← Κύπρος

ARCALANE ENTERPRISES LIMITED ν. Μάριου Κίτσιου, Αρ. Αγωγής 6287/10, 29/5/2015

ARCALANE ENTERPRISES LIMITED ν. Μάριου Κίτσιου, Αρ. Αγωγής 6287/10, 29/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A144 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Η. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 6287/10 Μεταξύ: ARCALANE ENTERPRISES LIMITED, από τη Λεμεσό Ενάγουσας και Μάριου Κίτσιου, από τη Λεμεσό Εναγόμενου ----------------------------- Aίτηση ημερ. 13.11.2014 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης 29.5.2015 Για Αιτήτρια/ Ενάγουσα: κα Κατωδρύτου (για ν' ακούσει απόφαση η κα Αυγουστή) Για Καθ' ου η αίτηση/Εναγόμενο: κ. Παρπέρης για κ. Μουαϊμη Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η

  1. Οι Ενάγοντες/Αιτητές με την παρούσα αίτηση επιζητούν την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης.
  2. Με την Έκθεση Απαίτησης τους αξιώνουν το ποσό των €23.920,42 ως υπόλοιπο δυνάμει συμφωνίας ημερ. 9.5.2007 ως επίσης και το ποσό των €58.024,08 ως υπόλοιπο συμφωνηθείσας ή και ευλόγου αμοιβής για εργασίες που προσφέρθηκαν στον Εναγόμενο. Σύμφωνα με τα όσα εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης ο Εναγόμενος με γραπτή συμφωνία ημερ. 9.5.2007 συμφώνησε να αγοράσει από τους Ενάγοντες μια κατοικία στη Λεμεσό για το συνολικό ποσό των €290.
  3. Έναντι του τιμήματος πώλησης ο Εναγόμενος κατέβαλε το συνολικό ποσό των €266.
  4. Οι Ενάγοντες κατόπιν σχετικής συμφωνίας με τον Εναγόμενο εκτέλεσαν επιπρόσθετες εργασίες οι οποίες ανέρχονται στα €58.024,
  5. Ο Εναγόμενος παρέλειψε να καταβάλει τα πιο πάνω ποσά και έτσι οι Ενάγοντες τα αξιώνουν.
  6. Ο Εναγόμενος στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του, μεταξύ άλλων, προβάλλει ότι η επίδικη συμφωνία είναι άκυρη καθότι οι Ενάγοντες κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν ήταν αδειούχοι εργολήπτες και συνακόλουθα δεν νομιμοποιούνται να αξιώνουν την ανάκτηση οποιουδήποτε ποσού από τον Εναγόμενο. Περαιτέρω, αναφέρει ότι λόγω της παράβασης των συμβατικών υποχρεώσεων των Εναγόντων, ο Εναγόμενος τερμάτισε τη συμφωνία ημερ. 9.5.2007 και αξιώνει (α) το ποσό των €56.401,79 ως αποζημιώσεις για ζημιές και απώλειες που υπέστη καθότι ο Εναγόμενος παρέλειψε να παραδώσει αποπερατωμένη την κατοικία ως οι πρόνοιες του εγγράφου και αναγκάστηκε να αποταθεί σε άλλο εργολάβο για την αποπεράτωση της κατοικίας, (β) το ποσό των €50.000 ως αποζημιώσεις για ζημιές ή και απώλειες το οποίο αντιπροσωπεύει το υπολογιζόμενο κόστος εκτέλεσης των υπολοιπόμενων εργασιών που όφειλαν να εκτελέσουν οι Ενάγοντες δυνάμει της πιο πάνω συμφωνίας, (γ) το ποσό των €10.000 το οποίο κατέβαλε στους Ενάγοντες για την τοποθέτηση των πατωμάτων τα οποία τελικά δεν τοποθέτησαν, (δ) πλέον τόκους και έξοδα. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση αναφέρεται ότι η Ενάγουσα συνεργάζετο με εγγεγραμμένο και/ή αδειούχο εργολάβο ο οποίος ανέλαβε την ανέγερση του κτιριακού συγκροτήματος στο οποίο βρίσκεται η επίδικη κατοικία.
  7. Με την αιτούμενη τροποποίηση οι Ενάγοντες/Αιτητές εκείνο που ουσιαστικά επιζητούν είναι να προσθέσουν τους ισχυρισμούς που εμφαίνονται στην αίτηση και ειδικότερα ότι προχώρησαν με τις οικοδομικές εργασίες ανέγερσης της επίδικης κατοικίας μέσω του εγκεκριμένου και αδειούχου εργολάβου Δημήτρη Αναστάση με τον οποίο οι Ενάγοντες συνεργάζονταν και εργοδοτούσαν και ότι κατέβαλαν προς τον εργολάβο το ποσό των €58.024,08 για τις επιπλέον εργασίες στην κατοικία και επίσης ότι έδωσαν οδηγίες στον εργολάβο με τον οποίο συνεργάζονταν και εργοδοτούσαν να σταματήσει τις οικοδομικές εργασίες στην οικία του Εναγομένου.
  8. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 και Δ.48 θ.1, 2, 3, 8 και 9, στη νομολογία ως επίσης στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Λούκα Κυριάκου, διευθυντή των Εναγόντων. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες για αποκατάσταση παραλείψεων οι οποίες διαφάνηκαν μετά που ο Εναγόμενος καταχώρησε την ενδιάμεση αίτηση ημερ. 21.5.
  9. Ο Εναγόμενος/Καθ' ου η αίτηση στην ένσταση του, μεταξύ άλλων, προβάλλει ότι (α) δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, (β) η αίτηση υποβλήθηκε καθυστερημένα και κακόπιστα και (γ) τυχόν έγκριση του αιτήματος θα παραβιαστούν τα συνταγματικά δικαιώματα του Εναγομένου για διάγνωση της αστικής ευθύνης εντός ευλόγου χρόνου.
  10. Οι Αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αναφορικά με την τροποποίηση δικογράφων έχουν συνοψιστεί από τον πρώην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ. Πική στην υπόθεση Φοινιώτης v. Green Navigation

(1989)1Ε Α.Α.Δ. 33 ως εξής:
(1)«Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη και τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D.361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». (Βλ. και Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 607).
  1. Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση. (Βλ. Icos Cif Ltd ν.
  2. Μartin Coward κ.α. Πολ. Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013 ημερ. 20.3.2014)
  3. Έχουν ήδη παρατεθεί οι βασικές αρχές, οι οποίες και συνιστούν τον γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση ζητήματος τροποποίησης δικογράφων. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. υπόθεση Icos Cif Ltd, ανωτέρω και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 A.A.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.Α.Δ.501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. 9. Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1ΑΑΔ 934 αναφέρθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα κι όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην ίδια απόφαση γίνεται αναφορά στην αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754 στην οποία αναφέρονται τα εξής: "I start with the principle, well settled, than an amendment ought to be allowed, even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money. That principle applies here". Και σε μετάφραση στα ελληνικά: «Ξεκινώ με την αρχή, που είναι καλά καθιερωμένη, ότι μια τροποποίηση πρέπει να επιτρέπεται έστω και αν ζητείται αργά, αν είναι αναγκαία, για να αποδοθεί δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων, καθόσον οποιαδήποτε δυσχέρεια θα ήθελε προκληθεί από αυτή μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Αυτή η αρχή ισχύει εδώ». 10. Όπως έχω ήδη προαναφέρει όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω κι αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου
(1995)1ΑΑΔ 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Επίσης έχει νομολογηθεί ότι κατά την εξέταση του παράγοντα της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η συμπεριφορά των μερών παρόλο που η ευθύνη για την διασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος βαρύνει το Δικαστήριο (Βλ. Καυκαρής v. Δημοκρατίας
(1990)2ΑΑΔ 203, Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 84, Λυσιώτη v. Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση 10515/22.3.2000 και Union Alimentaria Sanders S.A. v. Spain, Series A, 157, Publication of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989), Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Σωτηρούλας Χαρικλείδη και Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Ζήνωνα Ποφαϊδη και άλλων Πολ. Εφέσεις 10719 και 10786 αντίστοιχα ημερ. 24/10/
  2. Στην υπόθεση Astor Manufacturing ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση σε αίτηση που καταχωρήθηκε 11 χρόνια μετά την καταχώρηση της Αγωγής καθότι υποβλήθηκε σε μια γνήσια προσπάθεια κάλυψης όσων εκλήφθηκαν ως ελλείψεις της Έκθεσης Απαίτησης γιατί υποβλήθηκε καλόπιστα ως επίσης στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης μετά που είχαν ακουσθεί 7 μάρτυρες.
  3. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση θίγει το ζήτημα του χρόνου υποβολής της αίτησης για τροποποίηση και ειδικότερα ότι η αίτηση για τροποποίηση υποβλήθηκε μετά από πολλή καθυστέρηση.
  4. Λίγα λόγια για το ιστορικό της υπόθεσης είναι χρήσιμα. Στις 21.12.2010 καταχωρήθηκε κλητήριο γενικώς οπισθογραφημένο. Στις 9.6.2011 καταχωρήθηκε Έκθεση Απαίτησης. Στις 18.1.2012 καταχωρήθηκε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και στις 8.11.2012 καταχωρήθηκε Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες για πρώτη φορά στις 15.1.
  5. Αναβλήθηκε για οδηγίες και ορίστηκε για ακρόαση για πρώτη φορά στις 4.12.2013 όπου κατ' εκείνη την ημερομηνία αναβλήθηκε κατόπιν σχετικού αιτήματος του συνηγόρου των Εναγόντων και ορίστηκε για ακρόαση στις 4.3.
  6. Κατ' εκείνη την ημέρα υποβλήθηκε από κοινού αίτημα για αναβολή καθότι υπήρχαν πιθανότητες για διευθέτηση. Το αίτημα εγκρίθηκε και ορίστηκε για ακρόαση στις 16.6.
  7. Στις 21.5.2014 υποβλήθηκε αίτηση από μέρους του Εναγομένου όπως το νομικό σημείο που εγείρεται στην Υπεράσπιση προδικαστεί. Στις 16.6.2014 η υπόθεση αναβλήθηκε για οδηγίες ενόψει της πιο πάνω αίτησης. Στις 24.9.2014 καταχωρήθηκε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση. Ακολούθως στις 7.10.2014 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση τροποποίησης. Η αίτηση για εκδίκαση του προδικαστικού ζητήματος και η αγωγή αναβάλλονταν για οδηγίες ενόψει της αίτησης τροποποίησης.
  8. Στην προκείμενη περίπτωση όπως διαφαίνεται από το ιστορικό της υπόθεσης όπως με λεπτομέρεια εκτέθηκε πιο πάνω, η ακροαματική διαδικασία δεν έχει αρχίσει. Η αίτηση υποβλήθηκε στις 7.10.2014 δηλαδή 46 μήνες μετά την καταχώρηση του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου και πέντε περίπου μήνες μετά που υποβλήθηκε η αίτηση για εκδίκαση του προδικαστικού ζητήματος (21.5.2014). Από τη μια ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι με την αιτούμενη τροποποίηση θα προκληθεί καθυστέρηση και ότι παραβιάζονται τα συνταγματικά του δικαιώματα για διάγνωση της αστικής του ευθύνης εντός ευλόγου χρόνου. Από την άλλη, όπως διαφαίνεται από το ιστορικό της υπόθεσης, ο Εναγόμενος καταχώρησε την Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης επτά περίπου μήνες μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης και λίγες μέρες πριν την ακρόαση υπέβαλε αίτηση για εκδίκαση προδικαστικού ζητήματος. Δεν διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου το όλο ιστορικό της υπόθεσης και ειδικότερα ότι η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε έξη περίπου μήνες μετά την καταχώρηση του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου και ότι η Απάντηση στην Υπεράσπιση και η Yπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε δέκα περίπου μήνες μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης και της Ανταπαίτησης. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι διαφάνηκε η αναγκαιότητα τροποποίησης μετά που ο Εναγόμενος καταχώρισε την αίτηση ημερ. 21.5.
  9. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση και στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι Ενάγοντες συνεργάζοντο με εγγεγραμμένο και/ή αδειούχο εργολάβο ο οποίος ανέλαβε την ανέγερση του κτιριακού συγκροτήματος στο οποίο βρίσκεται η επίδικη κατοικία. Οι Ενάγοντες επιθυμούν με την αιτούμενη τροποποίηση να προσθέσουν τους ισχυρισμούς όπως με λεπτομέρεια εκτίθεται πιο πάνω. Έχοντας υπόψη το ιστορικό της υπόθεσης, το γεγονός ότι δεν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία αλλά και τα όσα εκτίθενται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση, κρίνω ότι η καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης δεν είναι τέτοια που να μπορεί να οδηγήσει προς την κατεύθυνση της απόρριψης της αίτησης. Σε περίπτωση που το αίτημα εγκριθεί, αδυνατώ να αντιληφθώ πώς θα επηρεαστεί δυσμενώς ο Εναγόμενος και δεν εντοπίζεται οτιδήποτε που να επιφέρει αδικία στην άλλη πλευρά λαμβάνοντας υπόψη ότι μπορεί να υπάρξει αποζημίωση με την επιδίκαση εξόδων. Δεν παραβιάζεται το συνταγματικό δικαίωμα του κάθε διαδίκου όπως αυτό κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος.
  10. Αναφορικά δε, με τους άλλους λόγους ένστασης, δεν έχει καταδειχθεί κακοπιστία και οποιαδήποτε κατάχρηση από μέρους του αιτητή ενόψει και μόνο του γεγονότος ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με την καθυστέρηση που περιγράφεται πιο πάνω. Δεν υπάρχει οποιοδήποτε υπόβαθρο γεγονότων ή και οτιδήποτε άλλο που να καταδεικνύει κατάχρηση ή και κακοπιστία.
  11. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ορθό και δίκαιο όπως εξασκήσω την διακριτική μου ευχέρεια με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  12. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της Αίτησης. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από σήμερα. Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης να καταχωρηθεί εντός 15 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης και Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης.
  13. Αναφορικά με τα έξοδα, όλα τα σπαταληθέντα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. Σε σχέση με τα έξοδα της αίτησης, έχοντας υπόψη ότι αδικαιολόγητα υπήρξε ένσταση από μέρους του Καθ΄ ου η αίτηση, επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών μέχρι και την πρώτη ημερομηνία που ήταν ορισμένη η αίτηση (13.11.2014), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. Σε σχέση με τις μεταγενέστερες εμφανίσεις, στα πλαίσια της αίτησης, καμία διαταγή για έξοδα αφού όπως έχει ήδη αναφερθεί αδικαιολόγητα υπήρξε ένσταση από μέρους του Καθ΄ ου η αίτηση. (Υπ.) .................................................. Η. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /ΜΚ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση τροποποίησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.