← Κύπρος

GALERMOS TRADING LTD ν. SEMORIAN INVESTEMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 706/15, 11/6/2015

GALERMOS TRADING LTD ν. SEMORIAN INVESTEMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 706/15, 11/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A154 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 706/15 Μεταξύ: GALERMOS TRADING LTD, εκ Λεμεσού Εναγόντων -και-

  1. SEMORIAN INVESTEMENTS LTD, εκ Λεμεσού
  2. VLADIMIR RYABOKON, εκ Ρωσίας
  3. DMITRY RYABOKON, εκ Ρωσίας Εναγομένων ----------------------------------- Αίτηση ημερ. 20.2.22015 11 Ιουνίου 2015 Για ενάγοντες-αιτητές: κ. Σ. Πίττας με κ. Αλεξόπουλο για Σωτήρης Πίττας & Σία ΔΕΠΕ Για Proteas Management Ltd-καθ' ων η αίτηση: κ. Τ. Παντελή με κα Περικλέους για Ανδρέας Μ. Σοφοκλέους & Σια ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα και η εναγόμενη 1 είναι Κυπριακές εταιρείες, με τελικούς δικαιούχους τον Gennadiy Bologyubov (της ενάγουσας) και τους εναγόμενους 2 και 3 (της εναγόμενης 1). Οι δυο εταιρείες (ενάγουσα και εναγόμενη 1) ήταν μέτοχοι κατά 75% και 25%, αντίστοιχα, της Ρωσικής εταιρείας Close Joint Stock Company Elite Holding (στη συνέχεια "Elite Holding"). Είναι η θέση της ενάγουσας πως οι εναγόμενοι 1, 2 και 3, χρησιμοποιώντας πλαστογραφημένα έγγραφα, κατάφεραν να μεταβιβάσουν το 75% των μετοχών της Elite Holding, που ήταν ιδιοκτησία της ενάγουσας, στο όνομα του εναγόμενου
  4. Η εναγόμενη 1 μεταβίβασε και το δικό της ποσοστό στο όνομα του εναγόμενου 3 κατά τρόπο που ο εναγόμενος 3 κατέστη αποκλειστικός ιδιοκτήτης της Elite Holding. Πάντοτε με βάση την εκδοχή της ενάγουσας, οι εναγόμενοι, πέρα από την ανωτέρω δόλια μεταβίβαση και τη συνωμοσία που τους αποδίδεται, μετέτρεψαν την Elite Holding, από κλειστή συμμετοχική εταιρεία σε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και την μετονόμασαν σε LLC "City-Holding", αυξάνοντας το εκδομένο μετοχικό της κεφάλαιο από 10.000,00 σε 50.000,00 Ρωσικά ρούβλια. Οι ανωτέρω αδικοπραξίες και αλλαγές έλαβαν χώρα τον Οκτώβριο του 2014 και περιήλθαν στην αντίληψη της ενάγουσας τον Ιανουάριο του
  5. Αυτά, ανάμεσα σε άλλα, αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Oleg Gninenko που υποστηρίζει αίτηση της ενάγουσας ημερομηνίας 20.2.2015 για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων, στα πλαίσια της αγωγής που καταχώρισε την ίδια ημερομηνία εναντίον των εναγομένων 1, 2 και
  6. Όπως υποστηρίζει, η περιουσία της Ρωσικής εταιρείας Elite Holding ανερχόταν σε 70 εκατομμύρια δολάρια. Με τις αδικοπραξίες που διέπραξαν οι εναγόμενοι σε βάρος της ενάγουσας, της προκάλεσαν ζημιές ύψους 53 περίπου εκατομμυρίων δολαρίων. Με την αναφερθείσα αγωγή η ενάγουσα διεκδικεί από τους εναγόμενους το υπό αναφοράν ποσό των 53 εκατομμυρίων δολαρίων Αμερικής. Όπως πιο πάνω αναφέρεται, η ενάγουσα αποτάθηκε στο Δικαστήριο (μονομερώς), επιδιώκοντας την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 1, 2 και 3, συμπεριλαμβανομένων μετοχών ή οποιωνδήποτε μεριδίων συμμετοχής τους σε άλλες εταιρείες, μέχρι του ποσού που διεκδικείται με την αγωγή, δηλαδή του ποσού των 53 εκατομμυρίων δολαρίων. Με την ίδια αίτηση ζήτησε την έκδοση διαταγμάτων αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal εναντίον της εταιρείας Proteas Management Ltd - στη συνέχεια "Proteas" -(παράγραφος 7 του παρακλητικού της αίτησης). Το Δικαστήριο, για τους λόγους που αναφέρονται στην ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 27.2.2015, έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης στους εναγόμενους και στην εταιρεία "Proteas", ώστε να πάρει τη μορφή δια κλήσεως. Παρενθετικά σημειώνεται ότι η εταιρεία "Proteas" είναι εταιρεία παροχής υπηρεσιών του δικηγορικού οίκου Ανδρέα Σοφοκλέους. Η αίτηση επιδόθηκε στους εναγόμενους 1, 2 και 3, με τον τρόπο που καθορίστηκε στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, οι οποίοι παρέλειψαν να εμφανιστούν και στις 6.3.2015 το Δικαστήριο εξέδωσε τα προσωρινά διατάγματα παγοποίησης των περιουσιακών τους στοιχείων, όπως ζητούντο με τα παρακλητικά 1 - 6 της αίτησης. Η "Proteas" εκπροσωπήθηκε στη διαδικασία και αφού δήλωσε την ένσταση της στην έκδοση του διατάγματος, καταχώρισε γραπτή ένσταση υποστηρίζοντας πως δεν δικαιολογείται η έκδοση των διαταγμάτων αποκάλυψης για τους ακόλουθους, κυρίως, λόγους: (α) Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδώσει διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal εναντίον της γιατί δεν είναι διάδικος στην αγωγή. (β) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  7. (γ) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγμάτων της μορφής Norwich Pharmacal. (δ) Τυχόν έκδοση των διαταγμάτων θα προκαλέσει αδικία και καταπίεση στην εταιρεία "Proteas". Και (ε) Η καθ' ης ("Proteas") δεσμεύεται με την αρχή της εμπιστευτικότητας να μην αποκαλύψει τις ζητούμενες πληροφορίες οι οποίες περιήλθαν στην γνώση τους με την ιδιότητα τους ως επαγγελματίες παροχείς υπηρεσιών. Με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων με παραπομπές στην πλούσια επί των εγειρομένων ζητημάτων Κυπριακή και ξένη νομολογία. Ο συνήγορος της ενάγουσας υποστήριξε πως πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που καθιερώθηκαν από τη νομολογία για έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων αποκάλυψης ως συμπληρωματικών (ancillary) των διαταγμάτων παγοποίησης που έχουν εκδοθεί εναντίον των εναγομένων. Εισηγήθηκε πως, με βάση το αποδεικτικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με την αίτηση, έχει καταδειχθεί η διάπραξη αδικοπραξιών από τους εναγόμενους 1, 2 και 3, οι οποίοι απέσπασαν με απάτη από την ενάγουσα το 75% των μετοχών που κατείχαν στην Elite Holding, η αξία των οποίων υπολογίζεται σε 53 εκατομμύρια δολάρια. Η καθ' ης η αίτηση ("Proteas") ως εταιρεία παροχής υπηρεσιών αναμείχθηκε, κατά την εισήγηση του συνηγόρου, πιθανότατα αθώα, στις πιο πάνω αδικοπραξίες. Η έκδοση των διαταγμάτων, επεσήμανε ο συνήγορος, είναι αναγκαία και απαραίτητη προκειμένου να καταστούν αποτελεσματικά τα εκδοθέντα διατάγματα παγοποίησης εναντίον των εναγομένων 1 -
  8. Υφίσταται δε ανάγκη για την έκδοση των διαταγμάτων, ώστε οι ενάγοντες να μπορέσουν: (α) να εντοπίσουν (to trace) περιουσιακά στοιχεία των αδικοπραγησάντων εναγομένων, ως υποβοηθητικό (ancillary order) των διαταγμάτων παγοποίησης, (β) να δικογραφήσουν και να αποδείξουν την υπόθεση τους, και (γ) να εντοπίσουν τυχόν άλλους αδικοπραγήσαντες. Αναλύοντας ένα προς ένα τους λόγους ένστασης, υποστήριξε πως είναι όλοι ανεδαφικοί και παρέπεμψε επί του προκειμένου σε αγγλική και κυπριακή νομολογία, τόσο πρωτόδικων αποφάσεων, όσο και αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ο συνήγορος της "Proteas" εισηγήθηκε με τη σειρά του πως η αίτηση δεν δικαιολογείται καθ' όσον αφορά το παρακλητικό της αποκάλυψης, τόσο γιατί δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση διαταγμάτων της μορφής Norwich Pharmacal, όσο και γιατί δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/
  9. Επιπλέον δεν είναι δυνατό να εκδοθούν τα ζητούμενα διατάγματα προς υποβοήθηση των διαταγμάτων παγοποίησης, ενόψει του γεγονότος ότι η "Proteas" δεν είναι διάδικος στην αγωγή. Ακόμα και αν ήθελε φανεί, συμπλήρωσε, πως τέτοια εξουσία παρέχεται στο Δικαστήριο, με βάση τη νομολογία ασκείται με ιδιαίτερη φειδώ και στην περίπτωση που εξετάζουμε δεν δικαιολογείται η ικανοποίηση του αιτήματος. Αναλύοντας με τη σειρά του τους λόγους ένστασης, υποστήριξε, παραπέμποντας σε αγγλική και κυπριακή νομολογία, ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση του διατάγματος. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της έκδοσης διαταγμάτων Norwich Pharmacal έχουν αναλυθεί σε δύο πολύ πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Πρόκειται για τις υποθέσεις Avila Management Services Limited κ.ά. v. Frantisek Stepanek κ.ά., Π.Ε. 54/12, ημερομηνίας 27.6.2012 και η πιο πρόσφατη Penderhill Holdings Limited κ.ά. ν. Κλουκίνα, ECLI:CY:AD:2014:A21, Π.Ε. 319/11, ημερομηνίας 13.1.
  10. Όπως υποδεικνύεται, με αναφορά στη γνωστή υπόθεση Mitsui & Co Ltd v. Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)EWHC 625, οι προϋποθέσεις εξέτασης και έκδοσης διαταγμάτων Norwich Pharmacal είναι οι ακόλουθες τρεις:
  1. Θα πρέπει να έχει λάβει χώρα, ή κατ' ισχυρισμόν, να έχει λάβει χώρα μια αδικοπραξία από ένα τελικό αδικοπραγούντα.
  2. Πρέπει να διαπιστώνεται ανάγκη για την έκδοση του διατάγματος, ώστε να είναι δυνατή η έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντα.
  3. Το πρόσωπο εναντίον του οποίου επιδιώκεται η έκδοση πρέπει να έχει αναμιχθεί κατά τρόπο που να έχει διευκολύνει την αδικοπραξία και να είναι σε θέση ή πιθανό να είναι σε θέση να παρέχει τις αναγκαίες πληροφορίες που θα καταστήσουν δυνατή την έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγήσαντα. Το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με φειδώ. Το ακόλουθο απόσπασμα από τη σελίδα 6 της αναφερθείσας απόφασης στην υπόθεση Avila Management Ltd, είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικό: «Βεβαίως, η δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος τελεί πάντοτε υπό την αίρεση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου το οποίο δεν θα ικανοποιήσει το αίτημα εάν οι πληροφορίες μπορούν να ληφθούν με κάποιο άλλο διαθέσιμο τρόπο ή το Δικαστήριο δεν πεισθεί ότι υπάρχει πράγματι πρόθεση έγερσης αγωγής εναντίον του αδικοπραγούντος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα ζυγίσει παράγοντες όπως τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς του κατ' ισχυρισμό αδικοπραγούντος, (Interbrew SA v. Financial Times Ltd The Times 4.1.2002). Το ζητούμενο δεν είναι η ευκολία ή η επιθυμία λήψης των πληροφοριών, αλλά η αναγκαιότητα του όλου εγχειρήματος. Εάν υπάρχουν γεγονότα τα οποία χρήζουν διερεύνησης κατά τη δίκη, δεν θεωρείται πρέπον να εκδοθεί διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal επί αιτήματος πριν την ίδια τη δίκη. Το διάταγμα δεν αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση της λήψης στοιχείων για σκοπούς περιέργειας.» Bασικό χαρακτηριστικό της ομώνυμης απόφασης (Norwich Pharmacal Co and Others v. Customs and Excise
(1973)2 All E.R. 943), η οποία καθιέρωσε την έκδοση των διαταγμάτων της υπό εξέταση φύσης, είναι η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος για αποκάλυψη στοιχείων και πληροφοριών και από αθώα μέρη. (Βλ. επίσης Bunkers Trust Co v. Shapira
(1980)1 W.L.R. 1274). Όσον αφορά την εμπιστευτικότητα των πληροφορικών, θέμα που εγείρεται και στην παρούσα υπόθεση με την ένσταση, έχει διασαφηνιστεί πως υπερέχει το δημόσιο συμφέρον έναντι της εμπιστευτικής σχέσης τράπεζας-πελάτη ή/και παροχέα υπηρεσιών-πελάτη (βλ. Penderhill, πιο πάνω). Στην εξεταζόμενη υπόθεση το διάταγμα δεν αποσκοπεί στην εξασφάλιση πληροφοριών, προκειμένου να καταστεί εφικτή η καταχώριση αγωγής εναντίον αδικοπραγήσαντα. Τα ζητούμενα διατάγματα στοχεύουν στην υποβοήθηση της αιτήτριας ώστε να καταστήσουν αποτελεσματικά τα διατάγματα παγοποίησης. Εν προκειμένω, δηλαδή, ο σκοπός των διαταγμάτων αποκάλυψης είναι επικουρικός και υποβοηθητικός των διαταγμάτων παγοπίησης. Η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση τέτοιων διαταγμάτων (ancillary), ακόμη και εναντίον τρίτων προσώπων που δεν είναι διάδικοι, έχει αναγνωριστεί από τη Νομολογία. (Βλ. A & Another v. C and Others
(1981)2 W.L.R. 629, A.J. Bekhor & Co v. Bilton
(1981)QB 923, Ashianti v. Kashi
(1987)QB 888). Έχει, περαιτέρω, υποδειχθεί ότι η έκδοση επικουρικών διαταγμάτων αποκάλυψης της φύσης Norwich Pharmacal, πρέπει να εκδίδονται μετά από πολλή περίσκεψη και με ιδιαίτερη φειδώ. Η έκδοση διαταγμάτων της φύσης αυτής δικαιολογείται στις περιπτώσεις εκείνες όπου κρίνεται απαραίτητο, προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των ουσιαστικών δικαιωμάτων. Τέτοια ήταν η προσέγγιση της Τ. Ψαρά, Π.Ε.Δ., όπως ήταν τότε, στην υπόθεση Divino Distribution LLP v. CP Media (Cyprus) Ltd, Αρ. Αγ. 4250/2013 Ε.Δ. Λεμεσού, ημερομηνίας 20.6.2014, έχοντας καθοδήγηση από τις αναφερθείσες Αγγλικές αυθεντίες A.J. Bekhor v. Bilton και Ashianti v. Kashi). Η πιο πάνω προσέγγιση βρίσκει απόλυτα σύμφωνο και το παρόν Δικαστήριο. Έχοντας εξετάσει την αίτηση υπό το πρίσμα των πιο πάνω νομικών αρχών και αφού έλαβα υπόψη όλα τα δεδομένα της υπόθεσης, κρίνω πως η περίπτωση δεν είναι κατάλληλη, ώστε να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου προς όφελος της αιτήτριας. Η αιτήτρια έχει εξασφαλίσει δραστικότατα διατάγματα εναντίον των εναγομένων 1, 2 και 3 με τα οποία έχουν παγοποιηθεί όλα τα περιουσιακά τoυς στοιχεία μέχρι του ποσού των $53 εκατομμυρίων, που διεκδικεί με την αγωγή της. Δεν θεωρώ πως είναι αναγκαίο να διαταχθούν οι παροχείς υπηρεσιών των εναγομένων 1, 2 και 3 ("Proteas") να αποκαλύψουν τις πληροφορίες που ζητούνται με το παρακλητικό 7 της αίτησης, προς υποβοήθηση της αποτελεσματικότητας των εκδοθέντων διαταγμάτων παγοποίησης. Από την άλλη, η ενάγουσα, φαίνεται να έχει όλα τα στοιχεία για την προώθηση της αγωγής εναντίον όσων φέρονται να έχουν αδικοπραγήσει εις βάρος της, εξ ου και καταχώρισε την πιο πάνω αγωγή. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Nikiton v. Rishards Butler
(2007)EWHC 173 (QB) τα διατάγματα της μορφής Norwich Pharmacal (είτε ως επικουρικά είτε ως Norwich) δεν εκδίδονται για να βοηθήσουν τον αιτητή να τελειοποιήσει την υπόθεση του. Για τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση, καθόσον αφορά το Παρακλητικό 7, αποτυγχάνει και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των καθ' ων ("Proteas"), όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Διάταγμα Norwich Pharmacal cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.