AXON PUBLISHINGS LTD ν. Κούλα Ηροδότου, Αρ. Αγωγής: 5198/09, 28/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A139 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5198/09 Μεταξύ: AXON PUBLISHINGS LTD, από την Λάρνακα Εναγόντων και Κούλα Ηροδότου, από την Λεμεσό Εναγομένης _____________ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Μαΐου, 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: κ. N. Καπελάκης για κ.κ Ανδρέας Β. Ζαχαρίου &Σια Δ.Ε.Π.Ε, για την απαγγελία απόφασης κος Κοτσέλης Για την Εναγόμενη: κα. Φιόνα Νικολάου, για την απαγγελία απόφασης κα Γιάννακα Α Π Ο Φ Α Σ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες αξιώνουν από την Εναγόμενη €805.- δια υπηρεσίες διαφήμισης πλέον τόκο 9% από 24.7.2009 πλέον έξοδα, για παραχώρηση υπηρεσιών διαφήμισης προς την Εναγόμενη για τις οποίες οι Ενάγοντες εξέδωσαν σχετικό συμφωνητικό και άνοιξαν σχετικό εμπορικό λογαριασμό εις το όνομα της Εναγομένης ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Έκθεση Απαίτησης Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων η Εναγόμενη η οποία εμπορεύεται και/ή χρησιμοποιεί την επωνυμία SWING LATINO DANCING SCHOOL κατά τον ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα Αγωγή ήταν πελάτης των Εναγόντων και συνήθιζε να διαφημίζει στο περιοδικό PRIMA LEMESOS και/ή να λαμβάνει υπηρεσίες διαφήμισης αντί συμφωνηθείσης και/ή λογικής τιμής με την υπόσχεση ότι θα ξοφλούσε εντός σύντομου χρόνου στη Λάρνακα και κάθε οφειλόμενο υπόλοιπο θα έφερε τόκο 9% ετησίως. Οι Ενάγοντες σύμφωνα με τις οδηγίες της Εναγομένης παραχώρησαν σε αυτήν υπηρεσίες διαφήμισης και εξέδωσαν σχετικό συμφωνητικό και άνοιξαν προς τούτο σχετικό εμπορικό λογαριασμό εις τον οποίο καταχωρούνταν οι μεταξύ των διαδίκων δοσοληψίες, οι λεπτομέρειες του οποίου ευρίσκονται στην διάθεση της Εναγομένης. Ο εν λόγω λογαριασμός κατά ή περί την 24.7.09 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο εις βάρος της Εναγομένης €805.-. Η Εναγόμενη αν και οχλήθηκε επανειλημμένως αρνείται και/ή αμελεί να πληρώσει το πιο πάνω ποσό. Υπεράσπιση Στην Υπεράσπιση της η Εναγόμενη αρνείται κατηγορηματικά όλους και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς των Εναγόντων, ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι ισχυρισμοί τους είναι ψευδείς και/ή ανυπόστατοι και/ή προέρχονται από ύστερη σκέψη και/ή τίθενται εσκεμμένα και/ή παραπλανητικά για να δικαιολογήσουν και/η νομιμοποιήσουν της παράνομες και/ή αστήρικτες αξιώσεις τους. Ισχυρίζεται, περαιτέρω, ότι όσες φορές επιθυμούσε να διαφημιστεί στο περιοδικό σύνηψε μαζί με τους Ενάγοντες ρητή και/ή έγγραφη συμφωνία υπογράφοντας σχετικό συμφωνητικό και προπληρώνοντας για την διαφήμιση η οποία θα γινόταν. Η ίδια της διατηρούσε σχέση συνεργασίας με τους Ενάγοντες με την δημοσίευση άρθρων που έγραφε σχετικά με τον χορό και/ή την άθληση και/ή με την κάλυψη από την ίδια διαφόρων εκδηλώσεων της σχολής χορού στο περιοδικό. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες και/ή αντιπροσώποι τους αυθαίρετα και χωρίς να ρωτήσουν την Εναγόμενη της έβαλαν την διαφήμιση στο περιοδικό τους και όταν την αντιλήφθηκε τους ανέφερε ότι η ίδια ουδέποτε ζήτησε και ουδέποτε υπέγραψε οποιοδήποτε συμφωνητικό για την συγκεκριμένη διαφήμιση και οι Ενάγοντες της ανέφεραν ότι προσέφεραν στην ίδια χαριστικά και/ή ως δώρο και/ή δωρεάν διαφήμιση λόγω της βοήθειας που η ίδια προσφέρει στο περιοδικό. Οι Ενάγοντες δήλωσαν ξεκάθαρα στην Εναγόμενη ότι η εν λόγω διαφήμιση θα παρεχόταν χωρίς κανένα απολύτως αντάλλαγμα ως δώρο και/ή έναντι των υπηρεσιών που η Εναγόμενη προσέφερε στο περιοδικό και για την σχέση φιλίας και συνεργασίας που είχαν. Η Εναγομένη αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό στους Ενάγοντες έναντι οποιουδήποτε χρεωστικού υπολοίπου. Απάντηση Με την Απάντηση στην Υπεράσπιση οι Ενάγοντες επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης αρνούμενοι όλους τους ισχυρισμούς και γεγονότα της Υπεράσπισης. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία που διεξήχθη κατέθεσε από μέρους των Εναγόντων ο Χάρης Κωνσταντινίδης (ΜΕ 1) και από μέρους της Εναγομένης κατάθεσε η ίδια (ΜΥ 1) και ο Παναγιώτης Αρέστη (ΜΥ 2). Περαιτέρω κατατέθηκαν ως Τεκμήρια τα ακόλουθα έγγραφα: Τεκμήριο 1 ως δέσμη εγγράφων τα πιστοποιητικά σύστασης, αλλαγής ονόματος, διεύθυνση εγγεγραμμένου γραφείου, μετόχων και αξιωματούχων των Εναγόντων Τεκμήριο 2 το περιοδικό Prima Lemesos τεύχος 11 Τεκμήριο 3 Κατάσταση Λογαριασμού Τεκμήριο 4 Τιμολόγιο 00000960 Τεκμήριο 5 Συμφωνητικό Τεκμήριο 6 Τιμολόγιο 00000131 Τεκμήριο 7 Απόδειξη είσπραξης Τεκμήριο 8 το περιοδικό Prima Lemesos τεύχος 5 ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η μαρτυρία η οποία έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο από τους διαδίκους έχει καταγραφεί στα πρακτικά και είναι εμφανής από το φάκελο της υπόθεσης χωρίς να χρειάζεται να καταγραφεί στο σύνολο της και πιο κάτω θα παραθέσω συνοπτικά την μαρτυρία του κάθε μάρτυρα. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ Μαρτυρία Μ.Ε.1 Ο ΜΕ1 ήταν και είναι διευθυντής των Εναγόντων. Την Εναγόμενη δεν την γνωρίζει προσωπικά αλλά γνωρίζει την εταιρεία με την οποία συνεργάζεται με τους Ενάγοντες. Ερωτηθείς κατά πόσο η Εναγόμενη έχει συμβληθεί με τους Ενάγοντες ανέφερε ότι: «Για να έχουμε βάλει διαφήμιση στο περιοδικό μας σίγουρα κάποια συμφωνία έχει γίνει.» Αναφερόμενος στην συμφωνία απάντησε σε σχετική ερώτηση ότι η συμφωνία ήταν να γίνει διαφήμιση και οι Ενάγοντες παραχώρησαν χώρο σε ένα αφιέρωμα για να προωθήσει η εταιρεία την σχολή στο περιοδικό Prima Lemesos τεύχος 11 στην σελ. 265 και ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 το τεύχος 11 του πιο πάνω περιοδικού. Ερωτηθείς ο μάρτυρας με ποιο όνομα συνεβλήθη η Εναγόμενη με τους Ενάγοντες απάντησε: «Με το όνομα που αναφέρεται στην διαφήμιση Swing Latino Dancing School.» Απ' ότι θυμάται η διαφήμιση συμφωνήθηκε να γίνει για το ποσό των €805.- και κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 την κατάσταση λογαριασμού και ως Τεκμήριο 4 το τιμολόγιο αρ.
- Τέλος ανέφερε ότι το συμφωνηθέν ποσό δεν έχει καταβληθεί και ζητά την πληρωμή του. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.1 ανέφερε ότι αυτό που γνωρίζει σε σχέση με την Εναγόμενη είναι το Swing Latino, δεν γνωρίζει αν είναι εταιρεία ή εμπορική επωνυμία και γνωρίζει το όνομα εξαιτίας της διαφήμισης που έγινε στο περιοδικό των Εναγόντων. Σε ερώτηση ποιος πώλησε την διαφήμιση απάντησε: «Σίγουρα ένα μέλος της διαφημιστικής μας ομάδας του Prima Lemesos.», αλλά δεν μπορεί να είναι σίγουρος ποιος ενώ ο ίδιος του δεν έκανε πωλήσεις. Γνωρίζει ότι έγινε συμφωνία για την επίδικη διαφήμιση και στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν προφορική και δεν υπάρχει πάγια τακτική για γραπτή ή προφορική συμφωνία. Ερωτηθείς που γνωρίζει για την εν λόγω διαφήμιση εφόσον ούτε ο ίδιος την έκανε ούτε γνωρίζει ποιος την έκανε απάντησε ότι είχαν μια ομάδα στο γραφείο υπεύθυνη για την έκδοση του περιοδικού η οποία έστελνε το πλάνο και το υλικό που είχε στην κατοχή της και ανέφερε περαιτέρω ότι το περιοδικό είναι free press δεν πωλείται και ως εκ τούτου δεν έχει άλλα έσοδα πλην της διαφήμισης επομένως δεν είχαν λόγο να προχωρήσουν σε διαφήμιση κάνοντας οποιαδήποτε άλλη συμφωνία. Σε υποβολή ότι ο υπεύθυνος πωλήσεων Παναγιώτης Αρέστη πρότεινε ο ίδιος στην Εναγόμενη να την διαφημίσει δωρεάν λόγω της συνεργασίας, απάντησε ότι με κανένα αρθογράφο ή οποιοδήποτε έγγραφε κάτι για το περιοδικό διατηρούσε εμπορική σχέση εκτός από τους έμμισθους δημοσιογράφους. Συμφώνησε ότι τις συμφωνίες διαφήμισης τις έκανε η ομάδα πώλησης αλλά δεν είχαν κανένα δικαίωμα για δωρεάν διαφημίσεις. Ερωτηθείς εάν έχει άλλη γραπτή συμφωνία με την Εναγομένη απάντησε όχι. Η πρακτική με την Εναγομένη ανέφερε ότι ήταν εφάπαξ δεν υπήρχε τακτική και είναι σίγουρος έγιναν δυο διαφημίσεις και νομίζει ότι και η άλλη έγινε με προφορική συμφωνία. Στη συνέχεια υποδείχθηκε στον μάρτυρα το συμφωνητικό ημερ. 2.7.08 το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 5 μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγομένης όπου ανέφερε ότι δεν το εντόπισε στην εταιρεία. Η υπογραφή δεν ήταν του ιδίου αλλά κάποιου υπεύθυνου πωλήσεων. Ερωτηθείς γιατί δεν υπογράφηκε συμβόλαιο και για την επίδικη διαφήμιση απάντησε ότι δεν ήταν πάγια τακτική, συμφωνία υπογράφουν όταν ήταν καινούριος πελάτης και γι αυτό ίσως την πρώτη φορά να υπογράφηκε συμβόλαιο και μετά να προχώρησαν με προφορική συμφωνία. Σε υποβολή ότι η πάγια τακτική ήταν να υπογράφεται συμβόλαιο το οποίο αποστέλλετο στο λογιστήριο και την έκδοση τιμολογίου και εφόσον πληρωνόταν εκδιδόταν απόδειξη διαφώνησε και ανέφερε ότι το λογιστήριο έπαιρνε το εγκεκριμένο πλάνο και μετά προχωρούσε στην έκδοση τιμολογίου. Το πλάνο ανέφερε γινόταν με βάση γραπτές και προφορικές συμφωνίες. Ο ίδιος του είχε τον γενικό έλεγχο όλων των περιοδικών και έδιδε την τελική έγκριση σε όλα τα πλάνα. Ο ίδιος του ανέφερε δεν είναι ο εκδότης του τιμολογίου και της κατάστασης λογαριασμού και εκδόθηκαν από το λογιστήριο τους. Η κατάσταση λογαριασμού είναι ημερ. 13/1/15 επειδή τυπώθηκε για να την παρουσιάσει στο Δικαστήριο και αφορά την επίδικη διαφήμιση ενώ ο λογαριασμός άνοιξε από την πρώτη διαφήμιση η οποία πληρώθηκε και ως εκ τούτου η Εναγόμενη είχε λογαριασμό μαζί τους. Στη συνέχεια του έγινε υποβολή ότι το τιμολόγιο Τεκμήριο 4 εκδόθηκε μόνο για σκοπούς έγερσης της Αγωγής και ότι δεν είχε δοθεί ποτέ στην Εναγόμενη. Απάντησε ότι είχε δοθεί στην Εναγόμενη και ειδοποιήθηκε πολλές φορές από το λογιστήριο, δεν γνωρίζει ποιος της το έδωσε αλλά γνωρίζει ότι μιλούσε με κάποια Χριστίνα Δεκανίκα γραμματέα στην εταιρεία και γνωρίζει το εν λόγω γεγονός βάση αναφοράς που του έδινε καθημερινώς. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ Η Εναγόμενη είναι η ιδιοκτήτρια της σχολής Swing Latino. Σχετικά με την υπόθεση γνωρίζει ότι είχε δημοσιευθεί σ'ένα τεύχος του περιοδικού με το οποίο είχε συνεργασία μια διαφήμιση η οποία ήταν δώρο και βρίσκεται στο Δικαστήριο γιατί ενώ ήταν δώρο ζητούν να πληρωθεί και υπέδειξε την διαφήμιση στην σελ. 256 του Τεκμηρίου
- Κατά την Εναγόμενη ο υπεύθυνος του περιοδικού που χειριζόταν τις διαφημίσεις και διαφημιζόταν κοντά του, ο Παναγιώτης Αρέστη, της υποσχέθηκε ότι κάποια διαφήμιση θα ήταν δωρεάν και όταν ρώτησε τον υπεύθυνο γιατί να είναι δωρεάν της απάντησε ότι ήταν λόγω της βοήθειας την οποία προσέφερε η ίδια στην ομάδα του περιοδικού. Το περιοδικό όπως ανέφερε ήταν καινούριο και ζητούσαν την γνώμη της για θέματα αθλητισμού και χορού. Ανέφερε ότι δεν είχε λογαριασμό με τους Ενάγοντες. Αρνήθηκε το Τεκμήριο 3 την κατάσταση λογαριασμού και ανέφερε ότι την είδε πρώτη φορά στο Δικαστήριο. Πάντοτε υπογραφόταν συμφωνητικό μετά εκδιδόταν το τιμολόγιο πλήρωνε την ίδια στιγμή και της διδόταν απόδειξη και αυτό γινόταν κάθε φορά για κάθε διαφήμιση. Για την επίδικη διαφήμιση δεν υπογράφηκε οποιοδήποτε συμφωνητικό ούτε τίθεται θέμα για προφορική συμφωνία, ούτε της δόθηκε τιμολόγιο και δεν έχει λάβει ποτέ την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο
- Κατέθεσε ως Τεκμήριο 7 απόδειξη είσπραξης ημερ. 5.8.08 και ανέφερε ότι η απόδειξη αφορά το τιμολόγιο Τεκμήριο
- Το τιμολόγιο Τεκμήριο 4 ανέφερε ότι δεν το είδε ποτέ. Η Εναγόμενη αναγνώρισε το Τεκμήριο 5 το συμφωνητικό και ανέφερε είναι ο τρόπος συνεργασίας που είχε με τους Ενάγοντες, συμπλήρωναν τα στοιχεία σε αυτό, έβγαινε το τιμολόγιο και μετά η απόδειξη ενώ κάτι τέτοιο δεν έγινε για την επίδικη διαφήμιση εφόσον δεν υπέγραψε κάτι. Όσον αφορά την επίδικη διαφήμιση την είχε δει στο περιοδικό και πήρε τηλέφωνο τον κύριο που συνεργαζόταν και τον ρώτησε εάν οφείλει κάτι και της απάντησε ότι η διαφήμιση ήταν αυτό που της υποσχέθηκε η δωρεάν διαφήμιση. Ανέφερε επίσης ότι ήταν τακτική τους να κάνουν δώρα. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι όταν επιθυμούσε να διαφημιστεί έκανε γραπτή συμφωνία, δεν θυμάται πόσες φορές διαφημίστηκε σίγουρα δεν ήταν μόνο μια φορά. Της υποδείχθηκε το περιοδικό του 2008 τεύχος 5 το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8 σελ. 65 και αναγνώρισε ότι ήταν δική της διαφήμιση. Σε σχετικές ερωτήσεις πόσες φορές διαφημίστηκε δεν θυμόταν να απαντήσει ούτε θυμάται πόσες φορές αρθρογράφησε στο περιοδικό των Εναγόντων αλλά θυμάται ότι τους έδινε πηγές για διάφορα θέματα, για γυμναστική και είχαν συχνή συνεργασία. Υπέδειξε στο Τεκμήριο 2 στην σελ. 257 το σημείο όπου γίνεται αναφορά στην σχολή, ανέφερε ότι η ίδια το έγραψε σε συνεργασία με την ομάδα του περιοδικού. Αρνήθηκε την υποβολή ότι δεν συνεργάστηκε με κανένα από το περιοδικό και πρόσθεσε ότι η ίδια ήταν αρκετά χρόνια στην Λεμεσό και επειδή ήταν καινούριο το περιοδικό της ζητήθηκε να βοηθήσει χωρίς να εννοεί ότι πάντοτε βοηθούσε με την αρθογραφία αλλά τους σύστηνε πελάτες λόγω των γνωριμιών της με δικούς της πελάτες. Ανέφερε ότι την σελ. 265 του Τεκμηρίου 2 την ετοίμασε το περιοδικό το τμήμα διαφημίσεων με υλικό δικό της. Ερωτώμενη που βρήκαν το υλικό απάντησε από την ιστοσελίδα της, από την κάρτα της. Σε υποβολή ότι η ίδια έδωσε τα στοιχεία απάντησε «Βέβαια ενέκρινα όσα υπήρχαν. Εδώ είναι φωτογραφία του internet.» Σε ερώτηση ότι δεν ήταν εξ απροόπτου η διαφήμιση εφόσον της είπαν ότι θα της έκαναν δώρο μια διαφήμιση απάντησε ότι δεν ήταν ενήμερη σε ποιο τεύχος θα ήταν δωρεάν, ενώ μόλις είδε την διαφήμιση το 2009 τηλεφώνησε στον Παναγιώτη Αρέστη να τον ευχαριστήσει και να ρωτήσει αν οφείλει κάτι και της ανέφερε ότι ήταν η δωρεάν διαφήμιση. Αρνήθηκε την υποβολή ότι έδωσε εντολή για να δημοσιευτεί η επίδικη διαφήμιση αρνήθηκε ότι δεν ξόφλησε την διαφήμιση αναφέροντας ότι δεν υπήρχε λόγος να την εξοφλήσει εφόσον ήταν δώρο. Μαρτυρία ΜΥ2 Ο Παναγιώτης Αρέστη δούλευε στο περιοδικό Prima Lemesos όπου ανήκε στους Ενάγοντες και ήταν μέτοχος στους Ενάγοντες αναγνωρίζοντας το Τεκμήριο 1 όπου είναι το πιστοποιητικό μετόχων των Εναγόντων. Από το 2009 έπαυσε να είναι μέτοχος όπου αποχώρησε από την εταιρεία και ως εργαζόμενος. Ανέφερε ότι γνωρίζει τον Χάρη Κωνσταντινίδη και τον Κωνσταντίνο Χάρπα με τον οποίο ήταν φίλοι από παλιά. Γνωρίζει την Εναγόμενη από το σχολείο και μετά συνεργάζονταν όπως είπε μέσα από τις δουλειές. Όταν εργαζόταν στο περιοδικό ήταν υπεύθυνος του marketing στον τομέα των διαφημίσεων για το περιοδικό το οποίο κυκλοφορούσε μόνο στην Λεμεσό. Ο μάρτυρας αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 και την επίδικη διαφήμιση λέγοντας ότι είναι η διαφήμιση την οποία έδωσε δωρεάν στην Εναγόμενη για το συγκεκριμένο τεύχος. Ο ίδιος του ήταν υπεύθυνος για την Εναγόμενη ως πελάτισσα του περιοδικού η οποία είχε κάνει ακόμα μια καταχώρηση στο περιοδικό. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε για την διαφήμιση η οποία πληρώθηκε ήταν η υπογραφή συμφωνητικού όπου περιγράφεται η διαφήμιση, πόσα στοιχίζει και υπογράφετο από τον πελάτη για να ξέρει τι πληρώνει και τι παίρνει. Για την δωρεάν διαφήμιση είχε μιλήσει ο ίδιος προφορικά με την Εναγόμενη και της είπε θα έχει δώρο από τον ίδιο. Ο μάρτυρας αναγνώρισε το Τεκμήριο 5 (συμφωνητικό) και ανέφερε ότι πάντοτε γινόταν αυτή η διαδικασία υπογράφοντας συμφωνητικό. Στο Τεκμήριο 5 αναγνώρισε την υπογραφή του εκ μέρους των Εναγόντων καθώς και το Τεκμήριο 7 την απόδειξη είσπραξης την οποία επίσης υπέγραψε ο ίδιος και ανέφερε ότι είχε εξουσία να εισπράττει για τους Ενάγοντες όπως είχε ο καθένας για τους πελάτες του. Το τιμολόγιο Τεκμήριο 6 το αναγνώρισε ως το τιμολόγιο το οποίο εκδόθηκε μετά το συμφωνητικό ενώ το τιμολόγιο Τεκμήριο 4 δεν το έχει υπόψη του. Για το τιμολόγιο Τεκμήριο 6 ανέφερε ότι ήρθε το τιμολόγιο από την Λάρνακα και το πήρε στον πελάτη για πληρωμή ενώ όταν έγινε η επίδικη διαφήμιση δεν ακολουθήθηκε τέτοια διαδικασία. Όσο ήταν ο ίδιος στο περιοδικό η Εναγόμενη δεν χρωστούσε για την επίδικη διαφήμιση γιατί έγινε δωρεάν. Δεν γνωρίζει εάν η Εναγόμενη διατηρεί λογαριασμό με τους Ενάγοντες εφόσον έγινε μια φορά διαφήμιση πλήρωσε και αυτό ήταν. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι τρεις μέτοχοι είχαν εξουσιοδότηση να παραχωρούν, σπάνια, δωρεάν διαφήμιση σε στενά συγγενικά τους άτομα. Λόγω του ότι ο ίδιος δεν είχε συγγενή για να διαφημιστεί επέλεξε την Εναγόμενη με την οποία ήταν γνωστοί και επειδή όταν χρειαζόταν βοήθεια για το marketing επειδή γνώριζε κόσμο η Εναγόμενη τον έστελνε σε διάφορους πελάτες και υπήρχε έτσι μια βοήθεια από την Εναγόμενη. Ανέφερε επίσης ότι έχει υπόψη του ότι ο Κωνσταντίνος Χάρπας δώρισε μια δισέλιδη διαφήμιση στον αδερφό του και ο ΜΕ1 δώρισε στην εταιρεία Dr Fischer διαφημίσεις όπου η εταιρεία ήταν του ιδίου. Υπέδειξε διαφημίσεις στο περιοδικό Τεκμήριο 8 και Τεκμήριο 2 όπου έγιναν δωρεάν διαφημίσεις ή με ανταλλαγή υπηρεσιών. Στο περιοδικό Τεκμήριο 2 υπέδειξε στην σελ. 26 το όνομα του στην θέση του Διευθυντή Διαφημιστικής Ομάδας και στο περιοδικό Τεκμήριο 8 στην σελ. 20 στην θέση του υπεύθυνου διαφήμισης/marketing. Ακολούθως ανέφερε ότι είχε μερίδιο 10% των μετοχών στους Ενάγοντες και ο κος Χάρπας 30%. Τις μετοχές τις πήρε από τον Κωνσταντίνο (Χάρπα) μόλις τέλειωσε τις σπουδές του και ήρθε στην Κύπρο. Για την διαφήμιση στην σελ. 265 του περιοδικού Τεκμήριο 2 ανέφερε ότι οδηγίες δεν του έδωσε κανείς ήταν δωρεάν. Το υλικό για την διαφήμιση το πήρε από ένα πρόγραμμα πηγής φωτογραφιών. Η Εναγόμενη είδε την διαφήμιση μετά που τέλειωσε το δημιουργικό, όταν στήθηκε η διαφήμιση της στάληκε να το δει πριν κυκλοφορήσει το περιοδικό. Αρνήθηκε την υποβολή ότι δεν δώρισε την διαφήμιση στην Εναγομένη και ανέφερε ότι από την στιγμή που δεν υπάρχει συμφωνητικό ήταν δωρεάν. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι έφυγε από το περιοδικό λόγω του ότι δεν συμφωνούσαν αναφορικά με την δουλειά και ερωτηθείς κατά πόσο είχαν μαλώσει με τον διευθυντή των Εναγόντων ανέφερε ότι όταν του είπαν ότι θα έφευγαν δεν του άρεσε και ακολούθησαν κάποιες Αγωγές. Σε σχετική υποβολή ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να εκδικηθεί τους Ενάγοντες που είχαν διαφορές, καταγγελίες στην Αστυνομία και Αγωγές απάντησε ότι οι συγκεκριμένες προστριβές ήταν μόνο από τον Χάρη και οι ίδιοι τους δεν είχαν τίποτε εναντίον του και είχαν κερδίσει όλες τις δίκες. ΠΑΡΑΔΕΧΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Οι συνήγοροι των διαδίκων δήλωσαν τα ακόλουθα παραδεχτά γεγονότα και κατέθεσαν τα ακόλουθα παραδεχτά έγγραφα ως Τεκμήρια: Η Εναγόμενη παραδέχεται την παρ. 1 της Έκθεσης Απαίτησης ότι δηλαδή οι Ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δια μετοχών δεόντως εγγεγραμμένη και από κοινού κατατέθηκε ως δέσμη παραδεκτών εγγράφων το Τεκμήριο 1 το οποίο αποτελείται από δέσμη πιστοποιητικών του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με την σύσταση και αλλαγή ονόματος των Εναγόντων καθώς και πιστοποιητικό αξιωματούχων, μετόχων και διεύθυνση εγγεγραμμένου γραφείο των Εναγόντων. Οι διάδικοι παραδέχονται ότι η επίδικη διαφήμιση αφορά την σχολή χορού SWING LATINO DANCING SCHOOL. Περαιτέρω οι διάδικοι δήλωσαν ως παραδεκτό γεγονός ότι η Εναγόμενη εμπορεύεται προσωπικά υπό την επωνυμία SWING LATINO DANCING SCHOOL ως αναφέρεται στην παρ. 2 της έκθεσης απαίτησης. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και παρακολούθησε με προσοχή τους μάρτυρες κατά την διάρκεια που κατέθεταν από το εδώλιο του μάρτυρα. Παρακολούθησε τον τρόπο που μαρτυρούσαν, την συμπεριφορά και τις αντιδράσεις ενός εκάστου και έχοντας, επίσης, υπόψη το τι ανέφεραν προφορικά σε σχέση και με την έγγραφη μαρτυρία που κατατέθηκε θα προχωρήσει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του καθενός ξεχωριστά έχοντας κατά νου τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων και ότι πρόκειται για υπόθεση πολιτικής φύσης που κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικά ή εξ' ολοκλήρου (βλ. Αγαπίου v. Παναγιώτου 1983
(1)ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη 1995
(2)ΑΑΔ 207, Χάρης Χρίστου v. Eυγενία Khoreva 2002 (1Α) 454). Όσον αφορά την σημασία των δικογραφημένων θέσεων των διαδίκων για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας, στην υπόθεση Homeros Courtis and Others v. Panos Iasonides
(1970)1 CLR 180 λέχθηκε ότι τα δικόγραφα είναι το θεμέλιο της δίκης. Αποτελούν την σιδηροδρομική τροχιά πάνω στην οποία η υπόθεση θα κυλήσει. Οι όποιες αντιφάσεις που πιθανό να παρατηρηθούν μεταξύ των δικογραφημένων θέσεων των διαδίκων και της διά ζώσης μαρτυρίας τους είναι σχετική για σκοπούς αξιολόγησης. Στην υπόθεση Σοφοκλής Σοφοκλέους v. Κυριακής Τσεσμελόγλου
(2006)1 ΑΑΔ 1153, έγινε αποδεκτό ότι η αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας ενός διαδίκου και του δικογράφου του αποτελεί λόγο που στην κατάλληλη περίπτωση δικαιολογεί συμπέρασμα από μέρους του Δικαστηρίου περί αναξιοπιστίας του διαδίκου και, κατά συνέπεια, απόρριψη της μαρτυρίας του (Βλ., επίσης, Κ.Α. v. Δ.Κ.
(2005)1 ΑΑΔ 527). Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές, τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων, την μαρτυρία που προσκομίστηκε και τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων προβαίνω στην ακόλουθη αξιολόγηση της μαρτυρίας η οποία προσκομίστηκε κατά τη δίκη. Ο Μ.Ε. 1 κος Χάρης Κωνσταντινίδης δεν μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Ανέμενε το Δικαστήριο από τον διευθυντή των Εναγόντων να είναι γνώστης των γεγονότων για τα οποία ήρθε στο Δικαστήριο να καταθέσει. Η μαρτυρία του ήταν αποσπασματική, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και πρόχειρη και η μνήμη του επιλεκτική. Με τις απαντήσεις του έδωσε την εντύπωση ότι δεν είναι γνώστης των συγκεκριμένων γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Ο μάρτυρας προέβαινε σε αναφορές για την γενική πρακτική που ακολουθείτο στην εταιρεία και στηριζόμενος στην γενική πρακτική συμπέραινε ότι η ίδια διαδικασία ακολουθείτο και στην περίπτωση της Εναγομένης. Παράδειγμα της πιο πάνω κατάληξης μου είναι το σημείο όπου ο μάρτυρας ερωτηθείς κατά πόσο η Εναγόμενη έχει συμβληθεί με τους Ενάγοντες απάντησε ότι: «Για να έχουμε βάλει διαφήμιση στο περιοδικό μας σίγουρα κάποια συμφωνία έχει γίνει.» Ο ΜΕ1 δεν ήταν σε θέση να αναφέρει πότε έγινε η συμφωνία, ποιο το περιεχόμενο της και ποιος κατάρτισε την συμφωνία αλλά στη συνέχεια επέμενε ότι ήταν προφορική στηρίζοντας την θέση του στην γενική πρακτική η οποία ακολουθείτο από τους Ενάγοντες ότι δηλαδή συνήθως οι συμφωνίες γίνονταν προφορικά. Χωρίς μάλιστα να γνωρίζει όπως ανέφερε με ποιον έγινε η συμφωνία από μέρους των Εναγόντων και ποιο το περιεχόμενο της και ενώ όπως ανέφερε ο ίδιος δεν πωλεί διαφημίσεις αλλά την συμφωνία θα την έκανε ένα μέλος της ομάδας πωλήσεων, γνώριζε ότι απ' ότι θυμάται η διαφήμιση συμφωνήθηκε να γίνει για το ποσό των €805.- και ήταν προφορική χωρίς μάλιστα να αναφερθεί πως γνωρίζει κάτι τέτοιο. Η άγνοια του μάρτυρα επί των γεγονότων της υπόθεσης παρατηρήθηκε επίσης στο σημείο όπου αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι γνωρίζει μόνο το όνομα Swing Latino και δεν γνωρίζει αν είναι εταιρεία ή εμπορική επωνυμία και γνωρίζει το όνομα εξαιτίας της διαφήμισης που έγινε στο περιοδικό των Εναγόντων. Ο εν λόγω μάρτυρας επίσης απέφευγε να απαντήσει ευθέως σε ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε πως γνωρίζει για την εν λόγω διαφήμιση εφόσον δεν έκανε ο ίδιος την συμφωνία ούτε γνωρίζει ποιος την έκανε και αποφεύγοντας να απαντήσει την ερώτηση ευθέως ανέφερε ότι υπήρχε ομάδα υπεύθυνη για την έκδοση του περιοδικού στην Λεμεσό η οποία έστελνε το πλάνο και το υλικό και ότι το περιοδικό είναι δωρεάν και δεν έχει άλλα εισοδήματα πλην των διαφημίσεων επομένως δεν είχαν λόγο να κάνουν την διαφήμιση συμφωνώντας οτιδήποτε άλλο, εννοώντας ότι δεν υπήρχε λόγος να δοθεί η διαφήμιση δωρεάν όπως υποστηρίζει η Εναγόμενη. Η πιο πάνω απάντηση του ΜΕ1 είναι αόριστη και γενική σε αυτό που ερωτήθηκε εφόσον δεν αναφέρεται στην επίδικη διαφήμιση ούτε κατά πόσο στάληκε πλάνο με την επίδικη διαφήμιση ούτε κατά πόσο την είδε σε συγκεκριμένο πλάνο ούτε κατά πόσο και αν ακόμα την είδε γνώριζε ότι υπήρχε συμφωνία γι αυτήν και ποιο το περιεχόμενο της συμφωνίας. Ερωτηθείς εάν η Εναγόμενη έκανε άλλη συμφωνία με τους Ενάγοντες απάντησε ότι η πρακτική με την Εναγόμενη ήταν εφάπαξ δεν υπήρχε τακτική και είναι σίγουρος ότι έγιναν δυο διαφημίσεις και νομίζει ότι και η άλλη ήταν με προφορική συμφωνία. Τα όσα ανέφερε ο ΜΕ1 έρχονται σε αντίθεση με τα όσα έχουν διαφανεί στο Δικαστήριο με το Τεκμήριο 7 δηλαδή την πρώτη γραπτή συμφωνία η οποία έγινε με την Εναγομένη. Όταν υποδείχθηκε το εν λόγω τεκμήριο στον μάρτυρα δικαιολόγησε την πιο πάνω απάντηση του ότι δεν το βρήκε στην εταιρεία και ότι συμφωνία υπογράφουν όταν ένας πελάτης είναι καινούργιος και γι αυτό ίσως την δεύτερη φορά με την εναγομένη να προχώρησαν σε προφορική συμφωνία. Η πιο πάνω θέση του μάρτυρα, η παρουσίαση δηλαδή μιας πρακτικής να γίνεται γραπτή συμφωνία για νέο πελάτη και στη συνέχεια να συμφωνούν προφορικά, έρχεται επίσης σε αντίθεση με τα όσα ανέφερε αρχικά ότι δεν υπήρχε πάγια τακτική για την σύναψη προφορικής ή γραπτής συμφωνίας καθώς επίσης με την θέση του ότι με την Εναγόμενη υπήρχε εφάπαξ συμφωνία. Γενικότερα η όλη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε από τον ΜΕ1 και τα όσα ανέφερε δια ζώσης δεν μπορούν να αποδείξουν την ύπαρξη συμφωνίας ή όπως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες στο δικόγραφο τους την έκδοση συμφωνητικού για παροχή υπηρεσιών διαφήμισης. Σχετικά με την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 4 ο ΜΕ1 ανέφερε ότι την τύπωσε για να την παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου πότε ετοιμάστηκε και κατά πόσο η εν λόγω κατάσταση λογαριασμού δόθηκε προηγουμένως στην Εναγόμενη ή πως της δόθηκε αλλά ούτε γίνεται αναφορά στις λεπτομέρειες του περιεχομένου της. Κυριότερα δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικά με το περιεχόμενο της κατάστασης λογαριασμού η οποία αναφέρει στις λεπτομέρειες της απλά και μόνο PRIMA LEMESOS SALES και αφορά μια και μόνο ισχυριζόμενη συναλλαγή της Εναγομένης. Από μόνο του το Τεκμήριο 4 δεν μπορεί να αποτελέσει απόδειξη της ύπαρξης της κατάστασης λογαριασμού ή του περιεχομένου της. Πέραν των πιο πάνω δεν μου διαφεύγει ότι ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ο λογαριασμός άνοιξε από την πρώτη διαφήμιση η οποία πληρώθηκε και ως εκ τούτου η Εναγόμενη είχε λογαριασμό μαζί τους. Αντίθετα με τα πιο πάνω διαπιστώνω ότι η μοναδική καταχώρηση στον εν λόγω λογαριασμό φέρει ημερομηνία 24.7.2009 δηλαδή τον χρόνο όπου έγινε η επίδικη διαφήμιση ενώ η πρώτη διαφήμιση έγινε το
- Με τα όσα ανέφερε ο ΜΕ1 δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη και περιεχόμενο του λογαριασμού. Πέραν τούτου στην Έκθεση Απαίτησης ο ισχυρισμός περί ύπαρξης κατάστασης λογαριασμού δεν τίθεται διαζευκτικά αλλά είναι άμεσα συνυφασμένος με την ισχυριζόμενη συμφωνία εφόσον στην παρ. 3 της έκθεσης απαίτησης οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι εξέδωσαν σχετικό συμφωνητικό και άνοιξαν προς τούτο σχετικό λογαριασμό. Από την στιγμή όπου έχει κριθεί ανωτέρω ότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη της συμφωνίας συνακόλουθα δεν μπορεί να αποδειχτεί και η ύπαρξη του λογαριασμού. Εις ότι αφορά το τιμολόγιο Τεκμήριο 4 ανέφερε ότι δεν ήταν ο εκδότης του και είχε εκδοθεί από το λογιστήριο των Εναγόντων. Σε υποβολή ότι ουδέποτε δόθηκε το τιμολόγιο στην Εναγομένη απάντησε ότι είχε δοθεί και ειδοποιήθηκε η Εναγόμενη πολλές φορές από το λογιστήριο, δεν γνωρίζει ποιος της το έδωσε αλλά γνωρίζει ότι μιλούσε με κάποια Χριστίνα Δεκανίκα γραμματέα των Εναγόντων και γνωρίζει το γεγονός από την αναφορά που του έδινε καθημερινώς. Δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά από τον ΜΕ1 με ποιου τις οδηγίες εκδόθηκε το τιμολόγιο Τεκμήριο 4 και που στηρίχτηκε το λογιστήριο να εκδώσει το εν λόγω τιμολόγιο. Η πιο πάνω θέση του μάρτυρα δεν πείθει το Δικαστήριο για το περιεχόμενο της και έχει μείνει μετέωρη εφόσον ο ίδιος δεν εξέδωσε το εν λόγω τιμολόγιο αλλά ούτε γνωρίζει ποιος ήταν ο εκδότης του αλλά ούτε γνωρίζει ποιος το έδωσε στην Εναγομένη. Περαιτέρω η θέση του ότι η Εναγόμενη ειδοποιήθηκε πολλές φορές για το εν λόγω τιμολόγιο δεν υποστηρίζεται από τα όσα αναφέρει εφόσον γίνεται απλή αναφορά στο ότι η Εναγόμενη μιλούσε με την πιο πάνω γραμματέα χωρίς αναφορά στο περιεχόμενο των συνομιλιών μεταξύ της γραμματέως και της Εναγομένης. Επομένως παραμένει άγνωστο προς το Δικαστήριο κατά πόσο όντως η Εναγόμενη ειδοποιήθηκε για το εν λόγω τιμολόγιο ή για την οφειλή της ή από ποιον. Το τιμολόγιο από μόνο του δεν έχει αυτοδύναμη αποδεικτική σημασία (βλ. Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης Πολ. Εφ. 26/08 ημερ. 11/03/11). Ενόψει της μαρτυρίας του ΜΕ1 το εν λόγω τιμολόγιο δεν μπορεί να αποτελέσει από μόνο του απόδειξη των ισχυρισμών και απαίτησης των Εναγόντων ενόψει και της αποτυχίας απόδειξης της συμφωνίας και της κατάστασης λογαριασμού. Δεν μου διαφεύγει ότι ο ΜΕ1 αυτό που τόνιζε κατά την μαρτυρία του είναι ότι ο ίδιος είχε τον έλεγχο για την έκδοση του περιοδικού και την έγκριση του πλάνου. Ουδέποτε αναφέρθηκε στην μαρτυρία του ότι ο ίδιος είχε προσωπική ανάμειξη στην χρέωση των πελατών ή κατά πόσο είχε σχέση με τα λογιστικά των Εναγόντων και ήταν θέση του ότι δεν έχει σχέση με τις πωλήσεις των διαφημίσεων. Το μόνο που γνώριζε να αναφέρει για την τιμολόγηση και χρέωση των διαφημίσεων είναι ότι το λογιστήριο εξέδιδε τα τιμολόγια με βάση το πλάνο το οποίο ετοιμαζόταν για το περιοδικό χωρίς να γίνει σύνδεση της επίδικης διαφήμισης με οποιοδήποτε πλάνο. Τα όσα ανέφερε ο ΜΕ1 στο Δικαστήριο αναφορικά με την ύπαρξη της συμφωνίας και λογαριασμού δεν μπορούν να αποτελέσουν μαρτυρία για την απόδειξη του δικογραφημένου ισχυρισμού των Εναγόντων όπως αυτός εκτίθεται στην παρ. 3 της έκθεσης απαίτησης: «Οι ενάγοντες συμφώνα με τις οδηγίες της εναγομένης κατά πάντα ουσιώδη χρόνο παραχώρησαν σε αυτήν υπηρεσίες διαφήμισης και εξέδωσαν συμφωνητικό και άνοιξαν προς τούτο σχετικόν εμπορικόν λογαριασμόν εις τον οποίον κατεχωρούντο οι μεταξύ των διαδίκων δοσοληψίες.» Εφόσον η δικογραφημένη θέση των Εναγόντων στηρίζεται στην έκδοση συμφωνητικού και ύπαρξη λογαριασμού όπου αποτελεί και την βάση της Αγωγής ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε άλλο εκτός από την έκδοση γραπτού συμφωνητικού και κάτι τέτοιο δεν έχει καταδειχθεί από την μαρτυρία των Εναγόντων η οποία στηρίχτηκε σε υποθέσεις του μάρτυρα. Όσον αφορά τον δικογραφημένο ισχυρισμό των Εναγόντων για επιβολή τόκου 9% επί του αιτούμενου ποσού και ότι η πληρωμή θα γινόταν στην Λάρνακα δεν δόθηκε καμία μαρτυρία από μέρους των Εναγόντων ούτε κάτι τέτοιο τέθηκε κατά την αντεξέταση των μαρτύρων της Υπεράσπισης, κρίνοντας έτσι ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν έχουν προωθηθεί ούτε αποδειχθεί. Τέλος να αναφέρω ότι οι Ενάγοντες ισχυρίζονται στο δικόγραφο τους ότι η Εναγόμενη έδωσε οδηγίες στους Ενάγοντες να προβούν στην επίδικη διαφήμιση. Καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης από μέρους των Εναγόντων ούτε πότε δόθηκαν οι οδηγίες ή σε ποιον και ποιες ήταν οι συγκεκριμένες οδηγίες. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ΜΕ1 κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτό και να προβώ σε ασφαλή ευρήματα. Η μαρτυρία του ΜΕ1 ήταν η μοναδική η οποία προσκομίστηκε για απόδειξη των επίδικων ισχυρισμών και τα όσα έχουν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο από τον εν λόγω μάρτυρα δεν αποτελούν απόδειξη των δικογραφημένων ισχυρισμών των Εναγόντων. Η εναγόμενη (Μ.Υ.1) παρουσίασε στο Δικαστήριο με την μαρτυρία της την εκδοχή της η οποία σε κύρια σημεία για την υπεράσπιση και την υπόθεση γενικότερα ήταν άκρως αντίθετη με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης. Όπως αναφέρεται αρχικά εις το δικόγραφο της η Εναγόμενη ισχυρίζεται και παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο των παρ. 5 γ και δ της Υπεράσπισης: «γ. Ότι κατά πάντα ουσιώδη χρόνο οι Ενάγοντες και/ή αντιπροσώποι τους αυθαίρετα και χωρίς να ρωτήσουν την Εναγόμενη της έβαλλαν διαφήμιση στο περιοδικό τους. δ) Ότι όταν η Εναγόμενη αντιλήφθηκε την δημοσίευση της διαφήμισης, τους ανέφερε ότι η ίδια ουδέποτε ζήτησε και ουδέποτε υπέγραψε οποιοδήποτε συμφωνητικό για την συγκεκριμένη διαφήμιση και οι ενάγοντες είπαν στην Εναγόμενη ότι προσέφεραν στην Εναγόμενη χαριστικά και/ή ως δώρο και/ή δωρεάν διαφήμιση για την αναφερόμενη σχολή χορού της, λόγω της βοήθειας που η ίδια προσφέρει στο περιοδικό των Εναγόντων.» (η υπογράμμιση και έμφαση είναι του Δικαστηρίου. ) Σε αντίθεση με τους πιο πάνω ισχυρισμούς της, η Εναγόμενη κατά την δια ζώσης μαρτυρία της μετέφερε στο Δικαστήριο μια εντελώς διαφορετική εκδοχή. Στην κυρίως εξέταση της ερωτηθείς κάτω από ποιες συνθήκες ήταν δωρεάν η επίδικη διαφήμιση απάντησε ότι ο υπεύθυνος ο οποίος χειριζόταν τις διαφημίσεις της, της ανέφερε ότι θα είχε κάποια διαφήμιση δωρεάν. Αντεξεταζόμενη της υποδείχθηκε το περιοδικό Τεκμήριο 2 εις το οποίο δημοσιεύτηκε η επίδικη διαφήμιση, όπου στην σελ. 257 παραδέχτηκε ότι το εν λόγω άρθρο μιλά για την σχολή της και το έγραψε η ίδια ενώ ελέγχθηκε από τους ειδικούς του περιοδικού. Στη συνέχεια της αντεξέτασης της υποβλήθηκε ότι η ίδια έδωσε τα στοιχεία για την διαφήμιση και απάντησε «Βέβαια ενέκρινα όσα υπήρχαν..» Ακολούθως στην υποβολή ότι δεν λήφθηκε εξ απροόπτου όταν είδε την διαφήμιση απάντησε ότι δεν ήταν ενήμερη σε ποιο τεύχος θα ήταν η δωρεάν διαφήμιση και μόλις αντιλήφθηκε την διαφήμιση τηλεφώνησε στον Αρέστη για να τον ευχαριστήσει και να τον ρωτήσει εάν οφείλει κάτι. Τα πιο πάνω έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Εναγομένης εφόσον από τα λεχθέντα της αποκλείεται να ευσταθεί ο ισχυρισμός περί του ότι αυθαίρετα και/ή χωρίς να την ρωτήσουν έβαλαν οι Ενάγοντες και/ή οι αντιπρόσωποι τους την διαφήμιση εφόσον παραδέχεται η ίδια ότι γνώριζε ότι θα είχε μια δωρεάν διαφήμιση, έγραψε το άρθρο το οποίο αναγνώρισε και ενέκρινε τα όσα δημοσιευτήκαν. Πέραν των πιο πάνω η μαρτυρία της έρχεται σε αντίθεση και με τον δικογραφημένο ισχυρισμό της ότι όταν αντιλήφθηκε την διαφήμιση ανέφερε στους Ενάγοντες ότι ουδέποτε ζήτησε την εν λόγω διαφήμιση εφόσον η ίδια ανέφερε ότι όταν είδε την διαφήμιση πήρε τηλέφωνο τον Αρέστη να τον ευχαριστήσει και να ρωτήσει εάν οφείλει κάτι. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι στην υπεράσπιση της ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες και/ή οι αντιπροσώποι τους έβαλαν την διαφήμιση αυθαίρετα. Καμία αναφορά έγινε σε αντιπρόσωπο των Εναγόντων ούτε υποδείχθηκε ποιον θεωρεί ως αντιπρόσωπο των Εναγόντων ο οποίος προέβηκε σε αυθαίρετη διαφήμιση της Εναγομένης. Περαιτέρω η Εναγόμενη αν και ισχυρίζεται στην Υπεράσπιση της αλλά και στην μαρτυρία της ότι βοηθούσε τους Ενάγοντες και το περιοδικό δεν παρουσίασε οποιοδήποτε στοιχείο ή μαρτυρία που να υποστηρίζει αυτή την θέση. Η απλή αναφορά της στο γεγονός ότι βοηθούσε τους Ενάγοντες αρθρογραφώντας ή στέλνοντας τους πελάτες δεν κρίνεται αρκετή για να δίνει έναυσμα τεκμηρίωσης μεταξύ άλλων και του διαζευκτικού της ισχυρισμού ότι οι Ενάγοντες κατά τον ουσιώδη χρόνο παρείχαν στην Εναγόμενη σχετικές υπηρεσίες σε μηνιαίο περιοδικό που εκδίδουν ίσης αξίας μετά του αξιούμενου ποσού στην αγωγή έναντι και/ή εις αντάλλαγμα και/ή ως αντιπαροχή συγκεκριμένων υπηρεσιών που παραχώρησε η Εναγόμενη στους Ενάγοντες. Η Εναγόμενη στο δικόγραφο της επίσης διατείνεται ότι οι Ενάγοντες δήλωσαν ρητά και/ή ξεκάθαρα και/ή χωρίς επιφύλαξη στην ίδια ότι η εν λόγω διαφήμιση θα της παρεχόταν χωρίς κανένα απολύτως αντάλλαγμα ως δώρο και/ή έναντι των υπηρεσιών της. Έχει διαφανεί από την μαρτυρία της Εναγομένης ότι αναφερόμενη στο δικόγραφο και μαρτυρία της στους Ενάγοντες εννοούσε τον Παναγιώτη Αρέστη με τον οποίο είχε επικοινωνία και όπως η ίδια ανέφερε με αυτόν έκανε τις διαφημίσεις της. Όπως φαίνεται από τα έγγραφα της εταιρείας των Εναγόντων Τεκμήριο 1 ο Αρέστη ήταν απλά μέτοχος των Εναγόντων. Από την στιγμή που δεν υπάρχει δικογραφημένος ισχυρισμός ότι ο Αρέστη ως μέτοχος ή υπάλληλος δέσμευε τους Ενάγοντες και με ποιο τρόπο δεν μπορώ να δεχτώ την θέση της Εναγόμενης ότι η ενέργεια ή δήλωση αυτή του Αρέστη δεσμεύει τους Ενάγοντες οι οποίοι αποτελούν ξεχωριστό νομικό πρόσωπο. Με βάση το πιο πάνω σκεπτικό μου δεν αποδέχομαι την μαρτυρία της Εναγομένης η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί ως αντιφατική και αντίθετη με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της. Από πλευράς υπεράσπισης κατέθεσε ο Παναγιώτης Αρέστη ΜΥ
- Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι μεταξύ του ΜΥ2 και του ΜΕ1 υπήρχε μια αντιπαλότητα μέσω Δικαστικών διαδικασιών, όπως παραδέχτηκε και ο ίδιος ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος, επομένως η μαρτυρία του εξετάζεται επιφυλακτικά. Η ουσία της μαρτυρίας του Παναγιώτη Αρέστη (ΜΥ2) έγκειται στο ότι οι τρεις μέτοχοι δηλαδή ο ίδιος, ο Κωνσταντίνος Χάρπας και ο ΜΕ1 είχαν εξουσιοδότηση να βάζουν δωρεάν διαφήμιση στενών τους ατόμων και λόγω του ότι ο ίδιος δεν είχε συγγενή για να διαφημιστεί επέλεξε την Εναγόμενη για τους λόγους που αναφέρει. Ο εν λόγω μάρτυρας δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι κατ' αρχάς είχε τέτοια εξουσιοδότηση από τους Ενάγοντες και επαναλαμβάνω όσα ανέφερα πιο πάνω καταλήγοντας ότι δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο ίδιος του σαν μέτοχος ή υπάλληλος των Εναγόντων μπορούσε να δεσμεύει τους Ενάγοντες. Περαιτέρω στο δικόγραφο της Υπεράσπισης δεν τίθεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός σχετικά με τον ισχυρισμό της παραχώρησης της δωρεάν διαφήμισης από τον ίδιο τον ΜΥ2 και με ποια ιδιότητα υπογραμμίζοντας ότι στην Υπεράσπιση γίνεται ισχυρισμός περί του ότι οι Ενάγοντες παραχώρησαν δωρεάν την διαφήμιση και όχι ο εν λόγω μάρτυρας ως μέτοχος ή υπάλληλος των Εναγόντων. Ο ΜΥ2 δεν έχει πείσει το Δικαστήριο για την αλήθεια των όσων έχει αναφέρει και κυρίως δεν προσθέτει οποιαδήποτε αξία στην μαρτυρία της Εναγομένης εφόσον το κυριότερο μέρος της μαρτυρίας του ΜΥ2 στηρίζεται σε θέσεις οι οποίες δεν δικογραφούνται στην Υπεράσπιση όπως αναφέρεται ανωτέρω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών και της απαίτησης των εναγόντων στην παρούσα υπόθεση βαραίνει τους ίδιους τους ενάγοντες. Το επίπεδο του βάρους αυτού της απόδειξης της απαίτησης τους είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Οι ενάγοντες έχουν υποχρέωση να προσκομίσουν στο Δικαστήριο τέτοια μαρτυρία, η οποία αφού κριθεί αξιόπιστη, να είναι ικανή να αποσείσει το πιο πάνω επίπεδο απόδειξης. Η υποχρέωση δηλαδή των εναγόντων να αποσείσουν την ευθύνη που αφορά το βάρος απόδειξης γεννιέται εφόσον το Δικαστήριο διαπιστώσει κατ' αρχήν ότι η μαρτυρία που προσκόμισαν οι ενάγοντες έχει τα στοιχεία της αξιοπιστίας και μπορεί να αποτελέσει το έρεισμα για τα ευρήματα του Δικαστηρίου (βλ. Eθνική Τράπεζα της Ελλάδος V Nέστωρα Χ΄΄Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41 και Kades V Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212 ). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports (ανωτέρω): «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)» ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Το συμπέρασμα που εξάγεται από τα όσα έχουν προαναφερθεί, σε σχέση με την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι ότι οι Ενάγοντες έχουν αποτύχει να αποδείξουν την αγωγή τους λαμβάνοντας υπόψη και τις πιο πάνω νομικές αρχές για το βάρος απόδειξης το οποίο όφειλαν να αποσείσουν οι Ενάγοντες. Δεν έχει προσκομιστεί από μέρους των Εναγόντων οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία που να συνηγορεί υπέρ της εκδοχής των Εναγόντων και που να είναι ικανή να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων την απαίτηση τους, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης τους. Ως εκ τούτου η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εναγομένης και εναντίον των Εναγόντων όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ)............. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/OtherActions/Final/519809statementofaccount cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο