Μάριος Ιωαννίδης ν. Sacha Ιωαννίδη κ.α., Αρ. Αγωγής 6021/13, 16/2/2015

(1)Το διαμέρισμα και/ή ακίνητο με αριθμό θύρας 31, στον τρίτο όροφο και το χώρο στάθμευσης αρ.4, στο ισόγειο της πολυκατοικίας γνωστής ως Iro Beach, Μπλοκ Α, με αριθμό εγγραφής 4/1083, τμήμα 4, Φύλλο/Σχέδιο 0/2-211-341, τεμάχιο 120 που βρίσκεται στη Λεωφόρο Αμαθούντος στον Άγιο Τύχωνα Λεμεσού.

(2)Το διαμέρισμα και/ή ακίνητο με αρ. 1 στον πρώτο όροφο, με αριθμό εγγραφής 3/297, Φύλλο/Σχέδιο 54/500501, τμήμα 3, τεμάχιο 192 που βρίσκεται στον Κάψαλο Λεμεσού. Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου άρθρο 32, των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών Δ.48 θ.1, 2 και των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Ενάγοντος ο οποίος δηλώνει ότι είναι ο πατέρας του Εναγομένου 2 τον οποίο απέκτησε από τον πρώτο του γάμο, η δε Εναγόμενη 3 είναι εγγονή του και θυγατέρα του Εναγόμενου

1. Η Εναγόμενη 1 είναι θυγατέρα του την οποία απέκτησε από το δεύτερο γάμο του. Από το δεύτερο γάμο του απέκτησε ακόμα δύο θυγατέρες την Julia και Paula οι οποίες κατά τον Μάιο του 1992 ήταν μόνιμοι κάτοικοι Αγγλίας. Αναφέρει ότι κατά τον Μάιο του 1992 ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, το υπό την παράγραφο 2 των πιο πάνω περιγραφόμενων ακινήτων στο παρακλητικό της αίτησης. Κατά τον ίδιο χρόνο συνήψε προφορική συμφωνία με τις προαναφερόμενες τρεις θυγατέρες του και ως πατέρας τους και λόγω φυσικής αγάπης και στοργής προς αυτές συμφώνησε όπως δωρίσει ή και παραχωρήσει δυνάμει δωρεάς και μεταβιβάσει σ' αυτές κατ' ίσα μερίδια το πιο πάνω αναφερόμενο διαμέρισμα όπως και το διαμέρισμα υπό την παράγραφο 1 των πιο πάνω περιγραφόμενων ακινήτων στο παρακλητικό της αίτησης. Υποστηρίζει ότι ήταν ρητός ουσιώδης όρος και αναγκαία προϋπόθεση για την εγκυρότητα και ισχύ της πιο πάνω συμφωνίας του με τις προαναφερόμενες τρεις θυγατέρες του, και των ρητών υποσχέσεων και διαβεβαιώσεων αυτών, συμπεριλαμβανομένης και της Εναγόμενης 1, ότι καμία απ' αυτές καθ' οιονδήποτε χρόνο κατά τη διάρκεια της ζωής του, δεν θα πωλούσε, επιβάρυνε, υποθήκευε, διέθετε, αποξένωνε ή μεταβίβαζε καθ' οιονδήποτε τρόπο το 1/3 μερίδιο που αυτή θα αποκτούσε στα προαναφερόμενα διαμερίσματα σε οποιονδήποτε τρίτο πρόσωπο εκτός από τον ίδιο. Κατά τον Μάιο του 1992 προς εκπλήρωση της πιο πάνω υπόσχεσης του και συμφωνίας δωρεάς συμφώνησε και αγόρασε το διαμέρισμα υπό την παράγραφο 1 των πιο πάνω περιγραφόμενων ακινήτων στο παρακλητικό της αίτησης, αντί τιμήματος Λ.Κ.95.
2. Για να πραγματοποιήσει τη μεταβίβαση και δωρεά του προαναφερόμενου διαμερίσματος στις τρεις θυγατέρες του εξασφάλισε από αυτές ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 22.5.1992 (Τεκμήριο Α). Τον Οκτώβριο του 1992 προέβηκε στη μεταβίβαση και εγγραφή του πιο πάνω διαμερίσματος στο όνομα των τριών θυγατέρων του κατά 1/3 εξ αδιαιρέτου μερίδιο στην κάθε μια απ' αυτές. Κατόπιν δε συμφωνίας του με τις προαναφερόμενες τρεις θυγατέρες του, από την αγορά και λήψη της κατοχής του πιο πάνω διαμερίσματος έλαβε την κατοχή και χρήση του και κατοικεί μέχρι και σήμερα μόνιμα σ' αυτό. Περαιτέρω αναφέρει ότι δυνάμει της πιο πάνω συμφωνίας δωρεάς κατά το Νοέμβριο του 1993 προέβηκε στη δωρεά και παραχώρηση και μεταβίβαση δυνάμει δωρεάς του προαναφερόμενου διαμερίσματος υπό την παράγραφο 2 των πιο πάνω περιγραφόμενων ακινήτων στο παρακλητικό της αίτησης στο όνομα των προαναφερόμενων τριών θυγατέρων του κατά 1/3 εξ αδιαιρέτου μερίδιο στην κάθε μια από αυτές. Σχετικό πιστοποιητικό έρευνας επισύναψε ως Τεκμήριο
3. Ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη 1 κατά παράβαση της συμφωνίας τους κατά τις 17.10.2012 δώρισε και μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς το 1/3 μερίδιο της στα πιο πάνω διαμερίσματα στον Εναγόμενο 2 και ο Εναγόμενος 2 περί την 6.3.2013 δώρισε ή μεταβίβασε στην Εναγόμενη 3, θυγατέρα του, τα πιο πάνω αναφερόμενα μερίδια δυνάμει δωρεάς. Αυτή παραμένει εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των μεριδίων αυτών μέχρι σήμερα. Περαιτέρω υποστηρίζει ότι ο Εναγόμενος 2 αρεσκόταν να έχει και ζει πολυτελή και πολυέξοδη ζωή και σπαταλούσε τα λεφτά του ασυλλόγιστα με αποτέλεσμα να βρεθεί σε πολύ κακή οικονομική κατάσταση και να δημιουργήσει μεγάλα χρέη τα οποία υφίστανται μέχρι σήμερα. Επανειλημμένα τον έχει πιέσει και απειλήσει για να τον βοηθήσει οικονομικά, του ξεκαθάρισε όμως ότι τον έχει βοηθήσει οικονομικά αρκετές φορές κατά τα τελευταία 25 χρόνια και δεν έχει πλέον την πρόθεση και τη δυνατότητα. Αναφέρει ότι ουδέποτε ήταν η πρόθεση του όπως τα προαναφερόμενα 1/3 μερίδια περιέλθουν άμεσα ή έμμεσα στην κυριότητα, κατοχή ή έλεγχο του Εναγόμενου
4. Σαν αποτέλεσμα των πιο πάνω αρνήσεων του ο Εναγόμενος 2 τον απειλεί ότι θα πωλήσει τα προαναφερόμενα μερίδια της Εναγομένης 3 για να καλύψει μέρος των άμεσων και επειγουσών αναγκών του. Ο Εναγόμενος 2 είναι πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Εναγομένης 3, θυγατέρας του, και έχει τη δυνατότητα να το πράξει. Υποστηρίζει ότι αμέσως μετά που έλαβε γνώση των πιο πάνω μεταβιβάσεων των 1/3 των μεριδίων της Εναγομένης 1 στα πιο πάνω διαμερίσματα προς τον Εναγόμενο 2 και μετά στην Εναγόμενη 3, επανειλημμένα κάλεσε τους Εναγόμενους 1, 2 και 3 όπως επιστρέψουν και μεταβιβάσουν και εγγράψουν στο όνομα του τα προαναφερόμενα μερίδια, αυτοί όμως αρνούνται. Περαιτέρω υποστηρίζει ότι η προαναφερόμενη συμφωνία δωρεάς δεν καταρτίστηκε σύμφωνα με το σχετικό νόμο και συνήφθη κατά παράβαση αυτού και είναι άκυρη εξ' υπαρχής. Περαιτέρω είναι άκυρη εξ' υπαρχής και χωρίς καμιά νομική ισχύ καθότι συνήφθη χωρίς αντιπαροχή ή νόμιμη αντιπαροχή ή αντάλλαγμα. Τέλος, υποστηρίζει ότι ο Εναγόμενος για οικονομικούς λόγους μετέβη στην Γερμανία και εργάζεται και με βάση τις απειλές και εκβιασμούς του υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να προβεί σε συνεργασία με την Εναγόμενη 3 σε ενέργειες αποξένωσης, πώλησης ή και επιβάρυνσης των μεριδίων στα πιο πάνω ακίνητα με αποτέλεσμα αν δεν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα να μην μπορέσει να ικανοποιήσει την απόφαση που τυχόν θα εκδοθεί προς όφελος του και θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά και βλάβη. Η Εναγόμενη 3 καταχώρισε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως αναφορικά με την αίτηση του Ενάγοντος/Αιτητή. Προς τούτο παραθέτει έντεκα λόγους ένστασης. Υποστηρίζονται δε από την επισυνημμένη ένορκη δήλωση της Εναγομένης 3/Καθ' ης η αίτηση η οποία διαφωνεί με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος. Αναφέρει ότι το 1/3 μερίδιο το οποίο είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της αποτελεί περιουσία της την οποία της δώρισε ο πατέρας της, Εναγόμενος 2, και η αγωγή του Ενάγοντος αποσκοπεί στην αποστέρηση του δικαιώματος της να την αξιοποιήσει. Έχει ήδη καταχωρίσει αίτηση για καταναγκαστική πώληση του 1/3 μεριδίου της στα δύο επίδικα ακίνητα η οποία εκκρεμεί. Τυχόν δε έγκριση της αίτησης θα της αποστερήσει το δικαίωμα να αξιοποιήσει την περιουσία της για μεγάλο χρονικό διάστημα αφού όλες οι άλλες προσπάθειες εξεύρεσης κάποιας διευθέτησης με τον Ενάγοντα έχουν αποτύχει. Δέχεται ότι ο Ενάγων διαμένει και χρησιμοποιεί το ακίνητο στο Iro Beach, αναφορικά δε με το ακίνητο στον Κάψαλο ο ίδιος δεν το χρησιμοποιεί και δεν έχει οποιανδήποτε ιδιοκτησία σε αυτό. Στο ακίνητο στον Κάψαλο μένει τελείως αχρησιμοποίητο και αναξιοποίητο λόγω της πεισματικής συμπεριφοράς του Ενάγοντος ο οποίος επιμένει και αρνείται τη χρήση του από οποιανδήποτε από τις συνιδιοκτήτριες ή έστω να επιτρέψει την ενοικίαση του και το έχει κλειστό αφού τοποθέτησε αλυσίδα στην πόρτα. Αναφορικά με το διαμέρισμα στο Iro Beach ο Ενάγων αρνείται να της καταβάλει κάποιο ποσό ώστε να αγοράσει από την ίδια το 1/3 μερίδιο στα εν λόγω ακίνητα. Ο πατέρας της, Εναγόμενος 2, την πληροφόρησε ότι ο ίδιος για δύο χρόνια προσπάθησε να εξεύρει κάποια λύση με τον Ενάγοντα, ουδέποτε όμως απειλώντας ή εκβιάζοντας τον. Όλες οι προσπάθειες δεν κατέληξαν γιατί ο Ενάγων πεισματικά αρνείται να εξεύρει οποιανδήποτε λύση. Υποστηρίζει ότι ο Ενάγων είναι εκατομμυριούχος και δύναται σε διαδικασία καταναγκαστικής πώλησης να αγοράσει τα 1/3 μερίδια της. Η ίδια δεν γνωρίζει τί συμφώνησε ο Ενάγων με την Εναγόμενη 1 τούτο όμως δεν σημαίνει ότι δικαιούται να την αποστερεί των δικαιωμάτων της. Ο πατέρας της, Εναγόμενος 2, αντιμετωπίζει τεράστια οικονομικά προβλήματα από συνεργασία που είχε με τον Ενάγοντα με αποτέλεσμα η τράπεζα η οποία δανειοδότησε την επιχείρηση να απειλεί να πωλήσει το υποθηκευμένο πατρικό της σπίτι. Επιθυμεί να πωλήσει τα 1/3 μερίδια της στα επίδικα ακίνητα ώστε να μπορέσει να βοηθήσει τους γονείς της να μην χάσουν την οικία τους. Είναι πρόθυμη να πωλήσει τα 1/3 μερίδια της σε λογική τιμή στον Ενάγοντα. Υποστηρίζει ότι το διαμέρισμα στο Iro Beach, σύμφωνα με το πιστοποιητικό έρευνας, Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση του Αιτητή, αναγράφει ότι αυτό αγοράστηκε και δεν δωρίστηκε σ' οποιονδήποτε και επομένως τούτο αντιβαίνει προς όσα αναγράφει ο Αιτητής στην ένορκη δήλωση του. Το εν λόγω διαμέρισμα πωλήθηκε και ενεγράφη από 1/3 μερίδιο σε κάθε μια των τριών θυγατέρων του Ενάγοντος έναντι του ποσού των Λ.Κ.95.
5. Το πληρεξούσιο έγγραφο, Τεκμήριο Α, έγινε ειδικά για την πώληση του ακινήτου και όχι για δωρεά. Είναι η θέση της ότι μοναδικός σκοπός της αίτησης είναι να της αποστερηθεί το δικαίωμα της να αξιοποιήσει την περιουσία της κατά παράβαση των συνταγματικών της δικαιωμάτων. Οι δικηγόροι των διαδίκων, προφανώς αφού δεν αμφισβητούνται τα γεγονότα, δεν αντεξέτασαν τους ενόρκως δηλούντες και περιορίστηκαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Η αίτηση βασίζεται σε όλα τα άρθρα δυνάμει των οποίων εκδίδονται προσωρινά διατάγματα, ήτοι στα άρθρα 4 και 5 του Νόμου, Κεφ. 6 και στο άρθρο 32 του Νόμου 14/
6. Σημειώνω πως θα είναι αρκετό ο Ενάγων - Αιτητής να επιτύχει στη βάση μόνο μιας από τις τρεις πρόνοιες που επικαλείται (βλ. Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου

(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Το άρθρο 4 Στην υπόθεση Cyprus Palestine Plantations Ltd v. Olivier & Co. (Cyprus) Ltd 16 C.L.R. 122, αποφασίστηκε πως το άρθρο 4 του Κεφ. 6 παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα όταν αυτό αφορά μόνο στο αντικείμενο αγωγής. Η αρχή αυτή υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Sophoclis Mamas & Co. v. Carl FW Borgward and the Chartered Bank

(1962)C.L.R. 209, óπου αποφασίστηκε επίσης πως διάταγμα που εκδίδεται βάσει του άρθρου 4 δεν επεκτείνεται μέχρι της εκτέλεσης της απόφασης κάτι που προβλέπεται ειδικά στο άρθρο 5 του Κεφ.6. Στην υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980, 1988 υποδεικνύεται ότι: «Το άρθρο 4

(1)και 5 του Κεφ.6 σχολιάζει σε αντιπαραβολή με το άρθρο 32 του Ν.14/60 η απόφαση Α.Β.Ρ. Holdings Ltd v. Κιταλίδη κ.ά. (αρ. 2)

(1994)1 Α.Α.Δ. 694. Η τελευταία αυτή διάταξη παρέχει ευρύτατες εξουσίες για χορήγηση προσωρινών διαταγμάτων που υπερκαλύπτουν εκείνες του νόμου περί Πολιτικής Δικονομίας. Εν πάση περιπτώσει, η εξουσία που παρέχεται διατηρεί και στις δύο περιπτώσεις το διακριτικό της χαρακτήρα. Μάλιστα στο άρθρο 5

(2)((ισχύει το ίδιο και για το άρθρο 4

(1)), το διάταγμα δεν εκδίδεται αν ο αιτητής δε φαίνεται να έχει καλή βάση αγωγής.» Το άρθρο 32 Ο τρόπος εφαρμογής του άρθρου 32 εξετάστηκε και αναλύθηκε σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων. Υποδεικνύονται στη Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248 τα εξής: «Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για επιτυχία: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης.» Το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χ"Βασίλη

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Η ύπαρξη απλώς των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή (βλ. Κούνουνα ν. C. & A. Simonos Ltd

(2002)1 A.A.Δ. 1361, 1366). Δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης στο πλαίσιο διαδικασίας για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος ως προς τα θέματα που συνάπτονται προς τα επίδικα της αγωγής. Είναι στοιχειώδες πως δεν τίθεται σε αυτό το στάδιο ζήτημα απόδειξης της βάσης της αγωγής. (Βλ. Νικόλα ν. Κεφάλα κ.ά.

(1998)1 Α.Α.Δ. 1400). Έχει δε επεξηγηθεί στην Τσιολάκκη κ.ά ν. Στυλιανίδης

(1992)1 Α.Α.Δ. 782 ο όρος «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασιν» που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32

(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου 1960 (Ν.14/60). Επιβάλλει την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (arguable case) ως προϋπόθεση για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος (βλ. Οdysseos v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 A.A.Δ. 557, στη σελ. 569). Η δεύτερη προϋπόθεση του πιο πάνω άρθρου αναλύθηκε στην υπόθεση Πουργουρίδης κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 201, στη σελίδα 207 όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates & Others

(1982)1 C.L.R. 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με τη Odysseos (πιο πάνω), στη σελίδα 569, η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Ακολούθως, το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρεί στην εξέταση της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας του Ενάγοντα, με βάση τη μαρτυρία και τα στοιχεία που έχει ενώπιον του (βλ. Hellenic Bank Public Company Limited v. Alpha Panareti Public Limited Πολ. Έφ. 145/2011 ημερ. 13.6.2013). Η έκδοση διατάγματος υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η άσκηση διακριτικής εξουσίας δεν πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης, η διάγνωση της οποίας δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. την Ανδρέα Κυτάλα ν. Άννας Χρυσάνθου κ.ά.

(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν θα επιλύσει την ουσιαστική διαφορά των Αιτητών με τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Αναπόφευκτα όμως θα πρέπει να διαπιστώσει κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (Τ.Α. Micrologic Comp. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 A.A.Δ. 1802, 1809). Με κριτήριο τις πιο πάνω νομικές αρχές και με αναφορά στην Απαίτηση του Ενάγοντος - Αιτητή και στα γεγονότα όπως προβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις και τεκμήρια που υποστηρίζουν την Αίτηση και την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης αντίστοιχα, που γίνεται αναφορά πιο πάνω, και έχοντας υπόψη τις θέσεις των δικηγόρων των διαδίκων, θα εξετάσω κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 4 του Κεφ. 6 και του άρθρου 32 του Ν.14/

1. Στην παρούσα υπόθεση τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 4 του Κεφ. 6 εφόσον το παρεμπίπτον διάταγμα αφορά το αντικείμενο της αγωγής. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντος η βάση της αγωγής του στηρίζεται σε παράβαση της συμφωνίας δωρεάς από την εναγόμενη
2. Η συμφωνία δωρεάς τελούσε υπό διαλυτική αίρεση (condition subsequent). Συμφωνήθηκε όπως το αποτέλεσμα της δωρεάς εξαρτάται από μελλοντικό γεγονός ήτοι, πάσα διάθεση των επίδικων μεριδίων ηρτημένης της αίρεσης από τον υπό αίρεση υπόχρεων και ματαιώνουσα ή παραβλάπτουσα το υπό αίρεση δικαίωμα είναι άκυρος. (βλ. Halsburys Laws of England 3rd ed. Vol. 18, par. 742). Οι υποχρεώσεις της εναγομένης 3/καθ' ης η αίτηση έναντι του ενάγοντος είναι συναρτημένες με εκείνες του εξ' επαγωγής εμπιστευματοδόχου κατά το δίκαιο της επιείκειας. Η Εναγόμενη 3/Καθ' ης η αίτηση απέκτησε τα επίδικα μερίδια κατόπιν συνεννόησης με τον εναγόμενο 2 και δεσμεύεται από το καταπίστευμα εφόσον δεν είναι αγοραστής έναντι ανταλλάγματος. (Βλ. Πέτσα κ.ά ν. Πέτσα

(1996)1 Α.Α.Δ. 701, Xαραλαμπίδη ν. Κωνσταντίνου κ.ά.

(1996)1 Α.Α.Δ.709). Ακολούθως, με βάση τη μαρτυρία και τα στοιχεία που έχω ενώπιον μου εξέτασα την ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας του Ενάγοντος και θεωρώ πως προκύπτει η ύπαρξη πιθανότητας ο Ενάγων/Αιτητής να δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες. Η διαπίστωση αν όντως υπάρχει καλή βάση αγωγής και κατά πόσο ο Ενάγων δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες είναι θέματα που θα εξετάσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της δίκης της αγωγής. Τα εν λόγω ζητήματα αφορούν την ουσία της διαφοράς. Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του (Τ.Α. Micrologic Comp. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation (ανωτέρω)). Επομένως, διαπιστώνοντας με βάση τα πιο πάνω ότι συντρέχουν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις σε σχέση με το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντος, το επόμενο ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο υπάρχει βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του Ενάγοντος που τυχόν εκδοθεί υπέρ του θα παραμείνει ανικανοποίητη. Στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης δεν αμφισβητείται η πραγματική πρόθεση της Εναγομένης 3 για την αποξένωση των επιδίκων μεριδίων. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Στην προκειμένη υπόθεση ο κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία είναι δεδομένος. Υπό το φως των πιο πάνω, πιστεύω, ικανοποιούνται σωρευτικά όλες οι προϋποθέσεις και στις δύο πρόνοιες που επικαλέστηκε ο Ενάγων/Αιτητής για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και καταρρίπτονται όλοι οι λόγοι ένστασης της Εναγομένης 3/Καθ΄ ης η αίτηση. Εξετάζοντας δε, κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο, ισοζυγίζοντας τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση μου που δόθηκε στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο ήταν εσφαλμένη και με γνώμονα τη διατήρηση του υφιστάμενου κράτους πραγμάτων μέχρι την τελική απόφαση, αποφασίζω όπως ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ του Ενάγοντος-Αιτητή και εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος (α) της αίτησης. Ενόψει του αποτελέσματος, τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντος-Αιτητή και σε βάρος της Εναγομένης 3-Καθ΄ ης η Αίτηση, να πληρωθούν στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) .................................................. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /ΜΚ,ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο