στις περιστάσεις αυτής της υπόθεσης, για την οριστικοποίηση των διαταγμάτων. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει την πλάστιγγα υπέρ των καθ' ων. Οι περιστάσεις της υπόθεσης και το ιστορικό που αναφέρθηκε, με τις δικαστικές διαδικασίες που προηγήθηκαν και βρίσκονται σε εξέλιξη και με την ύπαρξη ενός άλλου προστατευτικού, για την πλευρά της αιτήτριας, προσωρινού διατάγματος να βρίσκεται σε ισχύ (βλ. Τεκμήρια 14 και 1 στη ΣΕ/ΔΑΣ), οδηγούν το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας υπέρ των καθ' ων. Αφ' ενός, λόγω της δραστικότητας των διαταγμάτων και των δυσβάστακτων συνεπειών για τους καθ' ων και αφ' ετέρου, λόγω της προστασίας που εξακολουθεί να έχει η αιτήτρια από το προαναφερθέν διάταγμα, το οποίο οριστικοποιήθηκε στα πλαίσια της αγωγής 6273/2010). Θα ακύρωνα, συνεπώς, τα εκδοθέντα διατάγματα και επί του ισοζυγίου της ευχέρειας. Όσον αφορά τα διατάγματα αποκάλυψης τα οποία δεν εκδόθηκαν μονομερώς, κρίνω πως δεν δικαιολογούνται, κάτω από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν, η αιτήτρια έχει εξασφαλίσει τα στοιχεία και τη μαρτυρία που απαιτείται για την προώθηση των αξιώσεων της στην παρούσα αγωγή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται στο σύνολο της εναντίον των εναγομένων 4, 6, 7, 13, 15, 16, 17,19, 20, 21, 23, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 35, 36, 37 και 38 και τα εκδοθέντα διατάγματα ημερομηνίας 29.12.2014, όπως έχουν τροποποιηθεί, καθόσον αφορά τους πιο πάνω διαδίκους, ακυρώνονται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των πιο πάνω καθ' ων και εναντίον της αιτήτριας. Ουδεμία διαταγή εκδίδεται σε σχέση με τα έξοδα των καθ' ων 2 και
  2. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Προσωρινά Διατάγματα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.