ΖΗΝΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΖΗΝΩΝΟΣ ν. ΣΩΤΗΡΗ Θ. ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1226/08, 21/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A134 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: M. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1226/08 Μεταξύ: ΖΗΝΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΖΗΝΩΝΟΣ Ενάγοντoς ΚΑΙ 1. ΣΩΤΗΡΗ Θ. ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ 2. KASSOS & FAM LTD 3. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ 4. ΑΝΔΡΕΑΣ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ Εναγομένων ------------------------------- Ημερομηνία: 21.5.2015 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Θ. Στυλιανού. Για τον Εναγόμενο 1: κ. Αγ. Πισιάρας για κ. Μ. Ξ. Ιωάννου Για την Εναγόμενη 2: κ. Ν. Ε. Νεοκλέους. Για τον Εναγόμενο 3: κ. Α. Μελάς. Για τον Εναγόμενο 4: κ. Π. Παναγίδης για Χρύση Δημητριάδη. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγων ήγειρε την παρούσα αγωγή και αξιώνει εναντίον των εναγομένων: Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το Ειδικό Πληρεξούσιο Έγγραφο ημερομηνίας 08/09/2005 με το οποίο ο Ενάγων παρουσιάζεται να διορίζει ως Ειδικό Πληρεξούσιο και Αντίκλητο του τον Σωτήρη Θ. Σοφοκλέους, Εναγόμενο 1, είναι άκυρο λόγω πλαστογραφίας της υπογραφής του Ενάγοντα και παρανόμου πιστοποίησης της υπογραφής του Ενάγοντα από τον Εναγόμενο 4. Β) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Δήλωση Μεταβίβασης με αριθμό Π3211/2007 ημερομηνίας 13/06/2007 με πωλητή τον Ενάγοντα δια του δήθεν Ειδικού Πληρεξουσίου του Εναγομένου 1 και αγοραστή την Εναγομένη 2 και που αφορά το πιο πάνω χωράφι είναι παράνομη και/ή άκυρη ως γενόμενη με πλαστογραφία και/ή δόλο και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή χωρίς την συγκατάθεση του Ενάγοντα και/ή ως αποτέλεσμα σύμβασης που μολύνεται με παρανομία. Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, Εναγόμενο 3 να μη προχωρήσει σε εγγραφή του πιο πάνω Ακινήτου στο όνομα της Εναγομένης 2 και/ή να επανεγγράψει το χωράφι που αναφέρεται πιο πάνω στο όνομα του Ενάγοντα. Δ) Διαζευκτικά και/ή άνευ βλάβης των πιο πάνω: (
- i)Αποζημιώσεις €200.000,00 (ΛΚ117.096,00) που αντιπροσωπεύουν την αξία του χωραφιού κατά τον χρόνο καταχώρισης της Αγωγής και/ή για ποσό που θα αντιπροσωπεύει την αξία του χωραφιού κατά τον χρόνο ακρόασης της αγωγής. (
- ii)Παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις. Ο ενάγων στην έκθεση απαίτησης του ισχυρίζεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του χωραφιού με αρ. εγγραφής 0/8111, Φυλ/Σχ.53/02, τεμ. 1089 στην τοποθεσία Άγιασμα στο χωριό Άγιος Αμβρόσιος, εκτάσεως 6 Δεκαρίων και 609τ.μ., εκτιμημένης αξίας €237.924,00. Στις 8.9.2005 ο εναγόμενος 1 με την βοήθεια και συνεργασία του Πιστοποιούντος Υπαλλήλου, εναγομένου 4, χωρίς την εξουσιοδότηση, έγκριση ή γνώση του ενάγοντος, υπέγραψε ή κατήρτισε για λογαριασμό δήθεν του ενάγοντος ειδικό πληρεξούσιο ως ειδικός πληρεξούσιος του ενάγοντος και ο εναγόμενος 4 ψευδώς άνευ οποιασδήποτε έρευνας, αμελώς και άνευ εξουσιοδοτήσεως, χωρίς να γνωρίζει τον ενάγοντα, πιστοποίησε το ειδικό αυτό πληρεξούσιο ψευδώς ή αμελώς ότι ο ενάγων ήταν προσωπικά γνωστός του. Ο ενάγων ουδέποτε εξουσιοδότησε τον εναγόμενο 1 να πωλήσει το αναφερόμενο χωράφι και ουδέποτε παρουσιάστηκε ενώπιον του εναγόμενου 4, ούτε τον γνωρίζει. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι περί την 13/6/2007 ο εναγόμενος 1 επικαλούμενος το πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 8/9/2005, παρουσιάστηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού και χωρίς καμία εξουσιοδότηση, έγκριση ή άδεια και εν αγνοία του ενάγοντος, υπέγραψε ως ειδικός πληρεξούσιος και κατέθεσε το ειδικό πληρεξούσιο στο Κτηματολόγιο Λεμεσού. Και αφού υπέγραψε όλα τα απαιτούμενα έγγραφα μεταβίβασης ή πώλησης, πώλησε και μεταβίβασε στην εναγομένη 2 το εν λόγω χωράφι για το ποσό των ΛΚ70.000,00 (€119.560,00). Ο διευθυντής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού χωρίς να προβεί στη δέουσα έρευνα ή στη δέουσα επιμέλεια, επέτρεψε ή προέβηκε στη μεταβίβαση του χωραφιού του ενάγοντος εις την εναγομένη 2, παρανόμως. Περί τον Μάρτιο του 2008 ο ενάγων πληροφορήθηκε ότι το χωράφι πωλήθηκε από τον εναγόμενο 1. Στις 14.4.2008 αφίχθηκε στην Κύπρο από τις Η.Π.Α. όπου είναι μόνιμα εγκατεστημένος και κατήγγειλε την παράνομη μεταβίβαση του χωραφιού του στην εναγομένη 2. Ο εναγόμενος 1 με την υπεράσπιση του, ισχυρίζεται ότι το υπό αναφοράν πληρεξούσιο έγγραφο είναι γνήσιο και ότι οποιεσδήποτε ενέργειες έγιναν από τον ίδιο, ήταν σύμφωνα με την πληρεξουσιότητα που είχε λάβει από τον ενάγοντα. Η εναγόμενη 2 με την υπεράσπιση της παραδέχεται ότι ο ενάγοντας 1 με ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο πώλησε και μεταβίβασε το επίδικο χωράφι και η ίδια η εναγομένη 2 δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να αμφισβητήσει οτιδήποτε αφού όλα τα έγγραφα ήταν νόμιμα και είχαν γίνει αποδεκτά από το Κτηματολόγιο. Αρνείται δε το περιεχόμενο των λεπτομερειών, ότι η ίδια δεν ενεργούσε καλόπιστα και ισχυρίζεται ότι είχε ενεργήσει καθ' όλα νόμιμα και σύμφωνα με τους κανονισμούς. Ο εναγόμενος 3 παραδέχεται ότι περί την 13/6/2007 ο εναγόμενος 1 επικαλούμενος το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 8/9/2005 παρουσιάστηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού και αφού υπέγραψε όλα τα απαιτούμενα έγγραφα, μεταβίβασε και/ή πώλησε στην εναγόμενη 2 το ως άνω χωράφι για το ποσό των ΛΚ70.000,00. Αρνείται όμως ότι ο ίδιος δεν προέβη στη δέουσα έρευνα και επιμέλεια. Ο εναγόμενος 4 αρνείται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν πιστοποιών υπάλληλος και ισχυρίζεται ότι ήταν Κοινοτάρχης από το 1979 μέχρι τις 6/3/2007. Σε σχέση με τις συνθήκες υπογραφής του πληρεξουσίου εγγράφου, ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος 1 του σύστησε το πρόσωπο που υπέγραψε ενώπιον του το πληρεξούσιο έγγραφο και πιστοποίησε την υπογραφή του, ως τον κουνιάδο του και ο εν λόγω Ζήνωνας του δήλωσε και τον αριθμό της ταυτότητας του. Βασιζόμενος δε στις δηλώσεις του εναγομένου 1 και του εν λόγω Ζήνωνα, καλή τη πίστη και χωρίς καμία δόλια ή παράνομη πρόθεση και χωρίς να επιδιώκει προσωπικό όφελος, πιστοποίησε την υπογραφή του εν λόγω Ζήνωνα που ο εναγόμενος 1 παρουσίασε και ο ίδιος ο εν λόγω Ζήνωνας δήλωσε ότι ήταν ο Ζήνωνας Ζήνωνος. Ο ίδιος κατά τον χρόνο πιστοποίησης του αναφερόμενου πληρεξουσίου εγγράφου δεν γνώριζε το περιεχόμενο του, ούτε τον σκοπό για τον οποίο εδίδετο. Για την υπόθεση του ενάγοντος κατέθεσαν πέντε μάρτυρες και κατατέθηκαν 21 τεκμήρια. Από τους εναγόμενους κατέθεσε ο εναγόμενος 1 και ένας μάρτυρας. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο Γεώργιος Χρυσάνθου, Λοχίας 837 υπεύθυνος του Εργαστηρίου Γραφολογίας της Αστυνομίας. Για την υπόθεση ετοίμασε έκθεση με αρ. αναφοράς ΥΠΕΓΕ 1223/10 την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο 1. Εξήγησε ότι καταθέτει αντίγραφα επειδή εκκρεμεί ποινική υπόθεση στην οποία έχει κλητευθεί σαν μάρτυρας. Κατέθεσε επίσης αντίγραφο πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 8/9/2005 (τεκμ. 2). Άδειο πληρεξούσιο έγγραφο (τεκμ. 3). Δέσμη εννέα φωτοαντιγράφων πληρεξουσίων εγγράφων (τεκμ. 4) με δείγμα υπογραφής που αποδίδεται στον Ζήνωνα Ζήνωνος και δέσμη επτά φωτοαντιγράφων πληρεξουσίου εγγράφου (τεκμ. 5) με δείγμα υπογραφής που αποδίδεται στον Σωτήρη Σοφοκλέους. Εξήγησε πως η αμφισβητούμενη υπογραφή στο πληρεξούσιο έγγραφο, τεκμήριο 3, δεν είναι πρωτότυπο μελάνι. Πρόκειται για έγχρωμη αναπαραγωγή. Του ζητήθηκε να εξετάσει τις δύο αμφισβητούμενες υπογραφές στα πληρεξούσια έγγραφα τεκμήρια 2 και 3 για να διαπιστωθεί κατά πόσο το τεκμήριο 3 είναι αντίγραφο και προέρχεται από το τεκμήριο 2. Αφού εξέτασε τις αμφισβητούμενες υπογραφές στα πληρεξούσια έγγραφα (τεκμ. 2 και 3) με τα δείγματα των προσώπων που υποβλήθηκαν (τεκμ. 4 και 5), κατέληξε στο συμπέρασμα που αναφέρει στην έκθεση του, τεκμήριο 1. Αφού εξήγησε τον τρόπο που εργάστηκε, ανέφερε ότι διαπίστωσε πως η υπογραφή στο τεκμ. 3 δεν πρόκειται για γραφή με μελάνι αλλά πρόκειται για έγχρωμη αναπαραγωγή. Περαιτέρω, διαπίστωσε ότι η υπογραφή στο πληρεξούσιο έγγραφο, τεκμ. 2, είναι πρωτότυπη, δηλαδή με μελάνι, σ' αντίθεση με την υπογραφή στο τεκμ. 3 που είναι έγχρωμη αναπαραγωγή. Συγκρίνοντας δε την υπογραφή του τεκμ. 3 με την υπογραφή στο τεκμ. 2 βρίσκει ότι αυτές οι δύο υπογραφές ταυτίζονται πλήρως και κατά τη γνώμη του η υπογραφή στο τεκμ. 3 έχει ως αρχική πηγή προέλευσης το τεκμ. 2. Εξήγησε στο Δικαστήριο πως έκαμε την ταύτιση με σχετική διαφάνεια (τεκμ. 7). Αναφερόμενος στην παράγραφο 2 των συμπερασμάτων του, εξηγεί ότι η υπογραφή στο πληρεξούσιο έγγραφο, τεκμ. 2, είναι γνήσια υπογραφή του Ζήνωνα Ζήνωνος. Ο μάρτυρας υπέδειξε στο Δικαστήριο το πρωτότυπο του τεκμ. 3 που φαίνεται ότι είναι σχισμένο, ζαρωμένο και κολλημένο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας εξήγησε ότι του ανέθεσαν να εξετάσει κατά πόσο η υπογραφή στο πρωτότυπο πληρεξούσιο έγγραφο, τεκμ. 2 ήταν γνήσια ή όχι του Ζήνωνα Ζήνωνος. Δεν του ζητήθηκε να εξετάσει ποιος συμπλήρωσε το πληρεξούσιο έγγραφο. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο Ζήνωνος Ε. Ζήνωνος, ενάγοντας στην υπόθεση. Ο μάρτυρας ετοίμασε γραπτή δήλωση (τεκμ. 18) την οποία διάβασε και κατέθεσε αριθμό τεκμηρίων. Ανέφερε ότι είναι μόνιμος κάτοικος των Ηνωμένων Πολιτειών και κατοικεί με την οικογένεια του στη Νέα Υόρκη. Είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του χωραφιού με αρ. εγγραφής 0/8111, Φυλ/Σχ. 53/02, τεμ. 1089 στην τοποθεσία Άγιασμα στο χωριό Άγ. Αμβρόσιος, εκτάσεως 6 Δεκαρίων και 609 τ.μ. Το χωράφι αυτό του το δώρισε ο πατέρας του στις 13/6/1998. Κατέθεσε φωτοαντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας ως τεκμ. 8. Ως τεκμ. 9 κατέθεσε εκτίμηση του εκτιμητή ακινήτων Γλαύκου Αγαθαγγέλου & Συνεργάτες που έγινε στις 21/4/2008, ο οποίος εκτιμά την αγοραία αξία του στις €238.000,00. Ανέφερε ότι η παρούσα αγωγή του, αφορά τη δόλια μεταβίβαση ή πώληση, χωρίς τη συγκατάθεση του, του πιο πάνω κτήματος του. Περαιτέρω, δηλώνει ότι περί τον Μάρτιο του 2008 πληροφορήθηκε από τον υιό του εναγομένου 1, Γεώργιο Σοφοκλέους, ότι το επίδικο χωράφι του το πώλησε ο πατέρας του εναγομένου 1 για ΛΚ70.000,00 (€119.700,00) και προσπάθησε να τον πείσει να αποδεχθεί το εν λόγω τίμημα. Απέρριψε την πρόταση γιατί όλοι γνωρίζουν ότι η αξία του είναι υπερδιπλάσια. Τον πληροφόρησε ότι θα έρθει αμέσως στην Κύπρο και θα λάβει όλα τα νομικά μέτρα για προστασία των δικαιωμάτων του. Ήρθε στην Κύπρο στις 14/4/2008 και μαζί με τον δικηγόρο του, την επομένη, μετέβηκε στο ΤΑΕ Λεμεσού και κατήγγειλε την υπόθεση. Την ίδια ημέρα υπέβαλε αίτηση στο Κτηματολόγιο Λεμεσού για έρευνα (τεκμ. 10). Αργότερα του έδωσαν από το Κτηματολόγιο Λεμεσού αντίγραφο της αίτησης μεταβίβασης (τύπος Ν.270) ημερ. 13/6/2007 (τεκμ. 11), αντίγραφο του ειδικού πληρεξουσίου με το οποίο έγινε η μεταβίβαση από τον εναγόμενο 1 στην εναγομένη 2 ημερ. 8/9/2005 (τεκμ. 12), τη δήλωση μεταβίβασης/μεταβολές ακίνητης ιδιοκτησίας έντυπο (Ν.313/2000) ημερ. 13/6/2007 (τεκμ. 13), τη βεβαίωση πληρωμής του φόρου ημερ. 13/6/2007 στο Κοινοτικό Συμβούλιο Αγ. Αμβροσίου (τεκμ. 14), την υπεύθυνη δήλωση από τον εναγόμενο 1 προς το Κτηματολόγιο Λεμεσού ημερ. 13/6/2007 ότι εξακολουθεί να είναι αντιπρόσωπός του (τεκμ. 15), υπεύθυνη δήλωση από την εναγομένη 2, φόρμα Δ.Ε.34Α, (τεκμ. 16), δήλωση από τους εναγομένους ότι δεν υπάρχει κτηματομεσίτης στην αγοραπωλησία (τεκμ. 17). Δηλώνει ότι ποτέ δεν ήθελε να πωλήσει το χωράφι του και ουδέποτε εξουσιοδότησε ή ανέθεσε στον εναγόμενο 1 να το πωλήσει και δεν γνωρίζει την εναγομένη 2 και δεν μίλησε ποτέ με οποιοδήποτε αξιωματούχο της. Επίσης δηλώνει ότι η υπογραφή στο αναφερόμενο πληρεξούσιο εξασφαλίστηκε δια ψευδούς παραστάσεως ή απάτης και συγκεκριμένα αναφέρει ότι ο εναγόμενος 1, ο οποίος είναι επ' αδελφή γαμπρός του ήρθε στην Αμερική όπου τον δάνεισε κάποια χρήματα. Όταν ο ίδιος ήρθε στην Κύπρο, ο γαμπρός του, εναγόμενος 1, του επέστρεψε τα χρήματα που του δάνεισε και τον έβαλε να υπογράψει μια απόδειξη ότι τον εξόφλησε, πράγμα που έπραξε χωρίς να του δώσει αντίγραφο της. Όταν επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες αντιλήφθηκε ότι κάτι έγινε ύποπτο και τηλεφώνησε στον εναγόμενο 1 και τον ρώτησε τι τον έβαλε και υπέγραψε και του απάντησε ότι του υπέγραψε ένα κενό ειδικό πληρεξούσιο. Αμέσως διαμαρτυρήθηκε και κάλεσε τον εναγόμενο 1 να μεταβεί στον πεθερό του, ο οποίος είναι πατέρας του, στον Άγ. Αμβρόσιο και να το καταστρέψει στην παρουσία του. Ο εναγόμενος 1 μετέβηκε στον πεθερό του ονόματι Εφραίμ Ζήνωνος, του ανέφερε τη συνομιλία τους και ο εναγόμενος 1 δείχνοντας του ένα κενό ειδικό πληρεξούσιο, το τσαλάκωσε και το πέταξε στο τραπέζι. Ο πατέρας του πήρε το τσαλακωμένο άδειο ειδικό πληρεξούσιο και το φύλαξε. Στις 14/4/2008 όταν επέστρεψε στην Κύπρο για να διεκδικήσει τα δικαιώματά του, επισκέφθηκε τον πατέρα του, ο οποίος του παρέδωσε το τσαλακωμένο άδειο ειδικό πληρεξούσιο, το οποίο είχε φυλάξει και στις 15/4/2008 το παρέδωσε στην αστυνομία (τεκμ. 3). Απ' ότι είδε στο ειδικό πληρεξούσιο, με το οποίο έγινε η μεταβίβαση του κτήματός του, αναγράφετο ως ημερομηνία η 8/9/2005 που δήθεν μετέβηκε στον Κοινοτάρχη Αγ. Γεωργίου Χαβούζας, Ανδρέα Νικολαϊδη, εναγόμενο 4, και δήθεν πιστοποίησε την υπογραφή του. Δηλώνει κατηγορηματικά ότι στις 8/9/2005 δεν βρισκόταν στην Κύπρο αλλά στη Νέα Υόρκη και τον εναγόμενο 4 δεν τον γνωρίζει. Ουδέποτε μετέβηκε στο γραφείο του για να πιστοποιήσει την υπογραφή του στο επίδικο ειδικό πληρεξούσιο και δεν τον γνωρίζει προσωπικά και σε καμία περίπτωση δεν υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο στην παρουσία του για να πιστοποιήσει την υπογραφή του. Έχει πληροφορηθεί από τον δικηγόρο του ότι η αστυνομία δια του ειδικού γραφολόγου Γεώργιου Χρυσάνθου, Λοχία 837, αποφάνθηκε ότι το τσαλακωμένο κενό ειδικό πληρεξούσιο προέρχεται από έγχρωμη αναπαραγωγή του ειδικού πληρεξουσίου που κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Λεμεσού. Τούτο σημαίνει ότι ο εναγόμενος 1 αναπαρήγαγε σε έγχρωμη φωτοτυπία το ειδικό πληρεξούσιο που τσαλάκωσε και κατέστρεψε στην παρουσία του πατέρα του και χρησιμοποίησε το πραγματικό κενό πρωτότυπο. Τέλος επαναλαμβάνει ότι ουδέποτε εξουσιοδότησε τον εναγόμενο 1 να πωλήσει το επίδικο χωράφι του και σε καμία περίπτωση δεν υπέγραψε κανέναν πληρεξούσιο για τέτοια πώληση και κανένα χρηματικό ποσό δεν έλαβε από κανένα και δεν δέχεται την πώληση αυτή. Υποστηρίζει ότι η μεταβίβαση στις 13/6/2007 του επίδικου χωραφιού του έγινε παράνομα. Κατά την αντεξέταση του μάρτυρα από τον δικηγόρο του εναγομένου 1, ο μάρτυρας αναγνώρισε την υπογραφή του επί του τεκμ. 2, όχι όμως το υπόλοιπο περιεχόμενό του. Είναι η θέση του ότι υπέγραψε το εν λόγω χαρτί ως μια απόδειξη εξόφλησης των λεφτών που είχε δανείσει στον γαμπρό του και όχι ως πληρεξούσιο. Είναι η θέση του ότι το υπέγραψε αφού του παρουσιάστηκε σαν απόδειξη στις 12:00 το βράδυ μπροστά σε 20 άτομα το 2005. Στις 8/9/2005 ημερομηνία που φέρει το πληρεξούσιο, ο ίδιος δεν ήταν στην Κύπρο, είχε φύγει. Σε υποβολή ότι στις 8/9/2005 ήταν στην Κύπρο και θα έφευγε τα ξημερώματά της, ο μάρτυρας διαφώνησε. Ανέφερε ότι είχε φύγει νωρίτερα στις 5 - 6/9/2005. Σε υποβολή ότι στις 8/9/2005 του έκαναν πάρτυ στο σπίτι του κουνιάδου του, του Ευριπίδη και πως εκείνη την ημέρα ο εναγόμενος 1 η ώρα 7:00 το απόγευμα μαζί με τον εναγόμενο 4 και την αδελφή του και στην παρουσία άλλων προσώπων, υπέγραψε το πληρεξούσιο, ο μάρτυρας αρνήθηκε. Ανέφερε ότι τον Μάιο του 2007 ήρθε για τέσσερις ημέρες μαζί με τη γυναίκα του στην Κύπρο. Σε υποβολή ότι τον Ιούνιο του 2007 ήταν στην Κύπρο, το αρνήθηκε. Σε υποβολή ότι τον Ιούνιο του 2007 και ο εναγόμενος 1 πριν πάει στο Κτηματολόγιο να ολοκληρώσει την πράξη, πήγε στο νοσοκομείο όπου υποβλήθηκε ο πατέρας του σε εγχείρηση προστάτη, όπου τον βρήκε και στην παρουσία του Στέφανου, ξαδέλφου της γυναίκας του, του ανέφερε ότι πώλησε το χωράφι. Ο μάρτυρας του απάντησε ότι ψεύδεται, ο πατέρας του έκαμε την εγχείρηση τον Ιούλιο του 2008 και το 2008 βρισκόταν στην Κύπρο. Σε υποβολή ότι η πράξη που έγινε από τον εναγόμενο 1 για μεταβίβαση του επίδικου χωραφιού στην εναγομένη 2 είναι καθόλα νόμιμη και έγκυρη, έγινε δε μετά που διόρισε τον εναγόμενο 1 στις 8/9/2005 ως ειδικό πληρεξούσιο του, απάντησε ότι με δόλιο τρόπο του πήρε την υπογραφή. Τέλος σε υποβολή ότι δεν συμφώνησε με τον εναγόμενο 1 για οποιαδήποτε τιμή πώλησης του επίδικου χωραφιού, απάντησε ότι ουδέποτε ζήτησε να του πωλήσει το χωράφι του. Αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο της εναγομένης 2, ο μάρτυρας εξήγησε πως ο εναγόμενος 1 τον επισκέφθηκε στην Αμερική τον Ιούνιο του 2005 και τον δάνεισε περίπου 3 - 3½ χιλιάδες δολάρια, δύο ημέρες πριν φύγει. Του τα επέστρεψε τον Σεπτέμβριο του 2005 όταν ήρθε στην Κύπρο, τέλος του Αυγούστου για πέντε μέρες και έφυγε αρχές Σεπτεμβρίου. Επανέλαβε ότι στις 8/9 που ο εναγόμενος 1 λέγει ότι υπέγραψε το εν λόγω χαρτί δεν ήταν στην Κύπρο. Επανέλαβε ότι υπέγραψε αυτή την απόδειξη η ώρα 12:00 τα μεσάνυχτα στην παρουσία 20 - 30 ατόμων, έξω στο δρόμο, καθώς του μιλούσε ο γαμπρός του και η αδελφή του, του έδωσε τα χρήματα και του ζήτησε να υπογράψει την απόδειξη ότι τον εξόφλησε. Σε υποβολή ότι τα χρήματα του τα έδωσε ο γιος του εναγομένου 1 προηγουμένως, ο μάρτυρας αρνήθηκε. Η συγκέντρωση γινόταν στο σπίτι του κουνιάδου του, Ευριπίδη Νικολάου, για να τον αποχαιρετίσουν που θα έφευγε. Η αδελφή του και ο γαμπρός του δεν θα πήγαιναν στο πάρτι και οι δύο δεν κατέβηκαν από το αυτοκίνητο, πήγαν μόνο για να του πάρουν τα χρήματα και να υπογράψει την απόδειξη. Σε υποβολή ότι μαζί τους ήταν και ο Ανδρέας Νικολαΐδης, πιστοποιών υπάλληλος, ο μάρτυρας δεν συμφώνησε. Εξήγησε ότι αντιλήφθηκε επιστρέφοντας στις Η.Π.Α. ότι κάτι έγινε με το χαρτί της απόδειξης, όταν τον πήρε ο πατέρας του τηλέφωνο και του είπε ότι ο εναγόμενος 1 έχει ειδικό πληρεξούσιο για το δικό του χωράφι. Την πληροφορία του την έδωσε ο πατέρας του, δύο εβδομάδες μετά που επέστρεψε στην Αμερική. Τηλεφώνησε στον εναγόμενο 1 να πάει στον πατέρα του και στην παρουσία του να το σχίσει. Ο μάρτυρας αναγνώρισε στο τεκμ. 3 το χαρτί που ο πατέρας του φύλαξε μετά που το έσκισε ο εναγόμενος 1 και το οποίο παρέδωσε στην αστυνομία. Ξέροντας δε ότι πήγε και στην παρουσία του πατέρα του έσκισε το πληρεξούσιο, θεώρησε ότι όλα είναι εντάξει και δεν προέβηκε σε άλλες ενέργειες. Σε υποβολή ότι γνώριζε εξ υπαρχής ότι υπέγραψε πληρεξούσιο έγγραφο με πληρεξούσιο αντιπρόσωπό του τον εναγόμενο 1, ο μάρτυρας δεν συμφώνησε. Αρνήθηκε την υποβολή ότι συμφώνησε με τον εναγόμενο 1 να πωλήσει το επίδικο χωράφι και να πάρει ΛΚ30.000,00, όταν δε έμαθε ότι πωλήθηκε για ΛΚ70.000,00 εφηύρε την ιστορία της απόδειξης. Εξήγησε ότι την εναγομένη 2 δεν τη γνωρίζει. Σε υποβολή δε ότι έχει εκτίμηση για την αξία του κτήματός του για ΛΚ87.000,00, που ήταν η τρέχουσα αξία του, απάντησε πως γνωρίζει ότι οι τιμές πήγαιναν ΛΚ40.000 - ΛΚ50.000 τη σκάλα. Σε υποβολή ότι η εναγομένη 2 εταιρεία καλόπιστα αγόρασε το κτήμα του, μέσω του πληρεξουσίου του αντιπροσώπου, απάντησε ότι δεν μπορεί να το αμφισβητήσει, ούτε και να το επιβεβαιώσει. Ουδέποτε τους γνώρισε και ουδέποτε έχει συναντήσει κάποιον από αυτούς. Σε υποβολή ότι ο εναγόμενος 1 του πρόσφερε το ποσό των ΛΚ30.000,00 όταν το πώλησε, ο μάρτυρας απάντησε ότι τούτο έγινε μετά που ήρθε στην Κύπρο. Τέλος, σε υποβολή ότι το τεκμ. 2 έγινε από τον ίδιο με πλήρη επίγνωση του περιεχομένου του και στην παρουσία του Ανδρέα Νικολαΐδη, πιστοποιούντος υπαλλήλου, ο οποίος σαν Κοινοτάρχης του Αγ. Γεωργίου εκτελούσε τα καθήκοντα, ο μάρτυρας δεν συμφώνησε. Ως Μ.Ε.3, κατέθεσε ο πατέρας του ενάγοντος, ονόματι Εφραίμ Ζήνωνος, ηλικίας 95 ετών. Ανέφερε, ότι το χωράφι, όπως περιγράφεται στο αντίγραφο του τίτλου, (Τεκμήριο 8) το πώλησαν τελευταίως. Ήταν επιθυμία του γιού του Ζήνωνα, να το πουλήσουν. Ο ίδιος δεν επιθυμούσε την πώληση του, γιατί είχε μπεί στην οικιστική ζώνη και η τιμή του θα αυξάνετο. Ο Ζήνωνας και προηγουμένως ήθελε να το πωλήσει και ανέλαβε ο Σωτήρης, εναγόμενος 1. Ο ίδιος είχε αντιδράσει, γιατί η αξία του, αφού μπήκε στην οικιστική ζώνη, θα αυξανόταν, έτσι ο Ζήνωνας έπαψε να ενδιαφέρεται. Τότε, ανέλαβε ο Σωτήρης, ο οποίος χωρίς να τον ρωτήσει πόσα θέλει, το πώλησε. Αναφερόμενος στο πληρεξούσιο, είπε ότι ο Σωτήρης το ετοίμασε και χωρίς ο γιός του να το ξέρει, πώλησε το χωράφι. Υπεδείχθη στο μάρτυρα, το τεκμήριο 3 και ανέφερε ότι ο Σωτήρης, αντί να του το δώσει, το έσκισε και του το πέταξε στα μούτρα φεύγοντας. Του είχε πει, ότι παραιτείται και να αναλάβει, ο ίδιος ο μάρτυρας, να το πωλήσει. Στη συνέχεια, χωρίς να τους ρωτήσει το πώλησε. Αφού έφυγε ο Σωτήρης, πήρε το πληρεξούσιο, το κόλλησε και το σιδέρωσε. Το είχε, μέχρι που ήρθε ο γιός του Ζήνωνας και του το έδωσε. Ο Ζήνωνας, του είπε ότι το χωράφι πωλήθηκε, πράγμα που ο ίδιος δεν δέχεται. Ο ίδιος, ειδοποίησε την Αστυνομία και του πήρε κατάθεση. Αντεξεταζόμενος, επανέλαβε ότι ο ίδιος χωρίς να γνωρίζει οτιδήποτε, ο Σωτήρης πώλησε το χωράφι. Γνωρίζει ότι ο γιός του έδωσε πληρεξούσιο στο Σωτήρη. Ο ίδιος, δεν γνωρίζει αν ο Σωτήρης συμφώνησε με τον γιό του οτιδήποτε, αναφορικά με το χωράφι. Ο ίδιος είχε δωρίσει το χωράφι στο γιό του. Όταν ο γιός του, του είπε, να στείλει πληρεξούσιο για να το πωλήσει, του είπε να κάνει καλά με το δικηγόρο του και το Σωτήρη. Ο μάρτυρας συμφώνησε, ότι το 2007 έκανε εγχείρηση προστάτη και όταν ρωτήθηκε αν στο Νοσοκομείο τον επισκέφθηκε ο γιός του απάντησε: «ε να μεν ήρτε να με δει;", «΄Ηρτε μια θκιό φορές που ήρτε». Ρωτήθηκε ο μάρτυρας, αν ο γιός του στις 8.9.2005, ήταν στην Κύπρο και ο μάρτυρας δεν θυμόταν. Χαρακτήρισε τις σχέσεις του γιού του με τον γαμπρό του Σωτήρη, ως «καλές ομπρίττερα». Ανέφερε, ότι ο Σωτήρης επισκέφθηκε τον γιό του στην Αμερική, όπου του δάνεισε Λ.Κ.1.500 τις οποίες του επέστρεψε στην Κύπρο, ο ίδιος δεν ήταν παρών. Δεν θυμόταν, αν ο γιός του ήρθε στην Κύπρο το 2005, ούτε θυμόταν αν ο γιός του έκανε οποιαδήποτε συμφωνία με τον εναγόμενο 1. Συμφώνησε, ότι ο γιός του ήθελε να πωλήσει το χωράφι, αλλά δεν τον άφηνε γιατί τότε περίμενε να μπει στην οικιστική ζώνη, οπόταν η αξία του θα διπλασιαζόταν ή τριπλασιαζόταν. Σε υποβολή ότι, την τελευταία φορά που ο Σωτήρης του πήρε πελάτη για να αγοράσει το χωράφι, ζητούσε Λ.Κ.30.000 σύν Λ.Κ.3.000 για τους φόρους, απάντησε λέγοντας ότι τούτο ήταν πριν 5-6 χρόνια πριν το χωράφι μπεί στην οικιστική περιοχή. Επειδή ο γιός του ήταν στην Αμερική, ο ίδιος αποφάσιζε για την τιμή. Συμφώνησε ότι επικοινώνησε με τον γιό του στην Αμερική, ο οποίος του ζήτησε όπως ο Σωτήρης του πάρει το δικό του πληρεξούσιο, το οποίο κατείχε, οπότε ο Σωτήρης του πήρε το πληρεξούσιο το έσχισε μπροστά του και του το πέταξε στα μούτρα. Ο μάρτυρας βλέποντας ξανά το τεκμήριο 3, δεν το αναγνώρισε. Δεν συμφώνησε σε υποβολή ότι ο εναγόμενος 1, του πήρε ένα φωτοαντίγραφο του τεκμηρίου 2 και του το άφησε. Ως Μ.Ε.4, κατέθεσε ο Γλαύκος Αγαθαγγέλου, εγγεγραμμένος εκτιμητής ακινήτων. Συμφώνησε ότι ο ενάγων του ανέθεσε να κάνει εκτίμηση σε ένα χωράφι στο χωριό Άγιος Αμβρόσιος, την οποία ετοίμασε, (τεκμ. 9). Ο μάρτυρας υιοθέτησε την εκτίμηση του, εξηγώντας πως αφορά το τεμάχιο 1089, Φ/Σχ52/02, αρ. εγγραφής 8111 στον Άγιο Αμβρόσιο. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι στις 8.5.2007 το ακίνητο μπήκε στην οικιστική περιοχή ενώ προηγουμένως ήταν όλο γεωργική, οπόταν οποιεσδήποτε συγκρίσεις γίνουν με άλλη αξία, προ της ημερομηνίας τούτης, δεν θα ήταν σωστές, αφού η ζώνη ήταν γεωργική προηγουμένως. Στις 8.5.2007, ένα μεγάλο μέρος του ακινήτου μπήκε στην οικιστική. Αναφορικά με το χάρτη που ενσωματώνει στην έκθεση του, εξήγησε ότι δείχνει το υπό εκτίμηση ακίνητο, με κίτρινο χρώμα εκεί που διαχωρίζεται η ζώνη η οικιστική με τη γεωργική ζώνη προστασίας, όπως και τα συγκριτικά με μπλέ χρώμα. Ο μάρτυρας, εξήγησε το χάρτη, (τεκμ. 19) και τα τέσσερα συγκριτικά που φαίνονται στο χάρτη, με μπλέ χρώμα. Συγκριτικός πίνακας των πωλήσεων των τεσσάρων συγκριτικών, κατατέθηκε ως (τεκμήριο 20). Στον πίνακα, φαίνονται τα στοιχεία που έλαβε από το Κτηματολόγιο. Εξήγησε πως χρησιμοποίησε και τη μέθοδο ανάπτυξης, διαχωρίζοντας το χωράφι σε οικόπεδο. Τούτο έγινε για σκοπούς επαλήθευσης της πρώτης μεθόδου εκτίμησης του (τεκμ. 21). Εξήγησε ο μάρτυρας ότι θεωρεί τη συγκριτική μέθοδο πιο αξιόπιστη, και υιοθετεί την αγοραία αξία του ακινήτου στα €36 τ.μ. όπως φαίνεται στη σελίδα 3 της εκτίμησης του. Αντεξεταζόμενος εξήγησε ότι η εκτίμηση του έγινε στις 22.4.2008. Σύμφωνα με ενημέρωση του από το τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως, οι ζώνες Η6 και Ζ3 μπήκαν στις 8.5.2007. Δεν συμφώνησε σε υποβολή ότι μπήκαν τον Σεπτέμβριο και αν συνέβαινε τούτο η εκτίμηση του τον Ιούλιο θα ήταν διαφοροποιημένη. Το 2007 χαρακτήρισε την αγορά ακινήτων ότι έτρεχε, η χρονιαία αύξηση ήταν 25%, τούτο διήρκησε για ένα χρόνο και μετά επανήλθε στα φυσιολογικά επίπεδα. Σε υποβολή ότι, πριν την τροποποίηση οι ζώνης ήταν Γ3 και Ζ3 απάντησε πως γνωρίζει ότι το 2003 ήταν μία ζώνη η Γ3. Την αξία της εν λόγω ζώνης, το 2007 δεν μπορεί να την υπολογίσει. Έχει εκτίμηση για τις 30.1.2003, πως η Γ3 ζώνη ήταν Λ.Κ.30.000. Τα συγκριτικά Σ1 και Σ2 είναι χωράφια. Εξήγησε ότι χρησιμοποίησε τη μέθοδο ανάπτυξης για επιβεβαίωση της συγκριτικής μεθόδου. Εξήγησε πως με τη μέθοδο ανάπτυξης προχώρησε σε θεωρητική ανάπτυξη του χωραφιού. Σε υποβολή ότι μόνο τρία οικόπεδα βγαίνουν απάντησε ότι δεν το ξέρει, μπορεί να ήταν και δύο και να πωληθούν μισά. Υπολόγισε €85 το τ.μ. το κάθε οικόπεδο, γιατί ήταν νοθευμένα με τη ζώνη Ζ3 την οποία τοποθέτησε στο πίσω μέρος κάθε οικοπέδου. Διαφώνησε σε υποβολή ότι η τιμή του είναι πολύ ψηλή και η κανονική είναι €130.000. Ως Μ.Ε.5, κατέθεσε ο Στέφανος Στεφάνου, του οποίου ο ενάγων είναι θείος. Ανέφερε ότι το Σεπτέμβριο του 2005 την τελευταία μέρα που θα έφευγε ο ενάγων να επιστρέψει στην Αμερική διοργανώθηκε πάρτι. Τα μεσάνυκτα σταμάτησε ένα αυτοκίνητο έξω από το σπίτι εντός του οποίου ήταν ο Σωτήρης, ο γαμπρός του Ζήνωνα με την αδελφή του. Ο Ζήνωνας πλησίασε το αυτοκίνητο και μίλησε μαζί τους 5-10 λεπτά. Όταν επέστρεψε ο Ζήνωνας έκατσε κοντά του και φαινόταν ταραγμένος. Του είπε ότι ο γαμπρός του και η αδελφή του ήλθαν να τον αποχαιρετήσουν. Του έδωσε κάτι λεφτά για να εξοφλήσει ένα χρέος και ένα χαρτί να υπογράψει. Ο Ζήνωνας είχε παράπονο γιατί τον έβαλε να υπογράψει το χαρτί. Όπως εξήγησε διέκρινε καλά ότι στο αυτοκίνητο βρίσκοντο δύο άτομα. Είχε αρκετό φωτισμό για να τους διακρίνει. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι τον κάλεσε ο δικηγόρος του ενάγοντος, επειδή ήξερε για την υπόθεση, εξήγησε πως θυμόταν και νομίζει ότι το αυτοκίνητο ήταν τύπου Mercedes. Σε υποβολή ότι ο Σωτήρης με την σύζυγο του και τον Κοινοτάρχη ήταν εκεί από τις 8.30 απάντησε ότι δεν ξέρει αν ήλθε και πιο νωρίς. Δεν συμφώνησε σε υποβολή ότι ο Σωτήρης δεν ήταν η ώρα 11:00 με τη γυναίκα του έξω από το σπίτι. Εξήγησε ότι ο ενάγων ήταν στην Κύπρο τον Σεπτέμβριο του 2005. Μετά το πάρτι στο σπίτι του Ευριπίδη θα έφευγε τα ξημερώματα. Στο σπίτι ήταν πολύς κόσμος, ήταν όλοι συγγενείς. Επανέλαβε δε ότι ο ενάγων του είπε ότι ο Σωτήρης του έδωσε κάτι λεφτά που του χρωστούσε και το παράπονο του ήταν γιατί τον έβαλε να υπογράψει. Σε υποβολή ότι το πάρτι έγινε στις 8.9.2005 απάντησε πως δεν θυμόταν. Για την υπεράσπιση των εναγομένων κατέθεσε ο εναγόμενος 1 και ένας ακόμη μάρτυρας. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο εναγόμενος 1 Σωτήρης Σοφοκλέους κουνιάδος του ενάγοντος. Ανέφερε ότι γνωρίζει πως ο ενάγων ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του χωραφιού με αριθμό εγγραφής 0/8111, Φ. Σχ. 5302, Τεμάχιο 1089 στην τοποθεσία Αγίασμα στο χωριό Άγιος Αμβρόσιος. Γνωρίζει ότι το δώρισε ο πατέρας του. Οι σχέσεις του με τον ενάγοντα ήταν πολύ καλές μέχρι που πώλησε το κτήμα του. Όταν τον είχε ειδοποιήσει να έρθει να πάρει τα λεφτά του από τότε οι σχέσεις τους χάλασαν διότι ήθελε να πάρει όλο το ποσό της πώλησης χωρίς να το δικαιούται επειδή είχαν συμφωνήσει για το ποσό των Λ.Κ.30.000 και να του πληρώσει 3.000 περίπου που ήταν ο φόρος κεφαλαιουχικών κερδών. Ο ίδιος το είχε πωλήσει Λ.Κ.70.000 και την διαφορά θα την έπαιρνε ο ίδιος διότι έτσι είχε συμφωνήσει. Ότι το πωλήσει παραπάνω να τα πάρει ο ίδιος. Ο ενάγων του ανέθεσε να πωλήσει το κτήμα περί τον Σεπτέμβριο του 2002 για το ποσό των Λ.Κ.15.000. Η συμφωνία ήταν προφορική και έγινε στην παρουσία των γονιών και των αδελφιών του. Όταν έπαιρναν πελάτες στον πατέρα του πάντοτε ζητούσε και κάτι παραπάνω. Την τελευταία φορά που πήρε πελάτη για Λ.Κ.30.000 και τότε όταν του ζήτησε κάτι παραπάνω του πέταξε το πληρεξούσιο, στην συνέχεια του είπε να κάτσουν να πιουν καφέ και τηλεφώνησε στον ενάγοντα. Τούτο έγινε περίπου ένα μήνα προτού κλείσει την πράξη με την εταιρεία Kassos. Για την πώληση του εν λόγω χωραφιού είχε πληρεξούσιο. Μετά που επέστρεψε από την Αμερική όπου πήγε τέλος του 2005 και μετά παρέλευσης ενός μηνός όταν ήρθε στην Κύπρο, την τελευταία ημέρα που θα έφευγε για την Αμερική του ζήτησε να κανονίσει το πληρεξούσιο και να του το πάρει στο σπίτι του κουνιάδου του, Ευριπίδη, όπου θα είχαν πάρτι. Τότε πήγε στον κοινοτάρχη τον Αντρέα Νικολαΐδη και τον πήρε έξω από το σπίτι του Ευριπίδη, φώναξε στον Ζήνωνα και του υπέγραψε το πληρεξούσιο. Μαζί τους ήταν και η σύζυγος του. Τον αποχαιρέτησαν και γύρω στις 9 το βράδυ έφυγαν από εκεί. Τούτο έγινε στις 8.9.2005 την ημέρα που θα έφευγε ο ενάγων για Αμερική. Χρησιμοποίησαν ένα αυτοκίνητο τύπου Nissan Patrol. Επιδεικνύεται στο μάρτυρα το Τεκμήριο 2 και ότι αυτό είναι το πληρεξούσιο. Αναφέρει πως την υπογραφή την έθεσε ο ενάγων και τα υπόλοιπα τα συμπλήρωσε ο ίδιος στην παρουσία του κοινοτάρχη έξω από το σπίτι του κουνιάδου του Ζήνωνα. Τα στοιχεία του κτήματος τα συμπλήρωσε ο ίδιος από προηγουμένως όταν πήγε να πάρει τον κοινοτάρχη στο σπίτι του. Πήγε στο σπίτι του με τον τίτλο και συμπλήρωσε το πληρεξούσιο. Στην συνέχεια μαζί με τον κοινοτάρχη πήγαν στον Ζήνωνα όπου στην παρουσία του ο κοινοτάρχης έβαλε την σφραγίδα του έξω από το σπίτι του κουνιάδου του Ζήνωνα. Πριν το υπογράψει ο ενάγων βεβαίως το διάβασε. Γνωρίζει ότι ο κοινοτάρχης Αντρέας Νικολαΐδης, εναγόμενος 4 γνώριζε τον ενάγοντα όπως και τους άλλους κουνιάδους του. Εξήγησε πως την ταυτότητα του ενάγοντος την έθεσε στο πληρεξούσιο αφού του την έδωσε ο ίδιος ο ενάγων. Κατέληξε να του δώσει το πληρεξούσιο επειδή μέχρι τότε είχε γενικό πληρεξούσιο ο πατέρας του. Όμως επειδή κάθε φορά που έπαιρναν πελάτη του άλλαζε την τιμή, συζήτησε με τον Ζήνωνα και του είπε γιατί κάθε φορά να τρέχω στο γέρο να του κάνει ένα ειδικό πληρεξούσιο και όταν βρει πελάτη να το μεταβιβάσει και να του δώσει τα χρήματα που συμφώνησε. Ο ενάγων συμφώνησε. Του ζήτησε μάλιστα όπως όταν το πωλήσει τα λεφτά να μην τα δώσει στον πατέρα του και να τα δώσει στον κουνιάδο του τον Ευριπίδη γιατί δεν έχουν εμπιστοσύνη. Εξήγησε ότι η υπογραφή του πληρεξουσίου έγινε έξω από το σπίτι του Ευριπίδη. Όταν βρίσκοντο στον Άγιο Αμβρόσιο με την οικογένεια ο ενάγων του ζήτησε να πάει να ετοιμάσει το πληρεξούσιο και να το πάρει στο σπίτι του Ευριπίδη για να το υπογράψει κάτι το οποίο έπραξε. Ανέφερε πως την τελευταία φορά που είχε πελάτη και διαφώνησε με τον πεθερό του ως προς την τιμή και του έδειξε το πληρεξούσιο ο πεθερός του τηλεφώνησε στον Ζήνωνα ότι είχε πελάτη για Λ.Κ.30.000 και ο Ζήνωνας είπε να πληρώσει και Λ.Κ.3.000 στους φόρους και είναι εντάξει. Αυτό έγινε 15 ημέρες πριν την πώληση. Η μεταβίβαση έγινε στις 13 Ιουνίου και μεταβίβασε το κτήμα για το ποσό των Λ.Κ.70.000. Πλήρωσε δε Λ.Κ.11.279 φόρο κεφαλαιουχικών κερδών. Σχετικό τιμολόγιο για Λ.Κ.11.279 κατέθεσε ως Τεκμήριο 22. Επίσης έδωσε ένα δώρο Λ.Κ.1.000 στον άνθρωπο που του πήρε τον αγοραστή. Εξήγησε ότι τον ενάγοντα τον ενημέρωσε όταν βρήκε τον υποψήφιο αγοραστή. Τότε ήταν στην Κύπρο και βρίσκοντο στο Νοσοκομείο Λεμεσού όπου ήταν ο πατέρας του εγχειρισμένος και ήταν μαζί με ένα ξάδελφο της μητέρας του ονόματι Στέφανος και ανέφερε του Ζήνωνα στην παρουσία του ότι το κτήμα το έχει πωλήσει. Τούτο ήταν πριν την μεταβίβαση, ήταν την ημέρα που συμφώνησε με το Kασσό. Ο ενάγων του είπε να το μιλήσουν αργότερα. Στην συνέχεια αφού είδαν τον πεθερό του και πατέρα του ενάγοντα αποχώρησαν. Ανέμενε ότι ο Ζήνωνας θα τον επισκεπτόταν στο σπίτι του για να μιλήσουν. Επειδή ο Ζήνωνας θα έφευγε σε 2-3 μέρες τον άφησε να κάνει την πράξη και τότε θα τον ενημέρωνε να του δώσει ένα λογαριασμό για να του βάλει τα χρήματα ή να τα δώσει στον κουνιάδο του όπως του ζήτησε. Όταν έγινε η πράξη τον ειδοποίησε μέσω του γιου του τηλεφωνικώς για να του πει πως τα χρήματα θα τα πάρει στον κουνιάδο του ή κάποιο άλλο. Όταν δε ρωτήθηκε πόσα πωλήθηκε το κτήμα και έμαθε ότι πωλήθηκε Λ.Κ.70.000, τον ρώτησε πόσα θα του δώσουν και όταν ο γιος του του είπε «αυτά που συμφώνησες», ο ενάγων του έκλεισε το τηλέφωνο. Αυτή ήταν η τελευταία επικοινωνία που είχαν και στην συνέχεια ήρθε στην Κύπρο και έκανε την καταγγελία στην Αστυνομία. Μέχρι σήμερα δεν έχει πληρώσει οτιδήποτε στον ενάγοντα. Ο ενάγων στην συνέχεια ζητούσε τα διπλάσια από ότι του είχε πωλήσει λέγοντας ότι το κτήμα άξιζε πολύ παραπάνω και ότι το πούλησε παραπάνω και του έκρυψε την τιμή. Ανέφερε ότι πριν την υπογραφή του πληρεξουσίου στις 8.9.2005 είχε πάει στην Αμερική γύρω στις 28, 29 Ιουλίου για ένα μήνα περίπου και όταν ήταν εκεί ο γιος του ήθελε να αγοράσει ένα projector για 5.000 δολάρια και επειδή τα χρήματα του δεν έφθαναν ο ενάγων προθυμοποιήθηκε να του δώσει την διαφορά και να τον πληρώσει ο γιος του στην Κύπρο. Ο γιος του επέστρεψε το ποσό των 1.500 δολαρίων στον ενάγοντα, όταν ο τελευταίος ήρθε στην Κύπρο χωρίς να του υπογράψει οτιδήποτε. Σε ερώτηση κατά πόσο το πληρεξούσιο το οποίο τσαλάκωσε στο σπίτι του πεθερού του ήταν το Τεκμήριο 3, απάντησε πως το εν λόγω έγγραφο πρώτη φορά το βλέπει. Εξήγησε ότι εκείνη την ημέρα του είχε πελάτη για Λ.Κ.30.000, θύμωσε όταν του ζήτησαν να δώσει ακόμη Λ.Κ.3.000 και τσαλάκωσε αντίγραφο του ειδικού πληρεξουσίου που κρατούσε πάνω του και το πέταξε. Το εν λόγω αντίγραφο ήταν φωτοτυπία του πρωτότυπου που χρησιμοποίησε για να κάνει την πράξη. Εξήγησε ότι πέταξε το πληρεξούσιο στον πεθερό του γιατί δεν τον πίστευε ότι ο ενάγων του το είχε δώσει. Ο εναγόμενος 1 αρνήθηκε ότι είχε πλαστογραφήσει την υπογραφή του ενάγοντος ή ότι του απέσπασε την υπογραφή με ψευδείς παραστάσεις. Προς τούτο είπε ότι είχε μάρτυρες και κατονόμασε τους Γρηγόρη Εφραίμ και την Ιφιγένεια Πέτρου Εφραίμ. Επίσης αρνήθηκε ότι έβαλε τον ενάγοντα να του υπογράψει απόδειξη είσπραξης. Αντεξεταζόμενος ο εναγόμενος 1 αρνήθηκε ότι ο ενάγων δεν ήταν στην Κύπρο στις 8.9.2005 και πως είχε φύγει ξημερώματα της 5 Σεπτεμβρίου ενώ το αποχαιρετιστήριο πάρτυ έγινε στις 4 του Σεπτέμβρη. Επανέλαβε ότι τα στοιχεία του τίτλου τα συμπλήρωσε πάνω στο καπό του αυτοκινήτου στην παρουσία του ενάγοντος ο οποίος και υπέγραψε το πληρεξούσιο, ο δε μουχτάρης αφού του ζήτησε την ταυτότητα του το σφράγισε. Επιδείχθηκε στο μάρτυρα το Τεκμήριο 3 ο οποίος αρνήθηκε ότι το έχει ξαναδεί. Ο μάρτυρας δεν μπορούσε να εξηγήσει πως βρέθηκε δεύτερο φωτοτυπημένο και υπογεγραμμένο πληρεξούσιο ταυτόσημο με το Τεκμήριο 2. Σε υποβολή ότι ο ενάγων ποτέ δεν του υπέγραψε πληρεξούσιο και όταν το πληροφορήθηκε του έδωσε εντολή να πάει στον πατέρα του και να το σχίσει, αυτός έσχισε το κενό πληρεξούσιο Τεκμήριο 3, ο μάρτυρας απάντησε ότι ουδέποτε ο ενάγων επικοινώνησε μαζί του για κάτι τέτοιο και εξήγησε πως στον πεθερό του πήγε γιατί είχε πελάτη για το χωράφι και όταν του άλλαξε την τιμή θύμωσε και του είπε «πιάσε το πληρεξούσιο τζαι κανεί, τι να τρέχω» και του απάντησε «κάτσε να πιούμε καφέ». Ο πεθερός του τηλεφώνησε στον Ζήνωνα και του είπε «ο γαμπρός σου είναι δαμέ, έφερε πελάτη για Λ.Κ.30.000», του είπε δεν δέχομαι και του απάντησε «τι θα γίνει, να τον περιπαίζουμε να πηγαίνει και να έρχεται;» και του απάντησε « πες του να πληρώσει και τους φόρους και να τελειώσουμε και ότι θέλει ας το κάνει». Στην συνέχεια συμφώνησαν και αφού το original πληρεξούσιο το είχε στο σπίτι έκανε την πράξη. Τούτο έγινε δύο μήνες περίπου πριν κάνει την πράξη με τον Στέλιο Κασσό. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι τα πιο πάνω έγιναν στις 10 το πρωί. Σε υποβολή ότι η Αμερική είναι 8 ώρες πίσω, ο μάρτυρας επέμεινε ότι αυτά έγιναν και πως ο ενάγων η ώρα 4 το πρωί ξεκινά για την δουλειά του. Σε υποβολή ότι δεν έγινε τέτοια συμφωνία ούτε δικογραφεί αυτό τον ισχυρισμό, απάντησε πως αυτά αναφέρει στην κατάθεση του που έδωσε στην αστυνομία. Σε υποβολή ότι ο κοινοτάρχης ουδέποτε ήταν μαζί του όταν πήγε στο σπίτι του Ευριπίδη, ο μάρτυρας διαφώνησε. Σε υποβολή ότι ήταν μόνος μαζί με την γυναίκα του, του έδωσε να υπογράψει μια απόδειξη ότι εξόφλησε τα δολάρια που του χρωστούσε, του υπέγραψε την απόδειξη, τον αποχαιρέτησαν και έφυγαν. Ο μάρτυρας αρνήθηκε και επανέλαβε πως ο ενάγων γνώριζε ότι υπέγραψε το πληρεξούσιο αφού το διάβασε. Επανέλαβε πως από τις Λ.Κ.70.000 που πήρε από τον Κασσό στον ενάγοντα δεν έδωσε οτιδήποτε γιατί αφού του πρόσφεραν τις Λ.Κ.30.000 αυτός αρνήθηκε. Σε υποβολή ότι στον ενάγοντα αντί για απόδειξη του πρόσφεραν ένα κενό πληρεξούσιο το οποίο ο ενάγων δεν πρόσεξε όντας μεσάνυχτα και το υπέγραψε, ο μάρτυρας ανέφερε ότι το διάβασε προτού το υπογράψει. Εξήγησε δε πως δεν μπορούσε να ήταν απόδειξη εξόφλησης γιατί ο ενάγων ουδέποτε έδωσε λεφτά στον ίδιο, ούτε ο ίδιος έδωσε λεφτά στον ενάγοντα. Τα χρήματα είναι ο γιος του που τα επέστρεψε γιατί ο ίδιος δεν είχε καμιά σχέση με τα λεφτά αυτά. Σε υποβολή ότι φωτοτύπησε το κενό πληρεξούσιο που ήταν ταυτόσημο με το Τεκμήριο 2 όταν του αφαιρέθηκε το δικαίωμα να πωλήσει το χωράφι πήγε στον πεθερό του και του πέταξε το κενό πληρεξούσιο, ο μάρτυρας διαφώνησε. Ο μάρτυρας αναφερόμενος ξανά στην τηλεφωνική συνομιλία που είχαν με τον Ζήνωνα μετά που έκατσε να πιει καφέ με τον πεθερό του, ανέφερε πως «εκάτσαμε να πιούμε καφέ, τηλεφώνησε και του Ζήνωνα να μιλήσουμε και κάμαμε την εξής κουβέντα, πούλα το, ανάλαβε να πληρώσεις και τους φόρους Λ.Κ.3.000 και είναι εντάξει, όσα θέλεις ας το πουλήσεις», αυτή είναι η πραγματικότητα. Ήταν η θέση του μάρτυρα πως ο ενάγων δεν είχε εμπιστοσύνη στον πατέρα του και ενώ ο πατέρας του είχε γενικό πληρεξούσιο έδωσε στον ίδιο ειδικό πληρεξούσιο γιατί ακόμα και για τα λεφτά δεν είχε εμπιστοσύνη να τα πάρει στον πατέρα του, γι΄ αυτό του είπε όταν πουλήσει το χωράφι τα χρήματα δεν θέλει να τα δώσει στον πατέρα του αλλά στον κουνιάδο του ή να του δώσει αριθμό λογαριασμού. Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης ότι ο ενάγων γνώριζε για την πώληση του χωραφιού του στην εναγομένη 2 και πως ο ίδιος του ανέφερε προσωπικά στον ίδιο τον ενάγοντα στην παρουσία του Στέφανου όταν βρέθηκαν στην καντίνα του Νοσοκομείου, ο οποίος κατέθεσε στο Δικαστήριο ως ΜΕ5. Σε ερώτηση αφού βρισκόταν στο Δικαστήριο γιατί δεν ζήτησε από τον δικηγόρο του να αντεξετάσει το μάρτυρα, απάντησε πως δεν είχε δικαίωμα να μιλήσει. Σε υποβολή ότι κατά το χρόνο που έκανε εγχείρηση προστάτη ο πατέρας του ενάγοντος, ο ενάγων δεν ήταν στην Κύπρο, ο μάρτυρας διαφώνησε λέγοντας ότι πήγαινε καθημερινά στο Νοσοκομείο και εκεί βρισκόταν και ο γιος του. Ανέφερε ότι κατά την συνάντηση τους έξω από το σπίτι του Ευριπίδη πως είπε στον Ζήνωνα κατά λέξη « είναι ο κοινοτάρχης, ήρθε για να υπογράψει να πιστοποιήσει το πληρεξούσιο που μου έκανες» και του απάντησε «εντάξει». Όπως εξήγησε ο κοινοτάρχης δεν θυμόταν τον ενάγοντα ο οποίος όταν ήταν μικρός δούλευε με τα αδέλφια του σε σταθμό βενζίνης την οποία ο εναγόμενος 4 επισκέπτετο. Ο κοινοτάρχης ζήτησε την ταυτότητα του ενάγοντος ο οποίος και του την έδειξε. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε κάποιος Γρηγόρης Εφραίμ. Ανέφερε ότι με τον ενάγοντα έχει καλές σχέσεις και πως είναι θείος του. Επίσης οι σχέσεις του με τον Σωτήρη Σοφοκλέους, Εναγόμενο 1, είναι καλές - ο οποίος επίσης είναι θείος του. Αναφερόμενος στο χωράφι του ενάγοντος στον Άγιο Αμβρόσιο Λεμεσού ανέφερε ότι ο Ζήνωνας περί τον Σεπτέμβριο του 2005 όταν βρίσκονταν σε μια οικογενειακή συγκέντρωση, ο Σωτήρης Σοφοκλέους ζήτησε από τον Ζήνωνα να πωλήσει το χωράφι. Άκουσε τον Ζήνωνα να λέει στο Σωτήρη να ετοιμάσει πληρεξούσιο για να πωλήσει το χωράφι γύρω στις £30.000. Του είπε να ετοιμάσει πληρεξούσιο για να πουληθεί άμεσα λόγω οικογενειακών προβλημάτων. Γνωρίζει από παλιά ότι ο Ζήνωνας ήθελε να πωλήσει το χωράφι, το είχε ακούσει σε άλλες οικογενειακές συγκεντρώσεις. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι είναι δύσκολο να θυμηθεί γεγονότα πριν δέκα χρόνια. Σε υποβολή ότι ο ενάγων δεν ήταν στην Κύπρο την πιο πάνω περίοδο ο μάρτυρας διαφώνησε. Σε ερώτηση κατά πόσο γνωρίζει αν το κατ' ισχυρισμό πληρεξούσιο ετοιμάστηκε απάντησε όχι. Ο ίδιος άκουσε το τι ζήτησε από το Σωτήρη ο ενάγων. Σε ερώτηση κατά πόσο γνωρίζει αν ο ενάγων ζήτησε να σχιστεί το πληρεξούσιο, απάντησε όχι. Τέλος αμφισβητήθηκε η αλήθεια των όσων ο μάρτυρας ανέφερε. Αντεξεταζόμενος από το δικηγόρο της εναγόμενης 2 συμφώνησε ότι ο εναγόμενος 1 του ζήτησε να καταθέσει στο δικαστήριο, χωρίς να του υποδείξει τι να πει. Το σημαντικό κατά το μάρτυρα ήταν ότι ο ενάγων ζήτησε από τον εναγόμενο 1 να του πωλήσει το κτήμα. Γνώριζε ότι ο εναγόμενος 1 ασχολείτο με αγοραπωλησίες κτημάτων. Από τα δικόγραφα, την προσαχθείσα μαρτυρία και τις αγορεύσεις των δικηγόρων, προκύπτει ότι η βάση της αγωγής θεμελιώνεται κυρίως στον ισχυρισμό του ενάγοντος πως το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 8.9.2005 είναι πλαστό. Συνεπώς το κεντρικό επίδικο θέμα είναι η πλαστότητα του ειδικού πληρεξούσιου εγγράφου ημερ. 8.9.2005 και τούτο δεδομένου, κατά πόσο πρέπει να γίνει δεκτή η εκδοχή του ενάγοντος ότι ουδέποτε υπέγραψε το έγγραφο ως πληρεξούσιο έγγραφο ή η εκδοχή του εναγομένου 1 ότι το υπέγραψε. Με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης ο ενάγων έχει με βάση το γενικό κανόνα το βάρος να αποδείξει την υπόθεση του και εφόσον μεταξύ των ισχυρισμών του είναι και το ότι το πληρεξούσιο είναι πλαστογραφημένο, ο ενάγων έχει το βάρος απόδειξης της, κατ' ισχυρισμό του, πλαστογραφίας (βλ. Χαρούς ν. Χαρούς κ.ά.
(2010)1 Α.Α.Δ.267, 276). Καθώς πρόκειται για αστική υπόθεση, το Δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει σε ευρήματα πάνω στο ζυγό των πιθανοτήτων με βάση τη μαρτυρία που θα κρίνει αξιόπιστη (βλ. Αθανασίου ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Θα αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία με επίκεντρο τα επίδικα θέματα. Υποδείχθηκε στην Al Ittiham Al Watani κ.α. ν. Παπαδόπουλου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1924, 1937: «... ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιλαμβάνει κάθε πτυχή της μαρτυρίας αλλά εκείνη που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (βλ. Σωτηρίου κ.α. ν. Stelios Stylianides (Holdings) Ltd κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 391). Ο σχολιασμός της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων δεν είναι απαραίτητος (βλ. Κυριακίδης κ.α. ν. Tiba Publishing Ltd
(1998)1 A.A.Δ. 1984). Δεν είναι απαραίτητο να αξιολογείται ξεχωριστά η μαρτυρία του κάθε μάρτυρα ούτε και να γίνεται αναφορά σε κάθε σημείο που αναφέρεται στη μαρτυρία (βλ. Paphos Stone Estates v. Ζαβρού κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1854).» Ο Μ.Ε.1 και ο Μ.Ε.4 κατέθεσαν σαν εμπειρογνώμονες, ιδιότητα που δεν αμφισβητήθηκε και η μαρτυρία τους θα προσεγγιστεί και αξιολογηθεί με βάση τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση εμπειρογνωμόνων μαρτύρων. Καθώς έχει νομολογηθεί, οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες υπέχουν υποχρέωση να δώσουν στο Δικαστήριο τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για να καθίσταται δυνατός ο έλεγχος της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους, έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να σχηματίζει τη δική του ανεξάρτητη κρίση σε εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που αποδεικνύονται με μαρτυρία (βλ. Cybarco Ltd v. kovascik
(2001)1 A.A.Δ.2013). Το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια όπως για κάθε μάρτυρα να δεχθεί ή όχι την μαρτυρία εμπειρογνώμονα αφού αιτιολογήσει την απόφαση του. Η μαρτυρία εμπειρογνώμονα αξιολογείται όπως κάθε άλλη μαρτυρία (βλ. Στέλλα Ιωαννίδου κ.α. v. Jaqjid Singh κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1805). Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είναι σε θέση να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους. Επίσης έχει συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων συνεκτιμώντας την προφορική μαρτυρία με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν και τις θέσεις που προβάλλουν οι διάδικοι στα δικόγραφά τους. O Μ.Ε.1 κατέθεσε ως πραγματογνώμονας γραφολόγος της αστυνομίας. Μου έδωσε την εντύπωση αξιόπιστου και απόλυτα αντικειμενικού μάρτυρα, η μαρτυρία του οποίου δεν αμφισβητήθηκε και τη δέχομαι. Κατέθεσε στο δικαστήριο την έκθεση που ετοίμασε (τεκμ. 1) για τους σκοπούς ποινικής υπόθεσης που εκκρεμεί και στην οποία έχει κλητευθεί σαν μάρτυρας. Ο μάρτυρας αφού εξήγησε στο Δικαστήριο τον τρόπο που εργάστηκε, κατέθεσε αντίγραφο του επίδικου πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 8.9.2005 (τεκμ. 2) και του κενού πληρεξουσίου εγγράφου (τεκμ. 3). Δέχομαι τα συμπεράσματα του: (α) ότι η υπογραφή στο Τεκμ. 3 δεν πρόκειται για γραφή με μελάνι αλλά πρόκειται για έγχρωμη αναπαραγωγή, ενώ η υπογραφή στο πληρεξούσιο έγγραφο Τεκμ. 2, είναι πρωτότυπη, δηλαδή με μελάνι και ανήκει στον ενάγοντα. (β) οι υπογραφές στα δύο έγγραφα ταυτίζονται πλήρως, η υπογραφή στο Τεκμ. 3 έχει ως αρχική πηγή προέλευσης το Τεκμ.
- Από τα πιο πάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι το Τεκμ. 2 προτού συμπληρωθεί και ενώ έφερε μόνο την υπογραφή του ενάγοντος, αναπαρήχθηκε στο Τεκμ. 3 με έγχρωμη φωτοτυπία, προφανώς. Εξέτασα με προσοχή τη μαρτυρία του ενάγοντος (Μ.Ε.2) σε αντιπαράθεση της μαρτυρίας του εναγομένου 1 (Μ.Υ.1) και των μαρτύρων που η κάθε πλευρά κάλεσε. Πιστεύω ο Μ.Ε.2 είναι αξιόπιστος και σταθερός στις βασικές του θέσεις, η δε εκδοχή του υποστηρίζεται σε μεγάλο βαθμό από τους μάρτυρες που κάλεσε. Αντίθετα, ο Μ.Υ.1 δεν μου έδωσε την εντύπωση ειλικρινούς ανθρώπου. Εξέτασα με προσοχή τη μαρτυρία του και κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή. Πιστεύω η εκδοχή του είναι κατασκευασμένη. Πιο συγκεκριμένα η μαρτυρία του Μ.Υ.1 κρίνεται αναξιόπιστη και στερούμενη κάθε λογικής συνέπειας επειδή δεν νοείται ο ενάγων το 2007 να ήταν στην Κύπρο, να πληροφορήθηκε για την πώληση του επίδικου κτήματος και ενώ διαφωνούσε να αντέδρασε τον Απρίλιο του
- Πιστεύω την εκδοχή του ενάγοντος (Μ.Ε.2) ότι πληροφορήθηκε την πώληση του πιο πάνω κτήματος τον Μάρτη του 2008 από τον υιό του εναγομένου 1 και τότε αντέδρασε άμεσα, ταξιδεύοντας στην Κύπρο. Ο εναγόμενος 1 δεν δικογραφεί, ούτε έθεσε στον ενάγοντα κατά την αντεξέταση του βασικές θέσεις της εκδοχής του. Υπενθυμίζω ότι θέματα τα οποία δεν τίθενται κατά την αντεξέταση του διαδίκου και των μαρτύρων του και τα οποία εμφανίζονται για πρώτη φορά στην κύρια εξέταση αντιδίκου ή μάρτυρα του, είναι έκθετα σε απόρριψη διότι δεν δίνεται η ευκαιρία στους μάρτυρες της αντίθετης πλευράς να σχολιάσουν και να εξηγήσουν τα εκ των υστέρων εγερθέντα θέματα. Τέτοια απόρριψη δεν επέρχεται αυτομάτων ως συνέπεια της παράλειψης αυτής, αλλά ως αποτέλεσμα άσκησης δικαστικής κρίσης επί του θέματος. (βλ. Γεωργίου ν. Γεωργίου
(2010)1 Α.Α.Δ.138, 148, Κούρρης ν. Παπαδόπουλου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1147 και Σκάρος ν. Χριστοδούλου
(1998)1 Α.Α.Δ.291). Ειδικότερα δεν δικογραφεί τη συμφωνία που επικαλείται ότι συνήψε με τον ενάγοντα για πώληση του επίδικου κτήματος για ΛΚ30.000 πλέον ΛΚ3.000 για τους φόρους. Ο δικηγόρος του εναγομένου 1 δεν αντεξέτασε τον ενάγοντα επί της πιο πάνω εκδοχής, ούτε τον Μ.Ε.3 αντεξέτασε επί του ιδίου θέματος. Η πιο πάνω εκδοχή τέθηκε για πρώτη φορά από τον συνήγορο της εναγομένης 2 κατά την αντεξέταση του ενάγοντος, ο οποίος την απέρριψε. Ήταν η θέση του ενάγοντος ότι τηλεφώνησε στον εναγόμενο 1 από τις Η.Π.Α. όταν αντελήφθηκε ότι κάτι ύποπτο συνέβηκε με την υπογραφή και μετά από πληροφόρηση που του έδωσε ο πατέρας του δύο εβδομάδες μετά που επέστρεψε στις Η.Π.Α. και ο εναγόμενος 1 του παραδέχθηκε ότι του υπέγραψε ένα κενό ειδικό πληρεξούσιο. Τότε τον κάλεσε να το καταστρέψει στην παρουσία του πατέρα του και πεθερού του εναγομένου 1, Μ.Ε.
- Η εκδοχή αυτή συνάδει με τη μαρτυρία του Μ.Ε.3, την οποία δέχτηκε και ο εναγόμενος 1 κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.
- Η θέση του εναγομένου 1 ότι στις 8.9.2005 στην παρουσία του εναγομένου 4 και της αδελφής του ενάγοντος ο τελευταίος υπέγραψε το επίδικο πληρεξούσιο, διαψεύδεται από τον Μ.Ε.5, τον οποίο θεωρώ αξιόπιστο μάρτυρα, ο οποίος μαρτύρησε ότι στο αυτοκίνητο που σταμάτησε έξω από το σπίτι του Ευριπίδη βρίσκοντο εντός αυτού μόνο ο εναγόμενος 1 και η αδελφή του ενάγοντος. Περαιτέρω ενώ η θέση του εναγομένου 1 ότι τον Ιούνιο του 2007 στο Νοσοκομείο στην παρουσία του Μ.Ε.5 ανέφερε στον ενάγοντα ότι πώλησε το επίδικο χωράφι, δεν τέθηκε τέτοιο θέμα κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.5 για να το σχολιάσει και θα αγνοηθεί. Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία του Μ.Ε.3 πατέρα του ενάγοντος ο οποίος ήταν ένας υπέργηρος άντρας 95 ετών, τον οποίο δύσκολα μπορούσες να παρακολουθήσεις και να αντιληφθείς. Από το σύνολο της μαρτυρία του προκύπτει ότι δεν θυμόταν ημερομηνίες αλλά ήταν σε θέση να θυμηθεί κάποια ουσιαστικά γεγονότα για την παρούσα υπόθεση. Δέχομαι από τη μαρτυρία του ότι ενώ προηγουμένως ο ενάγων επιθυμούσε να πωλήσει το επίδικο κτήμα όταν τούτο μπήκε στην οικιστική ζώνη συμφώνησε μαζί του να μην το πωλήσει γιατί η αξία του θα αυξανόταν. Ο μάρτυρας επιβεβαίωσε τη θέση του ενάγοντος ότι ο εναγόμενος 1 του πήρε το Τεκμ. 3, το οποίο έσκισε στην παρουσία του και του το πέταξε. Το γεγονός τούτο το δέχεται και ο εναγόμενος 1 δίδοντας τη δική του εξήγηση. Παρατηρώ πως η εκδοχή του εναγομένου 1 ότι όταν διαφώνησε με τον Μ.Ε.3 ως προς την τιμή πώλησης του επίδικου κτήματος, ο τελευταίος τηλεφώνησε στον ενάγοντα ο οποίος συμφώνησε να πωληθεί το επίδικο κτήμα ΛΚ30.000 πλέον ΛΚ3.000 του φόρους, δεν τέθηκε κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.3 ώστε ο τελευταίος να σχολιάσει τη θέση του εναγομένου
- Πιστεύω ότι η εκδοχή αυτή του εναγομένου 1 ότι δήθεν ο ενάγων συμφώνησε στην πώληση του επίδικου κτήματος και στην τιμή πώλησης του είναι εκ των υστέρων σκέψη του εναγομένου 1 και δεν την αποδέχομαι. Περαιτέρω δεν συνάδει με την κοινή λογική η εκδοχή του εναγομένου 1 ότι του δόθηκε το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο, Τεκμ. 2, από τον ενάγοντα για να αποφύγει την εμπλοκή στην πράξη πώλησης του πατέρα του ενάγοντα, Μ.Ε.3, ο οποίος είχε γενικό πληρεξούσιο έγγραφο από τον ενάγοντα και ο οποίος διαφωνούσε με την πώληση, ωστόσο τον ενέπλεξε, με αποτέλεσμα να τηλεφωνηθεί ο ενάγων στις Η.Π.Α. ο οποίος δήθεν συμφώνησε στην πώληση για ΛΚ.30.000 πλέον ΛΚ3.000 για τους φόρους. Περαιτέρω εξέτασα και τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 την οποία δεν μπορώ να δεχθώ γιατί η εκδοχή που κατέθεσε ουδέποτε τέθηκε στον ενάγοντα για να τη σχολιάσει και εξηγήσει τα εκ των υστέρων εγερθέντα θέματα. Με βάση τα πιο πάνω δέχομαι ότι ο ενάγων παρέλαβε το Τεκμ. 3 από τον πατέρα του, Μ.Ε.3 και το παρέδωσε στην αστυνομία όταν κατήγγειλε την υπόθεση. Το εν λόγω τεκμήριο παραδόθηκε στον Μ.Ε.1 ο οποίος το εξέτασε σε συνάρτηση με το Τεκμ. 2 και ο τελευταίος κατέληξε στα συμπεράσματα όπως αναφέρονται ανωτέρω. Συνεπώς με βάση την αποδεκτή μαρτυρία, βρίσκω πως ο εναγόμενος 1 απέσπασε την υπογραφή του ενάγοντος σε κενό ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο, όπως ο ενάγων εξήγησε, το οποίο συμπλήρωσε και πιστοποίησε σε άγνωστο χρόνο ο εναγόμενος 4, με το οποίο πέτυχε τη μεταβίβαση του επίδικου κτήματος στην εναγομένη
- Αποτελεί βασικό κανόνα του δικαίου ότι ουδείς μπορεί να δώσει καλύτερο τίτλο (περιουσιακό δικαίωμα) από εκείνο που έχει - Nemo dat quod non habet. Στον κανόνα αυτό όμως υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις και μεταξύ των βασικών εξαιρέσεων είναι ότι ο κανόνας δεν ισχύει όταν ο αγοραστής είναι καλόπιστος αγοραστής ο οποίος κατέβαλε τίμημα για να αποκτήσει την περιουσία. (βλ. Οrams κ.ά. ν. Αποστολίδη
(2006)1 Α.Α.Δ. 1402). Στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Χ»Κυριάκου
(1991)1 Α.Α.Δ. 362. Υποδεικνύονται τα εξής: «Το συμφέρον που αποκτάται από δόλια πράξη δεν μπορεί να κρατηθεί από τρίτο πρόσωπο, παρόλο που το ίδιο δεν είναι μέρος στο δόλο - (βλ. Brigman v. Green 28 E.R. 399, L.C.). Στην υπόθεση Huguenin v. Baseley, 33 E.R. 526, L.C., αποφασίστηκε ότι συμφέροντα που αποκτούνται μέσω του δόλου άλλου προσώπου, δεν μπορούν να κρατηθούν. Στην υπόθεση Re Yates, Ex p. Brown, 27 W.R. 651, C.A., επιβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή. Ο James, L.J., είπε:- "The principle is established that interests obtained through fraud cannot be maintained by third persons, although not themselves parties to the fraud." Οι εφεσίβλητες δεν είναι καλή τη πίστει αγοραστές έναντι ανταλλάγματος. Και στην περίπτωση ακόμα του καλή τη πίστει αγοραστή, η νομολογία επιβάλλει εύλογη φροντίδα και έρευνα για να μπορεί να θεωρηθεί "καλή τη πίστει αγοραστής. (βλ. Akil HusseinArnaout v. Emine Hussein Zinouri, 19 C.L.R. 249, όπου ο Αρχιδικαστής Hallinan, στη σελ. 255, αναφέρθηκε στη νομολογία πάνω στο θέμα, την οποία δεν είναι ανάγκη να επαναλάβουμε. Βλ., επίσης, Kyprianou ν. Mitsi and Another
(1975)8 J.S.C. 1179 Hanbury's Modern Equity, 5η Έκδοση,- 21 - σελ. 34 Cheshire Modern Law of Real Property, 10η Έκδοση, σελ. 63 και 65).» Για να θεωρηθεί κάποιος ως καλόπιστος αγοραστής οφείλει να καταβάλει εύλογη φροντίδα και να προβεί στη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί αναφορικά με την εναγομένη 2 είναι κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί ως καλόπιστος αγοραστής για αξία. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι είναι καλόπιστος αγοραστής για αξία και δεν είχε λόγους να υποψιαστεί τον δόλο του εναγομένου 1 και την πλαστότητα του ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου. Ο προτιθέμενος αγοραστής οφείλει να διερευνήσει, ειδικά εάν η τιμή πώλησης είναι ιδιαίτερα χαμηλή, κατά πόσο το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο είναι γνήσιο και εκφράζει την πραγματικότητα βούλησης του ιδιοκτήτη του κτήματος. Σύμφωνα με την μαρτυρία του εγγεγραμμένου εκτιμητή ακινήτων Γλαύκου Αγαθαγγέλου, Μ.Ε.4, ο οποίος ετοίμασε έκθεση εκτίμησης (Τεκμ. 9) για το επίδικο κτήμα, η αγοραία αξία του κτήματος κατά την 22.4.2008 ήταν €36 το τ. μέτρο ήτοι x 6.609 τ.μ. = €237.924. Δέχομαι το συμπέρασμα του μάρτυρα σαν ορθό. Εξήγησε με επάρκεια την μέθοδο και τις συγκριτικές πωλήσεις που χρησιμοποίησε για να καταλήξει στο συμπέρασμα του, επίσης επαλήθευσε το εύρημα του εφαρμόζοντας και την μέθοδο ανάπτυξης. Η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη και η θέση της υπεράσπισης πως η αγοραία αξία του κτήματος είναι €130.000 παρέμεινε ατεκμηρίωτη. Η εναγομένη 2 αγόρασε το επίδικο κτήμα για ΛΚ70.000 (€119.700) σε ιδιαίτερα χαμηλή τιμή σε σχέση με την αγοραία αξία του. Η ιδιαίτερα χαμηλή τιμή πώλησης του επίδικου κτήματος θα έπρεπε να κινήσει υποψίες στη πλευρά της υποψήφιας αγοράστριας, εναγομένης 2, τόσο αναφορικά με την εγκυρότητα του ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 8.9.2005 (Τεκμ. 2) ένεκα του χρόνου που μεσολάβησε μεταξύ της υπογραφής του και της μεταβίβασης του κτήματος στις 13.6.2007, όσο για την εγκυρότητα του δήθεν πληρεξουσίου αντιπροσώπου και της πραγματικής πρόθεσης του ενάγοντος ιδιοκτήτη του επιδίκου κτήματος. Στην παρούσα υπόθεση η εναγόμενη 2 δεν ικανοποίησε το Δικαστήριο ότι έλαβε όλα τα εύλογα μέτρα για να εξακριβώσει ότι ο πωλητής επιθυμούσε την πώληση του επίδικου κτήματος το οποίο επιθυμούσε να αγοράσει. Η ιδιαίτερα χαμηλή τιμή πώλησης του κτήματος σε συνδυασμό με το χρονικό διάστημα των δύο χρόνων που μεσολάβησαν από την υπογραφή του ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου (Τεκμ. 2) θα έπρεπε να ωθήσουν την εναγομένη 2 να ερευνήσει περαιτέρω εάν η επιθυμία του ενάγοντος ιδιοκτήτη του επίδικου κτήματος να το πωλήσει στη τιμή εκείνη υφίστατο και δεν το έπραξε. Συναφώς, θεωρώ ότι η εναγομένη 2 δεν είναι αγοραστής με δίκαιο αντάλλαγμα καλή τη πίστη. Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία είναι εύρημα μου ότι ο εναγόμενος 4 ως Κοινοτάρχης Αγίου Γεωργίου Χαβούζας πιστοποίησε την υπογραφή του ενάγοντος στο ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 8.9.2005 (Τεκμ. 2) στην απουσία του ενάγοντος και όχι όπως δηλώνεται επί του Τεκμ. 2 ότι είναι προσωπικά γνωστός του και υπέγραψε ενώπιον του. Στην προκειμένη υπόθεση σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου η μεταβίβαση του επίδικου κτήματος επ' ονόματι της εναγομένης 2 έγινε χωρίς τη γνώση, συγκατάθεση και πληρεξουσιοδότηση του ενάγοντος που είναι ο ιδιοκτήτης του ως άνω κτήματος. Η μεταβίβαση έγινε στις 13.6.2007 δυνάμει ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 8.9.2005 (Τεκμ.2) που αποδείχθηκε πως ήταν πλαστογραφημένο και ως εκ τούτου χωρίς νομική ισχύ. Ο εναγόμενος 1 προέβηκε στη μεταβίβαση του επίδικου κτήματος δυνάμει των προνοιών του άρθρου 10
(1)του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 Ν.9/1965που παρέχει τη δυνατότητα διενέργειας δήλωσης μεταβίβασης δι' αντιπροσώπου που έχει προς τούτο έγγραφη εξουσιοδότηση. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπήρξε πραγματική αντιπροσώπευση γιατί το χρησιμοποιηθέν πληρεξούσιο έγγραφο ήταν πλαστό. Ο εναγόμενος 1 δεν ήταν αντιπρόσωπος του ενάγοντος και δεν νομιμοποιείτο στη μεταβίβαση. Ο ενάγων δεν δεσμεύεται από τις πράξεις του (βλ. άρθρο 156 του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149). Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 82
(2)(α) του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου, Κεφ. 244 κανένας κοινοτάρχης δεν πιστοποιεί οποιαδήποτε υπογραφή, σφραγίδα ή αποτύπωμα εκτός αν: «(α) η υπογραφή αυτή, σφραγίδα ή αποτύπωμα επιτίθεται επί του εγγράφου στην παρουσία του ή δηλώνεται σε αυτό από το πρόσωπο που έθεσε αυτό ότι η υπογραφή, η σφραγίδα ή το αποτύπωμα είναι του ιδίου και ότι τέθηκε από τον ίδιο.» Σύμφωνα δε με τις πρόνοιες του περί Κοινοτήτων Νόμου 1999, Ν. 86
(1)/99 άρθρο 38
(3)(β) κοινοτάρχης που εν γνώσει του εκδίδει ψεύτικο πιστοποιητικό είναι ένοχος αδικήματος. Στην προκειμένη υπόθεση ο εναγόμενος 4 αθέτησε το θέσμιο καθήκον που είχε έναντι του ενάγοντος και ήταν αμελής με το να πιστοποιήσει το Τεκμήριο 2, ότι ο ενάγων υπέγραψε το πιστοποιητικό στην παρουσία του, ενώ κάτι τέτοιο δεν είχε γίνει. Συναφώς ο ενάγων είχε το δικαίωμα να καταχωρίσει την παρούσα αγωγή και να διεκδικήσει από αυτόν αποζημιώσεις. (βλ. Αντωνίου ν. Χριστοδούλου
(2003)1 Α.Α.Δ. 183, 190-191, Επίσημος Παραλήπτης κ.ά. ν. Δημητρίου κ.ά.
(1997)1 Α.Α.Δ. 336, 354, εφαρμόζονται κατ' ανάλογο τρόπο οι υποθέσεις που αφορούν παράβαση καθήκοντος από πιστοποιών υπάλληλο). Εναντίον του εναγόμενου 3 ο ενάγων δεν έχει τεκμηριώσει την υπόθεση του, μπορεί να θεωρηθεί αναγκαίος διάδικος για σκοπούς επανεγγραφής του κτήματος επ' ονόματι του. Επομένως, εν όψει των ανωτέρω εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντος και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 4 μαζί και χωριστά ως η παράγραφος 14(Α, Β και Δ(i)) της αξίωσης. Το «άνευ βλάβης» στην παράγραφο Δ να διαγραφεί. Εναντίον του εναγόμενου 3 εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Γ της αξίωσης. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του ενάγοντος και εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 4 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εναντίον του εναγομένου 3 καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Μ. Μαυρονικόλας, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Final Αναφορά: Πλαστογραφία πληρεξουσίου εγγράφου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο