ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΜΠΟΥ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΥ, Γεν. Αιτ: 275/2011, 30/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A185 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Γεν. Αιτ: 275/2011 ΜΕΤΑΞΥ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΜΠΟΥ Αιτήτρια/ Εφεσείουσα και
- ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΥ
- ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΑΘΑΝΑΣΗ ΠΑΝΙΚΟΣ
- ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΜΑΡΙΑ Καθ' ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητοι ------------------ Ημερομηνία: 30 Ιουνίου, 2015 Για την Αιτήτρια / Εφεσείουσα: κα Ε. Κουδουνάρη για κα Γιάννα Κλεάνθους Για τους Καθ' ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητους: κα Μ. Ιακώβου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αίτηση/Έφεση Με την Αίτηση/Έφεση (η «Έφεση») η Αιτήτρια/ Εφεσείουσα (η «Αιτήτρια»), αιτείται: «(α) Διάταγμα και/ή απόφαση τον Σεβαστού Δικαστηρίου η οποία να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set aside) και/ή να δηλώνει και/ή να κηρύσσει ως άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οιονδήποτε αποτελέσματος και/ή να προβαίνει στην ακύρωση της διαταγής και/ή γνωστοποίησης και/ή ειδοποίησης και/ή απόφασης ημερμ. 18/03/2011 του Διευθυντή η οποία εξεδόθη στα πλαίσια της αίτησης αρ. ΑΧ 1796/04 με την οποία αυτός αποφάσισε και/ή πληροφόρησε την Αιτήτρια/Εφεσείουσα ότι η έκταση γης που σημειώνεται με καφέ χρώμα στο σχέδιο που είναι κολλημένο στο πίσω μέρος της ειδοποίησης αυτής, αποτελεί μέρος τον ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 385, του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 59/09.02.01 και είναι μέρος της εγγραφής 1/44543 στο όνομα των Καθ' ων η αίτηση/Εφεσιβλήτων και όχι μέρος του ακινήτου της Αιτήτριας/Εφεσείουσας με αριθμό εγγραφής 1/60104, Τεμάχιο 410, Φύλλο/Σχέδιο 59/09.02.
- (β) Όπως το Δικαστήριο αποφασίσει ότι η ως άνω αναφερθείσα έκταση γης, η οποία σημειώνεται με χρώμα καφέ στο ως άνω αναφερθέν Κυβερνητικό Χωρομετρικό Σχέδιο και παρουσιάζεται ως μέρος τον τεμαχίου με αριθμό 385, ανήκει στην Αιτήτρια/Εφεσείουσα και συμπεριλαμβάνεται στον τίτλο με αριθμό εγγραφής 1/60104, Τεμάχιο 410, Φύλλο/Σχέδιο 59/09.02.
- (γ) Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου, το οποίο να διατάσσει την ακύρωση από τα μητρώα κα/ή χωρομετρικά σχέδια του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, της εγγραφής της προαναφερόμενης έκτασης γης στο προαναφερόμενο τεμάχιο
- (δ) Διάταγμα και/ή απόφαση τον Δικαστηρίου με την οποία να τροποποιούνται τα χωρομετρικά σχέδια που αφορούν τα πιο πάνω ακίνητα και/ή τεμάχια, ούτως ώστε αυτά να ανταποκρίνονται με την επί τόπου κατάσταση και ειδικώτερα ως προς το σύνορο των πιο πάνω τεμαχίων. (ε) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η τροποποίηση των τίτλων των πιο πάνω ακινήτων, ούτως ώστε αυτά να ανταποκρίνονται με την επί τόπου κατάσταση. (στ) Οποιαδήποτε άλλη ή περαιτέρω θεραπεία και/ή διάταγμα και/ή απόφαση, την οποία το Δικαστήριο Θα Θεωρήσει ως ορθή και δίκαιη να εκδώσει υπό τις περιστάσεις. (ζ) Έξοδα και ΦΠΑ.» Η Έφεση βασίζεται στα άρθρα 58, 80 και 85 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 όπως αυτός τροποποιήθηκε, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Νόμος 14/60) άρθρο 29, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, Κανονισμοί 5, 6, 7, 16 και 17, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.θ.1, 2, 3 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της Έφεσης είναι οι ακόλουθοι: «
- O Διευθυντής πήρε την εν λόγω απόφαση ημερ. 18/3/2011 καθ' υπέρβαση των εξουσιών που του παρέχει ο Νόμος Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κεφ. 224 ως και των τροποποιήσεων του.
- Η εν λόγω απόφαση ημερμ. 18/3/2011 του Διευθυντή είναι παράνομη και/ή εσφαλμένη και/ή αυθαίρετη ως μη βασιζόμενη επί όλων των πραγματικών δεδομένων της υπόθεσης.
- Η απόφαση ημερμ. 18/3/2011 του Διευθυντή δεν είναι και/ή δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη και/ή πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας και/ή από μη επαρκή αιτιολογία και/ή από έλλειψη ρητής αναφοράς στους παράγοντες που λήφθηκαν υπόψη για τη λήψη της απόφασης ημερμ. 18/3/
- Ο Διευθυντής αγνόησε παντελώς την μαρτυρία και/ή τα πραγματικά γεγονότα με τα οποία σχετίζεται η εν λόγω απόφαση ημερμ. 18/3/
- Ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του και/ή άλλως έκαναν και/ή προέβησαν σε λανθασμένες μετρήσεις και/ή εκτιμήσεις και/ή αγνόησαν παντελώς την επιτόπου κατάσταση.
- Ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του και/ή άλλως αγνόησαν παντελώς την επιτόπου κατάσταση η οποία προϋπήρχε προ πολλών χρόνων.
- Η επιτόπια εξέταση που έγινε στις 08/1/2010 από τον Διευθυντή και/ή τους αντιπροσώπους του και/ή άλλως, έγινε με τρόπο αυθαίρετο και/ή λανθασμένο και/ή αντικανονικό.
- Κατά την επιτόπια εξέταση στις 08/1/2010 δεν χρησιμοποιήθηκαν τα ορθά μέσα επίλυσης της διαφοράς και/ή χρησιμοποιήθηκαν λανθασμένα κριτήρια και/ή λανθασμένη μέτρηση.
- Κατά την επιτόπια εξέταση στις 08/1/2010 χρησιμοποιήθηκαν ανεπαρκή και/ή ανακριβή όργανα μέτρησης.
- Κατά την επιτόπια εξέταση στις 08/1/2010 ο Διευθυντής και/ή οι αντιπρόσωποι του και/ή άλλως, δεν χρησιμοποίησαν σταθερά σημεία για την καταμέτρηση επί του εδάφους και/ή χρησιμοποίησαν λανθασμένα σημεία.
- Κατά την επιτόπια εξέταση δεν ακολουθήθηκε η ορθή και/ή κανονική διαδικασία και/ή πρακτική. Ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση ακολουθώντας την ορθή και/ή νενομισμένη διαδικασία και/ή πρακτική.
- Ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την υπό κρίση υπόθεση τηρώντας τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και/ή να εξετάσει αυτή δίκαια.
- H απόφαση ημερ. 18/3/2011 του Διευθυντή είναι εσφαλμένη, αυθαίρετη και στηρίζεται σε πλάνη περί τα πράγματα και/ή σε εσφαλμένα νομικά κριτήρια.
- Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα επιφυλάσσει το δικαίωμα της να βασισθεί και σε άλλους λόγους με ένορκη δήλωση.» Η Έφεση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας. Όπως αναφέρει, είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια ολόκληρου του ακινήτου με αρ. εγγραφής 1/60104, Φύλλο/Σχέδιο 59/09.02.01, Τεμάχιο
- Το εν λόγω τεμάχιο, το οποίο της δωρίθηκε από τη μητέρα της κατά ή περί τις 26/2/1993, προέκυψε από το διαχωρισμό του Τεμαχίου 384 σε άλλα μικρότερα τεμάχια. Το Τεμάχιο 384 διαχωρίστηκε στα τεμάχια 407, 408, 409, 410 και
- Εκτός από το Τεμάχιο 410 της ανήκει επίσης το ½ εξ αδιαιρέτου μερίδιο του τεμαχίου
- Το άλλο μισό ανήκει στην αδελφή της, Δέσποινα Ιωάννου. Οι Καθ' ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητοι (οι «Καθ' ων η Αίτηση») είναι εξ αδιαιρέτου εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του τεμαχίου
- Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι αδελφή της μητέρας της και οι Καθ' ων οι Αίτηση 2 και 3, τέκνα της Καθ' ης η Αίτηση
- Ως προς την επίδικη διαφορά αναφέρει τα ακόλουθα στην παρ. 9 της Ένορκης Δήλωσης της: «Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω ο τοίχος, ο οποίος έχει ανεγερθεί μέσα στο τεμάχιο με αρ. 385, ήτοι των Καθ' ων η Αίτηση, έχει ανεγερθεί περί το έτος 1980 από την μητέρα μου Μαρία Γεωργίου Τσιάκκα, στο δε σημείο όπου ευρίσκεται τώρα ο τοίχος υπήρχαν τα ροθέσια τα οποία χώριζαν τα δύο τεμάχια με αρ. 385 και
- Σε κάποιο στάδιο η μητέρα μου Μαρία Γεωργίου Τσιάκκα τοποθέτησε «ττέλι» και αργότερα αποφάσισε να ανεγείρει τον τοίχο με δικά της έξοδα, όπερ και εγένετο.» Μετά από μια εντελώς κακόπιστη, όπως αναφέρει, αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση για επίλυση συνοριακής διαφοράς, ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (ο «Διευθυντής»), απεφάσισε με απόφαση ημερομηνίας 18/3/2011, ότι ο τοίχος αυτός (και έκταση γης που περικλείει), αποτελεί μέρος του τεμαχίου
- Για τους λόγους που αναφέρονται στην αίτηση, η απόφαση αυτή είναι λανθασμένη. Η προσβαλλόμενη απόφαση ημερ. 18/3/2011, η οποία επισυνάπτεται στην Αίτηση διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «............................................................ Και επειδή κατά την επιτόπια εξέταση διεξήχθηκε χωρομετρική εργασία, μετά που υποδείχτηκε διαφιλονικούμενο μέρος ως προς το κοινό εγγεγραμμένο σύνορο των πιο πάνω ακινήτων, Και επειδή μετά τη διεξαγωγή της χωρομετρικής εργασίας, σας υποδείχτηκε το κοινό εγγεγραμμένο σύνορο των εν λόγω ακινήτων σας, αφού τοποθετήθηκαν τα αναγκαία ορόσημα τα οποία, όπως αναφέρθηκε, είναι προσωρινά και υπόκεινται στην έγκριση του Διευθυντή, Και επειδή η διεξαχθείσα χωρομετρική εργασία έχει ελεγχθεί από το Λειτουργό Χαρτογραφήσεων και διαπιστώθηκε ότι είναι απόλυτα ορθή, Και επειδή οι εγγραφές αρ. 44543 και 60104 που καλύπτουν τα τεμάχια 385 και 410 αντίστοιχα, βασίζονται επί του εν χρήσει Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 59/09.02.01 και συνεπώς η έκταση που καλύπτουν είναι η έκταση των τεμαχίων 385 και 410 με τα οποία συσχετίζονται, όπως προβλέπεται στο άρθρο 50 του Κεφ. 224 και όχι αυτή που τυχόν "κατέχεται" επιτόπου, Γι' αυτό σας ειδοποιώ ότι η διαφορά σας για το σύνορο μεταξύ των πιο πάνω ακινήτων που εξετάστηκε σε επιτόπια έρευνα στις 8/1/2010 έχει διερευνηθεί πλήρως και αποφάσισα ως εξής: Η έκταση γης που σημειώνεται με ΚΟΚΚΙΝΟ και ΚΑΦΕ χρώμα στο σχεδιάγραμμα που επισυνάπτεται, αποτελεί μέρος του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 385 του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 59/09.02.01 σε κλίμακα 1:1000 και είναι μέρος της εγγραφής 44543 στο όνομα των Παρασκευούς Γεωργίου, Πανίκου Αθανάση Στυλιανού και Μαρίας Στυλιανού (αιτητές) .» Η Ένσταση Οι Καθ' ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητοι (οι «Καθ' ων η Αίτηση»), καταχώρισαν ένσταση η οποία βασίζεται στα άρθρα 50, 58, 80 και 85 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 όπως αυτός τροποποιήθηκε, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, στη Δ.48 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «(α) Ο Διευθυντής ενέργησε σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησης) Νόμου Κεφ. 224, και τις σχετικές τροποποιήσεις, στους Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμούς του
- (β) Ο Διευθυντής κατά την έκδοση της απόφασης ημερ. 18/03/2011 βασίστηκε στο εν χρήση σχέδιο με το οποίο εκδόθηκαν οι σχετικοί τίτλοι των επίδικων ακινήτων και τους σχετικούς φακέλους. (γ) Ο Διευθυντής κατά την έκδοση της απόφασης βασίστηκε σε σωστές μετρήσεις και ακολούθησε την ορθή πρακτική και διαδικασία. (δ) Η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου δεόντως (sic) αιτιολογημένη και κατά την έκδοση της και λήφθηκαν υπόψην οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης. (ε) Ο Διευθυντής και/ ή οι αντιπρόσωποι του, κατόπιν επιτόπιας εξέτασης της υπόθεσης προέβησαν στις ορθές μετρήσεις και/ ή έλαβε υπόψη του τα πραγματικά γεγονότα και μαρτυρία. (στ) Οι αιτούμενες αξιώσεις των Αιτητών είναι αυθαίρετες και αυτές δεν βασίζονται στον Νόμο και την σχετική Νομολογία. (ζ) Οι καθ' ων η αίτηση αρνούνται τους εν τη Αίτηση ισχυρισμούς των Αιτητών και ισχυρίζονται πως το επίδικο σύνορο καθορίστηκε με βάση το εν χρήσει χωρομετρικό σχέδιο, και η χωρομετρική εργασία έγινε με σύγχρονα χωρομετρικά όργανα. (η) Η παρούσα αίτηση/ έφεση είναι λανθασμένη και/ ή αντίθετη του νόμου και των κανονισμών και σε αυτή Θα έπρεπε να συμπεριληφθεί και ο Διευθυντής ως διάδικος. (θ) Οι καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους να βασισθούν και να επικαλεσθούν και επιπρόσθετους λόγους με συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις.» Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Καθ' ης η Αίτηση
- Όπως αναφέρει είναι συνιδιοκτήτρια με τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 του ακινήτου με αρ. εγγραφής 44543, τεμάχιο 385, Φύλλο/ Σχέδιο 59/09.02.01, τμήμα 1, ενορία Τσιφλικούδια, Επαρχία Λεμεσού. Το 2004 καταχώρισαν αίτηση για επίλυση συνοριακής διαφοράς. Η απόφαση του Διευθυντή, με την οποία συμφωνεί, εκδόθηκε στις 18/3/
- Το σύνορο, σύμφωνα με την ίδια, καθορίστηκε με βάση τα χωρομετρικά σχέδια και είναι ορθό. Η Αιτιολογημένη Απόφαση Ο Διευθυντής καταχώρισε αιτιολογημένη έκθεση στις 12/5/2011 αφού του επιδόθηκε η Έφεση. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τα ακόλουθα αποσπάσματα: «.........................................................
- Στις 8 Ιανουαρίου 2010 έγινε επιτόπια εξέταση από τον κτηματολόγο Σωτήρη Νικολαΐδη σε συνεργασία με τον χωρομέτρη Νικόλα Παναγή. Παρόντες ήταν η Παρασκευού Γεωργίου, ο Πανίκος Αθανάση Στυλιανού, ο Μιχάλης Κλαδευτηράς (ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Μαρίας Στυλιανού για το τεμάχιο 385) και η Παναγιώτα Μιχάλη Κόμπου για το τεμάχιο
- Κατά την επιτόπια εξέταση διαπιστωθεί ότι υπήρχε συνοριακή διαφορά και μεταξύ των τεμαχίων 385 και 409, το οποίο κατά το ½ μερίδιο ανήκε στην ίδια ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 410, ήτοι της Παναγιώτας Μιχάλη Κόμπου και το άλλο ½ μερίδιο στη Δέσποινα Μάριου Ιωάννου. Μετά το πέρας της χωρομετρικής εργασίας οι ενδιαφερόμενοι υπέγραψαν δήλωση, που αφορούσε φιλική διευθέτηση της διαφοράς του τεμαχίου 385 με το τεμάχιο 410 (τα οποία αφορούσε και η αίτηση ΑΧ 1796/2004). Συμφώνησαν επιπλέον για τη διευθέτηση σχετικά με τη διαφορά του τεμαχίου 385 με το τεμάχιο 409, υπογράφοντας και σχετική δήλωση, συνοδευμένη με σχέδιο για την τελική διευθέτηση των διαφορών μεταξύ των τεμαχίων 385, 410,
- Η Παρασκευού Γεωργίου, όμως, με επιστολή της ημερομηνίας 11 Ιανουαρίου 2010 απέσυρε τη συγκατάθεσή της για την πιο πάνω διευθέτηση.
- Ενόψει των πιο πάνω, ζητήθηκε από τους αιτητές της αίτησης ΑΧ 1796/2004 όπως συμπληρωματικά υποβληθεί αίτηση διαφοράς συνόρων και για τα τεμάχια 385 και 409, πράγμα το οποίο έγινε στις 22 Φεβρουαρίου
- Όσον αφορά την εξέταση της διαφοράς αυτής, ήτοι μεταξύ των τεμαχίων 385 και 409, αποτελεί αντικείμενο της Γενικής Αίτησης αρ. 276/2011, της οποίας η Αιτιολογημένη Απόφαση θα ετοιμαστεί και θα συνυποβληθεί με την παρούσα Αιτιολογημένη Απόφαση.
- Αφού υπεδείχθησαν από τους αιτητές στην αίτηση ΑΧ 1796/2004 το διαφιλονικούμενο μέρος, ο χωρομέτρης προέβηκε σε χωρομετρική εργασία και τοποθέτησε τα ορόσημα που καθορίζουν τη θέση του εγγεγραμμένου κοινού συνόρου των ακινήτων με αριθμό τεμαχίων 385 και 410, Φ/Σχ. 59/09.02.
- Υπεδείχθησαν τρία ορόσημα (A, B, Γ) για τα διαφιλονικούμενα μέρη, τα οποία φαίνονται στα σχεδιαγράμματα που επισυνάπτονται στο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Al - Α
- (Σημείωση: το σημείο B αφορά και τη Γενική Αίτηση 257/11, ενώ το σημείο Γ αφορά μόνο τη Γενική Αίτηση 257/1 1).
- Η Χωρομετρική Εργασία που έγινε, ελέγχθηκε και ετοιμάστηκαν από το λειτουργό χαρτογραφίας του γραφείου μου, τα πιο πάνω σχεδιαγράμματα με ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Al - Α4, καθώς επίσης και σχέδιο σε κλίμακα 1:1000 (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ B).
- Στη συνέχεια, εκδόθηκε η απόφαση μου ημερομηνίας 18 Μαρτίου 2011, η οποία κοινοποιήθηκε σ' όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη με συστημένο ταχυδρομείο στις 21 Μαρτίου 2011, στην οποία επισυνάφθηκαν σχεδιαγράμματα όπου σημειωνόταν με ροζ χρώμα η διαφιλονικούμενη έκταση, η οποία αποτελεί μέρος του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 410 του κυβερνητικού χωρομετρικού σχεδίου 59/09.02.01, σε κλίμακα 1:1000 και είναι μέρος της εγγραφής 60104, στο όνομα της Παναγιώτας Μιχάλη Κόμπου και με κόκκινο και καφέ χρώμα η διαφιλονικούμενη έκταση, η οποία αποτελεί μέρος του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 385 του κυβερνητικού χωρομετρικού σχεδίου 59/09.02.01, σε κλίμακα 1:1000 και είναι μέρος της εγγραφής 44543 στο όνομα της Παρασκευούς Γεωργίου, Πανίκου Αθανάση Στυλιανού και Μαρίας Στυλιανού.
- Τα εγγεγραμμένα εμβαδά των κτημάτων τόσο της Αιτήτριας/Εφεσείουσας όσο και των καθ' ων η Αίτηση/Εφεσιβλήτων δεν επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο από την απόφασή μου ημερομηνίας 18 Μαρτίου 2011, διότι τα εγγεγραμμένα σύνορα των ακινήτων παραμένουν αναλλοίωτα.» Αντεξέταση Εφεσείουσας/ Αιτήτριας Κατά την ακρόαση ζητήθηκε και έγινε μόνο αντεξέταση της Αιτήτριας. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι το ακίνητο της μεταβιβάστηκε το
- Ο τοίχος είχε ανεγερθεί από τη δεκαετία του ΄80 με έξοδα της μητέρας της. Δεν είναι σε ευθεία γραμμή γιατί σε κάποιο σημείο υπήρχε γκαράζ. Χρησιμοποιούσε το χώρο αυτό από τον καιρό που εκδόθηκε ο τίτλος. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε το
- Αρνήθηκε όμως ότι το ακίνητο των Καθ' ων η Αίτηση δεν μπορεί να τύχει διαχωρισμού λόγω της ύπαρξης του εν λόγω τοίχου. Δέχθηκε ότι ήταν παρούσα όταν έγινε η επιτόπια εξέταση, αρνήθηκε όμως ότι συμφώνησε ότι υπήρχε από πλευράς της παράνομη επέμβαση. Αρχικά διόρισε ιδιώτη χωρομέτρη, όμως ανακάλεσε τις οδηγίες της προς αυτόν γιατί ο χωρομέτρης συνομίλησε με την Καθ' ης η Αίτηση
- Δεν διόρισε άλλον λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε. Οι εισηγήσεις των συνηγόρων των διαδίκων Στην αγόρευση της η συνήγορος της Αιτήτριας προώθησε τα ακόλουθα επιχειρήματα: Η ένσταση πάσχει γιατί στη νομική βάση γίνεται μόνο γενική αναφορά στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 και όχι σε συγκεκριμένους κανονισμούς. Ο Διευθυντής δεν δίδει οποιαδήποτε εξήγηση γιατί δεν έλαβε υπόψη του τον υφιστάμενο τοίχο. Στην απόφαση ημερομηνίας 12/5/2011 (παρ. 15 της Έκθεσης) δεν περιέχονται επαρκείς εξηγήσεις για το πώς κατέληξε στην απόφαση του. Ο Διευθυντής δεν αναφέρει τι υποδείξεις έγιναν επί τόπου από τους διαδίκους. Από την πλευρά της, η συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση με αναφορά στην Προκοπίου ν Jacquelin Lesley Ryan, Πολιτική Έφεση 341/2008, 5/9/2012, εισηγήθηκε ότι το βάρος απόδειξης ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη το φέρει η πλευρά της Αιτήτριας. Από τη στιγμή που δεν προσκόμισε μαρτυρία πραγματογνώμονα δεν απέσεισε το βάρος που έφερε. Ως προς τον ισχυρισμό για παρατυπία στην ένσταση, η θέση της ήταν ότι δεν υπάρχει παρατυπία. Οι λόγοι ένστασης είναι ξεκάθαροι. Νομική Πτυχή Παρατυπία στην νομική βάση της Ένστασης Κρίνω σκόπιμο να εξετάσω πρώτα το θέμα ενδεχόμενης παρατυπίας. Στην Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου
(1999)1 ΑΑΔ 366, το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάσισε ότι παράλειψη συμπερίληψης του άρθρου 42 του Περί Δικαστηρίων Νόμου σε αίτηση για παρακοή αποτελούσε παράλειψη που καθιστούσε άκυρη την αίτηση. Στις σελ. 376 - 377 λέχθηκαν τα ακόλουθα από τον Δ. Καλλή: «Διαπιστώνουμε, επομένως, ότι το πιο πάνω άρθρο 42 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τη χορήγηση της επίδικης θεραπείας και η Δ.42Α το δικονομικό δίκαιο. Λαμβανομένης λοιπόν υπόψη της θέσης της νομολογίας (βλ. Μαχλουζαρίδης, πιο πάνω) και του επιτακτικού λεκτικού της Δ.48 θ.1, θεωρούμε ότι η επίκληση του άρθρου 42 ήταν επιβεβλημένη για την έγκυρη στοιχειοθέτηση της επίδικης αίτησης. Ποιες είναι τώρα οι συνέπειες της σχετικής παράλειψης; Με βάση την νομολογία μας (βλ.Μαχλουζαρίδης, πιο πάνω) η παράλειψη καθιστά άκυρη την αίτηση. Ωστόσο έχει προταθεί πως η αίτηση μπορεί να διασωθεί κατ' εφαρμογή των προνοιών της νέας Δ.64 (βλ. τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1995). ... Στην κρινόμενη περίπτωση πρόκειται απλώς για μη συμμόρφωση με τους θεσμούς - την Δ.48 θ.
- Δεν πρόκειται για ουσιώδη ή θεμελιώδη παράλειψη ούτε για παραβίαση βασικών νομικών αρχών. Ακολουθεί πως η σημειωθείσα παράλειψη ισοδυναμεί με παρατυπία η οποία είναι θεραπεύσιμη.» Στις σελ. 377 - 378 της ίδιας απόφασης σημειώθηκαν τα ακόλουθα: «
- Όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς το παράτυπο μέτρο ή έγγραφο παραμένει παράτυπο inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το δικαστήριο δυνάμει της νέας Δ.64 θ.
- Επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της παρατυπίας από το δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν είχε εγερθεί από τους διάδικους.
- Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία.
- Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.64 θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη.
- Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει πλήρως ή μερικώς τη διαδικασία στην οποία έχει σημειωθεί η παρατυπία ή - διαζευκτικά - "να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον."» Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ζήνων Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1 (B) AAΔ 788, τονίστηκε η ανάγκη καταγραφής στην αίτηση του νομικού υποβάθρου επί του οποίου στηρίζεται, από άποψη ουσίας και όχι δικονομίας. Σε εκείνη την υπόθεση κρίθηκε ότι παράλειψη αναφοράς στους κανονισμούς 16 και 18 των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, ήταν δικονομικού και όχι ουσιαστικού δικαίου. Στην προκειμένη περίπτωση ισχύει κάτι ανάλογο. Οι πρόνοιες του ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή τα άρθρα 58 και 80, καταγράφονται στην ένσταση. Συνεπώς η νομική βάση της ένστασης είναι πλήρης και ή δεν πάσχει από ακυρότητα. Πέραν της επισήμανσης αυτής όμως, δεν έχει καταδειχθεί, εν πάση περιπτώσει, οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός της Αιτήτριας από την παράλειψη. Ούτε προέβηκε η Αιτήτρια σε οποιοδήποτε διάβημα σε σχέση με την παράλειψη αυτή. Αντίθετα προχώρησε σε ακρόαση της αίτησης και ήγειρε το θέμα στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Υπό τις περιστάσεις κρίνω αβάσιμη την εισήγηση περί ακυρότητας της ένστασης. Εφαρμοζόμενες αρχές αναφορικά με Εφέσεις με βάση το άρθρο 80 του Κεφ. 224 Οι αρχές που διέπουν τις εξουσίες του Διευθυντή και στη συνέχεια του Δικαστηρίου όταν εξετάζει έφεση, με βάση το άρθρο 80 του Κεφ. 224, έχουν καθοριστεί από τη νομολογία. Στην Αριστοτέλους v. Χ"Κυριάκου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 100 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 108 (Καλλής Δ.): «Ο μηχανισμός για τον έλεγχο της ορθότητας των αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου που εμπίπτουν στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου προσφέρεται από το άρθρο 80 του Κεφ. 224. Οι αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι καλώς θεμελιωμένες. Έχει νομολογηθεί ότι κατά τον καθορισμό του δικαιώματος διόδου ο Διευθυντής έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια. Εκδίδει απόφαση η οποία εμπίπτει εντός της σφαίρας του ιδιωτικού δικαίου. Επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο κατά την αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή πρέπει να εφαρμόζει τις αρχές που διέπουν το δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων ή αποφάσεων που εμπίπτουν εντός της σφαίρας του δημοσίου δικαίου με τη διαφορά πως το Επαρχιακό Δικαστήριο δικαιούται να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του. Ωστόσο το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα αντικαταστήσει εύκολα την δική του διακριτική ευχέρεια με εκείνη του Διευθυντή. Θα υιοθετήσει τέτοια πορεία μόνο εφόσον υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση (βλ. Kafieros (πιο πάνω) σελ. 643, 644, Peyiotis and Another v. Polemides
(1982)1 C.L.R. 442, 450, Λιασίδης v. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ. 185, Αθανάση κ.ά. v. Χατζημάμα κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 208, 210,Σολομώντος v. Παπανεοκλή
(1992)1 Α.Α.Δ. 906, 912, Παύλου κ.ά. v. Νεοφύτου μέσω Κλείτου Καζαφανιώτη ως πληρεξουσίου αντιπροσώπου
(1995)1 Α.Α.Δ. 973, 977. Βλ. και Georghiou v. Hjiphesa
(1970)1 C.L.R. 58).» Στην πρόσφατη απόφαση Αντώνη Χρίστου Χατζησωφρονίου κ.α. ν. Παναγιώτα Ονησιφόρου Δημοσθένους
(2011)1Β ΑΑΔ 885, αφού υιοθετήθηκε το πιο πάνω απόσπασμα, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 894 (Πασχαλίδης Δ.): «Ενόψει των πιο πάνω[1], λόγοι ακύρωσης που λαμβάνονται υπόψη από το Ανώτατο Δικαστήριο για ακύρωση μιας διοικητικής πράξης, όπως για παράδειγμα παράβαση των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης, έλλειψη δέουσας έρευνας, έλλειψη αιτιολογίας, πλάνη περί το νόμο ή τα πράγματα, τυγχάνουν ανάλογης εφαρμογής και σε υποθέσεις όπως την παρούσα. Αναφορικά με την αιτιολογία αυτή επιβάλλεται και από τον Καν. 6 των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Διαδικαστικών Κανονισμών του 1956». Ως προς το βάρος απόδειξης που πρέπει να αποσείσει ο Εφεσείων, τα όσα αναφέρθηκαν στην Κτωρίδη ν. Επάρχου Λεμεσού κ.α.
(2005)1Α ΑΑΔ 541 στη σελ. 549 είναι σχετικά (Χατζηχαμπής Δ., όπως ήταν τότε): «Να παρατηρήσουμε όμως και κάτι άλλο. Όπως τόνισε ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής, με πλήρη επίγνωση των αρχών που διέπουν το θέμα, αν και κατά το δικαστικό έλεγχο που προσφέρει το άρθρο 80 το Δικαστήριο υπεισέρχεται στην ίδια την ουσιαστική ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή και δεν περιορίζεται στην εξωτερική νομιμότητα της, το βάρος είναι στον Εφεσείοντα/Αιτητή να καταδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή, ως του κατ' εξοχήν αρμόδιου στο πράγμα, είναι λανθασμένη, εγχείρημα όχι ευχερές και μέλλον να επιτύχει μόνο αν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που να το στηρίζουν». Σύμφωνα με τη νομολογία, η επί τόπου κατάσταση αναμφίβολα είναι ένα από τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη. Όμως, χωρίς επαρκή λόγο, το στοιχείο αυτό δεν μπορεί να υπερισχύσει των εν χρήσει σχεδίων τα οποία, στις περισσότερες των υποθέσεων, αποτελούν ένα αυθεντικό οδηγό σε υποθέσεις συνοριακών διαφορών. Μόνο όπου καταδειχθεί ότι αυτά είναι λανθασμένα, διαφοροποιείται η σημασία τους (βλ. Χρυσάνθη Ευσταθίου Χαραλάμπους v. Έλενα Κωνσταντίνου
(2010)1Γ ΑΑΔ 1972, σελ. 1977- 1978 με αναφορά στη Ρωσσίδου v. Κυπριανού κ.ά.
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1695 και Ε.Κ. Κατέκος Λτδ v. Διευθυντή Κτηματολογίου κ.ά.
(2003)1 ΑΑΔ 256). Από την ενώπιον μου μαρτυρία προκύπτουν τα εξής μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Η Αιτήτρια, είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 410, του Φ/Σχ. 59/09.02.01, της ενορίας Τσιφλικούδια του Δήμου Λεμεσού, με αρ. εγγραφής
- Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι ιδιοκτήτες του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 385, του Φ/Σχ. 59/09.02.01, της ενορίας Τσιφλικούδια του Δήμου Λεμεσού, με αρ. εγγραφής 44543, 1/3 μερίδιο έκαστος. Οι Καθ' ων η Αίτηση, με την αίτηση ΑΧ 1796/2004 αιτήθηκαν επίλυση συνοριακής διαφοράς με την Αιτήτρια. Στις 8/1/2010, έγινε επιτόπια εξέταση στα πλαίσια της αίτησης ΑΧ 1796/
- Η αποστολή και επάρκεια των ειδοποιήσεων που στάληκαν δεν αμφισβητούνται. Η Αιτήτρια ήταν παρούσα κατά την επιτόπια εξέταση. Η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε στις 18/3/
- Η Αιτήτρια πέραν της αναφοράς στη μαρτυρία της, στην ένορκη δήλωση της, αλλά και κατά την αντεξέταση, ότι ο εν λόγω τοίχος κτίστηκε το '80 από την μητέρα της, δεν προσκόμισε άλλη μαρτυρία περί του λανθασμένου της απόφασης του Διευθυντή. Ούτε προσκόμισε μαρτυρία ειδικού, αφού η ίδια δεν είναι, για να αποδείξει αυτά που ισχυρίζεται. Η θέση της, ότι ο τοίχος είχε ανεγερθεί από το '80 από την μητέρα της δεν αντικρούστηκε με μαρτυρία. Απομένει, επομένως, να εξετάσω κατά πόσο, αποδεχόμενος ότι ο τοίχος ανεγέρθηκε από το '80, η Αιτήτρια έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που έφερε να καταδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη ή ότι αυτή πρέπει να παραμεριστεί για τους λόγους που αναφέρει στην αίτηση της. Σημειώνω ότι οι λόγοι έφεσης επικεντρώνονται ουσιαστικά στο γεγονός ότι ο Διευθυντής δεν έλαβε καθόλου υπόψη του την επιτόπου κατάσταση, την ύπαρξη δηλαδή του τοίχου που είχε ανεγερθεί. Ο τοίχος, σύμφωνα με την Αιτήτρια, αποτελεί το πραγματικό σύνορο των ακινήτων. Οι λόγοι έφεσης 2, 3, 4 και 6 αφορούν ισχυρισμούς ότι ο Διευθυντής δεν έλαβε υπόψη του τα πραγματικά δεδομένα των ακινήτων. Οι λόγοι 5, 7, 8, 9 και 10 αφορούν ισχυρισμούς για εσφαλμένες μετρήσεις και οι λόγοι 1, 11, 12 και 13 αφορούν το εσφαλμένο της ακολουθητέας διαδικασίας. Στην Προκοπίου ν Jacquelin Lesley Ryan, Πολιτική Έφεση 341/2008, 5/9/2012, κρίθηκε ότι η κτηματολογική εργασία είναι εξειδικευμένη. Αμφισβήτηση της μπορούσε να γίνει με την παρουσίαση αναλόγου βαρύτητας πραγματογνωμοσύνης. Στην προκειμένη περίπτωση αυτό δεν έχει γίνει. Ενώ στην ένορκη δήλωσή της η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι έλαβε γνώμη ιδιώτη χωρομέτρη για το εσφαλμένο της χωρομετρικής εργασίας που έγινε, δεν παρουσίασε σχετική μαρτυρία επί του ζητήματος. Αντίθετα προφορικά κατά την αντεξέταση της προέβαλε προφάσεις και δικαιολογίες για τη μη προσκόμιση της μαρτυρίας του. Επομένως οι λόγοι έφεσης 5, 7, 8, 9 και 10 δεν έχουν τεκμηριωθεί, είναι αβάσιμοι και απορρίπτονται. Οι λόγοι έφεσης 2, 3, 4 και 6 είναι επίσης αβάσιμοι. Δεν έχει καταδειχθεί ότι ο Διευθυντής στηρίχθηκε σε λανθασμένα σχέδια αλλά ούτε ότι τα υφιστάμενα κτηματολογικά σχέδια ήταν λανθασμένα. Αν η Αιτήτρια θεωρούσε ότι τα εν χρήσει σχέδια ήταν εσφαλμένα, ότι δηλαδή η ύπαρξη του τοίχου δημιουργούσε δεδομένα που λανθασμένα δεν περιέχονταν στις αντίστοιχες εγγραφές και σχέδια, τότε έπρεπε να προβεί σε διαβήματα δυνάμει του Άρθρου 61 ώστε να εντοπιστεί το λάθος και να διορθωθεί (βλ. Πίτσα Είκοσι ν Αργυρίδη
(2012)1Β ΑΑΔ 1859,1865). Το Κτηματολόγιο για επίλυση της συνοριακής διαφοράς δυνάμει του Άρθρου 58, όφειλε να εφαρμόσει το εν χρήσει επίσημο σχέδιο, πράγμα το οποίο, όπως φαίνεται στην παρούσα περίπτωση, έπραξε. Σε κάθε περίπτωση δεν έχει καταδειχθεί ότι τα εν χρήσει σχέδια είναι εσφαλμένα. Όπως φαίνεται από την παράγραφο 15 της αιτιολογημένης Έκθεσης του Διευθυντή, η θέση του είναι ότι τα εγγεγραμμένα εμβαδά των κτημάτων, τόσο της Αιτήτριας όσο και των καθ' ων η Αίτηση, δεν επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο από την απόφασή του διότι τα εγγεγραμμένα σύνορα των ακινήτων παραμένουν αναλλοίωτα. Η συνήγορος της Αιτήτριας εισηγήθηκε ότι αυτό δεν αποτελεί επαρκή αιτιολογία. Διαφωνώ. Είναι φανερό ότι με τη χωρομέτρηση που έγινε επιβεβαιώθηκε επί τόπου το σύνορο των ακινήτων. Εφαρμόστηκαν τα επίσημα σχέδια. Όπως ανέφερα, η μαρτυρία της δεν κατέδειξε ότι τα σχέδια είναι εσφαλμένα. Υπό τις περιστάσεις η απόφαση είναι αρκούντος αιτιολογημένη. Στην απουσία οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που να καταδεικνύει σφάλμα στην ακολουθητέα διαδικασία, οι λόγοι έφεσης 1, 11, 12 και 13 κρίνονται αβάσιμοι. Κατάληξη Ως εκ τούτου η Έφεση απορρίπτεται με έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. (Υπ.) ............... Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Appeal against decision of Director of Lands and Surveys Αναφορά: Αστικά/Έφεση κατά απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας [1] Αναφέρεται στο απόσπασμα της Αριστοτέλους v. Χ"Κυριάκου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 100 που καταγράφεται πιο πάνω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο