← Κύπρος

WAY2ADVANCE CAPITAL LIMITED κ.α. ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ICM CAPITAL LIMITED, Αίτηση αρ.: 383/13, 13/5/2015

WAY2ADVANCE CAPITAL LIMITED κ.α. ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ICM CAPITAL LIMITED, Αίτηση αρ.: 383/13, 13/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A121 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αίτηση αρ.: 383/13 Αίτηση ημερ.: 12/5/2014 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ICM CAPITAL LIMITED, από τη Λεμεσό ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 113 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ: WAY2ADVANCE CAPITAL LIMITED, από τη Λευκωσία και Ivan Pirozhkov, από τη Ρωσία Αιτητές -------------------------------------------------- 13/5/2015 Για τους Αιτητές: κα Σαμαρά για Πατρίκος Παύλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν' ακούσει απόφαση η κα Καμπανέλλη) Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κα Μ. Χατζησωτηρίου για Μιχαλάκης Κυπριανού & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (Για ν' ακούσει απόφαση η κα Ζαντήρα) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές 1 και 2, με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο εναρκτήρια αίτηση τους, εξαιτούνται την προστασία των δικαιωμάτων τους ως μειοψηφούντες μέτοχοι της Καθ' ης η Αίτηση

  1. Όπως υποστηρίζουν στην αίτηση τους, έχει παραβιαστεί και/ή καταστραφεί η σχέση εμπιστοσύνης που υπήρχε μεταξύ των μετόχων της εταιρείας και/ή έχει εξαφανιστεί και/ή απωλεσθεί το θεμέλιο ύπαρξης της και η συνεννόηση μεταξύ των μετόχων, με αποτέλεσμα να έχει εκμηδενιστεί ο βασικός λόγος συνέχισης των εργασιών της Καθ' ης η Αίτηση
  2. Αποδίδουν δε την καταστροφή της μεταξύ των μετόχων σχέσης εμπιστοσύνης στην ισχυριζόμενη καταπιεστική συμπεριφορά των Καθ' ων η Αίτηση, ειδικότερον του Καθ' ου η Αίτηση 1, λεπτομέρειες της οποίας παραθέτουν στην αίτηση τους. Οι θεραπείες τις οποίες ειδικότερον εξαιτούνται, είναι: (α) Διάταγμα του Δικαστηρίου για αγορά των μετοχών τους από τους Καθ' ων η Αίτηση, μέσα σε χρόνο που θα καθοριστεί από το Δικαστήριο, σε τιμή που θα αντιστοιχεί στην πραγματική αξία των μετοχών ή σε τιμή που θα καθορίσει ειδικός εμπειρογνώμονας, ο οποίος θα διοριστεί από το Δικαστήριο. (β) Διαζευκτικά, διάταγμα διάλυσης της Καθ' ης η Αίτηση
  3. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση 6 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία ενεγράφη στις 29/8/2011, συμφώνως του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  4. Οι Αιτητές 1 και 2 κατέχουν, όπως ισχυρίζονται, συνολικά 2.800 μετοχές από τις 10.000 εκδοθείσες μετοχές της Καθ' ης η Αίτηση 6, που αντιστοιχούν σε ποσοστό 28% του συνόλου των μετοχών. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 κατέχει άμεσα το 51% των μετοχών της Καθ' ης η Αίτηση 6 και έμμεσα, μέσω της Καθ' ης η Αίτηση 5, το 9% των μετοχών. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 κατέχουν ποσοστό 12% μέσω της Καθ' ης η Αίτηση
  5. Με την εναρκτήρια αίτηση τους καταχώρησαν, αυθημερόν, ενδιάμεση αίτηση, στη βάση της οποίας εξασφάλισαν τα ακόλουθα διατάγματα: «
  6. Απαγορευτικό διάταγμα το οποίο εμποδίζει τους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1, 2, 3, 4 & 5 και/ή αντιπροσώπους τους και/ή υπηρέτες αυτών από το να αλλάξουν με οποιοδήποτε τρόπο την μετοχική δομή της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 6 ICM CAPITAL LIMITED εφεξής «Εταιρείας», και/ή αυξήσουν και/ή μειώσουν και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο μεταβάλουν το μετοχικό κεφάλαιο της Καθ' ης η Αίτηση 6 εταιρείας και/ή να προχωρήσουν σε οποιαδήποτε πράξη που να μεταβάλλει είτε άμεσα είτε έμμεσα τη συμμετοχή και/ή το μετοχικό μερίδιο των Αιτητών 1 και 2 στην Εταιρεία μέχρι την πλήρη εκδίκαση της εταιρικής αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή την εκτέλεση τυχόν απόφασης που θα εκδοθεί στα πλαίσια της και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου.
  7. Απαγορευτικό διάταγμα το οποίο απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1, 2, 3, 4 & 5 και/ή στους αντιπρόσωπους τους και/ή υπηρέτες αυτών από το να μεταβιβάσουν και/ή διαθέσουν και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αποξενώσουν οποιοδήποτε ουσιαστικό περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας και/ή οποιοδήποτε στοιχείο που της ανήκει άμεσα και/ή έμμεσα και/ή που κατέχεται από οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο και/ή από το να προβούν σε οποιαδήποτε διευθέτηση και/ή διαγραφή χρεών που οφείλονται σε αυτή από άλλα φυσικά και/ή νομικά πρόσωπα προς την Καθ' ης η Αίτηση 6 εταιρεία και/ή σε θυγατρική της εταιρεία και/ή σε ελεγχόμενη από αυτήν εταιρεία και/ή από το να προχωρήσουν σε οποιεσδήποτε συναλλαγές που να οδηγούν σε μείωση της αξίας της Καθ' ης η Αίτηση 6 και/ή να καταστήσουν αδύνατη και/ή δυσχερή την είσπραξη ποσών που της οφείλονται, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της εταιρικής αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου.» Τα ως άνω διατάγματα οριστικοποιήθηκαν με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 4/7/2014, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Ενώ εκκρεμούσε η οριστικοποίηση των ως άνω διαταγμάτων, οι Ατητές καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση, στη βάση της οποίας εξασφάλισαν, στις 12/5/14, τα ακόλουθα διατάγματα, όπως αυτά τροποποιήθηκαν με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/5/
  8. «
  9. Προσωρινό διάταγμα το οποίο απαγορεύει στην Καθ' ης η Αίτηση αρ. 6 και στην καθεμία από τις θυγατρικές Εταιρείες IC MORIA CAPITAL LTD και/ή CJSC "MORIA INVESTMENT COMPANY" και/ή CJSC "ANCOR HOLDING COMPANY" και/ή LLC "ANCOR HUMAN RESOURCES" (εφεξής καλούμενες συλλογικά «οι Εταιρείες») και/ή στους διευθυντές τους και/ή αντιπροσώπους και/ή εργοδοτούμενους και/ή άτομα που ενεργούν υπό τις οδηγίες τους και/ή για λογαριασμό τους, από το να αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή μεταφέρουν και/ή επιβαρύνουν και/ή δωρίσουν και/ή διαφορετικά διαθέσουν οποιαδήποτε από τα περιουσιακά τους στοιχεία και/ή περιουσία είτε κινητή είτε ακίνητη, συμπεριλαμβανομένων και των μετοχών που κατέχουν στις Εταιρείες και/ή σε οποιεσδήποτε τρίτες ή άλλες εταιρείες και/ή από το να προχωρήσουν σε οποιεσδήποτε πράξεις και/ή να ψηφίσουν και/ή υιοθετήσουν οποιεσδήποτε αποφάσεις ή ψηφίσματα που θα οδηγήσουν στην μείωση της αξίας των Εταιρειών και/ή των περιουσιακών τους στοιχείων και/ή στο να θέσουν τον εαυτό τους υπό εκκαθάριση και/ή να προκαλέσουν και/ή εγκρίνουν την έναρξη διαδικασιών εκκαθάρισης των Εταιρειών, με την μοναδική εξαίρεση ότι στην Καθ' ης η Αίτηση αρ. 6 και στις Εταιρείες δεν τους απαγορεύεται να ξοδεύουν εύλογα ποσά χρημάτων για την κάλυψη των καθημερινών τους εξόδων που χρειάζονται για την κανονική τους λειτουργία και/ή για την πληρωμή υπαλλήλων και/ή για νομική εκπροσώπηση, μέχρι την εκδίκαση της Γενικής Αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και έκδοση τελικής απόφασης σε αυτήν και/ή μέχρι περαιτέρω διαταγή του Δικαστηρίου.
  10. Προσωρινό διάταγμα το οποίο απαγορεύει στην εταιρεία CJSC "Ancor Holding Company" και/ή στους διευθυντές και/ή αντιπροσώπους και/ή εργοδοτούμενους της και/ή άτομα που ενεργούν υπό τις οδηγίες της και/ή για λογαριασμό της, από το να λάβει, δεχθεί ή εγκρίνει οποιαδήποτε απόφαση και/ή διάβημα και/ή από το να ενεργήσει στη βάση ή να εφαρμόσει οποιαδήποτε απόφαση ή ψήφισμα ("resolution") που έχουν σκοπό να θέσουν υπό εκκαθάριση ή να διαλύσουν την εταιρεία LLC "ANCOR HUMAN RESOURCES" και/ή συγκεκριμένα οποιαδήποτε απόφαση ή ψήφισμα που μπορεί να ληφθεί ή ψηφιστεί στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση της εταιρείας CJSC "ANCOR HOLDING COMPANY" που θα λάβει χώρα στις 14.05.2014 και/ή σε οποιαδήποτε αναβολή της και/ή επαναπρογραμματισμό της και/ή σε οποιαδήποτε άλλη Έκτακτη Γενική Συνέλευση της εν λόγω εταιρείας CJSC "ANCOR HOLDING COMPANY" μέχρι την εκδίκαση της Γενικής Αίτησης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και έκδοση τελικής απόφασης σε αυτήν και/ή μέχρι περαιτέρω διαταγή του Δικαστηρίου.» Η υπό εξέταση αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα ακόλουθα: Η ανάγκη για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης προέκυψε στις 29/4/2014, όταν παρέλαβε μέσω ταχυδρομείου την ειδοποίηση ημερομηνίας 23/4/2014 για σύγκλιση, στις 14/5/2014, της έκτακτης συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας ANCOR HOLDING COMPANY CJSC, της οποίας είναι μειοψηφών μέτοχος, με ποσοστό συμμετοχής 1%. Η εταιρεία ANCOR HOLDING COMPANY CJSC είναι Ρωσική εταιρεία, θυγατρική της Καθ' ης η Αίτηση
  11. Μαζί με την εν λόγω ειδοποίηση παρέλαβε την ατζέντα των θεμάτων τα οποία θα τίθεντο προς ψήφιση από τους μετόχους της εταιρείας. Η ατζέντα εισηγείται την έγκριση των ετήσιων οικονομικών εκθέσεων όλων των θυγατρικών εταιρειών του ομίλου ANCOR και όπως μη γίνει πληρωμή μερίσματος για το έτος
  12. Περαιτέρω, εισηγείται σημαντικές αλλαγές στην θυγατρική εταιρεία ANCOR HUMAN RESOURCES LLC, που είναι εταιρεία κλειδί στον όμιλο ANCOR, αφού είναι επικερδής, με ποσοστό κερδών που ανέρχεται περίπου στο 40% των εισοδημάτων που εισρέουν σε ολόκληρο τον όμιλο εταιρειών ANCOR. Οι αλλαγές τις οποίες συγκεκριμένα εισηγείται, είναι οι ακόλουθες: (α) Αλλαγή του μέχρι προ τινός διευθυντή της εταιρείας, Καθ' ου η Αίτηση 1, τη θέση του οποίου να αναλάβει ο Καθ' ου η Αίτηση
  13. (β) Αλλαγή της νόμιμης εγγεγραμμένης διεύθυνσης της εταιρείας, με σκοπό να μεταφερθεί η εταιρεία κάτω από τον έλεγχο άλλης διεύθυνσης φορολογικού τμήματος της Μόσχας, το οποίο θα ασκεί φορολογικό έλεγχο στη νέα εταιρεία, ώστε να σταματήσει η διερεύνηση των φορολογικών παρανομιών της εταιρείας και της πιθανής φορολογικής απάτης, η οποία διερευνάται από τις κατά τόπο φορολογικές αρχές. (γ) Διατάζει τον Καθ' ου η Αίτηση 3 να ξεκινήσει τη διαδικασία διάλυσης και εκκαθάρισης της εταιρείας. Οι λόγοι για τους οποίους οι Καθ' ων η Αίτηση επιδιώκουν τη διάλυση και εκκαθάριση της εταιρείας είναι, κατά πρώτον, να αποτραπεί η περαιτέρω διερεύνηση της φορολογικής απάτης σε σχέση με την εν λόγω εταιρεία, η οποία διεξάγεται ήδη από τις φορολογικές αρχές του τμήματος της Μόσχας, με αριθμό 7706 και κατά δεύτερο, μέσω της διάλυσης της εταιρείας, να μειωθεί το ενεργητικό ολόκληρου του ομίλου εταιρειών ANCOR κατά 40% αντίστοιχα, ενώ υπάρχει σοβαρός κίνδυνος κάποια από τα ποσά που θα προκύψουν από τη διάλυση της εταιρείας να απομακρυνθούν από τον όμιλο και να διοχετευτούν μέσω της δημιουργίας νέων, ξένων προς τον όμιλο ANCOR εταιρειών, στα χέρια των Καθ' ων η Αίτηση 1,2 και
  14. Εκτός εάν το Δικαστήριο εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα, οι Καθ' ων η Αίτηση με τις δόλιες ενέργειες τους θα επιτύχουν να σταματήσουν οι έρευνες που γίνονται από τις αρμόδιες φορολογικές αρχές της Μόσχας σε σχέση με την εν λόγω εταιρεία, για να μην αποκαλυφθεί η φορολογική απάτη του Καθ' ου η Αίτηση 1, καθώς επίσης θα πετύχουν τη μείωση του ενεργητικού της περιουσίας του ομίλου ANCOR σε βάρος των δικαιωμάτων του, με αποτέλεσμα να καταπιεστούν τα δικαιώματα του ως μειοψηφών μέτοχος. Η Ρωσική εταιρεία ANCOR HUMAN RESOURCES LLC είναι απομακρυσμένη θυγατρική εταιρεία της Καθ' ης η Αίτηση
  15. Η Καθ' ης η Αίτηση 6 ελέγχει το 85% των μετοχών της IC MORIA CAPITAL LIMITED, που επίσης είναι Κυπριακή εταιρεία και ελέγχει το 99,9% των μετοχών της Ρωσικής εταιρείας CJSC MORIA INVESTMENT COMPANY, η οποία ελέγχει το 99% των μετοχών της θυγατρικής εταιρείας CJSC ANCOR HOLDING COMPANY. Το υπόλοιπο 1% των μετοχών της ως άνω εταιρείας το κατέχει ο ίδιος. Η εταιρεία CJSC ANCOR HOLDING COMPANY ελέγχει το 100% των μετοχών της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC. Η Καθ' ης η Αίτηση 6 ανήκει στον όμιλο εταιρειών ANCOR, ο οποίος αποτελείται από πολυάριθμα νομικά πρόσωπα που λειτουργούν στη Ρωσική Ομοσπονδία και σε άλλες χώρες και παρέχουν διάφορες υπηρεσίες, πρωτίστως σε σχέση με την παροχή προσωπικού. Για σκοπούς καλύτερης κατανόησης της εταιρικής δομής του Ομίλου ANCOR επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του πίνακας - σχεδιάγραμμα, στο οποίο περιγράφεται η ως άνω εταιρική δομή (Τεκμήριο 52). Η θυγατρική εταιρεία ANCOR HUMAN RESOURCES LLC παρέχει υπηρεσίες ανθρώπινου δυναμικού και επιχειρηματικών διαδικασιών στους πελάτες της και χρεώνει αμοιβή για τις υπηρεσίες της. Ο αριθμός των πελατών της ξεπερνά τους 100 και περιλαμβάνει πολυεθνικές εταιρείες όπως η Coca-Cola, η Philip Morris, η Samsung και άλλες. Τα συνολικά έσοδα της εταιρείας για το έτος 2012 ανήλθαν σε 2,602,391.000 Ρούβλια (περίπου US$74,354,000). H δυναμική της εταιρείας είναι τέτοια που τα εισοδήματα της αναμένεται να συνεχίσουν την ανοδική τους πορεία στο μέλλον. Με τη διάλυση της εταιρείας η εισοδηματική ικανότητα ολόκληρου του ομίλου ANCOR θα μειωθεί σε ποσοστό 40%. Η μείωση περίπου στο 40% της αξίας των μετοχών του ομίλου ANCOR θα επηρεάσει και την αξία των μετοχών της Καθ' ης η Αίτηση
  16. Αυτό το οποίο επιθυμεί να πετύχει ο Καθ' ου η Αίτηση 1 με τη διάλυση της εν λόγω εταιρείας είναι, εάν το Δικαστήριο αποφασίσει στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης την πώληση των μετοχών του στους Καθ' ων η Αίτηση, να μειωθεί η αξία των μετοχών του κατά 40%, ως αποτέλεσμα της μείωσης ολόκληρου του μετοχικού κεφαλαίου του ομίλου ANCOR και της Καθ' ης η Αίτηση 6, κατά το ίδιο ποσοστό, αντίστοιχα. Ως αποτέλεσμα, οι Καθ' ων η Αίτηση θα χρειαστεί να του καταβάλουν μειωμένο αντάλλαγμα κατά 40%. Από τη θέση που είχε ως οικονομικός διευθυντής διαφόρων εταιρειών του ομίλου ANCOR και τα στοιχεία που έχει υπόψη του, γνωρίζει ότι οι φορολογικές υποχρεώσεις της εν λόγω εταιρείας στις αρχές του έτους 2013 ανέρχονταν σε 286,000,000 Ρούβλια (περίπου US$8,171,000), αφού το 11% τουλάχιστον του συνολικού εισοδήματος της εταιρείας αποδίδετο σε φορολογικές υποχρεώσεις. Όπως φαίνεται από τον ισολογισμό της εταιρείας για το 2012, για το οικονομικό έτος 2012 τα συνολικά έσοδα της εταιρείας ανέρχονταν σε 2,602,391,000 Ρούβλια (περίπου US$74,354,000). Το 11% του εν λόγω ποσού, ήτοι 286,000,000 Ρούβλια (περίπου US$8,171,000) αποτελεί τις φορολογικές της υποχρεώσεις που εξακολουθεί να μην έχει καταβληθεί και αναφορικά με τις οποίες οι Ρωσικές Φορολογικές Αρχές διενεργούν έρευνα. Με τη ρευστοποίηση της περιουσίας της εταιρείας, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 επιχειρεί να εξασφαλίσει ότι η εταιρεία δεν θα πληρώσει τις φορολογικές της υποχρεώσεις, αφού με την ρευστοποίηση της εταιρείας θα καταστεί αδύνατο για τις Ρωσικές Φορολογικές Αρχές να χρεώσουν τις ως άνω φορολογικές υποχρεώσεις, καθώς η φορολογούμενη οντότητα παύει να υφίσταται και αφαιρείται από το Ρωσικό ενοποιημένο κρατικό αρχείο νομικών προσώπων. Η θέση του, σε σχέση με τη φορολογική απάτη του Καθ' ου η Αίτηση 1 ενισχύεται, κατά την άποψη του, από την προσπάθεια του Καθ' ου η Αίτηση 1 να διαλύσει μια κατά τα άλλα επικερδή εταιρεία, με απώτερο στόχο οι φορολογικές αρχές να μην έχουν πρόσβαση σε προηγούμενες συναλλαγές, οι οποίες ενδεχομένως να ήταν παράνομες ή κατά παράβαση του φορολογικού κώδικα, αφού η διάλυση της εταιρείας επιφέρει, σύμφωνα με το Ρωσικό δίκαιο, την εξαφάνιση όλων των εγγράφων και στοιχείων που αφορούν την ίδια την εταιρεία, μεταξύ άλλων, και των φορολογικών της υποχρεώσεων. Απλά, όπως η εταιρεία θα εξαφανιστεί ως νομική οντότητα με τη διάλυση της, έτσι εξαφανίζονται μαζί της έγγραφα, συναλλαγές και λοιπά. Το δεύτερο ζήτημα που τίθεται προς ψήφιση είναι, όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο διορισμός στη θέση του γενικού διευθυντή της εταιρείας του Καθ' ου η Αίτηση
  17. Ο σκοπός του Καθ' ου η Αίτηση 1 με την απομάκρυνση του από τη θέση του Γενικού Διευθυντή της εταιρείας είναι να απομακρύνει τις έρευνες των φορολογικών αρχών από τις ενδεχόμενες προσωπικές του ευθύνες. Εφόσον περάσει το ψήφισμα για διάλυση της εταιρείας, όλα τα στοιχεία που αφορούν την εταιρεία, προφανώς και όσα έχουν σχέση με τα φορολογικά της ζητήματα, θα εξαφανιστούν, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο για τις φορολογικές αρχές να ελέγξουν προηγούμενες συναλλαγές, οι οποίες, ενδεχομένως, να είναι παράνομες ή κατά παράβαση του φορολογικού κώδικα. Η διάλυση της εν λόγω εταιρείας θα επιφέρει αποξένωση του ενεργητικού ολόκληρου του ομίλου εταιρειών ANCOR κατά ποσοστό 40% που είναι περίπου το ενεργητικό της εταιρείας, της οποίας επιδιώκεται η διάλυση, ώστε στην πραγματικότητα να καταστρατηγείται το πνεύμα και ο σκοπός του ήδη εκδοθέντος διατάγματος ημερομηνίας 12/7/2013 που είναι να διατηρηθεί το status quo της εταιρείας και να εμποδιστούν οι ενέργειες αποξένωσης της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση 6 και των θυγατρικών της εταιρειών, η προστασία της οποίας περνά μέσα από τη διατήρηση της αξίας και των θυγατρικών της εταιρειών, είτε της ανήκουν άμεσα, είτε ως απομακρυσμένες θυγατρικές εταιρείες. Επομένως, τα αιτούμενα διατάγματα στην πραγματικότητα συμπληρώνουν και ενδυναμώνουν τα ήδη εκδοθέντα διατάγματα και προστατεύουν τα δικαιώματα του ως μειοψηφών μέτοχος από τις νέες ενέργειες του Καθ' ου η Αίτηση 1, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση εναντιώθηκαν στην αιτούμενη θεραπεία. Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης τους, η οποία αρχικά καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 4, 5, 6 και την θυγατρική εταιρεία IC MORIA CAPITAL LTD, σε κατοπινό δε στάδιο από τους υπόλοιπους Καθ' ων η Αίτηση, προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: «1) Με βάση το υπόβαθρο των γεγονότων όπως το παρουσίασαν οι Αιτητές, θα έπρεπε να είχε κινηθεί αγωγή από την Καθ' ης η Αίτηση 6 και εάν αυτό ήταν αδύνατο, θα έπρεπε να είχε κινηθεί αγωγή από τους Αιτητές υπό τη μορφή παράγωγης αγωγής (derivative) action, εφόσον υπάρχουν ισχυρισμοί ότι ζημιώνει η Καθ' ης η Αίτηση
  18. 2) Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να καταχωρήσουν την Εναρκτήρια Αίτηση αλλά ούτε και τη Μονομερή Αίτηση. 3) Η Μονομερής Αίτηση των Αιτητών είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, παράτυπη και αντικανονική. 4) Το Δικαστήριο δεν έχει την δικαιοδοσία και/ή αρμοδιότητα και/ή εξουσία να εκδώσει τα Ενδιάμεσα Διατάγματα, αλλά ούτε έχει εξουσία και/ή δικαιοδοσία και/ή αρμοδιότητα να παραχωρήσει στους Αιτητές οποιανδήποτε θεραπεία ζητούν με την Μονομερή Αίτηση. 5) Οι Αιτητές δεν απεκάλυψαν στο Δικαστήριο κατά την ακρόαση της Μονομερούς Αίτησης όλα τα ουσιώδη γεγονότα και/ή έγγραφα που αφορούσαν τα επίδικα θέματα της υπόθεσης και/ή της Αίτησης. 6) Οι Αιτητές δεν στοιχειοθέτησαν την ύπαρξη του στοιχείου του επείγοντος για να εκδικαστεί η Μονομερής Αίτηση στην απουσία των Καθ' ων η Αίτηση. 7) Οι Αιτητές είναι ένοχοι μεγάλης καθυστέρησης στο να προσφύγουν στην δικαιοσύνη για να προστατέψουν τα ισχυριζόμενα δικαιώματα αυτών. 8) Οι Αιτητές δεν έχουν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή έχουν παραπλανήσει το Δικαστήριο. 9) Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν με το αποδεικτικό υλικό που έθεσαν ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων στην Μονομερή Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων και/ή για την συνέχιση της ισχύος των Ενδιάμεσων Διαταγμάτων. 10) Τα Ενδιάμεσα Διατάγματα είναι προϊόν κατάχρησης της διαδικασίας του Δικαστηρίου και/ή είναι προϊόν κακής πίστης (mala fides) και/ή ελήφθησαν με σκοπό τον εκβιασμό των Καθ' ων η Αίτηση να εξαγοράσουν τις μετοχές των Αιτητών σε τιμή υψηλότερη της αξίας τους. 11) Το Ενδιάμεσο Διάταγμα υπό την πρώτη παράγραφο του αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου αφού αναφορικά με την Καθ' ης η Αίτηση 6 ICM CAPITAL και/ή τις θυγατρικές εταιρείες, υπάρχει ήδη δεσμευτικό και σε ισχύ το Ενδιάμεσο Διάταγμα ημερ.12/7/13 με πανομοιότυπους όρους υπό την δεύτερη παράγραφο του. 12) Τα Ενδιάμεσα Διατάγματα στρέφονται εναντίον εταιρειών που δεν είναι διάδικοι στην Εναρκτήρια Αίτηση. 13) Η έκδοση των Ενδιάμεσων Διαταγμάτων έγινε κατά παράβαση του άρθρου 9

(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου ΚΕΦ. 6 και ως εκ τούτου πρέπει να ακυρωθεί. 14) Το είδος της εγγύησης δεν είναι το κατάλληλο υπό τις περιστάσεις δεδομένου ότι ο Αιτητής 2 είναι Ρώσος υπήκοος που διαμένει μόνιμα στη Ρωσία.» Η ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 4, 5, 6 και της θυγατρικής εταιρείας IC MORIAL CAPITAL LTD υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου Χριστόφορου Αντρέου, ο οποίος συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο Μιχαλάκης Κυπριανού & Σία ΔΕΠΕ, το οποίο εκπροσωπεί τους Καθ' ων η Αίτηση. Το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του υιοθετείται και από τους υπόλοιπους Καθ' ων η Αίτηση. Τα γεγονότα που περιγράφει στην ένορκη δήλωση του προέρχονται από μελέτη των εγγράφων που κατατέθηκαν στο φάκελο του Δικαστηρίου, από πληροφορίες και νομικές συμβουλές σχετικά με θέματα Κυπριακού δικαίου που πήρε από την δικηγόρο Μαρίνα Χατζησωτηρίου που χειρίζεται την υπόθεση και από πληροφορίες που πήρε από τον Καθ' ου η Αίτηση 1, ο οποίος είναι Ρώσος υπήκοος και διαμένει μόνιμα στη Ρωσία. Λόγω των πολλαπλών καθηκόντων του Καθ' ου η Αίτηση 1, ήταν αδύνατο να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και να προβεί ο ίδιος σε ένορκη δήλωση. Όπως πληροφορείται από τη δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση, οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης, ούτε στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης για το λόγο ότι δεν πληρούν τον ορισμό του «συνεισφορέα», όπως ο όρος αυτός περιγράφεται στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρο
  1. Με δεδομένο ότι οι Αιτητές είναι κάτοχοι μετοχών στην Καθ' ης η Αίτηση 6, πλήρως πληρωθεισών και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι εμπίπτουν στα πλαίσια του όρου «συνεισφορέας», ούτε ότι είναι πιστωτές της εταιρείας, δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης, ούτε στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Περαιτέρω, οι Αιτητές δεν αναφέρουν σε οποιαδήποτε από τις ενόρκους δηλώσεις που καταχώρησαν στο φάκελο του Δικαστηρίου, κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα ύπαρξης περισσεύματος προς διανομή στους μετόχους, μετά την εξόφληση, στα πλαίσια της εκκαθάρισης, των οποιωνδήποτε χρεωστών της εταιρείας. Αντιθέτως, οι Αιτητές προβάλλουν σωρεία ισχυρισμών ότι οι πράξεις των Καθ' ων η Αίτηση είναι επιβλαβείς προς την εταιρεία, ότι έχουν αποξενωθεί περιουσιακά στοιχεία, περιλαμβανομένου του εμπορικού σήματος «ANCOR» και ότι τα οικονομικά της εταιρείας πάνε από το κακό στο χειρότερο, γι' αυτό και χρειάστηκε δανειοδότηση από την τράπεζα MKB. Περαιτέρω, είναι αμφίβολο κατά πόσο η Αιτήτρια 1 θα μπορούσε να καταχωρήσει την εναρκτήρια αίτηση καθώς και την υπό εξέταση αίτηση αφού σε νομική διαδικασία που διεξάγεται στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας, στην υπόθεση με αρ. Α40-189583/2013, στην οποία ο Αιτητής 2 και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είναι διάδικοι, ο Αιτητής 2 και οι δικηγόροι του έχουν αναφέρει ότι δεν είναι μέτοχος της Αιτήτριας 2 αλλά μέτοχος της είναι η εταιρεία GROMVILLE INC, με την οποία και πάλι ο Αιτητής 2 δεν έχει οποιαδήποτε σχέση. Συνεπώς, οι ισχυρισμοί του Αιτητή 2 ότι ελέγχει το 28% των μετοχών της Καθ' ης η Αίτηση 6 είναι ψευδείς. Πέραν των πιο πάνω, η υπό εξέταση αίτηση είναι εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία, αφού δεν στηρίζεται σε οποιοδήποτε άρθρο του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  2. Ειδικότερον, δεν έχουν περιληφθεί στη νομική της βάση τα άρθρα 202 και 204 που αποτελούν τη βάση για την έκδοση των διαταγμάτων που ζητούνται στην εναρκτήρια αίτηση. Επίσης, η μη συμπερίληψη του άρθρου 214
(1)του Κεφ. 113 στη νομική βάση της αίτησης είναι καθοριστική για την αρνητική κατάληξη της, για το λόγο ότι το άρθρο αυτό, ως ειδική διάταξη που ρυθμίζει τα της διαδικασίας εκκαθάρισης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, είναι αυτό που επιτρέπει την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος στα πλαίσια αίτησης εκκαθάρισης. Αναφορικά με το εμπορικό σήμα «ANCOR», λήφθηκε απόφαση από τις αρμόδιες αρχές να μην προχωρήσουν με καταχώρηση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας, αναφορικά με την εν λόγω καταγγελία. Επίσης, οι αρμόδιες φορολογικές αρχές δεν έχουν πάρει ακόμη τελική απόφαση, οπόταν οι ισχυρισμοί του Αιτητή 2 περί φοροδιαφυγής είναι πολύ πρόωροι. Περαιτέρω, ο Αιτητής 2 απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι οι δραστηριότητες και ο επιχειρηματικός τομέας της εταιρείας ANCOR HUMAN RECOURSES LLC υπερκαλύπτεται από τις αντίστοιχες δραστηριότητες της εταιρείας ANCOR HR SOLUTIONS LLC. Οι ως άνω εταιρείες ανήκουν στον όμιλο ANCOR GROUP και κατά ποσοστό 100% στην εταιρεία ANCOR HOLDING COMPANY CJSC. Ασχολούνταν και οι δύο με υπηρεσίες εξεύρεσης και/ή σύστασης εργατικού δυναμικού επιχειρήσεων κατά το 2012 και
  1. Για να βελτιωθεί η δομή του ομίλου ANCOR GROUP και να περικοπούν αχρείαστα διαχειριστικά έξοδα, αποφασίστηκε να συνενωθούν οι εν λόγω δραστηριότητες σε μια εταιρεία. Η απόφαση για τη συγκέντρωση αυτού του επιχειρηματικού τομέα του ομίλου ANCOR GROUP πραγματοποιήθηκε με τη σύναψη νέων συμβάσεων και τη μεταφορά των υφιστάμενων συμβάσεων με τους πελάτες, μετά από συμφωνία με αυτούς, από την εταιρεία ANCOR HUMAN RESOURCES LLC στην εταιρεία ANCOR HR SOLUTIONS LLC, με αποτέλεσμα ο συνολικός κύκλος εργασιών των εταιρειών ANCOR PERSONNEL SOLUTIONS LLC και ANCOR HUMAN RESOURCES LLC να συγκεντρωθεί σε ένα νομικό πρόσωπο, την εταιρεία ANCOR HR SOLUTIONS LLC. Ως εκ τούτου, από το Μάϊο του 2014 όλες οι ισχύουσες συμβάσεις με πελάτες έχουν μεταφερθεί από την εταιρεία ANCOR HUMAN RESOURCES LLC στην εταιρεία ANCOR HR SOLUTIONS LLC και η εταιρεία ANCOR HUMAN RESOURCES LLC δεν πρόκειται να έχει οποιαδήποτε εισοδήματα από πελάτες της από το Μάϊο του
  2. Τα εν λόγω συμβόλαια με τους πελάτες, δεν μπορούν να επισυναφθούν ως Τεκμήρια, λόγω των όρων εμπιστευτικότητας τους (confidentially provisions) και λόγω του ότι συνιστούν τα επιχειρηματικά απόρρητα (trade secrets) των μερών που υπογράφουν τα συμβόλαια. Ως εκ των ανωτέρω, τα έσοδα της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC μεταφέρθηκαν από μια εταιρεία του ομίλου σε άλλη, με αυστηρή τήρηση του Ρωσικού δικαίου και κατόπιν συμφωνίας με τους πελάτες των εταιρειών της ANCOR GROUP. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή 2 ότι η εταιρεία ANCOR HUMAN RESOURCES LLC έχει ληξιπρόθεσμες φορολογικές οφειλές και έχει κατ' ισχυρισμό φοροδιαφύγει, είναι επίσης ψευδείς. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή 2 ότι διεξάγονται έρευνες από τις φορολογικές αρχές της Μόσχας σχετικά με την ως άνω εταιρεία και ότι η απόφαση να εκκαθαριστεί η εταιρεία αυτή λήφθηκε προς τον σκοπό της αποφυγής των αρνητικών συνεπειών της φορολογικής έρευνας, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Τα έγγραφα της υπόθεσης δεν περιέχουν οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο αυτών των συνθηκών. Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί του Αιτητή 2 ότι οι νόμιμοι πληρωτέοι φόροι για την ως άνω εταιρεία πρέπει κατ' ισχυρισμό να αντιπροσωπεύουν το 11% των συνολικών εισοδημάτων της, δεν υποστηρίζονται από οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο. Εξάλλου, κατά γενικό κανόνα, η αλλαγή στη διεύθυνση εγγεγραμμένου γραφείου μιας εταιρείας, η οποία σχετίζεται με τη μετάβαση σε άλλη φορολογική αρχή και/ή την εκούσια εκκαθάριση της εταιρείας, συνεπάγεται υποχρεωτικό επιτόπιο φορολογικό έλεγχο, σύμφωνα με τον γενικό κανόνα. Επιπλέον, όπως συμβουλεύεται από τους Ρώσους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση, σύμφωνα με το μέρος 11, άρθρο 89 του φορολογικού κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, επιτόπιος φορολογικός έλεγχος που πραγματοποιείται σε σχέση με την αναδιάρθρωση ή την εκκαθάριση φορολογούμενης εταιρείας είναι ένας ειδικός τύπος φορολογικού ελέγχου και δεν υπόκειται στους σχετικούς περιορισμούς που σχετίζονται με την αδυναμία των επανειλημμένων ελέγχων και των περιορισμών που συνδέονται με το χρονοδιάγραμμα των προηγούμενων ελέγχων. Ως εκ τούτου, αν η διαδικασία εκκαθάρισης της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC ξεκινήσει με απόφαση των μετόχων της, με τον νόμιμο τρόπο, η εταιρεία αυτή θα υποστεί αναπόφευκτα φορολογικό έλεγχο στα πλαίσια του οποίου θα ελεχθεί ξανά η ορθότητα και το χρονοδιάγραμμα των πληρωμών των φόρων. Όσον αφορά το κυκλοφορούν ενεργητικό της ως άνω εταιρείας, σε περίπτωση εκούσιας εκκαθάρισης της, θα περάσει στον ιδρυτή και μέτοχο της, δηλαδή την εταιρεία ANCOR HOLDING COMPANY CJSC, σύμφωνα με τις διατάξεις της ισχύουσας Ρωσικής νομοθεσίας, μετά από διακανονισμούς με τους πιστωτές της. Σύμφωνα με την παράγραφο 7, άρθρο 63, του Αστικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η περιουσία του νομικού προσώπου, η οποία παραμένει μετά την ικανοποίηση των αξιώσεων των πιστωτών, πρέπει να περάσει στους ιδρυτές της εταιρείας που έχουν συμφέρον σε αυτήν. Δηλαδή, εν πάση περιπτώσει, σε περίπτωση εκούσιας εκκαθάριση της υπό αναφορά εταιρείας, τα περιουσιακά της στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των συμβάσεων με τους πελάτες, την κινητή και ακίνητη περιουσία και οποιεσδήποτε απαιτήσεις, θα περάσει σε άλλες εταιρείες του ομίλου ANCOR GROUP, στη συγκεκριμένη περίπτωση στη μοναδική συμμετέχουσα εταιρεία ANCOR HOLDING COMPANY CJSC με νόμιμο τρόπο, μετά από διακανονισμούς με τους πιστωτές της εταιρείας. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στα άρθρα 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, στα άρθρα 4-9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στα άρθρα 2, 4, 5 και 9 του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου Ν.31(Ι)/1992, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.45, θθ 4-6 και 48 θθ 1-9, στη Νομολογία, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στις αρχές του κοινοδικαίου και στη διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Cyprus Palestine Plantations Ltd v. Olivier and Co (Cyprus) Ltd, 16 CLR 122 αποφασίστηκε πως το άρθρο 4 του Κεφ. 6 παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα όταν αυτό αφορά μόνο το αντικείμενο της αγωγής. Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και άλλοι ν. Κιταλίδης και άλλων (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, λέχθηκε ότι τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το άρθρο 32 του Ν14/60 δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε παρεμπίπτον, απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα, όταν κριθεί δίκαιο ή πρόσφορο, χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του Προσωρινού Διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α.,
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Με βάση την πιο πάνω νομολογία οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος είναι οι ακόλουθες: α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση των δικογράφων. β) Πιθανότητα ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον Αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά σίγουρα κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η προϋπόθεση αυτή συσχετίζεται περισσότερο με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα (evidential strength of the case of the plaintiff). γ) Πρέπει να φανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των προαναφερθεισών προϋποθέσεων το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Οι Αιτητές, στην γραπτή αγόρευση των συνηγόρων τους, αναφέρουν ότι δεν επιμένουν στο υπό παράγραφο Β εκδοθέν διάταγμα. Η επεξήγηση για την ως άνω εγκατάλειψη εμπεριέχεται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σκουζού, ημερομηνίας 5/11/
  1. Όπως συγκεκριμένα αναφέρεται, δύο μέρες μετά την έκδοση του υπό εξέταση διατάγματος έλαβε τελικά χώρα η έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της θυγατρικής εταιρείας ANCOR HOLDING COMPANY CJSC και, κατά παράβαση του υπό εξέταση διατάγματος, λήφθηκε η απόφαση για τη διάλυση της θυγατρικής εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC. Ας σημειωθεί ότι οι Καθ' ων η Αίτηση στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Φιάκκα, ημερομηνίας 7/12/2014, δεν προβαίνουν σε οποιοδήποτε σχολιασμό των ως άνω ισχυρισμών της κας Σκουζού. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι οι Αιτητές, με δήλωση τους προς το Δικαστήριο, εγκατέλειψαν το Αιτητικό της παραγράφου Γ της υπό εξέταση αίτησης, για διορισμό προσωρινού παραλήπτη της Καθ' ης η Αίτηση
  2. Οι Καθ' ων η Αίτηση στους λόγους ένστασης τους προβάλλουν την, κατά τη θέση τους, αποτυχία των Αιτητών να ικανοποιήσουν το στοιχείο του κατεπείγοντος. Έχοντας κατά νουν τη νομολογιακή αρχή ότι το επείγον για την παροχή θεραπείας μονομερώς αποτελεί δικαιοδοτικό όρο, θεωρώ επιβεβλημένο όπως το στοιχείο αυτό εξεταστεί πρωτίστως, πριν την εξέταση της συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 32 (Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598, 604). Στη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση, το ζήτημα της ισχυριζόμενης καθυστέρησης τίθεται κατά τον ακόλουθο τρόπο στις παραγράφους 52 και 53: «
  1. Οι Αιτητές 1 και 2 με αφορμή τη συνέλευση για την εκκαθάριση της Ρωσικής εταιρείας LLC 'ANCOR HUMAN RESOURCES' (παράγραφος 2 των Ενδιάμεσων Διαταγμάτων) μετά από περίοδο περίπου 1 έτους (μετά την έκδοση των Ενδιάμεσων Διαταγμάτων ημερ. 12/7/13) αποφάσισαν να αποταθούν μονομερώς και πάλι για να πάρουν το απαγορευτικό διάταγμα υπό την παράγραφο 1 των Ενδιάμεσων Διαταγμάτων το λεκτικό του οποίου προσομοιάζει και έχει τις ίδιες συνέπειες με την παράγραφο 2 των Ενδιάμεσων Διαταγμάτων ημερ. 12/7/
  2. Ευσεβάστως υποβάλλουμε ότι εν πάση περιπτώσει τα Ενδιάμεσα Διατάγματα ημερ.12/7/13 καλύπτουν τους Αιτητές 1 και 2 και ότι η έκδοση της παραγράφου 1 των Ενδιάμεσων Διαταγμάτων την 12/5/14 αποτελεί κατάχρηση δικαιοδοσίας και έγινε με τεράστια καθυστέρηση.
  3. Συνακόλουθα, οι Αιτητές παρέλειψαν και/ή απέτυχαν να αποδείξουν και/ή να ικανοποιήσουν το στοιχείο του κατεπείγοντος ούτως ώστε να αποταθούν στο Δικαστήριο μονομερώς και στην απουσία των Καθ' ων η Αίτηση, ούτε δικαιολόγησαν με επαρκή τρόπο ή καθόλου την καθυστέρηση που επέδειξαν να προσφύγουν στη δικαιοσύνη.» Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Ι) Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G.
(2)Commerzbank Aktiengesellschaft και Adeona Holdings Limited, Πολιτική Έφεση αρ. Ε6/2014, ημερομηνίας 27/2/2015, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση στο θέμα του κατεπείγοντος. Όπου εκδίδεται μονομερώς ένα διάταγμα και στη συνέχεια, αφού ακουστεί και ο εναγόμενος, τεθεί θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς, το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς. Όπως νομολογήθηκε πρόσφατα από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτη Λίμιτεδ κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 312/10, ημερ. 17.7.2014, όταν εγερθεί θέμα κατεπείγοντος μετά που ακουστεί ο εναγόμενος, το θέμα δεν «θα πρέπει να αφήνεται να καταστρατηγεί το ζητούμενο .. και να αποπροσανατολίζει από τον στόχο, αλλά να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του ..». Σχετικές είναι επίσης και οι υποθέσεις Κασπαρή ν. Ανδρέου
(2004)1Β ΑΑΔ 784 και Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1Α ΑΑΔ 604, στις οποίες εκφράστηκαν επιφυλάξεις ως προς την προηγούμενη νομολογία επί του θέματος.» Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο Αιτητής 2 στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση, ισχυρίζεται ότι η ανάγκη για την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης προέκυψε μόλις στις 29/4/2014, ημερομηνία κατά την οποία παρέλαβε την ειδοποίηση για τη σύγκλιση της έκτακτης συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας ANCOR HOLDING COMPANY CJSC. Μεταξύ των θεμάτων της ατζέντας που θα τίθεντο προς ψήφιση, την οποία παρέλαβε μαζί με την υπό αναφορά ειδοποίηση, ήταν και η διάλυση της θυγατρικής εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC. Ας σημειωθεί ότι αντίγραφο της υπό αναφορά ειδοποίησης με τα θέματα που θα συζητούντο κατά τη συνέλευση της 14/5/2014, όπως έχει μεταφραστεί από το Ρώσικο κείμενο στα Αγγλικά, επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του (Τεκμήριο 51(α) το Ρώσικο κείμενο και 52(α) η μετάφραση του στα Αγγλικά). Αξίζει ακόμα να σημειωθεί ότι δεν αμφισβητείται από τους Καθ' ων η Αίτηση η λήψη από τον Αιτητή 2 της υπό αναφορά ειδοποίησης κατά την ημερομηνία που αναφέρει στην ένορκη δήλωση του. Είμαι της άποψης ότι ο χρόνος των 13 ημερών που παρήλθε από την ημερομηνία λήψης της υπό αναφορά ειδοποίησης από τον Αιτητή 2, μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης, κάθε άλλο παρά μεγάλος και αδικαιολόγητος ήταν. Δεν θα μπορούσα να μη λάβω υπόψη μου το διάστημα που χρειάστηκε για την ετοιμασία, από τους δικηγόρους των Αιτητών, της αίτησης με την πολυσέλιδη ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει η οποία, επισημαίνω ότι, χρειάστηκε να μεταφραστεί από τα Αγγλικά στα Ελληνικά. Έχοντας κατά νουν τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω, καταλήγω ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε καθυστέρηση από πλευράς Αιτητών στην προώθηση της υπό εξέταση αίτησης, με αποτέλεσμα να ικανοποιείται το στοιχείο του επείγοντος. Συνυφασμένος με τον υπό εξέταση λόγο, είναι και ο λόγος ένστασης 7 στον οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζουν ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι μεγάλης καθυστέρησης στο να προσφύγουν στη δικαιοσύνη για να προστατέψουν τα ισχυριζόμενα δικαιώματα τους. Όπως ο λόγος αυτός εξειδικεύεται στη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων τους, οι Αιτητές με αφορμή τη συνέλευση για την εκκαθάριση της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC, μετά από πάροδο ενός περίπου χρόνου, μετά την έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων ημερομηνίας 12/7/13, αποφάσισαν να αποταθούν μονομερώς και πάλι για να πάρουν το επίδικο απαγορευτικό διάταγμα υπό την παράγραφο 1, το λεκτικό του οποίου προσομοιάζει και έχει τις ίδιες συνέπειες με την παράγραφο 2 των ενδιάμεσων διαταγμάτων ημερομηνίας 12/7/
  1. Το κατά πόσο το λεκτικό του υπό εξέταση ενδιάμεσου διατάγματος προσομοιάζει ή έχει τις ίδιες συνέπειες με το ενδιάμεσο διάταγμα ημερομηνίας 12/7/13, είναι ζήτημα που θα εξεταστεί σε κατοπινό στάδιο της απόφασης μου. Όσον αφορά την ισχυριζόμενη καθυστέρηση του ενός περίπου χρόνου μέχρι να αποφασίσουν οι Αιτητές να προσφύγουν στο Δικαστήριο, αυτό το οποίο αξίζει να τονίσω είναι ότι οι Αιτητές, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, επεξηγούν με επαρκή λεπτομέρεια το λόγο που αναγκάστηκαν να προσφύγουν στο Δικαστήριο για δεύτερη φορά και να ζητήσουν την έκδοση του υπό εξέταση διατάγματος, που ήταν η λήψη στις 29/4/14 υπό τον Αιτητή 2,της ειδοποίησης για σύγκλιση της συνέλευσης των μετόχων της ως άνω εταιρείας. Δεν θεωρώ ότι υπήρξε οποιαδήποτε καθυστέρηση από πλευράς Αιτητών για να προσφύγουν στο Δικαστήριο, αξιώνοντας την έκδοση των υπό εξέταση διαταγμάτων. Προβάλλεται από τους Καθ' ων η Αίτηση στους λόγους ένστασης τους ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης και κατ' επέκταση, ούτε της υπό εξέταση αίτησης. Όπως το ζήτημα αυτό εξειδικεύεται στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση τους, με δεδομένο ότι οι Αιτητές είναι κάτοχοι μετοχών στην Καθ' ης η Αίτηση 6 πλήρως πληρωθεισών και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι εμπίπτουν στα πλαίσια του «συνεισφορέα», όπως ο όρος αυτός ερμηνεύεται στο άρθρο 205 του Κεφ. 113, ούτε είναι πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση 6, δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης για εκκαθάριση, ούτε στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Όπως επίσης ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, οι Αιτητές δεν αναφέρουν στις ενόρκους δηλώσεις τους, κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα ύπαρξης περισσεύματος προς διανομή στους μετόχους, μετά την εξόφληση των χρεωστών της εταιρείας, στα πλαίσια της εκκαθάρισης της. Αντιθέτως, κατά τον ενόρκως δηλούντα, οι Αιτητές προβάλλουν σωρεία ισχυρισμών ότι οι πράξεις των Καθ' ων η Αίτηση είναι επιβλαβείς προς την εταιρείας. Συμφώνως των προνοιών του άρθρου 213 του Κεφ. 113: «Αίτηση στο Δικαστήριο για την εκκαθάριση εταιρείας γίνεται με αίτηση που υποβάλλεται, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου αυτού, είτε από την εταιρεία είτε από οποιοδήποτε πιστωτή ή πιστωτές (περιλαμβανομένων οποιωνδήποτε ενδεχόμενων ή μελλοντικών πιστωτού ή πιστωτών), συνεισφορέα ή συνεισφορέων, ή από όλους ή οποιουσδήποτε από τα μέρη εκείνα, μαζί ή ξεχωριστά.» Είμαι της άποψης ότι στο στάδιο αυτό δεν απαιτείται η εξέταση του κατά πόσο οι Αιτητές εμπίπτουν στους «συνεισφορείς» της Καθ' ης η Αίτηση
  2. Το ζήτημα αυτό θα εξεταστεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης. Το μόνο που αξίζει να επισημανθεί στο στάδιο αυτό είναι ότι οι Αιτητές, με την εναρκτήρια αίτηση τους, επιζητούν την προστασία των δικαιωμάτων τους ως μειοψηφούντες μέτοχοι της Καθ' ης η Αίτηση 6, δυνάμει του άρθρου 202 του Κεφ.
  3. Η διάλυση της Καθ' ης η Αίτηση 6 ζητείται ως διαζευκτική θεραπεία. Καθίσταται λοιπόν φανερό ότι η εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση 6 δεν είναι η μόνη θεραπεία η οποία επιζητείται από τους Αιτητές. Προβάλλουν επίσης οι Καθ' ων η Αίτηση στους λόγους ένστασης τους (1ος λόγος ένστασης) ότι το διαδικαστικό μέτρο που επέλεξαν οι Αιτητές είναι λανθασμένο. Όπως ισχυρίζονται, θα έπρεπε να είχε εγερθεί αγωγή, υπό τη μορφή παράγωγης αγωγής (derivation action), εφόσον υπάρχουν ισχυρισμοί ότι με τις ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση, ειδικά του Καθ' ου η Αίτηση 1, ζημιώνει η Καθ' ης η Αίτηση
  4. Η έννοια της παράγωγης αγωγής επεξηγείται στην υπόθεση Mammous κ.ά. ν. Willstrop κ.ά.
(2012)1(A) A.A.Δ. 90, όπου στη σελίδα 100 αναφέρονται τα ακόλουθα: « .. Παράγωγη είναι η αγωγή που εγείρεται από ένα μέτοχο και βασίζεται σε αιτία αγωγής που έχει η εταιρεία, σε αντιπαράθεση με αιτία αγωγής που ανήκει στον μέτοχο. Το Κοινό Δίκαιο επιτρέπει σε ένα μέτοχο μειοψηφίας να εγείρει αγωγή εκ μέρους της εταιρείας σε περιπτώσεις όπου η εταιρεία δεν ενεργεί η ίδια, γιατί ο αδικοπραγών ελέγχει την εταιρεία και μπορεί να την εμποδίσει από του να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια. Ο κανόνας του Κοινού Δικαίου, που τέθηκε στην υπόθεση Foss v. Harbottle
(1843)67 E.R. 189, λέγει ότι αν μία εταιρεία γίνεται θύμα αδικήματος, τότε, επειδή αποτελεί διαφορετική οντότητα από τους μετόχους της, εκ πρώτης όψης είναι η εταιρεία που θα πρέπει να εγείρει αγωγή. Εντούτοις, η εξαίρεση στον γενικό κανόνα επιτρέπει σε ένα μέτοχο να εγείρει αγωγή εκ μέρους της εταιρείας, εάν υπάρχει δόλος εναντίον της μειοψηφίας και οι υπεύθυνοι του δόλου ελέγχουν την εταιρεία.» Ας σημειωθεί ότι το ως άνω απόσπασμα μνημονεύεται και στην υπόθεση Ανδρέας Χρίστου ν. Ζήνας Μήλλιου κ.ά., Πολ. Έφεση αρ. 255/2010, ημερομηνίας 13/6/
  1. Είμαι της άποψης ότι το στάδιο αυτό είναι πρόωρο για να αποφασιστεί κατά πόσο η απαίτηση των Αιτητών εμπίπτει στην κατηγορία της παράγωγης αγωγής. Ό,τι αξίζει να επαναλάβω στο σημείο αυτό είναι ότι η βασική αξίωση των Αιτητών είναι η προστασία των δικαιωμάτων τους ως μειοψηφούντες μέτοχοι της Καθ' ης η Αίτηση 6,αξίωση την οποία στηρίζουν στο άρθρο 202 του Κεφ.
  2. Με τον τρίτο κατά σειρά λόγο ένστασης τους οι Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζουν ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, παράτυπη και αντικανονική. Όπως ο λόγος αυτός συγκεκριμενοποιείται στην ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέου, η οποία υποστηρίζει την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση, δεν έχουν περιληφθεί τα άρθρα 202 και 204 του Κεφ. 113 που αποτελούν τη βάση για την έκδοση των διαταγμάτων που ζητούνται στην εναρκτήρια αίτηση. Επίσης, δεν έχουν περιληφθεί ούτε το άρθρο 211(στ), ούτε το άρθρο 214
(1)του Κεφ. 113. Κατά τον κ. Ανδρέου, η μη συμπερίληψη του άρθρου 214
(1)είναι καθοριστική για την αρνητική κατάληξη της υπό εξέταση αίτησης για το λόγο ότι το άρθρο αυτό, ως ειδική διάταξη που ρυθμίζει τα της διαδικασίας εκκαθάρισης εταιρείας, είναι αυτό που επιτρέπει την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος στα πλαίσια αίτησης εκκαθάρισης. Έχω εξετάσει με προσοχή τις ως άνω θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση. Το άρθρο 214
(1)του Κεφ. 113, όπως συνάγεται από το περιεχόμενο του, καθορίζει τις εξουσίες που έχει το Δικαστήριο κατά την ακρόαση αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας. Μια από τις εξουσίες του είναι να εκδώσει ενδιάμεσο διάταγμα ή οποιοδήποτε άλλο διάταγμα θεωρήσει πρέπον. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η βασική αξίωση της εναρκτήριας αίτησης των Αιτητών είναι η προστασία των δικαιωμάτων τους ως μειοψηφούντων μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση 6, την οποία στηρίζουν στο άρθρο 202 του Κεφ.
  1. Θεωρώ αχρείαστο να επαναλάβω το τι αξιώνουν ειδικά οι Αιτητές από το Δικαστήριο. Θα πρέπει ακόμα να τονίσω ότι η εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση 6, η οποία ζητείται από τους Αιτητές ως διαζευκτική θεραπεία, στηρίζεται επίσης στο ίδιο άρθρο του Κεφ.
  2. Αντίθετα, τα της εκκαθάρισης εταιρείας από το Δικαστήριο ρυθμίζονται από τα άρθρα 209 και επόμενα, του Κεφ.
  3. Αυτό το οποίο καθίσταται φανερό είναι ότι οι Αιτητές δεν στηρίζουν την εναρκτήρια αίτηση τους στα αμέσως πιο πάνω αναφερόμενα άρθρα. Αυτό το οποίο θα ήθελα να τονίσω είναι ότι δεν ήταν απαραίτητη η συμπερίληψη οποιουδήποτε άρθρου του Κεφ. 113 στη νομική βάση της υπό εξέτασης, ειδικά δε του άρθρου 214
(1)το οποίο, κατά τους Καθ' ων η Αίτηση, αποτελεί το ουσιαστικό δίκαιο που διέπει την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων στο πλαίσιο αίτησης εκκαθάρισης. Είμαι της άποψης ότι η αναφορά του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 στη νομική της βάση είναι αρκετή για να δώσει νομική υπόσταση στην αίτηση. Όπως έχει ήδη αναφερθεί και πιο πάνω, το άρθρο 32 του Ν. 14/60 δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε ενδιάμεσο διάταγμα, περιέχει δε το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων (Parico v. Muscita (ανωτέρω)). Αναφορικά με το άρθρο 211(στ) του Κεφ. 113, οι Καθ' ων η Αίτηση στη γραπτή ένσταση των συνηγόρων τους υποστηρίζουν, αναφερόμενοι σε νομολογία, ότι ήταν απαραίτητο όπως το άρθρο αυτό περιληφθεί στη νομική βάση της εναρκτήριας αίτησης αφού, πριν το Δικαστήριο προχωρήσει να εξετάσει τις πρόνοιες του άρθρου 202 του Κεφ. 113, πρέπει πρώτα να διαπιστώσει ότι βάσει του άρθρου 211(στ) η εταιρεία πρέπει να εκκαθαριστεί. Υποστηρίζουν ακόμα ότι η μη συμπερίληψη του άρθρου αυτού στη νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης δεν μπορεί να θεωρηθεί ως απλή παρατυπία, ή μη συμμόρφωση με τους θεσμούς, που μπορεί να θεραπευθεί. Όπως έχω ήδη καταλήξει, δεν ήταν απαραίτητο να συμπεριληφθεί οποιοδήποτε άρθρο του Κεφ. 113 στη νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης. Όσον αφορά τη μη συμπερίληψη του άρθρου 211(στ) στη νομική βάση της εναρκτήριας αίτησης, είμαι της άποψης ότι το ζήτημα αυτό δεν είναι του παρόντος να εξεταστεί. Το ορθό, κατά την άποψη μου, στάδιο εξέτασης του, είναι κατά την ακρόαση της εναρκτήριας αίτησης. Ενόψει των όσων αναφέρω πιο πάνω, η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι νομικά αβάσιμη, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Οι Καθ' ων η Αίτηση με τον πέμπτο κατά σειρά λόγο ένστασης τους υποστηρίζουν ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα και/ή έγγραφα που αφορούσαν τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Συναφής είναι και ο λόγος ένστασης 8, με τον οποίο υποστηρίζουν ότι οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή ότι παραπλάνησαν το Δικαστήριο. Όπως είναι νομολογημένο, όταν ένας διάδικος επιζητεί την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος, έχει την υποχρέωση να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα. Η υποχρέωση αυτή καθίσταται πιο επιτακτική σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) αφού το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων (Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 734). Στην ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέου, που υποστηρίζει την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, υπάρχει ισχυρισμός, στην παράγραφο 21, ότι ο Αιτητής 2 απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι οι δραστηριότητες και ο επιχειρηματικός τομέας της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC υπερκαλύπτεται από τις αντίστοιχες δραστηριότητες της εταιρείας ANCOR HR SOLUTIONS LLC, η οποία επίσης ανήκει κατά 100% στην εταιρεία ANCOR HOLDING COMPANY CJSC. Η ως άνω θέση των Καθ' ων η Αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο. Είμαι της άποψης ότι τα όσα ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση ότι απέκρυψαν οι Αιτητές, αποτελούν απλά τη δική τους εκδοχή σε σχέση με τους λόγους για τους οποίους αποφάσισαν την εκκαθάριση της ANCOR HUMAN RESOURCES LLC. Δεν πρόκειται για γεγονότα τα οποία απέκρυψαν οι Αιτητές. Το ότι ο Αιτητής 2 ήταν το πρόσωπο που είχε αποταθεί για εγγραφή της εταιρείας ANCOR HR SOLUTIONS LLC, όπως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση, δεν θα μπορούσε, κατά την άποψη μου, να θεωρηθεί στοιχείο από το οποίο συνάγεται απόκρυψη των όσων ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση. Πέραν των πιο πάνω, θα ήθελα να αναφέρω ότι σε κανένα από τα έγγραφα που έχουν επισυνάψει οι Καθ' ων η Αίτηση ως Τεκμήρια διαφαίνεται ότι οι δραστηριότητες της ANCOR HUMAN RESOURCES LLC υπερκαλύπτονταν από αυτές της ANCOR HR SOLUTIONS LLC. Ούτε τα στοιχεία τα οποία παρουσιάστηκαν από τους Καθ' ων η Αίτηση καταδεικνύουν ότι μετά την ισχυριζόμενη μεταφορά του κύκλου εργασιών της ANCOR HUMAN RESOURCES LLC, επήλθε αύξηση των εσόδων της ANCOR HR RESOURCES LTD, όπως ισχυρίζεται ο κ. Ανδρέου στην ένορκη δήλωση του. Όσον αφορά τις εκθέσεις οικονομικών αποτελεσμάτων, οι οποίες επισυνάπτονται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Μαρίνας Φιάκκα, η οποία κατεχωρήθη κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου (Τεκμήρια 30β, 31β και 32β), αυτό το οποίο έχω να αναφέρω είναι ότι δεν φαίνεται να πρόκειται για έγγραφα τα οποία ετοιμάστηκαν από λογιστές/ελεγκτές των εταιρειών. Επισημαίνω ότι το Τεκμήριο 30β φαίνεται να υπογράφεται από τον Salikov Sergey Nikolaevich (Καθ' ου η Αίτηση 1), το Τεκμήριο 31β από τον Polubotko Igov Alekseevich (Καθ' ου η Αίτηση 3) και το Τεκμήριο 32β από κάποια Andonina Irina Alexandrovna. Έχοντας κατά νουν τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, δεν θα μπορούσα να αποδεχθώ τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Θα προχωρήσω στην εξέταση των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32. Εκ προοιμίου θα πρέπει να επισημανθεί ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν θα εξετάσει σχολαστικά τη μαρτυρία με στόχο τη διαπίστωση γεγονότων ή την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων (Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όπως έχει ήδη αναφερθεί οι Αιτητές, με την εναρκτήρια αίτηση τους, αξιώνουν την προστασία των δικαιωμάτων τους ως μέτοχοι της μειοψηφίας της Καθ' ης η Αίτηση 6, συνεπεία ισχυριζόμενης καταπιεστικής συμπεριφοράς των Καθ' ων η Αίτηση. Ειδικότερον, αξιώνουν την έκδοση διατάγματος για αγορά των μετοχών τους από τους Καθ' ων η Αίτηση, μέσα σε χρόνο που θα καθοριστεί από το Δικαστήριο και σε τιμή που θα αντιστοιχεί στην πραγματική αξία των μετοχών ή σε τιμή που θα καθορίσει ειδικός εμπειρογνώμονας. Διαζευκτικά, αξιώνουν την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση
  1. Αυτό το οποίο θα πρέπει να αναφερθεί είναι ότι οι αξιώσεις των Αιτητών βρίσκουν νομικό έρεισμα στο άρθρο 202 του Κεφ. 113, το οποίο ρυθμίζει τα δικαιώματα μειοψηφούντων μετόχων. Ας σημειωθεί ότι το άρθρο αυτό περιλαμβάνεται στη νομική βάση της υπό αναφορά εναρκτήριας αίτησης. Έχοντας κατά νουν τα πιο πάνω, είμαι ικανοποιημένος ότι οι Αιτητές έχουν καταφέρει να ικανοποιήσουν την πρώτη προϋπόθεση του άρθρου
  2. ΄Οσον αφορά τη συνδρομή της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 το Δικαστήριο, κατ' αρχή, υιοθετεί όλα όσα αναφέρονται στην απόφαση του αδελφού δικαστή κ. Γιαπανά, ημερομηνίας 4/7/2014, αναφορικά με τις καταπιεστικές ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίες οδήγησαν τους Αιτητές στην καταχώρηση της εναρκτήριας αίτησης τους καθώς και στην καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 12/7/2013, βάσει της οποίας οι Αιτητές εξασφάλισαν το πρώτο ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα. Φυσικά, θεωρώ υποχρέωση μου να επικεντρωθώ περισσότερο στα γεγονότα τα οποία αποτέλεσαν το έναυσμα για την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Είμαι της άποψης ότι ο Αιτητής 2 περιγράφει με ικανοποιητική επάρκεια όλα τα γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα σε χρόνο μεταγενέστερο της ημερομηνίας έκδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 12/7/2013, τα οποία δικαιολογούν πλήρως την προσφυγή των Αιτητών ξανά στο Δικαστήριο με την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. Επιπλέον, παρουσιάζει πληθώρα εγγράφων, ως Τεκμηρίων, για να στηρίξει τους ισχυρισμούς του. Αναμφίβολα δε το σημαντικότερο από τα γεγονότα που περιγράφει, είναι η απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσουν στην εκκαθάριση της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC. Ειδικότερα, όπως συγκεκριμένα ισχυρίζεται, η ανάγκη για προσφυγή ξανά στο Δικαστήριο προέκυψε όταν παρέλαβε την ειδοποίηση για σύγκλιση έκτακτης συνέλευσης των μετόχων της θυγατρικής εταιρείας της Καθ' ης η Αίτηση 6, ANCOR HOLGING COMPANY CJSC, της οποίας είναι μειοψηφών μέτοχος, με ποσοστό συμμετοχής 1% των μετοχών. Βασικό θέμα συζήτησης της έκτακτης συνέλευσης των μετόχων ήταν η διάλυση της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC, η οποία είναι θυγατρική της ANCOR HOLDING COMPANY CJSC. Σύμφωνα με τον Αιτητή 2, η εταιρεία αυτή είναι κλειδί στον όμιλο ANCOR, αφού είναι επικερδής, με ποσοστό κερδών που ανέρχεται περίπου στο 40% των εισοδημάτων που εισρέουν σε ολόκληρο τον όμιλο εταιρειών ANCOR. Σε περίπτωση δε διάλυσης της ως άνω εταιρείας, θα επέλθει μείωση του ενεργητικού ολόκληρου του ομίλου εταιρειών ANCOR, κατά ποσοστό 40% αντίστοιχα, ενώ υπάρχει σοβαρός κίνδυνος κάποια από τα ποσά που θα προκύψουν από τη διάλυση της εταιρείας να απομακρυνθούν εκτός του ομίλου εταιρειών ANCOR. Η μείωση δε της αξίας του ενεργητικού του ομίλου εταιρειών ANCOR θα έχει επίπτωση και στις μετοχές που κατέχει στην Καθ' ης η Αίτηση 6, των οποίων η αξία θα μειωθεί στο 40% αντίστοιχα, στην περίπτωση δε που το Δικαστήριο αποφασίσει, στα πλαίσια της εναρκτήριας αίτησης, την πώληση των μετοχών του στους Καθ' ων η Αίτηση, η αξία των μετοχών του θα είναι μειωμένη κατά 40%, ως αποτέλεσμα της μείωσης ολόκληρου του μετοχικού κεφαλαίου του ομίλου ANCOR. Όπως δε ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωση του, η ενέργεια των Καθ' ων η Αίτηση να προβούν στη διάλυση της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC, συνιστά καταπίεση των δικαιωμάτων του από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 - 5, οι οποίοι είναι μέτοχοι της πλειοψηφίας των μετοχών στην Καθ' ης η Αίτηση
  3. Από πλευράς τους οι Καθ' ων η Αίτηση, στην ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέου, που συνοδεύει την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης ημερομηνίας 26/6/14, δεν αμφισβητούν ότι η πρόθεση τους είναι να προβούν στην εκκαθάριση της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC. Αντιπαραβάλλουν όμως ότι οι δραστηριότητες και ο επιχειρηματικός της τομέας υπερκαλύπτεται από τις αντίστοιχες δραστηριότητες της εταιρείας ANCOR HR SOLUTIONS LLC. Όπως επίσης ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, για να βελτιωθεί η δομή του ομίλου εταιρειών ANCOR και να περικοπούν αχρείαστα διαχειριστικά έξοδα, αποφασίστηκε η συνένωση των δραστηριοτήτων των ως άνω εταιρειών, οι οποίες αποτελούν θυγατρικές εταιρείες κατά 100% της ANCOR HOLDING COMPANY CJSC. Η απόφαση αυτή πραγματοποιήθηκε με τη σύναψη νέων συμβάσεων και τη μεταφορά των υφιστάμενων συμβάσεων με τους πελάτες από την εταιρεία ANCOR HUMAN RESOURCES LLC, στην εταιρεία ANCOR HR SOLUTIONS LLC, με αποτέλεσμα ο συνολικός κύκλος εργασιών των εταιρειών ANCOR PERSONNEL SOLUTIONS LLC και ANCOR HUMAN RESOURCES LLC να συγκεντρωθεί σε ένα νομικό πρόσωπο, την εταιρεία ANCOR HR SOLUTIONS LLC. Τα έσοδα της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC μεταφέρθηκαν από τη μια εταιρεία του ομίλου σε άλλη, με αυστηρή τήρηση του Ρωσικού δικαίου και κατόπιν συμφωνίας με τους πελάτες των εταιρειών του ομίλου εταιρειών ANCOR, ωστόσο παρέμειναν εντός του ίδιου ομίλου εταιρειών. Σε περίπτωση που η διαδικασία εκκαθάρισης της ANCOR HUMAN RESOURCES LLC ξεκινήσει με τον νόμιμα εγκατεστημένο τρόπο, η εταιρεία αυτή θα υποστεί αναπόφευκτα φορολογικό έλεγχο στα πλαίσια του οποίου θα ελεχθεί ξανά η ορθότητα και το χρονοδιάγραμμα των πληρωμών των φόρων. Όπως είναι νομολογημένο, το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό, δεν υπησέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων, για να καταλήξει σε τελικά ευρήματα (Hellenic Bank Public Company Limited v. Alpha Panareti Public Limited, Πολ. Έφεση αρ. 145/2011, ημερ. 13/6/2013 και Χαράλαμπου Ανδρέα Κούππα ν.
  4. Πουλλάς Τσαδιώτης Λίμιτεδ κ.ά., Πολ. Έφεση 312/10, ημερ. 17/7/14). Έχοντας κατά νουν την ως άνω νομολογιακή αρχή, δεν προτίθεμαι να προβώ σε αξιολόγηση των ως άνω διιστάμενων εκδοχών. Όμως δεν θα μπορούσα να μην επισημάνω τη θέση της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως της Ειρήνης Σκουζού, ημερομηνίας 5/11/2014, η οποία κατεχωρήθη κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση στις 21/8/2014 προχώρησαν σε απόφαση για τη διάλυση ακόμα μιας θυγατρικής εταιρείας, της Καθ' ης η Αίτηση 6, της ANCOR HOLDING COMPANY CJSC, στην οποία ο Αιτητής 2 είναι μέτοχος ποσοστού 1% του μετοχικού κεφαλαίου και η οποία είναι η μητρική εταιρεία κατά 100% της ANCOR HUMAN RESOURCES LLC. Από την άλλη, θα πρέπει να υπογραμμίσω τη θέση της ενόρκου δηλώσεως του κ. Ανδρέου, η οποία υποστηρίζει την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, ότι σε περίπτωση εκκαθάρισης της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC ολόκληρο το ενεργητικό της θα περάσει στην ιδρυτή και αποκλειστικό μέτοχο της, δηλαδή την εταιρεία ANCOR HOLDING COMPANY CJSC. Διερωτώμαι ποια θα είναι η τύχη της περιουσίας της ANCOR HUMAN RESOURCES LLC από τη στιγμή που η μητρική της εταιρεία έχει τεθεί και αυτή υπό εκκαθάριση. Ας σημειωθεί ότι η υπό αναφορά θέση της ενόρκου δηλώσεως της κας Σκουζού δεν σχολιάζεται καν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Μαρίνας Φιάκκα, ημερομηνίας 17/12/2014 η οποία, επίσης καταχωρήθηκε μετά από άδεια του Δικαστηρίου. Ούτε οποιαδήποτε επεξήγηση δίνεται από τους Καθ' ων η Αίτηση για τους λόγους που οδήγησαν στην απόφαση για διάλυση και της ως άνω εταιρείας. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω και τη θέση του Αιτητή 2 ότι οι ως άνω ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση στοχεύουν στον αποκλεισμό του από τη διαχείριση των εταιρειών του ομίλου ANCOR. Πέραν των πιο πάνω θεωρώ το σημείο αυτό κατάλληλο για να κάμω αναφορά στον ισχυρισμό της παραγράφου 13 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Ανδρέου, ότι η Αιτήτρια 1 είναι αμφίβολο κατά πόσο μπορούσε να καταχωρήσει την εναρκτήρια αίτηση καθώς και την υπό εξέταση αίτηση, για το λόγο ότι σε νομική διαδικασία που διεξάγεται στο Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας, αρ. υπόθεσης Α40-189583/2013, στην οποία ο Αιτητής 2 και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είναι μεταξύ των διαδίκων, ο Αιτητής 2 έχει αναφέρει, μέσω των δικηγόρων του, ότι δεν είναι ο ίδιος μέτοχος στην Αιτήτρια 2, αλλά μέτοχος της είναι η εταιρεία GROMVILLE INC, με την οποία και πάλι ο Αιτητής δεν έχει οποιαδήποτε σχέση. Συνεπώς, οι ισχυρισμοί του Αιτητή 2, σύμφωνα με τον κ. Ανδρέου, ότι ελέγχει το 28% των μετοχών της Καθ' ης η Αίτηση 6, είναι ψευδείς. Αυτό το οποίο θα ήθελα να αναφέρω είναι ότι το ως άνω εγειρόμενο ζήτημα σχολιάζεται λεπτομερώς στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της κας Σκουζού, ημερομηνίας 5/11/
  5. Η κα Σκουζού παραπέμπει το Δικαστήριο στην παράγραφο 53 της αρχικής ένορκης δήλωσης του Αιτητή 2, ημερομηνίας 11/7/2013, στην οποία αναφέρεται ότι στις 5/12/2012 μεταβίβασε στην ως άνω περιγραφόμενη εταιρεία όλες τις μετοχές του στην Αιτήτρια 1, βάσει συμφωνίας καταπιστεύματος, δυνάμει της οποίας ο Αιτητής 2 παραμένει ο τελικός δικαιούχος των μετοχών της. Όπως επίσης επεξηγείται από την κα Σκουζού, το εταιρικό δίκαιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν αναγνωρίζει την νομική έννοια του «καταπιστεύματος», όπως αυτή χρησιμοποιείται στις χώρες που εφαρμόζουν το κοινοδίκαιο. Αυτός ήταν και ο λόγος, κατά την κα Σκουζού, που στη διαδικασία στη Ρωσία δηλώθηκε ότι η κυριότητα των μετοχών ανήκει στην εταιρεία GROMVILLE INC. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επισημάνω ότι στη συμπληρωματική ένορκη της κας Φιάκκα το μόνο που μνημονεύεται, σε απάντηση των ως άνω ισχυρισμών των Αιτητών, είναι ότι το Ρωσικό Εταιρικό Δίκαιο αναγνωρίζει τη νομική έννοια του εταιρικού ελέγχου, που είναι μια νομική έννοια ευρύτερη από την έννοια του εμπιστεύματος και το περιλαμβάνει. Φυσικά, πέραν των όσων αναφέρονται πιο πάνω, είμαι της άποψης ότι το ζήτημα αυτό δεν ενδείκνυται να εξεταστεί εις βάθος επί του παρόντος. Το ορθό, κατά την άποψη μου, στάδιο για να εξεταστεί, είναι αυτό της ακρόασης της εναρκτήριας αίτησης. Με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, είμαι ικανοποιημένος για τη συνδρομή και της δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου
  6. Όσον αφορά την συνδρομή της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32, αυτό το οποίο θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι οι Αιτητές με την εναρκτήρια αίτηση τους αξιώνουν την έκδοση διατάγματος για αγορά των μετοχών τους από τους Καθ' ων η Αίτηση, σε τιμή που θα αντιστοιχεί στην πραγματική αξία των μετοχών τους ή σε τιμή που θα καθορίσει ειδικός εμπειρογνώμονας, ο οποίος θα διοριστεί από το Δικαστήριο. Στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 2, η οποία συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, υπάρχει ισχυρισμός ότι σε περίπτωση εκκαθάρισης της εταιρείας ANCOR HUMAN RESOURCES LLC, θα μειωθεί το ενεργητικό ολόκληρου του ομίλου εταιρειών ANCOR κατά 40%, συνακόλουθα δε θα μειωθεί αντίστοιχα και η αξία των μετοχών του στην Καθ' ης η Αίτηση
  7. Όπως επίσης ισχυρίζεται, ελλοχεύει ο κίνδυνος μεταφοράς περιουσιακών στοιχείων της ως άνω εταιρείας σε άλλες εταιρείες, ξένες προς τον όμιλο ANCOR. Είμαι της άποψης ότι αυτό το οποίο προέχει είναι η διατήρηση του status quo ante, κατά τρόπο ώστε να διατηρηθεί η υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων. Η τυχόν εκκαθάριση των εταιρειών, οι οποίες μνημονεύονται στην παράγραφο 1 του υπό εξέταση διατάγματος, ειδικά δε της ANCOR HUMAN RESOURCES LLC, δυνατό να προκαλέσει στους Αιτητές ανεπανόρθωτη ζημιά. Δεν θα συμφωνούσα με τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση, η οποία αναφέρεται στη γραπτή αγόρευση των συνηγόρων τους ότι το διάταγμα ημερομηνίας 12/7/2013, το οποίο ήδη έχει οριστικοποιηθεί, παρέχει επαρκή προστασία στους Αιτητές. Υπό το φως των όσων αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι οι Αιτητές έχουν πετύχει να ικανοποιήσουν και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  8. Όσον αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of probabilities) και αυτό γέρνει προς την πλευρά των Αιτητών. Η θέση της γραπτής αγόρευσης των συνηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο μοναδικός λόγος καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης είναι για να ασκηθεί πίεση στην Καθ' ης η Αίτηση 6 να αναγκαστεί να εξαγοράσει τις μετοχές των Αιτητών και παράλληλα να διασαλεύσει τις σχέσεις της με την τράπεζα MKB, δεν με βρίσκει σύμφωνο. Με τον εντέκατο κατά σειρά λόγο ένστασης τους οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν ότι η πρώτη παράγραφος του υπό εξέταση διατάγματος αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, αφού αναφορικά με την Καθ' ης η Αίτηση 6 και/ή τις θυγατρικές της εταιρείες, βρίσκεται σε ισχύ το πρώτο ενδιάμεσο διάταγμα ημερομηνίας 12/7/2013, με πανομοιότυπους όρους υπό την 2η παράγραφο του. Όπως ο λόγος αυτός αναπτύσσεται στην ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέου, το ενδιάμεσο διάταγμα ημερομηνίας 12/7/2013 καλύπτει τους Αιτητές και η έκδοση της παραγράφου 1 του υπό εξέταση διατάγματος αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Αυτό το οποίο παρατηρώ, από μια σύγκριση του λεκτικού της παραγράφου 2 του διατάγματος ημερομηνίας 12/7/2013 με την παράγραφο 1 του υπό εξέταση διατάγματος, είναι ότι εμπεριέχουν κάποιες κοινές πρόνοιες. Δεν θα συμφωνούσα όμως με τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι πρόκειται για διατάγματα με τις ίδιες νομικές συνέπειες και, επιπλέον, ότι το διάταγμα ημερομηνίας 12/7/2013 καλύπτει τους Αιτητές. Όπως προκύπτει από το λεκτικό της παραγράφου 1 του υπό εξέταση διατάγματος, αυτό απευθύνεται σε συγκεκριμένες θυγατρικές εταιρείες της Καθ' ης η Αίτηση 6 από τις οποίες ζητείται να απέχουν από συγκεκριμένες ενέργειες, όπως η ψήφιση ή η λήψη αποφάσεων που θα οδηγήσουν σε μείωση των περιουσιακών τους στοιχείων, το πιο σημαντικό δε, τους απαγορεύει να θέσουν τον εαυτό τους υπό εκκαθάριση ή και να προκαλέσουν ή και να εγκρίνουν την έναρξη διαδικασιών εκκαθάρισης τους. Αναμφιβόλως, το διάταγμα ημερομηνίας 12/7/2013 δεν περιελάμβανε πρόνοια που να απαγορεύει στις εταιρείες αυτές να θέσουν τον εαυτό τους υπό εκκαθάριση. Έχοντας κατά νουν τα πιο πάνω, καταλήγω ότι ορθά οι Αιτητές αποτάθηκαν εκ νέου στο Δικαστήριο αξιώνοντας την έκδοση του υπό εξέταση διατάγματος. Όσον αφορά τον λόγο ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι το υπό εξέταση διάταγμα στρέφεται εναντίον εταιρειών που δεν είναι διάδικοι στην εναρκτήρια αίτηση, αυτό το οποίο έχω να αναφέρω είναι ότι, όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, οι Αιτητές μερίμνησαν και επέδωσαν το υπό εξέταση διάταγμα μαζί με όλο το απαιτούμενο υλικό, σε όλες τις εταιρείες, προς τις οποίες απευθύνεται (βλέπε τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Nino Ebanoidze). Όπως δε υπήρξε αδιαμφισβήτητο, οι εταιρείες αυτές είναι θυγατρικές της Καθ' ης η Αίτηση
  9. Αποτελεί επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι όλες οι ως άνω εταιρείες εκπροσωπούνται, στην παρούσα διαδικασία, από δικηγόρο. Είμαι της άποψης ότι τα γεγονότα της υπόθεσης Αναφορικά με την αίτηση της TRAVELWISE LTD
(1996)1 Α.Α.Δ. 242, την οποία επικαλέστηκε η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, προς υποστήριξη της ως άνω θέσης της, είναι εντελώς διαφορετικά από τα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης. Θα ήθελα ακόμα να αναφέρω ότι δεν θα συμφωνούσα ούτε με το λόγο ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία ή/και αρμοδιότητα να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Αυτό το οποίο θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι, όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο, η Καθ' ης η Αίτηση 6, που είναι η μητρική εταιρεία των εταιρειών που αναφέρονται στο διάταγμα, είναι εγγεγραμμένη, σύμφωνα με τους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, το δε εγγεγραμμένο της γραφείο βρίσκεται εντός της τοπικής δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Το γεγονός ότι οι Αιτητές δυνατόν να μην μπορέσουν να εξαναγκάσουν την εφαρμογή του υπό εξέταση διατάγματος, επειδή απευθύνεται σε εταιρείες που εδρεύουν στο εξωτερικό, δεν είναι θέμα που θα εξεταστεί επί του παρόντος. Οι δύο τελευταίοι και συναφείς, μεταξύ τους, λόγοι ένσταση αφορούν την εγγύηση, την οποία διατάχθηκε να παράσχουν οι Αιτητές κατά την έκδοση του υπό εξέταση διατάγματος. Όπως συγκεκριμένα ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση, η έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος έγινε κατά παράβαση του άρθρου 9
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 και επιπλέον, ότι το είδος της εγγύησης που παραχώρησε ο Αιτητής 2 δεν είναι το κατάλληλο υπό τις περιστάσεις, δεδομένου ότι είναι Ρώσος υπήκοος που διαμένει μόνιμα στη Ρωσία. Στην ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέου, υπάρχει ισχυρισμός ότι ενώ η ρητή διαταγή του Δικαστηρίου αναφερόταν σε κατάθεση εγγύησης, οι Αιτητές 1 και 2 απλά υπέγραψαν εγγύηση, χωρίς να κατατεθεί εγγυητική επιστολή ή οποιοδήποτε χρηματικό ποσό προς όφελος του Πρωτοκολλητή. Σε περίπτωση δε που αποφασιστεί ότι η υπογραφή της εγγύησης δεν αποτελεί παράβαση της ρητής διαταγής του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο οφείλει να επανεξετάσει τον όρο σχετικά με το είδος της εγγύησης και να διατάξει όπως κατατεθεί εγγυητική επιστολή ή κατατεθεί το αντίστοιχο χρηματικό ποσό προς όφελος του Πρωτοκολλητή. Το άρθρο 9
(2)ρητά προνοεί ότι το Δικαστήριο, πριν εκδώσει ένα διάταγμα χωρίς ειδοποίηση, πρέπει να απαιτεί από το πρόσωπο που το ζητά, να αναλάβει προσωπική εγγύηση, με ή χωρίς εγγυητή ή εγγυητές, όπως το Δικαστήριο θεωρεί σκόπιμο, για να εξασφαλιστεί η υποχρέωση του για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα. Κατ' αρχή, δεν θα συμφωνούσα με τη θέση του κ. Ανδρέου ότι η διαταγή του Δικαστηρίου αναφερόταν σε κατάθεση εγγύησης. Αυτό το οποίο προκύπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 12/5/2014, είναι ότι το Δικαστήριο παραχώρησε τα διατάγματα των παραγράφων Α και Β, υπό τον όρο ότι έκαστος των Αιτητών θα υπογράψει εγγύηση για €100.000. Καθίσταται λοιπόν φανερό ότι το Δικαστήριο δεν έκανε αναφορά σε κατάθεση εγγύησης, όπως λανθασμένα ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Αιτητές συμμορφώθηκαν πλήρως με την ως άνω διαταγή του Δικαστηρίου. Κατά συνέπεια, δεν έχω αντιληφθεί πως υπήρξε παράβαση του άρθρου 9
(2), Κεφ. 6. Όσον αφορά το είδος αλλά και το ποσό της εγγύησης, είμαι της άποψης ότι συνιστούν επαρκή εξασφάλιση των Καθ' ων η Αίτηση, σε περίπτωση που τεθεί ζήτημα αποζημίωσης τους. Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος για επανεξέταση της εγγύησης, την οποία διατάχθηκαν να παράσχουν οι Αιτητές. Για όλους τους λόγους που έχω επεξηγήσει λεπτομερώς πιο πάνω, καταλήγω ότι η υπό εξέταση αίτηση θα πρέπει να πετύχει. Το εκδοθέν, υπό παράγραφο Α, διάταγμα οριστικοποιείται. Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης, δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο για απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου. Το εκδοθέν, υπό παράγραφο Α, διάταγμα οριστικοποιείται. Τα έξοδα της αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. (Υπ.) ........... Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα - καταπάτηση δικαιωμάτων μειοψηφίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.