Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Φίλιππος Α. Τρικωμίτης & Υιοί Λίμιτεδ, Αρ. Αγωγής: 305/14, 20/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 305/14 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, εκ Λευκωσίας Ενάγοντα - και - Φίλιππος Α. Τρικωμίτης & Υιοί Λίμιτεδ, εκ Λεμεσού Εναγόμενων Αίτηση ημερομηνίας 30.12.2014 για παράταση προθεσμίας καταχώρησης έφεσης Ημερομηνία: 20.02.2015 Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: κος Κ.Α. Αιμιλιανίδης (κα Α. Παναγιώτου κατά την απόφαση) Για τους Εναγόμενους-Καθ' ων η Αίτηση: κα Α. Αντωνίου για Ρίκκος Μαππουρίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (κα Α. Ζερβού κατά την απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση του Ενάγοντα, ο οποίος εγείρει την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, επ΄ ονόματι της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφορά στην έκδοση διαταγμάτων προς το σκοπό της προστασίας του εμπορικού σήματος με αριθμό 36765, ΧΑΛΛΟΥΜΙ ΗALLOUMI, λόγω χρησιμοποίησης, από την Εναγόμενη εταιρεία, των στοιχείων του προαναφερόμενου σήματος. Επιπλέον ζητούνται αποζημιώσεις. Στις 19.06.2014 ο Ενάγοντας καταχώρησε Αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητά διατάγματα τα οποία να απαγορεύουν στην Εναγόμενη εταιρεία και/ή τους αντιπροσώπους της να πωλούν, διαφημίζουν, διαθέτουν ή και να πραγματεύονται γαλακτοκομικά προϊόντα με την ονομασία ΧΑΛΛΟΥΜΙ ΗALLOUMI χωρίς την έκδοση πιστοποιητικού χρήσης του εμπορικού σήματος 36765 που αφορά το φρέσκο χαλλούμι. Επίσης να απαγορεύεται στην Εναγόμενη εταιρεία και/ή στους αντιπροσώπους της να παραβιάσουν το εμπορικό σήμα 36765, μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής. Στην αίτηση για τα προσωρινά διατάγματα η Εναγόμενη εταιρεία καταχώρησε Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης. Διεξάχθηκε ακροαματική διαδικασία και για τους λόγους που εξηγούνται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.11.2014, το Δικαστήριο αποφάσισε να μην εκδώσει τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα. Στις 30.12.2014, ο Ενάγοντας (στο εξής ο Αιτητής), καταχώρησε μονομερή Αίτηση (στο εξής η επίδικη Αίτηση), η οποία με οδηγίες του Δικαστηρίου, επιδόθηκε στους Εναγόμενους, ζητώντας άδεια για παράταση ή επέκταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης κατά της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.11.
- Η επίδικη Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Άντρης Χριστοφόρου, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο του δικηγόρου του Αιτητή, η οποία δηλώνει εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη δήλωση. Τα γεγονότα της υπόθεσης τα έχει πληροφορηθεί από το δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση (Κ. Αιμιλιανίδη) καθώς και από μελέτη του φακέλου αυτής. Ως περαιτέρω αναφέρει, η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.11.2014 στάληκε στο δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση, μεταγενέστερα. Στις 04.12.2014 η εν λόγω απόφαση στάληκε από αυτόν προς τη Νομική Υπηρεσία. Όπως αναφέρθηκε στον κ. Αιμιλιανίδη από την κα Κλεάνθους, αρμόδια λειτουργό της Νομικής Υπηρεσίας, η επιστολή του με την απόφαση τέθηκε εκ λάθους στο αρχείο και ως εκ τούτου δεν υπήρχε η δυνατότητα να μελετηθεί έγκαιρα. Άλλος λειτουργός της Υπηρεσίας στις 23.12.2014 ενημερώθηκε για την ύπαρξη της απόφασης του Δικαστηρίου και έλαβε οδηγίες από το Γενικό Εισαγγελέα, οπότε υπήρξε επικοινωνία με τον κ. Αιμιλιανίδη όπου του δόθηκαν οδηγίες για καταχώρηση αμέσως έφεσης. Επειδή ο κ. Αιμιλιανίδης ενημέρωσε την κα Κλεάνθους ότι η προθεσμία έφεσης είχε λήξει, αποφασίστηκε να καταχωρηθεί η επίδικη Αίτηση. Λόγω των αδειών των Χριστουγέννων και λόγω του ότι δεν εντοπίστηκε πιο νωρίς η απόφαση του Δικαστηρίου, που εκ λάθους τέθηκε στο αρχείο της Νομικής Υπηρεσίας, είναι δίκαιο και εύλογο να παραταθεί ο χρόνος καταχώρησης της έφεσης καθότι υπήρξε καλόπιστο λάθος. Με την παραχώρηση της παράτασης, δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στους Εναγόμενους αφού η αγωγή συνεχίζεται κανονικά. Επίσης αναφέρεται ότι υπήρχαν ακόμα τρεις παρόμοιες, με την παρούσα υπόθεση, αιτήσεις για ενδιάμεσα διατάγματα στις οποίες εκδόθηκαν αποφάσεις υπέρ του Αιτητή και από πλευράς του δικηγόρου των εκεί εναγόμενων, που είναι πάλι ο κ. Μαππουρίδης, καταχωρήθηκε έφεση. Συνεπώς θα μπορούσε να υπάρξει συνεκδίκαση όλων των υποθέσεων από το Ανώτατο Δικαστήριο αφού παρουσιάζουν κοινά και πραγματικά γεγονότα. Στην επίδικη Αίτηση καταχωρήθηκε στις 30.01.2015 από τους Εναγόμενους (στο εξής Καθ'ων η αίτηση), Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι:
- Η Αίτηση ημερομηνίας 30.12.2014 υποβλήθηκε εκπρόθεσμα, ήτοι μετά τη λήξη της περιόδου κατά την οποία θα έπρεπε να καταχωρηθεί η έφεση στην ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 26.11.2014, δηλαδή μετά τις 10.12.
- Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, ημερομηνίας 30.12.2014, δεν αναγράφονται όλες οι απαραίτητες πληροφορίες τις οποίες το Δικαστήριο πρέπει να έχει ενώπιον του για να δύναται να εξετάσει εάν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Δεν επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση η απόφαση της οποίας η έφεση επιδιώκεται με αποτέλεσμα να μην τεκμηριώνεται η ημερομηνία της απόφασης αλλά ούτε και η ημερομηνία παραλαβής αυτής από το δικηγόρο του Ενάγοντα - Αιτητή.
- Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης καθότι τα γεγονότα που παρουσιάζονται στην ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την Αίτηση, δεν αποτελούν ιδιαίτερες περιστάσεις που να δικαιολογούν την επέκταση του χρόνου καταχώρησης της έφεσης. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του κ. Ρίκκου Μαππουρίδη, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση. Ως αναφέρει έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Κάνει αναφορά στο ιστορικό της αγωγής αλλά και της έκδοσης απόφασης στις 26.11.
- Απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Άντρης Χριστοφόρου που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση. Οφείλει το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο να τονίσει, για πολλοστή φορά, πως οι ένορκες δηλώσεις θα πρέπει να περιορίζονται σε γεγονότα - μαρτυρία, και ότι είναι ανεπίτρεπτο, να διατυπώνονται σ' αυτές δικανικοί συλλογισμοί, επιχειρήματα επί νομικών θεμάτων, όπως συμβαίνει στο μεγαλύτερο μέρος της ένορκης δήλωσης του κ. Ρίκκου Μαππουρίδη η οποία έχει προσλάβει μορφή αγόρευσης. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα αναφερθεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση σ' ό,τι αφορά γεγονότα. Λέγει ο ενόρκως δηλών ότι εκ των τριών αποφάσεων που εκδόθηκαν σε άλλες αγωγές, και ο Αιτητής δικαιώθηκε ως προς τα προσωρινά διατάγματα, εφεσιβλήθηκαν μόνο οι δύο από το γραφείο του και όχι και οι τρεις. Στην τρίτη δε υπόθεση, παρότι καταχωρήθηκε αίτηση για παράταση του χρόνου έφεσης, αυτή απορρίφθηκε αν και παρήλθε μόνο μια μέρα από τη λήξη της προθεσμίας. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. Οι θέσεις τους παραμένουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου και θα δώσει τις απαντήσεις του επί αυτών στο κατάλληλο μέρος της απόφασης. Νομική πτυχή:- Σύμφωνα με τη Δ.35 Κ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία περιλαμβάνεται στη νομική βάση της επίδικης Αίτησης, δίδεται διακριτική ευχέρεια στα Δικαστήρια να παρατείνουν την προθεσμία (14 ημερών όταν πρόκειται για απόφαση σε αίτηση για διάταγμα) καταχώρισης έφεσης, προσβάλλοντας το περιεχόμενο πρωτόδικης απόφασης. Επίσης η Δ.57 Κ.2 των ίδιων πιο πάνω Κανονισμών προνοεί για παράταση προβλεπόμενων από αυτούς προθεσμιών, ανεξάρτητα από την εκπνοή τους. Η νομολογία, αντιμετωπίζοντας παρόμοια αιτήματα, έχει καθορίσει τα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας των Δικαστηρίων. Στην υπόθεση Θεόδωρου Χόππη ν. Ιάκωβου Παναγή
(1993)1 Α.Α.Δ. 140, έχουν αναφερθεί, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Η διακριτική ευχέρεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε αίτημα αυτής της φύσης (παράταση χρόνου) είναι πρωτογενής· επομένως συναρτάται αποκλειστικά με την κρίση για το βάσιμο του αιτήματος. Σύμφωνα με τη νομολογία στην οποία έγινε εκτενής αναφορά η [*143] άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου σ' αυτό τον τομέα δεν υπόκειται σε οποιουσδήποτε όρους, δηλαδή δεν αποκλείεται εκ προοιμίου ο συνυπολογισμός οποιουδήποτε γεγονότος στην κρίση του αιτήματος. Η νομολογία αποκαλύπτει ότι και σφάλμα του δικηγόρου, ακόμα και όταν αυτό οφείλεται σε αμέλεια, μπορεί να θεμελιώσει λόγο για την παράταση του χρόνου νοουμένου ότι το επιβάλλουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. [Βλ. The Turkish Co Operative Carob Marketing Society Ltd v. Lutfi Kiamil & Another,
(1973)1 C.L.R. 1, Erini Costa HadjiMichael v. Maria Karamichael and two Others
(1967)1 C.L.R. 61, Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ. ν. Χ"Νικόλα
(1990)1 Α.Α.Δ. 470, Σο-λιάτης & Συνεργάται ν. Α. Χριστοδουλίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 1162 και Πεύκιος Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας, (Προσφ. Αρ. 547/90, ημερ. 30/4/92]. Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Οι προθεσμίες που τίθενται από τους Θεσμούς για τη λήψη δικονομικών μέτρων οριοθετούν το πλαίσιο για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Η τήρηση τους εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Για να γίνει δεκτό αίτημα για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης οι λόγοι της καθυστέρησης πρέπει να εξηγούνται και να αντισταθμίζουν ουσιαστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου και στο θεσμικό πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. Η προθεσμία που τίθεται από τη Δ.35 Θ.2 για την άσκηση έφεσης είναι συνυφασμένη με την τελεσιδικία και τις αρχές της δικαιοσύνης που ταυτίζονται με αυτή. Μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την άσκηση έφεσης ο επιτυχών διάδικος μπορεί με βεβαιότητα να προσβλέπει στην άσκηση των δικαιωμάτων που του αναγνωρίζονται με τη δικαστική απόφαση και το δημόσιο στην τελεσφόρηση των μηχανισμών της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος.» Αξιολόγηση εκδοχών και συμπέρασμα Δικαστηρίου:- Λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο των δύο ενόρκων δηλώσεων, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι προκύπτουν κενά ως προς τις εξηγήσεις που δίδονται για την καθυστέρηση στη λήψη της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.11.2014, καθώς και στο πώς εφόσον εκ λάθους τέθηκε στο αρχείο της Νομικής Υπηρεσίας η απόφαση, στις 23.12.2014 εντοπίστηκε. Δεν εξηγείται από ποιον ενημερώθηκε η κα Κλεάνθους, και κάτω από ποιες συνθήκες, στις 23.12.2014 για την ύπαρξη της δικαστικής απόφασης. Θα πρέπει να σημειωθεί πως κατά την εκφώνηση της απόφασης, στις 26.11.2014, υπήρξε εμφάνιση δικηγόρου και αντίγραφο της απόφασης, ήταν στη διάθεση και των δύο πλευρών αμέσως μετά την εκφώνηση. Δεν δίδεται εξήγηση γιατί έφτασε στην κατοχή του δικηγόρου που χειριζόταν την υπόθεση μεταγενέστερα χωρίς να προσδιορίζει πότε. Είναι κατανοητό ωστόσο ότι λόγω των αργιών, δεν μπορούσε να καταχωρηθεί η επίδικη Αίτηση αμέσως μετά τις 23.12.
- Ενόψει των πιο πάνω κενών, το Δικαστήριο κρίνει πως ενώπιον του τα στοιχεία δικαιολογούν συμπέρασμα ότι, είτε από πλευράς δικηγόρου είτε από πλευράς νομικής υπηρεσίας, δεν επιδείχθηκε η απαραίτητη σπουδή ώστε να αποφασισθεί η καταχώρηση έφεσης εντός της προθεσμίας των 14 ημερών. Το στοιχείο ωστόσο αυτό δεν είναι ικανοποιητικό για την αποτυχία της επίδικης Αίτησης. Όπως προαναφέρθηκε, έστω και αν υπάρχει σφάλμα του δικηγόρου το οποίο μπορεί να οφείλεται σε αμέλεια (που δεν φάνηκε με βεβαιότητα να είναι η περίπτωση εδώ) το Δικαστήριο μπορεί να δώσει παράταση της προθεσμίας για καταχώρηση έφεσης. Λαμβάνοντας υπόψη τις προαναφερόμενες αρχές της νομολογίας, κρίνεται ότι, αν και η επίδικη Αίτηση καταχωρήθηκε μετά την εκπνοή της προβλεπόμενης προθεσμίας, και παρά τα κενά που υπάρχουν, το Δικαστήριο κρίνει πως ενώπιον του δεν υπάρχουν στοιχεία (α) περιφρόνησης των δικονομικών προθεσμιών ή κακής πίστης και (β) δεν υπάρχουν στοιχεία ότι επιχειρείται η καθυστέρηση στην εξέλιξη της διαδικασίας της αγωγής. Κατά συνέπεια, κρίνεται ότι δεν εμποδίζεται να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς την επιτυχία της επίδικης Αίτησης, λαμβανομένων πρόσθετα και των ακόλουθων στοιχείων:
- Ο χρόνος που παρήλθε μετά την εκπνοή της προβλεπόμενης προθεσμίας μέχρι την καταχώριση της επίδικης Αίτησης, δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος (20 μέρες) λαμβανομένου υπόψη και ότι από τις 23.12.2014 μέχρι 30.12.2014 υπήρχε κάποια αντικειμενική δυσκολία λόγω των αργιών.
- Πέραν της αυτονόητης και δεδομένης θέσης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση είναι ο επιτυχών διάδικος στην ενδιάμεση αίτηση, και ως εκ τούτου δικαιολογημένα προσδοκούν στο όφελος της επιτυχίας τους, δε διαπιστώνεται, και ούτε αποδείχθηκε εκ μέρους τους, ότι η επιτυχία της επίδικης Αίτησης θα τους προκαλούσε οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά, η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα, επειδή θα ελεγχθεί σε δεύτερο βαθμό η κρίση του Δικαστηρίου. Ταυτόχρονα η αγωγή θα προχωρήσει, και ως έχει ήδη διαφανεί, προχωρεί και έχουν συμπληρωθεί τα δικόγραφα. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η παραχώρηση παράτασης στην προθεσμία έφεσης κρίνεται υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις πως δεν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δίκαιης δίκης που περιλαμβάνει και το δικαίωμα έφεσης. Περαιτέρω, με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης δεν επηρεάζεται αρνητικά με οποιοδήποτε τρόπο, αντίθετα θα διασφαλιστεί το δικαίωμα έφεσης του Αιτητή. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η προθεσμία καταχώρισης έφεσης, εκ μέρους του Αιτητή, παρατείνεται για περίοδο 15 ημερών από σήμερα. Αναφορικά με τα έξοδα της επίδικης Αίτησης κρίνεται ότι, εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ευθύνονται σε οτιδήποτε για την απώλεια της προθεσμίας καταχώρισης έφεσης, είναι δίκαιο όπως αυτά να βαρύνουν τον Αιτητή (βλ. υπόθεση Χόππης (ανωτέρω)). Ως εκ τούτου, τα έξοδα της επίδικης Αίτησης επιδικάζονται προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Αίτηση για παράταση προθεσμίας για έφεση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο