ΜΑΡΙΑΣ ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΥ, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin αποβιώσαντα ν. Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, Συνενωμένες Αγωγές: 129/08 και 177/08, 21/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A205 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ.Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Συνενωμένες Αγωγές: 129/08 και 177/08 Αρ. Αγωγής: 129/08 Μεταξύ: Ελένης Χριστοδούλου, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 07.01.2008 Ενάγουσας - και - Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Εναγόμενης Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 05.03.2010 Μεταξύ: Ελένης Χριστοδούλου, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 07.01.2008 Ενάγουσας - και - Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Εναγόμενης ΚΑΙ ΔΙΑ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ Μεταξύ: Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας - και -
- Ελένης Χριστοδούλου, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 07.01.2008
- Κώστας Φραντζής, εκ Λεμεσού ως εκκαθαριστής της υπό εκκαθάριση εταιρείας HATEM INVESTMENTS LTD Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 23.04.2010 Μεταξύ: Ελένης Χριστοδούλου, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 07.01.2008 Ενάγουσας - και - Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Εναγόμενης ΚΑΙ ΔΙΑ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ Μεταξύ: Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας - και -
- Ελένης Χριστοδούλου, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 07.01.2008
- HATEM INVESTMENTS LTD Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 12.01.2012 Μεταξύ: ΕΙΡΗΝΗΣ ΜΟΥΖΟΥΡΙΔΟΥ, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 13.09.2011 Ενάγουσας - και - Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Εναγόμενης ΚΑΙ ΔΙΑ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ Μεταξύ: Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας - και -
- ΕΙΡΗΝΗ ΜΟΥΖΟΥΡΙΔΟΥ, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 13.09.2011
- HATEM INVESTMENTS LTD Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 27.03.2014 Μεταξύ: ΜΑΡΙΑΣ ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΥ, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 13.02.2014 Ενάγουσας - και - Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Εναγόμενης ΚΑΙ ΔΙΑ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ Μεταξύ: Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας - και -
- Μαρίας Κωμοδρόμου, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 13.02.2014
- HATEM INVESTMENTS LTD Εξ΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων Αρ. Αγωγής: 177/08 Μεταξύ: Ελένης Χριστοδούλου, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 07.01.2008 Ενάγουσας - και - Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Εναγόμενης Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 12.01.2012 Μεταξύ: ΕΙΡΗΝΗΣ ΜΟΥΖΟΥΡΙΔΟΥ, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 13.09.2011 Ενάγουσας - και - Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Εναγόμενης Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 27.03.2014 Μεταξύ: ΜΑΡΙΑΣ ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΥ, εκ Λεμεσού, υπό την ιδιότητα της ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin, αποβιώσαντα, δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 13.02.2014 Ενάγουσας - και - Ελενίτσας Κωνσταντινίδη, εκ Λεμεσού Εναγόμενης 21.07.2015 Για Ενάγουσα: κα Β. Αδαμίδου για Νίκος Αναστασιάδης & Συνεταίροι (κα Παπή κατα την απόφαση) Για Εναγόμενη: κος Αλ. Μελάς για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (κα Χατζηξενοφώντος κατα την απόφαση) Για Ενάγουσα στην Ανταπαίτηση (Αγωγής 129/08): κ. Αλ. Μελάς για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη 1 στην Ανταπαίτηση (Αγωγής 129/08): κα Αδαμίδου για Νίκος Αναστασιάδης & Συνεταίροι Για Εναγόμενη 2 στην Ανταπαίτηση (Αγωγής 129/08): καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Στην αγωγή 129/08 η Ενάγουσα, ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Habib Said Hissin (στο εξής ο αποβιώσαντας Hissin), ισχυρίζεται ότι στις 24.04.1984 (αν και στην έκθεση απαίτησης αναφέρεται 1986, έγινε αποδεκτό ότι πρόκειται για το 1984 εξ' ου και κατατέθηκε εκ συμφώνου η σχετική συμφωνία, Τεκμήριο 3) υπογράφτηκε συμφωνία πώλησης (στο εξής η συμφωνία του 1984) μιας κατοικίας στον Άγιο Τύχωνα μεταξύ του εν λόγω αποβιώσαντα, ως αγοραστή, και (α) της εταιρείας Hatem Investments Ltd και (β) της Ελενίτσας Κωνσταντινίδη (Εναγόμενης), ως πωλητών. Ο αποβιώσαντας Hissin κατέβαλε προς τους πωλητές το συμφωνημένο τίμημα της αγοράς της κατοικίας, πλην όμως η Εναγόμενη μέχρι σήμερα, παραλείπει να του μεταβιβάσει την κατοικία, παρά το γεγονός ότι αυτός εξασφάλισε τις νενομισμένες άδειες. Η Hatem η οποία δεν είναι διάδικος στην αγωγή, είχε συμφωνήσει γραπτώς, το 1983 (στο εξής η συμφωνία του 1983), με την Εναγόμενη που ήταν η ιδιοκτήτρια των ακινήτων με αριθμούς 8285, 8297 και 9829, να ανταλλάξει αυτά με αριθμό διαμερισμάτων της Hatem καθώς και πληρωμή μετρητών. Η εν λόγω συμφωνία ακυρώθηκε δυνάμει απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην αγωγή 34/
- Η Εναγόμενη καταχώρησε την αγωγή με αριθμό 5965/96, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, εναντίον της διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin, ζητώντας την κήρυξη ως άκυρης της συμφωνίας του 1984 καθώς και παράδοση της κατοχής της στην Εναγόμενη, πλέον αποζημιώσεις. Στις 28.07.2005 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε απόφαση, με την οποία απέρριψε την αγωγή 5965/
- Την πρωτόδικη απόφαση επικύρωσε το Ανώτατο Δικαστήριο με την απόφαση του στην πολιτική έφεση 288/05 στις 15.10.
- Συνακόλουθα, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η συμφωνία του 1984 πώλησης της κατοικίας παραμένει σε ισχύ. Η δε Εναγόμενη εξακολουθεί να μη μεταβιβάζει την κατοικία στο όνομα του αποβιώσαντα Hissin ή στους κληρονόμους ή στο διαχειριστή της περιουσίας του. Στη βάση των πιο πάνω δικογραφημένων ισχυρισμών αξιώνονται: - Αναγνωριστική απόφαση ότι η συμφωνία ημερομηνίας 24.04.1984 είναι καθόλα έγκυρη και ισχυρή και ότι η Ενάγουσα δικαιούται σε ειδική εκτέλεση αυτής. - Αναγνωριστική απόφαση ότι η Εναγόμενη διατηρεί επ΄ ονόματι της την επίδικη κατοικία, ως θεματοφύλακας και/ή ως καταπιστευματοδόχος προς όφελος του αποβιώσαντα Hissin και/ή της περιουσίας του. - Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη να προβεί στις απαραίτητες και αναγκαίες ενέργειες για τη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής της επίδικης κατοικίας στο μητρώο του Κτηματολογίου Λεμεσού. - Διαζευκτικά, απόφαση δια της οποίας να διορίζεται άλλο πρόσωπο, εξουσιοδοτημένο να υπογράφει, για λογαριασμό της Εναγόμενης, κάθε αναγκαία αίτηση ή έγγραφο ή να προβεί σε αναγκαίες ενέργειες με σκοπό τη δημιουργία ξεχωριστής εγγραφής επ' ονόματι του αποβιώσαντα ή της περιουσίας του. - Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι, όλες οι δαπάνες και τα έξοδα που θα προκύψουν από τη διαδικασία δημιουργίας ξεχωριστής εγγραφής θα βαρύνουν την Εναγόμενη. - Διάταγμα και/ή απόφαση η οποία να διατάσσει την Εναγόμενη να μεταβιβάσει στο όνομα της Ενάγουσας την επίδικη κατοικία. - Αποζημιώσεις προς όφελος της Ενάγουσας, σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι η Ενάγουσα δε δικαιούται σε ειδική εκτέλεση της συμφωνίας ημερομηνίας 24.04.
- Η Εναγόμενη (Ελενίτσα Κωνσταντινίδη) στην Υπεράσπισή της, στην αγωγή 129/08, αρνείται τις αξιώσεις της Ενάγουσας προβάλλοντας ισχυρισμούς περί δεδικασμένου λόγω της αγωγής 5965/96 του Ε. Δ. Λεμεσού που αυτή καταχώρησε εναντίον της διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin και της πολιτικής έφεσης 288/05, καθώς και της αγωγής 679/89 του Ε. Δ. Λεμεσού, που καταχωρήθηκε εναντίον της και της εταιρείας Hatem, από τη διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin, πλην όμως αποσύρθηκε. Προβάλλεται επίσης η θέση ότι η αγωγή δε δύναται να προχωρήσει καθότι ο πραγματικός πωλητής ήταν η εταιρεία Hatem Investments Ltd και πως η Εναγόμενη υπέγραψε τυπικά τη συμφωνία, ως πωλήτρια, επειδή ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου, και κατόπιν υποχρέωσης προκύπτουσας από συμφωνία που είχε με την εταιρεία Hatem Investments Ltd την οποία η τελευταία δεν τήρησε. Επιπρόσθετα, η Εναγόμενη εγείρει Ανταπαίτηση εναντίον της Ενάγουσας και της εταιρείας Hatem Investments Ltd για το λόγο ότι η τελευταία είναι νομικά υπεύθυνη για οποιεσδήποτε τυχόν αποζημιώσεις δικαιούται ή ήθελε κριθεί ότι δικαιούται η Ενάγουσα, ειδικότερα για το ποσό των €68.344,06 που αντιστοιχεί στο τίμημα πώλησης το οποίο καρπώθηκε η Hatem Investments Ltd. Οι θέσεις της Εναγόμενης απορρίπτονται με την Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση που η Ενάγουσα καταχώρησε στις 28.4.
- Εκ μέρους της εταιρείας Hatem Investments Ltd δεν καταχωρήθηκε εμφάνιση στην Ανταπαίτηση που η Εναγόμενη ήγειρε εναντίον της. Περαιτέρω, με την αγωγή 177/08 η Ενάγουσα η οποία είναι πάλι η διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin και Εναγόμενη, επίσης η Ελενίτσα Κωνσταντινίδη, αξιώνεται αναγνωριστική απόφαση ότι η Εναγόμενη και/ή αντιπρόσωποι της επενέβησαν παράνομα και/ή συνεχίζουν να επεμβαίνουν κατέχοντας την κατοικία, η οποία αποτέλεσε το αντικείμενο της συμφωνίας ημερομηνίας 24.04.1984, την οποία αγόρασε ο αποβιώσαντας Hissin. Κατ΄ επέκταση ζητούνται αποζημιώσεις λόγω της ισχυρισθείσας παράνομης επέμβασης, διατάγματα άρσης της επέμβασης καθώς και παραδειγματικές αποζημιώσεις. Στην Υπεράσπιση της η Εναγόμενη, όπως τροποποιήθηκε, καταχωρηθείσα στις 01.02.2014, εγείρονται πάλι θέματα δεδικασμένου, λόγω των αγωγών του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με αριθμούς 679/89 και 5965/96 καθώς και λόγω της πολιτικής έφεσης 288/
- Εγείρονται ουσιαστικά οι ίδιες θέσεις που εγείρονται στην αγωγή 129/08 και ως εκ τούτου η παράθεση τους κρίνεται αχρείαστη. Προβάλλεται επιπλέον η θέση ότι δεν υπήρξε παράνομη επέμβαση εκ μέρους της Εναγόμενης στην επίδικη κατοικία, της οποίας την κατοχή ανάκτησε νόμιμα και με δαπανηρές επιδιορθώσεις. Κατόπιν ακρόασης σχετικής αίτησης και με διάταγμα Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.06.2014, οι αγωγές 129/08 και 177/08, καθώς και η Ανταπαίτηση στην 129/08 εναντίον της Ενάγουσας και της εταιρείας Hatem Investments Ltd, συνεκδικάστηκαν, επί όλων των επίδικων θεμάτων. Προσαχθείσα μαρτυρία:- Για την απόδειξη της Απαίτησης της Ενάγουσας και στις δύο αγωγές κατέθεσαν δύο μάρτυρες (στο εξής Μ.Ε.) και για την Υπεράσπιση της Εναγόμενης, καθώς και για την απόδειξη της Ανταπαίτησης της, εναντίον της Ενάγουσας και της εταιρείας Hatem Investments Ltd, κατέθεσαν τρεις μάρτυρες (στο εξής Μ.Υ.). Επίσης, κατά την ακροαματική διαδικασία, κατατέθηκαν εκ συμφώνου παραδεκτά γεγονότα στα οποία το Δικαστήριο θα αναφερθεί σε κατοπινό στάδιο της απόφασής του, στο βαθμό που κρίνει αναγκαίο. Κατατέθηκαν δε Τεκμήρια, στο περιεχόμενο των οποίων θα γίνει αναφορά στην πορεία της υπόθεσης. Μ.Ε.1 κατέθεσε η Μαρία Κωμοδρόμου, δικηγόρος και νυν διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin. Αναφέρθηκε στο ιστορικό του διορισμού της, αφού είχε προηγηθεί διορισμός άλλων προσώπων ως διαχειριστή. Κατέθεσε τα σχετικά έγγραφα για το διορισμό των εκάστοτε διαχειριστών. Ως ανέφερε, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 09.09.1983, η Εναγόμενη και η εταιρεία Hatem Investments Ltd, συμφώνησαν όπως, τρία ακίνητα της Εναγόμενης, με αριθμούς εγγραφής 8297, 8285 και 9829, μεταβιβαστούν σε μελλοντικό χρόνο στην εταιρεία Hatem. Το τίμημα θα ήταν σε μετρητά αλλά και με αντάλλαγμα. Στη συνέχεια, περί τις 24.04.1984 συνάφθηκε συμφωνία μεταξύ του αποβιώσαντα Hissin, ως αγοραστή, και των (α) Εναγόμενης και (β) Hatem Investments Ltd, ως πωλητών, με την οποία πώλησαν στον αποβιώσαντα Hissin μία κατοικία τύπου βίλλα με αριθμό 1, ανεγειρόμενης εντός των δύο εκ των τριών ακινήτων, ήτοι στα ακίνητα με αριθμούς εγγραφής 8285 και 9829, στο χωριό Άγιος Τύχωνας, στη Λεμεσό έναντι του ποσού των ΛΚ40.000,
- Η εν λόγω συμφωνία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο. Στη συνέχεια ο αποβιώσαντας Hissin εξασφάλισε άδεια από το Υπουργικό Συμβούλιο για να αποκτήσει ακίνητη ιδιοκτησία στην Κύπρο, αφού επρόκειτο για αλλοδαπό πρόσωπο. Ο αποβιώσαντας Hissin κατά το έτος 1984 πλήρωσε στη Hatem ολόκληρο το ποσό της αξίας της κατοικίας και του παραδόθηκε η κατοχή της. Στις 26.04.1986 η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου παραχώρησε άδεια στο Κτηματολόγιο για να μεταβιβαστεί στον αποβιώσαντα η κατοικία την οποία αγόρασε, πλην όμως μέχρι σήμερα, παρά τις σχετικές οχλήσεις, δεν υπήρξε μεταβίβαση επ' ονόματι του. Η Μ.Ε.1 αναφέρθηκε και στις δικαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν στις αγωγές 34/90 και 5965/
- Η αγωγή 34/90 ηγέρθηκε από την Εναγόμενη εναντίον της εταιρείας Hatem Investments Ltd. Η αγωγή 5965/96 επίσης καταχωρήθηκε από την Εναγόμενη εναντίον της Ενάγουσας και εκδόθηκε αρχικά απόφαση ερήμην. Στη συνέχεια, με αίτηση της Ενάγουσας παραμερίστηκε η εκδοθείσα εναντίον της απόφαση. Η απόφαση παραμερισμού επικυρώθηκε με την Πολιτική Έφεση 11606 ημερομηνίας 25.10.
- Κατ' ακολουθία, και στη βάση σχετικών διαβημάτων, το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού επανέγγραψε τη συμφωνία πώλησης του 1984 στα αρχεία του. Στις 28.07.2005 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού με απόφασή του απέρριψε την αγωγή, της Εναγόμενης, 5965/
- Η εν λόγω απόφαση επικυρώθηκε από την Πολιτική Έφεση με αριθμό 288/05 ημερομηνίας 15.10.
- Κατ' ακολουθία των προαναφερόμενων, η Εναγόμενη κλήθηκε εκ νέου με επιστολές όπως μεταβιβάσει την κατοικία στο όνομα της διαχειρίστριας του αποβιώσαντα Hissin, τελευταία επιστολή 10.01.2008, πλην όμως μέχρι σήμερα δεν έγινε η μεταβίβαση. Εν τω μεταξύ, παρά τις πιο πάνω αποφάσεις των Δικαστηρίων, η Εναγόμενη όσο και αντιπρόσωποί της είχαν υπεισέλθει παράνομα στην κατοικία εμποδίζοντας τα μέλη της οικογένειας του αποβιώσαντα, καθώς και τη διαχειρίστρια της περιουσίας του, από του να εισέλθουν σε αυτή. Περί τις 15.10.2007, στην προσπάθεια της τότε διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin με ένα εκ των υιών του, τον Jean-Paul Hissin, ο οποίος επίσης απεβίωσε, μετέβηκαν στην κατοικία για να εισέλθουν εντός αυτής. Διαπίστωσαν όμως ότι ο υιός της Εναγόμενης, Γιώργος Κωνσταντίνου, είχε εισέλθει στην κατοικία αλλάζοντας τις εξωτερικές κλειδαριές και τους εμπόδισε να εισέλθουν σε αυτή. Οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα προέβηκαν σε αλλαγή των εξωτερικών κλειδαριών, ωστόσο την επόμενη μέρα, 16.10.2007, η Εναγόμενη προέβηκε σε εκ νέου αλλαγή των κλειδαριών της κατοικίας προκαλώντας ζημιές στις εξωτερικές πόρτες και στις κλειδαριές της κατοικίας. Ο δε υιός της Εναγόμενης μετέφερε και άφησε ελεύθερους στην αυλή της κατοικίας δύο άγριους σκύλους, γεγονός που κατέστησε αδύνατη την είσοδο του Jean-Paul Hissin στην κατοικία καθώς και την είσοδο του ενοικιαστή του υπογείου της κατοικίας. Για το γεγονός αυτό έγινε καταγγελία στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας και ζητήθηκε η επέμβαση της. Η Αστυνομία θεώρησε ορθό όπως αποστείλει στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας την απόφαση του Εφετείου, ημερομηνίας 15.10.2007, για λήψη γνωμάτευσης σχετικά με τις ενέργειες που μπορούσε να κάνει. Όταν στις 15.10.2007 αλλάχθηκαν οι κλειδαριές από πλευράς της Ενάγουσας εξασφαλίζοντας είσοδο σε αυτήν, με τη βοήθεια του κλειδαρά Κώστα Αδαμίδη, η τότε διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα και τον υιό του Jean-Paul Hissin, διενήργησαν καταγραφή των αντικειμένων τα οποία υπήρχαν στην κατοικία, πλην όμως δεν ανήκαν στην οικογένεια του αποβιώσαντα Hissin αλλά επρόκειτο για ιδιοκτησία της Εναγόμενης ή των αντιπροσώπων της. Η Εναγόμενη ειδοποιήθηκε γραπτώς στις 16.10.2007 για να μεταβεί στην κατοικία και να παραλάβει τα αντικείμενα της. Αντί αυτού, στάληκε επιστολή από τους δικηγόρους της, το περιεχόμενο της οποίας, κατά τη μάρτυρα, αποδεικνύει την καταχρηστική και καταφρονητική συμπεριφορά απέναντι στις αποφάσεις των Δικαστηρίων που είχαν εκδοθεί. Η επιστολή των δικηγόρων της Εναγόμενης απαντήθηκε από τους δικηγόρους της Ενάγουσας. Κατόπιν γνωμάτευσης του Γενικού Εισαγγελέα, ο Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού, καταχώρησε το Δεκέμβριο του 2007 ποινική υπόθεση εναντίον του υιού της Εναγόμενης, Γιώργου Κωνσταντίνου, για το αδίκημα της παράνομης κατοχής γης. Για την προστασία της κατοικίας του αποβιώσαντα Hissin, κατασκευάστηκε προστατευτικό εξωτερικό περιτοίχισμα το οποίο κόστισε ΛΚ1.500,
- Εξ' αιτίας δε των απειλούμενων πράξεων αυθαιρεσίας και παρανομίας, εκ μέρους της Εναγόμενης, εξασφαλίστηκε ασφαλιστήριο συμβόλαιο για την κατοικία και ως εκ τούτου καταβλήθηκε εκ μέρους της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin το ετήσιο ασφάλιστρο προς την εταιρεία Eurolife ύψους ΛΚ230,
- Επίσης για σκοπούς επαναφοράς της αυλής της κατοικίας, στην κατάσταση προ της επέμβασης από την Εναγόμενη, δόθηκαν οδηγίες στον ενοικιαστή του υπόγειου υποστατικού της κατοικίας, Γιώργο Χαραλάμπους, όπως προβεί στις αναγκαίες ενέργειες για καθαριότητα της αυλής αφού παρουσιαζόταν ως σκουπιδότοπος και όχι αυλή. Πληρώθηκαν, ως εκ τούτου, ΛΚ50,00 για ενοικίαση ενός skip καθώς επίσης και ΛΚ250,00 σε δύο αλλοδαπούς εργάτες για την καθαριότητα της αυλής της κατοικίας. Περί τις 19.12.2007, η τότε διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin και με αντιπρόσωπο του ενοικιαστή του υπόγειου της κατοικίας, διαπίστωσαν ότι η Εναγόμενη εξακολουθούσε να καταναλώνει ηλεκτρικό ρεύμα και υπηρεσίες υδατοπρομήθειας που ήταν συνδεδεμένες στο όνομα του Jean-Paul Hissin υιού του αποβιώσαντα, καθώς επίσης ότι προκάλεσε ζημιά στην περίφραξη που εγκαταστάθηκε για την ασφάλεια της κατοικίας και ως εκ τούτου ζητείται το ποσό των €800,00 πλέον Φ.Π.Α. από την κατασκευαστική εταιρεία εναντίον του Jean-Paul Hissin. Τέλος, η Μ.Ε.1 ανέφερε ότι η Εναγόμενη εγκατέλειψε την κατοικία, ενόψει έκδοσης οριστικού προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 06.03.2008, το οποίο εξασφαλίστηκε στα πλαίσια της αγωγής 177/
- Κατά την παραμονή της η Εναγόμενη όμως και την παράνομη κατοχή στην κατοικία προκάλεσε ζημιές στην περιουσία του αποβιώσαντα Hissin. Μ.Ε.2 κατέθεσε η Αστυφύλακας 3961 Λευκή Κυριάκου. Στις 10.10.2007, ενώ υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας, της καταγγέλθηκε από το Jean-Paul Hissin, από τη Γαλλία, ότι η Ελενίτσα Κωνσταντινίδη και ο υιός της Γιώργος Κωνσταντινίδης, εισήλθαν παράνομα στην οικία του, στον Άγιο Τύχωνα στη Λεμεσό. Η μάρτυρας μετέβηκε στην οδό Γερασίμου 8, στον Άγιο Τύχωνα, όπου συνάντησε την Ε. Κωνσταντινίδη η οποία ισχυρίστηκε ότι η οικία της ανήκει και πως εντός αυτής διέμενε ο υιός της Γ. Κωνσταντινίδης. Ακολούθησαν εξετάσεις και διερεύνηση των εκατέρωθεν ισχυρισμών και διαπιστώθηκε ότι, ο Habib Said El Hissin (αποβιώσαντας), πατέρας του παραπονούμενου, αγόρασε την επίμαχη οικία το 1984 και απεβίωσε το
- Υπήρξαν δικαστικές διαδικασίες, και από τις δύο πλευρές, σε πρωτόδικα Δικαστήρια αλλά και στο Εφετείο. Περαιτέρω διαπιστώθηκε ότι υπήρχε σύμβαση πώλησης κατατεθειμένη στο Κτηματολόγιο Λεμεσού από τις 29.11.
- Στις 18.12.2007 μετέβηκε ξανά στην επίμαχη οικία και εκεί εντόπισε τον Γ. Κωνσταντινίδη ο οποίος της ανέφερε ότι τα έπιπλα που βρίσκονταν εντός της οικίας ήταν δικά του. Η μάρτυρας πήρε ανακριτική κατάθεση από το Γ. Κωνσταντινίδη στην οποία ο τελευταίος ανέφερε ότι διέμενε στην οικία από το 1999, με άδεια της μητέρας του Ε. Κωνσταντινίδη και δεν σκόπευε να εγκαταλείψει την οικία, εκτός και αν εκδιδόταν διάταγμα έξωσης. Ο Γ. Κωνσταντινίδης στις 18.12.2007 κατηγορήθηκε γραπτώς για το αδίκημα της παράνομης κατοχής γης. Επίσης για το ίδιο αδίκημα κατηγορήθηκε γραπτώς και η μητέρα του Ε. Κωνσταντινίδη στις 16.02.
- Μ.Υ.1 κατέθεσε ο Σωκράτης Κωνσταντινίδης, σύζυγος της Εναγόμενης - Ελενίτσας Κωνσταντινίδη. Ήταν παρών και ενεργούσε εκ μέρους της καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους που αφορούν την επίδικη διαφορά. Έχει προσωπική γνώση όλων των γεγονότων. Αναφέρθηκε στις δύο συμφωνίες που υπογράφτηκαν το 1983 και
- Όσον αφορά στη συμφωνία του 1984, με την οποία ο αποβιώσαντας Hissin αγόρασε μία ημιτελή κατοικία, η σύζυγος του υπέγραψε τυπικά επειδή ακόμη ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια της γης επί της οποίας ανεγειρόταν η κατοικία. Ουσιαστικός πωλητής όμως ήταν η εταιρεία Hatem. Αυτή καρπώθηκε το τίμημα πώλησης των ΛΚ40.000,
- Αυτά τα στοιχεία ήταν γνωστά στον αποβιώσαντα Hissin αφού είναι με τη Hatem που έκανε τη διαπραγμάτευση και αργότερα τη συμφωνία. Σε μεταγενέστερο στάδιο των δύο πιο πάνω συμφωνιών, η συμφωνία του 1983, μεταξύ της συζύγου του με τη Hatem, ακυρώθηκε δυνάμει δικαστικής απόφασης στην αγωγή 34/90 και η σύζυγος του ανέκτησε την κατοχή του κτήματος, εκτός από το μέρος που ήταν κτισμένη η κατοικία η οποία πωλήθηκε στον αποβιώσαντα Hissin, με ρητή όμως επιφύλαξη για διεκδίκηση της κατοχής. Η δε σύζυγος του για τη μη ανάκτηση της κατοικίας κράτησε ως αποζημίωση δύο μαγαζιά και ένα διαμέρισμα, τα οποία όμως επέστρεψε στη Hatem, μετά την έκδοση ερήμην απόφασης ημερομηνίας 02.02.1998 βάσει της οποίας η σύζυγος του πλέον απέκτησε νόμιμα την κατοχή της κατοικίας. Η σύζυγος του ουδέποτε οχλήθηκε για να μεταβιβάσει την κατοικία στον αποβιώσαντα Hissin. Το μόνο που γνώριζε περί του θέματος τότε, ήταν η αγωγή 679/89 η οποία όμως αποσύρθηκε. Μετά την απόσυρση της εν λόγω αγωγής, στάληκαν από τους δικηγόρους της Εναγόμενης επιστολές ζητώντας, από τη διαχειρίστρια του αποβιώσαντα Hissin, την κατοχή της κατοικίας παραπέμποντας ταυτόχρονα στη Hatem για διεκδίκηση αποζημιώσεων λόγω αδυναμίας να εκτελεστεί η σύμβαση που υπέγραψαν μεταξύ τους. Εξ αιτίας της μη ανταπόκρισης, από τη διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin, καταχωρήθηκε, εναντίον της, η αγωγή 5965/96 ζητώντας δήλωση ότι η συμφωνία μεταξύ της συζύγου του και της Hatem από τη μια και του αποβιώσαντα Hissin από την άλλη, ακυρώθηκε νόμιμα ζητώντας αποζημιώσεις αλλά και την παράδοση της κατοχής της κατοικίας. Ακολούθησαν δικαστικές διαδικασίες και στις 06.07.1998 εκδόθηκε διάταγμα ανάκτησης της κατοικίας υπέρ της συζύγου του. Με τη βοήθεια δικαστικών επιδοτών η κατοικία περιήλθε στην κατοχή της συζύγου του το
- Η κατοικία βρισκόταν σε πολύ άσχημη κατάσταση και ως εκ τούτου έγιναν δαπανηρές επιδιορθώσεις, πέραν των 50.000,
- Μετά από 4½ χρόνια από την έκδοση της προαναφερόμενης απόφασης, αυτή παραμερίστηκε κατόπιν σχετικής αίτησης και ως εκ τούτου στις 05.02.2003 οι δικηγόροι της διαχειρίστριας του αποβιώσαντα Hissin απέστειλαν επιστολή στη σύζυγο του για να παραδώσει κατοχή της κατοικίας. Αυτή ήταν η πρώτη επιστολή με την οποία οχλήθηκε η σύζυγος του. Το 2004, οπότε και είχε προηγηθεί απόφαση του Εφετείου με την οποία επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση, με την οποία παραμερίστηκε η απόφαση που είχε εκδοθεί προς όφελος της συζύγου του, η διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin και ο γιος της προσπάθησαν, μέσω της Αστυνομίας, να ανακτήσουν κατοχή της κατοικίας και όταν απέτυχαν αποπειράθηκαν, μέσω πληρωμένων μπράβων - εταιρείας security. Αναφορικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τον Οκτώβριο του 2007, ανέφερε ότι δεν υπήρχε ενοικιαστής στο υπόγειο της κατοικίας. Ο Χαραλάμπους, που παρουσιάζεται ως ενοικιαστής, ήταν το πρόσωπο το οποίο πήγε έξω από την κατοικία, μαζί με δύο αλλοδαπούς, και έβγαλαν τα πράγματα του υιού του έξω και καθάρισαν την αυλή. Το υπόγειο της κατοικίας δεν είναι κατοικήσιμο για να μπορούσε να κατοικήσει κάποιος. Ουδεμία περίφραξη κατασκευάστηκε όπως ισχυρίστηκε η Μ.Ε.
- Οι σκύλοι που αυτή αναφέρει ήταν πάντα εκεί και δεν ήταν προς εκφοβισμό, ούτως ή άλλως δεν είναι άγριοι αλλά φιλικοί σκύλοι. Η οικογένεια του συμμορφώθηκε με το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 06.03.2008 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής 177/
- Παρενθετικά, ανέφερε, πως το ακίνητο εντός του οποίου βρίσκεται η κατοικία βαρύνεται με υποθήκη Υ.4582/96 προς όφελος του Οργανισμού Χρηματοδότησης Στέγης. Μ.Υ.2 κατέθεσε ο Πανίκος Ονουφρίου. Είναι δικηγόρος και το 1992 συνέστησε το συνεταιρισμό Νίκος Αναστασιάδης & Σία, μαζί με τους Νίκο Αναστασιάδη και Χρίστο Νεοκλέους. Η αγωγή - Τεκμήριο 33 - είχε καταχωρηθεί από το Νίκο Αναστασιάδη και συνεχίστηκε από το συνεταιρισμό. Ο ίδιος είχε αναλάβει όλες τις υποθέσεις του Δικαστηρίου, ως εκ τούτου χειρίστηκε και την εν λόγω αγωγή. Η αγωγή αυτή, μετά το 1992, αποσύρθηκε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων των πελατών και κατόπιν σχετικών οδηγιών. Ανέφερε ακόμη ότι δεν μπορούσε να ξέρει εάν ο υιός του αποβιώσαντα Hissin γνώριζε περί της απόσυρσης, και δεν θυμόταν αν αυτός έλαβε μέρος στην απόσυρση της αγωγής. Εξ όσων θυμάται τότε η διαχειρίστρια του αποβιώσαντα Hissin, ήταν η σύζυγος του και από αυτή έπαιρναν οδηγίες ως δικηγόροι. Δεν γνώριζε το Σωκράτη Κωνσταντινίδη αφού δεν είχε συνάντηση ποτέ μαζί του. Μ.Υ.3 κατέθεσε ο Κώστας Φραντζής. Ενεργεί ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της εταιρείας Hatem η οποία είναι εξ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 2 στην αγωγή 129/
- Αποδέχθηκε ότι του επιδόθηκε Αίτηση, της Εναγόμενης, για απόφαση λόγω μη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, οπότε με δική του πρωτοβουλία διευθετήθηκε συνάντηση στα γραφεία των δικηγόρων της Εναγόμενης, με σκοπό τη συζήτηση της υπόθεσης. Ο λόγος που δεν καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης είναι επειδή κρίθηκε ότι η Hatem δεν έχει κάποια απαίτηση εναντίον της Εναγόμενης, η οποία εφάρμοσε τα συμφωνηθέντα παραδίδοντας στην Hatem τα δύο καταστήματα και το ένα διαμέρισμα που είχε πάρει αρχικά, παίρνοντας έτσι η Hatem πίσω ό,τι είχε δώσει δυνάμει της συμφωνίας του
- Τα εν λόγω ακίνητα τα κράτησε προσωρινά η Εναγόμενη και όταν αργότερα και στη βάση δικαστικών διαδικασιών πήρε την κατοχή της κατοικίας τα παρέδωσε στη Hatem. Η αιτία για τη μη εκπλήρωση της συμφωνίας του 1984 είναι η αδυναμία της Hatem να εκτελέσει το συμβόλαιο έναντι του αγοραστή, αποβιώσαντα Hissin. Η Hatem εισέπραξε το τίμημα πώλησης όμως λόγω του ότι η συμφωνία της Hatem με την Εναγόμενη ακυρώθηκε, δεν μπορούσε να γίνει η μεταβίβαση στον αποβιώσαντα ή στους κληρονόμους του. Ο αποβιώσαντας Hissin συμφώνησε την πώληση της κατοικίας με την εταιρεία Hatem. Η Εναγόμενη υπόγραψε στη συμφωνία τυπικά, λόγω της πρακτικής που ακολουθείτο τότε, επειδή ήταν ακόμα η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια. Μέσα από τις αγορεύσεις τους, και αφού ολοκληρώθηκαν οι μαρτυρίες, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις και τα επιχειρήματα τους προς υποστήριξη των δύο αντιμαχόμενων εκδοχών. Ιδιαίτερη βαρύτητα, πέραν από τις θέσεις επί της ουσίας της διαφοράς, φαίνεται να δίδεται στον ισχυρισμό, εκ μέρους της Εναγόμενης, για ύπαρξη δεδικασμένου ως εμπόδιο στην προώθηση της αγωγής εναντίον της, επειδή η Ενάγουσα δεν ήγειρε την απαίτηση της κατά την εκδίκαση των προγενέστερων δικαστικών διαδικασιών που, ως είναι κοινώς αποδεκτό, έλαβαν χώρα μεταξύ των διαδίκων. Αξιολόγηση μαρτυρίας:- Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια και παρακολούθησε με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια τον τρόπο που κατέθεσαν κατα τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, σε συνυφασμό με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων αλλά και των παραδεκτών γεγονότων που έχουν κατατεθεί, το Δικαστήριο προβαίνει στην αξιολόγηση τους. Η Μ.Ε.1 άφησε την εντύπωση ότι στο Δικαστήριο, μετέφερε και παρουσίασε τα γεγονότα που γνώριζε, ξεκαθαρίζοντας σε ποια από αυτά είχε προσωπική γνώση και σε ποια η μαρτυρία της προερχόταν από άλλη πηγή γνώσης. Απαντούσε ευθέως και χωρίς περιστροφές. Παρέμεινε σταθερή κατά τη μακρά αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε. Δεν εντοπίζονται οποιαδήποτε στοιχεία κλονισμού της μαρτυρίας της. Σημειώνεται ακόμη πως πλείστα όσα κατέθεσε υποστηρίζονται από τα έγγραφα - Τεκμήρια τα οποία έχει επικαλεστεί και από άλλα, το περιεχόμενο των οποίων δεν έχει αμφισβητηθεί. Κρίνεται αξιόπιστη και η μαρτυρία της αποδεκτή εκτός όπου είναι εξ ακοής και δεν υποστηρίζεται από παραδεκτό γεγονός ή παραδεκτό έγγραφο. Μ.Ε.2 ήταν η Αστυφύλακας Λ. Κυριάκου, η οποία δέχθηκε την καταγγελία από τον υιό του αποβιώσαντα Hissin για παράνομη επέμβαση, στην κατοικία που είχε αγοράσει ο πατέρας του, εκ μέρους της Εναγόμενης και του υιού της. Πρόκειται για άτομο το οποίο δεν έχει οποιοδήποτε συμφέρον στην έκβαση της υπόθεσης. Η μαρτυρία της ήταν φυσιολογική, αφηγηματική και έπεισε το Δικαστήριο ότι απλά μετέφερε εκείνο που περιέπεσε στην αντίληψη της κατά τις δύο επισκέψεις της στην επίδικη κατοικία. Κατά την αντεξέτασή της παρέμεινε σταθερή και κατηγορηματική στα όσα κατέθεσε στην κύρια εξέταση. Σημειώνεται πως δεν αμφισβητήθηκε, στην αντεξέταση της, για ό,τι είδε τις δύο φορές όταν πήγε στην κατοικία. Ο Μ.Υ.1, ήταν ο σύζυγος της Εναγόμενης. Αν και σε κάποια σημεία η μαρτυρία του συνάδει με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων που αφορούν στις διάφορες δικαστικές διαδικασίες που έλαβαν χώρα από το 1989 μέχρι σήμερα, το μέρος της μαρτυρίας του που υποστηρίζει την εκδοχή της Εναγόμενης, συζύγου του και δη ότι νόμιμα σε κάποιες περιόδους κατείχε αυτή την κατοικία, δεν γίνεται αποδεκτή. Δεν γίνεται επίσης αποδεκτή η μαρτυρία του αναφορικά με τη διεξαγωγή εργασιών και το ύψος αυτών ως αναγκαίες επιδιορθώσεις εξαιτίας των κληρονόμων του αποβιώσαντα Hissin. Το περιεχόμενο των αποδείξεων συνιστά εξ ακοής μαρτυρία, χωρίς να δοθεί εξήγηση για τη μη προσέλευση ως μαρτύρων των προσώπων που προέβηκαν στις ισχυρισθείσες εργασίες. Ο Μ.Υ.2 καθώς και ο Μ.Υ.3 κρίνονται αξιόπιστοι μάρτυρες και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή. Δεν υπήρξαν αντιφάσεις κατά τη μαρτυρία τους. Ούτε ανέφεραν κάτι για το οποίο το Δικαστήριο θα προβληματιζόταν ή θα είχε ενδοιασμό να το αποδεχθεί. Αναφορικά με το περιεχόμενο των τεκμηρίων 29,30 και 32 που κατέθεσε η Μ.Ε.1 καθώς και τα τεκμήρια 38 και 39 τα οποία κατέθεσε ο Μ.Υ.1, δεν γίνεται αποδεκτό αφού δεν κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα πρόσωπα που τα συνέταξαν, χωρίς να δοθεί εξήγηση για τη μη προσέλευσή τους. Ευρήματα:- Με βάση την προαναφερόμενη αξιολόγηση, καθώς επίσης τα παραδεκτά και αδιαμφισβήτητα γεγονότα, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα ουσιώδη γεγονότα που διέπουν την παρούσα υπόθεση, και τα οποία συνιστούν ευρήματα, έχουν ως θα παρατεθούν στη συνέχεια. Στις 09.09.1983 υπογράφτηκε συμφωνία - Τεκμήριο 17 (η συμφωνία του 1983) μεταξύ της Εναγόμενης και της Hatem Investments Ltd με την οποία συμφωνήθηκε η ανταλλαγή διαμερισμάτων της εταιρείας, πλέον ΛΚ20.000,00 μετρητά και η εναγόμενη να παραχωρήσει τρία ακίνητα της στην Hatem με αριθμούς εγγραφής 8297, 9829 και 8285 στον Άγιο Τύχωνα. Στις 24.04.1984 υπογράφτηκε συμφωνία - Τεκμήριο 3 (η συμφωνία του 1984) μεταξύ του αποβιώσαντα Hissin, ως αγοραστή και των (α) Εναγόμενης και (β) της εταιρείας Hatem, ως πωλητών, με την οποία πωλήθηκε στον αποβιώσαντα Hissin μία κατοικία η οποία ανεγέρθηκε από τη Hatem ευρισκόμενη εντός των δύο εκ των τριών πιο πάνω ακινήτων, ήτοι επί του 9829 και
- Λόγω διαφωνιών μεταξύ της Εναγόμενης και της Hatem, η συμφωνία του 1983 δεν υλοποιήθηκε. Τα εν λόγω ακίνητα επί των οποίων ανεγέρθηκε η κατοικία, μέχρι σήμερα είναι εγγεγραμμένα στο όνομα της Εναγόμενης. Το συμφωνηθέν τίμημα της αγοράς της κατοικίας, ύψους ΛΚ40.000,00 καταβλήθηκε προς την εταιρεία Hatem από το
- (βλέπε μαρτυρία της Μ.Ε.1 και τεκμήριο 5). Αν και η Εναγόμενη παρέλαβε από τη Hatem την κατοχή κάποιων ακινήτων, ως μέρος της ανταλλαγής για τη συμφωνία του 1983, τα επέστρεψε το 1999 όταν αυτή επανάκτησε την κατοικία που πωλήθηκε στον αποβιώσαντα Hissin στα πλαίσια της απόφασης ημερομηνίας 02.02.1998 (τεκμήριο 13 και 16) που εκδόθηκε ερήμην, στην αγωγή 5965/96 εναντίον της τότε διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα. Αργότερα στις 05.02.2003 (τεκμήριο 14) παραμερίστηκε η εν λόγω απόφαση. Προγενέστερα η εναγόμενη είχε εγείρει εναντίον της Hatem την αγωγή 34/90 και στις 29.06.1990 εκδόθηκε απόφαση (τεκμήριο 4) με την οποία τα τρία ακίνητα επιστράφηκαν από τη Hatem, στην εναγομένη, πλην της έκτασης γης που αφορούσε την πώληση - συμφωνία του 1984 που έγινε με τον αποβιώσαντα Hissin. Επίσης η τότε διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα είχε εγείρει, εναντίον της εναγομένης την αγωγή 679/89 την οποία όμως απέσυρε άνευ βλάβης του δικαιώματος της. Η απόφαση παραμερισμού επικυρώθηκε με την Πολιτική Έφεση 11606 ημερομηνίας 25.10.
- Κατ' ακολουθία, και στη βάση σχετικών διαβημάτων, το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού επανέγγραψε τη συμφωνία πώλησης του 1984 στα αρχεία του. Στις 28.07.2005 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, κατόπιν ακρόασης, με απόφασή του απέρριψε την αγωγή, της Εναγόμενης, 5965/96 (τεκμήριο 8). Η εν λόγω απόφαση επικυρώθηκε από την Πολιτική Έφεση με αριθμό 288/05 ημερομηνίας 15.10.
- Ακολούθως, η Εναγόμενη κλήθηκε εκ νέου με επιστολές όπως μεταβιβάσει την κατοικία στο όνομα της διαχειρίστριας του αποβιώσαντα Hissin, τελευταία επιστολή 10.01.2008 - Τεκμήριο 23, πλην όμως μέχρι σήμερα δεν έγινε η μεταβίβαση. Παρά τις πιο πάνω αποφάσεις των Δικαστηρίων, ο γιός της Εναγόμενης με την έγκριση της είχε εισέλθει παράνομα στην κατοικία, εμποδίζοντας τα μέλη της οικογένειας του αποβιώσαντα, καθώς και τη διαχειρίστρια της περιουσίας του, από του να εισέλθουν σε αυτή. Περί τις 15.10.2007, στην προσπάθεια της τότε διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin με ένα εκ των υιών του, τον Jean-Paul Hissin, ο οποίος επίσης απεβίωσε, μετέβηκαν στην κατοικία. Διαπίστωσαν όμως ότι ο υιός της Εναγόμενης, Γιώργος Κωνσταντίνου, είχε εισέλθει στην κατοικία αλλάζοντας τις εξωτερικές κλειδαριές και τους εμπόδισε να εισέλθουν σε αυτή. Οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα προέβηκαν σε αλλαγή των εξωτερικών κλειδαριών, ωστόσο την επόμενη μέρα, 16.10.2007, η Εναγόμενη προέβηκε σε εκ νέου αλλαγή των κλειδαριών της κατοικίας. Ο υιός της Εναγόμενης μετέφερε και άφησε ελεύθερους στην αυλή της κατοικίας δύο σκύλους. Για το γεγονός αυτό έγινε καταγγελία στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας και ζητήθηκε η επέμβαση της. Δεν υπήρξε άμεση επέμβαση εκ μέρους της αστυνομίας, η οποία θεώρησε ορθό όπως αποστείλει στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.10.2007 για λήψη γνωμάτευσης. Όταν στις 15.10.2007 αλλάχθηκαν οι κλειδαριές από πλευράς της Ενάγουσας, με τη βοήθεια κλειδαρά, η τότε διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα με τον υιό του Jean-Paul Hissin διενήργησαν καταγραφή των αντικειμένων τα οποία υπήρχαν στην κατοικία, και ανήκαν στην Εναγόμενη ή στον υιό της. Η Εναγόμενη ειδοποιήθηκε γραπτώς στις 16.10.2007 (Τεκμήριο 25) για να μεταβεί στην κατοικία και να παραλάβει τα αντικείμενα της. Αντί αυτού, στάληκε επιστολή από τους δικηγόρους της Εναγόμενης (Τεκμήριο 26). Η επιστολή των δικηγόρων της Εναγόμενης απαντήθηκε από τους δικηγόρους της Ενάγουσας (Τεκμήριο 27). Η Εναγόμενη εγκατέλειψε την επίδικη κατοικία, ενόψει έκδοσης οριστικού προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 06.03.2008 στην αγωγή 177/08, (τεκμήρια 11 και 12), πλήν όμως μέχρι σήμερα δεν έχει προβεί στη μεταβίβαση και εγγραφή της κατοικίας επ' ονόματι του αποβιώσαντα Hissin ή της εκάστοτε διαχειρίστριας της περιουσίας του. Νομική πτυχή:- Η Απαίτηση στην αγωγή 129/08 στηρίζεται σε παράβαση συμφωνίας πώλησης της επίδικης κατοικίας, εξ αιτίας της μη μεταβίβασης της στο όνομα της Ενάγουσας ζητώντας Ειδική Εκτέλεση. Βασίζεται επίσης και στη δημιουργία εμπιστεύματος έναντι της Εναγόμενης, ως ιδιοκτήτριας των δύο ακινήτων επί των οποίων έχει ανεγερθεί η επίδικη κατοικία. Είναι νομολογημένο, πως κατ' εφαρμογή του Κεφ. 149, η παράβαση συμφωνίας παρέχει την επιλογή, στο ανυπαίτιο συμβαλλόμενο μέρος, είτε να εμμείνει στην εκτέλεση της συμφωνίας, ζητώντας, μεταξύ άλλων, την ειδική εκτέλεση αυτής, διεκδικώντας αποζημιώσεις εξ αιτίας της παράβασης, είτε να καταγγείλει τη σύμβαση και να διεκδικήσει αποζημιώσεις ή άλλες θεραπείες εξ αιτίας της παράβασης. Όσον αφορά στη δημιουργία εξ επαγωγής εμπιστεύματος, η κυπριακή νομολογία έχει αναλύσει και θέσει τις προϋποθέσεις εφαρμογής του. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση St. George's Car Hire Ltd κ.α. v. Μακεδονία Γαβριηλίδου κ.α.
(2006)1 Α.Α.Δ. 47: «Το εξ επαγωγής καταπίστευμα ή εμπίστευμα πηγάζει από τους κανόνες της επιεικείας και δημιουργείται ανεξάρτητα από την πρόθεση του ιδιοκτήτη της περιουσίας, σε περιπτώσεις που θα αποτελούσε κατάχρηση εμπιστοσύνης εκ μέρους του να κατακρατεί περιουσία για δικό του όφελος (Δέστε: Κληρίδης ν. Σταυρίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 527, 530 και Snell, "Principles of Equity", 15η έκδοση, σελ. 94). Στην υπόθεση Χριστοφόρου ν. Χριστοφόρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1551 παρατηρήθηκαν και τα εξής: «Τα απολήγοντα και τα εξ επαγωγής εμπιστεύματα δημιουργούνται ή λειτουργούν ή επιβάλλονται ως θέμα δικαίου (by operation of Law). Τα πρώτα δημιουργούνται ή λειτουργούν κατ' εξοχή στη βάση τεκμαιρώμενης από τα περιστατικά της κάθε περίπτωσης πρόθεσης. Τα δεύτερα επιβάλλονται εν όψει διαμορφωθείσας κατάστασης πραγμάτων, ανεξάρτητα από πρόθεση, ρητή ή εξυπακουόμενη. Βλ.Underhill's Law of Trusts & Trustees, 13η έκδοση, σελ. 250 κ.επ., Snell's Equity, 19η έκδοση, Τόμος 48, παράγραφος 534 κ.επ. και Χρίστος Κληρίδης ν. Ηροδότου Σταυρίδη, ανωτέρω). Με αναγνωρισμένη έκφανση τους στην περίπτωση κατά την οποία επιχειρείται η κατακράτηση περιουσίας για ίδιο όφελος με δόλια ή κατά συνείδηση απαράδεκτη εκμετάλλευση ή κατάχρηση νομοθετικών προνοιών ή άλλων θεμελιωδών αρχών δικαίου. Με αποτέλεσμα τη χρησιμοποίηση του Νόμου ως εργαλείου για καταδολίευση (Βλ. Rochefoucould v. Boustead [1987] 1 Ch. 196, Bannister v. Bannister [1948] 2 All E.R. 133, Hodgson v. Marks [1971] 2 All E.R. 684).» Η Απαίτηση στην αγωγή 177/08 βασίζεται σε παράνομη επέμβαση επί ακινήτου (της επίδικης κατοικίας), ως εκ τούτου είναι χρήσιμο να παρατεθούν στη συνέχεια οι νομικές διατάξεις και οι αρχές που διέπουν το εν λόγω αστικό αδίκημα. ΚΕΦ. 148:- Άρθρο «43.-
(1)Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή σε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιονδήποτε πρόσωπο.
(2)Αν η πράξη για την οποία εγείρεται η αγωγή είναι επιτρεπτή κατά τοπικό έθιμο, αυτό αφού αποδειχθεί συνιστά υπεράσπιση αλλά σε αγωγή που εγείρεται για παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία το βάρος της απόδειξης ότι η πράξη για την οποία εγείρεται η αγωγή δεν ήταν παράνομη φέρει ο Εναγόμενος.» Στην υπόθεση Adrian Holdings Ltd v. Κυπριακή Δημοκρατία διά του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1998)1 Α.Α.Δ. 1836, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 1843: «Το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι αγώγιμο per se. Όπου όμως δεν αποδεικνύεται η ύπαρξη ζημιάς, μπορεί να επιδικαστούν μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις και να μη δοθούν έξοδα ή ακόμη και να διαταχθεί ο Ενάγων να καταβάλει έξοδα στον Εναγόμενο. (Παπακόκκινου κ.ά. ν. Θεοδοσίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 379, Kakoullou and another v. Kakoulli
(1985)1 C.L.R. 355, Ttanis v. Hadjimichael and Another
(1982)1 C.L.R. 301 και Ευθυβούλου κ.ά. ν. Συμβούλιο Βελτιώσεως Κισσόνεργας κ.ά., Πολιτική Έφεση 9712, ημερομηνίας 21.05.98). Όπου αποδεικνύεται παράνομη κατοχή ακινήτου το μέτρο αποζημιώσεων είναι η αγοραία ενοικιαστική αξία του ακινήτου και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο παράνομος κάτοχος από την επέμβαση.» Όσον αφορά δε το βάρος της απόδειξης της ισχυριζόμενης επέμβασης είναι προφανές ότι το φέρει ο Ενάγοντας, ωστόσο μετατίθεται στον Εναγόμενο το βάρος να αποδείξει ότι η επέμβαση δεν είναι παράνομη, αυτό προκύπτει από το άρθρο 43§2 του Κεφ. 148 και όπως έχει ερμηνευθεί στην υπόθεση Β. Παπακόκκινου ν. Σμυρλή
(2001)1 Α.Α.Δ. 1653. Επιπρόσθετα έχει καθιερωθεί, μέσα από τη νομολογία, (βλέπε υπόθεση Αγγελίδης ν. Φιλίππου και Κολοκασίδης Estates Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. σελ. 327), ότι σε περίπτωση απόδειξης παράνομης επέμβασης δικαιωματικά εκδίδεται διάταγμα για άρση της επέμβασης προκειμένου να τερματιστεί η παρανομία ή απαγόρευση για το μέλλον. Η καταβολή αποζημιώσεων με βάση τις πιο πάνω αρχές επιβάλλεται έστω και αν ο ιδιοκτήτης δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο ίδιος την περιουσία ή να την ενοικιάσει (βλέπε υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Muazzez Edhem Bahchecioglou και άλλος
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 426). Γενικά θα μπορούσε να ειπωθεί πως η επέμβαση συνίσταται στην παράνομη πράξη ή ενέργεια με την οποία τίθεται υπό αμφισβήτηση η κυριότητα ή η νόμιμη κατοχή περιουσίας από κάποιο πρόσωπο και προκαλείται ενόχληση χωρίς βέβαια τη συγκατάθεση του. Στην υπόθεση Γ. Γλυκής ν. Ιεράς Μονής Μαχαιρά
(1999)1 Α.Α.Δ. 654, αποφασίστηκε ότι ουσιαστικό στοιχείο της παράνομης επέμβασης είναι η εκ μέρους του Ενάγοντα νόμιμη κατοχή του χώρου επί του οποίου γίνεται η παράνομη επέμβαση. Η απόδειξη ιδιοκτησίας αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη κατοχής, εκτός αν προκύπτει από μαρτυρία ότι την κατοχή την έχει άλλος. Συμπεράσματα Δικαστηρίου:- Λαμβάνοντας υπόψη τη νομική πτυχή και ευρήματα, εξετάζεται στη συνέχεια αν η Ενάγουσα δικαιούται τις θεραπείες που αξιώνει. Αρχίζοντας από το αν η συμφωνία του 1984 είναι σε ισχύ και κατ' ακολουθία αν η Ενάγουσα δικαιούται σε ειδική εκτέλεση, κρίνεται πως αν και η εν λόγω συμφωνία βρίσκεται σε ισχύ, εφόσον ένας εκ των πωλητών, δεν περιλαμβάνεται ως μέρος της παρούσας αγωγής, δεν είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος για ειδική εκτέλεση. Η Hatem, ως ένας εκ των πωλητών της επίδικης κατοικίας, θα έπρεπε να είναι διάδικος στην αγωγή 129/
- Συνακόλουθα, οι σχετικές αξιώσεις στη βάση παράβασης της συμφωνίας του 1984 καθώς και για ειδική εκτέλεση, δεν μπορούν να ικανοποιηθούν και απορρίπτονται. Το Δικαστήριο, εξετάζει στη συνέχεια κατά πόσο τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως πηγάζουν μέσα από τα ευρήματα του, στοιχειοθετούν την παροχή θεραπείας, προς όφελος της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης. Στην παράγραφο 8 της Έκθεσης Απαίτησης στην αγωγή 129/08 γίνεται λόγος για εξ' επαγωγής εμπίστευμα. Εξετάζοντας τη θέση της Ενάγουσας, κρίνεται ότι ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκονται στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν τη δημιουργία εξ' επαγωγής εμπιστεύματος προς όφελος της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin και εναντίον της Εναγόμενης, η οποία είναι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου επί του οποίου βρίσκεται η επίδικη κατοικία, την οποία αγόρασε από την εταιρεία Hatem. Τα στοιχεία είναι τα ακόλουθα:
- Το τίμημα της επίδικης κατοικίας καταβλήθηκε στη Hatem η οποία την ανήγειρε. Η Εναγόμενη δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό για την ανέγερση της κατοικίας, παρά μόνο με την παραχώρηση της γης με τη ανεξάρτητη συμφωνία του
- Οι υποχρεώσεις της Εναγόμενης και της Hatem έναντι των δικαιωμάτων του αποβιώσαντα Hissin, στη βάση της συμφωνίας του 1984 που αυτός υπέγραψε με τους δύο, δεν τελούσε υπό εξάρτηση ή οποιαδήποτε αίρεση σχετιζόμενη με τη συμφωνία του 1983 η οποία δεν τον αφορούσε. Η Εναγόμενη με τη συμφωνία του 1984, ως ένας εκ των πωλητών, αποδέχθηκε τη μόνιμη αποξένωση της κατοχής της γης, στην οποία ανεγέρθηκε η κατοικία προς τον αποβιώσαντα, κατ' επέκταση και της κατοικίας.
- Η νόμιμη κατοχή της κατοικίας από τον αποβιώσαντα ή τους κληρονόμους του, σύμφωνα με τη συμφωνία του 1984, δεν επηρεάστηκε ή τροποποιήθηκε. Δεν παραγνωρίζεται ότι για κάποιο χρονικό διάστημα υπήρξε δικαίωμα κατοχής στην εναγόμενη, στη βάση απόφασης που εκδόθηκε ερήμην εναντίον της διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα, πλήν όμως από τις μεταγενέστερες αποφάσεις, πρωτόδικα και κατ' έφεση τέτοιο δικαίωμα δεν παρέχεται.
- Έστω και αν η Εναγόμενη μετά την αγωγή 34/90 που ήγειρε εναντίον της Hatem νόμιμα πήρε κατοχή των ακινήτων της, δεν νομιμοποιούνταν στην κατοχή της κατοικίας, αφού η έκταση της γης που ήταν αντικείμενο συμφωνίας του 1984 εξαιρέθηκε ρητά στην απόφαση του Δικαστηρίου (Τεκμήριο 4).
- Η Hatem ή η Εναγόμενη δεν ακύρωσαν - κατήγγειλαν τη συμφωνία με τον αποβιώσαντα Hissin, ούτε και ο τελευταίος ζήτησε κάτι τέτοιο. Ενόψει των πιο πάνω, έστω ότι η Εναγόμενη είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του μέρους της γης όπου βρίσκεται η επίδικη κατοικία και καλύπτει το εμβαδόν που συμφωνήθηκε με τη συμφωνία του 1984, λαμβανομένων υπόψη των όσων έχουν αποφασιστεί στην υπόθεση Γαβριηλίδη (ανωτέρω) κρίνεται ότι είναι εύλογο, υπό τις περιστάσεις, και δίκαιο το συμπέρασμα, ότι δημιουργήθηκε προς όφελος της διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin και εναντίον της εναγόμενης, εξ επαγωγής εμπίστευμα. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, κρίνεται ότι προσομοιάζουν πολύ με τα γεγονότα της υπόθεσης Γαβριηλίδη, (ανωτέρω), είναι τέτοια που το δίκαιο επιβάλλει, όπως, η επίδικη κατοικία και το ακίνητο - μέρος της γης όπου αυτή ανεγέρθηκε από τη Hatem, με το εμβαδόν που καλύπτει η συμφωνία του 1984, να μεταβιβαστεί επ' ονόματι της διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin. Όπως έχει αναφερθεί από το εφετείο (στη Γαβριηλίδης) «. Το δίκαιο της επιεικείας επιβάλλει, υπό τις παρούσες συνθήκες, εξ επαγωγής εμπίστευμα υπέρ των αγοραστών και εμποδίζει τους ιδιοκτήτες από του να προτάξουν τα περιουσιακά τους δικαιώματα και να στερήσουν, με αυτό τον τρόπο, από τους αγοραστές τα δικαιώματα που απέκτησαν, ως δικαιούχοι των διαμερισμάτων που αγόρασαν από την εταιρεία, αλλά και ως τα πρόσωπα που συμπλήρωσαν με έξοδα τους, το όλον έργο, προς όφελος και των ιδιοκτητών της γης. Έστω και αν δεν υπάρχει συμβατική σχέση μεταξύ των ιδιοκτητών της γης και των αγοραστών, το δίκαιο της επιεικείας παρέχει ουσιαστικά περιουσιακά δικαιώματα στους αγοραστές μπροστά στα οποία τα περιουσιακά δικαιώματα των ιδιοκτητών της γης, υποχωρούν.» Στην παρούσα υπόθεση, υπάρχει συμβατική σχέση μεταξύ της Εναγόμενης, ως μιας εκ των πωλητών της κατοικίας, και του αποβιώσαντα Hissin, οπότε αυτή γνώριζε ότι το μέρος της γης στο οποίο ανεγέρθηκε η κατοικία θα το αποξενωνόταν και θα είχε υποχρέωση να το μεταβιβάσει μαζί με την κατοικία. Υπό τις περιστάσεις, κατα το Δικαστήριο, δεν παρέχεται άλλη δίκαιη επιλογή από του να μεταβιβαστεί η κατοικία, επ' ονόματι της διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin με το εμβαδόν που συμφωνήθηκε κατά την πώληση της, με τη συμφωνία του 1984, λαμβάνοντας υπόψη ότι το τίμημα έχει καταβληθεί, η δε εταιρεία Hatem δεν διεκδικεί οτιδήποτε το οποίο να παρέμεινε σε εκκρεμότητα. Δεν παραγνωρίζεται ότι η Εναγόμενη απώλεσε την αξία της γης όπου ανεγέρθηκε η κατοικία, όφειλε όμως να στραφεί εναντίον της Hatem (όπως έπραξε με την Ανταπαίτηση της στην αγωγή 129/08) και να διεκδικήσει οποιαδήποτε δικαιώματα απέρρεαν από τη μεταξύ τους συμφωνία του 1983 ή τυχόν ζημιά από παράβαση ή συμπεριφορά της Hatem και όχι να κατέχει παράνομα την επίδικη κατοικία, για όσο χρονικό διάστημα αυτό συνέβηκε. Όσον αφορά στον ισχυρισμό περί Δεδικασμένου, που ηγέρθηκε από την Εναγόμενη, αυτός απορρίπτεται. H αγωγή, της τότε διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα, 679/89 αποσύρθηκε άνευ βλάβης των δικαιωμάτων της. Το ότι δεν ηγέρθηκε ανταπαίτηση εκ μέρους της στην αγωγή 5965/96, που η εναγόμενη ήγηρε, δεν δημιουργείται δεδικασμένο. Στα πλαίσια δε της εν λόγω αγωγής δεν κρίθηκε οτιδήποτε από αυτά που η Ενάγουσα εγείρει με τις παρούσες αγωγές (129/08 και 177/08). Εκτενής ανάλυση περί των προϋποθέσεων δημιουργίας δεδικασμένου γίνεται στην υπόθεση Α. Ν. Μιχαήλ ν. Μ. Σκουτέλλας
(2008)I B Α.Α.Δ. 1125 στην οποία το Δικαστήριο παραπέμπει. Όσον αφορά στο χρόνο που παρήλθε ώστε να εμποδίζεται η ενάγουσα να προωθήσει τα δικαιώματα της, είναι γεγονός ότι η επίλυση της διαφοράς, εξ' αιτίας και των προγενέστερων διαδικασιών, έχει καθυστερήσει, πλην όμως δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο το οποίο να συνηγορεί ότι η Ενάγουσα εγκατέλειψε τα δικαιώματα της. Αυτό αποφασίστηκε στο Εφετείο, στις 15.10.2007, όταν ασκήθηκε έφεση κατά της απόφασης στην αγωγή 5965/
- Δεν μπορεί να εγκαταλείφθηκαν τα δικαιώματα της Ενάγουσας λίγους μήνες αργότερα, όταν καταχωρήθηκαν οι παρούσες αγωγές. Περαιτέρω επισημαίνεται πως δεν υποδείχθηκε από πλευράς της Εναγόμενης ότι λόγω της παρόδου του χρόνου αυτή υπέστηκε ζημία ή βλάβη στην υπεράσπιση της. Τέλος, ούτε το γεγονός της ύπαρξης υποθήκης επί του ακινήτου όπου βρίσκεται η κατοικία είναι ικανό για να μην δικαιωθεί η Ενάγουσα. Δικαιούται στην εγγραφή της κατοικίας περιλαμβανομένου του ακινήτου όπου αυτή ανεγέρθηκε. Τυχόν εμπόδιο στην εγγραφή, θα πρέπει να αντιμετωπισθεί από αυτή, στα πλαίσια της κείμενης νομοθεσίας και αν χρειασθεί να ζητηθούν περαιτέρω ενέργειες ή παρέμβαση του Δικαστηρίου. Ενόψει όλων των πιο πάνω, εκδίδεται αναγνωριστική απόφαση, στην αγωγή 129/08, με την οποία αναγνωρίζεται ότι, το μέρος της γης στο οποίο ανεγέρθηκε η επίδικη κατοικία και που περιλαμβάνει το εμβαδόν που συμφωνήθηκε με τη συμφωνία του 1984, βρισκόταν εγγεγραμμένο στο όνομα της Εναγόμενης, από τη συμφωνία του 1984 μέχρι σήμερα, προς όφελος της περιουσίας του αποβιώσαντα Hissin, δυνάμει εξ' επαγωγής εμπιστεύματος. Εκδίδεται επίσης διάταγμα, στην αγωγή 129/08, με το οποίο διατάσσεται η Εναγόμενη όπως, εντός 20 ημερών από την επίδοση σε αυτήν του διατάγματος ή σε άλλη μεγαλύτερη προθεσμία που ήθελε τάξει η Ενάγουσα, να πράξει οτιδήποτε απαιτείται για την εγγραφή ή μεταβίβαση της επίδικης κατοικίας, μαζί με το μέρος του ακινήτου που αυτή περιλαμβάνει ως έχει συμφωνηθεί με τη συμφωνία του 1984, επ' ονόματι της Ενάγουσας. Διαζευκτικά, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο να διορίζεται από την Ενάγουσα οποιοδήποτε πρόσωπο, κατα την κρίση της και κατα την εξουσιοδότηση της, για να υπογράφει για λογαριασμό και στο όνομα της Εναγόμενης κάθε αναγκαία αίτηση ή έγγραφο ή να προβεί σε οποιαδήποτε άλλη πρόσφορη και αναγκαία ενέργεια η οποία νομικά μπορούσε και θα έπρεπε να γίνει από την Εναγόμενη, με σκοπό τη δημιουργία ξεχωριστού τίτλου εγγραφής στο Κτηματολόγιο επ' ονόματι της Ενάγουσας. Περαιτέρω, εκδίδεται απόφαση με την οποία όλες οι δαπάνες και τα έξοδα που θα προκύψουν από τη διαδικασία δημιουργίας ξεχωριστής εγγραφής επ' ονόματι της Ενάγουσας της επίδικης κατοικίας στο μητρώο του Κτηματολογίου, θα βαρύνουν την Εναγόμενη. Αναφορικά με την αγωγή 177/08, κρίνεται ότι η Εναγόμενη, κατά την περίοδο από 15.10.2007 (ημερομηνία έκδοσης της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου) μέχρι 06.03.2008 (ημερομηνία έκδοσης προσωρινού διατάγματος στην αγωγή 177/08) κατείχε, μέσω του υιού της Γ. Κωνσταντίνου, παράνομα την επίδικη κατοικία. Το βάρος απόδειξης ότι η κατοχή της κατοικίας δεν ήταν παράνομη βάρυνε την Εναγόμενη η οποία απέτυχε να το αποσύσει. Τέτοιο δικαίωμα δεν αντλούσε από οποιαδήποτε συμφωνία ή δικαστική απόφαση, εκτός για την περίοδο που υπήρχε δικαστική απόφαση πλην όμως αργότερα αυτή παραμερίστηκε. Ενόψει απουσίας ευρημάτων για συγκεκριμένες ζημιές, εξ' αιτίας της επέμβασης, κρίνεται ότι η Ενάγουσα δεν απέδειξε οποιαδήποτε ζημιά και ως εκ τούτου μόνο ονομαστικές αποζημιώσεις δικαιούται. Καμία άλλη αποζημίωση δικαιολογείται να επιδικαστεί προς όφελος της Ενάγουσας, ιδιαίτερα αποζημίωση για την απώλεια της χρήσης της κατοικίας, αφού δεν προσκομίστηκε μαρτυρία για την ενοικιαγοραστική αξία της κατοικίας. Εκδίδεται απόφαση, στην αγωγή 177/08 προς όφελος της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των €50,00 ως ονομαστικές αποζημιώσεις. Αναφορικά με τα έξοδα των αγωγών, αυτά επιδικάζονται προς όφελος της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Όσον αφορά στην Ανταπαίτηση της Εναγόμενης, εναντίον της Ενάγουσας, αυτή απορρίπτεται. Τα ευρήματα του Δικαστηρίου δεν συνηγορούν υπέρ της δικαίωσης της Εναγόμενης έναντι της Ενάγουσας. Όσον αφορά στην Ανταπαίτηση της Εναγόμενης εναντίον της εταιρεία Hatem, για το ποσό των €68.344,06, το οποίο αντιστοιχεί στο τίμημα της πώλησης της κατοικίας το οποίο εισέπραξε η Hatem από τον αποβιώσαντα Hissin, επίσης απορρίπτεται. Η εταιρεία Hatem ανήγειρε την επίδικη κατοικία με δικό της κόστος, και προφανώς με κάποιο κέρδος την πώλησε, χωρίς τη συμμετοχή της Εναγόμενης στο κόστος της κατοικίας. Επομένως δεν είναι δίκαιο να επωφεληθεί αυτό το ποσό η Εναγόμενη. Εκείνο που προσέφερε η Εναγόμενη είναι η αξία της γης επί της οποίας ανεγέρθηκε η κατοικία. Λόγω όμως, μη προσαγωγής μαρτυρίας, ως προς την αξία της συγκεκριμένης γης, το Δικαστήριο δεν μπορεί να συμπεράνει ποια είναι η πραγματική ζημιά της Εναγόμενης και αν υπάρχει, αφού ως κατέθεσε ο σύζυγος της, κάποια από τα ακίνητα που τους παραχωρήθηκαν από τη Hatem και τα οποία στο τέλος επέστρεψαν, τα κατείχαν για 2-3 χρόνια και κάποια άλλα από το 1983 ή 1984 μέχρι το 1999 και προφανώς αποκόμισαν κάποιο όφελος. Καμία διαταγή για έξοδα στην Ανταπαίτηση, ενόψει της συνεκδίκασης της με τις αγωγές. Ενόψει του ότι η μαρτυρία που δόθηκε αφορούσε στη συμφωνία ημερομηνίας 24.04.1984 και όχι 24.04.1986 (βλέπε σχετική αναφορά στη σελίδα 7 της παρούσας απόφασης), για σκοπούς συμπλήρωσης του φακέλου της υπόθεσης, διατάσσεται η Ενάγουσα όπως εντός 21 ημερών από σήμερα καταχωρήσει Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης στην αγωγή 129/08, στην οποία όπου υπάρχει αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης για συμφωνία ημερομηνίας 24.04.1986, να τροποποιηθεί ώστε να γίνει 24.04.
- Η παρούσα απόφαση να μην συνταχθεί μέχρι να καταχωρηθεί η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Συμβάσεις - Πώληση ακινήτου - Εξ επαγωγής εμπίστευμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο