← Κύπρος

Στέλιος Αντωνίου ν. Αντριας Σαββίδου, Αγωγή: 2119/09, 4/3/2015

Στέλιος Αντωνίου ν. Αντριας Σαββίδου, Αγωγή: 2119/09, 4/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Σατολιά, Ε.Δ. Αγωγή: 2119/09 Στέλιος Αντωνίου Ενάγοντας v. Αντριας Σαββίδου Εναγομένης ____________________ 04.03.2015 Για τον Ενάγοντα: κ. Δημήτρης Παναούτας για Δημήτρης Παναούτας & Συνεργάτες Για την Εναγόμενη: κ. Κωνσταντία Αρκάδη για Μάριος Χαρτσιώτης & Σία ΔΕΠΕ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 29.04.2009 ο Ενάγοντας καταχώρησε την παρούσα αγωγή εναντίον της Εναγομένης, με την οποία αξίωνε «γενικές και ειδικές Αποζημιώσεις δια σωματικές και υλικές ζημιές, τις οποίες υπέστηκε συνεπεία του τροχαίου δυστυχήματος, το οποίο συνέβηκε κατά ή περί την 23.05.2008 στη Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού (πρώην Μακεδονίας) στη Λεμεσό μεταξύ του οχήματος υπ' αριθμό εγγραφής ΚΗΗ 172 το οποίο οδηγούσε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο Ενάγοντας και του υπ' αριθμό εγγραφής οχήματος ΕΖΖ 678 το οποίο κατά πάντα ουσιώδη χρόνο οδηγούσε η Εναγόμενη αμελώς και/ή κατά παράβαση των νομίμων καθηκόντων του και το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα το δυστύχημα να προκαλέσει στον Ενάγοντα σοβαρές σωματικές βλάβες, υλικές ζημιές, ταλαιπωρία και έξοδα.» Δικόγραφα Ο Ενάγοντας στην έκθεση απαίτησής του δικογραφεί την ακόλουθη εκδοχή σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης: «

  1. Ο Ενάγοντας σε όλο τον ουσιώδη, για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν καθόλα υγιής και αρτιμελής ηλικίας 34 ετών και κατά τον ίδιο πάντα χρόνο ήταν ο ιδιοκτήτης και οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΚΗΗ
  3. Η Εναγόμενη σε όλο τον ουσιώδη, για την παρούσα αγωγή χρόνο, ήταν η ιδιοκτήτρια και/ή η νόμιμη κάτοχος και/ή ο ενοικιαστής και οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΕΖΖ
  5. Κατά ή περί την 23.5.2008 ο Ενάγοντας οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αριθμό εγγραφής ΚΗΗ 172 κατά μήκος της Λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού στη Λεμεσό, με δυτική κατεύθυνση και το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΖΖ 698 οδηγείτο από την Εναγόμενη κατά μήκος της ιδίας λεωφόρου και με την ίδια κατεύθυνση και ακολουθούσε το αυτοκίνητο του Ενάγοντα. Κατά τον πιο πάνω αναφερόμενο χρόνο και μετά τη διασταύρωση της εν λόγω λεωφόρου με την οδό Αγίας Φυλάξεως που ελέγχονται από φώτα τροχαίας και/ή απέναντι από το εστιατόριο BURGER KING η Εναγόμενη οδήγησε και/ή έλεγξε και/ή κατήυθυνε το πιο πάνω αναφερόμενο, οδηγούμενο από αυτή, αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΖΖ 698 τόσον αμελώς και κατά παράβαση των νομικών καθηκόντων της με αποτέλεσμα αυτό να συγκρουστεί και/ή να επιπέσει και/ή κτυπήσει βίαια στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΚΗΗ 172 που οδηγούσε ο Ενάγοντας και σαν συνέπεια αυτού να τραυματίσει τον Ενάγοντα και να προκαλέσει σ΄ αυτόν σωματικές βλάβες, ζημιές, απώλειες και έξοδα.
  6. Το πιο πάνω αναφερόμενο δυστύχημα οφειλόταν και/ή προκλήθηκε σαν συνέπεια της αποκλειστικής αμέλειας και/ή παράβασης των νομικών καθηκόντων της Εναγόμενης ως οδηγού του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΕΖΖ
  7. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΜΕΛΕΙΑΣ ΚΑΙ/Ή ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ ΩΣ ΟΔΗΓΟΥ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΜΕ ΑΡΙΘΜΟ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΕΖΖ
  8. α) Οδηγούσε με μεγάλη και/ή υπερβολική και/ή επικίνδυνη υπό τις περιστάσεις ταχύτητα. β) Οδηγούσε αμελώς, απερίσκεπτα, επικίνδυνα και με πλήρη αδιαφορία και απροσεξία έναντι των άλλων προσώπων, συμπεριλαμβανομένου και του Ενάγοντα ο οποίος χρησιμοποιούσε την εν λόγω λεωφόρο. γ) Παρέλειψε να κοιτάξει μπροστά της και/ή να έχει και/ή να ασκήσει οποιονδήποτε και/ή οποιονδήποτε κατάλληλο και/ή αποτελεσματικό έλεγχο στο αυτοκίνητο που οδηγούσε. δ) Παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα φρένα και/ή δεν χρησιμοποίησε καθόλου τα φρένα του αυτοκινήτου που οδηγούσε έγκαιρα και/ή αποτελεσματικά και/ή οδηγούσε αυτό χωρίς φρένα και/ή με ελαττωματικά φρένα. ε) Παρέλειψε να σταματήσει και/ή να ελαττώσει ταχύτητα και/ή να ελέγξει και/ή κατευθύνει το αυτοκίνητο που οδηγούσε με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφύγει την σύγκρουση. στ) Παρέλειψε να προβεί σε οιονδήποτε και/ή οιονδήποτε κατάλληλο και/ή αποτελεσματικό ελιγμό για αποφυγή της σύγκρουσης. ζ) Παρέλειψε να κρατεί και/ή να διατηρεί τη δέουσα και/ή κατά νόμο δέουσα απόσταση από το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ενάγοντας προς αποφυγή της σύγκρουσης. ι) Επέπεσε βίαια και/ή προκάλεσε τη βίαια σύγκρουση του αυτοκινήτου που οδηγούσε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο Ενάγοντας. κ) Παρέλειψε να επιδείξει την δέουσα προσοχή, φροντίδα και παρατηρητικότητα ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΖΖ 698 επί της λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού κατά τον ουσιώδη χρόνο. λ) Γενικά οδηγούσε αμελώς και κατά παράβαση των εκ του Νόμου και Κανονισμών Τροχαίας κινήσεως απορρεόντων καθηκόντων της.
  9. Διαζευκτικά ο Ενάγοντας θα ισχυριστεί ότι η αρχή και/ή το δόγμα του «Res Ipsa Loquitur» έχει άμεση εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση.
  10. Ως αποτέλεσμα του πιο πάνω δυστυχήματος, ο Ενάγοντας τραυματίστηκε και/ή υπέστη σοβαρές σωματικές βλάβες και υπέφερε και θα υποφέρει στο μέλλον από πόνο, οδύνη και ταλαιπωρία το δε αυτοκίνητο του υπέστη εκτεταμένες ζημιές, περαιτέρω δε ο Ενάγοντας υποβλήθηκε και θα υποβάλλεται στο μέλλον σε απώλειαν και/ή έξοδα και/ή ειδικές ζημιές. Α. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΣΩΜΑΤΙΚΩΝ ΒΛΑΒΩΝ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ α. Κρανιοεγκεφαλική κάκωση (εγκεφαλική διάσειση), μεταδιασειστικό σύνδρομο. β. Διάστρεμμα και θλάση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης. γ. Διάστρεμμα και θλάση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. δ. Εμβοές αυτιών περισσότερο στο αριστερό αυτί και περιοδική ζαλάδα με αστάθεια. ε. Μετατραυματικός παροξυσμικός ίλιγγος θέσεως. στ. Ελαφρός νυσταγμός. ζ. Θετικό Romberg. η. Θετικό Unterberger test. θ. Δυσχέρεια στο βάδισμα. ι. Ελαφρά ψυχοκινητική βραδύτητα. ια. Διαταραχές μνήμης. ιβ. Αδυναμία συγκέντρωσης. ιγ. Περιορισμένη και επώδυνη κινητικότητα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με επέκταση του πόνου και στα δύο άνω άκρα. ιδ. Πόνος κατά τη ψηλάφηση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. ιε. Μυϊκός σπασμός στην αυχενική περιοχή και στις ωμοπλάτες. ιστ. Περιορισμένη και επώδυνη κινητικότητα της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με επέκταση του πόνου στα κάτω άκρα. ιζ. Πόνος κατά τη ψηλάφηση της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. ιη. Μυϊκός σπασμός στην οσφυϊκή περιοχή. ιθ. Διαταραχές ύπνου, νευρικότητα και ευερεθιστότητα. ιι. Μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου. ιια. Αυχενικό κολάρο και φαρμακευτική αγωγή. ιιβ. Φυσιοθεραπεία. ιιγ. Αναρρωτική άδεια. Β. Ο Ενάγοντας κατά τη διάρκεια της θεραπείας του εξετάστηκε και επανεξετάστηκε από διάφορους γιατρούς όπως από τον ορθοπεδικό χειρούργο Δρ Πίπη Αργυρόπουλο, από το Νευρολόγο - Ψυχίατρο Δρ. Κωστάκη Χατζηβασίλη, από τον Χειρούργο - Ωτορινολαρυγγολόγο Δρ Κωστάκη Κωνσταντίνου και τον Ειδικό Χειρούργο Τραυματολόγο Δρ Ανδρέα Παναγιώτου. Επίσης υποβλήθηκε τόσο σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου όσο και σε μαγνητική τομογραφία αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης στο Ιδιωτικό Νοσοκομείο ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ στη Λεμεσό. Γ. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΑ α. Ιατρικά έξοδα ................. €1.285,00 β. Μαγνητική τομογραφία ............. € 740,00 γ. Φυσιοθεραπεία ............... € 500,00 δ. Επιδιόρθωση ζημιών αυτοκινήτου Ενάγοντα με αριθμό εγγραφής ΚΗΗ 172 ............ €4.915,00 ΣΥΝΟΛΟ €7.440,63 ΚΑΙ Ο ΕΝΑΓΟΝΤΑΣ ΕΓΕΙΡΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΑΞΙΩΝΕΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ ΩΣ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ Α. Γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, πόνο και ταλαιπωρία που υπέστη ο Ενάγοντας συνέπεια της αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων της Εναγόμενης όπως πιο πάνω λεπτομερώς περιγράφονται. Β. Ποσό των €7.440,63 ως ειδικές αποζημιώσεις, όπως πιο πάνω περιγράφονται αναλυτικά. Γ. Νόμιμο τόκο. Δ. Έξοδα και Φ.Π.Α. (ΑΡ. Μητρώου ΦΠΑ 10290992 V)». Η Εναγόμενη στην έκθεση υπεράσπισης δικογραφεί τους ακόλουθους ισχυρισμούς: «
  11. Η Εναγόμενη εκτός των όσων ρητά παραδέχεται με την Υπεράσπισή της, αρνείται όλους και κάθε ένα χωριστά τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο Ενάγοντας στην Έκθεση Απαίτησης του.
  12. Η Εναγόμενη αγνοεί και συνεπώς αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 1 της Έκθεσης Απαίτησης του Ενάγοντα.
  13. Η Εναγόμενη παραδέχεται το περιεχόμενο της παραγράφου 2 της Έκθεσης Απαίτησης του Ενάγοντα.
  14. Από το περιεχόμενο της παραγράφου 3 της Έκθεσης Απαίτησης του Ενάγοντα, η Εναγόμενη παραδέχεται μόνο ότι κατά ή περί τις 23/05/2008 ενώ οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΖΖ 698 επί της Λεωφόρου Σπύρου Κυπριανού στη Λεμεσό με δυτική κατεύθυνση, επήλθε σύγκρουση με το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΗΗ 172 που οδηγούσε ο Ενάγοντας. Το λοιπό περιεχόμενο της εν λόγω παραγράφου η Εναγόμενη το αρνείται.
  15. Η Εναγόμενη αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 4 της Έκθεσης Απαίτησης και ειδικότερα αρνείται όλες και κάθε μία χωριστά τις λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου και Κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων της, όπως αυτές εκτίθενται στην ίδια παράγραφο υπό τα στοιχεία (α) μέχρι και (λ).
  16. Περαιτέρω, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι το αξίωμα «το πράγμα ομιλεί εφ εαυτού» (RES IPSA LOQUITUR) που αναφέρεται στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα ιδιαίτερα εκ του γεγονότος που ο ίδιος ο ενάγοντας δίδει πολλαπλές λεπτομέρειες της ισχυριζόμενης αμέλειας ή παραβάσεως των εκ του Νόμου και κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων της Εναγόμενης.
  17. Η Εναγόμενη αρνείται το περιεχόμενο της παραγράφου 6 της έκθεσης Απαίτησης καθώς επίσης όλες και κάθε μια χωριστά τις λεπτομέρειες σωματικών βλαβών και ειδικών βλαβών του Ενάγοντα που εκτίθενται και/ή περιγράφονται υπό τα στοιχεία Α μέχρι και Γ. Περαιτέρω και άνευ βλάβης της γενικότητας της πιο πάνω άρνησης η Εναγόμενη ισχυρίζεται, ότι αν ήθελε αποδειχθεί ότι προκλήθηκαν στον Ενάγοντα οποιεσδήποτε ζημιές και σωματικοί τραυματισμοί από το επίδικο δυστύχημα, γεγονός που εν πάση περιπτώσει αρνείται, οι ισχυρισμοί που προβάλλονται είναι υπερβολικοί και/ή διογκωμένοι. Όσον αφορά τους ισχυριζόμενους τραυματισμούς του ενάγοντα, η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι οι ισχυριζόμενοι τραυματισμοί και/ή ορισμένοι από αυτούς προϋπήρχαν και/ή είναι άσχετοι με το επίδικο δυστύχημα και/ή είναι εκ των υστέρων σκέψεις και ευρήματα με σκοπό τη διεκδίκηση αποζημιώσεων και καλεί τον Ενάγοντα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του.
  18. Η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι το επίδικο δυστύχημα επεσυνέβη από την αποκλειστική αμέλεια και/ή σε μεγάλο βαθμό συντρέχουσα αμέλεια και/ή παράβαση των εκ του νόμου και κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του Ενάγοντα. Λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παραβάσεως των εκ του Νόμου και Κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του Ενάγοντα α) Σταμάτησε απότομα και/ή χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση περί της προθέσεως του να σταματήσει. β) Παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα τον κίνδυνο και να προβεί σε οποιαδήποτε αποτρεπτική κίνηση ή ενέργεια και/ή να προβεί σε οποιοδήποτε ελιγμό και/ή χειρισμό του οχήματος του έτσι ώστε να αποφευχθεί η σύγκρουση. γ) Οδηγούσε το όχημα του χωρίς να εποπτεύει και/ή χωρίς να έχει τη δέουσα εποπτεία και/ή χωρίς να λαμβάνει υπόψη τους άλλους που χρησιμοποιούσαν τον εν λόγω δρόμο. δ) Χρησιμοποιούσε τα φρένα του οχήματος του και σταμάτησε απότομα καθώς προχωρούσε και άνευ οποιουδήποτε λόγου και χωρίς να δώσει οποιαδήποτε σήμανση στα αμέσως επόμενα οχήματα που τον ακολουθούσαν. ε) Οδηγούσε με ελαττωματικούς λαμπτήρες φρένων. στ) Παρέλειψε να έχει ή να τηρεί οποιοδήποτε ή επαρκή έλεγχο του οχήματος το οποίο οδηγούσε. ζ) Αιφνιδίασε του οδηγούς που τον ακολουθούσαν χωρίς να τους δώσει καμία ευκαιρία να αντιδράσουν, φέροντας τους σε κατάσταση που δεν μπορούσαν να πράξουν οτιδήποτε για να αποφύγουν το δυστύχημα. η) Παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία ή οποιαδήποτε μέτρα για να καταστήσει εμφανείς τις προθέσεις του. θ) Δεν έλαβε καθόλου υπόψη την τροχαία κίνηση που υπήρχε ή που αναμενόταν να υπάρχει στο δρόμο που προαναφέρθηκε και πιο ειδικά στο σημείο του δρόμου που συνέβηκε η σύγκρουση. ι) Δεν ενήργησε ως θα έπραττε ένας συνετός και σώφρων οδηγός κατά τη στιγμή του δυστυχήματος για να αποφύγει τούτο. κ) Παρέλειψε να τηρεί ασφαλή απόσταση και/ή επαρκή απόσταση από το προπορευόμενο όχημα. λ) Οδηγούσε πολύ πλησίον του προπορευόμενου οχήματος. μ) Παρέλειψε να δείξει την ενδεικνυόμενη υπό τις περιστάσεις και/ή οποιαδήποτε λογική φροντίδα και/ή προσοχή και/ή να πάρει όλες τις αναγκαίες προφυλάξεις προς αποφυγή της σύγκρουσης. ν) Γενικά οδηγούσε με αμέλεια, χωρίς την αναγκαία ή απαραίτητη φροντίδα και προσοχή και/ή κατά παράβαση του Νόμου και των κανονισμών της τροχαίας κίνησης.
  19. Η Εναγόμενη επαναλαμβάνει τους πιο πάνω ισχυρισμούς και αρνείται όλες και κάθε μία τις αξιώσεις και αιτούμενες θεραπείες του Ενάγοντα που αναφέρονται υπό τα στοιχεία (Α) μέχρι και (Δ) ως εάν αυτές εκτίθενται και αντικρούονται διαδοχικά στην έκταση που αυτές δεν συνάδουν με το περιεχόμενο της Έκθεσης Υπεράσπισης». Στην απάντησή του στην υπεράσπιση ο Ενάγοντας αναφέρει ότι: «
  20. Ο Ενάγοντας επαναλαμβάνει και υιοθετεί τόσον όλους μαζί και το καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του που περιέχονται στις παραγράφους 1 μέχρι 4 (και των ισχυρισμών των δύο αυτών παραγράφων συμπεριλαμβανομένων) καθώς και όλες ανεξαίρετα τις περιεχόμενες στην παράγραφο 4 λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των νομικών καθηκόντων της Εναγόμενης ως οδηγού του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΕΖΖ 698 όπως και όλες τις περιεχόμενες στην ίδια παράγραφο λεπτομέρειες σωματικών βλαβών και λεπτομέρειες ειδικών ζημιών του Ενάγοντα όσο και το περιεχόμενο όλων μαζί και κάθε μιας ξεχωριστά των θεραπειών των παραγράφων Α, Β, Γ και Δ του παρακλητικού και/ή καταληκτικού της Έκθεσης Απαίτησςη και αρνείται κατηγορηματικά και απορρίπτει όλους μαζί και το καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης που περιέχονται στις παραγράφους 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 (συμπεριλαμβανομένων και όλων ανεξαίρετα και κάθε μίας ξεχωριστά των περιεχομένων σ΄ αυτήν λεπτομερειών των υποπαραγράφων α μέχρι ν) και 9 της Έκθεσης Υπεράσπισης στο βαθμό και/ή έκταση που οι ισχυρισμοί της Εναγόμενης δεν συνάδουν και/ή είναι αντίθετοι και/ή συγκρούονται με τους δικούς τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης του.
  21. Με βάση τα πιο πάνω ο Ενάγοντας αιτείται την απόρριψη της Έκθεσης Υπεράσπισης της Εναγομένης ως νομικά και ουσιαστικά αβάσιμης και/ή αστήρικτης και/ή ενοχλητικής και/ή αδικαιολόγητης και αιτείται περαιτέρω έκδοσην απόφασης σε βάρος της Εναγόμενης σύμφωνα με τις θεραπείες των υποπαραγράφων Α, Β, Γ και Δ της Έκθεσης Απαίτησης του». Μαρτυρικό υλικό Για την απόδειξη της υπόθεσης του Ενάγοντα έδωσε ένορκη μαρτυρία ο ίδιος (Μ.Ε.1) και οι Μιχάλης Μιχαήλ (Μ.Ε.2), Κωστάκης Χατζηβασίλης (Μ.Ε.3), Ανδρέας Παναγιώτου (Μ.Ε.4) και Πίπης Αργυρόπουλος (Μ.Ε.5). Για την υπεράσπιση δεν έδωσε ένορκη μαρτυρία κανένας μάρτυρας. Πέραν των πιο πάνω προφορικών μαρτυριών κατατέθηκαν συνολικά και δεκατέσσερα

(14)τεκμήρια. Ολα όσα ανέφεραν οι μάρτυρες έχουν καταγραφεί αυτολεξεί στα πρακτικά της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια, στο σύνολό τους από το Δικαστήριο και δεν θεωρείται απαραίτητο να επαναληφθούν στο σύνολό τους στην παρούσα απόφαση. Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψή της. Αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην ενώπιόν του μαρτυρία και με νομική και ουσιαστική επιχειρηματολογία υποστήριξαν την αποδοχή των εκατέρωθεν θέσεών τους. Επίδικα θέματα Τα επίδικα θέματα αυτής της υπόθεσης είναι: Α) Το εάν και κατά πόσο ο Ενάγοντας τραυματίσθηκε στο επίδικο δυστύχημα και εάν πράγματι τραυματίσθηκε ο προσδιορισμός των σωματικών βλαβών που υπέστη, Β) Το εάν και κατά πόσο ο Ενάγοντας δικαιούται να αποζημιωθεί για τις ζημιές του αυτοκινήτου του με αρ. εγγραφής ΚΗΗ 172 και Γ) Η κατάληξη στα συγκεκριμένα ποσά των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων που δικαιούται. Και αυτό διότι στις 13.02.2014 η ευπαίδευτη δικηγόρος της Εναγόμενης δήλωσε ενώπιον του δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη φέρει πλήρη ευθύνη για την πρόκληση του επίδικου δυστυχήματος. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να ακούσω με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν δια ζώσης ενώπιόν μου, παρακολούθησα τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και κατά συνέπεια είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία τους, αντιπαραβάλλοντας τους ισχυρισμούς τους, τόσο σε σχέση με τις δικογραφημένες θέσεις τους, όσο και με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιόν μου. Ο Ενάγοντας (Μ.Ε.1) στην κυρίως εξέτασή του υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης (Τεκ.1) και κατέθεσε τα Τεκ. 2,3,4,5,6,7 και 8 και τα Τεκμήρια Α,Β,Γ και Δ για αναγνώριση. Στη γραπτή του δήλωση (Τεκ.1), σε σχέση με τις σωματικές βλάβες και τις ζημιές που υπέστη συνεπεία του δυστυχήματος, ισχυρίζεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο για την πιο πάνω αγωγή ήταν καθόλα υγιής και αρτιμελής, είχε ηλικία 34 ετών και ήταν ιδιοκτήτης και οδηγός του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΚΗΗ
  1. Σαν αποτέλεσμα του δυστυχήματος ήταν να τραυματιστεί και να υποστεί σοβαρές σωματικές βλάβες όπως αναγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά που κατέθεσε ως τεκμήρια και περαιτέρω υπέφερε και θα υποφέρει και στο μέλλον από πόνο, οδύνη και ταλαιπωρία, το δε αυτοκίνητό του υπέστη εκτεταμένες ζημιές και περαιτέρω υποβλήθηκε και θα υποβάλλεται και στο μέλλον σε απώλεια και έξοδα. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας του εξετάσθηκε και επανεξετάσθηκε από διάφορους γιατρούς, όπως τον Ορθοπεδικό Χειρούργο Δρ. Πίπη Αργυρόπουλο (Μ.Ε.5), το Νευρολόγο-Ψυχίατρο Δρ. Κωστάκη Χατζηβασίλη (Μ.Ε.3), το Χειρούργο-Ωτορινολαρυγγολόγο Δρ. Κωστάκη Κωνσταντίνου και από τον Ειδικό Χειρούργο Τραυματολόγο Δρ. Ανδρέα Παναγιώτου (Μ.Ε.4). Επίσης υποβλήθηκε, τόσο σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, όσο και σε μαγνητική τομογραφία αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης στο Ιδιωτικό Νοσοκομείο ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ ΥΓΕΙΑ στη Λεμεσό. Για τις ως άνω ειδικές ζημιές του πλήρωσε για ιατρικά έξοδα το ποσό των €1285,00, για μαγνητική τομογραφία το ποσό των €740,00, για φυσιοθεραπεία το ποσό των €500,00 και για την επιδιόρθωση των ζημιών του αυτοκινήτου του το ποσό των €4.915,63, σύνολο €7440,
  2. Στην κυρίως εξέτασή του ισχυρίσθηκε ότι ήταν τόσο δυνατό το χτύπημα που πήγε μπρός και πίσω, έσπασε η μαξιλάρα, χτύπησε το κεφάλι του, ζαλίστηκε, σκοτεινιάσαν ούλα εκείνη τη στιγμή, ένοιωθε βουητό στο αυτί του, τα χέρια του μούδιασαν και ακολούθως βγήκε από το αυτοκίνητο. Είχε τάση για εμετό και ζαλιζόταν πολύ. Ακολούθως τον πήραν στο Νοσοκομείο. Μετά που πέρασε η ώρα πονούσε στον αυχένα και δεν μπορούσε να κουνήσει το κεφάλι του. Στο Γενικό Νοσοκομείο τον εξέτασαν, αλλά δεν έμεινε ικανοποιημένος από τη σημασία που του έδωσαν και έφυγε. Του έδωσαν πιστοποιητικό ασθενείας, το οποίο κατέθεσε ως τεκμήριο (Τεκ. 2). Την επομένη πήγε στον Πίπη Αργυρόπουλο (Μ.Ε.5). Είχε αφόρητους πόνους, δεν μπορούσε να κουνήσει το κεφάλι του, ένοιωθε ζαλάδες και βουητά στο αυτί. Ακολούθως πήγε και σε άλλο γιατρό. Επισκέφθηκε τον κ. Χατζηβασίλη (Μ.Ε.3) διότι είχε ζαλάδες, διαταραχές μνήμης και δεν θυμόταν πολλά πράγματα, πήγε σε λαρυγγολόγο (Κωνσταντίνου), λόγω του βουητού που είχε στο αυτί και στον Αντρέα Παναγιώτου (Μ.Ε.4) λόγω της δυσκαμψίας που είχε στον αυχένα. Τον Κωνσταντίνου τον πλήρωσε (Τεκ. 3). Τον Χατζηβασίλη τον πλήρωσε μια επίσκεψη (Τεκ. 4). Το φυσιοθεραπευτήριο το πλήρωσε (Τεκ. 5). Εκεί, όπως είπε, τον παρέπεμψε ο ορθοπεδικός. Ισχυρίσθηκε ότι έκανε φυσιοθεραπείες, αλλά δεν θυμόταν πόσες και αναρωτήθηκε εάν έκανε
  3. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι επισκέφθηκε φαρμακείο για να αγοράσει φάρμακα (Τεκ. 6). Όπως είπε έκανε και άλλες εξετάσεις και έκανε MRI αυχένα και εγκεφάλου στην Πολυκλινική (Τεκ. 7 και 8). Στη συνέχεια ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ως Τεκ. Α,Β,Γ και Δ για αναγνώριση τα ιατρικά πιστοποιητικά των θεραπόντων ιατρών του. Όπως ισχυρίσθηκε αυτά που ένοιωθε μετά το δυστύχημα εξακολουθεί να τα έχει μέχρι σήμερα. Νοιώθει δυσκαμψία στον αυχένα, εξακολουθούν οι ζαλάδες, τα βουητά στο αυτί είναι πιο έντονα το βράδυ, αισθάνεται υπνηλία, δεν μπορεί να είναι στον ήλιο πολλή ώρα και στη βάδιση δεν έχει ισορροπία. Σε σχέση με τις ζημιές του αυτοκινήτου του ανέφερε ότι δεν αποζημιώθηκε από την Εναγόμενη. Όπως είπε είχε ασφάλεια full, έφτιαξε το αυτοκίνητο η ασφάλειά του και του έστειλε επιστολή πόσα πλήρωσε. Στην αντεξέτασή του o M.E.1 ισχυρίσθηκε ότι μετά το δυστύχημα κατέβηκε κάτω από το αυτοκίνητό του, μαζεύτηκαν στο σημείο κάποιοι άνθρωποι και ειδοποιήθηκε ασθενοφόρο. Ο ίδιος δεν ήξερε κανένα. Ηρθε η αστυνομία και το ασθενοφόρο. Στο Νοσοκομείο τον πήρε ο αδελφός του, λίγο χρόνο μετά. Ο ίδιος του τηλεφώνησε. Δεν ήταν εκεί. Δεν θυμόταν όμως πόσο χρόνο μετά ήρθε. Στο Νοσοκομείο γράφτηκε στις πρώτες βοήθειες. Ο ίδιος έδωσε τα στοιχεία του. Δεν θυμόταν το όνομα του γιατρού που τον εξέτασε. Θυμόταν όμως ότι του είπε ότι είχε πόνους στον αυχένα. Ο γιατρός του έπιασε την πίεση, τον κοίταξε στα μάτια και είδε εάν κουνούσε το κεφάλι του. Μετά που τελείωσε η εξέταση έφυγε. Στο σπίτι του τον πήρε ο αδελφός του. Το αυτοκίνητό του το πήρε ο αδελφός του στον ισιωτή. Εμεινε το βράδυ στο σπίτι και την επόμενη μέρα επισκέφθηκε το Μ.Ε.
  4. Ο Μ.Ε.5 τον έβαλε να κάνει δεξιά αριστερά πάνω κάτω το κεφάλι του. Βασικά, όπως ανέφερε, τον κοίταξε εάν είχε και άλλα κτυπήματα. Του έγραψε αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Του είπε να βάλει κολάρο, να κάνει φυσιοθεραπείες και να είναι ήσυχος στο σπίτι. Όπως ανέφερε, ο Μ.Ε.5 του είπε να κάνει κάποιες ασκήσεις για τον αυχένα, τις οποίες ξέρει ο φυσιοθεραπευτής. Στη συνέχεια ο Μ.Ε.1 ισχυρίσθηκε ότι έκανε φυσιοθεραπείες στους Στούππα και Καραολή. Εκεί, όπως είπε, έχει διάφορους (φυσικοθεραπευτές). Και ο Γιώργος Στούππας και άλλοι. Πήγε, όπως ισχυρίσθηκε, αρκετές φορές. Δεν τις μετρούσε. Πήγαινε μέρα παρά μέρα. Του έκαναν θεραπεία με λάμπες, κρέμες, μασάζ στο σβέρκο και στην πλάτη και ασκήσεις. Όπως ανέφερε, ο Μ.Ε.5 του έδωσε αντιφλεγμονώδη φάρμακα και παυσίπονα, χωρίς να θυμάται ποια ακριβώς φάρμακα ήταν, τα οποία έπαιρνε για ένα με ενάμιση μήνα. Στο Μ.Ε.5 πήγε πάλι στο μήνα και στον ενάμιση μήνα, όποτε του έλεγε. Δεν θυμόταν όμως συνολικά πόσες φορές πήγε. Τη δεύτερη φορά, όπως είπε, πήγε για εξέταση. Σύμφωνα με το Μ.Ε.1, ο Μ.Ε.5 είδε ότι υπήρχαν οι δυσκαμψίες στον αυχένα και του είπε να είναι ήσυχος, να μην κάνει τίποτα και να δουν πως θα εξελιχθεί η κατάστασή του. Και τις επόμενες φορές ο Μ.Ε.5 είδε ότι είχε δυσκαμψία και του έλεγε τα ίδια λόγια, να μην πιάνει κάτι και εάν έχει πόνους να παίρνει τα φάρμακα. Ακολούθως ο Μ.Ε.1 ισχυρίσθηκε ότι τις επόμενες μέρες μετά το δυστύχημα πήγε στο Μ.Ε.3, διότι είχε κάποια συμπτώματα. Σκοτείνιαζαν τα μάτια του, το φως του για κάποια δευτερόλεπτα, είχε υπνηλία, ζαλάδες και διαταραχή μνήμης. Πιο συγκεκριμένα δεν θυμόταν καλά τις ημέρες εκείνες μετά το δυστύχημα. Επιανε τον εαυτό του ότι δεν θυμόταν πολλά πράγματα, ξεχνούσε. Όπως είπε π.χ. δεν θυμόταν τότε τις ενέργειες που είχαν γίνει για το αυτοκίνητό του. Σήμερα όμως, όπως είπε, θυμήθηκε διότι μίλησε ξανά με τον αδελφό του και του είπε τι έκανε. Σύμφωνα με το Μ.Ε.1, ο Μ.Ε.3 τον κτυπούσε στα γόνατα με το σφυράκι, τον κοιτούσε στα μάτια και γενικά τους έκανε ότι εξετάσεις κάνει ένας νευρολόγος, δηλ. να τον βάλει να περπατήσει σε ευθεία, να του κτυπήσει στα γόνατα και να κινήσει τα χέρια του. Στη συνέχεια ο Μ.Ε.1 ισχυρίσθηκε ότι δεν θυμόταν εάν του έκαναν ακτινογραφίες στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, ότι δεν έκανε ακτινογραφίες, ότι δεν θυμόταν πόσο καιρό έκανε φυσιοθεραπείες και ότι δεν θυμόταν τι έγραφε το report του MRI, διότι, όπως είπε, αυτός απλά το πήρε στους γιατρούς. Ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι το MRI εγκεφάλου το πήγε στο Μ.Ε.3 και το MRI αυχένα στο Μ.Ε.
  5. Όπως ισχυρίσθηκε, χωρίς να είναι βέβαιος, ο Μ.Ε.5, δεν του είπε να κάνει MRI, συγκεκριμένα είπε ότι δεν θυμόταν. Επίσης ανέφερε, ότι δεν θυμόταν πότε πήγε το MRI εγκεφάλου στο Μ.Ε.3, ούτε θυμόταν εάν πήγε στο Μ.Ε.3 πριν να κάνει το MRI. Σε σχέση με τον αριθμό των επισκέψεών του στο Μ.Ε.3 ισχυρίσθηκε επίσης ότι δεν θυμόταν, λέγοντας ότι όταν του ζητούσε να πάει πήγαινε. Στη συνέχεια ανέφερε ότι ο Μ.Ε.3 τη δεύτερη φορά που τον εξέτασε τον κοίταξε όπως την πρώτη. Ο ίδιος του έλεγε ότι σκοτείνιαζε. Ο Μ.Ε.3 του είπε να είναι ήσυχος, να μην κάνει πολλά πράγματα, να μην βγαίνει στον ήλιο και να απέχει από κάποιες δραστηριότητες. Σύμφωνα με το Μ.Ε.1, όταν πήρε το MRI εγκεφάλου στο Μ.Ε.3 αυτός το διάβασε, αλλά δεν θυμάται τι του είπε. Ο Μ.Ε.1 ισχυρίσθηκε ότι το βουητό προέκυψε από την ίδια στιγμή μετά το δυστύχημα και μάλιστα ήταν έντονο. Μπορεί, όπως είπε, να το ανέφερε στο Νοσοκομείο, αλλά έδωσαν περισσότερη έμφαση στον αυχένα, διότι ο περισσότερος πόνος ήταν εκεί. Επικεντρώθηκαν στο αυχένα, διότι πονούσε πολύ και δεν έδωσαν σημασία, ούτε στις αναγούλες, ούτε στο σκοτείνιασμα. Επέμεινε ότι μέχρι σήμερα τον ενοχλεί το αυτί του, τον ενοχλούσε, όπως είπε, τη νύχτα που έγινε το δυστύχημα και την επόμενη και τη μεθεπόμενη. Στον ΟΡΥΛΑ πήγε όταν συνέχιζε το βουητό, κατάλαβε ότι δεν περνά και αποφάσισε να το ψάξει. Δεν θυμόταν την ημερομηνία, δεν ήταν όμως ούτε την επόμενη, ούτε τη μεθεπόμενη ημέρα από το δυστύχημα. Όπως είπε, δεν πονούσε, αλλά ένοιωθε ένα άσχημο βουητό. Ο ΟΡΥΛΑ του έκανε κάποιες εξετάσεις, ακουογραφήματα και του έγραψε σταγόνες. Δεν θυμόταν όμως ποια ήταν τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Ο ισχυρισμός ήταν ότι πήγαινε στους γιατρούς γιατί είχε ενοχλήσεις και ήθελε να μάθει τι έχει. Δεν θυμόταν πότε ξαναπήγε στον ΟΡΥΛΑ ούτε πόσες φορές πήγε, ούτε πότε πήγε τελευταία φορά. Πέρσι και πρόπερσι όμως δεν πήγε. Επέμεινε όμως ότι τον ενοχλεί το αυτί του, παρόλο που έκανε ότι του είπε, δηλ. έβαλε τις σταγόνες, που του είχε πει ο γιατρός. Σύμφωνα με το Μ.Ε.1 το Μ.Ε.4 τον επισκέφθηκε δυο χρόνια μετά το δυστύχημα, διότι συνέχιζε η δυσκαμψία και στο φυσιοθεραπευτήριο δεν πήγε μετά τις 20 επισκέψεις. Ο Μ.Ε.4 τον εξέτασε και του είπε να κάνει MRI αυχένα. Το έκανε στην Πολυκλινική και του πήρε το report. Ο ίδιος δεν το διάβασε. Ο Μ.Ε.4 του είπε ότι τέτοιες περιπτώσεις, όταν περάσουν τα δυο χρόνια και υπάρχουν δυσκαμψίες μένουν μόνιμες. Επίσης του είπε να πίνει αντιφλεγμονώδη φάρμακα για τον πόνο. Συζήτησαν για φυσιοθεραπεία, αλλά δεν έκανε, διότι δεν θα άλλαζε κάτι. Ο Μ.Ε.1 του είπε ότι έκανε αρκετές και δεν είδε διαφορά. Ο Μ.Ε.4 του είπε ότι είναι στη δική του ευχέρεια εάν θα κάνει ή όχι, αλλά ο Μ.Ε.1 δεν έκανε. Ισχυρίσθηκε ότι αγόρασε μόνο κάποια φάρμακα που είπε ο Μ.Ε.4, καθώς, όπως είπε, κάποια μπορεί να τα είχε. Στη συνέχεια ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι το 2008 θυμάται ότι έπαιρνε δυο διαφορετικά χάπια, αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα και, σχολιάζοντας την απόδειξη (Τεκ. 6), ότι δεν θυμάται εάν σε αυτή αναγράφονται και φάρμακα για το στομάχι. Επέμεινε ότι το Μ.Ε.4 τον επισκέφθηκε, διότι είχε ενοχλήσεις στον αυχένα, συνεπεία του δυστυχήματος και ότι, μέχρι σήμερα καθημερινά έχει ζαλάδες, υπνηλία, δεν μπορεί να εκτεθεί στον ήλιο και δεν έχει ισορροπία στη βάδιση. Αξίζει να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι για το τελευταίο του παράπονο του ζητήθηκε από την ευπαίδευτη δικηγόρο της Εναγομένης να περπατήσει στην αίθουσα του δικαστηρίου και κατά, κοινή ομολογία όλων, συμπεριλαμβανομένου του ευπαίδευτου δικηγόρου του, δεν φάνηκε να αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα στη βάδιση. Στο τέλος της αντεξέτασής του ο Μ.Ε.1 παραδέχθηκε ότι είχε και άλλο ατύχημα με το αυτοκίνητο μετά το 2008, στο οποίο όμως δεν τραυματίσθηκε, και ότι το Τεκ. 2, στο οποίο αναφέρεται ως διάγνωση θλάση αυχένα από τροχαίο ατυχήματος (Road Traffic Accident (R.T.A.)), του το έδωσαν στις Πρώτες Βοήθειες το ίδιο βράδυ του δυστυχήματος. Από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Ενάγοντα το δικαστήριο καταλήγει στις ακόλουθες επισημάνσεις: 1) Οι ισχυρισμοί του, ότι ήταν τόσο δυνατό το χτύπημα που πήγε μπρός και πίσω, έσπασε η μαξιλάρα, χτύπησε το κεφάλι του, ζαλίστηκε, σκοτεινιάσαν ούλα εκείνη τη στιγμή, ένοιωθε βουητό στο αυτί του, τα χέρια του μούδιασαν και ότι είχε τάση για εμετό και ζαλιζόταν πολύ, δεν φαίνονται να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, διότι (α) παρόλο που στον τόπο του δυστυχήματος έσπευσε ασθενοφόρο, ο Ενάγοντας δεν διακομίσθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού με αυτό, αλλά με το αυτοκίνητο του αδελφού του, προφανώς, διότι κρίθηκε ότι δεν επρόκειτο για σοβαρό περιστατικό και (β) στο πιστοποιητικό ασθενείας (Τεκ. 2), που εκδόθηκε από το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, αμέσως μετά την εξέταση του Ενάγοντα, η διάγνωση ήταν ότι ο μόνος τραυματισμός που υπέστη ο Ενάγοντας ήταν θλάση αυχένα. 2) Ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού δεν έμεινε ικανοποιημένος από τη σημασία που του έδωσαν και έφυγε, κρίνεται ότι δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και ότι είναι εκ των υστέρων σκέψη, προκειμένου να καταρρίψει την ούτως ή άλλως αναντίλεκτη μαρτυρία, που ο ίδιος προσκόμισε στο δικαστήριο, με την κατάθεση του Τεκ. 2 και τη συναφή διάγνωση για τη θλάση αυχένα. Προς επίρρωση αυτής της εκτίμησης του δικαστηρίου αναφέρεται ότι αποτελεί ισχυρισμό του ίδιου του Ενάγοντα, ότι το μόνο παράπονο που θυμάται ότι έκανε στο γιατρό που τον εξέτασε στις Πρώτες Βοήθειες ήταν ότι πονούσε στον αυχένα, για το οποίο προφανώς εξετάσθηκε και διαγνώσθηκε η θλάση στον αυχένα. 3) Η πιο πάνω μαρτυρία του ίδιου του Ενάγοντα ότι το μόνο παράπονο που έκανε στο γιατρό στις Πρώτες Βοήθειες ήταν ότι πονούσε στον αυχένα καταδεικνύει, έτι περαιτέρω, ότι οι ισχυρισμοί του ότι ζαλίστηκε, ότι ένοιωθε βουητό στο αυτί του, ότι τα χέρια του μούδιασαν και ότι είχε τάση για εμετό και ζαλιζόταν πολύ, μετά το δυστύχημα, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. 4) Το δικαστήριο βασιζόμενο στην ίδια μαρτυρία του Ενάγοντα κρίνει ότι οι ισχυρισμοί του, ότι το βουητό προέκυψε από την ίδια στιγμή μετά το δυστύχημα και μάλιστα ήταν έντονο, ότι μπορεί να το ανέφερε στο Νοσοκομείο, αλλά έδωσαν περισσότερη έμφαση στον αυχένα, διότι ο περισσότερος πόνος ήταν εκεί και ότι επικεντρώθηκαν στο αυχένα, διότι πονούσε πολύ και δεν έδωσαν σημασία, ούτε στις αναγούλες, ούτε στο σκοτείνιασμα, αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. 5) Ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού δεν του έκαναν ακτινογραφίες έρχεται σε αντίφαση με τον ισχυρισμό του Μ.Ε.5 ότι στο Νοσοκομείο Λεμεσού του έκαναν ακτινογραφίες, οι οποίες μάλιστα ήταν αρνητικές για κάταγμα. 6) Οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα, ότι δεν θυμάται ποια ακριβώς φάρμακα του έδωσε ο Μ.Ε.5, ότι δεν θυμάται πόσες φορές επισκέφθηκε το Μ.Ε.5, ότι δεν θυμόταν καλά τις ημέρες μετά το δυστύχημα, ότι δεν θυμάται πόσες φορές έκανε φυσιοθεραπείες, ότι δεν θυμάται τι έγραφε στο χαρτί του MRI, ότι δεν θυμάται εάν ο Μ.Ε.5 του είπε να κάνει MRI, ότι δεν θυμάται πότε πήγε το MRI εγκεφάλου στο Μ.Ε.3, ότι δεν θυμάται εάν πήγε στο Μ.Ε.3 πριν να κάνει το MRI, ότι δεν θυμάται τον αριθμό των επισκέψεών του στο Μ.Ε.3, ότι δεν θυμάται τι του είπε ο Μ.Ε.3 όταν διάβασε το MRI εγκεφάλου, ότι δεν θυμάται πότε ξαναπήγε στον ΟΡΥΛΑ ούτε πόσες φορές πήγε, ούτε πότε πήγε τελευταία φορά και ότι δεν θυμάται εάν στην απόδειξη (Τεκ. 6) αναγράφονται και φάρμακα για το στομάχι, κρίνεται ότι αποτελούν προσπάθεια του Ενάγοντα να υπεκφύγει να τοποθετηθεί ξεκάθαρα στα συγκεκριμένα ζητήματα και ότι αποδυναμώνουν την εκδοχή του. 7) Ο Ενάγοντας σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του δεν αναφέρθηκε σε οποιοδήποτε πρόβλημα, είτε υπό τη μορφή πόνου, είτε υπό τη μορφή ενόχλησης, στην οσφυική μοίρα της σπονδυλικής του στήλης, ούτε ανέφερε ότι έκανε οποιοδήποτε ανάλογο παράπονο σε οποιονδήποτε από τους θεράποντες ιατρούς του. Η εκδοχή του Ενάγοντα, σε σχέση με αυτό το ζήτημα, έρχεται σε αντίφαση, με τη μαρτυρία του Μ.Ε.5 (Τεκ. 14), ότι, όταν τον επισκέφθηκε ο Ενάγοντας την επόμενη ημέρα του δυστυχήματος υπήρχε «έντονος τοπική ευαισθησία μυικός σπασμός και επώδυνος περιορισμός της κινητικότητας της αυχενικής και οσφυικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με αντανάκλασιν του πόνου στα άνω και κάτω άκρα κατά τις ακραίες κινήσεις της σπονδυλικής στήλης». 8) Ο Ενάγοντας δεν ισχυρίσθηκε στη μαρτυρία του ότι ο γιατρός των Πρώτων Βοηθειών του συνέστησε να φορέσει κολάρο ή ότι όταν επισκέφθηκε το Μ.Ε.5 την επομένη του δυστυχήματος φορούσε κολάρο. Η μαρτυρία του αυτή έρχεται σε αντίφαση με τον ισχυρισμό του Μ.Ε.5 ότι ο Ενάγοντας, όταν απελύθη από τις πρώτες βοήθειες του συνέστησαν χρήση προστατευτικού για τον αυχένα κολάρου και ότι όταν τον επισκέφθηκε έφερε προστατευτικό μαλακό κολάρο. 9) Ο ισχυρισμός του Ενάγοντα ότι επισκέφθηκε ΟΡΥΛΑ, λόγω του ότι αισθανόταν βουητό στο αυτί του, συνεπεία του δυστυχήματος, πρόβλημα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, παρέμεινε αναπόδεικτος, καθώς ο συγκεκριμένος γιατρός δεν κλήθηκε να δώσει μαρτυρία στο δικαστήριο και το ιατρικό του πιστοποιητικό, το οποίο κατέθεσε ο Ενάγοντας, έχει παραμείνει τεκμήριο για αναγνώριση. 10) Ο ισχυρισμός του Ενάγοντα για τις φυσιοθεραπείες τις οποίες έκανε και το ποσό των €500,00 που πλήρωσε, ως το περιεχόμενο του Τεκ. 5, που ο ίδιος κατέθεσε στο δικαστήριο, έχει παραμείνει αναπόδεικτος, ενόψει του ότι το συγκεκριμένο τεκμήριο κατατέθηκε μεν χωρίς ένσταση, αλλά όχι για την αλήθεια του περιεχομένου του, αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση και ο συγκεκριμένος φυσιοθεραπευτής ή φυσιοθεραπευτές δεν κλήθηκαν να δώσουν μαρτυρία στο δικαστήριο. 11) Από τη μαρτυρία του Μ.Ε.5 προκύπτει ότι η τελευταία φορά που τον επισκέφθηκε ο Ενάγοντας ήταν στις 30.06.2008, από τη μαρτυρία του Μ.Ε.3 προκύπτει ότι η τελευταία φορά που τον επισκέφθηκε ο Ενάγοντας ήταν στις 26.09.2008 και από τη μαρτυρία του Μ.Ε.4 προκύπτει ότι τον επισκέφθηκε για πρώτη φορά στις 04.08.
  6. Το γεγονός αυτό δημιουργεί εύλογα και αμφιβολίες για την πειστικότητα της εκδοχής του Ενάγοντα, καθώς, κρίνεται ότι εάν πράγματι αντιμετώπιζε όλα αυτά τα προβλήματα που ισχυρίσθηκε για όλο το χρονικό διάστημα από το δυστύχημα μέχρι και σήμερα αφενός μεν θα συνέχιζε να επισκέπτεται τους Μ.Ε.3 και 5 (σημειωτέον ότι ο Ενάγοντας δεν εξέφρασε κανένα παράπονο εναντίον τους για τη σημασία που του έδωσαν), αφετέρου δε, ακόμη και εάν δεν ήταν ικανοποιημένος από αυτούς, δεν θα άφηνε να περάσουν σχεδόν δυο χρόνια για να επισκεφθεί το Μ.Ε.
  7. 12) Η μαρτυρία του Ενάγοντα ότι για τις ζημιές του αυτοκινήτου του αποζημιώθηκε από την ασφαλιστική του εταιρεία (Ατλάντικ), λόγω του ότι είχε ασφάλεια περιεκτικής ευθύνης (full comprehensive) κρίνεται ότι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, καθώς, συνάδει και με τη μαρτυρία του Μ.Ε.
  8. Στη βάση των ανωτέρω παρατηρήσεων η μαρτυρία του Ενάγοντα (Μ.Ε.1), εκτός από το περιεχόμενο του Τεκ. 2 και το μέρος της μαρτυρίας του για την αποζημίωσή του από την ασφαλιστική του εταιρεία για τις ζημιές του αυτοκινήτου του, απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Ο Μιχάλης Μιχαήλ (Μ.Ε.2), στην κυρίως εξέτασή του, ανέφερε ότι ο Ενάγοντας είναι πελάτης του και ότι στις 23.05.2008 εμπλάκηκαν σε ατύχημα τα οχήματα με αρ. εγγραφής ΚΗΗ 172 και ΕΖΖ
  9. Η ασφάλεια του Ενάγοντα είχε περιεκτική κάλυψη, που καλύπτει τα πάντα. Το αυτοκίνητο επιδιορθώθηκε και ο Ενάγοντας πληρώθηκε το συνολικό ποσό των €5.300,00 για τις ζημιές του αυτοκινήτου του, το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί από τη Μινέρβα, που είναι η ασφαλιστική εταιρεία της Εναγομένης. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του ο Μ.Ε.2 κατέθεσε τα Τεκ. 9 και
  10. Πέραν των ανωτέρω ο Μ.Ε.2 ανέφερε ότι είχαν πρόβλημα με τον Ενάγοντα γιατί ήθελε αλλαγή της καρέκλας, που δεν δικαιολογείτο, ούτε τους ίδιους, ούτε από τη Μινέρβα και ότι επρόκειτο για ένα ποσό €400,
  11. Στην αντεξέτασή του ο Μ.Ε.2 παραδέχθηκε ότι στο Τεκ. 9 δεν γράφει, ούτε ημερομηνία, ούτε ποσό. Εξήγησε όμως ότι το ποσό δεν μπορούσε να το ξέρει ο πελάτης, διότι δεν είχε γίνει εκτίμηση και ότι την απαλλαγή την υπέγραψε ο Ενάγοντας πριν να πληρώσουν τις ζημιές. Ανέφερε επίσης ότι δεν ξέρει πότε παραδόθηκε το αυτοκίνητο και ότι στο Τεκ. 9 δεν γράφει για ποιο δυστύχημα υπογράφθηκε, εξηγώντας ότι αυτό το έκδωσε ο ισιωτής της Ατλάντικ. Σε σχέση με το Τεκ. 10 ανέφερε ότι τα εξαρτήματα τα πλήρωσε απευθείας η Ατλάντικ στον Πιλακούτα και ότι μετά έφερε ο ισιωτής το τιμολόγιό του. Το δυστύχημα, όπως είπε, έγινε στις 23.05.
  12. Ο Μ.Ε.2 εξήγησε ότι πρώτα κάνουν την επιδιόρθωση και μετά κλείνουν την εκτίμηση και ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση ενημέρωναν τον εκτιμητή της Μινέρβα και ότι όλα τα έγγραφα (τιμολόγια και αποδείξεις) του Τεκ. 10 αφορούν αυτό το ατύχημα και ότι όλα τα εξαρτήματα χρειάζονταν για να επιδιορθωθεί ορθά το αυτοκίνητο. Στην επανεξέτασή του ο Μ.Ε.2 ανέφερε ότι συμφώνησε και ο εκτιμητής της Μινέρβα με το ποσό και ότι εάν δεν πληρωθούν (εννοώντας την Ατλάντικ, δηλ. την ασφαλιστική εταιρεία του Ενάγοντα) θα στραφούν εναντίον του Ενάγοντα. Το δικαστήριο δεν έχει καμιά αμφιβολία και κανένα δισταγμό να κρίνει ότι ο Μ.Ε.2 είπε την αλήθεια στο δικαστήριο και κατά συνέπεια αποδέχεται τη μαρτυρία του. Αλλωστε η μαρτυρία του, παρά τις περί του αντιθέτου αιτιάσεις της ευπαίδευτης δικηγόρου της Εναγόμενης, στην αγόρευσή της, έχει παραμείνει επί της ουσίας αναντίλεκτη. Ο Κωστάκης Χατζηβασίλης (Μ.Ε.3) είναι Νευρολόγος-Ψυχίατρος. Στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι γνωρίζει τον Ενάγοντα, καθώς τον έχει εξετάσει και παρακολουθήσει συνεπεία ενός ατυχήματος του
  13. Αναγνώρισε το Ιατρικό του Πιστοποιητικό, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 12 και υιοθέτησε το περιεχόμενό του. Στην αντεξέτασή του ισχυρίσθηκε ότι είδε για πρώτη φορά τον Ενάγοντα στις 25.05.2008 και ότι ο Ενάγοντας τον επισκέφθηκε στο ιατρείο του 6 φορές. Είπε επίσης ότι ο Ενάγοντας είχε πάει στις Πρώτες Βοήθειες του Νοσοκομείου και απελύθη. Τον είχε εξετάσει νευρολογικά και τον συμβούλευσε να κάνει MRI εγκεφάλου, το οποίο έγινε στις 24.09.
  14. Όπως είπε, η νευρολογική εξέταση ξεκινά από την παρακολούθηση. Πήρε το ιστορικό του και προχώρησε στην εξέταση. Εξήγησε τι εξετάσεις έκανε την πρώτη φορά, αλλά δεν θυμόταν τι εξετάσεις έκανε τις επόμενες φορές, δεν νομίζει όμως, όπως είπε, ότι έκανε ότι την πρώτη φορά. Οσον αφορά τη θεραπεία είπε ότι του συνέστησε να συνεχίσει να παίρνει το καταφλάμ των 50 mg 3 φορές την ημέρα, να χρησιμοποιεί βοφιμέκ τζέλ, το κολάρο, ανάπαυση και να μην ξεκινήσει ακόμη φυσιοθεραπεία. Στις επόμενες εξετάσεις του είχε χορηγήσει και κράτιουμ των 5mg και επίσης επιπρόσθετα σολπαδεϊν όταν χρειαζόταν και να χρησιμοποιεί σε περίπτωση έντονου πόνου τις πάτσες φλικτών. Κατά τη γνώμη του Μ.Ε.3, μόλις χτυπήσει κάποιος θεωρεί ότι πρέπει να τύχει μερικές μέρες ησυχίας. Επίσης όταν κάποιος πονάει πολύ πρέπει να φοράει κολάρο, όχι συνέχεια. Σύμφωνα με το Μ.Ε.3, ο Ενάγοντας είχε κολάρο, όταν τον επισκέφθηκε και δεν του παρουσίασε πιστοποιητικό από το Νοσοκομείο. Κατά τις επανεξετάσεις παραπονιόταν για διαταραχές ύπνου, αλλά στην αρχή δεν του ανέφερε για πρόβλημα ύπνου. Σύμφωνα με το Μ.Ε.3, οι διαταραχές μνήμης του Ενάγοντα αφορούσαν (α) το διάστημα από την ώρα του ατυχήματος μέχρι που έφθασε στο Νοσοκομείο και (β) είχε πρόβλημα μνήμης και συγκέντρωσης στην καθημερινότητα μετά το ατύχημα που βελτιωνόταν. Ο Ενάγοντας του ανέφερε στην αρχή ότι είχε μεγάλες δυσκολίες στην καθημερινή του ζωή. Στη συνέχεια ο Μ.Ε.3 ισχυρίσθηκε ότι είναι αδύνατο να θυμάται τι έκανε το 2008, αλλά ότι πιστεύει ότι έκανε ότι κάνει με όλους και ότι ο Ενάγοντας δεν ήταν εξαίρεση. Επισήμανε επίσης ότι το MRI εγκεφάλου ήταν φυσιολογικό και ότι αυτό συνάδει με τη διάγνωση που έχει βάλει. Στην επανεξέτασή του ο Μ.Ε.3 ανέφερε ότι το ποφενάκ είναι αντιφλεγμονώδες που μπαίνει τοπικά και ότι το κράτιουμ είναι ηρεμιστικό και υπναγωγό που χορηγήθηκε για τις διαταραχές ύπνου που εκδήλωσε ο Ενάγοντας. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.3 οδηγεί στις ακόλουθες επισημάνσεις: 1) Στο πιστοποιητικό του (Τεκ. 12) αναγράφεται ότι ο Ενάγοντας στις 25.05.2008, δηλ. δυο ημέρες μετά το ατύχημα, που τον εξέτασε για πρώτη φορά, παραπονιόταν, μεταξύ άλλων, για: διαταραχές μνήμης, υπνηλία, έντονους πονοκεφάλους, ιδιαίτερα στη μετωπιαία και ινιακή χώρα, έντονη ζάλη, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια κινήσεων, τάση για εμετό, εμβοές των ωτών περισσότερα αριστερά, δυσχέρεια στο βάδισμα, έλλειψη ισορροπίας, γενική αδυναμία και σκοτοδίνη. Η συγκεκριμένη μαρτυρία του Μ.Ε.3 για τα παράπονα του Ενάγοντα έρχεται σε αντίφαση, αφενός μεν με τη μαρτυρία του ίδιου του Ενάγοντα, με σχέση με το παράπονο που έκανε στο γιατρό των Πρώτων Βοηθειών στις 23.05.2008, αφετέρου δε με τη συναφή μαρτυρία του Μ.Ε.5, ο οποίος στο Τεκ. 14 αναφέρει ότι στις 24.05.2008, όταν τον επισκέφθηκε ο Ενάγοντας, παραπονέθηκε, μεταξύ άλλων, για έντονο πονοκέφαλο, ζαλάδες, ίλιγγο, ναυτεία και εμβοές των ωτών, αλλά δεν παραπονέθηκε για διαταραχές μνήμης, υπνηλία, δυσχέρεια στο βάδισμα, έλλειψη ισορροπίας, γενική αδυναμία και σκοτοδίνη. Το δικαστήριο κρίνει ότι είναι προφανές και εύλογο το συμπέρασμα ότι, είτε ο Ενάγοντας σε κάθε νέα επίσκεψή του σε γιατρό από τις 23.05.2008 μέχρι τις 25.05.2008, δηλ. σε χρονικό διάστημα δυο ημερών από το ατύχημα, μεγιστοποιούσε δραματικά τα παράπονά του για την κατάσταση της υγείας του, γεγονός που αποδυναμώνει, έτι περαιτέρω, την αξιοπιστία της εκδοχής του, είτε ένας από τους Μ.Ε.3 και Μ.Ε.5 ή και οι δυο, αναφέρουν στα πιστοποιητικά τους παράπονα του Ενάγοντα, που ουδέποτε εξεφράσθησαν από τον ίδιο. 2) Από τη μαρτυρία του Μ.Ε.3 προκύπτει, όπως προαναφέρθηκε, ότι ο Ενάγοντας τον επισκέφθηκε στις 25.05.2008, δηλ. την επομένη που επισκέφθηκε το Μ.Ε.
  15. Όμως από τη μαρτυρία του Μ.Ε.3 δεν προκύπτει, ότι του ανέφερε ότι ήδη παρακολουθείτο από το Μ.Ε.5, ούτε για τη διάγνωση του τελευταίου. Περαιτέρω προκύπτει ότι ο Ενάγοντας παρακολουθείτο ταυτόχρονα από τους Μ.Ε.3 και Μ.Ε.5 για το χρονικό διάστημα από 25.05.2008 μέχρι 30.06.2008 (που τον εξέτασε για τελευταία φορά ο Μ.Ε.5), χωρίς κανένας από τους δυο να γνωρίζει την ύπαρξη του άλλου, γεγονός που δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά και αμφιβολίες για την πειστικότητα της εκδοχής του Ενάγοντα. 3) Ο Μ.Ε.3 στο πιστοποιητικό του (Τεκ. 12) αναγράφει ότι στις 25.05.2008, αφού εξέτασε τον Ενάγοντα, αυτός παρουσίαζε: ελαφρό νυσταγμό, θετικό Romberg, θετικό Unterberger τεστ, δυσχέρεια στο βάδισμα, ελαφρά ψυχοκινητική βραδύτητα, διαταραχές μνήμης, αδυναμία συγκέντρωσης, περιορισμένη και επώδυνη κινητικότητα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με επέκταση του πόνου στα δυο άνω άκρα, πόνο κατά την ψηλάφηση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, μυϊκό σπασμό στην αυχενική περιοχή και ωμοπλάτες, περιορισμένη και επώδυνη κινητικότητα της οσφυικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με επέκταση του πόνου στα κάτω άκρα, πόνο κατά την ψηλάφηση της οσφυικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και μυϊκό σπασμό στην οσφυική περιοχή. Η συγκεκριμένη μαρτυρία του Μ.Ε.3 δίνει μια εικόνα στο δικαστήριο για την κατάσταση της υγείας του Ενάγοντα στις 25.05.2008, η οποία έρχεται σε αντίφαση, τόσο με την εικόνα, που δίνει το πιστοποιητικό του Μ.Ε.5 (Τεκ. 14), για την κατάσταση της υγείας του στις 24.05.2008, όπου αναγράφεται ότι από την εξέταση διαπιστώθηκε μόνο, ότι υπήρχε έντονη τοπική ευαισθησία μυϊκός σπασμός και επώδυνος περιορισμός της κινητικότητας της αυχενικής και οσφυικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με αντανάκλαση του πόνου στα άνω και κάτω άκρα κατά τις ακραίες κινήσεις της σπονδυλικής στήλης, όσο και με την εικόνα που δίνει το πιστοποιητικό ασθενείας (Τεκ. 2), όπου η διάγνωση είναι μόνο θλάση αυχένα. 4) Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης της υγείας του Ενάγοντα, όπως τουλάχιστον εμφανίζεται στο πιστοποιητικό του Μ.Ε.3 (Τεκ. 12), ο Μ.Ε.3 του συνέστησε μόνο θεραπεία με φάρμακα και ανάπαυση, συνολικά για περίοδο ενός μηνός και έκρινε αναγκαία την υποβολή σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, μόνο στις 24.09.2008, δηλ. τέσσερις ολόκληρους μήνες μετά την πρώτη εξέταση. Το γεγονός αυτό, αλλά και το γεγονός ότι το αποτέλεσμά της μαγνητικής τομογραφίας εγκεφάλου ήταν φυσιολογικό, σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία του Μ.Ε.3, αποδυναμώνει, κατά την κρίση του δικαστηρίου, τη μαρτυρία του Μ.Ε.3 και συνακόλουθα την εκδοχή του Ενάγοντα για τη σοβαρότητα της κατάστασής του. 5) Η διάγνωση του Μ.Ε.3 (Τεκ. 12) ότι ο Ενάγοντας είχε υποστεί εγκεφαλική διάσειση, μεταδιασεισικό σύνδρομο, διάστρεμμα/θλάση αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, διάστρεμμα/θλάση οσφυικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, εμβοές ωτών και μετατραυματικό παροξυσμό ίλιγγο θέσεως έρχεται σε αντίφαση, τόσο με τη διάγνωση του Μ.Ε.5 (Τεκ. 14), ότι ο Ενάγοντας είχε υποστεί μόνο εγκεφαλική διάσειση και κάπως σοβαράς μορφής θλάση μαλακών μορίων και διάστρεμμα αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και σε μικρότερο βαθμό της οσφυικής, όσο και με τη θλάση αυχένα, που διαγνώσθηκε στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού (Τεκ. 2). 6) Η σύσταση του Μ.Ε.3 στον Ενάγοντα να μην ξεκινήσει φυσιοθεραπεία, όχι μόνο δεν ακολουθήθηκε από τον Ενάγοντα, αλλά έρχεται σε αντίφαση και με τη σύσταση του Μ.Ε.5 να κάνει φυσιοθεραπεία. 7) Από τη μαρτυρία του Μ.Ε.3 προκύπτει ότι η τελευταία φορά που τον επισκέφθηκε ο Ενάγοντας ήταν στις 26.09.
  16. Σύμφωνα με το Τεκ. 12, σε αυτή την εξέταση ο Ενάγοντας παραπονιόταν για περιστασιακούς πονοκεφάλους και ζάλη, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια απότομων κινήσεων, κατά τη διάρκεια σωματικής ή πνευματικής κόπωσης και κατά την έκθεσή του στον ήλιο. Επίσης παραπονιόταν για δυσκαμψία και πόνο του αυχένα. Η διαπίστωση του Μ.Ε.3, μετά την εξέταση του Ενάγοντα, ήταν μόνο, ότι η κινητικότητα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ήταν ελαφρώς περιορισμένη και επώδυνη στις ακραίες κινήσεις και η πρόγνωσή του, ότι αναμενόταν περαιτέρω βελτίωση και εξάλειψη των μεταδιασεισικών συμπτωμάτων με την πάροδο του χρόνο (βλ. Τεκ. 12). Τόσο η διαπίστωση του Μ.Ε.3, όσο και η πρόγνωσή του έρχονται σε αντίφαση με τη μαρτυρία του Ενάγοντα, ότι αυτά που ένοιωθε μετά το δυστύχημα εξακολουθεί να τα έχει μέχρι σήμερα και ότι εξακολουθεί να νοιώθει δυσκαμψία στον αυχένα, εξακολουθούν οι ζαλάδες, τα βουητά στο αυτί είναι πιο έντονα το βράδυ, αισθάνεται υπνηλία, δεν μπορεί να είναι στον ήλιο πολλή ώρα και στη βάδιση δεν έχει ισορροπία. 8) Ο ισχυρισμός του Μ.Ε.3 ότι ο Ενάγοντας τον επισκέφθηκε έξι φορές δεν συνάδει με τη μαρτυρία του ίδιου του Ενάγοντα ότι πλήρωσε μόνο για μια επίσκεψη. Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω επισημάνσεις η μαρτυρία του Μ.Ε.3 δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Ο Ανδρέας Παναγιώτου (Μ.Ε.4) είναι χειρούργος-τραυματιολόγος. Στην κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι γνωρίζει τον Ενάγοντα σαν ασθενή. Αναγνώρισε το Τεκ. Γ για αναγνώριση, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 13 και υιοθέτησε το περιεχόμενό του. Στην αντεξέτασή του ισχυρίσθηκε ότι εξέτασε τον Ενάγοντα στις 04.08.2010, ο οποίος του ανέφερε ότι είχε οδικό δυστύχημα στις 23.05.
  17. Στον Μ.Ε.4 πήγε λόγω έντονου άλγους στην αυχενική μοίρα, στην οσφυική μοίρα της σπονδυλικής στήλης και συχνούς πονοκεφάλους, οι οποίοι έρχονταν κατά διαστήματα. Του ανέφερε ότι είχε επισκεφθεί και άλλους γιατρούς, ότι του είχε δοθεί φαρμακευτική αγωγή και ότι είχε σταλεί για φυσιοθεραπεία. Στη συνέχεια ο Μ.Ε.4 ανέφερε ότι ο Ενάγοντας του είχε παρουσιάσει πιστοποιητικά από τους άλλους γιατρούς και παραδέχθηκε ότι ο ίδιος δεν θα μπορούσε να δει τα συμπτώματα που είχε ο Ενάγοντα τότε, εννοώντας αμέσως μετά το δυστύχημα. Υπέθεσε, ότι, αφού ο Ενάγοντας δεν είχε άλλο ατύχημα και τα συμπτώματα ήταν συνεχόμενα, τότε μάλλον ήταν από το ατύχημα, παρόλο που είπε ότι δεν μπορούσε να το ξέρει αυτό, απλά επρόκειτο για αναφερόμενα συμπτώματα. Σύμφωνα με το Μ.Ε. 4 οι πλείστοι ασθενείς έχουν πλήρη ίαση, αλλά ορισμένοι δυστυχώς υποφέρουν μια ζωή, οπότε το μόνο που μπορεί να γίνει είναι συμπτωματική θεραπεία. Ισχυρίσθηκε ότι δεν έχει αντίγραφο του ιατρικού πιστοποιητικού του Νοσοκομείο, καθώς έχουν περάσει αρκετά χρόνια και ότι δεν θυμάται τι έλεγε. Ανέφερε ότι όταν τον επισκέφθηκε ο Ενάγοντας του συνέστησε, όταν υπάρχουν αυτές οι εξάρσεις, για πέντε μέρες μια εβδομάδα να παίρνει τα παυσίπονά του και σίγουρα να κάνει φυσιοθεραπεία. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι πρέπει να εξέδωσε συνταγή στον Ενάγοντα, αλλά δεν έχει αντίγραφο. Στη συνέχεια ο Μ.Ε.4 είπε, ότι ο Ενάγοντας επισκέπτεται το ιατρείο του δυο φορές το χρόνο ακόμη και τώρα. Οι επισκέψεις αφορούν τον πόνο στην αυχενική μοίρα. Δεν εξέδωσε όμως νέο ιατρικό πιστοποιητικό, διότι δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι. Όπως ισχυρίσθηκε, εάν ο ασθενής έχει ξανά συμπτώματα έρχεται ξανά. Ο Μ.Ε.4 του συνιστούσε να κάνει φυσιοθεραπεία, μυοχαλαρωτικό μασάζ. Ρώτησε τον Ενάγοντα εάν έκανε και ο Ενάγοντας του είπε όχι, διότι δεν τον βοηθούσε. Ο ίδιος πάντως του συνιστούσε να κάνει και ακόμη τις συνιστά. Οσον αφορά την κρανιοεγκεφαλική κάκωση παραδέχθηκε ότι τη διέγνωσε από το έντονο άλγος και τα ιατρικά πιστοποιητικά, καθώς είναι αδύνατο να τη διαγνώσει μετά από δυο χρόνια.. Το ίδιο ισχύει και για τη θλάση της αυχενικής μοίρας. Για τις έντονες κεφαλαλγίες ο ίδιος δεν έκανε εξέταση. Συνέστησε μαγνητική τομογραφία, η οποία έγινε στις 09.08.
  18. Στο τέλος της αντεξέτασής του ο Μ.Ε.4 επέμεινε ότι εξέτασε τον Ενάγοντα και ότι έκανε διάγνωση και ισχυρίσθηκε ότι μπορεί ο Ενάγοντας να μην κάνει θεραπεία, αλλά συμπτώματα έχει. Σε διευκρινιστική ερώτηση του δικαστηρίου μετά το τέλος της εξέτασής του ο Μ.Ε.4 διευκρίνισε ότι η μόνη διάγνωση που έχει κάνει ο ίδιος είναι οι έντονοι σπασμοί της αυχενικής μοίρας που έχει δει. Από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Ε.4 το δικαστήριο καταλήγει στις ακόλουθες επισημάνσεις: 1) Η εμφανιζόμενη στο Τεκ. 13 διάγνωση του Μ.Ε.4, στην οποία σαφώς υπονοείται, ότι ο Ενάγοντας, συνεπεία του δυστυχήματος, υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση με μεταδιασεισικό σύνδρομο, θλάση αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης και έντονες κεφαλαλγίες, σύμφωνα με τη δική του παραδοχή του δεν είναι δική του διάγνωση, αλλά απλά αντιγραφή των όσων αναφέρονται στα ιατρικά πιστοποιητικά των προηγούμενων γιατρών του Ενάγοντα. Όπως άλλωστε είπε ο Μ.Ε.4 ο ίδιος δεν θα μπορούσε να διαπιστώσει τα συμπτώματα που είχε ο Ενάγοντας αμέσως μετά το δυστύχημα, με δεδομένο ότι τον εξέτασε δυο και πλέον χρόνια μετά από αυτό. Η μόνη διάγνωση του Μ.Ε.4, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, είναι οι έντονοι σπασμοί της αυχενικής μοίρας, που είδε, όταν εξέτασε τον Ενάγοντα. Πέραν της προφανούς αντίφασης, μεταξύ του Τεκ. 13 και της προφορικής μαρτυρίας του Μ.Ε.4, το γεγονός είναι ότι και η μαρτυρία του Μ.Ε.4 έρχεται σε αντίφαση με τη μαρτυρία του Ενάγοντα για τα συμπτώματα που αισθάνεται μέχρι σήμερα. 2) Ιδιαίτερα η παραδοχή του Μ.Ε.3 ότι δεν εξέτασε τον Ενάγοντα για τις κεφαλαλγίες, αλλά παρά ταύτα τις συμπεριέλαβε ως διάγνωσή του στο Τεκ. 13 κρίνεται ότι συνιστά ισχυρή ένδειξη της αναξιοπιστίας της μαρτυρίας του. 3) Η υπόθεση του Μ.Ε.4 ότι τα συμπτώματα του Ενάγοντα, προφανώς οι έντονοι σπασμοί της αυχενικής μοίρας του, προέρχονται μάλλον από το δυστύχημα, εφόσον ο Ενάγοντας δεν είχε άλλο ατύχημα και ήταν συνεχόμενα, πέραν του ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια απλή υπόθεση (σημειωτέον ότι ο ίδιος ο Μ.Ε.4 είπε στην προφορική του μαρτυρία, ότι δεν μπορούσε να το ξέρει αυτό και ότι απλά επρόκειτο για αναφερόμενα συμπτώματα), εκκινούν και από λανθασμένο δεδομένο, ότι ο Ενάγοντας δεν είχε άλλο ατύχημα, εφόσον ο Ενάγοντας στη μαρτυρία του αποκάλυψε ότι είχε άλλο ατύχημα, στο οποίο όμως ισχυρίσθηκε ότι δεν τραυματίσθηκε. 4) Η πρόγνωση του Μ.Ε.4, ότι η κάκωση των μαλακών μορίων όπως των συνδέσμων οδηγεί σε μόνιμο άλγος της αυχενικής μοίρας του οποίου η θεραπεία είναι πάρα πολύ δύσκολη, έρχεται σε αντίφαση με τις αντίστοιχες προγνώσεις των Μ.Ε.3 και 5 και κατά συνέπεια κρίνεται επισφαλής και περαιτέρω, κατά την κρίση του δικαστηρίου, καταδεικνύει προφανή προσπάθεια του Μ.Ε.4 να βοηθήσει τον Ενάγοντα στη διεκδίκηση μεγαλύτερων αποζημιώσεων από ότι πραγματικά δικαιούται. 5) Λαμβανομένων υπόψη των πιο πάνω παρατηρήσεων το δικαστήριο δεν έχει πεισθεί ότι ο Ενάγοντας εξακολουθεί να επισκέπτεται το Μ.Ε.4 μέχρι σήμερα, όπως ο τελευταίος ισχυρίσθηκε, καθώς ούτε ο ίδιος ο Ενάγοντας δεν ισχυρίσθηκε κάτι τέτοιο. Στη βάση των πιο πάνω παρατηρήσεων η μαρτυρία του Μ.Ε.4 δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Ο Πίπης Αργυρόπουλος (Μ.Ε.5) είναι ειδικός ορθοπεδικός. Στην κυρίως εξέτασή του αναγνώρισε το Τεκ. Δ για αναγνώριση, το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο 14 και υιοθέτησε το περιεχόμενό του. Στην αντεξέτασή του ανέφερε ότι ο Ενάγοντας δεν του προσκόμισε ιατρικό πιστοποιητικό όταν τον επισκέφθηκε. Του ανέφερε ότι είχε επισκεφθεί το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και ότι είχε βγάλει ακτινογραφίες, τις οποίες είδε και ήταν αρνητικές για κάταγμα. Εφερε μαλακό κολάρο για προστασία του αυχένα, το οποίο του χορήγησαν στο Νοσοκομείο, όπως του ανέφερε. Σύμφωνα με το Μ.Ε.5, ο Ενάγοντας του είχε φέρει ακτινογραφίες του αυχένος και της οσφυικής μοίρας από το Νοσοκομείο. Συνολικά είδε τον Ενάγοντα πέντε φορές από τις 24.05.2008 μέχρι τις 30.06.2008 που εξέδωσε το πιστοποιητικό. Κάθε φορά τον εξέταζε. Εξέταζε την κινητικότητα του αυχένα και της οσφυικής μοίρας και εάν υπήρχε νευρολογικό πρόβλημα, το οποίο δεν υπήρχε. Του συνέστησε όπως ξεκουράζεται, συνεχίζει το μαλακό κολάρο, παίρνει αναλγητικά φάρμακα και να συνεχίσει τη θεραπεία. Σύμφωνα με το Μ.Ε.5 εάν συνέχιζε τη θεραπεία πιθανόν να σταματούσαν τα συμπτώματα Σύμφωνα με το Μ.Ε.5 μετά τις 30.06.2008 δεν ξαναείδε τον Ενάγοντα. Του είχε συστήσει να τον ξαναδεί, αλλά δεν πήγε. Ακολούθως ο Μ.Ε.5 ισχυρίσθηκε ότι τα συμπτώματα που είχε ο Ενάγοντας ήταν συμπτώματα εγκεφαλικής διάσεισης, αλλά όχι βαριά μορφής. Υποστήριξε επίσης ότι ο Ενάγοντας του ανέφερε ότι είχε ναυτία, αλλά ο ίδιος δεν μπόρεσε να το καταλάβει. Υποστήριξε επίσης ότι ο Ενάγοντας δεν του ανέφερε ότι είχε απωλέσει τις αισθήσεις του κατά το δυστύχημα. Σύμφωνα με το Μ.Ε.5 υπήρχε μεγάλη βελτίωση από την οσφυική μοίρα και την εγκεφαλική διάσειση. Από την αυχενική υπήρχε βελτίωση, αλλά ο Ενάγοντας εξακολουθούσε να παραπονείται για έντονο πόνο. Στο τέλος της αντεξέτασής του ο Μ.Ε.5 υποστήριξε ότι δεν θυμόταν τις ημερομηνίες που τον επισκέφθηκε ο Ενάγοντας, ούτε τις έχει καταγράψει στο ιατρικό πιστοποιητικό. Ισχυρίσθηκε επίσης ότι ο Ενάγοντας τον πλήρωσε για αυτές τις επισκέψεις €425,00 και ότι εξέδωσε τιμολόγιο, του οποίου όμως δεν είχε αντίγραφο να καταθέσει και ότι δεν θυμόταν εάν του έδωσε απόδειξη. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Ενάγοντα (Μ.Ε.1) και του Μ.Ε.3 έχουν επισημανθεί και καταγραφεί οι αντιφάσεις που υπάρχουν, τόσο μεταξύ τους, όσο και με τη μαρτυρία του Μ.Ε.
  19. Στη βάση των ίδιων παρατηρήσεων και η μαρτυρία του Μ.Ε.5 δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Ευρήματα του δικαστηρίου από την αξιολόγηση της εκδοχής του Ενάγοντα Το δικαστήριο κρίνει ότι από το σύνολο της μαρτυρίας του Ενάγοντα έχει αποδειχθεί ότι: Α) Ο μόνος τραυματισμός που υπέστη, συνεπεία του δυστυχήματος, είναι θλάση αυχένα για την οποία έλαβε άδεια απουσίας από την εργασία του από την 24.05.2008 μέχρι την 31.05.2008 (βλ. Τεκ. 2) και Β) Οι μόνες ειδικές ζημιές που υπέστη είναι οι ζημιές του αυτοκινήτου του με αρ. εγγραφής ΚΗΗ 172, για τις οποίες έχει αποζημιωθεί από την ασφαλιστική του εταιρεία Ατλάντικ με το ποσό των €5.300,
  20. Γενικές αποζημιώσεις Κατά τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων τα Δικαστήρια αντλούν καθοδήγηση και λαμβάνουν υπόψη το ύψος των αποζημιώσεων, που έχουν επιδικασθεί σε προηγούμενες υποθέσεις, εφόσον βέβαια υπάρχει κάποια αναλογία στην έκταση των κακώσεων και στα επακόλουθά τους, συνυπολογίζοντας βεβαίως πάντοτε, τόσο τη συνεχή, χρόνο με το χρόνο, μείωση της αγοραστικής αξίας του χρήματος, όσο και την αυξητική τάση στην επιδίκαση αποζημιώσεων, όπως αυτή διαφαίνεται από τη νομολογία. Οι αρχές που διέπουν την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων είναι καλά θεμελιωμένες και δεν προτίθεμαι να τις επαναλάβω (βλ. Paraskevaides (Overseas) Ltd v Christofis
(1982)1 CLR 789, Μαυροπετρή v Λουκά
(1995)1 ΑΑΔ 66 και Φωτίου v Νεοφύτου και άλλου
(2005)1Β Α.Α.Δ 1511). Στην προκείμενη υπόθεση που ο Ενάγοντας υπέστη, σύμφωνα με τα ευρήματά μου, θλάση αυχένα, χωρίς οποιαδήποτε κατάλοιπα και με ασαφές το χρόνο αποθεραπείας, κρίνω ότι το ποσό των €2.000,00 αποτελεί εύλογη αποζημίωση για τον ίδιο, υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Για την κατάληξή μου στο ποσό αυτό άντλησα ενδεικτική καθοδήγηση κυρίως από την υπόθεση Μερακλή και άλλος v Ταλιώτη
(1997)1Β Α.Α.Δ 1148, στην οποία όμως οι τραυματισμοί ήταν πιο σοβαροί από την παρούσα, καθώς εκτός από τη θλάση αυχένα υπήρχε και μωλώπισμα δεξιού ώμου και η πλήρης αποθεραπεία απαίτησε κάπως μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από τη συνήθη περίοδο που χρειάζεται για αποθεραπεία παρόμοιων κακώσεων, λόγω προϋπάρχοντος ιστορικού οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων και στην οποία επιδικάσθηκε κατ' έφεση το ποσό των £1.500,00. Ειδικές αποζημιώσεις Στη βάση του σκεπτικού της απόφασης Kelly v Νικολάου
(1992)1 Α.Α.Δ. 463, στην οποία αποφασίσθηκε ότι «α) Οι πρόνοιες του άρθρου 61
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, κεφ. 148, εφαρμόζονται μόνο στις περιπτώσεις όπου η αποζημίωση έχει πληρωθεί από το νομικά υπόχρεο πρόσωπο προς το θύμα σαν υπαίτιο του αστικού αδικήματος. Η αποκατάσταση της ζημιάς του θύματος από τρίτο πρόσωπο όπως για παράδειγμα από ασφαλιστική εταιρεία δυνάμει ασφαλιστικού συμβολαίου, δεν θεωρείται αποζημίωση με την έννοια του πιο πάνω άρθρου και η καταβολή της δεν απαλάσσει το νομικά υπόχρεο πρόσωπο από την πληρωμή αποζημίωσης και β) Η τυχόν ύπαρξη ασφαλιστικού συμβολαίου μεταξύ του θύματος και ασφαλιστικής εταιρείας και η τυχόν πληρωμή στο θύμα από την ασφαλιστική εταιρεία δυνάμει του συμβολαίου είναι παντελώς άσχετα με την αξίωση του θύματος εναντίον του υπαιτίου για το αστικό αδίκημα και κατά συνέπεια οποιαδήποτε αναφορά στα δικόγραφα και κατ' ακολουθία στη μαρτυρία για τα γεγονότα αυτά θα ήταν ανεπίτρεπτη», αποφάσισα να επιδικάσω στον Ενάγοντα το ποσό των €4.915,63,00, που απαιτεί για το αντίστοιχο κονδύλι, στην παρ. Γ(δ) της έκθεσης απαίτησής του για την επιδιόρθωση των ζημιών του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΚΗΗ172. Σε σχέση με τις ειδικές αποζημιώσεις που απαιτεί για τα ιατρικά του έξοδα, τη μαγνητική τομογραφία και τη φυσιοθεραπεία (παρ. Γ(α),(β) και (γ) της έκθεσης απαίτησης), ενόψει της απόρριψης της μαρτυρίας, τόσο του ίδιου, όσο και των Μ.Ε.3,4 και 5, τα κονδύλια αυτά κρίνεται, ότι δεν έχουν αποδειχθεί και απορρίπτονται. Κατάληξη Καταληκτικά επιδικάζεται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης το ποσό των €2.000,00 ως γενικές αποζημιώσεις και το ποσό των €4.915,63,00 ως ειδικές αποζημιώσεις. Λαμβάνοντας υπόψη τις πρόνοιες του άρθρου 58Α του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, σε συνδυασμό με τις πρόνοιες του άρθρου 33
(2),
(3)και
(4)του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), υπαγομένων στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, και στα δυο ποσά επιδικάζεται νόμιμος τόκος από την ημερομηνία γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος του Ενάγοντα, δηλ. από τις 23.05.2008, μέχρι την εξόφληση. Οσον αφορά τα έξοδα πλέον Φ.Π.Α., αυτά ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο στην κλίμακα €2000-€10000. (Υπ.) ...................................... Κ. Σατολιάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Final (Αναφορά: Τροχαίο ατύχημα - Παραδοχή ευθύνης - Απαίτηση για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις - Αξιολόγηση μαρτυρίας - Επιδίκαση γενικών και ειδικών αποζημιώσεων) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.