← Κύπρος

Σώζος Κακουλλής ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3224/09, 24/7/2015

Σώζος Κακουλλής ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3224/09, 24/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A208 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3224/09 ΜΕΤΑΞΥ: Σώζος Κακουλλής, από Λεμεσό Ενάγοντα και

  1. Αρχή Λιμένων Κύπρου από την Λεμεσό
  2. J & P - ABAΞ Α.Ε. από την Ελλάδα
  3. ΑΘΗΝΑ Α.Τ.Ε. από την Ελλάδα
  4. SOCIETA ITALIANA DRAGAGGI SPA άλλως «SIDRA», από την Ιταλία Εναγομένων ΟΠΩΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 14/9/2010 ΜΕΤΑΞΥ: Σώζος Κακουλλής, από Λεμεσό Ενάγοντα και
  5. Αρχή Λιμένων Κύπρου από την Λεμεσό
  6. J & P - ABAΞ Α.Ε. από την Ελλάδα, υπό την ιδιότητα τους ως συνεταίρων του Εναγομένου 4, εμπορικού οίκου J & P ΑΒΑΞ Α.Ε. - ΑΘΗΝΑ Α.Τ.Ε. ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ
  7. ΑΘΗΝΑ Α.Τ.Ε. από την Ελλάδα,υπό την ιδιότητα τους ως συνεταίρων του Εναγομένου 4, εμπορικού οίκου J & P ΑΒΑΞ Α.Ε. - ΑΘΗΝΑ Α.Τ.Ε. ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ
  8. J & P ΑΒΑΞ Α.Ε. - ΑΘΗΝΑ Α.Τ.Ε. ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ, από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------ Αίτηση ημερομηνίας 20/2/2015 Ημερομηνία: 24 Ιουλίου, 2015 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 1 - Αιτητή: κ. Μακρίδης για κ.κ. Τάσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Ενάγοντα - Καθ' ου η αίτηση: κ. Α. Δαμιανού για κ.κ. Α. Καριτζή - Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Με αίτηση ημερομηνίας 20/2/2015 η Εναγομένη 1 - Αιτήτρια («η Εναγομένη 1») αιτείται: «
  9. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο αναγνωρίζεται και/ή διακηρύττεται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει τα επίδικα ζητήματα της παρούσας αγωγής, καθ' ότι τα επίδικα ζητήματα της παρούσας αγωγής και/ή οι αξιώσεις του Ενάγοντα είναι και/ή εμπίπτουν στην δικαιοδοσία Ναυτοδικείου, για τα οποία αποκλειστική δικαιοδοσία εκδίκασης τους έχει το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου, δικαιοδοσία Ναυτοδικείου.
  10. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή απορρίπτεται και/ή αναστέλλεται η παρούσα αγωγή λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας εκδίκασης των επίδικων ζητημάτων της αγωγής, με έξοδα εναντίον του Ενάγοντα.
  11. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή και/ή θεραπεία ήθελε κρίνει εύλογη και/ή πρέπουσα υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο.
  12. Έξοδα πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων πλέον έξοδα επίδοσης.» Η αίτηση βασίζεται στο Administration of Justice Act 1956, άρθρα 1

(1)(f), άρθρο 3
(1)και άρθρο 4
(1), (a), (
  1. b)και (
  2. c)και
(7), στο Cyprus Admiralty Jurisdiction Order 1893, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.27, Θ.Θ.1 μέχρι 3, Δ.48 Θ.Θ. 1, 2, 3 και 9, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο Κοινοδίκαιο, στο δίκαιο της Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένσταση του Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση Ο Ενάγων - Καθ' ου η Αίτηση (ο «Ενάγων») έφερε ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  1. Δεν συντρέχουν οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις που απαιτούνται από τη Νομοθεσία και τους Κανονισμούς για την έκδοση του εκδοθέντος διατάγματος.
  2. Η Αίτηση είναι νομικά αβάσιμη και/ή αστήριχτη και/ή αδικαιολόγητη.
  3. Η Αίτηση είναι κακόπιστη και/ή εκδικητική και/ή αποτελεί προϊόν προσχεδιασμού από τους Αιτητές σε βάρος του Καθ' ου η Αίτηση.
  4. Οι Αιτητές εσκεμμένα και/ή καταχρηστικά καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση στις 20/02/2015 μετά την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από την καταχώρηση της ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και αφού η υπόθεση ορίστηκε πολλάκις για ακρόαση.
  5. Δεν δικαιολογείται με οποιονδήποτε τρόπο η καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης.
  6. Η καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας Αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του δικαστηρίου (abuse of the process of the court).
  7. Τα γεγονότα πάνω στα οποία βασίζεται και στηρίζεται η Αίτηση των Αιτητών δεν είναι αδιαμφισβήτητα και/ή παραδεκτά.
  8. Το ζήτημα που καλείται να εξετάσει το Σεβαστό Δικαστήριο δεν είναι αμιγώς νομικό.
  9. Δεν εφαρμόζεται το Α. 1
(1)(f) του Administration of Justice Act 1956 και το επίδικο αδίκημα δεν εμπίπτει εντός των προνοιών γενικότερα του Administration of Justice Act
  2. To Ανώτατο Δικαστήριο Κύπρου (Δικαιοδοσία Ναυτοδικείου) στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και το Επαρχιακό Δικαστήριο είναι το καθ' ύλην αρμόδιο δικαστήριο να εκδικάσει την παρούσα αγωγή.
  3. Τα γεγονότα και τα περιστατικά που εμπερικλείουν την πιο πάνω αγωγή αλλά και τα οποία οδήγησαν τον Καθ΄ ου η Αίτηση στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής εμπίπτουν στην αποκλειστική δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου.
  4. Η φύση του αγώγιμου δικαιώματος καθιστά το Επαρχιακό Δικαστήριο ως το καθ' υλη αρμόδιο δικαστήριο για να επιληφθεί και/ή εκδικάσει την παρούσα υπόθεση.
  5. Η επίδικη πράξη και/ή αμέλεια και/ή παράλειψη που οδήγησε στο ατύχημα δεν συνδέετε και δεν έχει επισυμβεί ούτε κατά την πλοήγηση (in the navigation) αλλά ούτε και κατά τη διαχείριση (in the management) του βυθυκόρου πλοίου "Reynaert".
  6. Tο Πλοίο "Reynaert" δεν δύναται να θεωρηθεί ότι ήταν εν πλω (in the navigation) κατά τον ουσιώδη επίδικο χρόνο.
  7. Η επίδικη πράξη και/ή αμέλεια και/ή παράλειψη που οδήγησε στο ατύχημα δεν αφορά τον κατάλληλο χειρισμό του Πλοίου "Reynaert" (proper handling of the vessel).
  8. H πράξη και/ή αμέλεια και/ή παράλειψη που οδήγησε στο επίδικο ατύχημα δεν διαπράχθηκε και/ή δεν έγινε κατά τη διαχείριση (in the management) του Πλοίου "Reynaert".
  9. H πράξη και/ή αμέλεια και/ή παράλειψη που οδήγησε στο επίδικο ατύχημα δεν αφορούσε και δεν επηρέαζε άμεσα το Πλοίο "Reynaert" (does not affect the vessel itself).
  10. Η πράξη και/ή αμέλεια και/ή παράλειψη που οδήγησε στο επίδικο ατύχημα δεν ήταν στη συνήθη λειτουργία του πλοίου "Reynaert" (the regular operation of the ship).
  11. Η πασσαλοσανίδα στην οποία προσέκρουσε ο Ενάγοντας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μέρος της δομής και του οικοδομήματος του πλοίου "Reynaert" (part of the structure of the ship).
  12. Kατά τον ουσιώδη επίδικο χρόνο το Πλοίο "Reynaert" δεν χρησιμοποιείτο για σκοπούς ναυσιπλοΐας (used in navigation).
  13. Tα ύδατα του λιμανιού Λεμεσού δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ύδατα που χρησιμοποιούνται για σκοπούς ναυσιπλοΐας (navigable waters).» Η ένσταση βασίζεται στο Cyprus Admiralty Jurisdiction Order του 1893, στο Administration of Justice Act του 1956 και συγκεκριμένα στα άρθρα 1
(1)(f) και 8
(1), στον περί Εμπορικής Ναυτιλίας (Νηολόγησις, Πώλησις και Υποθήκευσις Πλοίων) Νόμο του 1963 Ν. 45/63, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας και συγκεκριμένα στη Δ.48, Θ.Θ.1, 3 , 4 και στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στη Νομολογία, τις Γενικές Αρχές του Νόμου, των Κανόνων Επιείκειας, του Κοινοδικαίου, της Πρακτικής και της Σύμφυτου Εξουσίας των Δικαστηρίων. Η πλευρά των Εναγομένων 2, 3 και 4 δεν καταχώρισε ένσταση και δήλωσε ότι θα ακολουθήσει το αποτέλεσμα της Αίτησης. Προϋποθέσεις εξέτασης δικαιοδοσίας Η ανάληψη και άσκηση δικαστικής εξουσίας από το Επαρχιακό Δικαστήριο συναρτάται τόσο με την καθ' ύλην όσο και με την κατά τόπο αρμοδιότητα του. Η διερεύνηση ενστάσεων που άπτονται της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου μπορεί να αναληφθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Η αρμοδιότητα αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση των δικαιοδοσιών του Επαρχιακού Δικαστηρίου (βλ. Ανδρέα Θεοχάρους v. Σάββα Παστελλή
(1993)1ΑΑΔ 240). Ανεξάρτητα από οποιαδήποτε αμφισβήτηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου που μπορεί να προβληθεί από διάδικο, και αυτεπάγγελτα το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιληφθεί θέματος που άπτεται της αρμοδιότητάς του να επιληφθεί της αγωγής (βλ. Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd κ.α.
(1989)1(E) ΑΑΔ 729). Η συμφωνία των μερών δεν εγκαθιδρύει αφεαυτής βάση δικαιοδοσίας (βλ. Ανδρέα Θεοχάρους v. Σάββα Παστελλή
(1993)1ΑΑΔ 240, Kyriakos Theofanous ν. Artemis Georghiou
(1969)1 CLR 203, Stephanidou ν. Pirgoti
(1975)1 CLR 100, και Michaelidou v. Gregoriou
(1988)1 CLR 88). Δεδομένου ότι όλα τα σχετικά γεγονότα βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν υφίσταται κώλυμα στη διερεύνηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση, αποκλειστική πηγή αναζήτησης της οποίας είναι η έκθεση απαίτησης. Τα επίδικα θέματα προσδιορίζονται από τη δικογραφία (βλ. Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ, v. Γενικός Εισαγγελέας Δημοκρατίας κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 225, Μιχαήλ Μούρτζινος v. Global Cruises S.A.
(1992)1 ΑΑΔ 1160, Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd κ.α.
(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 729, Safarino Shoes Industry and Trading Co. Ltd. ν. Της Βιομηχανίας Υποδημάτων Ε. Σταυρινού Λτδ
(1991)1 ΑΑΔ 1059, Γεώργιος Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)
(1991)1 ΑΑΔ 24, Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 CLR 180, και Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 CLR 134). Στην εξεταζόμενη αγωγή ο Ενάγων απαιτεί εναντίον των Εναγομένων γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για τραυματισμούς που υπέστη όταν η αστυνομική άκατος «Αστραπή 30» την οποία κυβερνούσε προσέκρουσε, όπως ισχυρίζεται, σε πασσαλοσανίδα (sheet pile) που τοποθέτησαν οι Εναγόμενοι στα πλαίσια εργασιών εκβάθυνσης του Νέου Λιμανιού Λεμεσού. Η Εναγομένη 1 εισηγείται ότι η διαφορά εμπίπτει εντός των προνοιών του άρθρου 1 (f) του Administration of Justice Act, 1956. Το εν λόγω άρθρο προβλέπει τα ακόλουθα: "1. Admiralty jurisdiction of the High Court.
(1)The Admiralty jurisdiction of the High Court shall be as follows, that is to say, jurisdiction to hear and determine any of the following questions or claims ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... (
  1. f)any claim for loss of life or personal injury sustained in consequence of any defect in a ship or in her apparel or equipment, or of the wrongful act, neglect or default of the owners, charterers or persons in possession or control of a ship or of the master or crew thereof or of any other person for whose wrongful acts, neglects or defaults the owners, charterers or persons in possession or control of a ship are responsible, being an act, neglect or default in the navigation or management of the ship, in the loading, carriage or discharge of goods, on, in or from the ship or in the embarkation, carriage or disembarkation of persons on in or from the ship;" Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι η διαφορά αφορά αδικοπραξία που έγινε κατά τη διαχείριση (management) πλοίου. Ενόψει και της νομολογίας που παρέθεσα δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση. Σημειώνω ότι σ' αυτές δεν γίνονται παραδεκτά οποιαδήποτε γεγονότα επιπρόσθετα αυτών που γίνονται στα δικόγραφα. Θα αναφερθώ επομένως μόνο στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στα δικόγραφα. Η Απαίτηση Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του Ενάγοντα: 1. Η Εναγομένη 1 είναι το νομικό πρόσωπο στο οποίο, δυνάμει του Περί Αρχής Λιμένων Κύπρου Νόμου 1973, έχει ανατεθεί ο έλεγχος, η διαχείριση και εκμετάλλευση όλων των λιμένων της Κύπρου (παρ. 2 της Έκθεσης Απαίτησης). 2. Οι Εναγόμενες 2 και 3 είναι κατασκευαστικές εταιρείες με έδρα την Ελλάδα και συνέταιροι στον εγγεγραμμένο στην Κύπρο ομόρρυθμο συνεταιρισμό J & P ΑΒΑΞ Α.Ε. - ΑΘΗΝΑ Α.Τ.Ε. ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ, Εναγομένη 4 (παρ. 4 της Έκθεσης Απαίτησης). 3. Η Εναγομένη 1 ανέθεσε στην Εναγομένη 4, κατά ή περί το 2007, τις εργασίες για εκβάθυνση του Λιμανιού Λεμεσού (παρ. 5 της Έκθεσης Απαίτησης). 4. Οι Εναγόμενες 1 και/ή 4 ανέθεσαν στην Ιταλική εταιρεία Societa Italiana Dragaggi Spa, η οποία ανήκει στον διεθνή όμιλο εταιρειών D.E.M.E. συγκεκριμένο μέρος των εργασιών εκβάθυνσης του λιμανιού, με τη χρήση βυθοκόρου πλοίου (dredger) με την ονομασία «Reynaert», ιδιοκτησίας μίας εκ των εταιρειών του ομίλου D.E.M.E. (παρ. 6 της Έκθεσης Απαίτησης). Οι εν λόγω εργασίες διενεργούνταν με τη συγκατάθεση και/ή καθοδήγηση και/ή οδηγίες και/ή επίβλεψη των Εναγομένων 1 και/ή 4 (παρ. 7 της Έκθεσης Απαίτησης). 5. Στις 28/8/2009, μεταξύ των ωρών 2:00 και 5:00 π.μ., ο Ενάγων με συνάδελφο του εκτελούσαν προγραμματισμένη περιπολία με την αστυνομική άκατο «Αστραπή 30» στην περιοχή του αγκυροβολίου και του Νέου Λιμανιού Λεμεσού (παρ. 8 της Έκθεσης Απαίτησης). Κατά ή περί τις 4:50 π.μ., ενώ κατευθύνονταν προς το Νέο Λιμάνι Λεμεσού για τη διενέργεια τελευταίου ελέγχου (παρ. 9 της Έκθεσης Απαίτησης), προσέκρουσαν σε πασσαλοσανίδα που βρισκόταν κάτω από τη στάθμη της θάλασσας. Παρατίθενται στις παρ. 10 -12 τα γεγονότα της πρόσκρουσης. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τις παραγράφους αυτές αυτούσιες: «10. Προσεγγίζοντας την είσοδο του Νέου Λιμανιού Λεμεσού, ο Ενάγοντας κατεύθυνε την αστυνομική άκατο στην αριστερή μεριά της εισόδου του, για λόγους ασφαλείας και πρακτικούς, αφού στη δεξιά μεριά αυτής βρισκόταν το πιο πάνω αναφερόμενο βυθοκόρο πλοίο "Reynaert" το οποίο κατά το εν λόγω χρονικό σημείο εκτελούσε εργασίες εκβάθυνσης, καθώς και μία φορτηγίδα/μπάριζα (barge) επί της οποίας βρίσκονταν μηχανήματα τα οποία χρησιμοποιούνταν για τις εν λόγω εργασίες. 11. Η αστυνομική άκατος, κυβερνούμενη από τον Ενάγοντα, κατά τη διέλευση της από το πιο πάνω σημείο και με τον πιο πάνω περιγραφόμενο τρόπο, προσέκρουσε σε μη εμφανές και/ή μη σηματοδοτημένο και/ή μη επαρκώς και/ή κατάλληλα σηματοδοτημένο αντικείμενο, το οποίο βρισκόταν κάτω από τη στάθμη της θάλασσας. 12. Σε κατοπινό στάδιο, διαφάνηκε ότι το αντικείμενο στο οποίο προσέκρουσε η αστυνομική άκατος την οποία οδηγούσε ο Ενάγοντας ήταν πασσαλοσανίδα (sheet pile) η οποία τοποθετήθηκε από τους Εναγόμενους και/ή κάποιο από αυτούς στα πλαίσια των εργασιών εκβάθυνσης και/ή από πρόσωπα τα οποία βρίσκονταν υπό την επίβλεψη, καθοδήγηση ή οδηγίες των Εναγομένων ή οποιονδήποτε από αυτούς.» Στην παράγραφο 13 παρατίθενται, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες λεπτομέρειες αμέλειας των Εναγομένων: «13.1. Παρέλειψαν και/ή αμέλησαν να ενημερώσουν και/ή προειδοποιήσουν τον Ενάγοντα και/ή Λιμενική Αστυνομία και/ή τους ναυτιλλόμενους γενικά για την τοποθέτηση και/ή ύπαρξη της πασσαλοσανίδας και/ή για το σημείο όπου αυτή βρισκόταν συγκεκριμένα και/ή να προσδιορίσουν αυτό, παρά το γεγονός ότι ήταν εις γνώση των Εναγομένων 1 η εκτέλεση περιπολιών από την άκατο της Αστυνομίας για λόγους δημόσιας ασφαλείας. 13.2. Παρέλειψαν και/ή αμέλησαν να μεριμνήσουν για την ασφαλή είσοδο και/ή διέλευση και/ή πλεύση των πλοίων ή σκαφών που εισέρχονταν εντός του Νέον Λιμανιού Λεμεσού, περιλαμβανομένης της αστυνομικής ακάτου που κυβερνούσε ο Ενάγοντας. 13.3. Παρέλειψαν και/ή αμέλησαν να ελέγξουν και/ή επιβεβαιώσουν την ασφαλή πορεία πλεύσης και/ή διέλευσης της ακάτου της οποίας κυβερνήτης ήταν ο Ενάγοντας και/ή να καθοδηγήσουν τον Ενάγοντα με τρόπο ώστε να εισέλθει και/ή διέλθει και/ή πλεύσει εντός του Λιμανιού με ασφάλεια. 13.4. Παρέλειψαν και/ή αμέλησαν να επιτηρούν και/ή καθοδηγούν και/ή ρυθμίζουν τις εργασίες εκβάθυνσης του λιμανιού ούτως ώστε να διασφαλίζουν την ασφάλεια των ναυτιλλομένων στην περιοχή του Λιμανιού και/ή γενικά της περιοχής Λιμένος όπως καθορίζεται σχετική Νομοθεσία. 13.5. Επέτρεψαν στους άλλους Εναγόμενους και/ή σε κάποιους από αυτούς και/ή στους αντιπροσώπους, υπηρέτες ή στα πρόσωπα τα οποία βρίσκονταν υπό την επίβλεψη, καθοδήγηση ή οδηγίες των Εναγομένων ή οποιωνδήποτε από αυτούς, να τοποθετήσουν τη συγκεκριμένη πασσαλοσανίδα με τρόπο που δημιουργούσε κίνδυνο και/ή εμπόδιο στη ναυσιπλοΐα και/ή στην ασφαλή είσοδο και/ή διέλευση των πλοίων και/ή σκαφών εντός τον λιμανιού. 13.6. Παρέλειψαν να τοποθετήσουν οποιαδήποτε και/ή επαρκή και/ή ικανοποιητική και/ή κατάλληλη και/ή αποτελεσματική σήμανση και/ή φωτισμό στη πασσαλοσανίδα και/ή προειδοποίηση για την ύπαρξη της.» Η Υπεράσπιση της Εναγομένης 1 Η Εναγομένη 1 αρνείται οποιαδήποτε ευθύνη. Ισχυρίζεται ότι έχει συμβατική σχέση μόνο με την Εναγομένη 4, βάσει συμφωνίας ημερομηνίας 19/12/2007, με την οποία η Εναγομένη 1 ανέλαβε την εκτέλεση εργασιών εκβάθυνσης του λιμανιού της Λεμεσού. Ουδεμία σχέση έχει με την εταιρεία Societa Italiana Dragaggi Spa. Σε κάθε περίπτωση αυτή είναι υπεργολάβος και /ή αντιπρόσωπος της Εναγομένης 4. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι: «...σε περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί οποιοδήποτε ατύχημα (το οποίο εν πάση περιπτώσει η Εναγομένη 1 αρνείται), αυτό οφείλεται στην αμέλεια του Ενάγοντα» (βλ. παράγραφο 13 της Υπεράσπισης και τις λεπτομέρειες αμέλειας που τη συνοδεύουν). Στην παράγραφο 13 (
  2. vi)αναφέρεται ως λεπτομέρεια αμέλειας ότι ο Ενάγων: «(
  3. vi)Παρέλειψε να αντιληφθεί τη συγκεκριμένη πασαλοσανίδα» Στην παράγραφο 14 ισχυρίζεται: «14. Ανεξάρτητα και χωρίς επηρεασμό των ποιο πάνω ισχυρισμών της Εναγομένης 1, η Εναγομένη 1 ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη πασσαλοσανίδα η οποία δεν είχε τοποθετηθεί από την Εναγομένη 1, ήταν εμφανώς ή/και επαρκώς ή/και κατάλληλα σηματοδοτημένη». Η Υπεράσπιση των Εναγομένων 2, 3 και 4 Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 αρνούνται επίσης οποιαδήποτε ευθύνη. Οι Εναγόμενες 2 και 3 συνέστησαν την κοινοπραξία Εναγομένη 4 με σκοπό την διεξαγωγή των έργων εκβάθυνσης του λιμανιού της Λεμεσού. Τα γεγονότα πρόκλησης του ατυχήματος περιγράφονται ως ακολούθως στις παραγράφους
(3),
(4)και
(5)της Υπεράσπισης: «
(3)Οι Εναγόμενοι 2 3 και 4 κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο σύμφωνα με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, κατόπιν συνεννόησης, έγκρισης, διευθέτησης και υπόδειξης της Εναγομένης υπ. αρ. 1, τήρησαν και ακολούθησαν πιστά τις προϋποθέσεις για την απρόσκοπτη λειτουργία του Λιμένα Λεμεσού, τόσο κατά την εκτέλεση των εργασιών τοποθέτησης των πασσαλοσανίδων στο υπήνεμο μόλο και κατά την τοποθέτηση της απαιτούμενης σήμανσης/μέτρα ασφαλείας όσο και μετά των εν λόγω τοποθετήσεων, καθώς και κατά των εργασιών και έργων για εκβάθυνση του λιμανιού της Λεμεσού.
(4)Η Εναγόμενη υπ. αρ. 1 κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο και άλλως, έλεγξε και ενέκρινε την απαιτούμενη σήμανση και/ή μέτρα ασφαλείας που έλαβαν οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 μεταξύ αυτών, και την σηματοδότηση των σιδερονευκών και/ή πασσαλοσανίδων και/ή σιδερένιων τεμαχίων και/ή πασσάλων που βρίσκονταν μέσα στην θάλασσα για να καταστούν εμφανή ευδιάκριτα και/ή ορατά τόσο την ημέρα όσο και το βράδυ.
(5)Κατά ή περί την 28/08/2008 και ώρα πέριξ των 4:30 π.μ. , ο Ενάγοντας Αστυνομικός της Λιμενικής και Ναυτικής Αστυνομίας, διεξάγοντας θαλάσσια περιπολία ως Κυβερνήτης αστυνομικής ακάτου, με ονομασία «ΑΣΤΡΑΠΗ 30», στο χώρο της εισόδου του νέου λιμανιού Λεμεσού, της οποίας ακάτου είχε τον πλήρη έλεγχο, συγκρούστηκε και/ή προσέκρουσε σε σιδερονευκές και/ή πασσαλοσανίδες και/ή σιδερένια τεμάχια και/ή πασσάλους που βρίσκονταν μέσα στην θάλασσα με αποτέλεσμα να τραυματισθεί τόσο ο Ενάγοντας όσο και μέλος του πληρώματος της ακάτου κ. Νίκος Νικολαίδης, Αναπληρωτής Λοχίας στην Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία Λεμεσού.» Ισχυρίζονται ότι το ατύχημα προκλήθηκε λόγω αμέλειας και ή συντρέχουσας αμέλειας του Ενάγοντα και της Εναγομένης 1 (βλ. παράγραφο 6 της Υπεράσπισης και τις λεπτομέρειες που τη συνοδεύουν). Εισηγήσεις των Δικηγόρων Με αναφορά στις αποφάσεις Παναγή ν. Του Πλοίου "Cristy", Αγωγή Ναυτοδικείου 33/13, 10/10/2013, Παναγίδης ν Του Πλοίου M/V Atalante
(2010)1 AAΔ 969 και Limaship Co Ltd ν. Μαχλουζαρίδης
(1991)1 ΑΑΔ 537, ο συνήγορος της Εναγομένης 1 εισηγήθηκε ότι στην προκειμένη περίπτωση εφαρμόζεται το άρθρο 1 (f) Administration of Justice Act 1956 γιατί όπως προκύπτει από την αξίωση του Ενάγοντα: - Κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτελούνταν στο λιμάνι Λεμεσού εργασίες εκβάθυνσης από το βυθοκόρο πλοίο Raynaert εκ μέρους και για λογαριασμό των Εναγομένων ή κάποιων εξ αυτών. - Στα πλαίσια των εργασιών εκβάθυνσης που εκτελούσε το βυθοκόρο τοποθετήθηκε κάποια πασσαλοσανίδα. - Λόγω του γεγονότος ότι η εν λόγω πασσαλοσανίδα δεν ήταν κατάλληλα η επαρκώς σηματοδοτημένη η άκατος στην οποία επέβαινε ο Ενάγων συγκρούστηκε με αυτή. - Λόγω της σύγκρουσης ο Ενάγων υπέστη σωματικές βλάβες. Κάλεσε επίσης το Δικαστήριο να μην ακολουθήσει τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (δικαιοδοσίας Ναυτοδικείου) Γρηγορίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Αγωγή Ναυτοδικείου 24/2009, 29/11/2013 και Αγαθοκλέους ν. Louis Shipmanagement Ltd, ECLI:CY:AD:2015:D189, Αγωγή Ναυτοδικείου 11/2011, 18/6/2015 και να μην παραπέμψει την αγωγή στο Ανώτατο Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 64Α του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60όπως τροποποιήθηκε από τον. Ν.138 (Ι)/2009. Ο συνήγορος του Ενάγοντα αναφέρθηκε στις αποφάσεις Πέτρου ν. του Πλεούμενου Submet (Αρ. 1)
(1999)1 ΑΑΔ 609, Steedman v Schofield
(1992)2 Lloyd's Rep. 163, Lapertas Fisheries Ltd v Του Πλοίου Sea Way
(1999)1 ΑΑΔ 1555, Limaship Co Ltd ν. Μαχλουζαρίδης, ανωτέρω, Παναγίδης ν Του Πλοίου M/V Atalante, ανωτέρω, Αγαθοκλέους ν. Louis Shipmanagement Ltd, ανωτέρω, Fili v. Yacht 'Nirvana'
(1988)1 CLR 651, Gosse Millerd Ltd v. Canadian Government Merchant Marine Ltd
(1928)All E.R. 97 και Brown & Co Ltd v. Harrison
(1927)All E.R. 195 Η επιχειρηματολογία του επικεντρώθηκε στα ακόλουθα σημεία: Για να εμπίπτει το επίδικο ατύχημα εντός του ερμηνευτικού πλαισίου του Άρθρου 1
(1)(f) του Administration of Justice Act 1956 τα επίδικα ζητήματα θα πρέπει να αφορούν: - Αξίωση για σωματικές βλάβες (personal injury) οι οποίες προκλήθηκαν ως αποτέλεσμα της, - Παράνομης ή άδικης πράξης (wrongful act), αμέλειας (neglect) ή παράβασης (default), - Tων ιδιοκτητών ή των προσώπων που έχουν την κατοχή ή τον έλεγχο του πλοίου (in possession or control of a ship). - Θα πρέπει όμως η άδικη πράξη, αμέλεια ή παράβαση να είναι αποτέλεσμα πλοήγησης (navigation) ή διαχείρισης (management) του πλοίου. Δεδομένου του γεγονότος ότι το επίδικο συμβάν δεν συνέβη κατά την πλοήγηση (in the navigation) του βυθοκόρου και φορτηγίδας/μπάριζας θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο η άδικη πράξη, αμέλεια ή παράβαση ήταν αποτέλεσμα της διαχείρισης (management) του βυθοκόρου και/ή φορτηγίδας/μπάριζας. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει επίσης και κατά πόσο η πράξη, αμέλεια ή παράλειψη που οδήγησε στο επίδικο ατύχημα και στις σωματικές βλάβες επήλθε κατά τη συνήθη λειτουργία του πλοίου και αφορούσε και επηρέαζε άμεσα το πλοίο. Τα γεγονότα προς εκδίκαση, όπως ανέφερε, δεν είναι αμιγώς νομικά καθώς επίσης και ούτε παραδεκτά ή κοινά ή αδιαμφισβήτητα μεταξύ των αντιδίκων. Στην Έκθεση Απαίτησης δεν διευκρινίζεται ποιος είναι αυτός ο οποίος έχει την κατοχή (possession) ή τον έλεγχο (control) του πλοίου, οι πράξεις του οποίου οδήγησαν στο επίδικο ατύχημα. Περαιτέρω η πασσαλοσανίδα δυνατόν να τοποθετήθηκε από κάποιο εκ των Εναγομένων, υπάρχει η πιθανότητα επομένως να μην είναι το ίδιο πρόσωπο με αυτό που έχει την κατοχή ή έλεγχο του βυθοκόρου και της φορτηγίδας/μπάριζας. Στην παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαίτησης φαίνεται ότι για τις εργασίες εκβάθυνσης χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο το βυθοκόρο πλοίο αλλά και μια φορτηγίδα/μπάριζα. Η πασσαλοσανίδα μπορεί να τοποθετήθηκε στα πλαίσια των εργασιών εκβάθυνσης του λιμανιού είτε από πρόσωπα που είχαν την κατοχή και/ή έλεγχο του βυθοκόρου είτε της φορτηγίδας/μπάριζας, που δεν είναι πλοίο σύμφωνα με το άρθρο 1
(8)του Administration of Justice Act 1956. Η αγωγή δεν έχει ως αποκλειστική βάση αγωγής το αδίκημα της αμέλειας αλλά περαιτέρω, βασίζεται και στην παράβαση των νομικών υποχρεώσεων των Εναγομένων ή κάποιων εξ αυτών. Οι παραλείψεις και λεπτομέρειες αμέλειας όπως αυτές αναφέρονται στην παράγραφο 13 της Έκθεσης Απαίτησης δεν αφορούν τη διαχείριση του πλοίου καθότι ουδεμία σχέση έχουν με το βυθοκόρο και τη φορτηγίδα/μπάριζα. Δεν διευκρινίζεται κατά πόσο η τοποθέτηση της πασσαλοσανίδας έγινε κατά τη διαχείριση του πλοίου καθώς επίσης και κατά πόσο είχε σχέση ή αφορούσε το βυθοκόρο πλοίο και τη φορτηγίδα/μπάριζα. Στην περίπτωση που δεν αφορά άμεσα το ίδιο το πλοίο τότε συνάμα το ατύχημα δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έγινε κατά τη διαχείριση του βυθοκόρου και φορτηγίδας/μπάριζας. Περαιτέρω η πασσαλοσανίδα δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μέρος της δομής και του οικοδομήματος του πλοίου. Η πράξη της τοποθέτησης της πασσαλοσανίδας εντός των υδάτων του λιμανιού Λεμεσού δεν αφορά άμεσα το ίδιο το πλοίο. Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Αξιολόγηση των προβαλλόμενων θέσεων Στη Limaship Co Ltd, ανωτέρω, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 541, ως προς τη δικαιοδοτική βάση που θέτει το άρθρο 1
(1)(f) του Administration of Justice Act 1956 (Δ. Κωνσταντινίδης): «Για να ενέπιπτε το θέμα στα ναυτικά θέματα του άρθρου 1
(1)(
  1. f)του Νόμου, θα έπρεπε να συγκεντρώνει τρία χαρακτηριστικά. Πρώτα, θα έπρεπε να ήταν απαίτηση για προσωπική βλάβη. Το ερώτημα σε σχέση με αυτό το στοιχείο, σύμφωνα με την απόφαση, ήταν το κατά πόσο είναι απαραίτητο για να εμπίπτει το θέμα στο άρθρο, να υποβάλλεται η απαίτηση από το ίδιο το πρόσωπο που έχει υποστεί τη σωματική βλάβη και όχι από άλλο. Μετά, η προσωπική βλάβη θα έπρεπε να ήταν το αποτέλεσμα αδικοπραξίας οποιουδήποτε προσώπου, (στην περίπτωση αυτή του εναγομένου) για τις αδικοπραξίες του οποίου ευθύνονται εκείνοι που έχουν το έλεγχο του πλοίου, (στη περίπτωση αυτή οι ενάγοντες). Τελικά, η αδικοπραξία θα έπρεπε να έγινε κατά την φόρτωση εμπορευμάτων στο πλοίο.» Στην Παναγή ν. Του Πλοίου "Cristy", ανωτέρω, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (Δ. Παρπαρίνος): «Το άρθρο 1(i)(
  2. f)(άνω) πιστεύω ότι δίδει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο στις ακόλουθες περιπτώσεις. Αξίωση διά απώλεια ζωής ή σωματικές βλάβες οι οποίες προκλήθησαν ως αποτέλεσμα:
(1)any defect in a ship or in her apparel or equipment Επίσης στις περιπτώσεις όπου αυτό είναι το αποτέλεσμα
(2)of the wrongful act, neglect or default of (
  1. a)the owners charterters or persons in possession or control of a ship or (
  2. b)the master or crew thereof or (
  3. c)any person for whose wrongful acts, neglects or defaults the owners, charters or persons in possession or control of a ship are responsible. Θα πρέπει βεβαίως η άδικη πράξη, αμέλεια ή παράβαση (wrongful act, neglect or default) να είναι: (ι) in the navigation or management of the ship (
  4. ii)in the loading, carriage or discharge of goods on, in or from the ship (iii) in the embarkation, carriage or disembarkation of person on, in or from the ship. (Βλ. The "Derbyshire"
(1988)1 Lloyd's Rep. 109, The Maid of Kent
(1974)1 Lloyd's Rep. 434 (C.A.), The "St. Chad"
(1965)2 Lloyd's Rep. 1 (C.A.), The "Carthuscan"
(1962)1 Lloyd's Rep. 38).» Ορθά εισηγήθηκαν και οι δύο δικηγόροι ότι η αδικοπραξία πρέπει να αφορά πράξη, αμέλεια ή παράλειψη στην πλοήγηση ή διαχείριση του πλοίου (being an act, neglect or default in the navigation or management of the ship). Στην Παναγίδης, ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας τα όσα λέχθηκαν στην Fili, ανωτέρω, τονίστηκε ότι η πράξη, αμέλεια ή παράλειψη που οδήγησε στο ατύχημα, πρέπει να συνδέεται και να έχει επισυμβεί «.... in the navigation or management of the ship». Το αν έγινε κατά τη διαχείριση («management»), είναι ζήτημα πραγματικό που πρέπει να αποφασιστεί ανάλογα με τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης, με δεδομένο ότι από τις αυθεντίες δεν προκύπτει οποιοσδήποτε επακριβής νομικός ορισμός. Η πράξη, αμέλεια ή παράλειψη πρέπει να αφορά άμεσα το ίδιο το πλοίο (Η εν λόγω απόφαση παραπέμπει στο σύγγραμμα του Robert Grime, Shipping Law 2η έκδ.
(1991), στο οποίο αναφέρεται ότι «Personal injury claims are exhaustively described so as to make it clear that the cause of the injury must be the regular operation of the ship.»). Στην Fili, ανωτέρω, κρίθηκε ότι η απόθεση φωτοβολίδων, που είχαν αφαιρεθεί από κότερο (yacht), στην αποβάθρα με αποτέλεσμα τον τραυματισμό του ενάγοντα, δεν αποτελούσε πράξη, αμέλεια ή παράλειψη που σχετιζόταν με το σκάφος, την πλοήγηση ή τη διαχείρισή του. Στην Tojo Maru v. N V Bureau [1971] 1 All ER 1110, κρίθηκε ότι αμέλεια δύτη ο οποίος προκάλεσε έκρηξη σε επιχείρηση διάσωσης πλοίου που είχε ναυαγήσει (μετά από σύγκρουση με άλλο πλοίο), δεν ήταν ενέργεια ή παράλειψη που έγινε κατά τη διαχείριση ή πλοήγηση του πλοίου διάσωσης, έστω και αν ο εξοπλισμός που είχε χρησιμοποιήσει ο δύτης αποτελούσε μέρος του εξοπλισμού του πλοίου διάσωσης. Με βάση τα ενώπιον μου δεδομένα δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η παρούσα διαφορά εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Ναυτοδικείου για τους ακόλουθους λόγους:
  1. Αποτελεί κοινή θέση ότι το ατύχημα δεν αφορά την πλοήγηση του βυθοκόρου. Συνεπώς αυτό που πρέπει να προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης είναι αν το ατύχημα ήταν αποτέλεσμα πράξης, αμέλειας ή παράλειψης κατά τη διαχείριση του βυθοκόρου που να αφορά άμεσα το βυθοκόρο.
  2. Η προβαλλόμενη θέση ότι το εν λόγω ατύχημα προέκυψε από τοποθέτηση πασσαλοσανίδας στα πλαίσια εκτέλεσης εργασιών εκβάθυνσης του λιμανιού δεν αφορά πράξη, αμέλεια ή παράλειψη που σχετίζεται με τη διαχείριση του βυθοκόρου.
  3. Ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι η εν λόγω πασσαλοσανίδα τοποθετήθηκε από προσωπικό του βυθοκόρου, το γεγονός αυτό από μόνο του δεν καθιστά την τοποθέτηση ενέργεια σχετιζόμενη με την διαχείριση του βυθοκόρου. Σημειώνω ότι στην Έκθεση Απαίτησης δεν αποδίδεται ευθέως η τοποθέτηση στο βυθοκόρο αλλά στους Εναγομένους (παρ. 12 της Έκθεσης Απαίτησης).
  4. Περαιτέρω, αν και υπάρχει ισχυρισμός στις λεπτομέρειες αμέλειας για αμελή τοποθέτηση της πασσαλοσανίδας (παρ. 13.5 της Υπεράσπισης), οι υπόλοιπες λεπτομέρειες αφορούν τη μη λήψη επαρκών μέτρων πρόληψης ατυχήματος μετά την τοποθέτηση. Η μη λήψη επαρκών μέτρων πρόληψης δεν συνδέεται ή συσχετίζεται στην Έκθεση Απαίτησης με την διαχείριση του βυθοκόρου. Κατάληξη Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση και σε βάρος της Εναγομένης 1 - Αιτήτριας, τα οποία, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............... Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim/Jurisdiction Αναφορά: Αστικά/Ενδιάμεση/Δικαιοδοσία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.