Tiffany Investments Limited κ.α. ν. Bacenco Limited, Aγωγή Aρ. 6217/10, 29/4/2015

Tiffany Investments Limited κ.α. ν. Bacenco Limited, Aγωγή Aρ. 6217/10, 29/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A107 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Aγωγή Aρ. 6217/10 Μεταξύ:

1. Tiffany Investments Limited, από τη Λεμεσό
2. Μ.Ι.Μ. Services Ltd, από τη Λεμεσό Εναγόντων Και Bacenco Limited, από τη Λευκωσία Εναγομένων -------------------------- 29 Απριλίου 2015 Για ενάγοντες: κ. Α. Χαραλάμπους για Chrysses Demetriades & Co LLC Για εναγόμενους: κ. Η. Αγαθοκλέους A Π Ο Φ Α Σ Η Με την πιο πάνω αγωγή οι ενάγοντες διεκδικούν από την εναγόμενη εταιρεία διάφορα χρηματικά ποσά τα οποία κατ' ισχυρισμό τους οφείλει η εναγόμενη από την άδεια χρήσης δυο καταστημάτων που της είχαν παραχωρήσει στο πολυκατάστημα γνωστό ως Μy Mall, ευρισκόμενο στο Ζακάκι στη Λεμεσό. Είναι παραδεκτό ότι η ενάγουσα 1 είναι ιδιοκτήτρια του πιο πάνω πολυκαταστήματος και η ενάγουσα 2 η διαχειρίστρια. Είναι περαιτέρω παραδεκτό ότι με βάση γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 10.6.2009 (Τεκμήριο 4) παραχωρήθηκε στην εναγόμενη άδεια χρήσης των καταστημάτων 106 και 107 για να τα λειτουργεί ως καταστήματα πώλησης βρεφικών ειδών και ειδών εγκυμοσύνης, με την ονομασία Premaman. Με την αγωγή εζητείτο και η έκδοση διαταγμάτων ανάκτησης κατοχής των δυο καταστημάτων τα οποία όμως έχουν καταστεί άνευ αντικειμένου γιατί οι ενάγοντες έλαβαν κατοχή των επίδικων μονάδων μετά από μερική διευθέτηση της υπόθεσης που οδήγησε σε εκ συμφώνου έκδοση απόφασης στις 6.6.
3. Με την υπό αναφορά διευθέτηση, η εναγόμενη αποδέχθηκε την έκδοση διατάγματος παράδοσης ελεύθερης κατοχής των επίδικων καταστημάτων στους ενάγοντες. Παρέμειναν έτσι να αποφασιστούν οι αξιώσεις των εναγόντων για οφειλές της εναγόμενης που σχετίζονται με: (α) Τέλη για τη συμφωνηθείσα άδεια χρήσης των καταστημάτων. (β) Διαχειριστικά έξοδα. (γ) Τέλη για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Επίδικο ζήτημα είναι βεβαίως και η ανταπαίτηση της εναγόμενης για ζημιές που έχει υποστεί λόγω του κατ' ισχυρισμόν παράνομου και αντισυμβατικού τερματισμού της συμφωνίας. Γίνεται ως εκ τούτου αντιληπτό ότι τόσο η απαίτηση, όσο και η ανταπαίτηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με τη νομιμότητα ή μη του τερματισμού της άδειας χρήσης των καταστημάτων. Όπως είναι παραδεκτό οι ενάγοντες τερμάτισαν τη συμφωνία άδειας χρήσης των δυο καταστημάτων με την επιστολή τους ημερομηνίας 17.11.2010, Τεκμήριο
4. Είναι η θέση των εναγόντων ότι η εναγόμενη, κατά παράβαση της συμφωνίας τους, παρέλειψε να εκπληρώσει τις οικονομικές της υποχρεώσεις, τόσο σε σχέση με τα τέλη για την άδεια χρήσης, όσο και σε σχέση με τα διαχειριστικά έξοδα. Υποστηρίζουν περαιτέρω πως η εναγόμενη, κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας, μετέτρεψε την άδεια χρήσης των καταστημάτων. Η εναγόμενη αρνείται ότι παρέβηκε οποιοδήποτε όρο των συμφωνιών που υπόγραψε, υποστηρίζοντας ότι ο τερματισμός ήταν παράνομος και αυθαίρετος, προκαλώντας τεράστιες ζημιές στην εναγόμενη, τις οποίες διεκδικεί με την ανταπαίτηση της. Η μαρτυρία Οι ενάγοντες για να αποδείξουν τις αξιώσεις τους κάλεσαν δυο μάρτυρες, τον Yoram Kedem, Μ.Ε.1 και την Κάλια Γεωργίου, Μ.Ε.
5. Ο πρώτος είναι διευθυντής της ενάγουσας 2, η οποία τυγχάνει θυγατρική εταιρεία της ενάγουσας 1 και η δεύτερη είναι υπάλληλος στο λογιστήριο της ενάγουσας
6. Κατέθεσαν περαιτέρω σωρεία εγγράφων (Τεκμήρια 1 - 64). Η εναγόμενη με τη σειρά της κάλεσε τρεις μάρτυρες, ήτοι τον μηχανολόγο Αντώνη Καρσερά, (Μ.Υ.1), τον Σώτο Σάββα, Boηθό Διευθυντή της Α.Η.Κ (Μ.Υ.2) και τον διευθυντή της εναγόμενης Γιώργο Κουτρουπή (Μ.Υ.3). Η μαρτυρία θα μπορούσε να συνοψιστεί στα ακόλουθα: Ο Μ.Ε.1 υποστήριξε πως η εναγόμενη επέδειξε από την αρχή απροθυμία να διευθετεί τις οικονομικές υποχρεώσεις της που απέρρεαν από τις συμφωνίες άδειας χρήσης και διαχείρισης (Τεκμήριο 4). Ειδικότερα, η εναγόμενη παρέλειψε να παράσχει την προβλεπόμενη από τον όρο 24 του Τεκμηρίου 4, όπως τροποποιήθηκε από τον όρο 39 του Τεκμηρίου 5, τραπεζική εγγύηση ύψους €19.668,00 πλέον Φ.Π.Α καθώς και το ½ του συμφωνηθέντος ντεπόζιτου, με βάση τον όρο 24 της αρχικής συμφωνίας, όπως τροποποιήθηκε από τον όρο 40 του Τεκμηρίου
7. Όπως εξηγεί, η εναγόμενη ανέλαβε να καταθέσει την τραπεζική εγγύηση μέχρι την 1.8.2009 και το ντεπόζιτο, ύψους €19.668,00 πλέον Φ.Π.Α. σε δύο δόσεις: α) το ½ του ντεπόζιτου, δηλαδή το ποσό των €9.834,00 πλέον Φ.Π.Α., κατά την υπογραφή της συμφωνίας και το υπόλοιπο ½, δηλαδή €9.834 πλέον Φ.Π.Α. μέχρι την 1.7.
8. Κατά παράβαση της συμφωνίας, συνέχισε, η εναγόμενη παρέλειψε να καταθέσει την τραπεζική εγγύηση καθώς και τη δεύτερη δόση του ντεπόζιτου. Υποδεικνύει δε πως με βάση τον όρο 43 της Τροποποιητικής συμφωνίας (Τεκμήριο 5), σε περίπτωση παράλειψης της εναγόμενης να καταθέσει την τραπεζική εγγύηση και το ντεπόζιτο, οι ενάγοντες θα είχαν το δικαίωμα να τερματίσουν την άδεια χρήσης, με άμεση ισχύ. Συνεχίζοντας ο Μ.Ε.1, ανάφερε πως η εναγόμενη καθυστερούσε συστηματικά την πληρωμή των οφειλομένων τελών για την άδεια χρήσης καθώς και των διαχειριστικών τελών που συμφωνήθηκαν, όπως και των εξόδων για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Παρά τις επανειλημμένες επιστολές που απέστειλαν οι ενάγοντες, με τις οποίες καλούσαν την εναγόμενη να εξοφλήσει τις οφειλές της (Τεκμήρια 8 - 14) η εναγόμενη δεν συμμορφώθηκε με αποτέλεσμα να τερματίσουν τη συμφωνία άδειας χρήσης με την επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 17.11.2010, Τεκμήριο
9. Κατά την ημερομηνία τερματισμού, επεσήμανε, η συνολική οφειλή της εναγόμενης ανερχόταν σε €34.880,94 πλέον Φ.Π.Α, με βάση κατάσταση λογαριασμού, την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο
10. Ακολούθως οι ενάγοντες καταχώρισαν την παρούσα αγωγή στα πλαίσια της οποίας εξασφάλισαν προσωρινό διάταγμα το οποίο εμπόδιζε την εναγόμενη να χρησιμοποιεί τα καταστήματα για σκοπό άλλο από αυτό που αναφέρεται στον όρο 7.1 του Τεκμηρίου 4, ήτοι την διεξαγωγή της επιχείρησης πώλησης βρεφικών/παιδικών ειδών ένδυσης, εγκυμοσύνης και αξεσουάρ. Με το ίδιο διάταγμα απαγορεύθηκε στην εναγόμενη να χρησιμοποιεί τα καταστήματα για διεξαγωγή επιχείρησης με την επωνυμία "Imaginarium". Σε σχέση με αυτή την πτυχή ο Μ.Ε.1 δέχθηκε ότι υπήρξαν συζητήσεις με τον διευθυντή της εναγόμενης κ. Γ. Κουτρουπή (Μ.Υ.3) αναφορικά με αίτημα της εναγόμενης για εισαγωγή και διάθεση των προϊόντων Imaginarium. Οι συζητήσεις, όμως, δεν κατέληξαν σε συμφωνία ώστε να επιτρεπόταν στην εναγόμενη να εμπορεύεται τα υπό αναφοράν προϊόντα. Παρά τον τερματισμό, αναφέρει στη συνέχεια, οι εναγόμενοι συνέχισαν να λειτουργούν τα καταστήματα, παραλείποντας να παραδώσουν την κατοχή τους στους ενάγοντες και χωρίς να καταβάλλουν οποιοδήποτε ποσό για τα τέλη άδειας χρήσης καθώς και για τα τέλη διαχείρισης και τα τέλη για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Οι ενάγοντες, αναφέρει, κάλεσαν επανειλημμένα την εναγόμενη να πληρώσει τις οφειλές της, προειδοποιώντας την μάλιστα ότι θα ενεργοποιούσε σχετικό όρο του Τεκμηρίου 4 (όρο 22.6) για διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και συστήματος κλιματισμού των μονάδων, εφόσον αρνείτο να πληρώσεις τις οφειλές της. Παρά το γεγονός, καταλήγει, ότι η εναγόμενη έπαυσε να λειτουργεί τα καταστήματα στις 28 Νοεμβρίου του έτους 2011, συνέχισε να διατηρεί την κατοχή τους χωρίς να καταβάλλει οποιοδήποτε τέλος. Η Μ.Ε.2 κατέθεσε την κατάσταση λογαριασμού της εναγόμενης εταιρείας (Τεκμήριο 57) καθώς και δέσμες τιμολογίων για την άδεια χρήσης (Τεκμήριο 58) τα διαχειριστικά τέλη (Τεκμήριο 59) και για την ηλεκτρική ενέργεια (Τεκμήριο 61). Αναφερόμενη στο Τεκμήριο 57, εξήγησε πως τα τέλη για την άδεια χρήσης από τον Δεκέμβριο 2010 και μετά υπολογίστηκαν στο ποσό των €8.000,00 πλέον Φ.Π.Α με βάση τους όρους της συμφωνίας, αφού από τον Νοέμβριο του έτους 2010, λειτούργησε το 78% των καταστημάτων του συγκροτήματος. Κατάθεσε για το σκοπό αυτό δέσμη τιμολογίων για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος από τα καταστήματα που είχαν ανοίξει και λειτουργούσαν το Νοέμβριο 2010 (Τεκμήριο 56). Αναφέρθηκε, περαιτέρω, σε κάποιες μικροδιαφορές με την κατάσταση που κατάθεσε ο Μ.Ε.1 (Τεκμήριο 7) που οφείλονται, όπως υποστήριξε, σε επουσιώδη λάθη τα οποία δεν διαφοροποιούν ουσιαστικά το διεκδικούμενο υπόλοιπο. Το οφειλόμενο ποσό από την εναγόμενη με βάση την κατάσταση λογαριασμού που ετοίμασε η ίδια (Τεκμήριο 57) ανέρχεται σε €346.279,
11. Εξήγησε, επίσης, με ποιο τρόπο υπολογίστηκε η χρέωση για την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, καταθέτοντας σχετική κατάσταση (Τεκμήριο 62) καθώς και σχετική οδηγία της ΑΗΚ (Τεκμήριο 60) για τον τρόπο υπολογισμού της κατανάλωσης από τους χρήστες. Αντεξεταζόμενη δέχθηκε πως κατά τον χρόνο τερματισμού (Νοέμβριο 2010) δεν υπήρχαν οφειλόμενα ποσά για τα τέλη της άδειας χρήσης. Της υποβλήθηκε, περαιτέρω, πως οι καταστάσεις που ετοίμασε είναι λανθασμένες. Της υποδείχθηκε συναφώς πως ενώ τα διαχειριστικά τέλη και τα έξοδα ηλεκτρισμού, για τον μήνα Σεπτέμβριο του έτους 2009 είχαν εξοφληθεί, όπως επιμαρτυρείται από τα Τεκμήρια 64 και 64(α), στην κατάσταση λογαριασμού που ετοίμασε παρουσιάζονται ότι είναι απλήρωτα. Απαντώντας η μάρτυς, δικαιολόγησε τη σχετική χρεωστική καταχώριση επί του Τεκμηρίου 57, στο γεγονός ότι η πληρωμή λογίστηκε έναντι προηγούμενων οφειλών της εναγόμενης για διαχειριστικά τέλη. Όπως εξήγησε, παρότι λήφθηκε η επιταγή που αναφέρεται στα Τεκμήρια 64 και 64(α) για την εξόφληση των συγκεκριμένων τιμολογίων, όταν στη συνέχεια ετοιμάστηκε η κατάσταση λογαριασμού, η πληρωμή περάστηκε για οφειλές προηγούμενων μηνών. Θα ήταν αδιανόητο, συμπλήρωσε, να παρουσιάζεται εξοφλημένος ο Σεπτέμβριος 2009 και να οφείλονται τέλη προηγούμενων μηνών. Υποβλήθηκε, τέλος, στη μάρτυρα πως οι ενάγοντες υπερχρέωναν την εναγόμενη με τέλη για ηλεκτρικό ρεύμα και συνέχισαν να την χρεώνουν αδικαιολόγητα, ενώ είχαν διακόψει την παροχή ηλεκτρισμού στα καταστήματα τον Ιανουάριο του έτους
12. Υπεραμυνόμενη της ορθότητας της κατάστασης λογαριασμού (Τεκμήριο 57) η μάρτυς, υπέδειξε πως από τον Φεβρουάριο του έτους 2012, δεν υπήρχαν χρεώσεις για κατανάλωση ηλεκτρισμού. Όσον αφορά τις χρεώσεις για παραγωγή νερού ψύξης, υποστήριξε πως τα συγκεκριμένα έξοδα υπολογίζονταν με βάση τα τετραγωνικά μέτρα του κάθε καταστήματος και οι καταστάσεις ετοιμάζονταν από άλλο τμήμα και όχι από την ίδια, η οποία απλώς προέβαινε στις χρεώσεις με βάση τις καταστάσεις αυτές. Η μαρτυρία της εναγομένης Ο Μ.Υ.1, κατέθεσε έκθεση (Τεκμήριο 65) υπολογίζοντας τις χρεώσεις ηλεκτρικού ρεύματος και κλιματισμού για τα καταστήματα της εναγόμενης. Με βάση την εκτίμηση του, οι ενάγοντες υπερχρέωναν την εναγόμενη τόσο για το ηλεκτρικό ρεύμα που κατανάλωναν όσο και για τον κλιματισμό, καθ' όλη τη χρονική περίοδο. Πιο συγκεκριμένα, με βάση την έρευνα που διενήργησε, διαπίστωσε ότι οι ενάγοντες προμηθεύονταν ηλεκτρικό ρεύμα από την ΑΗΚ και το πλήρωναν σε καθορισμένη τιμή. Ακολούθως το μεταπωλούσαν στους καταναλωτές των καταστημάτων σε ψηλότερη τιμή, αποκομίζοντας αθέμιτο όφελος. Ο Μ.Υ.2, αναγνωρίζοντας την επιστολή που απέστειλε στους ενάγοντες (Τεκμήριο 68), εξήγησε ότι πελάτης της ΑΗΚ ήταν η ενάγουσα 1, η οποία λάμβανε ηλεκτρισμό από την ΑΗΚ με βάση τη διατίμηση 63 που χορηγείται σε μεγάλους πελάτες, όπως είναι το MY MALL. Στην επιστολή Τεκμήριο 68, αναφέρονται οι καταναλώσεις του πολυκαταστήματος για την περίοδο Ιουνίου 2009 μέχρι Οκτώβριο του έτους 2010, με βάση τη διατίμηση
13. Στην ίδια επιστολή αναφέρεται το κόστος με βάση τη διατίμηση 15 που είναι απλή εμπορική διατίμηση. Αντεξεταζόμενος, ανάφερε πως δεν εμπίπτει στη δική του αρμοδιότητα το θέμα χρέωσης των ενοικιαστών του My Mall. Η ΑΗΚ, κατέληξε, δεν ερεύνησε οποιοδήποτε παράπονο για τον τρόπο χρέωσης του ηλεκτρικού ρεύματος από το My Mall. Ο Μ.Υ.3 παραπονέθηκε πως οι ενάγοντες υπερχρέωναν την εναγόμενη τόσο σε σχέση με τα διαχειριστικά τέλη, όσο και με τα έξοδα κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος. Το κυριότερο παράπονο του, εστιάζεται στην άρνηση των εναγόντων να επιτρέψουν στην εναγόμενη να εμπορευθεί τα προϊόντα Imaginarium. Όπως ανάφερε, ενώ η αρχική στάση των εναγόντων ήταν θετική, στη συνέχεια, για λόγους που αφορούσαν την εξυπηρέτηση συμφερόντων άλλου ένοικου (Μαύρος), υπαναχώρησαν και τον ενημέρωσαν πως αποφάσισαν να υπογράψουν συμβόλαιο με το Early Learning Centre και ως εκ τούτου δεν μπορούσαν να του επιτρέψουν να μετατρέψει τη χρήση των καταστημάτων και να εμπορεύεται με τα προϊόντα Imaginarium. Στηριζόμενος στις αρχικές διαβεβαιώσεις του διευθυντή των εναγόντων ότι θα του επέτρεπαν να αλλάξει τη χρήση των καταστημάτων, επισκέφθηκε τους αντιπροσώπους της εταιρείας Imaginarium στην Ελλάδα και ακολούθως το ίδιο το εργοστάσιο στην Ισπανία και κατέληξε σε συμφωνία για να εμπορεύεται τα υπό αναφοράν προϊόντα. Κατέθεσε προς τούτο σχετικό έγγραφο, Τεκμήριο 70, που τιτλοφορείται ως letter of Ιntent for Imaginarium Cyprus. Κατέβαλε μάλιστα, όπως υποστήριξε, ως προκαταβολή για τα δικαιώματα το ποσό των €15.000,
14. Μετά από την άρνηση να του επιτρέψουν να ασχοληθεί με τα προϊόντα Imaginarium και τις έντονες διαμαρτυρίες του, οι ενάγοντες τερμάτισαν αδικαιολόγητα και εκδικητικά την άδεια χρήσης, προκαλώντας, όπως υποστήριξε, τεράστιες ζημιές στην εναγόμενη. Ο τερματισμός, υποστήριξε, ήταν παράνομος και αντισυμβατικός αφού καμιά προειδοποίηση δεν δόθηκε όπως απαιτείται από το συμβόλαιο, Τεκμήριο
15. Παραπονέθηκε περαιτέρω ότι μετά τον τερματισμό της άδειας χρήσης από τους ενάγοντες, ακολούθησε τερματισμός από την εταιρεία Premaman στο Βέλγιο με τη δικαιολογία ότι χρωστούσε σε κάποιους χρήματα, υπονοώντας ότι οι ενάγοντες είχαν έλθει σε επαφή με τους προμηθευτές του για να τερματιστεί η συνεργασία που είχε μαζί τους. Αναφορικά με τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι η εναγόμενη καθυστερούσε την πληρωμή των τελών άδειας χρήσης και διαχειριστικών εξόδων, υποστήριξε πως δεν όφειλε οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες κατά το χρόνο του τερματισμού. Σε σχέση με τις δυο επιταγές που αναφέρονται στην επιστολή τερματισμού, Τεκμήριο 24, ανάφερε πως διευθετήθηκε η πληρωμή τους την επόμενη ημέρα της επιστολής. Όσον αφορά τις χρεώσεις για τα τέλη άδειας χρήσης μετά τον τερματισμό, υποστήριξε πως εντελώς αδικαιολόγητα χρέωναν το ποσό των €8.000,00 μηνιαίως πλέον Φ.Π.Α., ενώ με βάση τη συμφωνία και τη διευθέτηση που είχε κάμει με το διευθυντή των εναγόντων τα τέλη άδειας χρήσης συμφωνήθηκαν σε 10% επί του κύκλου εργασιών της επιχείρησης. Η διευθέτηση αυτή θα διαφοροποιείτο όταν θα ενοικιάζονταν καταστήματα πέραν του 75% του συνολικού συγκροτήματος. Τέτοια πληρότητα δεν υπήρξε κατά την επίδικη περίοδο και οι υπολογισμοί των εναγόντων είναι εντελώς αναληθείς και παραπλανητικοί. Όπως υποστήριξε συμπεριέλαβαν στα τετραγωνικά μέτρα των καταστημάτων αποθηκευτικούς χώρους για να αυξήσουν τα τετραγωνικά, προκειμένου να καλύψουν το 75% των καταστημάτων ώστε να δικαιολογήσουν τις χρεώσεις τους. Αδικαιολόγητες χαρακτήρισε και τις χρεώσεις για διαχειριστικά έξοδα και για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος και κλιματισμό, γεγονός που επιμαρτυρείται από την εκτίμηση (Τεκμήριο 66) που κατατέθηκε από τον Μ.Υ.
16. Σε κάθε περίπτωση δεν δικαιολογείτο οποιαδήποτε χρέωση, είτε για διαχειριστικά τέλη, είτε για ενοίκια μετά τον τερματισμό. Πολύ δε περισσότερο δεν εδικαιολογείτο οποιαδήποτε χρέωση για κλιματισμό μετά που οι ενάγοντες απέκοψαν από τα καταστήματα τη σύνδεση με το ηλεκτρικό ρεύμα, δηλαδή από τον Φεβρουάριο του 2012 και μετά. Σε σχέση με την ανταξίωση της εναγόμενης, υποστήριξε ότι έχει καταστραφεί εντελώς η επιχείρηση και οι ζημιές της εναγόμενης είναι τεράστιες. Όπως ανέφερε, ξόδεψε £150.000,00 για να καταστήσει λειτουργήσιμα τα καταστήματα. Επί πλέον πλήρωσε £15.000,00 ως προκαταβολή για να εξασφαλίσει την αντιπροσωπεία Imaginarium την οποία οι ενάγοντες δεν της επέτρεψαν να υλοποιήσει. Αξιολόγηση Η μαρτυρία του Μ.Ε.1 ήταν πολύ διαφωτιστική, όσον αφορά τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Όπως δέχθηκε και ο διευθυντής της εναγόμενης (Μ.Υ.3) ήταν το πρόσωπο που συζητούσε με τους αδειούχους των καταστημάτων και εκπροσωπούσε τις ενάγουσες για όλα τα θέματα που αφορούσαν τη λειτουργία και διαχείριση του συγκροτήματος. Ήταν συνεπώς γνώστης των γεγονότων και των διαφορών που προέκυψαν με την εναγόμενη. Η μαρτυρία του σε σχέση με την αδυναμία της εναγόμενης να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις προς τις ενάγουσες, υποστηρίζεται από τις επιστολές που απέστειλε η ενάγουσα 2 στην εναγόμενη, σε ανύποπτο χρόνο (Τεκμήρια 8 - 14). Ως προς τις αμφισβητήσεις της εναγόμενης για το ύψος των χρεώσεων, η μαρτυρία του υπήρξε σαφής. Ειδικότερα οι χρεώσεις για τα τέλη άδειας χρήσης μέχρι την ημερομηνία τερματισμού, ήτοι τον Νοέμβριο του έτους 2010, ελέγχεται ως ορθή αφού συνάδει με τους όρους της συμφωνίας Τεκμήριο 4, όπως τροποποιήθηκαν με το Τεκμήριο
17. Όσον αφορά τη θέση της εναγόμενης και τις υποβολές του συνηγόρου της πως η συμφωνία διαχείρισης ουδέποτε τέθηκε σε ισχύ γιατί δεν έχει υπογραφεί από την ενάγουσα 2, ο μάρτυρας εξήγησε πως υπεγράφη από την ενάγουσα 1 και την εναγόμενη, γεγονός που επιμαρτυρείται από το Τεκμήριο
18. Αναφορικά με το ύψος των διαχειριστικών τελών, ανέφερε πως καθορίστηκε στο ποσό των €1.834,00 μηνιαίως πλέον Φ.Π.Α. όπως αναγράφεται στον όρο 18 του Τεκμηρίου
19. Σε σχέση με το αίτημα της εναγόμενης να εμπορευθεί τα προϊόντα Imaginarium, δέχθηκε με ειλικρίνεια πως έλαβαν χώρα συζητήσεις αλλά τελικά οι ενάγοντες δεν αποδέχθηκαν την αλλαγή που ζήτησε η εναγόμενη. Επί του ιδίου ζητήματος ανέφερε πως ο λόγος που ναυάγησαν οι συζητήσεις ήταν το γεγονός ότι υπήρξε συμφωνία με άλλη εταιρεία που διατηρούσε κατάστημα στο συγκρότημα η οποία εμπορευόταν παιχνίδια. Έχοντας εξετάσει με προσοχή τη μαρτυρία του, καταλήγω πως ήταν ειλικρινής μάρτυρας και κατέθεσε τα γεγονότα όπως είχαν περιέλθει στην δική του αντίληψη, χωρίς περιστροφές, ή προσπάθεια απόκρυψης οποιουδήποτε σημαντικού γεγονότος που σχετίζεται με τις επίδικες διαφορές. Θετική είναι η εκτίμηση μου και για την Μ.Ε.2, η οποία κατέθεσε τα γεγονότα με ειλικρίνεια. Δεν δίστασε να συμφωνήσει με τη θέση της εναγόμενης ότι κατά το χρόνο τερματισμού η εναγόμενη δεν όφειλε οποιοδήποτε ποσό για τα τέλη άδειας χρήσης. Εξήγησε ωστόσο ότι οφείλονταν σημαντικά ποσά για τα διαχειριστικά τέλη, καθώς και για τα τέλη ηλεκτρισμού, με βάση τα τιμολόγια τα οποία κατέθεσε ως Τεκμήρια 59 και 56, αντίστοιχα. Έδωσε, περαιτέρω, επαρκείς εξηγήσεις σε σχέση με την ορθότητα του υπολοίπου και των οφειλών της εναγόμενης κατά το χρόνο τερματισμού. Ειδικότερα, και καθόσον αφορά τη θέση της εναγόμενης ότι η κατάσταση λογαριασμού περιέχει λάθη, επειδή παρουσιάζονται απλήρωτα τα τέλη διαχείρισης και ηλεκτρισμού για το μήνα Σεπτέμβριο του 2009, ενώ με βάση τα Τεκμήρια 64 και 64α, έχουν πληρωθεί, εξήγησε πως με τη σχετική πληρωμή, εξοφλήθησαν προηγούμενες οφειλές της εναγόμενης προς την ενάγουσα
20. Δεν διατηρώ την παραμικρή αμφιβολία ότι η κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 57, κατά τη χρονική περίοδο που ενδιαφέρει, ήτοι την περίοδο Ιουλίου 2009 μέχρι τον χρόνο τερματισμού, ήτοι τον Νοέμβριο του 2010, παρουσιάζει την ορθή οικονομική κατάσταση και της ορθές υποχρεώσεις της εναγόμενης προς την ενάγουσα
21. Η μόνη επιφύλαξη ως προς την ορθότητα του υπολοίπου κατά τον χρόνο τερματισμού (17.11.2010) αφορά τα τέλη για άδεια χρήσης. Επί της πτυχής αυτής διαφωτιστική ήταν η μαρτυρία της Μ.Ε.2 η οποία εξήγησε πως κατά τον χρόνο τερματισμού, δεν οφειλόταν, οποιοδήποτε ποσό για τέλη άδειας χρήσης. Προφανέστατα, υπήρξε κάποια πληρωμή, όπως εξάλλου επιμαρτυρείται από το Τεκμήριο
22. Όλες οι υπόλοιπες χρεώσεις και τα υπόλοιπα που παρουσιάζονται στο Τεκμήριο 57, κατά την περίοδο Ιουλίου 2009 μέχρι τον Νοέμβριο του έτους 2010 είναι ορθά. Δεν αντικατοπτρίζει ωστόσο, την ορθή εικόνα σε σχέση με τις οικονομικές υποχρεώσεις της εναγόμενης και τις οφειλές της προς την ενάγουσα 2, μετά τον τερματισμό, εφόσον με τον τερματισμό της συμφωνίας οι ενάγουσες δεν νομιμοποιούντο να χρεώνουν την εναγόμενη με τα διαλαμβανόμενα στην συμφωνία τέλη, ζήτημα το οποίο θα ασχοληθεί το Δικαστήριο σε κατοπινό στάδιο. Όσον αφορά τους μάρτυρες της εναγόμενης η εντύπωση που σχημάτισε το Δικαστήριο για τον Μ.Υ.2 ήταν πολύ καλή. Έδωσε την εικόνα αντικειμενικού και ειλικρινούς μάρτυρα, χωρίς την παραμικρή προσπάθεια να βοηθήσει με τη μαρτυρία του οποιαδήποτε πλευρά. Εξήγησε με ποιο τρόπο γινόταν η χρέωση της ηλεκτρικής ενέργειας που κατανάλωνε ο πελάτης της ΑΗΚ, που στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν η ενάγουσα 1, ιδιοκτήτρια του My Mall. Εξήγησε επίσης πως η ενάγουσα 1, χρέωνε στη συνέχεια τους ενοίκους του συγκροτήματος με άλλη τιμή, χωρίς τη διαμεσολάβηση της ΑΗΚ. Ανέφερε, τέλος, πως δεν υποβλήθηκε οποιοδήποτε παράπονο προς την ΑΗΚ για τον τρόπο που οι ενάγουσες χρέωναν τους καταστηματάρχες του συγκροτήματος για την ηλεκτρική ενέργεια που κατανάλωναν. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως ορθή στο σύνολο της. Θετική εντύπωση σχημάτισα και για τον Μ.Υ.1, ο οποίος έδωσε επαρκείς εξηγήσεις για τον τρόπο υπολογισμού της ηλεκτρικής ενέργειας και τις διαφορές στις χρεώσεις από την ΑΗΚ με τις χρεώσεις του My Mall προς τα καταστήματα. Όπως εξήγησε, οι χρεώσεις της ΑΗΚ υπολογίστηκαν με βάση τη διατίμηση 66 και του My Mall προς τους καταστηματάρχες με τη διατίμηση
23. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του επί της πτυχής αυτής. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται ωστόσο την εκτίμηση του μάρτυρα πως ήταν ανεπίτρεπτη η διαφοροποιημένη χρέωση της ηλεκτρικής ενέργειας προς τους καταστηματάρχες. Με βάση τη μαρτυρία του Μ.Υ.2, βοηθού διευθυντή της ΑΗΚ, δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της ΑΗΚ ο τρόπος χρέωσης των ενοικιαστών του My Mall και δεν υποβλήθηκε οποιοδήποτε παράπονο για το ζήτημα αυτό. Για τον Μ.Υ.3 δεν σχημάτισα θετική εικόνα. Δεν έδωσε πειστικές εξηγήσεις για την παράλειψη της εναγόμενης να εκπληρώσει τις οικονομικές υποχρεώσεις της προς τις ενάγουσες. Απέδωσε την παράλειψη της εναγόμενης να πληρώνει τα διαχειριστικά έξοδα σε άρνηση των εναγόντων να τους εφοδιάσει με λεπτομέρειες των εξόδων και των τελών για τον ηλεκτρισμό. Προέκυψε, ωστόσο, από τη μαρτυρία πως η εναγόμενη αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις. Το συμπέρασμα αυτό συνάγεται αβίαστα από την παράλειψη της εναγόμενης να καταβάλει τη δεύτερη δόση του ντεπόζιτου καθώς και την Τραπεζική εγγύηση, παρά τις συνεχείς οχλήσεις της ενάγουσας
24. Υποδεικνύεται περαιτέρω, πως η εναγόμενη είχε εκδώσει δυο επιταγές προς την ενάγουσα 1, τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του έτους 2010, για τα ποσά των €4.000,00 και €4.592,78, αντίστοιχα, οι οποίες δεν τιμήθηκαν, όπως συνάγεται από τα συνημμένα στην επιστολή Τερματισμού, Τεκμήριο
25. Με βάση τα ανωτέρω, εκτιμώ ότι προσπάθησε να οχυρωθεί πίσω από την άρνηση της ενάγουσας 1 να του επιτρέψει να εμπορευθεί τα προϊόντα Imaginarium, προκειμένου να δικαιολογήσει την αδυναμία της εναγόμενης να εκπληρώσει τις οικονομικές της υποχρεώσεις. Στη συνέχεια, μάλιστα, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι οι ενάγουσες τερμάτισαν τη συμφωνία τους με την εναγόμενη εταιρεία του, σταμάτησε να πληρώνει τόσο τα τέλη για την άδεια χρήσης, όσο και τα διαχειριστικά τέλη και έξοδα, παρότι εξακολουθούσε να λειτουργεί το κατάστημα. Όταν, μάλιστα, η εταιρεία του σταμάτησε τη λειτουργία της επιχείρησης της στα επίδικα καταστήματα, συνέχισε να τα κατακρατά, χωρίς να πληρώνει οποιοδήποτε ποσό στις ενάγουσες, μέχρι τον Ιούνιο του έτους 2014, που αποδέχθηκε να παραδώσει την κατοχή των υποστατικών στις ενάγουσες. Για τους πιο πάνω λόγους απορρίπτω τη μαρτυρία του ως επιτηδευμένη και αναληθή. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω στα ακόλουθα ουσιαστικά ευρήματα:
26. Η ενάγουσα 1, με βάση τη συμφωνία Τεκμήριο 4, και τις τροποποιήσεις που προστέθηκαν με το Τεκμήριο 5, παραχώρησε στην εναγόμενη την άδεια χρήσης των μονάδων 106 και 107, υπό τους όρους και προϋποθέσεις που αναφέρονται στα Τεκμήρια 4 και
28. Η εναγόμενη 1, παρέλειψε να συμμορφωθεί με την υποχρέωση της για πληρωμή της Τραπεζικής εγγύησης ύψους €19.668 πλέον Φ.Π.Α καθώς και τη δεύτερη δόση του ντεπόζιτου, ύψους €9.834,00 πλέον Φ.Π.Α., όπως προβλεπόταν στους όρους 24 του Τεκμηρίου 4 και 39 και 40 του Τεκμηρίου
30. Περαιτέρω, η εναγόμενη, δεν κατέβαλλε τα τέλη διαχείρισης από τον Οκτώβριο του έτους 2009, τα οποία είχαν συμφωνηθεί στο ποσό των €1.834 μηνιαίως, και καθυστερούσε να πληρώνει τα τέλη για την άδεια χρήσης και για τον ηλεκτρισμό.
31. Οι ενάγουσες κάλεσαν επανειλημμένα την εναγόμενη να συμμορφωθεί με τις πιο πάνω οικονομικές υποχρεώσεις της, τόσο με επιστολές της ενάγουσας 2 (Τεκμήρια 8 -14), όσο και με επιστολές των δικηγόρων της ενάγουσας 1 (Τεκμήρια 19, 20 και 22).
32. Τον Απρίλιο του έτους 2010 υπήρξαν συζητήσεις μεταξύ των διαδίκων για μετακίνηση των εναγομένων σε άλλες μονάδες με προοπτική να επιτρεπόταν στην εναγόμενη να προωθεί και τα προϊόντα Imaginarium. Σημειώνεται πως με βάση τον όρο 7.1 του Τεκμηρίου 4, όπως τροποποιήθηκε με τον όρο 6 του Τεκμηρίου 5, η εναγόμενη θα μπορούσε να χρησιμοποιεί τα καταστήματα για τη διεξαγωγή της επιχείρησης παιδικών / βρεφικών ειδών ένδυσης, εγκυμοσύνης και αξεσουάρ, κάτω από την επωνυμία Premaman, ή με οποιαδήποτε άλλη ονομασία, μετά από προηγούμενη γραπτή έγκριση της ενάγουσας
33. Τέτοια συγκατάθεση δεν θα αρνείτο να παραχωρηθεί αδικαιολόγητα. Μετά από συζητήσεις και ανταλλαγή σχετικής αλληλογραφίας από τους διαδίκους, και μεταγενέστερα, τους δικηγόρους τους (Τεκμήρια 15, 16, 17, 18, 21, 22 και 23), οι ενάγουσες αρνήθηκαν να δώσουν την έγκριση τους στην εναγόμενη να πωλεί τα προϊόντα Imaginarium στις επίδικες μονάδες ενώ οι συζητήσεις για μετακίνηση σε άλλες μονάδες ναυάγησαν. Υπό τις περιστάσεις, κρίνεται δικαιολογημένη η άρνηση της ενάγουσας 1 να δώσει την έγκριση της, δεδομένου ότι η εναγόμενη δεν ήταν συνεπής με τις οικονομικές υποχρεώσεις της προς τις ενάγουσες.
34. Η εναγόμενη δεν συμμορφώθηκε με τις απαιτήσεις των εναγουσών για καταβολή των οφειλομένων ποσών για διαχειριστικά έξοδα και τέλη για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, ενώ παρέλειψαν να συμμορφωθούν με την υποχρέωση τους για κατάθεση της τραπεζικής εγγύησης και της δεύτερης, ως άνω, δόσης του ντεπόζιτου.
35. Μετά από τις πιο πάνω αναφερθείσες προειδοποιητικές επιστολές τους, οι ενάγουσες τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία άδειας χρήσης, με την επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 17.11.2014 (Τεκμήριο 24).
36. Κατά τον χρόνο του τερματισμού, η εναγόμενη όφειλε στις ενάγουσες τα πιο κάτω ποσά (βλ. Τεκμήρια 19 και 57): α) Για διαχειριστικά έξοδα €23.842,00 β) Για ηλεκτρικό ρεύμα €399,53 γ) Για το σύστημα κλιματισμού €3.512,05 Επιπλέον η εναγόμενη όφειλε να είχε καταθέσει την Τραπεζική εγγύηση ύψους €19.668 καθώς και τη δεύτερη δόση του ντεπόζιτου, ύψους €9.834,00, από τον Αύγουστο του έτους
37. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Εν όψει των ανωτέρω ευρημάτων του δικαστηρίου και της μαρτυρίας που έγινε αποδεκτή, καταλήγω ότι οι ενάγουσες νόμιμα και δικαιολογημένα τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία, καθόσον η εναγόμενη παρέβη τους όρους της συμφωνίας Τεκμήριο 4, όπως τροποποιήθηκε από τους όρους του Τεκμηρίου
38. Ειδικότερα, κατά παράβαση του όρου 22.2.1, όπως τροποποιήθηκε από τους όρους 18 και 36 του Τεκμηρίου 5, η εναγόμενη παρέλειψε να πληρώνει τα διαχειριστικά έξοδα, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των εναγουσών και των δικηγόρων τους. Περαιτέρω, η εναγόμενη παρέβη τους όρους 24 του Τεκμηρίου 4 όπως τροποποιήθηκαν από τους όρους 39 και 40 του Τεκμηρίου 5, παραλείποντας να καταβάλει την εγγύηση και τη δεύτερη δόση του ντεπόζιτου, γεγονός που νομιμοποιούσε την ενάγουσα 1 να τερματίσει τη συμφωνία, με βάση τον όρο 43 του Τεκμηρίου
39. Η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου της εναγομένης πως ο τερματισμός ήταν αδικαιολόγητος, παράνομος και αντισυμβατικός δεν ευσταθεί. Η εισήγηση στηρίζεται στον όρο 36 του Τεκμηρίου 5, ο οποίος προβλέπει ότι πριν από τον τερματισμό η ενάγουσα 1 οφείλει να δώσει ειδοποίηση 14 ημερών στην εναγόμενη, προκειμένου να της δοθεί η δυνατότητα να θεραπεύσει την παραβίαση. Πιο συγκεκριμένα, ο όρος 36 του Τεκμηρίου 5 προνοεί τα ακόλουθα: "With regards, to article 22.3 before terminating the License Agreement, the Licensor shall give the Licensee 14 days notice in order to enable the Licensee to remedy any breach or fault within such period". Οι ενάγουσες είχαν δώσει πολύ περισσότερο χρόνο στην εναγόμενη από τις 14 ημέρες που προβλέπεται στον πιο πάνω όρο, εφόσον καλούσαν την εναγόμενη να συμμορφωθεί με τις παραβιάσεις αρκετούς μήνες πριν από τον τερματισμό. Ειδικότερα και σε σχέση με τα οφειλόμενα ποσά κατά τον χρόνο του τερματισμού, η εναγόμενη κλήθηκε να τα καταβάλει από τις 13.10.2010 με το Τεκμήριο 19, ενώ ακολούθησαν και άλλες επιστολές (Τεκμήρια 20 και 22) πριν από τον τερματισμό. Καταλήγω, συνεπώς, πως νόμιμα και δικαιολογημένα τερματίστηκε η συμφωνία, με την επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων ημερομηνίας 17.11.2014, Τεκμήριο
40. Αναφορικά με τις οφειλές της εναγόμενης προς τους ενάγοντες, βρίσκω ότι κατά το χρόνο τερματισμού, η εναγόμενη όφειλε τα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 8 των ευρημάτων, πιο πάνω, ήτοι ποσό €23.842,00 για διαχειριστικά έξοδα, €399,53 για ηλεκτρισμό και €3.512,05 για τον κλιματισμό που αντιστοιχεί με την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας από την εναγόμενη. Όσον αφορά τις διεκδικήσεις των εναγουσών για διαχειριστικά έξοδα και τέλη για την άδεια χρήσης των μονάδων, για την περίοδο από 1.12.2010 (μετά τον τερματισμό) μέχρι την 6.6.2014, ήτοι την ημερομηνία έκδοσης εκ συμφώνου διατάγματος για παράδοση των επίδικων μονάδων στις ενάγουσες, παρατηρώ τα ακόλουθα: (α) Οι ενάγουσες χρέωσαν την εναγόμενη με €8.000,00 πλέον Φ.Π.Α. μηνιαίως για τέλη άδειας χρήσης, επικαλούμενες τον όρο 9 του Τεκμηρίου 4, όπως τροποποιήθηκε με το Τεκμήριο 5 και την επιστολή των εναγόντων ημερομηνίας 5.10.2009, Τεκμήριο
41. Με βάση το Τεκμήριο 6 η υποχρέωση της εναγόμενης να καταβάλλει το ποσό των €8.000,00 πλέον Φ.Π.Α., ως το ελάχιστο ποσό για τα τέλη άδειας χρήσης, όπως προβλέπεται στον όρο 9.3 του Τεκμηρίου 4, αναστάληκε, μέχρις ότου θα άνοιγε προς το κοινό το 75% των χώρων του συγκροτήματος στον 1ον όροφο. Μέχρι την επίτευξη του πιο πάνω στόχου, η εναγόμενη υποχρεούτο να καταβάλλει 10% επί του κύκλου εργασιών της, κατά τα διαλαμβανόμενα στους όρους 9.2 και 9.7 του Τεκμηρίου
42. (β) Από την αξιόπιστη μαρτυρία των Μ.Ε.1 και 2 προέκυψε ότι το Δεκέμβριο του έτους 2010 καλύφθηκε ο υπό αναφοράν στόχος, εφόσον άνοιξαν καταστήματα που κάλυπταν το 78% του συνολικού χώρο στον πρώτο όροφο. (γ) Οι ενάγοντες, όμως, είχαν τερματίσει τη συμφωνία άδειας χρήσης τον Νοέμβριο. Ενόψει και του γεγονότος ότι ο τερματισμός της συμφωνίας κρίθηκε νόμιμος από το Δικαστήριο, οι ενάγουσες δεν διατηρούσαν δικαίωμα να χρεώνουν την εναγόμενη με το ποσό των €8.000,00 που προβλεπόταν στη συμφωνία, η οποία είχε νομίμως τερματισθεί. (δ) Η εναγόμενη, μετά από τον τερματισμό της συμφωνίας ως ανωτέρω, εφόσον αρνήθηκε να παραδώσει την κατοχή των επίδικων μονάδων στις ενάγουσες, τις κατείχε έκτοτε παράνομα, χωρίς τη συγκατάθεση των εναγουσών. Υπό αυτές τις περιστάσεις, η συνέχιση της κατοχής των υποστατικών από την εναγόμενη ισοδυναμούσε με παράνομη επέμβαση. (Βλ. Υπουργός Εσωτερικών ν. Μυλωνά