Έλενα Καπάπε Μαυροκορδάτου, ως εκτελεστής της διαθήκης του αποβιώσαντος Ανδρέα Σοφοκλείδη ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής:5992/07, 12/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A120 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ν. Γιαπανά, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:5992/07 Μεταξύ: Έλενα Καπάπε Μαυροκορδάτου, ως εκτελεστής της διαθήκης του αποβιώσαντος Ανδρέα Σοφοκλείδη Ενάγουσας Και
- Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
- Δήμου Στροβόλου Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 24.6.14 για εκδίκαση Προδικαστικού Σημείου Ημερομηνία: 12.5.15 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενους 1 - Αιτητές : κα. Θ. Πιπερή - Χριστοδούλου Για Ενάγουσα - Καθ ης η Αίτηση : κα. Στυλιανού Για εναγόμενο 2 : κα Κυριάκου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι εναγόμενοι 1 δια της υπερασπίσεως τους προβάλλουν τις ακόλουθες προδικαστικές ενστάσεις:
- Ο εναγόμενος 1, που στο εξής θα αναφέρεται ως ο εναγόμενος, εγείρει προδικαστική ένσταση ότι ο ενάγων δεν μπορεί να προχωρήσει την παρούσα αγωγή καθότι δεσμεύεται από δεδικασμένο που δημιουργήθηκε με τον κανόνα επί δικαστηρίου και την απόφαση στην Παραπομπή αρ.174/1991 ημερομηνίας 3.7.02
- Εγείρεται δεύτερη προδικαστική ένσταση ότι ο ενάγων δεν μπορεί να προβάλει τον ισχυρισμό ύπαρξης περιουσιακού κωλύματος καθότι το περιουσιακό κώλυμα συγκρούεται με τις διατάξεις του άρθρου 4 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224 και δεν αποτελεί θεραπεία που μπορεί να διεκδικηθεί καθ' υπέρβαση των προνοιών του εν λόγο νόμου. 2.Α Εγείρεται τρίτη προδικαστική ένσταση ότι η ενάγουσα ήτοι ο εκτελεστής της διαθήκης του αποβιώσαντος Ανδρέα Σοφοκλείδη δεν έχει στοιχειοθετήσει το δικαίωμα της να ενάγει εκ μέρους του αποβιώσαντος αφού δεν ισχυρίζεται ότι το επίδικο ακίνητο είναι αντικείμενο της κατ΄ ισχυρισμό διαθήκης του αποβιώσαντος. Την 24.6.14 υπεβλήθη αίτηση εκ μέρους των εναγομένων 1 για την εκδίκαση των πιο πάνω ενστάσεων προδικαστικά δυνάμει της Δ.27, Θ.1-
- Η ενάγουσα καθ ης η αίτηση έφερε ένσταση στο αίτημα και η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση δια της αντίστοιχης εκ μέρους των δικηγόρων των δύο πλευρών προώθησης γραπτών αγορεύσεων. Τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις, συνοδευόμενες από σειρά εγγράφων. Των μεν αιτητών η ένορκη δήλωση αναφέρεται στα γεγονότα όπως αυτά αναδύονται μέσα από τις έγγραφες προτάσεις, αναπαράγοντας ουσιαστικά την υπεράσπιση, ενώ της καθ ης η αίτηση με την αντίστοιχη παραπομπή στα δικόγραφα εισηγείται ότι τα εγειρόμενα θέματα δεν είναι αμιγώς νομικά ώστε να δύνανται να αποφασιστούν προδικαστικά. Σημειώνεται πως εν πάση περιπτώσει οι αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις κατά το πλείστον αποτελούν αναπαραγωγή των εκατέρωθεν προβαλλομένων στα δικόγραφα ισχυρισμών και η επανάληψη τους κρίνεται αχρείαστη. ΝΟΜΙΚΟ ΜΕΡΟΣ Η αρχή επί αιτήματος βασιζομένου επί της Δ.27 θ.1 και 2 για να ακουστεί προδικαστικά νομικό σημείο, είναι ότι τα γεγονότα επί των οποίων θα πρέπει να αποφασιστεί να μην τίθενται υπό αμφισβήτηση. Επίσης ένα νομικό σημείο θα πρέπει να είναι αμιγώς νομικό και η απόφαση υπέρ του αιτητή ουσιαστικά θα πρέπει να επιλύει ολόκληρη την αγωγή (Liberty Life Insurance Public Co Ltd ν. Nada Terzian και τώρα Παναγιώτου ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Vahan Terzian κ.α., Πολ. Έφεση 151/10 ημερ.7.3.14). Οι πιο πάνω αρχές αντανακλούν την πάγια και διαχρονική νομολογία που διέπει την προκαταρκτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις (Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας
(1992)1 Α.Α.Δ. 949). Η άλλη παράμετρος που λαμβάνεται υπόψη σύμφωνα με την νομολογία, είναι ότι η αίτηση θα πρέπει να καταχωρείται κατά τον χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Είναι η θέση της καθ ης η αίτηση ότι υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης, που προωθείται ανάλογα στην γραπτή αγόρευση με παραπομπή σε νομολογία επί του θέματος. Προτού κριθεί ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης αναδρομή στο ιστορικό της υπόθεσης κρίνεται αναγκαίο ώστε να υπάρχει πλήρης εικόνα επί του θέματος. Η αγωγή καταχωρήθηκε την 31.5.07 και στις 18.6.07 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφανίσεως εκ μέρους του εναγομένου
- Μετά από διάταγμα του δικαστηρίου για παράταση του χρόνου, η έκθεση απαιτήσεως καταχωρήθηκε την 16.12.08 και η έκθεση υπερασπίσεως εκ μέρους των εναγομένων 1 και 2 την 3.2.09 και 13.4.09 αντιστοίχως. Την 10.6.09 η υπόθεση ορίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου δυνάμει της Δ.30 και στην συνέχεια για ακρόαση την 21.10.
- Η υπόθεση αναβλήθηκε για διάφορους λόγους σε άλλες ημερομηνίες και την 19.10.11 υπεβλήθη αίτηση για τροποποίηση του τίτλου λόγω του θανάτου του ενάγοντος. Μετά την έγκριση του αιτήματος και τις αναγκαίες τροποποιήσεις η υπόθεση ορίστηκε εκ νέου για ακρόαση και ακολούθησε νέο αίτημα για τροποποίηση της εκθέσεως απαιτήσεως, το οποίο και εγκρίθηκε και μετά την συμπλήρωση των τροποποιήσεων υπεβλήθη η παρούσα αίτηση. Στην υπόθεση Χ" Οικονόμου ανωτέρω υποδεικνύεται ότι: «Οι αρχές που διέπουν την προκαταρτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις, έχουν νομολογηθεί. (Βλ., μεταξύ άλλων, Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as Executor of the Will of the deceased Spyros Michaelides
(1065)1 CLR 176, Maroulla Athanassi Michaelides (Wife of Aristotelis Gregoriades) v. Pinelopi HjiMichael Diakou
(1968)1 CLR 392, Michael v. United Sea Transport
(1981)1 CLR 322). Οι αρχές αυτές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα». Ως προς τον χρόνο της υποβολής της αίτησης είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική η υπόθεση The heirs of the Late Theodora Panayi v. The Administrators of the Estate of the lete Stylianos Mandriotis
(1963)2 C.L.R 167 που παραπέμπει και η κα Στυλιανού για την καθ' ης η αίτηση, στην οποία υπεδείχθη ότι: «We would like to add that in cases where an objection is taken in the defence the interested party must apply to the Court to have a particular point of law under Order 27 formulated and set down for hearing before the date of trial, and he should not wait until the day of trial when all the parties and their witnesses are before the Court, when considerable costs may be incurred. An application under Order 27 should normally he made on the summons for directions». Η αγωγή ως λέχθηκε καταχωρήθηκε το 2007 και τέθηκε για πρώτη φορά για οδηγίες δυνάμει της Δ.30 ενώπιον του δικαστηρίου το 2009 χωρίς να ζητηθεί κατά την ημέρα εκείνη, ή να προβληθεί θέμα εκδίκασης προδικαστικού θέματος ή των προδικαστικών ενστάσεων, αλλά ούτε και σε σύντομο μεταγενέστερο χρόνο. Τέθηκε για πρώτη φορά το 2014 με την καταχώριση της υπό κρίσιν αιτήσεως. Με αυτά τα δεδομένα το δικαστήριο δεν είναι διατεθειμένο να ασκήσει την διακριτική του εξουσία και να αποφανθεί υπέρ του αιτήματος του εναγομένου 1 το οποίο υπεβλήθη πέραν της πενταετίας από την συμπλήρωση των δικογράφων, ενώ είχε όλη την ευκαιρία από το 2009 να εγείρει το θέμα. Ούτε και ο θάνατος του ενάγοντος και η επελθούσα αλλαγή στον τίτλο της αγωγής μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για την καθυστέρηση, αφού και το γεγονός αυτό επισυνέβη το 2011, ήτοι πολύ μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων. Μπορεί η Δ.27 να μην θέτει κάποια τυπική προϋπόθεση ή κάποια προθεσμία, όπως το θέτει η κα Χριστοδούλου για τον αιτητή, πλην όμως όπως υποδεικνύεται από την νομολογία αλλά και όπως διατυπώνεται στην Δ.27, Θ.1, τέτοιο αίτημα υποβάλλεται σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας που είναι κατάλληλο (convenient) και τούτο γιατί όπως επεξηγείται στο Annual Practice 1958, σελ.571 ο σκοπός της διαταγής είναι η εξοικονόμηση εξόδων γι' αυτό και υποβάλλεται αμέσως μόλις κλείσουν τα δικόγραφα, αφού αν αποφασιστεί προς όφελος του αιτούντος μέρους σταματά η περαιτέρω εκδίκαση της υπόθεσης, ή καθιστά την εκδίκαση της μη αναγκαία από το στάδιο αυτό. Το κυρίαρχο ζητούμενο κάτω από την Δ.27 είναι η αποφυγή σπατάλης εξόδων σε μια αντιδικία που θα μπορούσε να επιφέρει μεγάλα έξοδα για την εκδίκαση της υπόθεσης επί γεγονότων τα οποία αν εκδικασθούν δεν θα καθόριζαν τα δικαιώματα τους (Odger's On Pleading and Practice, 20η εκδ. σελ.147-148). Και στην παρούσα περίπτωση ο χρόνος που παρήλθε είναι τόσο μεγάλος που δεν μπορεί στα σοβαρά να υποστηριχθεί, ούτε και υποστηρίζεται ότι θα εξοικονομηθούν έξοδα. Για τον πιο πάνω λόγο η αίτηση κρίνεται απορριπτέα. Όμως ακόμα ένας λόγος κρίνεται ως ικανός προς απόρριψη του αιτήματος. Όσο και αν τα εγειρόμενα ζητήματα παρουσιάζονται ως νομικά, τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζονται δεν είναι σαφή ούτε και ξεκάθαρα και με την απαιτούμενη διαύγεια που υποδεικνύεται από την νομολογία ότι απαιτείται. Στην υπόθεση Λανίτη & άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Α.Δ.225 υποδεικνύεται ότι: «Στην πρωτόδικη απόφαση γίνεται εκτενής αναφορά στη νομολογία η οποία διέπει τον καθορισμό και την επίλυση θέματος βάσει της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (Βλ. Μεταξύάλλων, Western S.S. Co v. Amaral Sutherland & Co. [1914] 3 K.B.
- Windsor Refrigerator Co Ltd. v. Branch Nominees Ltd [1961] Ch.
- Isaacs and Sons Ltd. v. Cook [1925] 2 K.B. 886 Anderson v. Midland Railway [1902] 1 Ch.
- Papamichael v. Haholiades
(1970)1 C.L.R. 306. Malachtou v. Armefti and another
(1984)1 C.L.R. 548). Ο,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας». Ως πρώτο συνεπώς θέμα που θα πρέπει να εξεταστεί ως ζήτημα νομικής και λογικής τάξεως, είναι αν υπάρχει το υπόβαθρο παραδεκτών ή αδιαμφισβήτητων γεγονότων επί των οποίων το δικαστήριο μπορεί να βασιστεί. Δεύτερο, αν το εγειρόμενο προδικαστικό σημείο είναι καθαρώς νομικό και αν συνακόλουθα η απόφαση του δικαστηρίου επιλύει ολόκληρη την αγωγή. Όπως επεξηγείται στο Annual Practice ανωτέρω σελ.573, ο ενιστάμενος σε τέτοια αίτηση εκλαμβάνεται ότι αποδέχεται τα γεγονότα όπως τα ισχυρίζεται ο αντίδικος του στο δικόγραφο του, παρόλο που το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη το σύνολο των δικογράφων. Στην παρούσα υπόθεση με την ένσταση της η ενάγουσα και καθ ης η αίτηση σε καμιά αποδοχή γεγονότων προβαίνει εν σχέση με το δικόγραφο της υπεράσπισης, αντίθετα προβάλλεται σθεναρά η θέση με αναφορά στα δικόγραφα, ότι συμπλέκονται πραγματικά γεγονότα τα οποία θα πρέπει να εκδικασθούν. Η επισύναψη εκατέρωθεν πληθώρας εγγράφων προς προώθηση των αντιστοίχων θέσεων κρίνεται πως είναι εκτός της εμβέλειας και του σκοπού της Δ.
- Το δικαστήριο δεν καλείται να αξιολογήσει, χωρίς μάλιστα μαρτυρία ή παραδεκτό υπόβαθρο γεγονότων, τα διάφορα έγγραφα, ούτε και ο σκοπός της Δ.27 είναι η διεξαγωγή δίκης υπό μορφή αντικρουόμενων ενόρκων δηλώσεων και αξιολογήσεως εγγράφων. Ούτε και περαιτέρω το δικαστήριο καλείται να διαμορφώσει υπό μορφή ευρήματος και έξω από τα πλαίσια της δίκης εκ των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων και εγγράφων το πλαίσιο των αδιαμβισβήτητων γεγονότων για να καταλήξει αν αποκρυσταλλώνεται τελικώς ένα αμιγώς νομικό θέμα. Δεν είναι άλλωστε καθόλου τυχαίο που ως εξηγείται στον Odger's ανωτέρω σελ.148, ότι: «. in ordinary cases it is generally wiser to raise the objection on the pleading but not to apply to have it argue before the trial». Πολύ συνοπτικά και για να διαφανεί ακριβώς το αλυσιτελές του εγχειρήματος θα γίνει μια πολύ σύντομη και περιληπτική αναφορά στο επίδικο θέμα. Αφορά την ανέγερση μιας πολυκατοικίας εκ μέρους του αποβιώσαντος στον Στρόβολο και την επιβληθείσα απαλλοτρίωση εκ μέρους της Δημοκρατίας για την διαπλάτυνση της λεωφόρου Στροβόλου. Ανατρέχουν τα γεγονότα στο 1974 και στην εγκριθείσα ανέγερση πολυκατοικίας εκ μέρους του ενάγοντος και την μετέπειτα δημοσίευση σχεδίου ρυμοτομίας. Προέκυψε εκ των υστέρων διαφορά για την απόσταση από υφιστάμενο οδικό όριο γιατί η εγκριθείσα άδεια ανέγερσης καθιστούσε αδύνατη την εφαρμογή του σχεδίου ρυμοτομίας. Έγιναν διαβουλεύσεις, συμφωνίες για ανταλλαγή γης, υπεισήλθαν θέματα και προβλήματα με την κοίτη του ποταμού Πεδιαίου, ενεπλάκη το Υπουργικό Συμβούλιο, δόθηκαν κατά την ενάγουσα υποσχέσεις για την παραχώρηση κρατικής γης, περαιτέρω διαβουλεύσεις, συναντήσεις και αλληλογραφίες μέχρι και το
- Ο ενάγων ανήγειρε τοίχο αντιστήριξης με την συγκατάθεση και παρότρυνση λειτουργών των εναγομένων και συμπλήρωσε την πολυκατοικία σταδιακά. Έγιναν απαλλοτριώσεις λωρίδας γης του ενάγοντα και παρά τις υποσχέσεις για την παραχώρηση της κρατικής γης ο ενάγων δεν μπόρεσε να αναπτύξει την περιουσία του σύμφωνα με την παραχωρηθείσα άδεια με αποτέλεσμα να υποστεί ζημιά στον περιορισμό ανέγερσης ορόφων. Είναι η θέση του ότι στην βάση των γεγονότων που επικαλείται, ότι έκσταση γης 150 τ.μ. του ανήκει δυνάμει περιουσιακού κωλύματος και/ή τεκμαιρόμενου εμπιστεύματος, ή διαζευκτικά αποζημιώσεις. Διεκδικεί μεταξύ άλλων και την λωρίδα γης εκτάσεως 150 τ.μ. Η Δημοκρατία προβάλλει σειρά γεγονότων που αφορούν το επίδικο θέμα και στις διαβουλεύσεις, συναντήσεις, την αλληλογραφία που ανταλλάγηκε και όλα όσα έλαβαν χώρα σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα που αφορούν την δοθείσα άδεια οικοδομής του ενάγοντα και την μετέπειτα δημοσίευση της ρυμοτομίας και των προβλημάτων που προέκυψαν. Κρίνεται πως λεπτομερής αναφορά των γεγονότων, αρχής γενομένης το 1974 μέχρι και το 2004 είναι εκτός του σκοπού και της εμβέλειας της παρούσης διαδικασίας και δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό. Η βασική θέση του εναγομένου 1 είναι ότι όλες οι διαφορές επιλύθηκαν με την έκδοση απόφασης στην Παραπομπή Αρ.174/91 που αφορούσε την απαλλοτρίωση μέρους του τεμαχίου επί του οποίου ανηγέρθη η πολυκατοικία. Έγινε δήλωση εκ μέρους της Δημοκρατίας ότι θα γίνει θετική εισήγηση στο Υπουργικό Συμβούλιο για την παραχώρηση στον ενάγοντα 116 τ.μ από την κοίτη του ποταμού και νοουμένου ότι ο ενάγων θα την αποδεχθεί εγγράφως. Περαιτέρω ο ενάγων επιφύλαξε τα δικαιώματα του σε περίπτωση απόρριψης της εισήγησης για να αποταθεί στο δικαστήριο για αποζημιώσεις. Είναι η θέση του εναγόμενου 1 ότι η ρηθείσα εισήγηση έγινε αποδεκτή από το Υπουργικό Συμβούλιο και ο ενάγων θα έπρεπε να καταβάλει το ποσό των Λ.Κ.38.35 ως δικαιώματα εγγραφής κάτι το οποίο και δεν έπραξε. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποια είναι εκείνα τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα επί των οποίων το δικαστήριο καλείται να αποφασίσει τα εγερθέντα νομικά σημεία. Υπάρχουν σωρεία αντικρουόμενων ισχυρισμών και επίκληση γεγονότων από την κάθε πλευρά τέτοια που στο στάδιο αυτό, πέραν του ότι δεν έχουν γίνει παραδεκτά, είναι τελείως αδύνατον να εξαχθούν, ακόμα και αξιολόγηση των δικογράφων να γινόταν, ή και των προβαλλόμενων ισχυρισμών επί των ενόρκων δηλώσεων και των συνοδευόντων εγγράφων. Απαιτείται εκατέρωθεν μαρτυρία και αξιολόγηση αυτής. Κάτι που είναι βεβαίως τελείως αντινομικό στο στάδιο αυτό. Απλό παράδειγμα αποτελεί η παράγραφος 23 της ενόρκου δηλώσεως της ένστασης όπου αναφέρεται ότι υπήρχε ενεργός ενθάρρυνση εκ μέρους των κρατικών υπηρεσιών για να ξοδευτούν χρήματα επί της λωρίδας της γης και σιωπηρά έγκριση για την επιχωμάτωση και ανέγερση τοίχου αντιστήριξης για ανοικοδόμηση της πολυκατοικίας και έτσι αποκτήθηκαν τα δικαιώματα επί της κρατικής γης. Και αυτή είναι η βάση με την οποία διεκδικούνται αποζημιώσεις με την αγωγή. Αν αυτό το γεγονός είναι παραδεκτό από τον εναγόμενο 1 και δεδομένου ότι δεν αμφισβήτησε ή και ζήτησε να αντεξετάσει την ομνύουσα επί τούτου, τότε εκ των πραγμάτων καθιστά την αίτηση άνευ αντικειμένου. Ο συγκεκριμένος αυτός ισχυρισμός αποτελεί απλώς ένα παράδειγμα, και υπάρχουν πληθώρα τέτοιων στα δικόγραφα και μάλιστα εκατέρωθεν, που αναδεικνύουν ότι στην απουσία παραδεκτών γεγονότων δεν μπορεί να υπάρξει κρίση επί της αιτούμενης θεραπείας. Ούτε και το στάδιο αυτό προσφέρεται προς εξαγωγή συμπερασμάτων και ευρημάτων επί αντικρουόμενων ισχυρισμών επί γεγονότων. Κατά την κρίση του δικαστηρίου είναι πρόδηλο ότι οι προδικαστικές ενστάσεις δεν αποτελούν ξεκάθαρα νομικά θέματα αλλά με διαμορφωμένα ως είναι τα δικόγραφα, προϋποθέτουν και εξυπακούουν την κατάταξη των γεγονότων και την κατάληξη επ' αυτών υπό μορφή ευρημάτων, αφού προηγουμένως ακουστεί μαρτυρία και αξιολόγηση επί τούτων. Τότε οι εγερθείσες προδικαστικές ενστάσεις θα μπορούν να τεθούν εκ νέου στην βάση όμως συγκεκριμένων γεγονότων. Όπως τίθεται και στον Odger's ανωτέρω σελ.148-149: «First take the advantage of the matters of fact, and leave matters in law, which always arise upon the matters in fact, ad ultimum and never at first demur in law, when, after trial of the matters in fact, the matters in law will be saved you (The Lord Cromwell's case
(1581)4 Rep., at p.14)». Τέλος και ως προς την προδικαστική ένσταση υπ΄αριθμό 2Α πέραν των όσων έχουν λεχθεί, σχετικό είναι το Αρ.25 του Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου Κεφ.189, καθώς και η υπόθεση Δανός ν. Μιχαήλ
(2012)1 Α.Α.Δ.
- Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα, ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται προς όφελος της ενάγουσας - καθ ης η αίτηση και σε βάρος του εναγομένου 1 - αιτητή. Θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο και θα είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. Αναφορικά με τον εναγόμενο 2 η αίτηση επιδόθηκε στους δικηγόρους του που παρίσταντο στην διαδικασία και υιοθέτησαν την αγόρευση του εναγομένου
- Υπό τις περιστάσεις κρίνεται πως θα πρέπει να καταβάλουν το 1/2 των εξόδων που θα εγκριθούν από τον πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............. Ν.Γιαπανάς, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο