← Κύπρος

Αριάδνη Ιωάννου κ.α. ν. Μενέλαος Χαραλάμπους, Αρ. Αγωγής: 4684/12, 29/4/2015

Αριάδνη Ιωάννου κ.α. ν. Μενέλαος Χαραλάμπους, Αρ. Αγωγής: 4684/12, 29/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A108 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4684/12 Μεταξύ:

  1. Αριάδνη Ιωάννου
  2. Λαική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ Εναγόντων και Μενέλαος Χαραλάμπους Εναγομένου και
  3. Φίλιππος Δημητρίου
  4. Δήμος Λεμεσού
  5. AN. CHRISTOU PROPERTIES & CONSTRUCTION LIMITED Τριτοδιαδίκων Αίτηση ημερ. 16.7.14 υπό τριτοδιαδίκου 1 - αιτητή για ακύρωση της αίτησης, του Διατάγματος και επίδοσης ειδοποίησης προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου Ημερομηνία: 29 Απριλίου 2015 Για Τριτοδιάδικο - Αιτητή: κ. Γεωργιάδης για κ. Δημήτρη Αραούζο. Για Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Πανάγος για κ.κ Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε., για την απαγγελία απόφασης κ. Λαζάρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή τους εναντίον του Εναγομένου η μεν Ενάγουσα 1 αξιεί το ποσό των €171.- πλέον τόκους και η δε Εναγόμενη 2 το ποσό των €
  6. 129.- πλέον τόκους επί ποσού €10.
  7. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, κατά ή περί την 27.2.11 προκλήθηκε δυστύχημα λόγω αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων του Εναγομένου ο οποίος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΗΜΗ 713 το οποίο συγκρούστηκε με το όχημα με αρ. εγγραφής KVB 943 ιδιοκτησίας της Ενάγουσας 1 το οποίο οδηγείτο από τον Φίλιππο Δημητρίου Τριτοδιάδικο 1 κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η Ενάγουσα 2 κατέβαλε στην Ενάγουσα 1 δυνάμει ασφαλιστηρίου με αρ. 3710-3221147 το ποσό των €13.829.-και υποκαταστάθηκε στα δικαιώματα της Ενάγουσας 1 και/ή εκχωρήθηκαν σε αυτήν τα δικαιώματα της Ενάγουσας 1 εναντίον του Εναγομένου για το πιο πάνω ποσό (εκ λάθους αναφέρεται στην παρ. 6 της έκθεσης απαίτησης Ενάγουσα 2). Η Ενάγουσα 2 (προφανώς αναφορά γίνεται στην Ενάγουσα 1) συνεπεία του ατυχήματος επιβαρύνθηκε δυνάμει του πιο πάνω ασφαλιστηρίου με το ποσό των €171.- (excess) το οποίο διεκδικεί από τον Εναγόμενο. Στις 28.4.14 ο Εναγόμενος καταχώρησε μονομερή αίτηση δια της οποίας εζητήτο παράταση του χρόνου καταχώρησης της αίτησης για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου προς τους υφιστάμενους Τριτοδιαδίκους καθώς και Διάταγμα για την έκδοση και επίδοση ειδοποίησης Τριτοδιαδίκου προς τους υφιστάμενους Τριτοδιαδίκους. Οι συνήγοροι του Εναγομένου προσκόμισαν στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση υποστηρίζοντας τα αιτήματα τους και το Δικαστήριο εν τέλει εξέδωσε Διάταγμα παράτασης του χρόνου καταχώρησης της Αίτησης και Διάταγμα το οποίο επέτρεπε στον Εναγόμενο να εκδώσει και επιδώσει ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου. Το Δικαστήριο επίσης λόγω της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης αν και αυτή είχε κριθεί δικαιολογημένη, δεν εξέδωσε οποιαδήποτε Διαταγή για έξοδα αναφορικά με την αίτηση του Εναγομένου. Η πιο πάνω ειδοποίηση επιδόθηκε στον Τριτοδιάδικο 1-Αιτητή στις 12.6.2014, ο οποίος καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 30.1.2015 δηλαδή μετά την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης αλλά και μετά την καταχώρηση της ένστασης του καθ ου η αίτηση, στον Τριτοδιάδικο 2 επιδόθηκε στις 11.6.14 ο οποίος καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 18.7.14 και στον Τριτοδιάδικο 3 επιδόθηκε στις 11.6.14 ο οποίος καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 18.6.
  8. Ο Εναγόμενος μετά την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, καταχώρησε στις 21.7.14 αίτηση για οδηγίες ανταλλαγής Δικογράφων μεταξύ του και των Τριτοδιαδίκων στην οποία καταχωρήθηκε ένσταση από μέρους των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 και παραμένει για οδηγίες. Με την παρούσα αίτηση ο Τριτοδιάδικος 1 αιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει, στην έκταση που αφορά τον ίδιο: την αίτηση ημερ. 28.4.14 καθώς και την επίδοση της και το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 16.5.14 καθώς και την επίδοση του και την επίδοση της ειδοποίησης προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου ημερ.11.6.14 η οποία επιδόθηκε στον Τριτοδιάδικο 1 στις 12.6.
  9. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.10

(1)
(2), Δ.10
(7)
(3)και τη Δ.48 θ. 2,3,8
(4)και 9, Δ.57
(3), άρθρο 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 9) και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του Τριτοδιαδίκου
  1. Το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως είναι εμφανής από το φάκελο της υπόθεσης και δεν χρειάζεται να επαναλάβω το περιεχόμενο της. Συνοπτικά όμως να αναφέρω ότι στην πιο πάνω ένορκη δήλωση, ο ομνύον ισχυρίζεται μεταξύ άλλων, ότι οι ισχυρισμοί οι οποίοι προβάλλονται στην ένορκη δήλωση της Θεονίτσας Κωνσταντίνου ημερ. 25.4.14 προς υποστήριξη του αιτήματος προσεπίκλησης του ως Τριτοδιαδίου δεν ανταποκρίνονται στην παραγματικότητα, δεν δόθηκε καμία ουσιαστική εξήγηση ή πειστικός λόγος με βάση τον οποίο να δικαιολογείται η παράταση του χρόνου καταχώρησης της αίτησης και επίδοση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και δεν δόθηκε ικανοποιητική δικαιολογία για την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης ημερ. 28.4.
  2. Ο εναγόμενος-καθ ου η αίτηση, καταχώρησε ένσταση στην αίτηση του Τριτοδιαδίκου 1-Αιτητή. Οι λόγοι ένστασης είναι εμφανείς από την Ένσταση η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου καθιστώντας αχρείαστη την επανάληψη τους. Η ένσταση υποστηρίζεται από την μακροσκελή ένορκο δήλωση της Θεονίτσας Κωνσταντίνου το περιεχεόμενο της οποίας είναι επίσης εμφανής από το φάκελο της υπόθεσης. Συνοπτικά να αναφέρω ότι η ομνύουσα υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της ημερ. 25.4.15 η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου. Η ομνύουσα αναφέρει ότι ο Εναγόμενος αθωώθηκε στην ποινική υπόθεση 26526/11 αναφορικά με το επίδικο δυστύχημα. Στη συνέχεια αναφέρει ότι το Δικαστήριο εξέδωσε το σχετικό Διάταγμα προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου μετά την μελέτη της γραπτής αγόρευσης των δικηγόρων του Εναγομένου. Αναφέρει ότι στην Αγωγή 6026/11 καταχωρήθηκε Ανταπαίτηση εναντίον του Αιτητή κάτι που δείχνει ότι υπάρχει απαίτηση εναντίον του Τριτοδιαδίκου 1 και εκ παραδρομής δεν κλήθηκε ως Τριτοδιάδικος καθώς επίσης στην Αγωγή 6026/11 όλα τα διαδικαστικά διαβήματα λήφθηκαν εμπρόθεσμα και ο μόνος λόγος που στην παρούσα δεν λήφθηκαν τα ίδια μέτρα ήταν ένα καλόπιστο λάθος, επίσης αναφέρει ότι οι διάδικοι ήταν πολύ κοντά σε διευθέτηση της υπόθεσης αλλά οι Τριτοδιάδικοι 2 και 3 δεν προέβαιναν σε δήλωση ότι αναφορικά με το θέμα της ευθύνης η μια Αγωγή θα ακολουθεί την άλλη. Περαιτέρω αναφέρει ότι ο Αιτητής δεν μπορούσε να γνωρίζει για τις προσπάθειες που γίνονταν εφόσον δεν ήταν διάδικος. Οι συνήγοροι των διαδίκων κατά το στάδιο Ακρόασης της Αίτησης περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις και ανάπτυξη των θέσεων τους όπως καταγράφονται στις γραπτές αγορεύσεις προφορικά χωρίς να αντεξεταστούν οι ενόρκως δηλούντες, ενώ το Δικαστήριο έθεσε για σκοπούς διευκρινήσεων κάποια ερωτήματα στους συνηγόρους. Κατά το στάδιο της Ακρόασης της Αίτησης ο κος Πανάγος απέσυρε τον λόγο ένστασης ο οποίος αφορούσε την εγκυρότητα της Ένορκης Δήλωσης. Περαιτέρω ο κος Πανάγος προφορικά τόνισε στο Δικαστήριο ότι η Αίτηση είναι πρόωρη, στηριζόμενος στον πρώτο λόγο ένστασης, καθότι το σημείωμα εμφάνισης του Τριτοδιαδίκου 1 καταχωρήθηκε πολύ πιο μετά από την παρούσα Αίτηση χωρίς μάλιστα να εξασφαλιστεί άδεια από το Δικαστήριο με αποτέλεσμα να παρατηρείται παρατυπία η οποία δεν ζητήθηκε να θεραπευθεί. Το Δικαστήριο δίδοντας στον κ Γεωργιάδη, ο οποίος εκπροσωπεί τον Αιτητή, την ευκαιρία να τοποθετηθεί σχετικά με το θέμα που ήγειρε ο κος Πανάγος, ο κ. Γεωργιάδης συμφωνώντας ότι η εμφάνιση καταχωρήθηκε 30.1.15 δεν πρόβαλε οποιαδήποτε εξήγηση ή επιχείρημα προς αντίκρουση των θέσεων του κ Πανάγου επί του προκειμένου σημείου, αναγνωρίζοντας ότι η εμφάνιση ήταν μεταγενέστερη της Αίτησης απλά ανέφερε ότι η απόσυρση της αίτησης και καταχώρηση νέας θα καθυστερούσε την διαδικασία, αρνούμενος ότι η εκπρόθεσμη και άνευ αδείας καταχώρηση της εμφάνισης συνιστά παρατυπία. Περαιτέρω ο κ Γεωργιάδης ανέφερε ότι η διαδικασία Τριτοδιαδίκου δεν είναι η κατάλληλη προτείνοντας άλλες διαδικασίες προσθήκης του Εναγομένου ως διαδίκου στην παρούσα Αγωγή και ισχυρίστηκε ότι η διαδικασία Τριτοδιαδίκου δεν ήταν η καταλληλότερη από θέμα προθεσμιών όχι για θέμα αποτελεσματικότητας. Το πρώτο θέμα το οποίο θα εξετάσω είναι το νομότυπο της Αίτησης εν σχέση με την εκπρόθεσμη καταχώρηση εμφάνισης από μέρους του Τριτοδιαδίκου 1 η οποία έγινε στις 30.1.15 δηλαδή μετά από έξι και πλέον μήνες από την καταχώρηση της Αίτησης ημερ. 16.7.14 και χωρίς προηγουμένως να εξασφαλιστεί σχετική άδεια από το Δικαστήριο. Το εν λόγω ζήτημα θα εξεταστεί υπό το φως του πρώτου λόγου ένστασης του καθ ου η αίτηση ότι δηλαδή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτουν ο Νόμος, οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και η Νομολογία για την ικανοποίηση της αιτούμενης θεραπείας. Στην ένσταση δεν αναφέρεται ρητά ότι η εμφάνιση του Αιτητή είναι εκπρόθεσμη και παράτυπη λόγω του ότι η εμφάνιση από μέρους του Τριτοδιαδίκου 1 καταχωρήθηκε μετά την καταχώρηση της ένστασης. Ο συνήγορος όμως του Εναγόμενου καθ ου η αίτηση στήριξε την εν λόγω εισήγηση του κατά την Αγόρευση του προς υποστήριξη της ένστασης του. Οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας προβλέπουν ότι μετά την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και την επίδοση της σε αυτόν ο Τριτοδιάδικος μπορεί να εμφανιστεί σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.10, Θ4 η οποία έχει ως ακολούθως: 4.
(1)Ο Τριτοδιάδικος μπορεί, κατά τον τρόπο που αναφέρεται στην παράγραφο
(2)αυτού του κανονισμού, να καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή εντος 15 ημερών από της επιδόσεως ή εντός τέτοιου χρόνου που θα καθορίσει το Δικαστήριο ή Δικαστής και θα είναι καθωρισμένος στην ειδοποίηση: Νοείται ότι ο Τριτοδιάδικος που παραλείπει να εμφανισθεί εντός του καθορισμένου χρόνου μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για άδεια να εμφανισθεί και τέτοια άδεια μπορεί να δοθεί με τέτοιους όρους όπως το Δικαστήριο ή Δικαστής ήθελε θεωρήσει πρέποντες.
(2)Ο Τριτοδιάδικος θα πρέπει να καταχωρήσει την εμφάνιση του κατά τον ίδιο τρόπο που ένας Εναγόμενος, σύμφωνα με αυτούς τους Κανονισμούς, διατάσσεται να καταχωρήσει εμφάνιση, με την επιφύλαξη, ότι θα πρέπει κατά την αυτή ώρα που παραδίδει αντίγραφο της εμφάνισης και αντίγραφο της υπεράσπισης του στον εναγόμενο, πρέπει να παραδίδει τα ίδια αντίγραφα και στον Ενάγοντα.» Σύμφωνα με το Annual Practice 1958 στην σελ. 383 αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά με τον χρόνο εμφάνισης του Τριτοδιαδίκου και τον χρόνο όπου μπορεί αυτός να ζητήσει παραμερισμό της ειδοποίησης: «Appearance by Third Party must be entered within eight days of service or such further time as may be directed and specified in the notice..The third party may apply to extend the time for appearance.» Στη συνέχεια του ίδιου συγγράμματος στην σελ. 383 αναφέρεται: Appeal against order to serve «The plaintiff or the third party may apply to discharge the order after appearance Benecke v Frost, 1 Q.B.D. 419. The application is made in Q.B.D by summons to the Master." Σχετική με τα πιο πάνω είναι η υπόθεση Asimenos v. Chrysostomou κα
(1982)1 C.L.R 145,163, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα επί του προκειμένου, όπου στις σελ. 147-148 λεχθήκαν τα ακόλουθα: «That a third party after service upon him of a third party notice has to enter appearance within 8 days from service or within such further time as may be directed by the Court or Judge and specified in the notice (see R.S.C. Order 16A r.4) and then he may wait to raise his objection to the issue of the notice at the hearing of the summons for third party directions when the Judge may refuse the application with the result that the third party proceedings are terminated (see R.S.C. Order 16A r. 7
(1)(c) ) or after appearance he may file an application to set aside the proceedings (see R.S.C. Order 16A r. 7
(3)); and that, therefore, the entry of an unconditional appearance does not fetter the third party in any way from objecting to the third party notice; accordingly contention (b) should fail.» Τα πιο πάνω επίσης λεχθήκαν στην υπόθεση Nicolas Droushiotis (Import-Export) Ltd v. L' Union Des Assurances De Paris, 1983 1 C.L.R. 19. Στην Διαταγή 10 Θεσμός
(4)
(1)γίνεται πρόνοια για καταχώρηση εμφάνισης εντός 15 ημερών από μέρους του Τριτοδιαδίκου. Αυτό που προκύπτει από τα πιο πάνω είναι ότι ο Τριτοδιάδικος 1 -Αιτητής θα έπρεπε να καταχωρήσει το σημείωμα εμφάνισης του εντός 15 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον ίδιο, εφόσον στην ειδοποίηση δεν αναφέρεται χρόνος εντός του οποίου θα έπρεπε να καταχωρήσει εμφάνιση, ή να αποταθεί στο Δικαστήριο για παράταση του εν λόγω χρόνου και στη συνέχεια να καταχωρήσει την αίτηση για ακύρωση της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου. Αντίθετα με τα πιο πάνω ο Αιτητής προχώρησε στην καταχώρηση της υπό εξέταση Αίτησης πολύ πιο πριν την καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης του και εκτός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 15 ημερών. Πέραν τούτου, ο Αιτητής δεν προέβηκε σε οποιοδήποτε διάβημα για την εξασφάλιση άδειας από το Δικαστήριο για την εκπρόθεσμη καταχώρηση της εμφάνισης του σε αντίθεση με τα όσα προνοεί η πιο πάνω Διαταγή 10 Θ. 4 οι πρόνοιες τις οποίες είναι ρητές και επιτακτικές. Η εκπρόθεσμη καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης από μέρους του Τριτοδιαδίκου και μάλιστα αυθαίρετα χωρίς την εξασφάλιση άδειας από το Δικαστήριο αποτελεί αναμφισβήτητα ουσιαστική παρατυπία εφόσον όχι μόνο δεν υπήρχε συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.10 Θ. 4 αλλά η παρατυπία αφορά την εμφάνιση του Τριτοδιαδίοκυ 1 στην διαδικασία η οποία είναι ουσιαστικής σημασίας από πλευράς τύπου και ουσίας εφόσον η εμφάνιση αποτελεί ένα από τα θεμέλια της διαδικασίας. Ο Αιτητής επίσης καταχώρησε την εμφάνιση του 15 ημέρες μετά την καταχώρηση της ένστασης και δικαιολογημένα ο καθ ου η αίτηση προέβαλε την εν λόγω θέση του μέσω της γραπτής αγόρευσης του αλλά και με τα όσα ανέφερε ο συνήγορος του προφορικά κατά το στάδιο Ακρόασης της Αίτησης. Από την άλλη ο συνήγορος του καθ ου η αίτηση ούτε στην γραπτή αγόρευση του ούτε αγορεύοντας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε οτιδήποτε το οποίο να αντικρούει τα όσα αναφέρθηκαν σχετικά με την παράτυπη καταχώρηση εμφάνισης αλλά ούτε ζήτησε την θεραπεία της παρατυπίας με οποιοδήποτε δικονομικό μέσο ή έστω κατά την Αγόρευση του ενώπιον του Δικαστηρίου.. Ενόψη των πιο πάνω αποδέχομαι τον πρώτο λόγο ένστασης του καθ ου η αίτηση και κρίνω ότι η Αίτηση παράτυπα έχει καταχωρηθεί πριν την καταχώρηση εμφάνισης η οποία καταχωρήθηκε χωρίς την απαιτούμενη εξασφάλιση άδειας από το Δικαστήριο. Η παράτυπη καταχώρηση της εμφάνισης του τριτοδιαδίκου 1 η οποία ήταν αντίθετη με τα όσα προνοούν ρητά οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας θεωρώ ότι συνιστά ουσιαστική παρατυπία η οποία δεν μπορεί αυτεπάγγελτα να θεραπευτεί από το Δικαστήριο δυνάμει της Δ.64 την στιγμή μάλιστα όπου ο Καθ ου η αίτηση δεν έχει παραιτηθεί από το δικαίωμα που του παρέχει η παρατυπία αλλά και ο Αιτητής δεν ζήτησε την θεραπεία της εν λόγω παρατυπίας. Ο Τριτοδιάδικος όφειλε να λάβει μέτρα για την διόρθωση της παρατυπίας, η άρση της οποίας θα εξετάζετο από το Δικαστήριο. (βλ. Οικονομίδου ν. Φλουρέντζος Χριστοδούλου & Υιοι Λτδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 1157, Karl Heinz Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366) Σχετικά με τα πιο πάνω είναι το απόσπασμα από την απόφαση ΑΡΙΣΤΟΣ ΑΡΕΣΤΗ v. ΜΑΡΙΑΣ ΕΡΜΟΓΕΝΟΥΣ (ΚΟΚΟΝΑ), Πολιτική Έφεση Αρ. 41/2008,
(2010)1 Α.Α.Δ. 1844: «Όσον αφορά τη Δ.64 και την εισήγηση του εφεσείοντα ότι την οποιαδήποτε παρατυπία θα έπρεπε, το πρωτόδικο δικαστήριο, να την είχε θεραπεύσει εφαρμόζοντας τη Δ.64 και πάλι διαφωνούμε με τον εφεσείοντα. Είναι ορθό ότι η Δ.64 έχει καταργήσει τη διάκριση μεταξύ άκυρων και αντικανονικών μέτρων καθιστώντας κάθε μορφή παρέκκλισης από τους Θεσμούς, αντικανονικότητα που μπορεί να θεραπευθεί. Όμως, σύμφωνα με τη Δ.64, η οποιαδήποτε παρατυπία θα πρέπει να θεραπεύεται, εννοείται με ευθύνη του υπεύθυνου για την παρατυπία (Δέστε: Dasaki Entertainment Co. Ltd v. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου (Aρ. 2)
(2009)1 A.A.Δ. 356). Με τη Δ.64 δόθηκε στο δικαστήριο η διακριτική ευχέρεια να θεραπεύει παρατυπίες, οι οποίες πριν την τροποποίηση θα οδηγούσαν σε ακύρωση του σχετικού δικονομικού μέτρου (Δέστε: Wunderlich v. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366 και Earlsfield Steel Limited v. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dneprospetsstal for A.N. Kyjmin
(2009)1 A.A.Δ. 1350. Στην υπόθεση Πετρίχου v. Χ"Ιωσήφ
(1998)1 Α.Α.Δ. 81 τονίστηκε ότι η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για τη μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Οι κανονισμοί πρέπει να τηρούνται. Η Δ.64 δημιουργεί ένα ένδικο μέσο το οποίο ο ενδιαφερόμενος διάδικος μπορεί να χρησιμοποιήσει για να θεραπεύσει παρατυπίες που είναι θεραπεύσιμες. Στην προκείμενη περίπτωση ο εφεσείων, ο οποίος ευθυνόταν για την παρατυπία, δεν έλαβε οποιοδήποτε μέτρο για να την θεραπεύσει και κατά συνέπεια, αυτή παρέμεινε αθεράπευτη. Το πρωτόδικο δικαστήριο, παρόλο που δεν αναφέρθηκε ρητά στη Δ.64, θεώρησε την παρατυπία ως μη θεραπευθείσα και γι' αυτό απέρριψε την αίτηση του εφεσείοντα. Δεν θεωρούμε ότι το πρωτόδικο δικαστήριο ενήργησε εσφαλμένα και ως εκ τούτου η έφεση δεν μπορεί να επιτύχει και γι' αυτό το λόγο.» Περαιτέρω Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση M.I. Holdings Public Ltd v. Παναγή
(2006)1 Α.Α.Δ. 298, η παρατυπία υπάρχει μέχρι την άρσή της και η Δ.64 δεν καταργεί τις διατάξεις των θεσμών, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται. Με τη Δ.64 παρέχεται απλώς η ευκαιρία σε διάδικο που επέδειξε πλημμέλεια στην εφαρμογή των θεσμών, στα πλαίσια που ορίζει η Διαταγή, να διορθώσει το συγκεκριμένο διάβημα, ώστε να μη θεωρείται άκυρο (Remedica Ltd v. Bayer Aktiengesellschaft
(1998)1 Α.Α.Δ. 1815). Ενόψη των πιο πάνω δεν παρέχεται στο Δικαστήριο ευχέρεια να προβεί σε αυτεπάγγελτη εξέταση και θεραπεία της παρατυπίας. Υπό το φως της πιο πάνω κατάληξης μου κρίνω ότι η εξέταση των υπολοίπων θεμάτων που εγείρονται με την Αίτηση και την Ένσταση θα είναι εκ του περισσού εφόσον τα πιο πάνω κρίνουν καταλυτικά το αποτέλεσμα της Αίτησης. Περαιτέρω, σε περίπτωση όπου το Δικαστήριο εξετάσει την ουσία της αίτησης και τους λόγους ένστασης, παρά την απόρριψη της αίτησης λόγω της παρατηρούμενης παρατυπίας, θα στερήσει στον Αιτητή την επιλογή να αιτηθεί άρση της παρατυπίας και να αποταθεί στο Δικαστήριο για υποστήριξη των αιτημάτων του. Επομένως η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Αιτητή - Τριτοδιαδίκου 1 και υπέρ του καθ' ου η αίτηση εναγομένου ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ........... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Subject: Civil/OtherActions/Interim/4684-12setasidethirdparty cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.