ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ κ.α. ν. ΑΝΔΡΕΑ ΛΕΩΝΙΔΑ κ.α., Αριθμός Αγωγής: 2134/2009, 13/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A35 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ Αριθμός Αγωγής: 2134/2009 ΜΕΤΑΞΥ: 1) ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ, από την Λεμεσό 2) DELEON DEVELOPERS LTD,από την Λεμεσό Εναγόντων και ΑΝΔΡΕΑ ΛΕΩΝΙΔΑ, από την Λεμεσό Εναγόμενος Ως ετροποποιήθει δυνάμει διατάγματος Ε.Δ. Λεμεσού ημερομηνίας 15/09/10: ΜΕΤΑΞΥ: 1) ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ ΛΕΩΝΙΔΑ, από την Λεμεσό 2) DELEON DEVELOPERS LTD,από την Λεμεσό Εναγόντων και 1)ΑΝΔΡΕΑ ΛΕΩΝΙΔΑ, από την Λεμεσό 2)Α. ΠΙΣΣΟΥΡΙΟΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, από την Λεμεσό Εναγομένων ---------------------- Αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης ημερομηνίας 4.9.2014 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13.2.2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες- Αιτητές: κ. Στέφανος Αγιομαμίτης για PHC TSANGARIDES LLC. Για Εναγόμενους-Καθ' ων η αίτηση: κ. Α. Γεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με την Αγωγή τους (σύμφωνα με την τροποποιηθείσα έκθεση απαίτησης) αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων την έκδοση Διαταγμάτων για άρση της ισχυριζόμενης επέμβασης των Εναγομένων επί του ακινήτου των Εναγόντων και όπως οι Εναγόμενοι επαναφέρουν το ακίνητο των Εναγόντων εις την πρωτέρα της επέμβασης κατάσταση. Περαιτέρω οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγόμενων ειδικές αποζημιώσεις ύψους €30.000.- πλέον αποζημιώσεις για μελλοντικές ζημιές τις οποίες πιθανό να υποστούν. Οι Εναγόμενοι, με την υπεράσπισή τους (ως έχει τροποποιηθεί), μεταξύ άλλων αρνούνται ότι επενέβησαν εις το ακίνητο των Εναγόντων, αρνούνται ότι προέβησαν εις τις ενέργειες τις οποίες τους καταλογίζουν οι Ενάγοντες, ο δε Εναγόμενος 1 αρνείται ότι ήταν ιδιοκτήτης του ακινήτου και τέλος αρνούνται ότι οι Ενάγοντες δικαιούνται τις αιτούμενες θεραπείες. Η ΑΙΤΗΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση, οι Ενάγοντες αιτούνται τις ακόλουθες τροποποιήσεις:
- Διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή ως ακολούθως: (α) Με την τροποποίηση της παραγράφου 7 ως εξής: «Με την διαγραφή του αριθμητικού ποσού «€30.000,00 σεντ» στην 6η γραμμή της παραγράφου 7 μετά τις λέξεις «ανέρχονται στο ποσό των» και την αντικατάσταση του με το αριθμητικό ποσό των «€70.000,00). (β) Με την τροποποίηση του Αιτητικού μέρους της Έκθεσης Απαίτησης της παραγράφου Γ ως ακολούθως: «Ποσό €70.000,00 σεντ ως ειδικές αποζημιώσεις οι οποίες συνίστανται στα έξοδα μετακίνησης και/ή επέκτασης του τοίχου αντιστήριξης καθώς και την επαναφορά του κτήματος στην αρχική του κατάσταση από τις παράνομες και αυθαίρετες επεμβάσεις του Εναγομένου 1 και/ή των Εναγομένων 2 και/ή του Εναγομένου 1 για λογαριασμό των Εναγομένων 2 και/ή των αντιπροσώπων του πάνω στο πιο πάνω αναφερόμενο κτήμα των Εναγόντων 1 & 2». (γ) Με την τροποποίηση, κάτω από την παράγραφο (Ζ) του Παρακλητικού της ακόλουθης πρότασης: «Το αντικείμενο της παρούσας αγωγής είναι στην κλίμακα μεταξύ €50.000 - €100.000.-». Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.25 Θ.1,2,4 και 5, Δ.48 Θ. 1,3 και 9 και Δ.64 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην συνημμένη ένορκη δήλωση του Ενάγοντα
- Η ουσία τους έγκειται σε όσα αναφέρονται από τον Ενάγοντα 1 στις παραγράφους 5,6,7,8 και 9, το περιεχόμενο των οποίων είναι εμφανές από το φάκελο του Δικαστηρίου και πιο κάτω θα συνοψίσω τα όσα αναφέρονται στις εν λόγω παραγράφους. Ο Ενάγοντας 1 προς υποστήριξη της αίτησης αναφέρει ότι λόγω της παρόδου του χρόνου από το 2009 ανέθεσε εκ νέου σε επαγγελματία εκτιμητή όπως προβεί σε νέα εκτίμηση του κόστους των δαπανών και των εξόδων για την ανέγερση τοίχου αντιστήριξης καθώς και για την επαναφορά του κτήματος στην αρχική του κατάσταση, απώλεια της χρήσης και εκμετάλλευσης του κτήματος καθώς επίσης και αποζημιώσεις για οχληρία και παράνομη και αυθαίρετη επέμβαση η οποία ανέρχεται στο ποσό των €70.
- Περαιτέρω ο Ενάγοντας 1 αναφέρει ότι η τροποποίηση θα πρέπει να γίνει έτσι ώστε να γίνει πιο συγκεκριμένη και λεπτομερειακή η απαίτηση των Εναγόντων έτσι ώστε κατά το στάδιο της ακρόασης να συνάδει η μαρτυρία που θα προσαχθεί από τους Ενάγοντες με τους ισχυρισμούς τους όπως αυτοί εκτίθενται στην έκθεση απαίτησης. Σε αντίθετη περίπτωση ισχυρίζονται οι Ενάγοντες θα εμποδιστούν να παρουσιάσουν μαρτυρία και έγγραφα και δεν θα απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη και τελική επίλυση όλων των διαφορών των διαδίκων στην παρούσα Αγωγή. Τέλος, αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι δεν θα υποστούν καμία ζημιά από την αιτούμενη τροποποίηση. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Οι εναγόμενοι καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση, η οποία εδράζεται στους εξής λόγους:
- Η παρούσα αίτηση αντίκειται στο άρθρο 30 του Συντάγματος και/ή στους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης και/ή της επιείκειας και/ή η αιτούμενη τροποποίηση παραβιάζει τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα την εναγομένων.
- Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και/ή παράτυπη και/ή εκπρόθεσμη και/ή ανεπίτρεπτη στο παρόν στάδιο.
- Η αιτούμενη τροποποίηση θα προκαλέσει ζημία και θα επηρεάσει δυσμενώς την υπόθεση των εναγομένων (Prejudicial). Η ένσταση βασίζεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου 1950, στους Κανόνες της Φυσικής Δικαιοσύνης, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.25 1 - 5 και Δ.48, στον Περί Αποδείξεως Νόμο Κεφ. 9, στις αρχές και τους κανόνες της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Εναγομένου 1, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρει ότι: Οι Ενάγοντες επιχειρούν προσθήκη ισχυρισμών ίδιους με αυτούς που έχουν τεθεί με την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης. Η αιτούμενη τροποποίηση προκύπτει λόγω της καθυστέρησης που έχει επέλθει στην καταχώρηση της Αγωγής και όχι λόγω υπάρξεως επιπλέον ζημιάς και/ή εξόδων. Η αιτούμενη τροποποίηση δεν πρέπει να επιτραπεί λόγω του ότι δεν προσδιορίζει την ουσία της διαφοράς, παρουσιάζεται καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης και η περίληψη του ποσού της νέας εκτίμησης είναι άσχετη με τα επίδικα θέματα. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση γραπτών αγορεύσεων. Το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων επικεντρώνεται στην παράθεση σχετικής Νομολογίας επί του προκειμένου θέματος. Το Δικαστήριο δεν προτίθεται να επαναλάβει τις θέσεις των διαδίκων σε αυτό το στάδιο. Θα τις αξιολογήσει κατά την εξαγωγή των συμπερασμάτων του και θα κάνει αναφορά σε αυτές στο βαθμό που κρίνει απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η διαδικαστική διάταξη που προβλέπει για την τροποποίηση των δικογράφων είναι η Δ.25 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει τύχει ερμηνείας από σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Θα μπορούσε κανείς να αναφέρει ότι υπάρχει εξαντλητική νομολογία για κάθε περίπτωση τροποποίησης δικογράφου. Οι βασικές νομολογιακές αρχές αναφέρονται πιο κάτω προς κατατόπιση. Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Clive Preece κ.ά. και Νάσως Θεοφίλου Ρωσσίδου, Πολιτική Έφεση Αρ.271/2008, ημερομηνίας 16.12.2011 επισημαίνονται τα εξής: «Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 25 καν. 1, παρέχουν δυνατότητα τροποποίησης των δικογράφων. Η επί τούτου απόφαση, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση καθιερωμένων κριτηρίων. Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Ομοίως και στην Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 79/2009, ημερομηνίας 4.5.2012, από την οποία και το απόσπασμα που ακολουθεί: «Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις που έχουν ως νομικό υπόβαθρο τις πρόνοιες του κ. 1 της Δ.25[1], όπως είναι η παρούσα περίπτωση, έχουν γίνει αντικείμενο εξέτασης και λεπτομερούς ανάλυσης σε πληθώρα υποθέσεων[2]. Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι ότι στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα.» Παραπέμπω τέλος και στην πολύ πρόσφατη υπόθεση IKOS CIF LTD v Martin Coward κ.α., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις 137/13 και 138/13, ημερομηνίας 20.3.2014, σύμφωνα με την οποία: «Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,
(1991)1 Α.Α.Δ.934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1Α.Α.Δ.560, AstorManufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.,
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,
(1994)1 A.A.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μυλτιάδους κ.ά,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005).» Συνοψίζοντας τις πιο πάνω αρχές που η νομολογία καθιέρωσε προκύπτουν τα ακόλουθα καθοδηγητικά στοιχεία:
- Η τροποποίηση δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Προκύπτει ως θεμελιακή αρχή ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς και η αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών.
- Το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα καθυστέρηση. Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε.
- Δεν δίδεται άδεια για τροποποίηση στις περιπτώσεις που αυτή επιφέρει βλάβη στον αντίδικο, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, και όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Έχοντας υπόψη όλες τις παραπάνω αρχές υπεισέρχομαι στην ουσία της αίτησης, υπό το φως και όσων από τους λόγους ένστασης έχουν προωθηθεί από τους Εναγόμενους, σύμφωνα με το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου δικηγόρου τους. ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Οι λόγοι ένστασης των Εναγομένων αναφέρονται πιο πάνω με λεπτομέρεια. Όσον αφορά τον πρώτο λόγο ένστασης όπως προκύπτει από την ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση εγείρεται σχετικά με την ισχυριζόμενη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης (παρ. 6 της ένορκης δήλωσης). Είναι γεγονός ότι η Αγωγή καταχωρήθηκε στις 30/04/2009 και οι Ενάγοντες έχουν ήδη αιτηθεί τροποποίησης και στο παρελθόν για διαφορετικά όμως θέματα και ενώ η Αγωγή ορίστηκε αρκετές φορές μέχρι σήμερα για Ακρόαση η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου το γεγονός ότι κατά την τροποποίηση η οποία έγινε το 2010 από τους Ενάγοντες δεν ήταν υπόψη τους οι ισχυρισμοί οι οποίοι επιδιώκεται να εισαχθούν στην Έκθεση Απαίτησης με την παρούσα αίτηση, εφόσον η νέα εκτίμηση φαίνεται να έγινε πολύ αργότερα. Όσον αφορά όμως την καθυστέρηση δεν μπορεί να μείνει χωρίς σχόλιο η ευθύνη η οποία βαραίνει και τους Εναγομένους για την πρόκληση αυτής της καθυστέρησης όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα η ολοκλήρωση των δικογράφων μετά την πρώτη τροποποίηση έγινε στις 11/01/11 δηλαδή σχεδόν δυο χρόνια μετά την καταχώρηση της Αγωγής. Ο Εναγόμενος 1 ως ήταν τότε πριν την πρώτη τροποποίηση καταχώρησε Υπεράσπιση τέσσερις μήνες μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης και μετά όπου οι Ενάγοντες ήταν έτοιμοι για απόδειξη της υπόθεσης τους. Στη συνέχεια οι Εναγόμενοι καταχώρησαν τροποποιημένη Υπεράσπιση δυο μήνες μετά την καταχώρηση της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης και ενώ η Αγωγή ορίστηκε για οδηγίες με σκοπό την αποκάλυψη εγγράφων από τις 31/01/11 οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένορκη δήλωση αποκάλυψης στις 24/03/11 ενώ οι Εναγόμενοι στις 17/05/
- Η υπόθεση στην συνέχεια ορίστηκε για οδηγίες και μετά για Ακρόαση. Στις 12/12/11 η Ακρόαση αναβλήθηκε με αίτημα των Εναγομένων λόγω του ότι θα υπήρξε διευθέτηση, στις 13/02/12 όπου ορίστηκε για οδηγίες για τον πιο πάνω σκοπό ορίστηκε ξανά για Ακρόαση στις 26/04/12 όπου αναβλήθηκε λόγω έλλειψης χρόνου του Δικαστηρίου. Η δικάσιμος της 01/11/12 αναβλήθηκε μετά από γραπτό αίτημα του συνηγόρου των Εναγομένων και την σύμφωνη γνώμη των συνηγόρων των Εναγόντων. Στις 08/02/13 αναβλήθηκε κατόπιν αιτήματος των Εναγόντων και χωρίς ένσταση από την πλευρά των Εναγομένων. Στις 07/06/13 και οι δυο πλευρές ζήτησαν αναβολή για διαφορετικούς λόγους. Στις 18/11/13 ζητήθηκε αναβολή από μέρους των Εναγόντων για καταχώρηση αίτησης τροποποίησης χωρίς ένσταση από την πλευρά των Εναγομένων. Στις 31/03/14 ζητήθηκε ξανά αναβολή από τους Ενάγοντες για τον ίδιο λόγο και δεν υπήρξε ένσταση από την πλευρά των Εναγομένων και στις 02/10/14 η Ακρόαση αναβλήθηκε λόγω καταχώρησης της αίτησης τροποποίησης. Το ιστορικό της υπόθεσης, ως ανωτέρω, αποκαλύπτει ότι εξίσου μερίδιο ευθύνης για την προκληθείσα καθυστέρηση φέρουν και οι ίδιοι οι Εναγόμενοι. Αν ληφθεί υπόψη ότι οι ίδιοι, μέχρι και τις 24.03.2011 που προέβηκαν σε ένορκη αποκάλυψη εγγράφων, προφανώς δεν ήταν έτοιμοι για ακρόαση, αλλά και από τη μια τα αιτήματα τους για αναβολή και από την άλλη η έλλειψη ένστασης στα αιτήματα των Εναγόντων, θεωρώ πως δεν τους νομιμοποιούν να εγείρουν θέμα παραβίασης του συνταγματικού τους δικαιώματος σύμφωνα με το άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Συμφωνώ με την θέση των Εναγομένων ότι ο παράγων της καθυστέρησης θα πρέπει να συνεκτιμηθεί, από την άλλη όμως η καθυστέρηση από μόνη της δε συνιστά κατ' ανάγκη αιτία απόρριψης αίτησης τροποποίησης μα ούτε και εξισούται κατ' ανάγκη με κακοπιστία (βλ. την Παπαχρυσοστόμου και IKOS CIF LTD, ανωτέρω). Ούτε οι Εναγόμενοι προέβαλαν οποιοδήποτε λόγο που να μπορεί να στοιχειοθετήσει κακοπιστία από μέρους των Εναγόντων αφήνοντας έτσι αιωρούμενο τον ισχυρισμό τους περί κακοπιστίας, ο οποίος ας σημειωθεί δεν αποτελεί λόγο ένστασης. Οι εναγόμενοι που επικαλούνται τον παράγοντα καθυστέρηση, ως αυτοτελή λόγο απόρριψης της αίτησης, με το βασικό επιχείρημα ότι εξαιτίας της αίτησης και της περαιτέρω καθυστέρησης στην εκδίκαση της υπόθεσης παραβλάπτονται ουσιωδώς τα δικαιώματά τους, και πάλι παραβλέπουν ότι, ευθύνονται εξίσου με τους Ενάγοντες για την όποια καθυστέρηση σημειώθηκε μέχρι σήμερα, χωρίς βέβαια να επιβραβεύονται οι Ενάγοντες οι οποίοι αποφάσισαν σχεδόν έξι χρόνια μετά την καταχώρηση της Αγωγής να τροποποιήσουν την απαίτηση τους. Οπόταν οι Εναγόμενοι δεν νομιμοποιούνται να επικαλούνται αυτό τον παράγοντα της καθυστέρησης, ως λόγο απόρριψης της αίτησης. Πέραν των πιο πάνω να σημειωθεί ότι δεν προβλήθηκε οποιοσδήποτε λόγος από τους Εναγόμενους ο οποίος να τεκμηριώνει ειδικά τον επηρεασμό των συνταγματικών τους δικαιωμάτων σε συνάρτηση με την προώθηση της Υπεράσπισης τους. Επίσης παρατηρώ ότι ο ισχυρισμός περί επηρεασμού των συνταγματικών δικαιωμάτων των Εναγομένων παρέμεινε σε μια γενικότητα και χωρίς να προωθηθούν οι συγκεκριμένες θέσεις των Εναγομένων στην Ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση ή στην γραπτή αγόρευση τους. Από την πλευρά των Εναγόντων δίδεται εξήγηση για την καταχώρηση της αίτησης σε αυτό το στάδιο στην παρ. 5 της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την αίτηση απ'όπου προκύπτει ότι η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε μετά την εξασφάλιση της νέας εκτίμησης χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι οι Ενάγοντες ανέφεραν στο Δικαστήριο από τις 18/11/13 ότι θα προχωρήσουν σε τροποποίηση. Από την άλλη βέβαια δεν έχει καταδειχθεί οτιδήποτε περί κακοπιστίας από μέρους των Εναγόντων η οποία κατά την Νομολογία θα πρέπει να συνοδεύει την παρατηρούμενη καθυστέρηση. Η διαπίστωση ύπαρξης καθυστέρησης από μόνη της βέβαια δεν οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης σύμφωνα με τις πιο πάνω αρχές της Νομολογίας και η σημασία η οποία θα της δοθεί περιγράφεται πιο κάτω στα συμπεράσματα του Δικαστηρίου. ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Όπως προκύπτει από τον δεύτερο λόγο ένστασης οι Εναγόμενοι φαίνεται να στηρίζουν τον λόγο αυτό της ένστασης με τα όσα αναφέρονται στις παρ. 4 και 5 της ενόρκου δηλώσεως. Οι Ενάγοντες με την Έκθεση Απαίτησης τους αξιώνουν μεταξύ άλλων αποζημιώσεις για μελλοντικές ζημιές τις οποίες πιθανό να υποστούν στο μέλλον από τις ισχυριζόμενες ενέργειες των Εναγομένων. Σε αυτό το στάδιο δεν εξετάζεται το βάσιμο ή η αλήθεια των ισχυρισμών των Εναγόντων. Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο με την αιτούμενη τροποποίηση οι Ενάγοντες θα θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τους ισχυρισμούς τους οι οποίοι επιβάλλεται να είναι δικογραφημένοι. Κρίνω ότι η αιτούμενη τροποποίηση έχει άμεση σχέση με τα επίδικα θέματα και τις θεραπείες τις οποίες αξιώνουν, χωρίς να εισέρχομαι στην αλήθεια ή βασιμότητα αυτών. Ο ισχυρισμοί των Εναγόμενων, ότι η αίτηση είναι καταχρηστική, κακόπιστη (βλ. παρ. 8 της ένορκης δήλωσης), καταχρηστική και/ή παράτυπη και/ή εκπρόθεσμη και/ή ανεπίτρεπτη παραμένουν αστήρικτοι και αβάσιμοι, εφόσον δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου λεπτομέρειες ή μαρτυρία που να τεκμηριώνουν κάτι τέτοιο. Πολύ πιο σημαντικό δε είναι το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι δεν προσδιορίζουν ως λόγο ένστασης κακοπιστία των Εναγόντων αλλά τέτοια θέση εκφράζεται μόνο από τον ομνύοντα Εναγόμενο 1 στην παρ. 8 της ενόρκου δηλώσεως του. Επομένως ο δέυτερος λόγος ένστασης δεν ευσταθεί εφόσον η αιτούμενη τροποποίηση αφορά την ισχυριζόμενη ζημιά των Εναγόντων η οποία είναι ουσιαστικό και κύριο επίδικο θέμα το οποίο προσδιορίζει την ουσία της διαφοράς. ΤΡΙΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ Με τον τρίτο λόγο ένστασης οι Εναγόμενοι προωθούν την θέση ότι η αιτούμενη τροποποίηση θα προκαλέσει ζημιά και θα επηρεάσει δυσμενώς την υπόθεση των Εναγομένων. Οι Εναγόμενοι προς υποστήριξη αυτής της θέσης τους, χωρίς να αναφέρουν οιτίδήποτε ειδικό ή σχετικό προς τούτο στην Ένορκη Δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση, αναφέρουν μόνο στην γραπτή αγόρευση τους ότι λόγω της παρέλευσης χρόνου θα στερηθούν σχετικής μαρτυρίας την οποία είχαν βασίσει και εξετάσει με βάση την αρχική αξίωση. Διαφωνώ με την πιο πάνω θέση των Εναγομένων εφόσον η αιτούμενη τροποποίηση ακόμα και αν επιτραπεί δεν στερεί από τους ίδιους ένα τέτοιο δικαίωμα και κατά δεύτερο οι Εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους αυτό που αρνούνται και αμφισβητούν είναι οι πράξεις και ενέργειες τις οποίες τους καταλογίζουν οι Ενάγοντες χωρίς προβολή ισχυρισμών εις ότι αφορά τις αξιούμενες αποζημιώσεις ή το ύψος των ζημιών. Περαιτέρω ούτε στην ένορκο αποκάλυψη εγγράφων αναφέρουν ότι έχουν οποιοδήποτε έγγραφο στην κατοχή τους εν σχέση με την Αγωγή επομένως θα διαφωνήσω με τον συνήγορο των Εναγομένων ο οποίος αναφέρει στην αγόρευση του ότι οι Εναγόμενοι θα στερούνται σχετικής μαρτυρίας την οποίαν είχαν βασίσει και εξετάσει με βάση την αρχική αξίωση. Αυτό που εννοώ είναι ότι οι Εναγόμενοι δεν προέβησαν οι ίδιοι στην ετοιμασία οποιασδήποτε εκτίμησης για να εξαναγκαστούν με την αιτούμενη τροποποίηση να ετοιμάσουν νέα εκτίμηση για να αντιμετωπίσουν το νέο ισχυρισμό των Εναγόντων. Ενόψη των πιο πάνω καθίσταται σαφές ότι οι Εναγόμενοι δεν ισχυρίζονται με πειστικό ή συγκεκριμένο τρόπο ότι εξαιτίας των επιδιωκόμενων τροποποιήσεων θα προκληθεί αδικία σ' αυτούς, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα. Επομένως ούτε ο τρίτος λόγος ένστασης ευσταθεί. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Επί του προκειμένου αιτήματος των Εναγόντων προκύπτει ότι η μόνη ουσιαστική αλλαγή που θέλουν να επιφέρουν οι Ενάγοντες στο δικόγραφο τους με την αιτούμενη τροποποίηση είναι η μεταβολή του ύψους των διεκδικούμενων αποζημιώσεων και κατ' επέκταση της κλίμακας της Αγωγής χωρίς να μεταβάλλεται ούτε η βάση της Αγωγής ούτε της Υπεράσπισης. Δεδομένης της φύσης και του περιεχομένου των αιτούμενων τροποποιήσεων είναι γεγονός, ότι, οι Ενάγοντες δεν κατάφεραν να δικαιολογήσουν με απόλυτη πειστικότητα τη σημειωθείσα καθυστέρηση, συναφώς με το χρόνο που επέλεξαν να καταχωρήσουν την αίτηση αλλά όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω η προκληθείσα καθυστέρηση μέχρι τον χρόνο τουλάχιστον όπου εγέρθηκε για πρώτη φορά το θέμα της τροποποίησης (18/11/13) δεν μπορεί να αγνοηθεί η συμπεριφορά των Εναγομένων ως συνυπεύθυνοι για την προκληθείσα καθυστέρηση. Στην υπόθεση Clive Preece, ανωτέρω, παραμερίστηκε η πρωτόδικη απόφαση και διατάχθηκε η επανεκδίκαση της υπόθεσης, με μόνο λόγο ότι δεν επιτράπηκε αίτηση τροποποίησης των εφεσειόντων. Το εφετείο παρατήρησε και τα εξής, μεταξύ άλλων: «Οι εφεσείοντες μπορεί να μην κατάφεραν να δικαιολογήσουν με απόλυτη πειστικότητα την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην προώθηση του δικονομικού διαβήματος. Ωστόσο, η μερική αυτή αδυναμία δεν έπρεπε να οδηγήσει στην απόρριψη της αίτησης εφόσον το πλέον ουσιώδες υπό τις περιστάσεις κριτήριο ήταν η στάθμιση των παραγόντων που θα αποτελούσαν το εχέγγυο για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. ...Η έγκριση του αιτήματος δεν θα διαφοροποιούσε ούτε τη βάση της αγωγής ούτε και θα προκαλούσε δυσμενείς επιπτώσεις στα δικαιώματα και συμφέροντα της εφεσίβλητης.. Αντιθέτως η έγκριση της αίτησης θα εξυπηρετούσε το συμφέρον της δικαιοσύνης». Επί του προκειμένου ζητήματος λαμβάνω υπόψη μου ότι η ακρόαση της αγωγής δεν άρχισε αλλά με τις ανάλογες οδηγίες η Αγωγή θα είναι έτοιμη ν' ακουστεί στις 02/04/15 όπου είναι ήδη ορισμένη. Ο χρόνος υποβολής της Αίτησης δεν πρέπει να λειτουργήσει με τρόπο ώστε να στερήσει στους Αιτητές την επιτυχία ή έγκριση των αιτημάτων τους. Ιδιαίτερα και για τους λόγους οι οποίοι αναφέρονται ανωτέρω, κρίνεται ότι δεν είναι ικανή η όποια καθυστέρηση να δημιουργήσει ανεπανόρθωτη βλάβη ή ζημιά στους Εναγομένους και μάλιστα τέτοια, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα δηλαδή επιδικάζοντας τα έξοδα της αίτησης υπέρ τους. Σημειώνεται περαιτέρω πως δεν προσδιορίστηκε ή συγκεκριμενοποιήθηκε από τους Εναγόμενους πρόκληση ζημιάς ή βλάβης σε περίπτωση που επιτύχει η αίτηση. Περαιτέρω λαμβάνω υπόψη μου την απουσία λόγου ένστασης περί ύπαρξης κακής πίστης εκ μέρους των Εναγόντων αλλά ακόμα και η απλή αναφορά στην ένορκη δήλωση του Εναγομένου 1 περί κακοπιστίας δεν έχει τεκμηριωθεί. Ως εκ της φύσεώς τους, οι αιτούμενες τροποποιήσεις προφανώς και είναι αναγκαίες και απαραίτητες για σκοπούς ορθής και αποτελεσματικής απονομής της δικαιοσύνης εφόσον καθορίζουν επακριβώς τα επίδικα θέματα και κρίνω ότι σε περίπτωση που δεν επιτραπούν, οι Ενάγοντες θα στερηθούν του δικαιώματος να θέσουν και προωθήσουν την απόδειξη των αξιώσεων τους. Τα πιο πάνω συμπεράσματα κρίνονται ικανοποιητικά για το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παραχώρησης άδειας για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Συνεπώς εκδίδονται Διατάγματα τροποποίησης, ως η αίτηση παρ. 1 (α), (β), (γ) και (δ). Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Τροποποιημένη Υπεράσπιση των Εναγομένων να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 10 ημερών. Τυχόν απάντηση στην υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός περαιτέρω 7 ημερών. Οι Ενάγοντες να ζητήσουν την σύνταξη του Διατάγματος εντός τριών ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της αίτησης καθώς και αυτά που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων/Καθ ων η αίτηση και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. Η Αγωγή παραμένει για Ακρόαση στις 02/04/15 ώρα 11:00 π.μ. .......... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Τροποποίηση Ε/Α cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο