Αναστασίας Αντωνιάδου ν. ΣΕΔΙΓΕΠ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αγωγή: 3887/09, 4/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A53 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αγωγή: 3887/09 Αναστασίας Αντωνιάδου Ενάγουσα v. ΣΕΔΙΓΕΠ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένης ____________________ 04.03.2015 Για την Ενάγουσα: κ. Σπύρος Μυριάνθης και κ. Ιούλιος Γιορδαμλής Για την Εναγόμενη: κ. Φωκάς Σωφρονίου ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 09.09.2009 η Ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αγωγή εναντίον της Εναγομένης, με την οποία αξίωνε «γενικές και ειδικές Αποζημιώσεις δια σωματικές βλάβες, ζημιές, απώλειες, ανικανότητα και έξοδα άτινα η Ενάγουσα υπέστη και συνεχίζει να υφίσταται κατόπιν σωματικών βλαβών τις οποίες η Ενάγουσα υπέστη κατά ή περί την 08.10.2007 ενώ η Ενάγουσα ευρίσκετο και/ή εκτελούσεν εργασία εις τα υποστατικά και/ή γραφεία των εργοδοτών των εναγομένων κείμενα επί της οδού Ορέστη 2, περιοχή Υψωνας Λεμεσού, λόγω αμελείας και/ή παραβάσεως των εκ του Νόμου και/ή συμβατικών καθηκόντων των αναγομένων και/ή υπηρετών και/ή αντιπροσώπων αυτών και/ή υπαλλήλων των και/ή προσώπων για τα οποία οι εναγόμενοι ήσαν εκ προστήσεως υπεύθυνοι και/ή οι εναγόμενοι οι οποίοι παρέλειψαν να παρέχουν ασφαλή τρόπον διακίνησης εντός των γραφείων των και/ή επέτρεψαν να υπάρχει πάτωμα βρεγμένο και/ή χωρίς σήμανση περί του γεγονότος με αποτέλεσμα την πτώση της Εναγούσης στο πάτωμα και/ή ως εκ της αμελείας των Εναγομένων και/ή των υπηρετών και/ή του προσωπικού των, η Ενάγουσα να υποστεί σοβαρό τραυματισμό». Επίδικα θέματα Το επίδικο θέμα αυτής της υπόθεσης είναι μόνο ο προσδιορισμός του ύψους των γενικών αποζημιώσεων που δικαιούται η Ενάγουσα. Και αυτό διότι: Α) Οσον αφορά το επίδικο θέμα της ευθύνης έχει συμφωνηθεί ότι η Εναγόμενη ευθύνεται σε ποσοστό 85% και η Ενάγουσα σε ποσοστό 15% και Β) Οσον αφορά το επίδικο θέμα των ειδικών αποζημιώσεων έχει συμφωνηθεί ότι, επί πλήρους ευθύνης, ανέρχονται στο ποσό των €.6.200,
- Γενικές αποζημιώσεις Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Εναγόμενης δήλωσε στις 10.11.2014 ότι δέχεται ότι η Ενάγουσα υπέστη από το ατύχημα τραυματισμό μαλακών μορίων που επέφερε κάκωση οσφύος. Από την ιατρική βεβαίωση του Δρ. Δ. Μαξουτλού, Ορθοπαιδικού Χειρούργου, της Ορθοπαιδικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού (Τεκ. 11) προκύπτει ότι η Ενάγουσα μεταφέρθηκε στο ΤΕΠΑ στις 08.10.2007 μετά από πτώση στο έδαφος. Υπέστη κάκωση οσφύος και κατά την εισαγωγή παρουσίαζε έντονο άλγος στη μέση και δυσκολία κίνησης και βάδισης, με αδυναμία κάτω άκρων άμφω. Ο ακτινολογικός έλεγχος οσφύος εμφάνιζε σπονδυλολήσθιση στο επίπεδο Ο5-Ι
- Η Ενάγουσα νοσηλεύτηκε στην Ορθοπαιδική Κλινική για θεραπεία και παρακολούθηση. Αξονική τομογραφία επιβεβαίωσε παρουσία κήλης δίσκου στο ίδιο επίπεδο (Ο5-Ι1). Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της παρουσίαζε αργά αλλά σταθερή βελτίωση των συμπτωμάτων. Στις 15.10.2007 εξήλθε από την Κλινική για να παρακολουθείται στα Εξωτερικά Ιατρεία για πιθανή επιδείνωση των συμπτωμάτων. Από τη μαρτυρία της Ενάγουσας (Μ.Ε.1), η οποία σε σχέση με τα συγκεκριμένα ζητήματα, που θα αναφέρω στη συνέχεια, έχει παραμείνει στην ουσία αναντίλεκτη και την οποία αποδέχομαι, ως πλήρως αξιόπιστη, έχει προκύψει, ότι: «Την ώρα του ατυχήματος, έχασε τις αισθήσεις της, οι πόνοι ήταν πάρα πολύ έντονοι και το αριστερό της πόδι δεν μπορούσε να το μετακινήσει. Μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου κρατήθηκε ως εσωτερική ασθενής για μια εβδομάδα, δηλ. από τις 08.10.2007-15.10.2007 και μετά απολύθηκε με οδηγίες τακτικής παρακολούθησης. Κατά την παραμονή της στο Νοσοκομείο της έγινε αξονική τομογραφία. Λόγω του ότι μετά την απόλυσή της από το Νοσοκομείο οι πόνοι ήταν έντονοι την παρακολούθησε ο Ορθοπεδικός δρ. Κυριάκος Ανδρέου. Περαιτέρω έτυχε φυσιοθεραπείας. Λόγω των σωματικών βλαβών που είχε υποστεί απουσίασε από την εργασία της με αναρρωτική άδεια από τις 08.10.2007-30.11.2007, από 12.12.2007-11.01.2008, από 22.02.2008-21.03.2008, από 23.12.2008-09.01.2009 και από 26.02.2009-12.03.
- Λόγω της αδυναμίας της να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της στο σπίτι, αλλά και να φροντίσει τον εαυτό της, αναγκάσθηκε να εργοδοτήσει οικιακή βοηθό για την περίοδο από 15.10.2007 μέχρι 30.11.
- Μετά τον τραυματισμό της εξακολουθεί να έχει μεγάλη δυσκολία, χρειάζεται να κάνει κατά καιρούς φυσιοθεραπεία, δεν μπορεί να κάνει επίπονη εργασία και στο γραφείο δυσκολεύεται όταν μένει για αρκετή ώρα καθισμένη. Η εργασία της, είναι λογίστρια, οπότε χρειάζεται να κάθεται για αρκετή ώρα. Οπότε σηκώνεται συχνά για να περπατά ώστε να την βοηθά αυτό. Και στο σπίτι για πιο χοντρές δουλειές φέρνει κάποια κοπέλα για να την βοηθά». Σύμφωνα με την κοινή εκτίμηση του ιατρού της Ενάγουσας δρ. Κυριάκου Ανδρέου και του ιατρού της Εναγομένης δρ. Ηλία Γεωργίου, όπως αυτή δηλώθηκε στο δικαστήριο στις 05.12.2014: «Η ενάγουσα από το 1990 και μέχρι την ημερομηνία του ατυχήματος υπέφερε από σπονδυλόλυση-σπονδυλολίσθηση 1ου βαθμού μεταξύ 5ου οσφυϊκού και 1ου ιερού. Μετά το ατύχημα από την αξονική τομογραφία διαπιστώθηκε ότι πέραν αυτού του προβλήματος η ενάγουσα παρουσίαζε και κήλη μικρής έκτασης ευρείας βάσεως. Δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βεβαιότητα αν η προαναφερόμενη κήλη προϋπήρχε του ατυχήματος ή οφείλεται στο ατύχημα. Αυτό θα μπορούσε να διαπιστωθεί μόνο αν πριν το ατύχημα είχε υποβληθεί σε αξονική τομογραφία η ενάγουσα που όμως δεν ενδείκνυτο να υποβληθεί με βάση τα κλινικά ευρήματα του Δρ,. Ανδρέου. Εκείνο που είναι βέβαιο και μπορεί να εκτιμηθεί και εκτιμάται είναι ότι η ενάγουσα από το ατύχημα και μετά και μέχρι σήμερα και στο μέλλον θα υποφέρει περιοδικά εξίσου από την προϋπάρχουσα κατάσταση και από τον τραυματισμό που υπέστη από το ατύχημα. Κατά τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων τα Δικαστήρια αντλούν καθοδήγηση και λαμβάνουν υπόψη το ύψος των αποζημιώσεων, που έχουν επιδικασθεί σε προηγούμενες υποθέσεις, εφόσον βέβαια υπάρχει κάποια αναλογία στην έκταση των κακώσεων και στα επακόλουθά τους, συνυπολογίζοντας βεβαίως πάντοτε, τόσο τη συνεχή, χρόνο με το χρόνο, μείωση της αγοραστικής αξίας του χρήματος, όσο και την αυξητική τάση στην επιδίκαση αποζημιώσεων, όπως αυτή διαφαίνεται από τη νομολογία. Οι αρχές που διέπουν την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων είναι καλά θεμελιωμένες και δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω (βλ. Paraskevaides (Overseas) Ltd v Christofis
(1982)1 CLR 789, Μαυροπετρή v Λουκά
(1995)1 ΑΑΔ 66 και Φωτίου v Νεοφύτου και άλλου
(2005)1Β Α.Α.Δ 1511). Στην Νικόλας Περικλέους και Ρεβέκκα Μιχαήλ και Μιχάλης Σιέκκερης, Πολιτική Εφεση 268/09, ημερ. 31.10.2012, ο Ενάγοντας είχε υποστεί ήπια εγκεφαλική διάσειση, ευθιασμό αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, ριζιτική συνδρομή (δυσκαμψία αυχένα με έντονο πόνο στο αριστερό άνω άκρο), διαταραχή της αισθητικότητας στην κατανομή του Α5-Α6 νεύρου και αυχενική σπονδύλωση με πρόπτωση δίσκου στο Α5-Α6 επίπεδο και είχε διαπιστωθεί η ύπαρξη κήλης (δηλαδή, μετατόπιση του δίσκου από το μεσοσπονδύλιο διάστημα προς τα πίσω,) του Α5 - Α6 μεσοσπονδύλιου δίσκου με πίεση επί της Α6 νωτιαίας ρίζας και οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις στο ίδιο επίπεδο, η δημιουργία της οποίας δεν αποκλείεται να οφειλόταν στη σύγκρουση, επιδικάσθηκε, κατ' έφεση, το ποσό των €45.000,00. Στην Κυριάκου v Σβανά, Πολιτική Εφεση αρ. 249/2009, ημερ. 23.07.2012, επιδικάσθηκε, κατ' έφεση, το ποσό των €35.000,00, υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Σε αυτή την υπόθεση ο εφεσείων υπέστη οίδημα και άλγος στην αριστερή ποδοκνημική άρθρωση και μικρό θλαστικό τραύμα στον αριστερό γλουτό. Ακτινολογικός έλεγχος έδειξε κάταγμα του έσω σφυρού της αριστερής ποδοκνημικής άρθρωσης. Υπό γενική αναισθησία έγινε ανοικτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση του κατάγματος με βίδες. Η μετεγχειρητική του πορεία υπήρξε ικανοποιητική. Κινητοποιήθηκε χωρίς φόρτιση του σκέλους την επομένη, οπόταν και απολύθηκε από το νοσοκομείο. Δέκα μέρες αργότερα αφαιρέθηκαν οι ραφές και το άκρο τοποθετήθηκε σε γύψινο νάρθηκα ο οποίος αφαιρέθηκε ύστερα από πέντε εβδομάδες, οπότε ακτινογραφία έδειξε στοιχεία πωρώσεως του κατάγματος. Συνεστήθη μερική φόρτιση του σκέλους και φυσιοθεραπεία. Τρεις μήνες μετά την εγχείρηση ο εφεσείων παρουσίαζε περιορισμό της κινητικότητας της αριστερής ποδοκνημικής άρθρωσης, ιδίως της ραχιαίας έκτασης κατά 10° - 15°. ΄Εξι μήνες μετά το δυστύχημα περπατούσε χωρίς βοήθεια. Παρουσίαζε δυσκολίες στο ανεβοκατέβασμα σκαλών, δεν μπορούσε να προβεί σε βαθύ κάθισμα, να τρέξει ή να ασχοληθεί με αθλητικές δραστηριότητες. Του χορηγήθηκε άδεια ασθενείας για πεντέμιση μήνες και ακολούθως επέστρεψε σε ελαφρά εργασία. Δεκατρείς περίπου μήνες μετά τον τραυματισμό του εισήχθη εκ νέου στο νοσοκομείο όπου, υπό γενική αναισθησία, αφαιρέθηκαν οι βίδες από την αριστερή ποδοκνημική άρθρωση. Ακτινολογικός έλεγχος έδειξε πλήρη επούλωση του κατάγματος και ο εφεσείων απολύθηκε δύο μέρες μετά την επέμβαση. Τρία χρόνια μετά το δυστύχημα ο εφεσείων περπατούσε χωρίς βοήθεια, αλλά εξακολουθούσε να παρουσιάζει περιορισμό της έκτασης της αριστερής ποδοκνημικής άρθρωσης κατά 15°, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται στο βαθύ κάθισμα και στο ανεβοκατέβασμα σκαλών. Επίσης αντιμετώπιζε δυσκολίες σε αθλητικές δραστηριότητες. Η κατάστασή του θεωρήθηκε μόνιμη. Ο εφεσείων είχε υποβληθεί σε πέραν της συνήθους φυσιοθεραπεία, χωρίς να παρουσιάσει περαιτέρω βελτίωση. Στη βάση των πιο πάνω υποθέσεων οι ευπαίδευτοι δικηγόροι της Ενάγουσας εισηγήθηκαν στην αγόρευσή τους την επιδίκαση, επί πλήρους ευθύνης, ενός ποσού μεταξύ €25.000,00 και €30.000,00 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Στην Κωνσταντίνου v Σταύρου (Αρ. 2)
(1995)1 Α.Α.Δ 453 ο Ενάγοντας είχε υποστεί εγκεφαλική διάσειση, θλάση και εκχυμώσεις της δεξιάς κροταφικής χώρας του τριχωτού της κεφαλής, θλάση και άλγη της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και γαστρίτιδα και το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου για επιδίκαση του ποσού των £1750,00 ως γενικές αποζημιώσεις. Στις συνεκδικασθείσες αγωγές Ναυτοδικείου στην Harmsworth κ.α. v Salamis Glory κ.α
(2003)1 Α.Α.Δ. 1617 , ο ενάγοντας στην αγωγή 82/02 είχε υποστεί διάστρεμμα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, είχε έντονους πόνους τις πρώτες δέκα μέρες, με σταδιακή βελτίωση, αναμενόταν περαιτέρω βελτίωση με την πάροδο του χρόνου, παρ' όλον ότι υπήρχε η πιθανότητα να εξακολουθήσει να παρουσιάζει άλγος και δυσκαμψία της οσφύος σε μικρή ένταση, ιδίως ύστερα από κούραση, για αρκετό χρονικό διάστημα και αποφασίσθηκε το ποσό των £2.000,00 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Στην Αριστείδου v Παυλίδου
(1999)1Γ Α.Α.Δ. 2153 η Ενάγουσα τραυματίσθηκε στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης με αποτέλεσμα να παραλύσει στα κάτω άκρα και να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Προϋπήρχε του ατυχήματος κάκωση της σπονδυλικής στήλης. Επιδικάσθηκε πρωτόδικα το ποσόν £5.000,00 ως γενικές αποζημιώσεις στη βάση της αρχής ότι ο αδικοπραγών ευθύνεται για την επιδείνωση προϋπάρχουσας κατάστασης αφού βρίσκει το θύμα του όπως είναι. Στην έφεση δεν εξετάσθηκε εάν το ποσό ήταν δίκαιο υπό τις περιστάσεις, διότι το ύψος του δεν αμφισβητήθηκε κατ' έφεση. Στην βάση των πιο πάνω αποφάσεων ο ευπαίδευτος δικηγόρος της Εναγόμενης εισηγείται στην αγόρευσή του την επιδίκαση, επί πλήρους ευθύνης, του ποσού των €5.000,00 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Στην προκείμενη υπόθεση, λαμβάνοντας υπόψη: Α) την κάκωση οσφύος, που δεδομένα υπέστη η Ενάγουσα συνεπεία του ` επίδικου ατυχήματος, Β) την κήλη μικρής έκτασης ευρείας βάσεως που διαπιστώθηκε, μετά το ατύχημα, ότι είχε η Ενάγουσα, με δεδομένο όμως ότι οι πιθανότητες η συγκεκριμένη κήλη να οφείλεται στο ατύχημα ή να προϋπήρχε είναι μοιρασμένες, Γ) το γεγονός ότι η Ενάγουσα από το 1990 και μέχρι την ημερομηνία του ατυχήματος υπέφερε από σπονδυλόλυση-σπονδυλολίσθηση 1ου βαθμού μεταξύ 5ου οσφυϊκού και 1ου ιερού, Δ) τους πόνους και την ταλαιπωρία, που υπέστη, συνεπεία του ατυχήματος, Ε) την περίοδο αποθεραπείας της και ΣΤ) την ιατρική εκτίμηση ότι η ενάγουσα από το ατύχημα και μετά και μέχρι σήμερα και στο μέλλον θα υποφέρει περιοδικά εξίσου από την προϋπάρχουσα κατάσταση και από τον τραυματισμό που υπέστη από το ατύχημα κρίνω ότι, επί πλήρους ευθύνης, το ποσό των €15.000,00 αποτελεί εύλογη αποζημίωση για την ίδια, υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Κατάληξη Καταληκτικά, λαμβανομένου υπόψη του ποσοστού ευθύνης της Εναγομένης στην πρόκληση του ατυχήματος, επιδικάζεται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης το ποσό των €12.750,00, ως γενικές αποζημιώσεις και το ποσό των €5.270,00 ως ειδικές αποζημιώσεις. Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 58Α του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του άρθρου 33
(2),
(3)και
(4)του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), υπαγομένων στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, και στα δυο ποσά επιδικάζεται νόμιμος τόκος από την για μέρος μόνο του χρόνου από την ημερομηνία γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος (08.10.2007) μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής (09.09.2009) και πιο συγκεκριμένα για το ήμισυ αυτής της χρονικής περιόδου, δηλ. από τις 08.10.2008 μέχρι την εξόφληση. Οσον αφορά τα έξοδα πλέον Φ.Π.Α., αυτά ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: Εργατικό ατύχημα -Επιδίκαση γενικών και ειδικών αποζημιώσεων) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο