← Κύπρος

ISMIR ISMAYILOV ν. SORANCY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 5088/14, 24/7/2015

ISMIR ISMAYILOV ν. SORANCY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 5088/14, 24/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A209 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 5088/14 Μεταξύ: ISMIR ISMAYILOV, εκ Αζερμπαϊτζάν, που ενάγει προσωπικά και/ή ως μέτοχος για λογαριασμό του ιδίου και/ή της Εναγόμενης 1 Ενάγοντα και

  1. SORANCY LIMITED (HE244371), εκ Λεμεσού
  2. GREENLIGHT LLC (OGRN 1117746467222), εκ Ρωσίας
  3. ΒΑRKOVSKIY RUSLAN ANATOLYEVICH, εκ Αζερμπαϊτζάν
  4. OKSMAN EVGENY VASILYEVICH, εκ Ρωσίας Εναγομένων ------------------------- Αίτηση για προσωρινά διατάγματα ημερ. 2.12.2014 24.7.2015 Για τον ενάγοντα-αιτητή: Κα Ζουρπάνου για κ. Ν. Κυριακίδη Για τον εναγόμενο 3-καθ' ου: Κα Μάνη για κ. Ν. Πιριλίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγων και ο εναγόμενος 3 είναι πολίτες του Αζερμπαϊτζάν και μέτοχοι στην εναγόμενη 1 κυπριακή εταιρεία με ποσοστό συμμετοχής 50% ο καθένας, η οποία, κατά τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, διαθέτει περιουσία στη Ρωσία αξίας πέραν των $20.000.000 Αμερικής. Πιο συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτρια ακινήτων καθώς και επιχείρησης πετροχημικών μέσω της εναγόμενης 2 ρωσικής εταιρείας. Έχει επίσης συμφέροντα σε άλλες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη Ρωσία, όπως στην εταιρεία Prime LLC (Russia). Μέτοχος κατά 99,9% στην εναγόμενη 2 ρωσική εταιρεία είναι η εναγόμενη 1, ενώ το υπόλοιπο 0,1% ανήκει στον εναγόμενο
  5. Στις 2.12.2014 ο ενάγων καταχώρισε την πιο πάνω προσωπική και παράγωγη αγωγή, προκειμένου, όπως διατείνεται, να προστατεύσει τα περιουσιακά στοιχεία των εναγομένων 1 και 2 εταιρειών, αλλά και τα δικά του συμφέροντα από κατ' ισχυρισμόν δόλιες ενέργειες του εναγόμενου 3 σε συνεννόηση και με τη συνέργεια του εναγόμενου
  6. Όπως υποστηρίζει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, την οποία καταχώρισε την ίδια μέρα, οι εναγόμενοι 3 και 4 συγκάλεσαν γενική συνέλευση της εναγόμενης 2 ρωσικής εταιρείας, χρησιμοποιώντας πλαστά πληρεξούσια και πέτυχαν αλλαγή της επιτροπής διαχείρισης του διοικητικού της συμβουλίου. Σκοπός τους, όπως ισχυρίζεται, ήταν να οικειοποιηθούν τα περιουσιακά στοιχεία των εναγομένων 1 και 2 εταιρειών με παράνομες και δόλιες ενέργειες, παρακάμπτοντας τον ίδιο ως μέτοχο με ποσοστό 50% της εναγόμενης
  7. Αναφέρει περαιτέρω πως προέβησαν στις πιο πάνω ενέργειες σε μια προσπάθεια να αποφύγει ο εναγόμενος 3 να του καταβάλει το ποσό της αξίας των μετοχών του, ενώ βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις μαζί του για να του πωλήσει τις μετοχές έναντι του ποσού των 10,6 εκατ. Δολαρίων. Η αναφερθείσα γενική συνέλευση έλαβε χώρα στις 25.8.2014, αλλά ο ίδιος, όπως αναφέρει, ενημερώθηκε τον Νοέμβριο του
  8. Με τις αποφάσεις που λήφθηκαν, προσθέτει, ο εναγόμενος 3 κατόρθωσε να έχει υπό τον πλήρη έλεγχο του το διοικητικό συμβούλιο της εναγόμενης 2 και να μπορεί να διαθέσει να περιουσιακά της στοιχεία, χωρίς να είναι απαραίτητο να έχει τη δική του έγκριση μέσω της συμμετοχής του στην εναγόμενη
  9. Παραθέτοντας το ιστορικό, αναφέρει πως ανάλογη προσπάθεια, χωρίς όμως επιτυχία, είχε γίνει από τους εναγόμενους 3 και 4 και τον Μάϊο του
  10. Ειδικότερα, όπως αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, χρησιμοποίησαν και πάλι πλαστό πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 30.4.2014 και επεχείρησαν να αλλάξουν το διοικητικό συμβούλιο της εναγόμενης 2 μέσω γενικής συνέλευσης για την οποία δεν είχε ενημερωθεί. Αποκαλύφθηκαν όμως οι προθέσεις τους από αξιωματούχους της εναγόμενης 2, και τελικά αποτράπηκε η προσπάθεια τους. Το πέτυχαν όμως στη συνέχεια, μέσω άλλου πλαστού πληρεξουσίου εγγράφου ημερ. 19.5.2014, το οποίο υποτίθεται ότι χορηγήθηκε στον εναγόμενο 4 για εκπροσώπηση της εναγόμενης
  11. Με αυτό τον τρόπο κατόρθωσαν να αλλάξουν το διοικητικό συμβούλιο της εναγόμενης 2 και να αποκτήσουν πλήρη έλεγχο, με προφανή κίνδυνο αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της εναγόμενης 1, γεγονός που επιβεβαιώνεται από σχετική γνωμάτευση ρώσου δικηγόρου (Τεκμήριο 6). Για την κατάσταση αυτή ενημερώθηκε τον Νοέμβριο του 2014 με επιστολή του Γενικού Διευθυντή της εναγόμενης 2 (Τεκμήριο 7) στην οποία επεσύναψε και αντίγραφο των πρακτικών της Γενικής Συνέλευσης ημερ. 25.8.2014 (Τεκμήριο 5). Επισημαίνει επίσης πως τα πληρεξούσια με βάση τα οποία συγκλήθηκαν οι γενικές συνελεύσεις και εκπροσωπήθηκε η εναγόμενη 1 ως μέτοχος της εναγόμενης 2, δεν περιλαμβάνονται στα αρχεία της εταιρείας, γεγονός που υποδηλώνει το επιλήψιμο στη διαδικασία έκδοσης τους. Αυτό, αναφέρει, προκύπτει από σχετική βεβαίωση αξιωματούχου της εναγόμενης 1 (Τεκμήριο 8) στην οποία παρατίθενται όλα τα πληρεξούσια που είχαν εκδοθεί από την εταιρεία στα οποία δεν περιλαμβάνονται τα πιο πάνω δύο πληρεξούσια. Υποψιάζεται, αναφέρει, ότι τα πληρεξούσια αυτά πιθανό να εκδόθηκαν με βάση προγενέστερο πληρεξούσιο ημερ. 31.10.2013, το οποίο είχε εκδοθεί προς κάποιο Mykola Ochkolda, χωρίς τη συγκατάθεση και ενημέρωση του. Είναι γι' αυτό το λόγο, σημειώνει, που ανάμεσα στα διατάγματα που ζητά με την εξεταζόμενη αίτηση είναι και διάταγμα για ακύρωση του υπό αναφοράν πληρεξουσίου εγγράφου και όσων αποφάσεων λήφθηκαν επί τη βάση του πληρεξουσίου αυτού. Στη βάση της πιο πάνω μαρτυρίας το Δικαστήριο, αφού ικανοποιήθηκε ότι συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος, έκρινε δικαιολογημένη την αίτηση και εξέδωσε προσωρινά διατάγματα με τα οποία εμποδίζονται οι εναγόμενοι 1 έως 4 όπως αποξενώσουν τα περιουσιακά στοιχεία των εναγομένων 1 και 2 εταιρειών και απαγορεύουν τη λήψη οποιασδήποτε απόφασης από τα διοικητικά συμβούλια ή τις γενικές συνελεύσεις των εναγομένων 1 και 2 εταιρειών, χωρίς τη συγκατάθεση του ενάγοντα. Έκρινε όμως ότι δεν εδικαιολογείτο η έκδοση των παρακλητικών Δ, Ε και Στ της αίτησης που αφορούν, κατά βάση, την αναστολή ή ακύρωση της ισχύος του πληρεξουσίου ημερ. 31.10.2013 και των αποφάσεων που λήφθηκαν δυνάμει αυτού. Μετά την επίδοση της αίτησης και του προσωρινού διατάγματος στους εναγόμενους 1 έως 4, ένσταση καταχωρήθηκε μόνο από τον εναγόμενο
  12. Το διάταγμα σε σχέση με τους εναγόμενους 1, 2 και 4 που δεν εμφανίστηκαν έχει καταστεί απόλυτο. Στην ένορκη δήλωση του Ochkolda Mykola ("O.M.") που υποστηρίζει την ένσταση, αναφέρονται, σε συντομία, τα ακόλουθα: (α) Η εναγόμενη 1 συστάθηκε από το δικηγορικό γραφείο Ν. Κυριακίδη (δικηγόρου του ενάγοντα) με οδηγίες του εναγόμενου
  13. Αποκλειστικός δικαιούχος των μετοχών της εναγόμενης 1 ήταν ο εναγόμενος
  14. (β) Τα ακίνητα στη Ρωσία, που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αποκτήθηκαν από την εναγόμενη 1 χωρίς τη συνεισφορά του αιτητή, ο οποίος δεν ήταν μέτοχος της εναγόμενης 1, κατά τους χρόνους αγοράς των ακινήτων. (γ) Η εναγόμενη 2, αγοράστηκε από τους διαδίκους (ενάγοντα και εναγόμενο 3) στα πλαίσια της συνεργασίας τους το έτος 2012, προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση σε βιομηχανική εγκατάσταση στη Σιβηρία ("Omsk Poliner"). Οι μετοχές της εναγόμενης 2 κατανεμήθηκαν σε ποσοστό 49% στον ενάγοντα και 51% στον εναγόμενο 3 με βάση μνημόνιο (memorandum) που υπεγράφη μεταξύ του ενάγοντα και του εναγόμενου 3 (Τεκμήριο 9). (δ) Οι πόροι για την αγορά της εναγόμενης 2, εξασφαλίστηκαν μέσω δανείου, ύψους 152 εκ. Ρουβλιών, που παραχωρήθηκε από την εταιρεία ZΕΝ Portfolio Inc, συμφερόντων του ενάγοντα, καθώς και δάνειο ύψους 68 εκ. ρουβλιών από εκπρόσωπο του εναγόμενου
  15. Όπως εξηγεί στις παραγράφους 9.8 - 9.14 της ένορκης του δήλωσης, παρότι στη συμφωνία δανείου της Zen Portfolio με την εναγόμενη (Τεκμήριο 10) αναφέρεται ότι το δάνειο ήταν ύψους 152 εκ. ρουβλιών, στην πραγματικότητα χορηγήθηκε δάνειο ύψους 87.977.85,33 ρουβλιών το οποίο αποπληρώθηκε πλήρως, επισυνάπτοντας αποδείξεις πληρωμών και βεβαιώσεις (Τεκμήρια 12-18). (ε) Αναφέρει, περαιτέρω, πως με βάση το μνημόνιο Τεκμήριο 9, ο ενάγων συμφώνησε να πωλήσει στην εναγόμενη 1, το 49% των μετοχών που κατείχε στην εναγόμενη 2, έναντι του ποσού των 10.6 εκ. δολαρίων. (στ) Μετά την υπογραφή του υπό αναφοράν μνημονίου, ο ενάγων ασκούσε πιέσεις για πληρωμή του ποσού των 10.6 εκ δολαρίων και ο εναγόμενος 3, για να τον καθησυχάσει, υπέγραψε προς όφελος του τη συμφωνία αντιπροσώπευσης Τεκμήριο
  16. Την ίδια στιγμή, εξηγεί, χορηγήθηκε δήλωση από την εταιρεία Gideon, που κατά το χρόνο εκείνο κρατούσε τις μετοχές της εναγόμενης 1, ως εμπιστευματοδόχος του εναγόμενου 3, με την οποία βεβαιωνόταν ότι κρατούσε τις μετοχές δια λογαριασμό και προς όφελος κάποιου E. Oksman, ο οποίος ήταν εκπρόσωπος του εναγόμενου
  17. (ζ) Παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει το ποσό των 10,6 εκ. δολαρίων για να το κατέβαλλε στον ενάγοντα ως η συμφωνία τους και για τούτο ο ενάγων απέστειλε την επιστολή Τεκμήριο 20 στις 28.4.2014 με την οποία ζητούσε από τον εναγόμενο 3 να μεταβιβάσει στην εταιρεία του Zen Portfolioτο 75% των μετοχών της εναγόμενος
  18. Υποστηρίζει περαιτέρω πως ο ενάγων πρόβαλε προσκόμματα στις προσπάθειες του εναγόμενου 3 να εξεύρει το απαιτούμενο ποσό. (η) Στη συνέχεια, αναφέρει ότι ο ενάγων απέκρυψε το γεγονός ότι καταχώρισε, μέσω της εταιρείας του Ζen Portfolio, αγωγές στη Ρωσία εναντίον των εναγομένων 1 και 2, στα πλαίσια των οποίων εξασφάλισε προσωρινά διατάγματα παγοποίησης της περιουσίας τους. Καταληκτικά υποστηρίζει ότι ο ενάγων παρέβη τους όρους της συμφωνίας Τεκμήριο 9 και δεν δικαιούται να διεκδικεί το ποσό των 10.6 εκ. δολαρίων. Κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, ο ενάγων καταχώρισε συμπληρωματική ένορκη δήλωση μέσω της δικηγόρου Μ. Θεοδώρου, στην οποία διευκρινίζεται η σχέση και διασύνδεση του δικηγορικού γραφείου του ενάγοντα με τους παροχείς υπηρεσιών Gideon. Όπως επεξηγεί, η εναγόμενη 1 είχε εγγραφεί μέσω του δικηγορικού οίκου που εκπροσωπεί τον ενάγοντα αλλά ακολούθως αγοράστηκε από τους παροχείς υπηρεσιών Gideon και έκτοτε ουδεμία σχέση ή ανάμειξη είχαν οι δικηγόροι με την εναγόμενη
  19. Υποστηρίζει, περαιτέρω, πως η εταιρεία Zen Portfolio δεν ανήκει στον ενάγοντα, επισυνάπτοντας σχετική βεβαίωση του διευθυντή της εταιρείας (Τεκμήριο 1). Αναφέρει τέλος πως τα προσωρινά διατάγματα που εκδόθηκαν στα πλαίσια των αγωγών που έχει καταχωρίσει η Zen Portfolio εναντίον των εναγομένων 1 και 2 στη Ρωσία, ακυρώθηκαν με απόφαση Ρωσικού Δικαστηρίου ημερ. 15.8.2014 (Τεκμήρια 2 - 4). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων με παραπομπές σε συγγράμματα και νομολογία. Ο συνήγορος των αιτητών εισηγήθηκε πως ο ενάγων έχει καταδείξει με τη μαρτυρία που προσκόμισε, τις δόλιες ενέργειες των εναγομένων 3 και 4 με τις οποίες κατόρθωσαν να αλλάξουν τη διοίκηση και το καταστατικό της εναγόμενης 2, έτσι ώστε να μην απαιτείται η δική του συγκατάθεση για τη λήψη οποιασδήποτε απόφασης. Είναι, κατά την εισήγηση του συνηγόρου ορατός ο κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 1 και
  20. Σε σχέση με την εισήγηση για απόκρυψη γεγονότων, υποστήριξε πως τα γεγονότα που επικαλείται ο εναγόμενος 3 είναι άσχετα με την υπόθεση και επουσιώδη. Ο ενάγων, κατά την εισήγηση του, αποκάλυψε όλα τα ουσιώδη γεγονότα και ο εναγόμενος 3 επιχειρεί να συσκοτίσει τα γεγονότα και να αποπροσανατολίσει το Δικαστήριο. Ο συνήγορος του εναγόμενου 3, εισηγήθηκε με τη σειρά του πως ο ενάγων παρουσίασε μια εντελώς διαφορετική εικόνα, παραπλανώντας το Δικαστήριο το οποίο εξέδωσε τα προσωρινά διατάγματα στηριζόμενο στα αναληθή γεγονότα που επικαλέστηκε ο ενάγων. Αναφέρθηκε, ανάμεσα σε άλλα, στην παράλειψη του ενάγοντα να αποκαλύψει την ύπαρξη του μνημονίου (Τεκμήριο 9), τη σχέση του με την εταιρεία Zen Portfolio καθώς και τη συμφωνία δανείου (Τεκμήριο 10) και τέλος την καταχώριση των αγωγών στην Ρωσία και την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 1 και
  21. Ο συνήγορος εισηγήθηκε περαιτέρω πως ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος που συνιστά δικαιοδοτικό όρο για την έκδοση προσωρινού διατάγματος και ότι δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
  22. Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η ευρεία διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είναι ευρύτατα γνωστές. Καθώς έχει νομολογηθεί, ο αιτητής οφείλει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι:
  23. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση,
  24. με ορατή πιθανότητα επιτυχίας και
  25. εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί ορθά η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις αναλύθηκαν και ερμηνεύθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. (βλ. ανάμεσα σε άλλες, Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others

(1982)1 C.L.R. 557, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015). Πέραν των πιο πάνω προϋποθέσεων το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας. (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Έχει επίσης νομολογηθεί πως στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων επί του πραγματικού και νομικού υποβάθρου των επιδίκων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όπως υποδείχθηκε στην T.A. Micrologic Comp. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1Γ A.A.Δ.1802, στην ενδιάμεση αυτή διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Στην παρούσα υπόθεση προέχει η εξέταση της θέσης των εναγομένων για απόκρυψη, αφού εάν κριθεί βάσιμη η εισήγηση, το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς υπόκειται σε απόρριψη. Αποτελεί αξίωμα, πολύ καλά θεμελιωμένο από τη νομολογία μας, πως όταν ένας αιτητής απευθύνεται μονομερώς στο Δικαστήριο, επιδιώκοντας θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου του, οφείλει να αποκαλύψει πλήρως όλα τα ουσιώδη γεγονότα που θα μπορούσαν να επιδράσουν στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για τη χορήγηση της θεραπείας που επιδιώκεται. Όπως επισημανθηκε στην υπόθεση Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Ltd κ.α.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 597, η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Η διαπίστωση ότι η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων, συνιστά εξ' αντικειμένου ουσιώδες στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, οδηγεί στην ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος χωρίς να απαιτείται να καταδειχθεί πρόθεση εξαπάτησης του Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 598, The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons κ.α.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, Rybolovlev κ.α. ν. Rybolovleva
(2010)1(A) A.A.Δ. 82). Οι πιο πάνω αρχές επαναδιατυπώθηκαν πρόσφατα στην υπόθεση Commerzbank Auslandbanken Holding AG κ.ά. v. Adeona Holdings Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε6/2014 ημερ. 27.2.2015, στην οποία επισημάνθηκε η εκμετάλλευση που γίνεται από τους δικηγόρους, προβάλλοντας σε πολλές περιπτώσεις αβάσιμες εισηγήσεις για μη αποκάλυψη, δίδοντας έμφαση σε μη αποκάλυψη επουσιωδών γεγονότων ή ασήμαντων στοιχείων τα οποία δεν αφορούν ουσιώδη γεγονότα. Διεξήλθα με προσοχή το ογκώδες μαρτυρικό υλικό που τέθηκε από την αιτήτρια με την αίτηση της. Με την ίδια προσοχή εξέτασα και το υλικό που τέθηκε με την ένσταση. Είναι γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την άιτηση δεν γίνεται λεπτομερής αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες ο ενάγων κατέστη δικαιούχος του 50% της εναγόμενης
  1. Ο ενάγων φαίνεται να στηρίχθηκε στο αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι είναι ο εγγεγραμμένος μέτοχος του 50% των μετοχών της εναγόμενης 1, όπως επιμαρτυρείται από τα Τεκμήρια 2 και 3 της Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση. Από την άλλη, ο εναγόμενος 3, υποστηρίζει πως ο ενάγων ουδέποτε υπήρξε νόμιμος μέτοχος της εναγόμενης 1, οι μετοχές της οποίας ανήκαν αποκλειστικά στον ίδιο. Προς επιβεβαίωση της θέσης του κατέθεσε τη συμφωνία Τεκμήριο 9 και άλλα έγγραφα και αποδείξεις, τα ποία αποδεικνύουν, κατά την εισήγηση του, ότι ο ενάγων δεν έχει ιδιοκτησιακά συμφέροντα στην εναγόμενη 1, αλλά μόνο στην εναγόμενη 2, της οποίας είναι μέτοχος σε ποσοστό 49%. Είναι φανερό πως υπάρχει διάσταση στις θέσεις των δύο πλευρών επί του πιο πάνω ζητήματος. Το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε όμως να καταλήξει σε οριστικά ευρήματα στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας. Όπως έχει υποδειχθεί πιο πάνω, τα Δικαστήρια αποφεύγουν να υπεισέρχονται στην ουσία των διαφορών των διαδίκων και να καταλήγουν σε ευρήματα επί του νομικού και πραγματικού υποβάθρου της υπόθεσης. Υπό τις περιστάσεις αυτές, κρίνονται αχρείαστα και επουσιώδη τα γεγονότα και τεκμήρια τα οποία επικαλέστηκε ο εναγόμενος
  2. Το Δικαστήριο συμφωνεί με την εισήγηση του αιτητή πως η υπόθεση του αφορά ισχυρισμούς για δόλιες ενέργειες των εναγομένων 3 και 4, με βάση τις οποίες είχαν τροχιοδρομηθεί γενικές συνελεύσεις της εναγόμενης 2, με κατ' ισχυρισμόν πλαστά πληρεξούσια, χωρίς την ενημέρωση ή την έγκριση του. Εκτιμώ ότι ο ενάγων παρέθεσε τα ουσιώδη γεγονότα και στοιχεία που αφορούν την υπόθεση του. Η παράλειψη του να αναφερθεί σε αμφισβητούμενα στοιχεία και γεγονότα από τον εναγόμενο 3, δεν κρίνεται μηραία, καθόσον τα στοιχεία αυτά δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου. Η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τον ενάγοντα κρίνεται επαρκής και ικανοποιεί τα κριτήρια που έθεσε η νομολογία, σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
  3. Δεν παραγνωρίζονται βέβαια οι ισχυρισμοί και οι υπερασπίσεις που έχουν προβληθεί από τον εναγόμενο 3 με την ένσταση του. Δεν θα μπορούσαν, ωστόσο, να υπερακοντίσουν τη δυναμική της υπόθεσης του ενάγοντα στα πλαίσια εξέτασης του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και της προοπτικής επιτυχίας της αγωγής. Επανερχόμενος στους ισχυρισμούς για απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων, με αναφορά στις αγωγές που καταχωρίστηκαν στη Ρωσία από την εταιρεία Ζen Portfolio και στα διατάγματα που εκδόθηκαν, παγοποιώντας τα περιουσιακά στοιχεία των εναγομένων 1 και 2, θεωρώ, πως τα γεγονότα αυτά είναι παντελώς άσχετα με την υπόθεση. Δεδομένου μάλιστα ότι τα διατάγματα ακυρώθηκαν, πριν από την καταχώριση της παρούσας αγωγής. Ούτε το δάνειο που δόθηκε από την Zen Portfolio προς την εναγόμενη 2, συσχετίζεται ή επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο τη παρούσα διαδικασία. Έστω και εάν η Zen Portfolio ανήκει στον ενάγοντα ως ο ισχυρισμός του εναγόμενου
  4. Όσον αφορά την 3η προϋπόθεση εκτιμώ ότι κάτω από τα γεγονότα της υπόθεσης, ο κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 1 και 2 είναι προφανής. Κρίνεται, συνεπώς, ότι στοιχειοθετείται επαρκώς και η 3η προϋπόθεση. Όσον αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας, εκτιμώ ότι η πλάστιγγα γέρνει σαφώς υπέρ του ενάγοντα. Εάν ακυρωθούν τα προσωρινά διατάγματα υπάρχει ορατός κίνδυνος αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 1 και 2 εταιρειών. Από την άλλη, δεν υπάρχει βάσιμος κίνδυνος για πρόκληση ανυπέρβλητης δυσκολίας ή πρόκλησης αδικίας στην πλευρά του εναγόμενου 3, εάν διατηρηθούν σε ισχύ τα εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα. Όσον αφορά, τέλος, το στοιχείο του κατεπείγοντος, θεωρώ ότι δεν υπήρξε αδράνεια ή ολιγωρία από την πλευρά του ενάγοντα στην προώθηση της αίτησης. Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, κρίνεται, ότι συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος και δικαιολογημένα εκδόθηκαν τα προσωρινά διατάγματα. Συνοψίζοντας, καταλήγω ότι ουδείς από τους λόγους ένστασης ευσταθεί. Τα προσωρινά διατάγματα οριστικοποιούνται και σε σχέση με τον εναγόμενο
  5. Εκδίδεται περαιτέρω διάταγμα ως η παράγραφος Δ του παρακλητικού της αίτησης. Όσον αφορά τα παρακλητικά Ε και Στ, θεωρώ πως δεν υπάρχει αποχρών λόγος για την έκδοση τους, δεδομένου ότι το πληρεξούσιο, ημερομηνίας 31.10.2013, δεν βρίσκεται σε ισχύ και δεν έχει προσκομιστεί μαρτυρία ότι λήφθηκαν οποιεσδήποτε αποφάσεις δυνάμει αυτού. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο θα βαρύνουν τους εναγόμενους 2, 3 και 4, αλλά θα είναι πληρωτέα στο τέλος. (Υπ.) ............. Λ. Καλογήρου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Προσωρινά Διατάγματα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.