Ν. Αποστόλου-Εργοληπτικές Επιχειρήσεις Λτδ ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 12/2014, 4/3/2015

(1)η Εφεσείουσα ουδέποτε έλαβε γνώση και ούτε της δόθηκε δικαίωμα να έχει λόγο στο διορισμό του διαιτητή,

(2)η διαδικασία προχώρησε παρά την άρνηση της Εφεσείουσας να παρουσιαστεί δεδομένου ότι αμφισβητούσε την ύπαρξη οποιασδήποτε διαφοράς,

(3)η διαιτητική απόφαση, ημερομηνίας 24.09.2013, στερείται της δέουσας και επαρκούς αιτιολογίας και/ή είναι ελλιπής και/ή ανύπαρκτη,

(4)η διαιτητική απόφαση, ημερομηνίας 24.09.2013, και/ή όλη διαδικασία πάσχει και/ή είναι παράνομη και άκυρη καθώς δεν υπήρξε διαφορά, με την έννοια του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και του Θεσμού 79 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, ώστε να παραπεμφθεί σε διαιτησία και

(5)ο διαιτητής επέδειξε προκατάληψη και/ή μεροληπτική συμπεριφορά και/ή ανάρμοστη και/ή κακή συμπεριφορά και/ή χειρίστηκε την υπόθεση κακώς, αφού είχε ήδη αποφασίσει ως προς τη δίκη και/ή εξέλιξη της διαδικασίας, πριν ξεκινήσει η διαιτησία. Πέραν από την αιτιολόγηση των λόγων έφεσης, στις 18.03.2014 καταχωρήθηκε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Ειδοποίησης Έφεσης. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση προβαίνει η διευθύντρια και μέτοχος της Εφεσείουσας, Έλλη Αποστόλου, στην οποία αναφέρεται σε ιστορικό πριν την έκδοση της διαιτητικής απόφασης καθώς και σε αρκετά άλλα στοιχεία τα οποία αντανακλούν, είτε στους λόγους έφεσης, είτε στην αιτιολογία αυτών. Στις 17.11.2014 καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εφεσίβλητων Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης, με την οποία προβάλλονται 46 λόγοι ένστασης, οι οποίοι υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της υπαλλήλου των Εφεσίβλητων, Κίκας Αυγουστή. Προβάλλονται σε αυτή τόσο γεγονότα καθώς και επιχειρήματα ενάντια στην επιτυχία της Ειδοποίησης Έφεσης. Επισυνάπτονται δε σχετικά έγγραφα ως Τεκμήρια. Στις 19.12.2014, εκ μέρους της Εφεσείουσας (στο εξής η Αιτήτρια), καταχωρήθηκε αίτηση (στο εξής η Επίδικη Αίτηση) με την οποία ζητείται άδεια και/ή οδηγίες του Δικαστηρίου για να επιτρέπεται η καταχώρηση απαντητικής και/ή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εκ μέρους της, προς απάντηση συγκεκριμένων παραγράφων της ένορκης δήλωσης, της Κίκας Αυγουστή, που υποστηρίζει την ένσταση των Εφεσίβλητων. Η Επίδικη Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της δικηγόρου Λώριας X"Ξενοφώντος, η οποία εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Αιτήτριας, στην οποία αναφέρει ότι, η ένορκη δήλωση της Κίκας Αυγουστή περιέχει γεγονότα και ισχυρισμούς που χρήζουν απάντησης και γι' αυτό είναι αναγκαίο να εγκριθεί η Επίδικη Αίτηση ώστε να μπορέσει το Δικαστήριο να έχει πλήρη εικόνα για τα θέματα που αφορούν την υπόθεση. Προσδιορίζονται, στην ένορκη δήλωση, συγκεκριμένες παράγραφοι στις οποίες η Αιτήτρια επιχειρεί να απαντήσει και επισυνάπτεται προσχέδιο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αν εγκριθεί η Επίδικη Αίτηση, συνεχίζει η ενόρκως δηλούσα, δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά, ενώ αν αποτύχει, δεν θα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, σημαντικά στοιχεία και ισχυρισμοί που αντικρούουν τις θέσεις της άλλης πλευράς που πιθανόν να καθορίσουν την πορεία της υπόθεσης. Στην Επίδικη Αίτηση, εκ μέρους των Εφεσίβλητων (στο εξής Καθ' ων η Αίτηση), καταχωρήθηκε Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης με την οποία προβάλλονται 34 λόγοι προς υποστήριξη της εκδοχής για απόρριψη της Επίδικης Αίτησης. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της Κίκας Αυγουστή, υπάλληλου των Καθ' ων η Αίτηση. Πρόκειται για πολυσέλιδη, αχρείαστα μακροσκελή ένορκη δήλωση, η οποία, πέραν από πολύ συγκεκριμένα γεγονότα που αναμένονταν να τεθούν ενώπιον του δικαστηρίου, περιλαμβάνει δικανικούς συλλογισμούς, επιχειρήματα και θέσεις που αφορούν ακόμη και την ουσία της Ειδοποίησης Έφεσης, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο. Περισσότερο ομοιάζει με γραπτή αγόρευση παρά με ένορκη δήλωση. Έχει κατ' επανάληψη αναφερθεί ότι οι ένορκες δηλώσεις, όπως προβλέπεται στη Δ.39 Κ 1 και 2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, πρέπει να περιορίζονται σε γεγονότα - μαρτυρία και όχι επιχειρήματα. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τα επιχειρήματά τους, και τις θέσεις τους, προς υποστήριξη των εκατέρωθεν εκδοχών τους. Η επανάληψή τους στο παρόν στάδιο κρίνεται αχρείαστη. Διατηρούνται κατά νου και το Δικαστήριο θα αναφερθεί επί αυτών στη συνέχεια, εφόσον κρίνει αναγκαίο, και στο βαθμό που απαιτεί η αιτιολόγηση της απόφασης του για το ενδιάμεσο θέμα που καλείται να αποφανθεί. Νομική Πτυχή:- Η Επίδικη Αίτηση στηρίζεται στη Δ.39, στη Δ.48 Κ.1-4

(2)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.48 Κ.4

(2), προνοεί τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Η επίδικη αίτηση στηρίζεται και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην Αίτηση αρ.89/1997

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 979, αποφασίστηκε ότι, σύμφωνα με το Order 59 των Αγγλικών Θεσμών, το Δικαστήριο δύναται να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εάν αυτή αναφέρεται σε γεγονότα που προκύπτουν από ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν από τους διαδίκους. Το Εφετείο στην εν λόγω υπόθεση επειδή η συμπληρωματική ένορκη δήλωση, η οποία ζητούνταν να καταχωρηθεί, δεν αναφερόταν σε γεγονότα που προέκυπταν από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που καταχώρισαν οι Καθ΄ων η αίτηση, απέρριψε την αίτηση και δεν έδωσε άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Το ζήτημα που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει τελεί υπό τη διακριτική του ευχέρεια. (Βλέπε Αίτηση αρ. 29/2008 Φιλόκυπρος Ματθαίου κ.α.

(2008)1 Α.Α.Δ. 510). Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος για παραχώρηση άδειας συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Απορρίπτει δε τέτοια αίτηση αν επιδιώκεται επανάληψη ιδίων γεγονότων, αν αφορά αόριστα γεγονότα, ή γεγονότα που εκφεύγουν των επίδικων θεμάτων τα οποία θα το απασχολήσουν κατά την εκδίκαση της αίτησης στην οποία ζητείται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όταν όμως επιχειρείται από ένα διάδικο η αντίκρουση θέσεων ή ισχυρισμών που τίθενται σε ένορκη δήλωση, που καταχωρήθηκε από αντίδικο, τότε αν με την αίτηση δεν προκαλείται βλάβη ή δεν συντρέχει θέμα κατάχρησης διαδικασίας, τότε είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να έχει το Δικαστήριο ενώπιον του όλα τα σχετικά με τα επίδικα θέματα γεγονότα, διά της παραχώρησης άδειας για συμπληρωματική ένορκη. Στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd v. Ανδρέα Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Αξιολόγηση εκατέρωθεν εκδοχών και συμπέρασμα:- Πριν προχωρήσει το Δικαστήριο στην εξέταση της ουσίας της Επίδικης Αίτησης, κρίνεται πως θα πρέπει να δοθεί απάντηση σε ένα καίριο ερώτημα. Πρόκειται για το αν η διαδικασία που εκκρεμεί ενώπιον του, ήτοι η Ειδοποίηση Έφεσης, συνιστά Ενδιάμεση Αίτηση, οπότε έχει εφαρμογή η Δ.48 Κ.1-4 ή συνιστά Αυτοτελή Αίτηση ή Εναρκτήρια Διαδικασία; Είναι προφανές πως η απάντηση στο ερώτημα θα καθορίσει και την τύχη της Επίδικης Αίτησης, αφού οι Αυτοτελείς Αιτήσεις ή Εναρκτήριες Διαδικασίες εκδικάζονται ως οι αγωγές, οπότε, εκτός αν υπάρχουν παραδεκτά γεγονότα και η δίκη μπορεί να διεξαχθεί απευθείας με αγορεύσεις, απαιτείται η απόδειξη των ισχυρισμών των διαδίκων με προφορική μαρτυρία (πλην της κύριας εξέτασης που μπορεί να προσαχθεί με γραπτή δήλωση βάσει του άρθρου 25 του Κεφ. 9 όπως έχει τροποποιηθεί από το Ν.32(Ι)/2004). Η παρούσα Ειδοποίηση Έφεσης δεν μπορεί να συνιστά Ενδιάμεση Αίτηση, κατ' επέκταση, λαμβάνοντας υπόψη και την Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης η οποία καταχωρήθηκε, είναι σαφές ότι η ακροαματική διαδικασία αυτής θα διεξαχθεί ωσάν να είναι αγωγή. Επομένως, οι διάδικοι, άρα και η Εφεσείουσα-Αιτήτρια, θα έχει την ευχέρεια να παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία στη δίκη, αρκεί να κριθεί ως σχετική και συνάδουσα με τους λόγους έφεσης και την αιτιολογία αυτών. Κατ' επέκταση, το Δικαστήριο θα έχει, αναμένεται, όλα τα στοιχεία μαρτυρίας ενώπιον του κατά την ακρόαση της Ειδοποίησης Έφεσης. Δεν εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου κάποιο ενδιάμεσο αίτημα το οποίο θα πρέπει να επιλυθεί, έχοντας ενώπιον του τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Ενόψει των πιο πάνω, η οποιαδήποτε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο της (στο μεγαλύτερο της μέρος συνιστά επιχειρήματα και όχι μαρτυρία, που ούτως ή άλλως δεν θα επιτρεπόταν), κρίνεται αχρείαστη και ως μη αναγκαία στη διαδικασία της ακρόασης της Ειδοποίησης Έφεσης. Δεν είναι η περίπτωση όπου προνοείται ρητά από κάποιο Νόμο ή Κανονισμό (όπως συμβαίνει π.χ. στην περίπτωση της Αίτησης Εκποίησης Ακινήτων, Δ.42 Κ.2, όπου απαιτείται η υποστήριξη της αίτησης με ένορκη δήλωση), η υποστήριξη της Ειδοποίησης Έφεσης από ένορκη μαρτυρία ούτως ώστε να εξετασθεί η αναγκαιότητα περαιτέρω συμπληρωματικής ή απαντητικής ένορκης δήλωσης. Η παρούσα Ειδοποίηση Έφεσης στηρίζεται στους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Κανονισμούς Κ.101

(2)ο οποίος δεν προνοεί περί συνοδευτικής ένορκης δήλωσης. Αντίθετα, στη φόρμα του παραρτήματος 2 προνοείται η πλήρης αιτιολόγηση των λόγων Έφεσης. Προφανώς, πρόκειται για τον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και το υπόβαθρο για την προσκόμιση της ανάλογης μαρτυρίας. Συνακόλουθα των πιο πάνω, η αιτούμενη να καταχωρηθεί, Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση είναι αχρείαστη και ως εκ τούτου δεν υπάρχει καλός λόγος για έγκριση της Επίδικης Αίτησης. Η Επίδικη Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Ακολουθώντας τον κανόνα ότι ο διάδικος που επιτυγχάνει δικαιούται τα έξοδα, τα έξοδα της Επίδικης Αίτησης επιδικάζονται προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και να καταβληθούν στο τέλος της δίκης στην Ειδοποίηση Έφεσης. (Υπ.) ................ Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ-ΜΠ Subject: Civil/General Applications/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Συμπληρωματική Ε/Δ σε Ειδοποίηση Έφεσης. Απορρίφθηκε. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο