PASEDENA DEVELOPERS LTD ν. Αθηνόδωρου Αθηνοδώρου κ.α., Αγωγή αρ.: 21/11, 10/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A29 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 21/11 Αίτηση ημερ.: 7/7/14 Μεταξύ: PASEDENA DEVELOPERS LTD, εκ Λεμεσού Εναγόντων Και Αθηνόδωρου Αθηνοδώρου, εκ Λεμεσού
- Μαρίας Κουλέρμου, εκ Λεμεσού Εναγομένων -------------------------------------------------- 10/2/2015 Για τους Ενάγοντες/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χριστοφή για Χρίστο Σ. Χριστοφόρου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους/Αιτητές: κα Ειρ. Σωκράτους για Π. Κλεοβούλου Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Εναγόμενοι - Αιτητές, με την υπό εξέταση αίτηση τους, αιτούνται την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της εναντίον τους εκδοθείσας απόφασης καθώς και την επαναφορά της ανταπαίτησης τους. Σύμφωνα με τη δικογραφία που υπάρχει στο φάκελο του Δικαστηρίου, στις 25/6/2014 εξεδόθη απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, λόγω της παράλειψης τους να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο κατ' εκείνη την ημερομηνία, που η υπόθεση είχε οριστεί για απόδειξη. Επίσης, το Δικαστήριο απέρριψε την ανταπαίτηση τους λόγω μη προώθησης της. Η αίτηση τους υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Στις 25/6/2014 εξεδόθη απόφαση εναντίον τους για ποσό €120.000, με τόκο προς 8% ετησίως από 19/1/2009 μέχρι εξοφλήσεως. Η απουσία τους από το Δικαστήριο δεν οφειλόταν σε ηθελημένη παράλειψη ή αμέλεια τους αλλά σε λάθος, το οποίο βασίζεται στα ακόλουθα γεγονότα: Τον Μάρτιο του 2014 ο μέχρι τότε δικηγόρος τους απεφάσισε να αποσυρθεί από την εκπροσώπηση τους. Μετά την απόσυρση του παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο και πήραν την ημερομηνία της επόμενης δικασίμου, την οποία η σύζυγος του - Εναγόμενη 2 - σημείωσε ότι ήταν η 27/6/
- Όταν στις 27/6/2014 παρουσιάστηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ενημερώθηκαν από το ίδιο το Δικαστήριο ότι η υπόθεση τους ήταν ορισμένη την 25/6/2014 και κατ' εκείνη την ημερομηνία εξεδόθη απόφαση εναντίον τους, κατόπιν αιτήματος των Εναγόντων, λόγω της μη παρουσίας τους. Αφού πληροφορήθηκαν για την έκδοση της εναντίον τους απόφασης και τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους, ζήτησαν την σύνταξη της απόφασης, την οποία το Πρωτοκολλητείο ετοίμασε αυθημερόν. Στη συνέχεια αναζήτησαν δικηγόρο για να υποβάλει αίτηση παραμερισμού. Πριν διορίσουν τον κ. Κλεοβούλου, αποτάθηκαν σε δύο άλλα δικηγορικά γραφεία, τα οποία δήλωσαν απροθυμία να αναλάβουν την υπόθεση τους. Μέχρι το διορισμό του κ. Κλεοβούλου μεσολάβησαν κάποιες μέρες από την έκδοση της εναντίον τους απόφασης, όμως με την ανάληψη της υπόθεσης από τον κ. Κλεοβούλου, στις 4/7/2014, τον παρακάλεσαν να καταχωρήσει αμέσως την αίτηση, την οποία πράγματι καταχώρησε στις 7/7/
- Εξ όσων φαίνεται από τα δικόγραφα τους, έχουν καλή υπεράσπιση και καλή υπόθεση ανταπαίτησης. Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση εναντιώθηκαν στην υπό εξέταση αίτηση. Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης τους προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
- Οι Εναγόμενοι - Αιτητές δεν προβάλλουν βάσιμη δικαιολογία για την παράλειψη τους να εμφανιστούν στο Δικαστήριο κατά την ημερομηνία την οποία ήταν ορισμένη η υπόθεση.
- Η απουσία των Αιτητών - Εναγομένων στις 25/06/2014 οφείλεται στη συστηματική αδιαφορία και/ή αμέλεια τους για να προωθήσουν την υπεράσπιση και ανταξίωση τους.
- Οι Αιτητές - Εναγόμενοι δεν παραθέτουν το πραγματικό ιστορικό της υπόθεσης και αποκρύπτουν τα πραγματικά γεγονότα προκειμένου να δικαιολογήσουν την απουσία τους κατά την μέρα που εκδόθηκε η απόφαση εναντίον τους.
- Η συμπεριφορά των Αιτητών - Εναγομένων είναι ασυγχώρητη και ισοδυναμεί με περιφρονητική παραγνώριση της δικαστικής διαδικασίας.
- Γενικά δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ένσταση των Εναγόντων υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του διευθυντή τους, Μαρίνου Κυριάκου, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Ο προηγούμενος δικηγόρος των Εναγομένων είχε αποσυρθεί στις 31/3/14 και η αγωγή ορίστηκε στις 15/4/14 για απόδειξη, με σκοπό οι Εναγόμενοι να διορίσουν άλλο δικηγόρο στο μεταξύ. Στις 15/4/14, ενώ η πλευρά των Εναγόντων ήταν έτοιμη για απόδειξη της υπόθεσης, συμφώνως των οδηγιών του Δικαστηρίου, οι Εναγόμενοι ζήτησαν περαιτέρω χρόνο με σκοπό να διορίσουν δικηγόρο, αφού μέχρι τότε δεν είχαν καρποφορήσει οι προσπάθειες τους. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα τους και όρισε την υπόθεση εκ νέου για απόδειξη στις 28/5/
- Κατ' εκείνη την ημερομηνία η πλευρά των Εναγόντων ήταν έτοιμη για απόδειξη της υπόθεσης, ωστόσο οι Εναγόμενοι και πάλι δεν εμφανίστηκαν έτοιμοι στο Δικαστήριο για να προωθήσουν την υπεράσπιση και ανταπαίτηση τους και ζήτησαν εκ νέου αναβολή γιατί δεν είχαν βρει δικηγόρο για να τους εκπροσωπήσει. Το Δικαστήριο, εξαντλώντας όλα τα περιθώρια επιείκειας του, ενέκρινε για ακόμα μια φορά το αίτημα των Εναγομένων και επαναόρισε την υπόθεση στις 25/6/
- Κατ' εκείνη την ημερομηνία ο δικηγόρος των Εναγόντων εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και αναζήτησε τους Εναγομένους, οι οποίοι δεν ήταν εκεί. Μετά από επανειλημμένες αναζητήσεις των Εναγομένων, ο δικηγόρος τους προχώρησε στην απόδειξη της υπόθεσης, όπως ήταν οι οδηγίες του Δικαστηρίου, προσκομίζοντας σχετική ένορκη δήλωση. Παράλληλα, ζήτησε την απόρριψη της ανταπαίτησης των Εναγομένων. Στη βάση των πιο πάνω, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση προς όφελος των Εναγόντων και απέρριψε την ανταπαίτηση των Εναγομένων. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται επί των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών Δ.17 Κ.10, Δ.19 Κ.3, Δ.26 Κ.14, Δ.33 Κ.Κ.1, 3 και 5, Δ.48 Κ.Κ.1, 2, 3, 4 και 9, Δ.64 και τις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η Δ.33 θ.5 των κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία στηρίζεται η αίτηση, προνοεί τα ακόλουθα: «Οποιαδήποτε απόφαση η οποία λαμβάνεται λόγω μη εμφάνισης του ενός διαδίκου κατά την ακρόαση μπορεί σε κατάλληλη περίπτωση να παραμεριστεί από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους που θα έκρινε σκόπιμους κατόπιν αιτήσεως που υποβάλλεται εντός 15 ημερών μετά την ακρόαση.» Στην υπόθεση Ann- Clair Developments Ltd v. Στέλιου Κυριακίδη
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 537, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Στην προκείμενη περίπτωση η Δ.33 Θ.5 είναι σαφής. Η απόφαση που εκδίδεται όταν ένας από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη δίκη μπορεί να παραμεριστεί μετά από αίτηση υποβαλλόμενη μέσα σε 15 ημέρες από τη δίκη. Δεν παρέχεται περιθώριο για εφαρμογή άλλης δικονομικής διάταξης στην περίπτωση. Το αντίθετο θα σήμαινε πως για το ίδιο θέμα ένας θεσμός προβλέπει προθεσμία και άλλος όχι.» Στην υπό εξέταση υπόθεση, αυτό το οποίο προκύπτει ως αδιαμφισβήτητο είναι ότι η υπό εξέταση αίτηση κατεχωρήθη εντός της προθεσμίας των 15 ημερών που προνοεί η Δ.33 Θ.
- Υπενθυμίζω ότι η εκκαλούμενη απόφαση εξεδόθη στις 25/6/2014 ενώ η υπό εξέταση αίτηση κατεχωρήθη στις 7/7/
- Όπως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις που κατατέθηκαν από τις εκατέρωθεν πλευρές, αποτελεί κοινό έδαφος ότι στις 25/6/2014, ημερομηνία που εξεδόθη η εκκαλούμενη απόφαση, η υπόθεση ήταν ορισμένη για απόδειξη. Αυτό άλλωστε επιμαρτυρείται και από το ίδιο το πρακτικό του Δικαστηρίου. Ο ορισμός όμως της υπόθεσης για απόδειξη δεν διαφοροποιεί τα δεδομένα, κατά τρόπο ώστε να τύχει εφαρμογής οποιαδήποτε άλλη διαταγή, πέραν της Δ.33, Θ.
- Όπως επεξηγείται στην υπόθεση Μαυρομιχάλη κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1996)1 Α.Α.Δ. 530: «Ο ορισμός της υπόθεσης για απόδειξη, εξυπακούει ότι, κατά την ορισθείσα ημερομηνία, το Δικαστήριο θα ακούσει μαρτυρία για την απόδειξή της, που είναι και ο σκοπός για τον οποίο η υπόθεση ορίζεται για ακρόαση.» Με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι η Διαταγή που τυγχάνει εφαρμογής είναι η Δ.33, Θ.5. Τόσο η Δ.17 Θ.10, όσο και η Δ.26 Θ.14, που επίσης μνημονεύονται στη νομική βάση της αίτησης, δεν μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην υπό εξέταση υπόθεση για το λόγο ότι η μεν πρώτη αφορά παραμερισμό απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, ενώ η δεύτερη παραμερισμό απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρησης Έκθεσης Υπεράσπισης (Χρυσάνθου ν. Mariala Constructions Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 1129). Επισημαίνω ότι οι Εναγόμενοι - Αιτητές στην υπό εξέταση αίτηση - είχαν καταχωρήσει την Έκθεση Υπεράσπισης με την Ανταπαίτηση τους, πριν την ημερομηνία κατά την οποία εξεδόθη η εκκαλούμενη απόφαση. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην υπόθεση Ανδρέου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1Γ Α.Α.Δ.1596, στην περίπτωση παράλειψης του Εναγομένου να εμφανιστεί κατά τη δίκη, δεν εγείρεται θέμα αποκάλυψης της Υπεράσπισης του εφόσον αυτή έχει καταχωριστεί. Το κρίσιμο ερώτημα στην περίπτωση αυτή είναι κατά πόσο η απουσία του υποδηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισής του ή αδιαφορία για την προώθηση της. Γύρω από αυτά τα ζητήματα περιστρέφεται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ως αποκαλύπτει η αποδοθείσα από τα Αγγλικά Δικαστήρια ερμηνεία στο O.36, r.33 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που αποτέλεσε το πρότυπο για τη διαμόρφωση της Δ.33, θ.5 των δικών μας Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως συγκεκριμένα αναφέρεται στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958, σελ. 831-832: "An affidavit of merits is not essential, though the judge may require one in his discretion (Braken v. Gilpin
(1921)W.N. 274)." Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι Εναγόμενοι παραδέχονται ότι δεν ήταν παρόντες κατά την 25/6/2014, ημερομηνία που εξεδόθη η εκκαλούμενη απόφαση. Ως λόγο για τη μη παρουσίαση τους στο Δικαστήριο κατά την ως άνω δικάσιμο προβάλλουν το ότι κατά το Μάρτιο του 2014 ο μέχρι τότε δικηγόρος τους αποφάσισε να παραιτηθεί από την εκπροσώπηση τους και μετά την παραίτηση του εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο, έλαβαν την ημερομηνία της επόμενης δικασίμου την οποία η Εναγόμενη 2, εκ λάθους, σημείωσε ότι ήταν η 27/6/2014 αντί της ορθής ημερομηνίας. Η απουσία τους από τη δικάσιμο της 25/6/2014 δεν οφείλετο ούτε σε ηθελημένη παράλειψη τους, ούτε σε αδιαφορία ή σε αμελή συμπεριφορά τους. Από μια προσεκτική εξέταση των πρακτικών του Δικαστηρίου που υπάρχουν στο φάκελο της υπόθεσης παρατηρώ τα ακόλουθα: Την 31/3/2014, ημερομηνία που ήταν ορισμένη η υπόθεση για οδηγίες, πράγματι είχε αποσυρθεί ο δικηγόρος των Εναγομένων, στην απουσία τους. Το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για απόδειξη την 15/4/
- Κατά την ημερομηνία εκείνη παρουσιάστηκε η Εναγόμενη 2 και ανέφερε ότι είχε μιλήσει με τον κ. Χατζηλοϊζου, για να διοριστεί δικηγόρος της. Ο κ. Χατζηλοϊζου, ο οποίος ήταν παρών, ανέφερε επί λέξει: «Θα εμφανιστώ και ζητώ χρόνο.» Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και επαναόρισε την υπόθεση για απόδειξη στις 28/5/
- Κατά την ημερομηνία εκείνη ήταν παρόντες οι Εναγόμενοι και ζήτησαν και πάλι χρόνο για να διορίσουν δικηγόρο. Το Δικαστήριο ενέκρινε και πάλι το αίτημα τους και επαναόρισε την υπόθεση για απόδειξη την 25/6/
- Κατ' εκείνη την ημερομηνία το Δικαστήριο, αφού διαπίστωσε ότι οι Εναγόμενοι ήταν απόντες, προχώρησε στην έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης και επιπλέον απέρριψε την ανταπαίτηση τους, λόγω μη προώθησης της. Αυτό το οποίο προκύπτει ως αδιαμφισβήτητο γεγονός, με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, είναι ότι από την ημερομηνία που παραιτήθηκε ο δικηγόρος των Εναγομένων, μέχρι την ημερομηνία που εξεδόθη η εκκαλούμενη απόφαση μεσολάβησαν, ενδιάμεσα, δύο ακόμα δικάσιμοι, που η υπόθεση ήταν ορισμένη για απόδειξη, συγκεκριμένα στις 15/4/2014 και 28/5/
- Οι Εναγόμενοι ήταν παρόντες και στις δύο ως άνω ενδιάμεσες δικασίμους, κατά τις οποίες είχαν ζητήσει χρόνο για να διορίσουν δικηγόρο. Η παρουσία τους στο Δικαστήριο κατά τις ως άνω δικασίμους υποδηλώνει, κατά την άποψη μου, το ενδιαφέρον τους για την υπόθεση. Δεν θα συμφωνούσα με το λόγο ένστασης των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι επέδειξαν συστηματική αδιαφορία και/ή αμέλεια για την προώθηση της υπεράσπισης και ανταπαίτησης τους. Η παρουσία τους στο Δικαστήριο και στις δύο ως άνω δικασίμους δεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Το γεγονός ότι δεν είχαν καταφέρει να εξεύρουν δικηγόρο για να τους εκπροσωπήσει, δεν μπορεί να επιδράσει εναντίον τους. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1, η οποία υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση, δεν διευκρινίζεται ποια ήταν η συγκεκριμένη δικάσιμος κατά την οποία η σύζυγος του σημείωσε εκ λάθους ότι η ημερομηνία της επόμενης δικασίμου ήταν η 27/6/2014 αντί η 25/6/2014, που ήταν η ορθή ημερομηνία. Δεν συμφωνώ όμως ότι εσκεμμένα παρέλειψε να αναφέρει ολόκληρο το ιστορικό της δικαστικής διαδικασίας, όπως υποστηρίζουν οι Ενάγοντες. Το σημαντικό, κατά την άποψη μου, είναι ότι στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 1 διευκρινίζεται, με ξεκάθαρο τρόπο, ότι η δικάσιμος κατά την οποία η σύζυγος του σημείωσε τη λανθασμένη ημερομηνία ήταν μετά την παραίτηση του δικηγόρου τους. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι, σύμφωνα με τα πρακτικά που υπάρχουν στο φάκελο του Δικαστηρίου, οι Εναγόμενοι παρουσιάστηκαν προσωπικά στο Δικαστήριο μετά την ημερομηνία απόσυρσης του δικηγόρου τους. Δεν θα συμφωνούσα με τη θέση της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι περιορίστηκαν μόνο να αναφέρουν ότι από το Μάρτιο του 2014 το Δικαστήριο έδωσε επόμενη δικάσιμο την οποία σημείωσαν ως 27/6/
- Η θέση αυτή δεν βρίσκει έρεισμα στα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου
- Υπενθυμίζω ότι στην παράγραφο 3(α) της ένορκης του δήλωσης διευκρινίζεται ότι είχαν εμφανιστεί στο Δικαστήριο μετά την παραίτηση του δικηγόρου τους. Πέραν των πιο πάνω θα πρέπει να επισημανθεί ότι ο Εναγόμενος 1, στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση, ισχυρίζεται ότι κατά την 27/6/2014 είχαν εμφανιστεί με την Εναγόμενη 2 στο Δικαστήριο, από το οποίο πληροφορήθηκαν ότι η υπόθεση τους ήταν ορισμένη στις 25/6/2014 και, κατ' εκείνη την ημερομηνία, είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον τους. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι μετά την πληροφόρηση που έτυχαν από το Δικαστήριο, ζήτησαν την απόφαση, την οποία το Πρωτοκολλητείο συνέταξε αυθημερόν. Ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 1 ότι η εναντίον τους εκδοθείσα απόφαση συντάχθηκε αυθημερόν, υποστηρίζεται από την ίδια την απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο στην ένορκη του δήλωση. Η απόφαση φέρει ως ημερομηνία σύνταξης την 27/6/
- Η ημερομηνία σύνταξης της απόφασης υποστηρίζει επίσης, κατά την άποψη μου, τον ισχυρισμό του Εναγόμενου 1 ότι κατ' εκείνη την ημερομηνία είχαν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, από το οποίο ενημερώθηκαν για την εξέλιξη της υπόθεσης τους. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι Ενάγοντες, στην ένορκη δήλωση του διευθυντή τους, Μαρίνου Κυριάκου, η οποία υποστηρίζει την ένσταση τους, δεν αρνούνται, ούτε και σχολιάζουν καθ' οιονδήποτε τρόπο τον ισχυρισμό του Εναγόμενου 1 ότι κατά την 27/6/2014 είχαν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Δεν θα μπορούσα ακόμα να μην λάβω υπόψη μου ότι η υπό εξέταση αίτηση ετοιμάστηκε και καταχωρήθηκε από το δικηγόρο των Εναγομένων, τον οποίο διόρισαν στο μεταξύ, σε διάστημα δέκα περίπου ημερών από την ημερομηνία που οι Εναγόμενοι έλαβαν γνώση της εναντίον τους εκδοθείσας απόφασης, στοιχείο από το οποίο προκύπτει ότι προέβηκαν χωρίς χρονοτριβή στην ενάσκηση των δικαιωμάτων τους. Έχοντας κατά νουν όλα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω ότι η παράλειψη των Εναγομένων να εμφανιστούν στο Δικαστήριο δεν οφείλεται σε ηθελημένη παράλειψη τους. Αντίθετα, είμαι ικανοποιημένος ότι αυτή οφειλόταν σε καλόπιστο λάθος της Εναγόμενης 2, η οποία σημείωσε λανθασμένη ημερομηνία παρουσίασης στο Δικαστήριο. Η ως άνω περιγραφόμενη συμπεριφορά των Εναγομένων, με κανένα τρόπο υποδηλώνει εγκατάλειψη της υπεράσπισής τους ή ακόμα αδιαφορία για την προώθηση της. Στο σημείο αυτό θα πρέπει ακόμα να αναφέρω ότι δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι, εκτός από την υπόθεση Ανδρέου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ (ανωτέρω) υπάρχει και η απόφαση Χρυσάνθου κ.ά. ν. Mariala Constructions Ltd (ανωτέρω) στην οποία αποφασίστηκε, κατ' αντίθεση προς την υπόθεση Ανδρέου ότι, εκτός από την ύπαρξη αιτιολογίας για την απουσία του Αιτητή κατά την ακρόαση της αγωγής, θα πρέπει να υπάρχει, ως θέμα πρωταρχικής σημασίας, καλή υπεράσπιση. Είμαι της άποψης ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ακολουθήσει την υπόθεση Ανδρέου για το λόγο ότι, πέραν του ότι είναι μεταγενέστερη (Αναφορικά με την αίτηση της ELBEE LTD
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1765), βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία με την ερμηνεία που έχει δοθεί στον παλιό αγγλικό θεσμό O.36, r.33 πάνω στον οποίο βασίστηκε η Δ.33, θ.5 των δικών μας Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω ότι η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Όσον αφορά το ποιος από τους διαδίκους επωμίζεται τα δικαστικά έξοδα στις αιτήσεις αυτής της φύσης, όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958, στη σελ. 831[1], η ακύρωση απόφασης η οποία εκδόθηκε λόγω παράλειψης εμφάνισης στο Δικαστήριο, θα γίνεται, με την πληρωμή από τον διάδικο που παρέλειψε να εμφανιστεί, των εξόδων της ημέρας, τα οποία περιλαμβάνουν όλα τα σπαταληθέντα έξοδα, καθώς και των εξόδων της αιτήσεως για επαναφορά. Με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καθίσταται φανερό ότι οι Εναγόμενοι/Αιτητές θα πρέπει να επωμιστούν τόσο τα έξοδα που προέκυψαν λόγω της μη εμφάνισης τους κατά την 25/6/2014 (all costs thrown away), όσο και τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης, κατ' απόκλιση του γενικού κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Η πληρωμή από τους Εναγόμενους όλων των ως άνω εξόδων, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα αποτελεί όρο για την ακύρωση της απόφασης και την επαναφορά της Ανταπαίτησής τους. Η πληρωμή των εξόδων από τους Εναγομένους να γίνει εντός 30 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία τα έξοδα θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ο Πρωτοκολλητής, αμέσως με την έγκριση του καταλόγου εξόδων από το Δικαστήριο, να ειδοποιήσει γραπτώς είτε τους ίδιους τους Εναγόμενους, είτε το δικηγόρο τους. Εκδίδεται διάταγμα ως ανωτέρω. (Υπ.) ........... Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΓ Subject: Civil/Interim Αναφορά: Ακύρωση απόφασης με βάση την Δ.33, Θ.5 [1] "Where judgment obtained by default is set aside, it will be on payment by the party in default of the costs of the day ("which include all costs thrown away by reason of the trial becoming abortive", Jessel, M.R., Burgoine v.Taylor, 9 Ch.D. 1, 5; and see notes to r. 34, infra), and of the application to restore (Cockle v. Joyce, 7 Ch. D. 56; Wright v. Mills, 60 L.T. 887)." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο