ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΡΟΥΣΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1923/13, 30/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A113 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1923/13 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας Εναγόντων και ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΡΟΥΣΟΥ, εκ Λεμεσού Εναγόμενης Αίτηση ημερομηνίας 29.07.2014 για παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία: 30.04.2015 Για Εναγόμενη - Αιτήτρια: κα Β. Γιατρού για ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΛΑΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ (κα Χ"Ξενοφώντος κατά την απόφαση) Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Χρ. Χ"Γιώρκη για ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας απόφασης αποτελεί η Αίτηση ημερομηνίας 29.07.2014 (στο εξής η επίδικη Αίτηση), με την οποία η Εναγόμενη, (στο εξής ο Αιτήτρια), ζητά διάταγμα ακύρωσης και/ή παραμερισμού της απόφασης ημερομηνίας 08.07.2013, η οποία εκδόθηκε εναντίον της και προς όφελος των Εναγόντων, (στο εξής Καθ' ων η Αίτηση). Η απόφαση εκδόθηκε στη βάση του ότι η Αιτήτρια οφείλει στους Καθ' ων η Αίτηση το ποσό των €177.119,97 πλέον τόκους και δικηγορικά έξοδα. Το εν λόγω ποσό σχετίζεται με συμφωνία στεγαστικού δανείου. Η επίδικη Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, στην οποία εγείρει πολλαπλά θέματα ως αναδεικνύοντα συζητήσιμη υπεράσπιση. Ειδικότερα γίνεται λόγος για παράνομους, καταχρηστικούς και ετεροβαρείς όρους επί της συμφωνίας την οποία αποδέχεται ότι υπέγραψε με τους Καθ' ων η Αίτηση. Επίσης γίνεται λόγος για παρότρυνση της, εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, για σύναψη του δανείου προκειμένου να αγοράσει κάποιο ακίνητο σε καλή τιμή. Επίσης, αναφέρει ότι λόγω της οικονομικής κρίσης και της μείωσης των εισοδημάτων της, βρισκόταν σε διαβουλεύσεις με τους Καθ' ων η Αίτηση για αναδιάρθρωση του δανείου της. Ως εκ τούτου αυτή συνέλεξε συγκεκριμένο χρηματικό ποσό το οποίο θα κατέβαλλε στους Καθ' ων η Αίτηση, κατόπιν συμφωνίας μ' αυτούς, προκειμένου να επιτευχθεί αναδιάρθρωση. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν κατέβαλε τις δόσεις του δανείου και το γεγονός ήταν γνωστό στους Καθ' ων η Αίτηση. Αντί αυτού όμως, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ήταν ειλικρινείς μαζί της, απέρριψαν την αίτηση της για αναδιάρθρωση εξ αιτίας του ότι, ως της ανέφεραν, είχε εκδοθεί απόφαση Δικαστηρίου εναντίον της. Αυτό της αναφέρθηκε στις 30.06.2014, για πρώτη φορά, και ήταν προς έκπληξη της, αφού ουδέποτε στο παρελθόν της αναφέρθηκε το εν λόγω γεγονός αλλά ούτε της επιδόθηκε η παρούσα αγωγή. Μετά που ειπώθηκε στην Αιτήτρια ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον της, έδωσε αμέσως οδηγίες στους δικηγόρους της για έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου, όπου διαπιστώθηκαν τα πιο κάτω:
- Η διεύθυνση επίδοσης της αγωγής - η οδός Γιαννιτσών 3α, 4046 Γερμασόγειας - δεν είναι η διαμονή της από τις αρχές του Μάρτη του
- Την ημέρα της ισχυριζόμενης επίδοσης το εν λόγω σπίτι ήταν ενοικιασμένο στον Vlatimir Nabokov. Η ενοικίαση ήταν με την μέρα. (Τεκμήριο 7 σχετική απόδειξη στην οποία φαίνεται πως την περίοδο μεταξύ 18.05.2013 και 25.06.2013 το σπίτι ήταν ενοικιασμένο.) Την επίδικη περίοδο διέμενε σε διαμέρισμα στην οδό Αττικής, Έλενα Κωρτ, Διαμέρισμα 201, Γερμασόγεια. (Τεκμήριο 8 ο λογαριασμός ρεύματος για την περίοδο μεταξύ 21.05.2013 και 16.07.2013.)
- Δεν υπέγραψε κανένας για την επίδοση, ως φαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου, με τη δικαιολογία ότι αρνήθηκε να υπογράψει, γεγονός το οποίο η Αιτήτρια αρνείται κατηγορηματικά και δηλώνει ότι ουδέποτε επιχείρησε επιδότης να της επιδώσει οτιδήποτε σε σχέση με την παρούσα αγωγή. Περαιτέρω η Αιτήτρια αναφέρει ότι η ισχυριζόμενη επίδοση έγινε στις 25.05.2013, περίοδο κατά την οποία βρισκόταν στην Αγγλία, όπου έκανε προσπάθειες να πωλήσει ακίνητη περιουσία της εκεί, για να μπορέσει να καλύψει τις υποχρεώσεις της προς τους Καθ' ων η Αίτηση, γεγονός που ήταν σε γνώση αυτών. Συγκεκριμένα, μετέβηκε στην Αγγλία στις 23.05.2013 και επέστρεψε στις 26.05.
- Επισύναψε ως Τεκμήριο 9 το αεροπορικό της εισιτήριο επιστροφής από την Αγγλία, όμως δεν ήταν δυνατό, ως αναφέρει, να βρει το εισιτήριο μετάβασής της. Μετά που έλαβε γνώση για την ύπαρξη της απόφασης εναντίον της, έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους της, αφού συνέλεξε τα απαραίτητα στοιχεία, προς καταχώρηση της επίδικης Αίτησης. Στην επίδικη Αίτηση οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης με την οποία προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους:
- Η παρούσα Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και/ή πραγματικά αστήριχτη και/ή εκπρόθεσμη και/ή δεν είναι σύμφωνη με τους σχετικούς Νόμους και διαδικαστικούς κανονισμούς και/η άλλως πως.
- Η Αιτήτρια δεν έχει δείξει πράγματι καλή υπεράσπιση και/ή υπάρχει πλήρης έλλειψη καλής πίστης εκ μέρους της, η οποία είναι ασυμβίβαστη με τη γνήσια προβολή εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης.
- Η ένορκη δήλωση της Αιτήτριας περιλαμβάνει ανακρίβειες και αντιφάσεις.
- Έχει διαρρεύσει κάθε εύλογο χρονικό διάστημα από τον χρόνο που έπρεπε να υποβαλλόταν η Αίτηση και ως εκ τούτου είναι εκπρόθεσμη και/ή δεν καταχωρήθηκε εντός του χρόνου στον οποίον η Αιτήτρια θα είχε κάθε δυνατότητα και/ή ευχέρεια να προβεί στην καταχώρηση τέτοιας Αίτησης.
- Δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες από τον Νόμο και/ή της Νομολογίας προϋποθέσεις, για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή δεν έχουν καταδειχθεί ουδόλως και/ή επαρκώς οι λόγοι που να στηρίζουν και/ή δικαιολογούν το αίτημα για ακύρωση και/ή παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης στην εν λόγω αγωγή.
- Η Αιτήτρια δεν έχει αιτιολογήσει και/ή δεν έχει παράσχει επαρκείς εξηγήσεις για τη μη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης στη διαδικασία και για την καθυστέρηση της στην καταχώρηση της Αίτησης. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Γιάννη Φώτη, υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση. Ως αναφέρει, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένος από αυτούς για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Δηλώνει δε ότι έχει διαβάσει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας της οποίας απορρίπτει το περιεχόμενο. Γίνονται δε αναφορές από τον Γ. Φώτη, για τους λόγους οι οποίοι δεν δικαιολογούν την επιτυχία απόδειξης συζητήσιμης υπεράσπισης. Η Αιτήτρια ήταν ενήμερη για την αγωγή αφού της επιδόθηκε προσωπικά, όπως προκύπτει από ένορκη δήλωση του επιδότη. Επίσης, σε μεταγενέστερο στάδιο, από την έκδοση απόφασης, στις 23.10.2013, οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν βεβαίωση (Τεκμήριο 7) με τα χρεωστικά υπόλοιπα. Με άδεια του Δικαστηρίου καταχωρήθηκαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, από την Αιτήτρια και τον Έτμοντ Πλέϋπελλ, εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, αναφορικά με τη μαρτυρία που δόθηκε στις αρχικές ένορκες δηλώσεις. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων. Κατα τις αγορεύσεις οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους οι οποίες παραμένουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου και δεν κρίνει απαραίτητο να τις επαναλάβει. Θα τις αξιολογήσει και θα αναφερθεί σε αυτές, στο βαθμό που είναι αναγκαίο, κατα την αιτιολόγηση της απόφασης του. Νομική Πτυχή:- Η ρύθμιση για την αίτηση παραμερισμού απόφασης στηρίζεται και πηγάζει μέσα από τη συνταγματική επιταγή για το δικαίωμα ακροάσεως, το οποίο πρέπει να έχει κάθε πολίτης, δηλαδή να δίδεται η ευκαιρία σε κάθε διάδικο να ακουστεί πριν την έκδοση απόφασης. Για το σκοπό αυτό λειτουργεί η πρόνοια της Διαταγής 5 των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προβλέπει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να επιδίδεται το κλητήριο ένταλμα προκειμένου να δίδεται η ευκαιρία να λάβει γνώση κάθε πολίτης για διαδικασία που αρχίζει εναντίον του στο Δικαστήριο. Η εν λόγω διαταγή όταν τηρηθεί τότε το Δικαστήριο προχωρεί τη διαδικασία στην απουσία διαδίκου, ο οποίος δεν εμφανίζεται. Αν, παρά την πιο πάνω πρόνοια για οποιοδήποτε λόγο υπάρξει παραβίαση της, δηλαδή η επίδοση δε γίνει εντός των προϋποθέσεων και του τρόπου που προβλέπεται, τότε ο διάδικος εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση δικαιούται, και προβλέπεται ως θεραπεία, να αιτηθεί τον παραμερισμό της απόφασης προκειμένου να τηρηθεί πλήρως η συνταγματική επιταγή για το δικαίωμα ακροάσεως. Σε συνέχεια με το σημείο αυτό θεωρείται χρήσιμο να αναφερθεί ότι προκύπτει από τη νομολογία πως, όταν πρόκειται για κακή επίδοση τότε το Δικαστήριο έχει αυξημένη, απόλυτη, υποχρέωση να παραμερίσει την απόφαση, ενώ όταν πρόκειται για καλή επίδοση τότε θα εξετάσει το αίτημα του Αιτητή υπό το πρίσμα διαφόρων πλέον παραγόντων και προϋποθέσεων όπως τις έχει καθιερώσει η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι οποίες παρατίθενται πιο κάτω. Το Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, θα πρέπει να έχει κατά νου και να συνεκτιμήσει δύο κύρια στοιχεία. Το ένα στοιχείο είναι η αναγκαιότητα όπως κάθε αγωγή διεκπεραιώνεται και εκδίδεται απόφαση η οποία πρέπει να παραμένει οριστική και κατ' επέκταση τελεσίδικη, ενώ το άλλο στοιχείο είναι το μέρος που αιτείται τον παραμερισμό της απόφασης να μη στερείται του δικαιώματος του να παρουσιάσει την υπόθεση του στο Δικαστήριο νοουμένου ότι εγείρει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Σχετικά με το θέμα της εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης η νομολογία επιβάλλει (βλέπε υπόθεση Πανίκος Νεάρχου ν. Γεώργιου Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 954), ότι το Δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία προκειμένου να διαγνώσει μόνο κατά πόσο υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο θέμα και, στο στάδιο αυτό δεν υπεισέρχεται στην ουσία του θέματος της υπεράσπισης, συνεπώς δεν προχωρεί στην αξιολόγηση της οποιασδήποτε μαρτυρίας ενώπιον του που προσάγεται για σκοπούς αντίκρουσης. Επιπλέον όμως, και εκτός από το θέμα της εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης, ο Αιτητής πρέπει να δικαιολογήσει την παράλειψη του να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, καθώς επίσης, θα πρέπει να αποδείξει ότι ενήργησε αμέσως και χωρίς αργοπορία προς την κατεύθυνση της ακύρωσης της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του. Σχετική προς τούτο προβάλει η υπόθεση Φυλακτού ν. Μιχαήλ
(1982)1 C.L.R. 204, στην οποία αναφέρθηκε ότι, η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγοντας που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου ο οποίος παρέλειψε με την πρώτη δυνατή ευκαιρία, να ασκήσει το δικαίωμα του για παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του. Στην υπόθεση Ζ. Μερκή ν. Yiannoukas Holiday Inns Ltd κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 736, αναφέρθηκε ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται στις αιτήσεις παραμερισμού απόφασης, ενώπιον του Δικαστηρίου, γίνεται υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και οποιασδήποτε άλλης γραπτής μαρτυρίας που επισυνάπτεται στις ένορκες δηλώσεις, δεν προσκομίζεται προφορική μαρτυρία εκτός και αν οι διάδικοι ασκήσουν το δικαίωμα τους για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Τέλος κρίνεται ορθό να γίνει παραπομπή στην υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, παρατίθεται δε το πιο κάτω απόσπασμα από αυτήν: «Εάν ένας διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα αυτό εξυπακούει, καθώς και η βεβαιότητα την οποία προάγει στη διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου θα απωλεσθούν με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης.» Ακόμη στην πιο πάνω απόφαση έχουν αναφερθεί και τα πιο κάτω: «Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση.» Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στην πιο πάνω απόφαση παρόλο που το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, το στοιχείο αυτό δεν κρίθηκε αρκετό για τον παραμερισμό της απόφασης και δεν παραμερίστηκε εκδοθείσα απόφαση διότι θεωρήθηκε καθοριστικότερο το στοιχείο της αργοπορίας στη λήψη μέτρων. Η εν λόγω απόφαση επικυρώθηκε από το Εφετείο. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και Συμπεράσματα:- Ερχόμενο το Δικαστήριο στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, κρίνει πως προέχει η εξέταση του θέματος κατά πόσο υπήρξε καλή επίδοση της αγωγής προς την Αιτήτρια, εφόσον το θέμα εγείρεται ευθέως από αυτήν. Λαμβανομένων υπόψη των όσων η Αιτήτρια έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνεται ότι, παρά το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση επίδοσης του επιδότη, που φέρεται να επέδωσε την αγωγή στην Αιτήτρια, κάνει αναφορά για προσωπική επίδοση, υπάρχουν τρία στοιχεία τα οποία με τη μαρτυρία που η Αιτήτρια έθεσε, θέτουν υπό σοβαρή αμφισβήτηση το θέμα της επίδοσης. Η ένορκη δήλωση επίδοσης του επιδότη κάνει αναφορά για επίδοση της αγωγής στην Αιτήτρια στις 25.05.
- Επί της εν λόγω ένορκης δήλωσης (α) δεν υπάρχει καταγραφή του χρόνου που επιδόθηκε η αγωγή, (β) δεν υπάρχει υπογραφή της Αιτήτριας με τη δικαιολογία ότι αρνήθηκε να υπογράψει και (γ) δεν υπάρχει καταγραφή του συγκεκριμένου χώρου - διεύθυνση όπου έγινε η επίδοση. Από την άλλη, η Αιτήτρια αναφέρει ενόρκως ότι κατά την ημέρα της επίδοσης βρισκόταν στην Αγγλία και προς τούτο επισυνάπτει αεροπορικό εισιτήριο (Τεκμήριο 9) επιστροφής της από την Αγγλία όπου μετέβηκε από τις 23.05.2013 και επέστρεψε στις 26.05.
- Δεν εντόπισε την κάρτα επιβίβασης κατά τη μετάβαση της στην Αγγλία. Η θέση των Καθ' ων η Αίτηση είναι πως είναι καθ' όλα εφικτό η Αιτήτρια να ταξίδεψε στις 25.05.2013, σε χρόνο μεταγενέστερα της επίδοσης. Θεωρητικά η θέση ακούγεται εφικτή. Ταυτόχρονα όμως, ελλείψει της μη καταγραφής της συγκεκριμένης ώρας που έγινε η επίδοση, κάλλιστα δεν αποκλείεται αυτό που η Αιτήτρια ισχυρίζεται. Όπως καθίσταται αντιληπτό, μέσα από τα πιο πάνω στοιχεία, και ενόψει της σοβαρότητας που ενέχει το θέμα της επίδοσης της αγωγής στην Αιτήτρια, κρίνεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση όφειλαν να αντικρούσουν, με μαρτυρία που να είχε βαρύνουσα αξία, τα όσα η Αιτήτρια έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Μπορούσαν να παρουσιάσουν μαρτυρία από αρμόδιες υπηρεσίες ως προς την ώρα επιβίβασης ή μαρτυρία που να αποκλείει το γεγονός της μετάβασης της Αιτήτριας στο εξωτερικό και να αποδείξουν ότι δεν ήταν στις 23.05.2013, ως κατέθεσε η Αιτήτρια. Μπορούσαν να παρουσιάσουν πρωτογενή μαρτυρία από τον επιδότη που έκανε την ένορκη δήλωση ότι επέδωσε την αγωγή στην Αιτήτρια προσωπικά αλλά και για την ώρα που επέδωσε, καλύπτοντας τα πιο πάνω κενά που δημιουργήθηκαν από τη μαρτυρία της Αιτήτριας. Δεν το έπραξαν. Υπό τις περιστάσεις κρίνεται ότι ελλείπει το αναγκαίο υπόβαθρο ούτως ώστε το Δικαστήριο να αποφανθεί με ασφάλεια για το θέμα της καλής επίδοσης, και πως η Αιτήτρια έλαβε όντως γνώση για την ύπαρξη αγωγής εναντίον της. Η ύψιστη σημασία του θέματος, δεν επιτρέπει άλλο συμπέρασμα από την κατάληξη ότι δεν αποδείχθηκε με βεβαιότητα η επίδοση της αγωγής στην Αιτήτρια. Δεν παραγνωρίστηκαν τα όσα έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι Καθ' ων η Αίτηση προκειμένου να αποκρούσουν τη θέση της Αιτήτριας. Ο λόγος αφορά στο Τεκμήριο 7 που συνιστά γραπτή βεβαίωση υπολοίπων ημερομηνίας 23.10.2013, ήτοι μετά την έκδοση απόφασης. Το ότι το έγγραφο αυτό φέρει διεύθυνση που η Αιτήτρια έδωσε στους Καθ' ων η Αίτηση, δεν είναι ικανό στοιχείο για να ανατρέψει την εικόνα που δημιουργείται από τα προαναφερόμενα. Η Αιτήτρια αρνείται την παραλαβή της εν λόγω επιστολής. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε υπογραφή παραλαβής από την Αιτήτρια. Ούτε και υπήρξε μαρτυρία από το πρόσωπο που της παρέδωσε τέτοια επιστολή. Ενόψει του πιο πάνω συμπεράσματος, αναμφίβολα πλέον, όπως προκύπτει από τη νομολογία (βλέπε υπόθεση Νικόλας Γιωργαλλίδης ν. Χρυσόστομου Χρίστου (Ττομή)
(1997)1 Α.Α.Δ. 247) από τη στιγμή που η επίδοση κριθεί κακή, το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο ex debito justitiae να παραμερίσει την απόφαση και δεν τίθεται θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Το Δικαστήριο στην παρούσα υπόθεση δεν ικανοποιήθηκε περί καλής επίδοσης. Συνακόλουθα των πιο πάνω, διαφάνηκε και η τύχη της επίδικης Αίτησης. Διαζευκτικά, σε περίπτωση που ήθελε ακυρωθεί το πιο πάνω συμπέρασμα του Δικαστηρίου, κρίνεται ότι, ως προς την προϋπόθεση αν η Αιτήτρια ενήργησε έγκαιρα προς παραμερισμό της απόφασης, το συμπέρασμα του Δικαστηρίου θα ήταν ότι ο χρόνος που παρήλθε από την επίδοση, αν αυτή κρινόταν καλή, μέχρι την καταχώρηση της επίδικης Αίτησης είναι τέτοιος (14 μήνες περίπου) που θα συνιστούσε περιφρόνηση στις δικαστικές διαδικασίες αλλά και στα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση, και ως εκ τούτου η Αίτηση θα απορριπτόταν. Επίσης διαζευκτικά, όσον αφορά στα θέματα που η Αιτήτρια εγείρει ως συζητήσιμη υπεράσπιση, αν και κάποια από αυτά είναι ξεκαθαρισμένα από τη νομολογία, υπάρχουν σημεία τα οποία δεν θα απέκλειαν έστω απομακρυσμένη προσδοκία για επιτυχία μέσα από την ακροαματική διαδικασία κατ' αντιμωλία δίκης. Ενόψει όλων των πιο πάνω, η απόφαση ημερομηνίας 08.07.2013 παραμερίζεται. Η εμφάνιση της Αιτήτριας να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της επίδικης Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Όσον αφορά τα έξοδα που έχουν μέχρι σήμερα δημιουργηθεί, αυτά θα απωλεσθούν εξ αιτίας του ότι δεν επρόκειτο για καλή επίδοση. (Υπ.) ............. Δ.Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Παραμερισμός Απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο