INTERSPUTNIK INTERNATIONAL ORGANIZATION OF SPACE COMMUNICATIONS ν. ALRENA INVESTMENTS LTD (ex PLANETSKY (CY) LTD, Αίτηση Αρ.: 514/2013, 17/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A164 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ Αίτηση Αρ.: 514/2013 Εις ότι αφορά τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 203, 209, 210, 211, 212, ,213, 214, 215, 216, 217, 218, 222 και 226. Και Σε ότι αφορά την Εταιρεία ALRENA INVESTMENTS LTD (ex PLANETSKY (CY) LTD - HE 153579), εγγεγραμμένο γραφείο John Kennedy, Iris House, 3ος όροφος, 3106 Λεμεσός, Κύπρος. ΑΙΤΗΣΗ από την INTERSPUTNIK INTERNATIONAL ORGANIZATION OF SPACE COMMUNICATIONS, από τη Ρωσία. ------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 17.6.2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Πελεκάνου και κα Καμάρη για Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η αίτηση: κ. Θρασυβούλου για Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση ημερ. 15.5.15 για Αντεξέταση του Ανδρέα Γιωρκάτζη Ενόρκως Δηλούντος στην Ένορκο Δήλωση η οποία συνοδεύει την τροποποιημένη Ένσταση της Καθ ης η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση) Με την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, η οποία στηρίζεται μεταξύ άλλων στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 203, 209 - 218, 222 και 226, η Αιτήτρια Εταιρεία, εξαιτείται την έκδοση Διατάγματος Εκκαθάρισης της καθ ης η αίτηση εταιρείας και Διάταγμα σύμφωνα με το οποίο να διορίζεται ως εκκαθαριστής της εταιρείας ο Επίσημος Παραλήπτης. Όπως ειδικότερα αναφέρεται στην αίτηση, το αίτημα για εκκαθάριση της Καθ' ης η αίτηση Εταιρείας στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι αυτή είναι αναξιόχρεη και/ή ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, λόγω του ότι οφείλει στην Αιτήτρια δυνάμει Συμφωνίας ημερομηνίας 1/8/2008 το ποσό των Δολαρίων Αμερικής 1,844,125.- ισάξιο σε €1.397.276.- Σύμφωνα με την Αιτήτρια το εν λόγω χρέος έχει ήδη επιβεβαιωθεί ότι οφείλεται από Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού - Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Επίσης οφείλονται στην Αιτήτρια τα έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν από το πιο πάνω Διαιτητικό Δικαστήριο για το ποσό των €28.941,15σ. Πέραν των πιο πάνω η Αιτήτρια επέδωσε στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ'ης η αίτηση στις 20.9.13 γραπτή απαίτηση ημερ. 16.9.13 με βάση το Άρθρο 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 υπογραμμένη από την Αιτήτρια με την οποία καλούσε την Καθ' ης η αίτηση να εξοφλήσει το χρέος της εντός 21 ημερών, αλλά αυτή εξακολουθούσε μετά την παρέλευση του εν λόγω χρονικού διαστήματος να παραλείπει να πληρώσει ή ικανοποιήσει το χρέος της ή μέρος τούτου ή να προτείνει οποιοδήποτε άλλο τρόπο αποπληρωμής ή να προτείνει άλλο λογικό τρόπο εξασφάλισης του ποσού. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης συνοδευόμενης από ένορκη δήλωση του Ανδρέα Γιωρκάτζη και στην συνέχεια με άδεια του Δικαστηρίου τροποποιήθηκε η Αίτηση και καταχωρήθηκε τόσο η τροποποιημένη Αίτηση όσο και τροποποιημένη Ένσταση συνοδευόμενη και πάλι από ένορκο δήλωση του Ανδρέα Γιωρκάτζη, στην οποία εκτίθενται οι θέσεις και λόγοι ένστασης από μέρους της Καθ ης η αίτηση. Στις 20.4.15 η Αίτηση ήταν ορισμένη για Ακρόαση. Όπως προκύπτει από το πρακτικό του Δικαστηρίου προτού ξεκινήσει η διαδικασία της Ακρόασης οι συνήγοροι είχαν ερωτηθεί από το Δικαστήριο κατά πόσο έχουν συμφωνήσει στον τρόπο διεξαγωγής της Ακροαματικής διαδικασίας και αμφότεροι συνήγοροι δήλωσαν ότι έχουν συμφωνήσει όπως η Ακρόαση της Αίτησης γίνει επί τη βάση προφορικής μαρτυρίας, όπως είχαν άλλωστε δηλώσει και σε προηγούμενη ημερομηνία όπου ήταν ορισμένη η Αίτηση. Το Δικαστήριο έχοντας υπόψη ότι οι συνήγοροι συμφώνησαν και καθόρισαν τον τρόπο διεξαγωγής της αλλά και στην απουσία ειδικών Κανονισμών που να προνοεί ρητά τον τρόπο διεξαγωγής της Ακρόασης Αίτησης Εκκαθάρισης, ενέκρινε την διεξαγωγή της Ακροαματικής διαδικασίας με βάση προφορική μαρτυρία. Από πλευράς Αιτήτριας έδωσε προφορική μαρτυρία η Elina Morozova καταθέτοντας γραπτή δήλωση (Τεκμήριο Α) και αντεξετάστηκε από τον συνήγορο της Καθ ης η Αίτηση. Η συνήγορος της Αιτήτριας δήλωσε μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της πιο πάνω μάρτυρος ότι δεν έχει άλλους μάρτυρες και έκλεισε την παρουσίαση της υπόθεσης της. Η Αίτηση στη συνέχεια ορίστηκε για συνέχιση στις 18.5.15 αλλά αναβλήθηκε λόγω του ότι στις 15.5.15 η Αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα ενδιάμεση Αίτηση ζητώντας Διάταγμα για αντεξέταση του ομνύοντος στην ένσταση. Η υπό εξέταση Αίτηση βασίζεται νομικά στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στη Δ.37, Δ.38, Δ.39, στη Δ.48 θθ 1-4, 8 και 9 και Δ.64, στον Περί Εταιρειών Νομο Κεφ. 113 και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 203, 209 - 218, 222 και 226, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, στους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς 1933 -38, στην πρακτική και στις γενικές και συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου, στη Νομολογία, στο δίκαιο και στις αρχές της επιείκειας και στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα τα οποία στηρίζουν την Αίτηση είναι εμφανή από την Ένορκο Δήλωση του Σπύρου Ιγνατίου η οποία συνοδεύει την Αίτηση και εις την οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: 1. Γνωρίζει καλά τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής από πληροφορίες που έλαβε από τους Αιτητές αλλά και τους δικηγόρους που χειρίζονται προσωπικά την υπόθεση και αποκαλύπτει την πηγή των γνώσεων του όπου δεν γνωρίζει τα γεγονότα προσωπικά. Είναι κατάλληλα εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. 2. Ο λόγος για τον οποίο η παρούσα ένορκος δήλωση δεν υπογράφεται από τα άτομα που έχουν άμεση γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση συνίσταται στο γεγονός ότι η αίτηση την οποία η παρούσα υποστηρίζει άπτεται αμιγώς νομικών θεμάτων. 3. Εξ' όσων πληροφορείται από τους δικηγόρους που χειρίζονται προσωπικά την υπόθεση, είναι αναγκαία και απαραίτητη για την έκβαση της υπόθεσης η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα Αντρέα Γιωρκάτζη σε ότι αφορά γενικά στους ισχυρισμούς που έθεσε στην ένορκο τους δήλωση ημερομηνίας 18.11.2014 αλλά και κυρίως σε ότι αγορά στους ισχυρισμούς που έθεσε στις παραγράφους υπ' αριθμόν 1, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 13, 14 και 15 της εν λόγω ενόρκου δηλώσεως. 4. Οι λόγοι για τους οποίους είναι απαραίτητη η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος αναφορικά με το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του ημερομηνίας 18.11.2014, συνίσταται στο ότι είναι απαραίτητο να ξεκαθαριστούν τα γεγονότα που έλαβαν χώρα για την ορθότερη και καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. 5. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση ημερομηνίας 18.11.2014 περιλαμβάνονται ανακρίβειες που πρέπει να διευκρινιστούν και εγείρονται ισχυρισμοί οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Γίνεται γενικά μία προσπάθεια να παραπλανηθεί το Δικαστήριο σε σχέση με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα και τα οποία γεγονότα είναι απαραίτητο να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. 6. Η παρούσα αίτηση καταχωρείται αφού ολοκληρώθηκε η μαρτυρία από πλευράς της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια συγκεκριμένα παρουσίασε μια μαρτυρία, η οποία υιοθέτησε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης της, κατέθεσε τα σχετικά με την υπόθεση τεκμήρια, κατέθεσε προφορικά ως προς το υπόλοιπο μέρος της κυρίως εξέτασης της και αντεξετάστηκε εκτενώς από το δικηγόρο της Καθ' ης η Αίτηση. Από πλευράς του ο δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση επέλεξε όπως μη παρουσιάσει μαρτυρία και/ή μάρτυρα, ο οποίος θα αναφερθεί στα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την τροποποιημένη ένσταση ημερομηνίας 18.11.2014 καταχωρηθείσα από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση η οποία στηρίζεται στην ίδια νομική βάση με αυτή της Αίτησης και αποτελείται από τους ακόλουθους λόγους ένστασης: 1. Το Δικαστήριο στερείται εξουσίας και/ή εμποδίζεται να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα αντεξέτασης ενόψει της συμφωνίας που έχει επιτευχθεί μεταξύ των διαδίκων και έχει εγκριθεί από το Δικαστήριο αναφορικά με τον τρόπο διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας της αίτησης εκκαθάρισης. Χωρίς επηρεασμό του 1ου λόγου: 2. Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης αντεξέτασης συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (Abuse of the process of the court) ενόψει της συμφωνίας που έχει επιτευχθεί μεταξύ των διαδίκων και έει εγκριθεί από το Δικαστήριο αναφορικά με τον τρόπο διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας της αίτησης εκκαθάρισης. 3. Οι Αιτητές εμποδίζονται στην προώθηση της υπό κρίσης Αίτησης συνεπεία προηγούμενων παραστάσεων και δηλώσεων τους ώστε συντρέχουν περιστάσεις οι οποίες δημιουργούν νομικό κώλυμα(estoppel by conduct/estoppel by record) ή εξ' υποσχέσεως κώλυμα. 4. Δεν τηρούνται και/ή έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. 5. Δεν συντρέχουν οι υπό της νομολογίας καθιερωθείσες αρχές διά την έκδοση διατάγματος ή άδειας για αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντα στην συγκεκριμένη περίπτωση. 6. Δεν αναφέρονται ούτε εξειδικεύονται οποιοιδήποτε λόγοι και/ή οποιοιδήποτε βάσιμοι λόγοι και/ή εξαιρετικές περιστάσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αντεξέτασης. 7. Η αίτηση των Αιτητών είναι καταχρηστική αφού στοχεύει στην συλλογή και συμπλήρωση μαρτυρίας μετά την ολοκλήρωση της προσαχθείσας μαρτυρίας από τους Αιτητές. 8. Το υποβληθέν αίτημα αποτελεί καταχρηστική και/ή κακόπιστη ενέργεια των Αιτητών καθώς επιχειρείται προσπάθεια εκμαίευσης μαρτυρίας (fishing for evidence). 9. Η Ένορκη Δήλωση του Σπύρου Ιγνατίου που υποστηρίζει την αίτηση αντεξέτασης των Αιτητών δεν περιέχει παραδεκτή μαρτυρία και βρίθει ευρημάτων προσωπικής γνώμης που δεν συνιστούν μαρτυρία. 10. Η Ένορκη Δήλωση του Σπύρου Ιγνατίου που υποστηρίζει την αίτηση αντεξέτασης των Αιτητών βρίθει αόριστων αναφορών ακαθάριστου προέλευσης. 11. Η Ένορκη Δήλωση του Σπύρου Ιγνατίου που υποστηρίζει την αίτηση αντεξέτασης των Αιτητών είναι αντικανονική και/ή παράτυπη καθώς αντιβαίνει τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και την Νομολογία. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της Ελπίδας Αγαπίου η οποία υιοθετά και επαναλμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει, συνοπτικά, τα ακόλουθα:
- i)μεταξύ των διαδίκων υπήρξε συμφωνία ως προς την διαδικασία της ακρόασης της αίτησης εκκαθάρισης και συγκεκριμένα συμφωνήθηκε όπως τούτη διεξαχθεί με την προσκόμιση διά ζώσης μαρτυρίας. Η εν λόγω συμφωνία εγκρίθηκε από το Δικαστήριο και η ακροαματική διαδικασία άρχισε με την προσκόμιση μαρτυρίας από την πλευρά των Αιτητών.
- ii)Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης μάρτυρας των Αιτητών και μετά την δήλωση κάποιων παραδεκτών γεγονότων οι Αιτητές έκλεισαν την υπόθεση τους. iii) Ενώ στις 18.5.2015 η αίτηση εκκαθάρισης ήταν ορισμένη για ακρόαση στις 15.5.2015 καταχωρήθηκε η αίτηση αντεξέτασης. Εξ όσων πληροφορείται από τον Νικόλα Θρασυβούλου η αναφορά στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης Ιγνατίου ότι "δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση επέλεξε όπως μη παρουσιάσει μαρτυρία και/ή μάρτυρα, ο οποίος θα αναφερθεί στα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την τροποποιημένη ένσταση ημερομηνίας 18.11.2014", είναι αναληθής αφού όπως προκύπτει και από τον Δικαστηριακό φάκελο οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν κλητεύσει συγκεκριμένο μάρτυρα για να καταθέσει στις 18.5.2015 αναφορικά με γεγονότα που περιλαμβάνονται στην ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση και ιδιαίτερα να καταθέσει έγγραφα που βρίσκονται στην κατοχή του. Κατά την Ακρόαση της Αίτησης οι συνήγοροι κατέθεσαν εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, υιοθέτησαν το περιεχόμενο τους και έδωσαν διευκρινήσεις στο Δικαστήριο εν σχέση με διευκρινιστικά ερωτήματα τα οποία τους είχαν τεθεί από το Δικαστήριο. Έχω μελετήσει με προσοχή τις γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων και για σκοπούς συντομίας δεν θα καταγράψω στην ολότητα τους τις εκατέρωθεν θέσεις τους αλλά πιο κάτω θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνεται αναγκαίο για σκοπούς έκδοσης και αιτιολόγησης της απόφασης μου. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της Αίτησης και των εκατέρωθεν θέσεων των συνηγόρων θα ήταν παράλειψη μου να μην καταγράψω την διαπίστωση μου όπως αυτή προέκυψε από την μελέτη και έρευνα στην οποία προέβηκα για τα επίδικα ζητήματα της παρούσας ενδιάμεσης Αίτησης. Παρ'ολο όπου Αιτήσεις Εκκαθάρισης εκδικάζονται συχνά στα Δικαστήρια δεν έχει μέχρι σήμερα καθιερωθεί και θεσπιστεί εναρμονισμένη και ομοιόμορφη διαδικασία. Προκύπτει, κυρίως από πρωτόδικες αποφάσεις αδελφών Δικαστών μου, ότι κάποιες Αιτήσεις εκδικάζονται με βάση τις Ένορκες Δηλώσεις οι οποίες καταχωρούνται προς υποστήριξη της Αίτησης και Ένστασης διατηρώντας το δικαίωμα για αντεξέταση με την άδεια του Δικαστηρίου, κάποιες με βάση προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας η οποία περιλαμβάνει κυρίως εξέταση μαρτύρων και αντεξέταση αυτών είτε οι μάρτυρες είναι οι ενόρκως δηλούντες είτε άλλα πρόσωπα τα οποία καλούνται ως μάρτυρες και περιπτώσεις όπου οι διάδικοι περιορίζονται σε αγορεύσεις.. Η Αιτήτρια διατείνεται ότι εφόσον η Καθ ης η αίτηση δεν θα παρουσιάσει τον ενόρκως δηλούντα στην ένσταση για να μαρτυρήσει και θα παρουσιάσει μάρτυρα ο οποίος θα περιοριστεί σε συγκεκριμένα γεγονότα και όχι σε όλα τα γεγονότα τα οποία περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, στερείται του δικαιώματος της να αντεξετάσει επί των θεμάτων που εγείρονται από την ένσταση Περαιτέρω, η κα Πελεκάνου ισχυρίζεται ότι συμφώνησε όπως η Ακρόαση διεξαχθεί με την προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας προυποθέτοντας και την ενάσκηση του δικαιώματος της για αντεξέταση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Προκύπτει περαιτέρω ότι οι δυο πλευρές παρουσιάζουν αντικρουόμενες θέσεις και φαίνεται ότι υπάρχει διαφωνία ως προς τα γεγονότα. Ισχυρίζεται καταληκτικά ότι η μη έγκριση του Αιτήματος της να αντεξετάσει θα ισοδυναμούσε σε εξαναγκασμό της Αιτήτριας να παραδεχτεί τα γεγονότα και ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης για τα οποία δεν θα προσφερθεί μαρτυρία με συνέπεια την μη ορθή και δίκαιη εκδίκαση της αίτησης εκκαθάρισης παραβιάζοντας την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Η κύρια διαφορά η οποία προέκυψε μεταξύ των δυο μερών με βάση τα πιο πάνω είναι από την μια να ισχυρίζεται ο κος Θρασυβούλου ότι κατά πρώτο δεν έχει ακόμα παρουσιάσει την μαρτυρία του και είναι άγνωστο προς την Αιτήτρια τι μαρτυρία θα προσκομιστεί και κατά δεύτερο από την στιγμή όπου καθορίστηκε η διαδικασία να διεξαχθεί με παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας να εμποδίζεται η Αιτήτρια να προωθεί αίτημα της για αντεξέταση το οποίο μπορεί να ζητηθεί μόνο σε περίπτωση όπου η διαδικασία διεξάγεται επί τη βάση ενόρκων δηλώσεων. Ενόψη της πιο πάνω θέσης του ο κος Θρασυβούλου εισηγείται ότι η παρούσα Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Πέραν των πιο πάνω εισηγείται επίσης ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης Διατάγματος αντεξέτασης. Νομική πτυχή Το δικονομικό πλαίσιο εκδίκασης της παρούσας αίτησης εκκαθάρισης Η παρούσα Αίτηση η οποία εξετάζεται, να αναφέρω κατ' αρχάς ότι διαφοροποιείται από τις πρωτόδικες αποφάσεις των υποθέσεων εις τις οποίες παρέπεμψε η κα Πελεκάνου οι οποίες αφορούσαν καθορισμό της διαδικασίας Ακρόασης Αίτησης Εκκαθάρισης, εφόσον η παρούσα Αίτηση εξετάζετε έχοντας ως δεδομένο ότι η ακροαματική διαδικασία η οποία ακόμα διεξάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου καθορίστηκε από τους συνηγόρους με έγκριση του Δικαστηρίου να γίνει με προφορική μαρτυρία και έτσι συνεχίζει η εκδίκαση της. Επομένως θα επικεντρωθώ στο κατά πόσο σε ακρόαση Αίτησης Εκκαθάρισης η οποία διεξάγεται με προφορική μαρτυρία μπορεί να τύχει εφαρμογής η Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για αντεξέταση ενόρκως δηλούντος. Τόσο ο Νόμος Περί Εταιρειών Κεφ. 113 και οι σχετικοί Εταιρικοί Κανονισμοί δεν διευκρινίζουν την διαδικασία η οποία ακολουθείται σε Αίτηση Εκκαθάρισης. Η μόνη καθοδήγηση που παρέχεται από το Άρθρο 213 του περί Εταιρειών Νόμου και ειδικότερα από το πρωτότυπο, αγγλικό, κείμενο του εν λόγω Νόμου, όσον αφορά την εφαρμοστέα δικονομία, συνίσταται στη χρήση του όρου «petition» για περιγραφή της αίτησης που καταχωρείται δυνάμει του άρθρου αυτού. Ακόμα όμως και στον καθορισμένο τύπο του «petition» δεν προνοείται η μορφή τέτοιου Τύπου ο οποίος να χρησιμοποιείται στην πρακτική. Σε τέτοια περίπτωση ελλείψη ειδικής δικονομικής ρύθμισης, το δικαίωμα των πολιτών για αποτελεσματική πρόσβαση στη δικαιοσύνη επιβάλλει ή/και επιτρέπει, κατ' αναλογίαν προς ό,τι λέχθηκε στην Beogradska Banka v. Westacre Investment Inc.
(1999)1 Α.Α.Δ. 124, να «χρησιμοποιούνται οι γνωστές στο δίκαιο διαδικασίες, φτάνει να κατοχυρώνονται τα δικαιώματα όλων των μερών. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας δεν διέπουν άμεσα την περίπτωση, παρέχουν όμως τους μηχανισμούς που μπορεί να χρησιμοποιηθούν.». Παρατηρώ επίσης ότι ο Κανονισμός 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών παραπέμπει στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και πρόσθετα στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς για επίλυση οποιουδήποτε δικονομικού ζητήματος περί εκκαθάρισης εταιρειών, το οποίο δεν επιλύεται στους ίδιους τους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς. Όπως, ειδικότερα, αναφέρθηκε στην υπόθεση Companies Petition 7/1972, Bedros Karaoglanian & Sons Ltd v Hagop Karaoglanian, απόφαση ημερ. 25.10.1974 (πρωτόδικη, Πλήρους Δικαστηρίου υπό Πική, Π.Ε.Δ και Αρτέμη, Ε.Δ) - «Rule 92 of the Companies (Winding Up) Rules 1933, lays down that, in the absence of a special provision being made in the Rules regulating procedural matters, then the Civil Procedure and Bankruptcy Rules on the matter will have application.». Προτού όμως κάποιος προσφύγει στους Θεσμούς περί Πολιτικής Δικονομίας ή στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς όπως αναφέρει ο Κανονισμός 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάρισης) Κανονισμών, το ορθό είναι να προσφεύγει στους περί Εταιρειών Κανονισμούς. Ελλείψει ειδικής ρύθμισης και στους περί Εταιρειών Κανονισμούς για κάποιο ειδικό ζήτημα τότε τυγχάνει εφαρμογής ο Κανονισμός 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών, όπου καθορίζεται ότι: «The Rules of Court for the time being in force relating to civil actions, and the general practice and procedure of the Courts in the Colony (or, in default of local provision, the practice and procedure observed by the Courts in England), shall apply as regards all proceedings in relation to applications to which these rules relate so far as may be practicable, except if and so far as the Law or these rules otherwise provide.». Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω όπου οι περί Εταιρειών Κανονισμοί και οι περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμοί δεν προβλέπουν διαδικασία ή μέσο που δύναται να χρησιμοποιηθεί, το κενό πληρούται με καταφυγή στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς όπως επιβεβαιώθηκε και στην υπόθεση K.M.C. Motors Limited v. Jorephanco Trading And Contracting Company
(1984)1 CLR 390. Στην προκειμένη περίπτωση το αίτημα της Αιτήτριας για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος στην ένσταση εφόσον δεν προβλέπεται ρητά από τον ειδικό Νόμο ή Κανονισμούς μπορεί το κενό να συμπληρωθεί με καταφυγή στην Δ.39 εις ότι αφορά το δικονομικό πλαίσιο του αιτήματος. Η εφαρμογή της εν λόγω διάταξης θα εξεταστεί σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την εξέταση της από το Δικαστήριο. Εφόσον όπως πιο πάνω αναφέρεται δεν προβλέπεται οτιδήποτε άλλο εκτός από τον τύπο της Αίτησης Εκκαθάρισης ότι θα είναι με petition, ρυθμιστικός των διαβημάτων που μπορεί να ληφθούν, και αφορούν τον τύπο της Αίτησης ισχύουν και είναι καθοδηγητικά τα όσα λεχθήκαν στην υπόθεση Τραπεζα Κύπρου v. Dynacon
(1998)1 AAΔ 1978: (η αναφορά σε Νόμο εννοεί τον Νόμο περί Διαιτησίας) «Εφόσον δεν εκδοθεί Διαδικαστικός Κανονισμός, ρυθμιστικός των διαβημάτων που μπορεί να ληφθούν βάσει του Νόμου, το Άρθρο 30 του Νόμου καθιστά, τηρουμένων των αναλογιών, τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας εφαρμοστέους για την υποβολή και εκδίκαση αιτημάτων, θεμελιωμένων στις προνοιές του. Η υποβολή αίτησης, βάσει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, διέπεται από τη Δ.
- Η Δ.48 είναι, κατ' εξοχήν, προσαρμοσμένη στην υποβολή ενδιάμεσων αιτήσεων. Όπως προκύπτει από τους τύπους, οι οποίοι θεσμοθετούνται (Τύπος 45, Τύπος 46), η αίτηση υποβάλλεται στο πλαίσιο υφιστάμενης δικαιοδοσίας. Παρέχεται, όμως, η δυνατότητα προσαρμογής της σε εναρκτήρια αίτηση. Γίνεται πρόνοια σ' αυτούς (τύπους) για τον προσδιορισμό της επιζητούμενης θεραπείας και των γεγονότων στα οποία βασίζεται το αίτημα. Το διαδικαστικό μέσο, το οποίο προβλέπουν οι Θεσμοί για την υποβολή της υπεράσπισης επηρεαζομένου προσώπου, όπως ορίζεται από τη Δ.48, θ.4, είναι η ένσταση, η οποία, όπως ρητά καθορίζεται, μπορεί να υποβληθεί από κάθε πρόσωπο, στο οποίο επιδίδεται η αίτηση και το οποίο φέρει ένσταση σ' αυτή.» Όπως ερμηνεύω την πιο πάνω απόφαση, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι οι πρόνοιες της Δ.48 τυγχάνουν εφαρμογής αναφορικά με τον τύπο της αίτησης αλλά και τον τύπο της ειδοποίησης ένστασης, δίδοντας έτσι εφαρμογή του τύπου που προνοείτε στην Δ.48 αλλά όχι της διαδικασίας η οποία ακολουθείται με βάση την Δ.
- Στην προκείμενη περίπτωση η Αιτήτρια στηρίζει μεταξύ άλλων την Αίτηση της στην Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «
- Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination.
- Affidavits shall be confined to such facts as the witness is able of his own knowledge to prove, but on interlocutory applications an affidavit may contain statements of information and belief, with the sources and grounds thereof. The costs of every affidavit which shall unnecessarily set forth matter of hearsay, or argumentative matter, or copies of or extracts from documents, shall be paid by the party filing the same.» Από το λεκτικό της πιο πάνω Διαταγής διαπιστώνω κατ' αρχάς ότι οι πρόνοιες της δεν εφαρμόζονται αποκλειστικά σε ένορκες δηλώσεις οι οποίες καταχωρούνται σε ενδιάμεσες Αιτήσεις. Ο θ. 1 της Δ.39 αναφέρεται γενικά στην μαρτυρία η οποία δίδεται με ένορκη δήλωση και την εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει την παρουσία του ενόρκως δηλούντος για αντεξέταση. Η πιο πάνω διαπίστωση μου ενισχύεται και από τον θ.2 της Δ.39 όπου γίνεται ειδική αναφορά σε ένορκες δηλώσεις οι οποίες αφορούν ενδιάμεσες Αιτήσεις και σ΄αυτές πρέπει να αναφέρεται η πηγή πληροφοριών του ενόρκως δηλούντος. Η κα Πελεκάνου στήριξε κυρίως την επιχειρηματολογία της ότι η Δ.48 θ. 4
(2)εφαρμόζεται σε Αιτήσεις Εκκαθάρισης παραπέμποντας στην Πρωτόδικη Απόφαση του Ε.Δ. Λευκωσίας στην Αίτηση 473/11 Αναφορικά με την εταιρεία G. Paraskevaides
(1966)Ltd. Κατηγορηματικά αντίθετος ήταν ο κος Θρασυβούλου με την πιο πάνω εισήγηση. Είμαι της άποψης βέβαια ότι η πιο πάνω απόφαση δεν βοηθά ιδιαίτερα την πλευρά της Αιτήτριας εφόσον σε εκείνη την υπόθεση έγινε εκτενής ανάλυση της διαδικασίας ακρόασης Αίτησης Εκκαθάρισης καταλήγοντας ότι η ορθή διαδικασία διεξάγεται με βάση τις ένορκες δηλώσεις ενώ εδώ δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης της διαδικασίας η οποία καθορίστηκε εξ υπαρχής. Δεν μπορώ να αποδεχτώ την εν λόγω εισήγηση της κας Πελεκάνου εφόσον έχοντας υπόψη μου το λεκτικό της απόφασης στην Dynacon ανωτέρω η Δ.48 ρυθμίζει ζητήματα ενδιάμεσων αιτήσεων και ο θ. 4
(2)αναφέρεται σε δικαίωμα αντεξέτασης στα πλαίσια ενδιάμεσης αίτησης. Ούτε υπάρχει λόγος να κατατρέξει κανείς στην Δ.48 επί του προκειμένου ζητήματος εφόσον ως έχω αναφέρει ανωτέρω η Δ.39 τυγχάνει ευρύτερης εφαρμογής καθώς και στην παρούσα Αίτηση Εκκαθάρισης κατ αναλογία του Κανονισμού 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών όπως αναφέρεται ανωτέρω. Οι συνήγοροι δηλώνοντας στο Δικαστήριο πριν την έναρξη της διαδικασίας ότι έχουν συμφωνήσει η διαδικασία να διεξαχθεί επί τη βάση προφορικής μαρτυρίας δεν ανέφεραν τίποτε περισσότερο. Ούτε μπορεί να γίνει δεκτή η θέση της κας Πελεκάνου ότι συμφώνησε όπως διεξαχθεί η ακρόαση με προφορική μαρτυρία προϋποθέτοντας και την ενάσκηση του δικαιώματος αντεξέτασης της προσαχθείσας μαρτυρίας εφόσον πέραν της δήλωσης τους για προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας δεν τέθηκαν οποιεσδήποτε προϋποθέσεις από αμφότερες πλευρές. Ούτε είχε δηλωθεί αναφορικά με ποια ζητήματα της Αίτησης θα παρουσιαζόταν προφορική μαρτυρία. Έχω προβληματιστεί ιδιαίτερα και έχω θέση τον εν λόγω προβληματισμό στον κο Θρασυβούλου, αναφορικά με την βαρύτητα την οποία θα έχει η ένορκος δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση της Καθ ης η αίτηση εάν δεν παρουσιαστεί ο ενόρκως δηλών να μαρτυρήσει είτε άλλο πρόσωπο το οποίο να προωθήσει τα ζητήματα της Ένστασης, όπως διατείνεται η κα Πελεκάνου. Ο κος Θρασυβούλου ανέφερε ότι το αίτημα της κας Πελεκάνου είναι πρόωρο εφόσον έχει κλητεύσει τον Πρωτοκολλητή και δεν έχει αναφέρει ποιους άλλους μάρτυρες θα παρουσιάσει. Παρατηρώντας τα πρακτικά του Δικαστηρίου πράγματι δεν υπάρχει τέτοια δήλωση και δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με την θέση του κ. Θρασυβούλου. Πέραν των πιο πάνω να σημειωθεί ότι η κα Πελεκάνου δεν παρουσίασε τον ενόρκως δηλών στην Αίτηση επομένως δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι θα στερηθεί το δικαίωμα της να αντεξετάσει επί των θεμάτων που εγείρονται στην ένσταση εφόσον δεν είναι γνωστό με τι μαρτυρία θα προωθηθεί η ένσταση της Καθ ης η αίτηση. Περαιτέρω η εισήγηση της κας Πελεκάνου ότι η Καθ ης η αίτηση αποφάσισε να παρουσιάσει μαρτυρία για κάποια από τα γεγονότα της ένορκης δήλωσης δεν μπορεί σε αυτό το σημείο να τεκμηριωθεί κατά πρώτο γιατί η παρουσίαση της υπόθεσης από μέρους της Καθ ης η Αίτηση δεν ξεκίνησε ακόμα και είναι άγνωστο τι μαρτυρία θα προσκομιστεί και κατά δεύτερο δεν έχει τεκμηριωθεί η θέση του Σπύρου Ιγνατίου, ομνύοντος στην Αίτηση, ότι «Από πλευράς του ο δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση επέλεξε όπως μη παρουσιάσει μαρτυρία και/ή μάρτυρα, ο οποίος θα αναφερθεί στα γεγονότα που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την τροποποιημένη ένσταση ημερομηνίας 18.11.2014 καταχωρηθείσα από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση.» Η έκδοση μαρτυρικής κλήσης προς τον Πρωτοκολλητή από μέρους της Καθ ης η αίτηση δεν συνεπάγεται και ότι θα είναι ο μοναδικός μάρτυρας από πλευράς της. Υπογραμμίζω ότι όσο δεσμευτική είναι η διαδικασία η οποία διεξάγεται με βάση προφορική μαρτυρία για την Αιτήτρια άλλο τόσο είναι και για την Καθ ης η Αίτηση. Το πώς θα εξελιχθεί η διαδικασία και πως πιθανό να επηρεαστούν τα δικαιώματα της Αιτήτριας θα εξαρτηθεί από την μαρτυρία την οποία θα προσκομίσει η Καθ ης η Αίτηση και είμαι της άποψης ότι αφορούν θέματα που μπορούν να υποστηριχτούν με τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων μετά το πέρας της δίκης. Επομένως, εις ότι αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα προωθήσει την ένσταση του ο κος Θρασυβούλου ενόψη της δήλωσης ότι η διαδικασία θα διεξαχθεί με προφορική μαρτυρία και πως θα αξιολογηθεί η ένσταση με βάση την μαρτυρία η οποία θα προσκομιστεί δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω ενόψη της αναφοράς του κου Θρασυβούλου ότι ακόμα δεν έχε παρουσιάσει τους μάρτυρες του. Ελλείψη σχετικής καθοδήγησης από την Κυπριακή Νομολογία θεωρώ σχετικό και βοηθητικό αναφορικά με τα πιο πάνω τα λεχθέντα στην υπόθεση Tay Bok Choon ν Tahansan Sdn Bhd [1987] 1 WLR413, όπου ο Lord Templeman εκδίδοντας την απόφαση του Privy Council, είπε τα εξής (σελ. 418-419): «The court [hearing a winding-up petition] cannot give a direction about evidence unless one of the litigants desires such direction to be made. [In England and Wales the position is now different under CPR, r 32.1.][16] Of course a judge may indicate to a petitioner that unless he calls oral evidence or applies to cross-examine the deponents of the opposition so as to prove a disputed fact, his petition is likely to fail. The judge may equally indicate to a respondent that unless he calls oral evidence or applies to cross-examine the petitioner's deponents for the purposes of disproving an allegation made by the petitioner, then the petitioner is likely to succeed. At the end of the day the judge must decide the petition on the evidence before him. If allegations are made in affidavits by the petitioner and those allegations are credibly denied by the respondent's affidavits, then in the absence of oral evidence or cross-examination, the judge must ignore the disputed allegations. The judge must then decide the fate of the petition by consideration of the undisputed facts.». Αυτό που προκύπτει από το πιο πάνω απόσπασμα είναι ότι η Αίτηση θα πρέπει να αποφασιστεί με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία έχει το Δικαστήριο ενώπιον του χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν λαμβάνονται υπόψη οι ένορκες δηλώσεις. Εάν υπάρχουν ισχυρισμοί στην ένορκο δήλωση της Αίτησης και οι εν λόγω ισχυρισμοί αμφισβητούνται από την ένορκο δήλωση της Καθ ης η Αίτηση, τότε στην απουσία προφορικής μαρτυρίας ή αντεξέτασης το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει τα αμφισβητούμενα γεγονότα και να αποφασίσει λαμβάνοντας υπόψη τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα με βάση την όποια μαρτυρία έχει προσκομιστεί αλλά και τις ένορκες δηλώσεις στον βαθμό που τα γεγονότα τα οποία περιέχονται σε αυτές έχουν προωθηθεί από εκατέρωθεν πλευρές. Τα ίδια ισχύουν και αντιστρόφως για την ένσταση και την ένορκο δήλωση που την συνοδεύει. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον κο Θρασυβούλου ότι από την στιγμή όπου η διαδικασία διεξάγεται με προφορική μαρτυρία δεν μπορεί να ζητηθεί Διάταγμα αντεξέτασης εφόσον είμαι της άποψης ότι η αντεξέταση αποτελεί μορφή προφορικής μαρτυρίας, λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά τον καθορισμό της διαδικασίας δεν έγινε οποιαδήποτε πρόνοια περιορίζοντας τέτοιο δικαίωμα. Εφαρμογή της Δ.39 στα γεγονότα της παρούσας Αίτησης Ανεξαρτήτως των πιο πάνω από την στιγμή όπου έχει κριθεί ανωτέρω ότι η Δ.39 μπορεί να τύχει εφαρμογής στην παρούσα διαδικασία θα εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για έγκριση του αιτήματος δυνάμει της Δ.
- Όσον αφορά τις προϋποθέσεις εφαρμογής της Δ.39, στο Ηalsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ.
- κάτω από τον τίτλο «Discretionary power of Court as to evidence» αναφέρονται τα εξής: «Τhe Court has discretionary power of acting upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion." Επίσης στο Annual Practice 1956, όπου συναντάται αντίστοιχη πρόνοια με την δική μας, το O.38, εξηγείται ακριβώς πώς ασκείται αυτή η εξουσία του Δικαστηρίου και τονίζεται στη σελ. 677 κ. επ. ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του Δικαστηρίου στην έκδοση τέτοιου διατάγματος. Είναι πάντοτε θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου λαμβάνοντας υπόψιν τους λόγους για τους οποίους ζητείται. Στην Αίτηση Αρ. 18/2008, Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκκου Χατζηλοϊζου, ημερ. 14/3/2008 εξετάστηκε θέμα απόρριψης αιτήματος για αντεξέταση με βάση την Δ.39, Θ.
- Λέχθηκε, στην εν λόγω απόφαση, ότι «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ιδίου του καθ' ού στην αίτηση, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στην Δ.39,Θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της». Σημαντικοί παράμετροι για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αποτελούν και εδώ το είδος και η φύση της αίτησης και γενικά της διαδικασίας στην οποία αυτή αφορά καθώς και το κατά πόσο η αντεξέταση είναι αναγκαία και προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης υπό την έννοια ότι θα συμβάλει στην αποκρυστάλλωση και διασαφήνιση των ζητημάτων που θα πρέπει να αποφασισθούν στην εν λόγω διαδικασία. Σύμφωνα με την Νομολογία η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει αντεξέταση πρέπει να ασκείται με φειδώ και στις περιπτώσεις εκείνες όπου η αντεξέταση καθίσταται πρόδηλα αναγκαία και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Το βάρος βρίσκεται δε στους ώμους της Αιτήτριας να παραθέσει τέτοιους λόγους, οι οποίοι να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο για τα πιο πάνω ώστε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης. Στην παρούσα περίπτωση η κυρίως αίτηση αφορά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Το Δικαστήριο έχει καθήκον να εξετάσει στην εν λόγω αίτηση τις προϋποθέσεις που θέτει το Κεφ. 113 το βάρος απόδειξης το οποίο φέρει η Αιτήτρια. Κύριο θέμα το οποίο θα εξεταστεί εν τέλει από το Δικαστήριο είναι κατά πόσο η καθ ης η αίτηση εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της σύμφωνα με την Αίτηση Εκκαθάρισης. Η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση της ζητεί την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα για γενικούς λόγους και όπως αναφέρεται στην ένορκο δήλωση του Σπύρου Ιγνατίου για να ξεκαθαριστούν τα γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα. Οι ισχυρισμοί της Καθ ης η αίτηση όπως ανέφερα ανωτέρω έχουν απαντηθεί με την μαρτυρία την οποία προσκόμισε η Αιτήτρια. Το τι ζητείται με την παρούσα αίτηση είναι η διακρίβωση της αξιοπιστίας και της εγκυρότητας των εν λόγω ισχυρισμών. Σε περίπτωση που εγκριθεί το αίτημα της Αιτήτριας, θα έχει ως αποτέλεσμα να καθυστερήσει και να εκτραπεί η διαδικασία και η εκδίκαση της Αίτησης Εκκαθάρισης. Πέραν των πιο πάνω διαπιστώνω ότι τα σημεία επί των οποίων επιθυμεί η κα Πελεκάνου να αντεξετάσει, εάν της διδόταν τέτοια άδεια, εις ότι αφορά τις παρ. 5, 6, 8, 9, 10, 11, 13 και 14 συμφωνώ με τον κ Θρασυβούλου ότι αφορούν θέματα τα οποία έχουν εγερθεί από την ίδια την Αιτήτρια και αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέτασης και αντεξέτασης της μάρτυρος της Αιτήτριας. Παρατηρώ επίσης ότι πλείστες των παραγράφων για τις οποίες ζητείται η αντεξέταση αφορούν την έκδοση της Διαιτητικής απόφασης, την απόρριψη της Αίτησης εγγραφής της και την εκκρεμούσα έφεση, γεγονότα τα οποία κατά την άποψη μου είναι αποδεκτά από την Αιτήτρια. Όσων αφορά τις παρ. 1 και 15 επί των οποίων ζητείται η αντεξέταση κατά πρώτο εις ότι αφορά την ιδιότητα του ενόρκως δηλούντος ως Δικηγόρου είναι κάτι το οποίο αναμένω ήδη να γνωρίζουν οι συνήγοροι της Αιτήτριας και κατά δεύτερο το ότι είναι γραμματέας της Καθ ης η αίτηση προκύπτει από το Τεκμήριο
- Εις ότι αφορά την παρ. 15 παρατηρώ ότι επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Πέραν των πιο πάνω τα όσα αναφέρονται στις πιο πάνω παραγράφους είμαι της άποψης, χωρίς να επισέρχομαι στην ουσία της Αίτησης Εκκαθάρισης, δεν αφορούν γεγονότα τα οποία τείνουν να καταδείξουν κατά πόσο η Καθ ης η αίτηση είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της που αποτελεί και την ουσία της Αίτησης Εκκαθάρισης. Για τους πιο πάνω λόγους και έχοντας υπόψιν μου την αίτηση και τις ενστάσεις, πιστεύω ότι δεν θα πρέπει να ασκήσω την διακριτική ευχέρεια μου υπέρ του αιτήματος της Αιτήτριας και θεωρώ ότι δεν είναι αναγκαία η αντεξέταση όπως ζητείται. Με τα όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω καταλήγω ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός και ικανοποιητικός λόγος για να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος για τους οποίους καταδυκνείεται τέτοια ανάγκη αντεξέτασης έχοντας υπόψη πέραν των πιο πάνω ότι τα θέματα της ένστασης έχουν εγερθεί και απαντηθεί με την μαρτυρία την οποία παρουσίασε η Αιτήτρια αλλά και το γεγονός ότι η Καθ ης η αίτηση δεν παρουσίασε ακόμα μαρτυρία και είναι άγνωστο ποιους μάρτυρες θα παρουσιάσει. Καταλήγοντας στην πιο πάνω απόφαση μου έλαβα υπόψη μου και τις θέσεις της κας Πελεκάνου η οποία ισχυρίζεται ότι θα δημιουργηθεί αδικία στην πλευρά της Αιτήτριας. Κατά την εξέταση των πιο πάνω θεμάτων έχω συνυπολογίσει και αυτό τον παράγοντα καταλήγοντας ότι, όπως άλλωστε είχε ερωτηθεί από το Δικαστήριο η κα Πελεκάνου, επί των πλείστων σημείων όπου ζητείται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος στην ένσταση, δόθηκε μαρτυρία από την μάρτυρα της Αιτήτριας η οποία κατά την κατάθεση της στο Δικαστήριο έθιξε πλείστα από τα θέματα της ένστασης και είχε αντεξεταστεί δίνοντας της έτσι την ευκαιρία να θέσει στο Δικαστήριο τις θέσεις της επί της ενστάσεως. Επομένως από αυτό και μόνο το στοιχείο θεωρώ ότι η ανησυχία της κας Πελεκάνου ότι η μη αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος θα ισούται με παραδοχή των ισχυρισμών της ένστασης και ένορκης δήλωσης που την συνοδεύουν δεν είναι δικαιολογημένη. Τέλος, επί του προκειμένου, όπως ανέφερα και πιο πάνω το Δικαστήριο κατά την έκδοση της τελικής του απόφασης και έχοντας πλέον ενώπιον του ολόκληρη την μαρτυρία αμφοτέρων πλευρών θα αξιολογήσει την μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε σε συνάρτηση με τις θέσεις των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων στο βαθμό όπου αυτές έχουν προωθηθεί. Καταληκτικά θα ήθελα να αναφέρω ότι η τροπή της Ακροαματικής διαδικασίας όπως εξελίχτηκε δεν ήταν η αναμενομένη. Η διαδικασία είχε συμφωνηθεί μεταξύ των συνηγόρων και με την έγκριση του Δικαστηρίου είχε προδιαγραφεί μια πορεία για την έναρξη και ολοκλήρωση της Ακροαματικής διαδικασίας. Είμαι της άποψης πως μια καλύτερη συνεννόηση μεταξύ των συνηγόρων θα απέτρεπε την προκληθείσα καθυστέρηση στην διαδικασία η οποία υπενθυμίζω βρίσκεται στο στάδιο της συνέχισης της Ακρόασης. Λόγω των όσων έχω αναφέρει ανωτέρω και έχουν ήδη κρίνει την τύχη της Αίτησης παρέλκει να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης. Παρενθετικά να αναφέρω ότι τα όσα αναφέρει ο κος Θρασυβούλου στην γραπτή αγόρευση του υπό στοιχεία 3.32 - 3.34 δεν μπορώ να αντιληφθώ πως αυτά έχουν σχέση με την παρούσα υπόθεση εφόσον κατά πρώτο εισηγείται ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την ουσία της αίτησης βασιζόμενο στα γεγονότα της αίτησης και ένστασης όπως περικλείονται στις ένορκες δηλώσεις λαμβανομένου υπόψη ότι δεν υπήρξε προφορική μαρτυρία λόγω μη αντεξέτασης των ενόρκων δηλωσάντων και έτσι οι ένορκες δηλώσεις αποτελούν το πραγματικό διαθέσιμο βάθρο για την εξέταση των επιδίκων θεμάτων. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει στην παρούσα υπόθεση εφόσον κατά πρώτο έχει ήδη προσκομιστεί προφορική μαρτυρία και κατά δεύτερο επιχειρείται με την παρούσα η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος στην ένσταση, επομένως διαφωνώ ότι το Δικαστήριο στην παρούσα Αίτησης Εκκαθάρισης έχει ενώπιον του μόνο τις ένορκες δηλώσεις. Επίσης η αναφορά σε ένορκο δήλωση του Αντώνη Γλυκή στην παρ. 3.34 της γραπτής αγόρευσης του κου Θρασυβούλου προκαλεί σύγχυση στο Δικαστήριο και επομένως δεν μπορεί να σχολιαστεί η εν λόγω παράγραφος. Τέλος να σχολιάσω ότι εκατέρωθεν πλευρές εισηγούνται ότι οι ένορκες δηλώσεις της αίτησης και ένστασης στην ενδιάμεση αίτηση είναι αντικανονικές. Χωρίς να προβαίνω σε εκτενή σχολιασμό μελετώντας το περιεχόμενο της πιο πάνω δικογραφίας δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε αντικανονικότητα λαμβάνοντας υπόψη τις καλά καθιερωμένες αρχές της Νομολογίας. Ενόψη των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ της Καθ ης η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Αίτησης Εκκαθάρισης. H Αίτηση Εκκαθάρισης ορίζεται για συνέχιση της Ακρόασης στις 30.6.15 και 1.7.15 ώρα 11.π.μ (Υπ.)..................................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject Civil/General/Interim/514-13crossexaminationinsolvency cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο