← Κύπρος

Αίτηση της HALIFAXTS (CYPRUS) PROPERTIES LTD ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ F.K. & S. (VAROSIA) PROPERTIES LTD (Σε εκκαθάριση), Αρ. Αίτησης: 623/10,

Αίτηση της HALIFAXTS (CYPRUS) PROPERTIES LTD ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ F.K. & S. (VAROSIA) PROPERTIES LTD (Σε εκκαθάριση), Αρ. Αίτησης: 623/10, 13/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A200 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 623/10 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 113 και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ F.K. & S. (VAROSIA) PROPERTIES LTD (Σε εκκαθάριση) Αίτηση της HALIFAXTS (CYPRUS) PROPERTIES LTD, εκ Λάρνακας - Αιτήτριας ----------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 13/1/15 για διαγραφή ένορκης δήλωσης επαλήθευσης χρέους, ακύρωσης και/ή διαγραφής των πρακτικών και της σύγκλησης της πρώτης συνέλευσης των πιστωτών και οποιασδήποτε ληφθείσας σε αυτήν απόφασης Ημερομηνία: 13 Ιουλίου, 2015 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Π. Αριστοτέλους για κα Άντρη Κάκκου Για τον Πιστωτή, Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ: κα Ιωάννου για κ. Μιχάλη Ιωάννου Για τον Επίσημο Παραλήπτη: κ. Σκουφάρης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αίτηση Με την αίτηση της ημερομηνίας 13/1/15 η Αιτήτρια αιτείται: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τη διαγραφή της επαλήθευσης χρέους της εταιρείας ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΛΟΡΔΟΣ ΛΤΔ η οποία έγινε αποδεκτή από τον Επίσημο Παραλήπτη στα πλαίσια της Πρώτης Συνέλευσης των Πιστωτών ημερ. 26/06/2013. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να Ακυρώνει και/ή διαγραφή (sic) εκ των πρακτικών της πρώτης συνέλευσης των πιστωτών ημερ. 26/06/2013 της Απόφασης για υποβολή υποψηφιότητας ως εκκαθαριστής καθώς και του αποτελέσματος της ψηφοφορίας. Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει τη σύγκληση της Πρώτης Συνέλευσης των Πιστωτών ημερ. 26/06/2013 και οποιαδήποτε απόφαση ελήφθη κατ' αυτήν. Δ) Οιανδήποτε περαιτέρω ή άλλη θεραπεία ήθελε δώσει το Σεβαστό Δικαστήριο. Ε) Έξοδα.» Η Αίτηση βασίζεται στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 211, 212, 213, 223, 226, 228, 229, 230, 240, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, κ. 18, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 39, 48, 49, 52, 53, 54, 55, 56, 63

(2)και 68 στους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς 1933-1938, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.38, Δ.40, Θ.8, στις Αρχές της Επιείκειας και στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. H Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Χρυστούλλας Ανδρέου, διευθύντριας της Αιτήτριας εταιρείας. Όπως αναφέρει, η Αιτήτρια είναι πιστωτής της υπό εκκαθάριση εταιρείας, F.K. & S. (VAROSIA) PROPERTIES LTD. Η εν λόγω εταιρεία τέθηκε υπό εκκαθάριση στις 8/6/2012 με διάταγμα του Δικαστηρίου. Στις 26/6/2013 έγινε η πρώτη συνέλευση των Πιστωτών της οποίας προήδρευσε ο Επίσημος Παραλήπτης χωρίς να τεθεί ζήτημα εκλογής Προέδρου της συνέλευσης. Τα παράπονα της σε σχέση με την διεξαγωγή και αποτελέσματα της συνέλευσης είναι τα ακόλουθα:
(1)Αποδοχή επαλήθευσης της Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ, εξασφαλισμένου πιστωτή, βάσει δικαστικής απόφασης που λήφθηκε μετά το διάταγμα εκκαθάρισης.
(2)Αποδοχή επαλήθευσης από την Ελληνική Τράπεζα επίσης εξασφαλισμένου πιστωτή.
(3)Μη αποδοχή επαλήθευσης χρέους του πιστωτή Κύπρου Κυπριανού.
(4)Λήψη απόφασης στη συνέλευση για διορισμό Εκκαθαριστή χωρίς αυτό να αποτελεί μέρος της ημερήσιας διάταξης.
(5)Μη ενημέρωση των πιστωτών για τη σύγκληση της συνέλευσης. Στις παραγράφους 7 και 8 της ένορκης δήλωσης της εξειδικεύει τα παράπονα της. Θα αναφερθώ στη συνέχεια στις παραγράφους αυτές σε συνάρτηση με τους λόγους ένστασης. Η Ένσταση της Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ Η πιστωτής Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ καταχώρισε ένσταση. Η Ένσταση βασίζεται στην Δ.39, Θ.Θ.1, 2, 20 και 21, στη Δ.48, Θ.Θ. 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στους Περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς και στους Περί Εταιρειών Θεσμούς καθώς και στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, την διακριτική ευχέρεια και τις εξουσίες του Δικαστηρίου. H ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Δημήτρη Λόρδου ο οποίος είναι διευθυντής της Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ. Στην ένορκη δήλωση του υιοθετεί αυτούσια τους λόγους ένστασης. Περαιτέρω αναφέρει ότι η Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ δεν είναι εξασφαλισμένος πιστωτής. Δεν υπάρχουν κατατεθειμένα πωλητήρια έγγραφα στο Κτηματολόγιο. Εναντίον της υπό εκκαθάριση εταιρείας εξασφαλίστηκε δικαστική Απόφαση στις 25/1/2013, Τεκμήριο Α. Η Απόφαση δεν παραμερίστηκε ούτε ακυρώθηκε. Η Ένσταση του Επίσημου Παραλήπτη Ο Επίσημος Παραλήπτης επίσης καταχώρισε ένσταση. H ένσταση βασίζεται στα άρθρα 211, 212, 213, 223, 226, 228, 229, 230 και 240 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, στους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς 1933-1938, Καν. 18, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 39, 41, 44, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 63
(2), 68, και 90, στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48, Θ.Θ. 1-8, Δ.40, Θ.Θ. 8 στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στο άρθρο 111 του περί Πτώχευσης Νόμου Κεφ. 5 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. H ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κ. Τούλλας Παναγιώτου Λειτουργού Α' στον Κλάδο Πτωχεύσεων και Εκκαθαρίσεων Εταιρειών. Όπως αναφέρει, σύμφωνα με τον κ. 47 των περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών 1933 -1938, διορίστηκε από Επίσημο Παραλήπτη ως πρόεδρος της πρώτης συνέλευσης των πιστωτών ημερομηνίας 26/6/2013 και της πρώτης συνέλευσης των μετόχων συνεισφορέων ημερομηνίας 3/7/
  1. Επισυνάπτονται ως Τεκμήριο Α τα πρακτικά των συνελεύσεων. Έκθεση Καταστάσεως της περιουσίας της υπό εκκαθάριση εταιρείας καταχωρίστηκε στις 4/4/
  2. Στις 20/11/2013 ο Επίσημος Παραλήπτης καταχώρισε αίτηση με την οποία αιτείται το διορισμό Εκκαθαριστή αφού προηγουμένως το Δικαστήριο λάβει υπόψη του και μελετήσει τις αποφάσεις των συνελεύσεων. Αποδέχθηκε την επαλήθευση του πιστωτή Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ για το ποσό των €301,385 γιατί αυτή συνοδευόταν από Δικαστική Απόφαση ημερομηνίας 25/1/
  3. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο Β αντίγραφο της επαλήθευσης και της Απόφασης. Δεν είχε λόγο να μην δεχθεί τη Δικαστική Απόφαση. Στην αποδοχή της επαλήθευσης της Ελληνικής Τράπεζας έλαβε υπόψη της και το ποσό που υπολόγιζε η τράπεζα ως εξασφαλισμένο. Η επαλήθευση του Κύπρου Κυπριανού απορρίφθηκε γιατί δεν συνοδευόταν από αποδεικτικά στοιχεία. Τα θέματα αυτά όμως δεν αφορούν την Αιτήτρια. Στη συνέλευση των πιστωτών και των συνεισφορέων δεν τέθηκε ένσταση ή διαμαρτυρία αναφορικά με τα θέματα της ημερήσιας διάταξης. Ούτε υπήρξε ζήτημα σε σχέση με τις ειδοποιήσεις που αποστάληκαν (Τεκμήριο Γ, αντίγραφο ειδοποίησης των συνελεύσεων, και Τεκμήριο Δ, αντίγραφο της δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας ημερ. 14/6/2013). Η Αιτήτρια έλαβε μέρος στη διαδικασία και υπέβαλε επαλήθευση η οποία απορρίφθηκε γιατί δεν υποστηριζόταν με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Δεν μπορεί να παραπονείται εκ μέρους άλλων πιστωτών. Η θέση της είναι ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική και αβάσιμη. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων Προσπάθησα να ομαδοποιήσω τους λόγους στους οποίους η Αιτήτρια βασίζει την Αίτηση της με αναφορά, όπου ενδείκνυται, στους λόγους ένστασης του πιστωτή Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ και του Επίσημου Παραλήπτη. Παραθέτω αυτούσια τα αποσπάσματα για ευκολία.
(1)Αποδοχή επαλήθευσης της Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ, εξασφαλισμένου πιστωτή βάσει δικαστικής απόφασης που λήφθηκε μετά το διάταγμα εκκαθάρισης Οι θέσεις της Αιτήτριας γι' αυτό το ζήτημα είναι οι ακόλουθες: «
  1. Ο Επίσημος Παραλήπτης ως Πρόεδρος της Πρώτης Συνέλευσης των πιστωτών, για σκοπούς επαλήθευσης των χρεών και ψηφοφορίας κατά παράβαση των σχετικών Κανονισμών και Νόμων προέβη στα ακόλουθα: Α) Αποδέχθηκε για σκοπούς επαλήθευσης χρέους και παρεχώρησε το Δικαίωμα ψήφου ποσού €300.000.- για το οποίο εκδόθηκε Δικαστική Απόφαση την 25/01/13 στα πλαίσια της Αγωγής 5123/12 του Δικαστηρίου Λεμεσού υπέρ της εταιρείας ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΛΟΡΔΟΣ ΛΤΔ. Η ανωτέρω απόφαση εκδόθηκε μετά την έκδοση του Διατάγματος Εκκαθάρισης της εταιρείας την 08/06/
  2. Β) Παρέλειψε να λάβει υπόψη ότι το ανωτέρω ποσό των €300.000 της Απόφασης 25/01/13 της Αγωγής 5123/12 του Δικαστηρίου Λεμεσού είναι εξασφαλισμένο ποσό και εξασφαλισμένος ο πιστωτής, ήτοι η εταιρεία ΔΗΜΗΤΡΗΣ Π. ΛΟΡΔΟΣ ΛΤΔ, καθ' ότι υπάρχουν κατατεθειμένα Πωλητήρια Έγγραφα του πιστωτή ως Αγοραστή δύο κατοικιών υπ' αριθμό 1 και 2 στο συγκρότημα VAROSIA GARDENS
  3. Γ) Παρά τις ενστάσεις και τις διαμαρτυρίες ο Πρόεδρος της Συνέλευσης παρέλειψε να σημειώσει στην ανωτέρω επαλήθευση χρέους τις λέξεις «υπό ένσταση» και να εξετάσει την ένσταση εφ' όσον στην παρουσία όλων έγινε αναφορά για την παράθεση στοιχείων και πληροφοριών. Παρέλειψε η Πρόεδρος της συνέλευσης να επιληφθεί της ένστασης και να εξετάσει τα στοιχεία και πληροφορίες που παρουσιάστηκαν και να αποφασίσει επί της ενστάσεως μετά την ψηφοφορία.» Από την πλευρά του ο Επίσημος Παραλήπτης αντιτείνει ως λόγους ένστασης τα ακόλουθα: «
(3)Η αποδοχή της επαλήθευσης χρέους της εταιρείας Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ έγινε στη βάση ύπαρξης δικαστικής απόφασης την οποία μόνο το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία και/ή εξουσία να ακυρώσει και/ή παραμερίσει. ...
(5)Ο εξασφαλισμένος πιστωτής δικαιούται να ψηφίσει μόνο σχετικά με το υπόλοιπο χρέος, αν υπάρχει, μετά την αφαίρεση της αξίας της εξασφάλισης του. Αποτελεί δεδικασμένο σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 17/12/2014.» Ο Πιστωτής Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «α. Η αναφορά της ενόρκως δηλούσας στην παράγραφο 7 Β ότι η εταιρεία Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ είναι εξασφαλισμένος πιστωτής και ότι υπάρχουν κατατεθειμένα πωλητήρια έγγραφα ως αγοραστή 2 κατοικιών αρ. 1 και 2 στο συγκρότημα Varosia Gardens 5 είναι αναληθείς, παραπλανητική και ανυπόστατος. β. Τα αιτήματα του Αιτητή στην αίτηση του υπό Α, Β, Γ για διαγραφή επαλήθευσης χρέους, διαγραφή πρακτικών πρώτης συνέλευσης των πιστωτών ημερ. 26.06.2013 και διάταγμα ακύρωσης σύγκλισης της πρώτης συνέλευσης των πιστωτών ημερ. 26.06.2013 είναι αιτήματα που αφορούν το γραφείο του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη και δεν αφορούν τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και μπορούσαν να προσβληθούν μόνο με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο αφού πρόκειται για διοικητικές πράξεις. ...... δ. Η ενόρκως δηλούσα ενώ αναφέρεται σε έγγραφα και ειδικότερα στην παράγραφο 7 Β που αφορά τους Καθ' ων η Αίτηση 2 αναφέρεται σε 2 πωλητήρια έγγραφα κατά παράβαση της Δ.39 Θ.20 παραλείπει να επισυνάψει οποιοδήποτε έγγραφο ως τεκμήριο στην ένορκο δήλωση της προκειμένου να τεκμηριώνει τον ισχυρισμό της. ........ ζ. Η ενόρκως δηλούσα παραλείπει να επισυνάψει την δικαστική απόφαση ως τεκμήριο στην οποία κάνει αναφορά στην παράγραφο 7 Α. η. Η δικαστική απόφαση ημερ. 25.01.2013 στα πλαίσια της αγωγής 5123/2012 Ε.Δ. Λεμεσού υπέρ της εταιρείας Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ εκδόθηκε κανονικά και ουδεμία αίτηση για ακύρωση ή παραμερισμό της κατεχωρήθη μέχρι σήμερα.» Σύμφωνα με τους κ. 33 και κ.34 των περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών 1933- 1938 (οι «κανονισμοί»): «
  1. If the liquidator or the official receiver thinks that a proof has been improperly admitted the Court may, on the application of the liquidator or the official receiver, after notice to the person who made the proof, expunge the proof or reduce the amount.
  2. The Court may also expunge or reduce a proof upon the application of the official receiver, or of a creditor or a contributory, if the liquidator declines to interfere in the matter». Σε ελεύθερη μετάφραση: «
  3. Αν ο εκκαθαριστής ή ο επίσημος παραλήπτης θεωρεί ότι επαλήθευση έχει γίνει αποδεκτή αντικανονικά, το Δικαστήριο δύναται, κατόπιν αιτήσεως του εκκαθαριστή ή επίσημου παραλήπτη, και αφού ειδοποιηθεί το πρόσωπο το οποίο προέβη σε επαλήθευση, να διαγράψει την επαλήθευση ή να μειώσει το ποσό.
  4. Το Δικαστήριο δύναται επίσης να διαγράψει ή να μειώσει επαλήθευση μετά από αίτηση του Επίσημου Παραλήπτη ή πιστωτή ή συνεισφορέα αν ο Εκκαθαριστής αρνείται να παρέμβει στο ζήτημα». Οι εν λόγω κανονισμοί είναι ουσιαστικά πανομοιότυποι με τον κ.107 και κ. 108 των αγγλικών καταργηθέντων θεσμών Companies (Winding-up) Rules, 1929[1] και των μετέπειτα και επίσης καταργηθέντων κ. 109 και κ. 110 των Companies (Winding-up) Rules, 1949[2]. Ανάλογο λεκτικό συναντάται και στον κ. 4.85 των Insolvency Rules 1986[3] που κατήργησε τους κανονισμούς του
  5. Σχετικές επί του θέματος είναι οι Αγγλικές αποφάσεις Re Globe Legal Services Ltd [2002] BCC 858 (Chancery Division) του Neuberger J (όπως ήταν τότε), η Re Allard Holdings Ltd [2001] 1 BCLC 404 (Chancery Division), η Re Tate, ex parte Harper
(1882)LR 21 CH 537 και η Re Browne (a Bankrupt) [1960] 2 All ER
  1. Οι αρχές όπως έχουν διατυπωθεί στην Re Globe Legal Services Ltd (βλ. πιο πάνω) συνοψίζονται ως ακολούθως:
  2. Ο εκκαθαριστής (ή ο αιτητής) για να επιτύχει στην αίτησή του πρέπει:
(1)να αποδείξει ότι η επαλήθευση έχει γίνει αποδεκτή αντικανονικά (improperly) ή ότι το ποσό πρέπει να μειωθεί, και
(2)να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να διαγράψει την επαλήθευση ή να μειώσει το ποσό[4] (σελ 862).
  1. Η έννοια «αντικανονικά» δεν εμπεριέχει οποιαδήποτε μομφή ή μεμπτή συμπεριφορά (opprobrium)[5] (σελ. 862).
  2. Ο αιτητής δεν είναι υπόχρεος να αποδείξει ότι ο εκκαθαριστής περιέπεσε σε πλάνη περί τα πράγματα ή σε νομικό λάθος (mistake of fact or law) όταν αποδέχθηκε την επαλήθευση[6] (σελ. 862).
  3. Το γεγονός όμως ότι ο εκκαθαριστής περιέπεσε σε πλάνη περί τα πράγματα όταν αποδέχθηκε την επαλήθευση και καταδειχθεί ότι αν δεν έκανε το λάθος δεν θα αποδεχόταν την επαλήθευση δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ότι η επαλήθευση έγινε αποδεκτή αντικανονικά[7] (σελ. 862). Η ύπαρξη λάθους όμως δεν είναι άσχετη, και αίτημα δυνατόν να γίνει δεκτό αν καταδειχθεί ότι η επαλήθευση έγινε αποδεκτή λόγω λάθους που αν δεν γινόταν, δεν θα γινόταν αποδεκτή (βλ επίσης Palmer's Company Law, Sweet & Maxwell 2008, παρ. 15.416[8]).
  4. Το βάρος απόδειξης το φέρει ο εκκαθαριστής (ή ο αιτητής) στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ και Re Allard Holdings Ltd πιο πάνω). Η άποψη που είχε υιοθετηθεί στην Re Browne (βλ. πιο πάνω) ότι το μέτρο απόδειξης ήταν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας θεωρήθηκε λανθασμένη και η εν λόγω απόφαση περιορίστηκε στα δικά της γεγονότα[9].
  5. Το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να αρνηθεί την διαγραφή επαλήθευσης ακόμη και αν έχει γίνει αποδεκτή αντικανονικά[10] (σελ 865). Στην Re Allard Holdings Ltd (βλ. πιο πάνω) και στην Re Tate, ex parte Harper (βλ. πιο πάνω) διατυπώθηκε επίσης η αρχή ότι η παρέλευση χρόνου μπορεί να επενεργήσει ως κώλυμα σε αίτημα για τη διαγραφή επαλήθευσης. Δικαιοδοσία εκδίκασης αίτησης για διαγραφή επαλήθευσης έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο αφού η αίτηση εγείρεται στα πλαίσια της αίτησης εκκαθάρισης. Δεν έχει καταδειχθεί από τον πιστωτή γιατί το εν λόγω ζήτημα πρέπει να εξετάζεται δυνάμει του άρθρου 146 του Συντάγματος. Ως προς την ουσία της Αίτησης, με βάση τα ενώπιον μου γεγονότα, κρίνω ότι δεν έχει καταδειχθεί λόγος διαγραφής της εν λόγω επαλήθευσης, δεν καταδείχθηκε δηλαδή κάποιας μορφής αντικανονικότητας ως ορίζει η νομολογία που παρέθεσα. Κατέληξα στο συμπέρασμα αυτό λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα:
  6. Στην παράγραφο 7 Α), Β) και Γ) της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, η Αιτήτρια παραπονείται ότι κακώς έγινε αποδεκτή η ένορκη δήλωση επαλήθευσης της Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ. Είναι δεκτό ότι η δικαστική απόφαση με βάση την οποία κατατέθηκε η εν λόγω επαλήθευση εκδόθηκε μετά το Διάταγμα Εκκαθάρισης. Η Απόφαση όμως δεν έτυχε παραμερισμού συνεπώς η ισχύς της παρέμεινε ανεπηρέαστη. Εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητείται το οφειλόμενο ποσό.
  7. Δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία από την Αιτήτρια ότι όντως υπάρχει κατατεθειμένο πωλητήριο ή πωλητήρια έγγραφα ως εξασφάλιση. Αντίθετα φαίνεται ότι ο εν λόγω πιστωτής έχει αποποιηθεί της εξασφάλισης που είχε. Στο πρακτικό της συνέλευσης καταγράφηκε το θέμα, όταν ηγέρθηκε, ως ακολούθως: «Ο κ. Κύπρος Ανδρέου ανάφερε ότι η εταιρεία Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ είναι αγοραστής και έπρεπε να δηλώσει ότι αποποιείται του πωλητηρίου εγγράφου και να μην γίνει δεκτή ως πιστωτής. Διευκρινίστηκε ότι το πωλητήριο έγγραφο ακυρώθηκε, υπογράφτηκε γραμμάτιο και στη συνέχεια εκδόθηκε δικαστική απόφαση για το οφειλόμενο χρέος. Η πρόεδρος ανάφερε ότι εφ' όσον υπάρχει δικαστική απόφαση για το συγκεκριμένο χρέος θεωρείται πιστωτής.»
  8. Η ίδια η Αιτήτρια δια της πληρεξουσίου της στη συνέλευση 26/6/2013 δεν ήγειρε το ζήτημα. Καταχώρισε την παρούσα Αίτηση μετά την παρέλευση 18 μηνών χωρίς να εξηγεί το λόγο. Δεν αμφισβητεί το χρέος. Δεν εξηγεί επομένως πως θα την επηρεάσει δυσμενώς το γεγονός ότι ο εν λόγω πιστωτής αποποιήθηκε της οποιασδήποτε εξασφάλισης είχε. Ως προς το ζήτημα της μη αναγραφής επί της επαλήθευσης «υπό ένσταση» κρίνω ότι και αυτός ο λόγος είναι αβάσιμος. Για σκοπούς ψήφισης, εξασφαλισμένος πιστωτής πρέπει, είτε να αποποιηθεί της εξασφάλισης του ή να παραθέσει λεπτομέρειες της στην επαλήθευσή του, την ημερομηνία που δόθηκε, την αξία που της προσδίδει και να ψηφίσει μόνο σε σχέση με το υπόλοιπο αν υπάρχει (κ.55 των κανονισμών). O προεδρεύων της συνέλευσης έχει το δικαίωμα να αποδεχθεί ή να απορρίψει επαλήθευση. Η απόφαση του υπόκειται σε έφεση στο Δικαστήριο. Εάν έχει αμφιβολία αν θα αποδεχθεί ή απορρίψει επαλήθευση πρέπει να σημειώσει στην επαλήθευση «υπό ένσταση» και να επιτρέψει στον πιστωτή να ψηφίσει υπό τον όρο ότι η ψήφος δυνατόν να κηρυχθεί άκυρη αν η ένσταση γίνει αποδεκτή (κ.56 των κανονισμών). Δεν τίθεται θέμα σημείωσης σε επαλήθευση ότι τελεί υπό ένσταση επειδή διαμαρτύρεται κάποιος πιστωτής. Η ύπαρξη αμφιβολίας αφορά τον προεδρεύοντα και εναπόκειται στη δική του κρίση.
(2)Αποδοχή επαλήθευσης από την Ελληνική Τράπεζα επίσης εξασφαλισμένου πιστωτή. Στις παραγράφους 7 Δ) και Ε) της ένορκης δήλωσης της κας Χριστούλλας Ανδρέου προβάλλονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: «Δ) Αποδέχθηκε για σκοπούς επαλήθευσης και ψηφοφορίας ως Πιστωτή την Ελληνική Τράπεζα δια ποσό €587.991,89.- ενώ επρόκειτο για εξασφαλισμένο πιστωτή - ενυπόθηκο Δανειστή με υποθήκες ακινήτων εκτιμημένης αξίας €1.625.000.- Ε) Παρέλειψε η Πρόεδρος της Συνέλευσης να σημειώσει στην ανωτέρω επαλήθευση χρέους που υποβλήθηκε από την Ελληνική Τράπεζα τις λέξεις «υπό ένσταση» και μετά την ψηφοφορία να εξετάσει την ένσταση μου και τα στοιχεία που ήμουν έτοιμος να της παραθέσω.» Ο Πιστωτής Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ προβάλλει τον ακόλουθο λόγο ένστασης: «θ. Εις την παράγραφο 7 Δικαστήριο και Ε της ένορκης δήλωσης γίνεται αναφορά σε θέμα που αφορά την Ελληνική τράπεζα ενώ ουδέποτε έχει επιδοθεί η παρούσα αίτηση στην Ελληνική τράπεζα και το θέμα δεν αφορά τους Καθ΄ων η Αίτηση.» Από την πλευρά της η κα Τούλλα Παναγιώτου ανέφερε ότι στην αποδοχή της επαλήθευσης της Ελληνικής Τράπεζας έλαβε υπόψη της και το ποσό που υπολόγιζε η τράπεζα ως εξασφαλισμένο. Τα όσα προβάλλει η Αιτήτρια είναι αβάσιμα. Η Αιτήτρια όχι μόνο δεν αιτείται τη διαγραφή της εν λόγω επαλήθευσης ειδικά, δεν κατέστησε ούτε και τον εν λόγω πιστωτή διάδικο ως όφειλε (βλ. Atkin's Court Forms, Companies - Winding - Up, volume 11, 2nd edition, 1971, σελ. 677). Ακύρωση της συνέλευσης για τον λόγο αυτό θα σήμαινε ουσιαστικά ότι το Δικαστήριο εξέφρασε κρίση επί επαλήθευσης χρέους πιστωτή που δεν ήταν ενώπιον του και χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί. Ως προς το θέμα της σημείωσης της ενστάσεως επί της επαλήθευσης ισχύουν τα όσα ανέφερα πιο πάνω (βλ. κ. 55 και 56 των κανονισμών). Συμπληρωματικά αναφέρω ότι από τα πρακτικά της συνέλευσης (σελ. 3 - Τεκμ. Α) ένσταση στην αποδοχή της επαλήθευσης ήγειρε ο κ. Κύπρος Ανδρέου και όχι η Αιτήτρια.
(3)Μη αποδοχή Επαλήθευσης χρέους του Κύπρου Κυπριανού. Στην παράγραφο 7 ΣΤ) της ένορκης της δήλωσης η κα Χριστούλλα Ανδρέου αναφέρει: «ΣΤ) Εσφαλμένα η Πρόεδρος της Συνέλευσης δεν αποδέχθηκε την επαλήθευση χρέους του Κύπρου Κυπριανού για το ποσό των €495.000.- που ήταν οι οφειλές της εταιρείας προς τον ίδιο και εσφαλμένα δεν του επετράπη να ψηφίσω (sic) στη Συνέλευση των Πιστωτών για το ανωτέρω ποσό.» Η θέση του Επίσημου Παραλήπτη είναι ότι η επαλήθευση του Κύπρου Κυπριανού απορρίφθηκε γιατί δεν συνοδευόταν από αποδεικτικά στοιχεία και ότι το ζήτημα αυτό δεν αφορά την Αιτήτρια. Ο Πιστωτής Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ προβάλλει τον ακόλουθο λόγο ένστασης: «ι. Η διαδικασία κατά την πρώτη συνέλευση των πιστωτών για την οποία η ενόρκως δηλούσα κάνει αναφορά στην ένορκο δήλωση της δεν είναι θέμα που αφορά την εταιρεία Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ.» Και αυτό το παράπονο είναι αβάσιμο. Η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει οποιοδήποτε locus standi σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Εν πάση περιπτώσει αυτό το θέμα το εξέτασα και το αποφάσισα με απόφασή μου ημερομηνίας 17/12/2014 στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 10/12/2013 του Κύπρου Κυπριανού.
(4)Λήψη απόφασης στη συνέλευση για ζήτημα που δεν ήταν στην ημερήσια διάταξη Στην παράγραφο 7 Ζ) της ένορκης της δήλωσης η κα Χριστούλλα Ανδρέου αναφέρει: «Z) Εσφαλμένα πάρθηκε απόφαση στη Πρώτη Συνέλευση των Πιστωτών για θέμα που δεν ήταν στην ημερήσια διάταξη. Δηλαδή ενώ υπήρχε θέμα στην ημερήσια διάταξη να ληφθεί απόφαση εάν οι πιστωτές επιθυμούν ή όχι να γίνει αίτηση στο Δικαστήριο ή όχι για το διορισμό Εκκαθαριστή στη θέση του Επίσημου Παραλήπτη, η συνέλευση καλέσθηκε να λάβει απόφαση για το ποιον ακριβώς επιθυμούν να διορίσουν μεταξύ των δύο υποψηφιοτήτων που τέθηκαν ενώπιον τους, ήτοι τις υποψηφιότητες του Λεωνίδα Κίμωνος και Κύπρου Ανδρέου ενώ αυτό το θέμα δεν ήτο στην ημερήσια διάταξη.» Για τα πιο πάνω θέματα ο Επίσημος Παραλήπτης ήγειρε τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
(1)Ο πρόεδρος της συνέλευσης πιστωτών και μετόχων είναι ο Επίσημος Παραλήπτης ή κατονομαζόμενο απ' αυτόν πρόσωπο σύμφωνα με τους Κανονισμούς. Αποτελεί δεδικασμένο σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 17/12/2014. ...
(4)Η Πρώτη Συνέλευση πιστωτών συγκαλείται για να αποφασίσει αν θα γίνει αίτηση στο Δικαστήριο και όχι για το διορισμό εκκαθαριστή στη θέση του Επίσημου Παραλήπτη στη βάση της ύπαρξης υποψηφιοτήτων για τη θέση του εκκαθαριστή. ....
(6)Κανένας από τους λόγους που εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του αιτητή δεν μπορεί να ακυρώσει τόσο τη σύγκληση της Πρώτης Συνέλευσης των Πιστωτών όσο και των αποφάσεων που λήφθηκαν απ' αυτήν.
(7)Κανένας από τους λόγους που εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση του αιτητή δικαιολογεί την έκδοση Διαταγμάτων υπό στοιχεία Α και Β της αίτησης.
(8)Η αίτηση παρακωλύει αχρείαστα και καταχρηστικά την διαδικασία της εκκαθάρισης της εταιρείας με ενδεχόμενο αποτέλεσμα τη βλάβη των συμφερόντων των πιστωτών, την δημιουργία επιπρόσθετων εξόδων και σοβαρών κινδύνων πάνω στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας.
(9)Η αίτηση είναι "Νόμω και ουσία αβάσιμη"». Ο πιστωτής Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ δεν τοποθετήθηκε ειδικά επί του θέματος. Με αναφορά στα άρθρα 228[11], 240[12] και 324[13] του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 (πριν την τροποποίηση του Ν. 63 (Ι)/2015) ο συνήγορος της Αιτήτριας πρόβαλε τις ακόλουθες θέσεις:
  1. Στις συνελεύσεις των πιστωτών και συνεισφορέων αποφασίζεται πρώτα αν θα υποβληθεί αίτηση στο Δικαστήριο για διορισμό Εκκαθαριστή αντί του Επίσημου Παραλήπτη (άρθρο 228).
  2. Δεν αναφέρεται πουθενά ότι θα πρέπει να υποβληθούν υποψηφιότητες για την πλήρωση θέσης του Εκκαθαριστή.
  3. Αντίθετα, με βάση το άρθρο 240 οι συνελεύσεις συγκαλούνται ώστε να αποφασιστεί ο διορισμός εποπτικής επιτροπής και τα μέλη που θα την απαρτίζουν.
  4. Σύμφωνα με το άρθρο 324 το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τη σύγκληση συνελεύσεων για τη διακρίβωση των επιθυμιών των πιστωτών και των συνεισφορέων. Για να γίνει διορισμός Εκκαθαριστή με βάση το άρθρο 228 το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη σύγκληση συνελεύσεων με βάση το άρθρο
  5. Είναι σε αυτό το στάδιο που θα αποφασίσουν οι πιστωτές και οι συνεισφορείς με βάση υποψηφιότητες.
  6. Οι πιστωτές αντί να πάρουν απόφαση αν επιθυμούν ή όχι το διορισμό Εκκαθαριστή αντί του Επίσημου Παραλήπτη αποφάσισαν να διορίσουν τον κ. Λεωνίδα Κίμωνος, αποφάσισαν δηλαδή για θέμα που δεν ήταν στην ημερήσια διάταξη.
  7. Δεν λήφθηκε καμία απόφαση για το διορισμό ή όχι εποπτικής επιτροπής. Δεν συμφωνώ με τις εισηγήσεις του συνηγόρου της Αιτήτριας. Η ακολουθητέα διαδικασία δεν είναι αυτή που εισηγήθηκε. Ο Επίσημος Παραλήπτης συγκαλεί τις εν λόγω συνελεύσεις ώστε να αποφασιστεί αν θα διοριστεί Εκκαθαριστής στη θέση του Επίσημου Παραλήπτη και αν θα διοριστεί Εποπτική Επιτροπή για να ενεργεί με τον Εκκαθαριστή (βλ. Atkin's Court Forms, Companies - Winding - Up, Volume 11, 2nd edition, 1971 σελ 528[14]). Όταν η συνέλευση συγκαλείται από τον Επίσημο Παραλήπτη ή τον Εκκαθαριστή, ο ίδιος ή κάποιος αντιπρόσωπός του θα προεδρεύει της συνέλευσης (κ.47). Δεν τίθεται θέμα εκλογής του προεδρεύοντα. Αναλόγως και των αποφάσεων ο Επίσημος Παραλήπτης καταχωρίζει αίτηση στο Δικαστήριο για να επικυρωθούν οι αποφάσεις (βλ. Atkin's Court Forms, πιο πάνω, σελ. 617[15] (Table 20)). Στην αίτηση ζητείται η επικύρωση των αποφάσεων και των διορισμών (βλ. Atkin's Court Forms, πιο πάνω, σελ. 797[16], τύπος 367 και μετά). Υπό τις περιστάσεις δεν ήταν εσφαλμένη η υποβολή στους πιστωτές και τους συνεισφορείς υποψηφιοτήτων για διορισμό Εκκαθαριστή στη θέση του Επίσημου Παραλήπτη. Όσον αφορά το ζήτημα της Εκλογής εποπτικής Επιτροπής, αναφέρεται στο πρακτικό της συνέλευσης των πιστωτών «Στη συνέλευση αποφασίστηκε όπως μη διοριστεί Εποπτική Επιτροπή». Στο πρακτικό της συνέλευσης των Μετόχων/Συνεισφορέων αναφέρεται «Στη συνέλευση αποφασίστηκε όπως μη διοριστεί Εποπτική Επιτροπή..». Δεν σημειώνονται οποιεσδήποτε διαμαρτυρίες πιστωτών ή συνεισφορέων. Δεν στοιχειοθετείται επομένως ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι δεν τέθηκε αυτό το ζήτημα στη συνέλευση.
(5)Μη ενημέρωση όλων των πιστωτών για τη σύγκληση της συνέλευσης. Στην παράγραφο 8 της ένορκης της δήλωσης η κα Χριστούλλα Ανδρέου αναφέρει: «
  1. Ο Επίσημος Παραλήπτης επέτρεψε και/ή ανέχθηκε να γίνει συνεδρίαση Πιστωτών χωρίς να ενημερωθούν όλοι οι πιστωτές που επαλήθευσαν το χρέος των και χωρίς να δοθεί η ευκαιρία να θέσουν τις θέσεις και απόψεις των.» Ο Επίσημος Παραλήπτης ήγειρε τον ακόλουθο λόγο ένστασης: «2) Όλοι οι πιστωτές, μέτοχοι, διευθυντές και αγοραστές διαμερισμάτων και/ή ακινήτων της εταιρείας οι οποίοι περιήλθαν σε γνώση του Επίσημου Παραλήπτη ειδοποιήθηκαν με επιστολή για την Πρώτη Συνέλευση Πιστωτών και Μετόχων από τον Επίσημο Παραλήπτη.» Ο πιστωτής Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ δεν τοποθετήθηκε ειδικά επί του θέματος. Σύμφωνα με τον κ. 39 των κανονισμών, οι πρώτες συνελεύσεις των πιστωτών και των συνεισφορέων θα πρέπει συγκληθούν εντός ενός μηνός από την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης. Οι ημερομηνίες των συνελεύσεων αυτών θα ορίζονται και θα κοινοποιούνται από τον Επίσημο Παραλήπτη ο οποίος θα τις δημοσιεύει και στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Ειδοποίηση θα πρέπει να αποστέλλεται σε κάθε πιστωτή και συνεισφορέα που αναφέρεται στην έκθεση κατάστασης (statement of affairs) και θα αναφέρει το χρόνο εντός του οποίου οι πιστωτές θα πρέπει να υποβάλουν τις επαληθεύσεις τους για να δικαιούνται να ψηφίσουν κατά την πρώτη συνέλευση. Ο Επίσημος Παραλήπτης θα πρέπει επίσης να δώσει σε κάθε ένα από τους διευθυντές και άλλους αξιωματούχους της εταιρείας, που κατά τη γνώμη του θα πρέπει να παρουσιαστούν στην πρώτη συνέλευση των πιστωτών και συνεισφορέων ειδοποίηση επτά ημερών του χρόνου και του τόπου που ορίστηκε για κάθε συνέλευση. Θα είναι δε καθήκον κάθε αξιωματούχου ή διευθυντή, που έλαβε ειδοποίηση των συνελεύσεων αυτών, να παρουσιαστεί, αν ζητείται από τον Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος θα πρέπει να αναφέρει οποιαδήποτε παράλειψη προσέλευσης του εν λόγω αξιωματούχου στο Δικαστήριο (κ. 40 των κανονισμών). Αποτελεί επαρκής απόδειξη αποστολής ειδοποίησης για συνέλευση πιστοποιητικό του Επίσημου Παραλήπτη ότι η ειδοποίηση ταχυδρομήθηκε κανονικά (κ.44 των κανονισμών). Η ενόρκως δηλούσα στην ένσταση του Επίσημου Παραλήπτη, κα Τούλλα Παναγιώτου, επισύναψε ως Τεκμήριο Γ αντίγραφο της ειδοποίησης που έστειλε προς όλους τους πιστωτές ημερομηνίας 24/5/2013 με την οποία τους ειδοποιούσε για τη σύγκληση της συνέλευσης στις 26/6/
  2. Ως Τεκμήριο Δ επισυνάπτεται και αντίγραφο της σχετικής δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερ. 14/6/2013, σύμφωνα με τον κ. 39 των κανονισμών. Η Αιτήτρια, όπως φαίνεται, έλαβε γνώση και παρευρέθηκε προχωρώντας μάλιστα σε επαλήθευση η οποία δεν έγινε αποδεκτή. Δεν μπορεί να παραπονείται εκ μέρους άλλων πιστωτών. Οι οποιοιδήποτε πιστωτές που ενδεχομένως δεν ειδοποιήθηκαν όφειλαν να απευθυνθούν στο Δικαστήριο. Δεν μπορεί να το κάνει εκ μέρους τους (χωρίς μάλιστα να τους κατονομάζει) η Αιτήτρια. Στην αγόρευση του ο συνήγορος της Αιτήτριας ανέφερε επιπρόσθετα ότι η συνέλευση συγκλήθηκε εκτός της προθεσμίας του ενός μηνός που προνοεί ο κ.
  3. Ο κανονισμός επιτρέπει παράταση χρόνου από το Δικαστήριο. Δεν βλέπω στο φάκελο να ζητήθηκε παράταση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι άκυρη. Η Αιτήτρια πέραν τούτου δεν έχει καταδείξει οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό από την καθυστέρηση. Θεωρώ σημαντικό να αναφέρω ότι στα πρακτικά (επισυνάπτονται στην αίτηση αλλά και ως Τεκμήριο Α στην ένσταση) δεν υπάρχει καμία αναφορά για διαμαρτυρίες της Αιτήτριας για τη μη τήρηση των προθεσμιών ή ότι δεν ειδοποιήθηκαν πιστωτές. Η εγκυρότητά τους δεν αμφισβητείται. Το παράπονό της είναι συνεπώς αβάσιμο. Κατάληξη Για τους λόγους που εξήγησα δεν έχει καταδειχθεί λόγος διαγραφής της επαλήθευσης χρέους της Δημήτρης Π. Λόρδος Λτδ, διαγραφής των πρακτικών της συνέλευσης και ακύρωσης της συνέλευσης. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Ν. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Application to invalidate the first meeting of creditors and expunging proof Αναφορά: Αστικά/Ενδιάμεση/Αίτηση για ακύρωση πρώτης συνέλευσης πιστωτών και ένορκης δήλωσης επαλήθευσης χρέους. [1]
  4. If the Liquidator thinks that a proof has been improperly admitted, the Court may, on the application of the Liquidator, after notice to the creditor who made the proof, expunge the proof or reduce its amount.
  5. The Court may also expunge or reduce a proof upon the application of a creditor or contributory, if the Liquidator declines to interfere in the matter. [2]
  6. If the Liquidator thinks that a proof has been improperly admitted, the Court may, on the application of the Liquidator, after notice to the creditor who made the proof, expunge the proof or reduce the amount.
  7. The Court may also expunge or vary a proof upon the application of a creditor or contributory, if the Liquidator declines to interfere in the matter. [3] 4.85
(1)The court may expunge a proof or reduce the amount claimed- (
  1. a)on the liquidator's application where he thinks that the proof has been improperly admitted or ought to be reduced; or (
  2. b)on the application of a creditor, if the liquidator declines to interfere in the matter. [4] 'There are no recent decisions on r. 4.85, but it is clear that, for such an application to succeed, the liquidator in a case such as this has to get over two hurdles. He first has to establish that 'the proof has been improperly admitted, or ought to be reduced', secondly, he must satisfy the court that it should exercise its discretion, for discretion there undoubtedly is, in the light of the word 'may', to expunge or reduce the proof'. [5] 'That raises a question as to the meaning of 'improperly admitted'. A word such as 'improperly' inevitably takes its meaning from its context. In many circumstances it carries with it opprobrium; thus, improper conduct normally carries with it the concept of dishonesty. In the present case, Miss Naomi Ellenbogen, who appears on behalf of the respondent firm, to my mind quite correctly, does not suggest that any question of moral wrongdoing arises in relation to the 'improperly' in r. 4.85. As a matter of ordinary language, it seems to me to be clear from the very concept of a proof being 'improperly admitted', and the point is underscored by the following words, 'ought to be reduced'. There is no opprobrium in those words and it would be inconsistent for there to be opprobrium elsewhere in the same sub-rule'. [6] 'In my judgment, such a mistake is neither a necessary nor a sufficient condition of a proof being improperly admitted. Re Tate, ex parte Harper itself is a decision which shows that there is no need for a mistake of fact. In that case, it appears that the trustee in bankruptcy admitted the proof on the basis of the law as it was then understood to be. A subsequent decision of the court showed that the law was not as it has been generally understood to be. No mistake of fact was made by the trustee at the time he admitted the proof, but as subsequent events showed, the proof had been improperly admitted'. [7] 'Similarly, the mere fact that the liquidator makes a mistake of fact when admitting a proof and he can show that, if he had not made the mistake he would not have admitted the proof, does not mean that the proof was improperly admitted. Thus, it may be shown, on analysis, that a mistake was made, and if it had not been made, the proof would have been rejected. However, if the circumstances were such that the proof should certainly have been accepted, I do not think one would say that there had been an improper admission of the proof. However, that is not to say that the question of mistake is irrelevant.' [8] 'The provision effectively requires that it be demonstrated on the balance of probabilities that the proof was wrongly admitted in the sense that it should not have been admitted at all. It is sufficient to establish that a mistake was made, but for which the proof would have been rejected. Moreover the mistake may be one of fact or law: either type of mistake can suffice to enable it to be held that there was an improper admission of proof'. [9] 'However, I consider that it would not be right in this case to hold that the debt was only improperly admitted if the court is satisfied beyond all reasonable doubt that it ought not to have been admitted. In my judgment, that contention is wrong. It puts a quite unjustified gloss and restriction on the plain words of r. 4.85 . It imports into what are undoubtedly civil proceedings a burden of proof which is normally only appropriate for criminal proceedings'. [10] '. although it is clear that the court can refuse to expunge a proof even where it has been improperly admitted, if it would be unfair on the creditor to do so.' [11] 228. Οι ακόλουθες διατάξεις σχετικά µε εκκαθαριστές ισχύουν όταν εκδίδεται διάταγµα εκκαθάρισης— (α) ο επίσηµος παραλήπτης καθίσταται λόγω του αξιώµατός του ο προσωρινός εκκαθαριστής και συνεχίζει να ενεργεί µε τον τρόπο αυτό µέχρι αυτός ή άλλο πρόσωπο γίνει εκκαθαριστής και είναι σε θέση να ενεργεί ως τέτοιος· (β) ο επίσηµος παραλήπτης συγκαλεί ξεχωριστές συνελεύσεις των πιστωτών και των συνεισφορέων της εταιρείας µε σκοπό τη λήψη απόφασης αν θα υποβληθεί αίτηση στο ∆ικαστήριο για διορισµό εκκαθαριστή αντί του επίσηµου παραλήπτη· (γ) το ∆ικαστήριο δύναται να κάνει οποιοδήποτε διορισµό και να εκδώσει διάταγµα που απαιτείται µε σκοπό την πραγµατοποίηση τέτοιας απόφασης, και αν, υπάρχει διαφορά µεταξύ των αποφάσεων στις γενικές συνελεύσεις των πιστωτών και συνεισφορέων σχετικά µε το προαναφερόµενο θέµα, το ∆ικαστήριο αποφασίζει για τη διαφορά και εκδίδει για αυτή τέτοιο διάταγµα που το ∆ικαστήριο ήθελε θεωρήσει πρέπον· (δ) σε περίπτωση που δεν διορίζεται εκκαθαριστής από το ∆ικαστήριο, ο επίσηµος παραλήπτης είναι ο εκκαθαριστής· (ε) ο επίσηµος παραλήπτης είναι λόγω αξιώµατος ο εκκαθαριστής σε περίπτωση που η θέση αυτή είναι κενή· (στ) ο εκκαθαριστής περιγράφεται, όταν πρόσωπο άλλο από τον επίσηµο παραλήπτη είναι εκκαθαριστής, µε τον τίτλο "ο εκκαθαριστής", και όταν ο επίσηµος παραλήπτης είναι ο εκκαθαριστής, µε τον τίτλο "ο επίσηµος παραλήπτης και εκκαθαριστής", της συγκεκριµένης εταιρείας σχετικά µε την οποία διορίστηκε και όχι µε το όνοµά του. [12] 240.—
(1)Όταν έχει εκδοθεί διάταγµα εκκαθάρισης από το ∆ικαστήριο, αποτελεί καθήκον των ξεχωριστών συνελεύσεων των πιστωτών και συνεισφορέων που συγκαλέστηκαν µε σκοπό τη λήψη απόφασης κατά πόσο ή όχι θα υποβληθεί αίτηση στο ∆ικαστήριο για διορισµό εκκαθαριστή αντί του επίσηµου παραλήπτη, να αποφασίσουν περαιτέρω κατά πόσο ή όχι να υποβληθεί αίτηση στο ∆ικαστήριο για διορισµό επιτροπής επιθεώρησης η οποία θα ενεργεί µαζί µε τον εκκαθαριστή και ποια θα είναι τα µέλη της επιτροπής αν αυτή διοριστεί.
(2)Το ∆ικαστήριο δύναται να κάνει οποιοδήποτε διορισµό και διάταγµα που απαιτείται για να πραγµατοποιηθεί οποιαδήποτε τέτοια απόφαση, και αν υπάρχει διαφορά µεταξύ των αποφάσεων των συνελεύσεων των πιστωτών και συνεισφορέων σχετικά µε τα προαναφερόµενα θέµατα, το ∆ικαστήριο αποφασίζει τη διαφορά και εκδίδει τέτοιο διάταγµα που το ∆ικαστήριο δυνατό να κρίνει σωστό. [13] 324.—
(1)Το ∆ικαστήριο δύναται, για τα θέµατα που σχετίζονται µε την εκκαθάριση εταιρείας, να λαµβάνει υπόψη τις επιθυµίες των πιστωτών ή συνεισφορέων της εταιρείας, όπως αποδεικνύονται ενώπιόν του µε οποιαδήποτε επαρκή µαρτυρία, και δύναται, αν το θεωρεί πρέπον, µε σκοπό την εξακρίβωση των επιθυµιών εκείνων, να διατάξει σύγκληση συνελεύσεων των πιστωτών ή σννεισφορέων, που να συγκαλούνται, συγκροτούνται και διεξάγονται µε τέτοιο τρόπο που το ∆ικαστήριο διατάσσει, και δύναται να διορίζει πρόσωπο που να ενεργεί ως πρόεδρος οποιασδήποτε τέτοιας συνέλευσης και να αναφέρει το αποτέλεσµα στο ∆ικαστήριο.
(2)Στην περίπτωση πιστωτών, πρέπει να λαµβάνεται υπόψη η αξία του χρέους κάθε πιστωτή.
(3)Στην περίπτωση συνεισφορέων, θα πρέπει να λαµβάνεται υπόψη o αριθµός των ψήφων που παρέχονται σε κάθε συνεισφορέα από το Νόµο αυτό ή το καταστατικό. [14] 107. First meetings. The Official Receiver must summon separate meetings (called "first meetings") of the creditors and contributories of the company for the purpose of determining:
(1)whether or not an application is to be made to the court for appointing a liquidator in the place of the Official Receiver;
(2)whether or not an application is to be made to the court for the appoint­ment of a committee of inspection to act with the liquidator; and
(3)who are to be members of the committee, if appointed. [15] Appointment of Liquidator and Committee of Inspection. I. Official Receiver issues ex parte sum­mons at the Chambers of the Regis­trar, Companies Court, to consider and give effect to resolutions of first meetings of creditors and contribu­tories for appointment of Liquidator and Committee of Inspection (2 copies required). [16] 367, SUMMONS to consider reports of first meetings (Heading as in Form 252) LET ALL PARTIES (continue as in Form 255) on the hearing of an application by the Official Receiver and Provisional Liquidator of the above-named Company that the reports of the results of the meetings of Creditors and Contribu­tories may be considered and such appointment made thereon as may be deemed expedient. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.