G.A.G. Piscina Ideals &Spa Ltd κ.α. ν. Γιώργος Αλκιβιάδης, Αρ. Αγωγής: 2141/2008, 8/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A199 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ENΩΠION: Μ. Λάρμου Παπαδήμα Αρ. Αγωγής: 2141/2008 Μεταξύ:
- G.A.G. Piscina Ideals &Spa Ltd
- Capershill Ltd Εναγόντων Και Γιώργος Αλκιβιάδης Εναγομένου Ημερομηνία: 8/7/2015 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες ׃ κ. Παπαγεωργίου (για την απαγγελία της απόφασης η κα Α. Ιωάννου) Για Εναγόμενο: κ. Ε. Αντωνιάδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή τους οι ενάγοντες αξιώνουν εναντίον του εναγομένου ποσό Ε30.753.12= το οποίο αντιπροσωπεύει σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, υπόλοιπο από εργασίες που εκτέλεσαν για κατασκευή πισίνας πλέον αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς τους, κατόπιν προσφοράς που έδωσαν στον εναγόμενο, συμφώνησαν μαζί του να κατασκευάσουν πισίνα στο σπίτι του για το ποσό των Λ.Κ.20.000= πλέον φ.π.α (Ε34.172.03=). Πρόσθετα, ο εναγόμενος τους ζήτησε να εκτελέσουν κάποιες επιπρόσθετες εργασίες αξίας Λ.Κ.4.740= πλέον φ.π.α (Ε8.098.77=). Παρά το γεγονός ότι οι ενάγοντες εκτέλεσαν όλες τις συμφωνηθείσες εργασίες ο εναγόμενος μέχρι σήμερα παραλείπει να ξοφλήσει ολόκληρο το τίμημα και έτσι εξακολουθεί να τους οφείλει το ποσό των Ε30.753.12= συμπεριλαμβανομένου του φ.π.α.. Ο εναγόμενος με την Υπεράσπιση του εγείρει προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενος ότι οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται στην έγερση της αγωγής, καθότι κατάs τον ουσιώδη χρόνο δεν κατείχαν άδεια κατασκευής κολυμβητικών δεξαμενών από την αρμόδια αρχή. Οι θέσεις δε που προβάλλει προς υπεράσπιση του, είναι εντελώς αντίθετες με αυτές των εναγόντων τους οποίους ισχυρίζεται ότι δεν γνωρίζει και κατά συνέπεια ουδέποτε συνήψε συμφωνία μαζί τους για την κατασκευή πισίνας. Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμό του, ότι κατά /ή περί τον Νοέμβριο του 2006, συμφώνησε με κάποιον Ανδρέα Νικολάου να του κατασκευάσει πισίνα στο σπίτι της αρραβωνιαστικιάς του αντί του ποσού των Λ.Κ.12.000= (Ε20.503.22=). Ολόκληρο το ποσό αυτό το έχει εξοφλήσει και γι' αυτό ζητά απόρριψη της αγωγής με έξοδα σε βάρος των εναγόντων. Προς απόδειξη της υπόθεσης τους οι ενάγοντες κάλεσαν ως μάρτυρες τους Γιώργο Ττοφή, Ανδρέα Νικολάου, Γιώργο Γεωργίου και Σάββα Ποποβίδη (Μ.Ε.1-4 αντίστοιχα). Για την υπεράσπιση εκτός από τον ίδιο τον εναγόμενο κατέθεσαν και οι Θράσος Πέτρου και Δημήτρης Πατάτας (Μ.Υ.1-3 αντίστοιχα). Στη συνέχεια δε και μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν στο Δικαστήριο τις γραπτές τους αγορεύσεις, όπου εκτίθενται οι θέσεις και τα επιχειρήματα τους και τα οποία για το λόγο αυτό δεν θεωρώ αναγκαίο να παραθέσω. Αχρείαστο επίσης θεωρώ να επαναλάβω τη μαρτυρία που έχει προσκομισθεί και η οποία είναι καταγραμμένη στα πρακτικά, γι' αυτό και θα προχωρήσω αμέσως σε αξιολόγηση της, έχοντας κατά νου τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων, ότι πρόκειται για υπόθεση πολιτικής φύσης που κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και ότι ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικά ή εξ' ολοκλήρου (βλ. Αγαπίου v. Παναγιώτου 1983
(1)ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη 1995
(2)ΑΑΔ 207, Χάρης Χρίστου v. Eυγενία Khoreva 2002 (1Α) 454). Από το σημείο αυτό πρέπει να λεχθεί ότι μεταξύ των δύο αντικρουόμενων εκδοχών επιλέγω ως πλέον πειστική και αξιόπιστη την εκδοχή του εναγομένου. Και αυτό γιατί η εκδοχή που προέβαλε ήταν από την αρχή και παρέμεινε μέχρι τέλους, σαφής και ξεκάθαρη, σε αντίθεση με αυτή που προώθησαν οι ενάγοντες και ήταν συγκεχυμένη. Ενώ με την αγωγή τους οι ενάγοντες αξιώνουν το χρηματικό ποσό των Ε30.753.12= ως υπόλοιπο που παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο από εργασίες κατασκευής πισίνας που εκτέλεσαν μετά από συμφωνία που συνομολόγησαν με τον εναγόμενο, η μαρτυρία που προσκόμισαν ως προς το πρόσωπο που συνομολόγησε με τον εναγόμενο τη συμφωνία αυτή, ήταν συγκεχυμένη, ασαφής και χαρακτηριζόταν από έλλειψη θετικότητας. Ως Μ.Ε.1 κατάθεσε ο Γεώργιος Ττοφή, χημικός μηχανικός στο επάγγελμα και «ιδιοκτήτης» όπως είπε, των δύο εναγουσών εταιρειών και πρόεδρος του συνδέσμου κατασκευαστών πισίνων που υπάγεται στο ΚΕΒΕ. Αρχικά ισχυρίσθηκε ότι ο εναγόμενος τον Μάρτη του 2006, ζήτησε από τον Μ.Ε.2, ο οποίος όπως είπε ήταν τότε «ιδιώτης» και δεν εργαζόταν πουθενά, προσφορά για την πισίνα του. Ο Μ.Ε.2 αποτάθηκε στην ενάγουσα 2 για να του ετοιμάσει την προσφορά καθώς και σχέδια για να τα προωθήσει στον εναγόμενο. Ήταν σαφέστατος ότι κατά το χρόνο αυτό, η ενάγουσα εταιρεία 1 δεν είχε ακόμα συσταθεί. Αυτό βέβαια προκύπτει και από το Τεκμήριο 1, που είναι το πιστοποιητικό σύστασης της εναγομένης εταιρείας 1 και από το οποίο εμφαίνεται ότι αυτή συστάθηκε πολύ αργότερα και συγκεκριμένα στις 18/10/
- Όπως είπε, η ενάγουσα εταιρεία 1 συστάθηκε στη συνέχεια, με «συνέταιρο» τον Μ.Ε.2 και το έργο κατασκευάσθηκε εξ' ολοκλήρου από την ενάγουσα 2 για την ενάγουσα 1, με υπεύθυνο τον Μ.Ε.2 που ήταν ο συνδετικός κρίκος με τον εναγόμενο. Δέχθηκε ότι ποτέ οι ενάγουσες δεν ισχυρίσθηκαν ότι ο εναγόμενος τους επισκέφθηκε στη Λευκωσία και ζήτησε από αυτούς να του κατασκευάσουν την πισίνα. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του δημιουργούν διάφορα εύλογα κατά την κρίση μου ερωτηματικά. Πως είναι δυνατόν και οι δύο ενάγουσες εταιρείες και όπως δικογραφείται στην Έκθεση Απαίτησης, να έδωσαν προσφορά στον εναγόμενο αφού τον Μάρτη που σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του, ζητήθηκε από τον εναγόμενο η προσφορά αυτή, η ενάγουσα 1 ακόμα δεν είχε συσταθεί; Προκύπτει ακόμα ότι ο ίδιος ο εναγόμενος δεν ζήτησε ούτε από την ενάγουσα 2 τέτοια προσφορά αφού όπως είπε ο μάρτυρας αυτήν την προσφορά την ζήτησε από τον Μ.Ε.2, ο οποίος εκείνος αποτάθηκε στην ενάγουσα
- Σε ερώτηση που του υποβλήθηκε σε σχέση με τον δικογραφημένο ισχυρισμό των εναγουσών ότι η προσφορά τους έγινε αποδεκτή από τον εναγόμενο απάντησε «Μέσω Νικολάου. Αυτό είναι κάτι που θα επιβεβαιώσει ο κ. Νικολάου, δεν είναι κάτι το οποίο μπορώ εγώ αυτή τη στιγμή να επιβεβαιώσω. Μόνο ο κ. Νικολάου μπορεί να το επιβεβαιώσει», αποδεχόμενος και με τον τρόπο αυτό ότι όλα όσα διαμείφθηκαν και ειδικότερα η κατά τον ισχυρισμό τους αποδοχή της προσφοράς έγιναν μέσω του Νικολάου. Σε υποβολή ότι ο εναγόμενος ουδέποτε αποδέχθηκε οποιαδήποτε προσφορά από τις ενάγουσες γιατί απλούστατα ποτέ δεν ζήτησε από αυτές προσφορά, επανέλαβε ουσιαστικά τα πιο πάνω, προσθέτοντας «......ο Νικολάου αφού συνετέρεψε μαζί μας στην ενάγουσα 1, ως διευθυντής της ενάγουσας 1 χειρίσθηκε την κατασκευή του έργου αφού συμφώνησε με τον εναγόμενο». Περί το τέλος της αντεξέτασης και προφανώς αντιλαμβανόμενος τις συνέπειες που μπορούσε να έχουν όλα όσα είχε πει, διαφοροποίησε τους ισχυρισμούς του προσπαθώντας να βοηθήσει την υπόθεση των εναγουσών εταιριών. Όταν του υποβλήθηκε ότι οι ενάγουσες ουδέποτε συνήψαν συμφωνία με τον εναγόμενο απάντησε λέγοντας «Η εταιρεία 1 συνήψε συμφωνία για την πισίνα στο σπίτι του εναγομένου ή της μνηστής του ενεργώντας ως διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας 1». Αυτή η απάντηση του που δεν είναι καν σαφής, δεικνύει τη διαφοροποίηση στους ισχυρισμούς του και καταδεικνύει την προσπάθεια του, έστω και την υστάτη να βοηθήσει τις ενάγουσες στην υπόθεση τους. Σε άλλη δε περίπτωση χαρακτήρισε το έργο κατασκευής της πισίνας ως «παιδί» του Ανδρέα Νικολάου. Είπε ακόμα ότι όταν ο Νικολάου έκαμε μαζί τους την ενάγουσα εταιρεία 1 κατασκεύασαν το έργο «υπό την αιγίδα» της εταιρείας αυτής, χρησιμοποιώντας προσωπικό της ενάγουσας εταιρείας 2 και άλλους υπεργολάβους. Λόγω της έλλειψης σταθερότητας στους ισχυρισμούς που προέβαλε σε σχέση με τα πρόσωπα που συμφώνησαν στην κατασκευή της πισίνας και η οποία ήταν διάχυτη στην όλη μαρτυρία του, δεν μπορώ να βασισθώ στη μαρτυρία του εκτός και μόνο στο μέρος αυτής που συνάδει με τη μαρτυρία του εναγομένου. Δέχομαι ακόμα ότι σε κάποιο στάδιο ο Μ.Ε.2 ενέπλεξε τις ενάγουσες εταιρείες στην κατασκευή της πισίνας ζητώντας τη βοήθεια τους. Πρέπει στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι τόσο ο μάρτυρας αυτός, όσο και ο Μ.Ε.3 του οποίου η μαρτυρία θα αξιολογηθεί στη συνέχεια, διαφάνηκε να συσχετίζουν την αξίωση των εναγουσών εταιρειών με την τυχόν εμπλοκή τους στην κατασκευή του έργου, αγνοώντας μεταξύ ποιων προσώπων έγινε η συμφωνία για την κατασκευή της. Ο Μ.Ε.2 ήταν, ας μου επιτραπεί η έκφραση, ο «άνθρωπος-κλειδί» για την υπόθεση των εναγόντων. Αυτός και σύμφωνα με τη δυνατότητα που παρέχεται από τον Περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9 κατάθεσε ως μέρος της κύριας εξέτασης του γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο Α). Και αυτός δεν ισχυρίσθηκε με βεβαιότητα, σαφήνεια και θετικότητα ότι η συμφωνία για την κατασκευή της πισίνας έγινε με τις ενάγουσες εταιρείες και όχι με τον ίδιο προσωπικά όπως ήταν η εκδοχή του εναγομένου. Περιορίσθηκε μόνο να δίδει γενικόλογες και αόριστες απαντήσεις, εστιάζοντας κυρίως να αναφέρει ότι οι ενάγουσες κατασκεύασαν την πισίνα. Η έλλειψη θετικότητας ως προς το καίριο αυτό σημείο για την υπόθεση, αναδεικνύεται από το σύνολο της μαρτυρίας του. Αυτή ξεκινά από τη γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο Α), παρουσιάζεται στην κύρια του εξέταση και συνεχίζεται και κατά την αντεξέταση. Ενδεικτικά αναφέρονται κάποιες περιπτώσεις. Στη γραπτή του δήλωση αναφέρει ότι ο ίδιος «έκλεισε» τη δουλειά για την κατασκευή της πισίνας, χωρίς όμως παράλληλα να ισχυρίζεται εάν το έπραξε για τις ενάγουσες εταιρείες και υπό ποια ιδιότητα. Όπως ισχυρίζεται στο Τεκμήριο Α, ως διευθυντής στην ενάγουσα εταιρεία 1 ανέλαβε αρχές του 2007, όταν η εταιρεία αυτή άρχισε τη λειτουργία της. Προκύπτει συνεπώς και σύμφωνα πάντα με τους δικούς του ισχυρισμούς ότι ήταν αδύνατο να ενεργούσε ως διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας 1 όταν κατά τον ουσιώδη χρόνο συμφώνησε με τον εναγόμενο την κατασκευή της πισίνας, κάτι που όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 8 (Α) που είναι η απόδειξη καταβολής του ποσού των Λ.Κ. 4.000= που του δόθηκε ως προκαταβολή για την κατασκευή της πισίνας, πρέπει να έγινε τουλάχιστο την ημερομηνία αυτή, δηλαδή 28.11.2006, οπόταν εντονότατες απορίες δημιουργούνται από τους ισχυρισμούς του αυτούς. Σημαντικό πάντως είναι και πρέπει να λεχθεί ότι ο ισχυρισμός του ότι ανέλαβε ως διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας 1 αρχές του 2007, καταρρίπτεται από το Τεκμήριο 1(Γ) που είναι αντίγραφο πιστοποιητικού του Εφόρου Εταιρειών και από το οποίο προκύπτει ότι ο Μ.Ε.2 στις 20/10/2006 ήταν διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας 1 και ήταν γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε. Η παρατηρούμενη αυτή έλλειψη θετικότητας παρατηρείται και σε απαντήσεις που έδωσε και κατά την κύρια του εξέταση. Σε απάντηση που έδωσε ερωτώμενος υπό ποια ιδιότητα προχώρησε στην συνομολόγηση αυτής της συμφωνίας απάντησε κατά λέξη «Ουδέποτε έχω εκτελέσει κάποιο έργο πέραν από την ενάγουσα 1, άρα εκπροσωπούσα την εταιρεία αυτή». Η απάντηση του αυτή στερείται παντελώς θετικότητας και δημιουργεί το ερώτημα εάν συμπερασματικά και μόνο κατέληξε να λέει ότι εκπροσωπούσε την εναγόμενη 1 γιατί ουδέποτε όπως ισχυρίσθηκε εκτέλεσε κάποιο έργο «πέραν» από αυτήν. Όταν ρωτήθηκε στη συνέχεια πως η εναγόμενη 2 ενεπλάκη στην κατασκευή της πισίνας και πάλι δεν είπε με θετικότητα ότι ο εναγόμενος είχε προχωρήσει σε συμφωνία μαζί της. Περιορίσθηκε μόνο να αναφέρει ότι η εταιρεία αυτή πάντοτε συνεργαζόταν μαζί του προσωπικά ή με τις εταιρείες στις οποίες ο ίδιος δραστηριοποιόταν. Σημαντικό στοιχείο που συνάγεται από την απάντηση του αυτή, είναι ότι διαχωρίζει τη συνεργασία που είχε με την συγκεκριμένη εταιρεία σε δύο ειδών. Αυτή που γινόταν με τον ίδιο προσωπικά και αυτή που γινόταν μέσω εταιρειών στις οποίες ο ίδιος δραστηριοποιόταν. Μπορεί κατά συνέπεια εύλογα να εξαχθεί ότι εκτός των δραστηριοτήτων του μέσω κάποιων εταιρειών και ο ίδιος προσωπικά εκτελούσε εργασίες. Πρέπει επίσης να λεχθεί ότι απαντώντας στη συγκεκριμένη ερώτηση ήταν αμήχανος και ερυθρότητα δημιουργήθηκε στο πρόσωπο του. Αντίφαση επίσης προκύπτει με το σημείο της μαρτυρίας που πιο πάνω αναφέρεται και στο οποίο είχε πει ότι ουδέποτε είχε εκτελέσει κάποιο έργο εκτός με την ενάγουσα
- Και αυτό γιατί με αυτή του την απάντηση, είπε ότι πάντοτε συνεργαζόταν με την εναγομένη 2, είτε προσωπικά ή με άλλες εταιρείες στις οποίες δραστηριοποιόταν. Γενικόλογες και καθόλου σαφείς απαντήσεις, έδιδε σε πολλές περιπτώσεις. Μια τέτοια περίπτωση ήταν όταν του ζητήθηκε και πάλι κατά την κύρια του εξέταση να δει τα Τεκμήρια 4 και 8 Α-Δ που είναι αντίστοιχα, τα αντίγραφα των επιταγών που εξέδωσε ο εναγόμενος προς αυτόν και των αποδείξεων που ο μάρτυρας έδωσε προς τον εναγόμενο. Βλέποντας τα τεκμήρια αυτά, αντί με σαφήνεια να εξηγήσει το λόγο που ο εναγόμενος εξέδιδε τις επιταγές στο όνομα του ιδίου και όχι των εναγουσών εταιρειών και γιατί τις αποδείξεις τις εξέδιδε ο ίδιος προσωπικά, περιορίστηκε να απαντήσει ότι βλέπει αντίγραφα των επιταγών και των αποδείξεων για τα χρήματα που εισέπραττε από τον εναγόμενο και τα οποία χρησιμοποίησε όπως είπε για την πρόοδο των εργασιών, δίδοντας τα στην ενάγουσα
- Έδωσε συγκεκριμένα την εξής ασαφή απάντηση. «Είτε άμεσα, είτε έμμεσα και εξηγώ. Επειδή δεν υπήρχε τραπεζικός λογαριασμός της ενάγουσας 1 εταιρείας ή έκδιδα επιταγές στην ενάγουσα 1 εταιρεία, ή τα κατάθετα στο λογαριασμό, αλλά δεν θυμάμαι λεπτομέρειες αλλά τα χρήματα τα χρησιμοποιούσα για το έργο μέσω της εταιρείας». Κάποιες άλλες απαντήσεις του Μ.Ε.2 και πάλι κατά την κύρια εξέταση του, αποδυναμώνουν την εκδοχή των εναγουσών εταιρειών. Μια τέτοια απάντηση έδωσε λέγοντας ότι «Στην ενάγουσα 1 ήμουν μέτοχος 33% και παράλληλα εκτελούσα χρέη διευθυντή πωλήσεων και γενικά στον συντονισμό των έργων. Στην ενάγουσα 1, ήμουν από την ίδρυση της και μερικούς μήνες πριν, γιατί μέχρι να γίνει μια εταιρεία στον Έφορο Εταιρειών παίρνει ένα διάστημα. Έτσι και αλλιώς η εταιρεία άρχισε τις εργασίες της και παράλληλα και άλλα έργα». Αλλά τι μπορούσε να εννοεί ο μάρτυρας με την απάντηση του αυτή; Πως «ήταν» στην εταιρεία αυτήν διευθυντής και μέτοχος πριν την ίδρυση της; Πως μπορούσε αυτό να είναι δυνατό; Εννοούσε ότι πριν την σύσταση της ενάγουσας εταιρείας 1, άρχισε να εκτελεί κάποιες εργασίες; Αλλά πως αυτό είναι δυνατόν να αναλαμβάνει και να εκτελεί εργασίες ένα ανύπαρκτο νομικό πρόσωπο; Ότι αυτό εννοούσε λέγοντας τα πιο πάνω, το διευκρίνησε στη συνέχεια ο ίδιος λέγοντας ότι, «εγώ του Γιώργου (εννοώντας τον εναγόμενο) του έδωσα ένα σχέδιο κατασκευής της πισίνας. Εκείνο τον καιρό δεν υπήρχε η εταιρεία official, άρα προχώρησα σε ένα είδος συμφωνίας, να το πούμε αρχικά, γι' αυτό μου έκδιδε τις επιταγές αλλά το γνώριζε σίγουρα ότι ο Ανδρέας Νικολάου δεν μπορεί να κατασκευάσει μπετόν, σίδερα, ότι έχω μια δυνατή εταιρεία γιατί πραγματικά έχω κάμει πάρα πολλές δουλειές και αξιόπιστες...». Σαφέστατα δηλαδή ανάφερε ότι ο ίδιος και όταν έδωσε στον εναγόμενο το σχέδιο κατασκευής της πισίνας η ενάγουσα εταιρεία 1 δεν είχε ακόμα συσταθεί. Η έλλειψη αυτή θετικότητας συνεχίσθηκε βεβαίως και κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του. Σε υποβολή ότι οι επιταγές θα έπρεπε να εκδίδονται στο όνομα της εταιρείας και όχι του ιδίου επανέλαβε λέγοντας κατά λέξη «Δεν υπήρχε η εταιρεία και όπως έχω αναφέρει υπήρχε εμπιστοσύνη μεταξύ των συνεταίρων, αυτός είναι ο μοναδικός λόγος και εξ' όσων γνωρίζω στην αγορά δεν είμαστε οι μόνοι που δεν το έχουμε κάνει». Σε άλλη υποβολή περί το τέλος αυτής ότι ουδέποτε ο εναγόμενος συμφώνησε με τις ενάγουσες εταιρείες την κατασκευή της πισίνας απάντησε με τον εξής τρόπο. «κ. Αντωνιάδη την εποχή εκείνη η φιλία και η αξιοπιστία κάποιου ήταν μεγάλη υπόθεση. Σ' αυτό στηριχθήκαμε και ολοκληρώθηκε το έργο αν ήταν άλλη περίπτωση δεν θα τέλειωνε αν δεν είχα προσωπική φιλία δεν θα τέλειωνε. Είναι πάρα πολλές οι εργασίες που έχουν γίνει για όνομα του Θεού». Σε άλλη υποβολή που ακολούθησε ότι ο ίδιος προσωπικά συμφώνησε με τον εναγόμενο να του κατασκευάσει την πισίνα αντί του συμφωνηθέντος ποσού των Λ.Κ.12.000=, αρκέστηκε μόνο να αρνηθεί ότι συμφώνησε συγκεκριμένο ποσό και όχι ότι ο ίδιος προσωπικά είχε συμφωνήσει με τον εναγόμενο την κατασκευή της πισίνας λέγοντας κατά λέξη «Όχι. Ουδέποτε συμφώνησα προσαρμοσμένο ποσό». Αυτή η έλλειψη θετικότητας και ασάφειας προκύπτει και από άλλες απαντήσεις που έδωσε όταν ερωτάτο για το πρόσωπο που είχε συμφωνήσει με τον εναγόμενο την κατασκευή της πισίνας. «Ε. Δηλαδή κ. Νικολάου, πάντοτε βέβαια κατά τους ισχυρισμούς σας, έδωσες δύο διαφορετικές προσφορές στον εναγόμενο; Μία από την ενάγουσα 1 και μία από την ενάγουσα 2; Α. Οι όλες συζητήσεις γύρω από την πισίνα εκπροσωπούσαν τις εταιρείες Piscina Ideals κατά κύριο λόγο και την κατασκευαστική εταιρεία που ήταν η Capershill. Ε. Θέλω να μου πεις τι ποσό συμφώνησε η μια εταιρεία η ενάγουσα 1, η Piscina Ideals λες και ποιο ποσό συμφώνησε η Capreshill ; Α. Αυτό δεν μπορώ να το γνωρίζω διότι είναι εσωτερικά των εταιρειών». Σε άλλο όμως σημείο και σε υποβολή που του έγινε ότι ο εναγόμενος ουδέποτε συμφώνησε με την Capreshill να του κατασκευάσει πισίνα και ούτε συμφωνήθηκε οποιοδήποτε ποσό, απάντησε ότι αυτό δεν μπορεί να το γνωρίζει και ούτε μπορεί να «μπει» στα έγγραφα της εταιρείας αυτής. Όταν του ζητήθηκε να πει τι συμφωνία έκαμε η ενάγουσα 2 με τον εναγόμενο απάντησε με γενικόλογο και αόριστο τρόπο ότι αυτή συνεργάζεται με την ενάγουσα 1 και δεν είναι το μόνο έργο που έχει εκτελέσει, καθώς όπως είπε είναι «αλληλένδετες» εταιρείες. Ιδιαίτερα και όσο αφορά την ενάγουσα εταιρεία 2, πρέπει να λεχθεί ότι σε σχέση με αυτήν, ο Μ.Ε.2 ρητά ανάφερε σε κάποιο σημείο ότι δεν την εκπροσωπούσε. Η θέση αυτή του μάρτυρα δημιουργεί εύλογα το ερώτημα πως είναι δυνατό η εταιρεία αυτή να αξιώνει οποιοδήποτε ποσό από τον εναγόμενο, από τη στιγμή που σύμφωνα με τη μαρτυρία που οι ίδιες οι ενάγουσες παρουσίασαν και ειδικότερα αυτή του Μ.Ε.2 που ήταν το άτομο που σύμφωνα με τους μη αμφισβητούμενους ισχυρισμούς συμφώνησε με τον εναγόμενο την κατασκευή της πισίνας να μην έχει καμία απολύτως σχέση με την εταιρεία αυτή; Σε άλλο δε σημείο όταν του υποβλήθηκε ότι ουδέποτε υπήρξε συμφωνία μεταξύ ενάγουσας 2 και εναγομένου απάντησε ότι δεν μπορεί να το ξέρει και ότι δεν μπορεί να «μπει» στα έγγραφα της εταιρείας αυτής. Μέσα από τα πιο πάνω καταδεικνύεται ότι ο μάρτυρας δεν μπορεί να ήταν ειλικρινής. Διότι δεν είναι δυνατό από τη μια να ισχυρίζεται ότι δεν εκπροσωπούσε την ενάγουσα εταιρεία 2 και από την άλλη να λέει ότι οι συζητήσεις που αφορούσαν την πισίνα «εκπροσωπούσαν» και τις δύο εταιρείες. Πρέπει επίσης να λεχθεί ότι εκείνο που τόνιζε ο μάρτυρας κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του δεν ήταν ότι η συμφωνία για την κατασκευή της πισίνας έγινε μεταξύ των διαδίκων, αλλά μόνο ότι η πισίνα έχει κατασκευασθεί και ότι ο εναγόμενος μαζί με την οικογένεια του την απολαμβάνουν εδώ και κάποια χρόνια. Εκτός όλων των πιο πάνω και άλλα σημεία στη μαρτυρία του κλονίζουν την αξιοπιστία του. Αρχικά, όταν ρωτήθηκε εάν συμφωνούσε ότι κατά το χρόνο κατασκευής της πισίνας μετέβαινε στο χώρο του έργου μετά τις 3.00 με 3.30 μ.μ., απάντησε αρνητικά. Όταν ρωτήθηκε εάν κατά το χρόνο που κατασκευαζόταν η πισίνα εργαζόταν σε κάποιο ξενοδοχείο και προφανώς για να αποφύγει τυχόν σύνδεση των δύο, αντί να απαντήσει ευθέως ανάφερε κάτι εντελώς άσχετο ότι δηλαδή η εταιρεία μπορούσε να έχει και τέσσερα και πέντε έργα ταυτόχρονα. Στη συνέχεια δε και ερωτώμενος επί του ιδίου θέματος και όταν του λέχθηκε ότι γύρω στις 2.30 μ.μ. έστελνε εκεί για εργασία κάποιο Ρωσσοπόντιο και ο ίδιος μετέβαινε εκεί γύρω στις 3.00 με 3.30 μ.μ., απάντησε ότι δεν θυμόταν. Αντεξεταζόμενος γιατί δεν είχε χρεώσει φ.π.α. εφόσον εισέπραττε όπως έλεγε για την εταιρεία, απάντησε «Δεν ήμουν γραμμένος στο φ.πα», δημιουργώντας με την απάντηση του αυτή πολλές απορίες, καθότι ποια σημασία θα μπορούσε να έχει αυτό το γεγονός εάν τα χρήματα τα εισέπραττε όντως για την εταιρεία; Διαφορετικές απαντήσεις έδωσε ερωτώμενος εάν η εταιρεία Piscina εξέδιδε τιμολόγια. Ενώ αρχικά απάντησε κατά λέξη «Φαντάζομαι. Από ένα σημείο και μετά ναι, είχε λογιστήριο η εταιρεία» προσθέτοντας ότι δεν είδε αυτά τα τιμολόγια, στη συνέχεια προέβαλε ότι ο ίδιος προσωπικά τα έδωσε στον εναγόμενο. Επιλεκτική μνήμη παρουσίασε ο μάρτυρας σε ορισμένες περιπτώσεις. Για κάποιες από αυτές γίνεται αναφορά πιο πάνω και κάποιες άλλες είναι οι ακόλουθες. Όταν ρωτήθηκε αν θυμόταν τη μέρα που σύστησε στον εναγόμενο τον Γιώργο Ττοφή ως τον συνάδελφο του τον Γιώργο. Όταν δεν θυμόταν εάν ο ίδιος μαζί με τον εναγόμενο είχαν σχεδιάσει στην αυλή του σπιτιού το σχέδιο της πισίνας με ασβέστη καθότι προηγουμένως είχε σχεδιασθεί λανθασμένα πολύ κοντά στο σπίτι. Όταν δεν θυμόταν εάν ο ίδιος ήταν το άτομο που είχε συμβουλεύσει τον εναγόμενο να μοιράσει την αποθήκη για να τοποθετηθεί εκεί το μηχανοστάσιο για την πισίνα, χαρακτηρίζοντας μάλιστα αυτό ως λεπτομέρεια. Αναφορά τέλος πρέπει να γίνει και στη γενικότερη εντύπωση που σχημάτισα για το μάρτυρα. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει, παρατηρώντας το ύφος και τη συμπεριφορά του, σχημάτισα την εντύπωση ότι δεν ήταν καθόλου ειλικρινής, αλλά προσπαθούσε να αποφύγει να πει την αλήθεια για τους δικούς του λόγους. Σε πολλές περιπτώσεις και απαντώντας σε ερωτήσεις ακόμα και κατά το στάδιο της κύριας εξέτασης, ήταν εμφανώς αμήχανος και απέφευγε επιμελώς να κοιτάζει προς το Δικαστήριο, σε άλλες έκανε μορφασμούς και σε άλλες, όταν του υποβάλλονταν καίριες ερωτήσεις, παρατηρείτο ερυθρότητα στο πρόσωπο του, άλλοτε πολύ και άλλοτε λιγότερο έντονη. Μία περίπτωση κατά την οποία η αμηχανία του ήταν εμφανέστατη και ήταν μάλιστα κατά την κυρίως εξέταση, όταν έλεγε ότι «Ουδέποτε συμφώνησα τελική τιμή ή λεπτομέρειες επί τόπου στην αρχή της κατασκευής μου». Λέγοντας τα πιο πάνω απέφυγε να βλέπει προς το Δικαστήριο, ενώ η ερυθρότητα που προκλήθηκε στο πρόσωπο του ήταν εμφανέστατη. Όταν σε άλλη περίπτωση αρνήθηκε ότι πριν 3 χρόνια έστειλε δικούς του ανθρώπους να επιδιορθώσουν τους βράχους που τοποθετήθηκαν στην πισίνα, το πρόσωπο του έγινε ολοκόκκινο και απέφυγε και πάλι να βλέπει προς το Δικαστήριο. Η ίδια αμηχανία και πολύ έντονη ερυθρότητα στο πρόσωπο του, παρατηρήθηκαν και όταν ρωτήθηκε αντεξεταζόμενος γιατί οι επιταγές εκδίδονταν στο όνομα του και οι αποδείξεις από τον ίδιο. Για τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται εκτός μόνο και όπως είναι επιτρεπτό από τη νομολογία από τα σημεία εκείνα στα οποία συμπίπτει με τη μαρτυρία του εναγομένου και η οποία για τους λόγους που εκτίθενται πιο κάτω γίνεται αποδεκτή. Αποδεκτό μόνο και σύμφωνα με τη δυνατότητα που παρέχεται από τη νομολογία γίνεται το σημείο ότι ο ίδιος κατά τον ουσιώδη χρόνο καμία σχέση δεν είχε με την ενάγουσα εταιρεία
- Μ.Ε.3 ήταν ο Γεώργιος Γεωργίου μηχανολόγος μηχανικός, ο οποίος μαζί με τον Μ.Ε.1 ίδρυσαν όπως είπε την ενάγουσα 2 από το 1988 και το 2006 μαζί με τους Μ.Ε.1 και 2, την ενάγουσα
- Και αυτός και σύμφωνα με τη δυνατότητα που παρέχεται από τον Περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ.9 κατάθεσε γραπτή του δήλωση ως μέρος της κύριας του εξέτασης (Τεκμήριο Β). Ούτε ο μάρτυρας αυτός με έπεισε ότι είπε την αλήθεια. Παρακολουθώντας τον να καταθέτει σχημάτισα την εντύπωση ότι και αυτός προσπάθησε να βοηθήσει τις ενάγουσες στην υπόθεση τους και επικεντρωνόταν στο γεγονός ότι τελικά η πισίνα κατασκευάσθηκε και σε αυτήν εργάσθηκε και προσωπικό της ενάγουσας
- Ούτε αυτός ήταν σταθερός ως προς το πρόσωπο που συμφώνησε με τον εναγόμενο για την κατασκευή της πισίνας. Σε πρώτη υποβολή που του έγινε ότι ουδέποτε οι ενάγουσες εταιρείες συμφώνησαν με τον εναγόμενο να του κατασκευάσουν την πισίνα απάντησε κατά λέξη «Βέβαια και συμφωνήσαμε μέσω της ενάγουσας 1». Στη συνέχεια όμως και όταν επαναλήφθηκε και πάλι η ίδια υποβολή σε άλλο σημείο της αντεξέτασης, περιορίσθηκε απλώς να αναφέρει ότι αυτό δεν ευσταθεί χωρίς ποτέ να δηλώσει ξεκάθαρα πως, από ποιους και υπό ποια ιδιότητα συνομολογήθηκε αυτή η συμφωνία. Για τους λόγους αυτούς η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή εκτός μόνο και σύμφωνα με τη δυνατότητα που παρέχεται από τη νομολογία ότι σε κάποιο στάδιο Μ.Ε.2 ενέπλεξε τις ενάγουσες εταιρείες στην κατασκευή της πισίνας. Ο Μ.Ε.4 ήταν ο Σάββας Ποποβίδης ο οποίος και αυτός κατάθεσε γραπτή δήλωση που ετοίμασε ως την κύρια εξέταση του (Τεκμήριο Γ). Κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι η μαρτυρία του ήταν εντελώς ανίκανη να ρίξει φως στο βασικό επίδικο ζήτημα, εάν δηλαδή υπήρξε συμφωνία μεταξύ των επιδίκων μερών για την κατασκευή της πισίνας, αφού επί τούτου είπε ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε. Εκείνο που ουσιαστικά υποστήριξε ο συγκεκριμένος μάρτυρας ήταν ότι εργάσθηκε για την κατασκευή της πισίνας από την έναρξη των εργασιών μέχρι και την αποπεράτωση τους, ως εργοδοτούμενος της ενάγουσας 2 στην οποία ξεκίνησε εργασία από τις 6/3/
- Παρά την προσπάθεια που κατέβαλε να πείσει για την ειλικρίνεια των ισχυρισμών του δεν κατάφερε να με πείσει γι' αυτό και η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή. Και αυτό για τους ακόλουθους λόγους. Όπως υποστήριξε ήταν εκεί από τότε που ξεκίνησε εκσκαφή στο ακίνητο για την κατασκευή της πισίνας. Ότι έγινε τέτοια εκσκαφή προβλήθηκε για πρώτη και μοναδική φορά από τον μάρτυρα αυτό, χωρίς κανένα άλλος από τους άλλους μάρτυρες των εναγουσών, να αναφέρει οτιδήποτε σχετικό. Ότι έγινε εκσκαφή εδάφους απλώς υποβλήθηκε στη συνέχεια και στον Μ.Υ.3, στον οποίο επίσης υποβλήθηκε ότι την επιχωμάτωση που όπως ισχυρίσθηκε η πλευρά του εναγομένου έγινε στο ακίνητο, την έκαμε κάποιος Κλείτος, ο οποίος μάλιστα πληρώθηκε από την ενάγουσα
- Αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που δεικνύει αντιφατικότητα στις θέσεις των εναγουσών. Ενώ ο Μ.Ε.1 ανάφερε ότι ο Σάββας Ποποβίδης ήταν ο τεχνικός υπεύθυνος του έργου, ο ίδιος ο Ποποβίδης (Μ.Ε.4) σε κανένα στάδιο, δεν ανάφερε κάτι τέτοιο. Αντίθετα στο Τεκμήριο Γ που αποτελεί τη γραπτή του δήλωση την οποία και κατάθεσε στο Δικαστήριο ως την κύρια του εξέταση, αναφέρει μόνο ότι είναι τεχνικός υδραυλικός που εργάζεται στην ενάγουσα 2 με καθήκοντα την παρακολούθηση και πιστή εφαρμογή των σχεδίων για υδραυλικές εργασίες και εγκαταστάσεις και ο οποίος σε κανένα στάδιο της μαρτυρίας του δεν υποστήριξε ότι στην κατασκευή του συγκεκριμένου έργου λειτούργησε ως τεχνικός υπεύθυνος αυτού. Υποστήριξε όμως ενόρκως ότι στη συγκεκριμένη πισίνα κατασκεύασε τα καλούπια και τα σίδερα δημιουργώντας απορίες πως αναμίχθηκε στις κατασκευές αυτές αφού όπως είπε στο Τεκμήριο Γ είναι τεχνικός υδραυλικός; Ενώ υποστήριξε ότι από την αρχή μέχρι και το τέλος των εργασιών για την κατασκευή της πισίνας ήταν παρών, εν τούτοις σε κάποιες περιπτώσεις παρουσίασε επιλεκτική μνήμη, κάτι που θεωρώ ότι δεν θα έπρεπε αν αυτά που ισχυρίσθηκε ήταν η αλήθεια. Τέτοια περίπτωση ήταν όταν είπε ότι δεν θυμόταν το βάθος της εκσκαφής που όπως ισχυρίσθηκε έγινε για την κατασκευή της πισίνας. Δεν μπορούσε επίσης να θυμηθεί ποιος ήταν ο οδηγός του οχήματος που εκτέλεσε την εκσκαφή, ούτε σε ποιον ανήκε το όχημα αυτό. Ενώ στο σχέδιο βάσει του οποίου κατασκευάσθηκε η πισίνα (Τεκμήριο 9) και στο οποίο και ο μάρτυρας αναγνώρισε την πισίνα του εναγομένου φαίνεται να υπάρχουν βράχοι, επέμενε ότι η βραχοποίηση ήταν επιπρόσθετη εργασία και ότι το υδραυλικό σχέδιο που ο ίδιος κρατούσε κατά το χρόνο κατασκευής της πισίνας δεν φαινόταν τέτοια βραχοποίηση. Την εκδοχή των εναγουσών εταιρειών κλονίζουν περαιτέρω και κάποιες διαφορές που εντοπίζονται σε κάποια σημεία της μαρτυρίας των μαρτύρων των εναγόντων και τα οποία καταδεικνύουν κατά την άποψη μου, την προσπάθεια τους να παρουσιάσουν τα γεγονότα όχι με τον τρόπο που πραγματικά εξελίχθηκαν. Ένα τέτοιο σημείο είναι αυτό ως προς τα πρόσωπα που ενεπλάκησαν στον επανασχεδιασμό του μέρους στο οποίο θα τοποθετείτο η πισίνα και η οποία αρχικά σχεδιάσθηκε σε λάθος τόπο. Επί του σημείου αυτού ο Μ.Ε.2 παρουσιάσθηκε με επιλεκτική μνήμη, προσπαθώντας ουσιαστικά να αποφύγει να απαντήσει. Είπε ότι δεν θυμόταν τι έγινε ακριβώς, τονίζοντας ότι για το κατασκευαστικό μέρος υπεύθυνος ήταν ο Μ.Ε.1 με τον οποίο συζήτησε το θέμα, λέγοντας τελικά μαζί με τον Μ.Ε.1 επιλήφθηκαν το ζήτημα και όλοι βρέθηκαν στο χώρο. Αντίθετα με αυτόν ο Μ.Ε.3 επέμενε ότι ο ίδιος μαζί με τον Ποποβίδη, Μ.Ε.4 επισκέφθηκαν το σπίτι του εναγομένου για να επανατοποθετήσουν την πισίνα σε σημείο το οποίο ο εναγόμενος υπέδειξε στους Μ.Ε. 1 και
- Ο δε Μ.Ε.1, είπε ότι η τοποθέτηση της πισίνας, μη διευκρινίζοντας αν μιλούσε για τον πρώτο σχεδιασμό ή τον δεύτερο, έγινε από υπαλλήλους της ενάγουσας 2 με υπεύθυνο τον κ. Γεωργίου (Μ.Ε.3) ο οποίος είναι τεχνολόγος μηχανικός και ξέρει αυτή τη δουλειά. Ο δε Μ.Ε.4 είπε επί του θέματος στο Τεκμήριο Γ αλλά και αντεξεταζόμενος ότι μαζί με τον Μ.Ε.1, σχεδίασαν τον τόπο στον οποίο θα κατασκευαζόταν η πισίνα, αλλά επειδή το σημείο δεν άρεσε στον εναγόμενο, τους υπέδειξε να την μετακινήσουν πιο μακριά. Είπε ακόμα ότι τον σχεδιασμό για δεύτερη φορά τον έκαμε και πάλι ο ίδιος, αυτή τη φορά μαζί με τον Μ.Ε.3 στο χώρο που τους υπέδειξε ο εναγόμενος. Ενώ οι Μ.Ε. 1, 3 και 4 ισχυρίσθηκαν ότι τα κατασκευαστικά έργα στην πισίνα τα εκτέλεσε η ενάγουσα 2, ο Μ.Ε.2 ισχυρίσθηκε ότι αυτά τα εκτέλεσε η ενάγουσα 1 με δύο τρόπους μάλιστα. Ή με προσωπικό της ενάγουσας 2 ή με εξωτερικούς υπεργολάβους. Ενώ ο Μ.Ε.2 ισχυρίσθηκε ότι ο Μ.Ε.3 είχε σχέση με το έργο της κατασκευής της πισίνας και συγκεκριμένα με τον σχεδιασμό των μηχανικών και το συντονισμό των εργασιών, ο ίδιος ο Μ.Ε.3 δεν ισχυρίσθηκε κάτι τέτοιο. Αντίθετα ο τελευταίος ισχυρίσθηκε ότι μία και μόνο φορά επισκέφθηκε το σπίτι του εναγόμενου, δημιουργώντας έτσι το ερώτημα πως θα ήταν δυνατό να ευσταθούν οι ισχυρισμοί του Μ.Ε.2, αλλά και γιατί να είναι αναγκαία η προβολή αναληθών ισχυρισμών εάν τα όσα προέβαλαν ήταν η πραγματικότητα; Αντιφατική επίσης ήταν η θέση των εναγόντων και ως προς το εάν έγινε ή όχι εκσκαφή στο ακίνητο εντός του οποίου κατασκευάσθηκε η πισίνα. Όπως πιο πάνω αναφέρεται, ότι έγινε τέτοια εκσκαφή το ισχυρίσθηκε μόνο ο Μ.Ε.4, χωρίς κανένας άλλος από τους μάρτυρες των εναγόντων να πει κάτι τέτοιο. Ενώ όμως ο μάρτυρας αυτός μίλησε για εκσκαφή, κατά την αντεξέταση του Μ.Υ.3, του υποβλήθηκε ότι την επιχωμάτωση που όπως ισχυρίσθηκε η πλευρά του εναγομένου έγινε στο ακίνητο, την έκαμε κάποιος Κλείτος, ο οποίος μάλιστα πληρώθηκε από την ενάγουσα
- Απορία επίσης δημιουργεί το γεγονός ότι η επιστολή (Τεκμήριο 3) με την οποία ζητείτο από τον εναγόμενο να καταβάλει το αξιούμενο και με την αγωγή ποσό των Λ.Κ.17.999=, έχει αποσταλεί όπως καταγράφεται σε αυτήν, κατ' εντολή μόνο της ενάγουσας 1 και όχι και της ενάγουσας 2, η οποία και σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των εναγουσών εταιρειών, ήταν μέρος της συμφωνίας για την εκτέλεση των εργασιών. Ως πρώτος μάρτυρας για την υπεράσπιση κατάθεσε ο ίδιος ο εναγόμενος. Αυτός μου έκαμε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας, γι' αυτό και αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία του. Αυτός μαρτύρησε με σταθερότητα και θετικότητα και παρέμεινε από την αρχή μέχρι και το τέλος ακλόνητος στην εκδοχή του. Παρατηρώντας το ύφος του, την όλη στάση και συμπεριφορά του έχω πεισθεί ότι τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν όπως ο ίδιος τα περιέγραψε. Η εκδοχή του ενισχύεται και από την έγγραφη μαρτυρία που έχει προσκομισθεί. Ειδικότερα από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 4 και 8 που είναι όπως προαναφέρεται αντίγραφα των επιταγών που ο εναγόμενος εξέδωσε προς τον Μ.Ε.2 και οι αποδείξεις που ο τελευταίος έδιδε προς τον πρώτο. Και αυτό γιατί οι μεν επιταγές εκδίδονταν στο όνομα του Μ.Ε.2 και οι αποδείξεις από τον τελευταίο. Γιατί δεν ήταν λογικό, ούτε και αναμενόμενο οι ενάγουσες εταιρείες να μην ζητούσαν την έκδοση των επιταγών στο όνομα τους και να μην εκδίδουν αποδείξεις για χρήματα που θεωρητικά εισέπρατταν. Ενισχύεται επίσης και από το Τεκμήριο 9 που είναι το σχέδιο με βάση το οποίο κατασκευάσθηκε η πισίνα και στο οποίο κάτω από το όνομα του πελάτη αναγράφεται το όνομα του Μ.Ε.2 και όχι των δύο εναγουσών εταιρειών όπως θα ήταν αναμενόμενο εάν αυτές ήταν που είχαν δώσει οδηγίες για την ετοιμασία του. Οι Μ.Υ.2 και 3 μου έκαμαν και οι δύο πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρες της αλήθειας. Αυτοί παρέμειναν σταθεροί και ακλόνητοι στη μαρτυρία τους χωρίς τίποτε απολύτως να παρατηρήσω που να κλονίζει την αξιοπιστία τους. Αντίθετα η όλη στάση και συμπεριφορά τους από το εδώλιο του μάρτυρα ενίσχυσαν την θετική εντύπωση που σχημάτισα γι' αυτούς ως μάρτυρες της αλήθειας. Κάποιες μικροαντιφάσεις που εντοπίζονται στη μαρτυρία τους, είτε και μεταξύ τους, κρίνονται εντελώς ανίκανες να κλονίσουν την αξιοπιστία τους γι' αυτό και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή. Να σημειωθεί ότι με τη μαρτυρία του, ο Μ.Ε.3 ενίσχυσε την εκδοχή του εναγόμενου ότι η συμφωνία για την κατασκευή της πισίνας έγινε προσωπικά με τον Μ.Ε.2, αφού και ο ίδιος ο Μ.Υ.3 συμφώνησε επίσης προσωπικά με τον Μ.Ε.2, την κατασκευή της δικής του πισίνας, εργασία την οποία ο τελευταίος του εκτέλεσε. Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Κατά τον Νοέμβριο του 2006, ο εναγόμενος συμφώνησε προφορικά με τον Ανδρέα Νικολάου όπως ο τελευταίος κατασκευάσει πισίνα στο οικόπεδο της αρραβωνιαστικιάς τότε του εναγομένου, αντί του ποσού των Λ.Κ.12.000=. Η πισίνα θα κατασκευαζόταν με βάση σχέδιο που ο Νικολάου παρέδωσε στον εναγόμενο. Πράγματι και μετά τη σύναψη της προφορικής αυτής συμφωνίας, ο εναγόμενος κατέβαλε στον Νικολάου το ποσό των Λ.Κ.4.000= ως προκαταβολή και στη συνέχεια και ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών Λ.Κ.5.000= στις 21/3/2007, Λ.Κ.2.000= στις 29/6/2007 και Λ.Κ. 1.000= στις 21/10/2007 για πλήρη εξόφληση της πισίνας η οποία στο μεταξύ είχε κατασκευασθεί. Για τις πληρωμές αυτές, ο Νικολάου εξέδωσε προς τον εναγόμενο σχετικές αποδείξεις. Μετά την αποπεράτωση της πισίνας ο εναγόμενος και ο Νικολάου συμφώνησαν περαιτέρω όπως ο τελευταίος κατασκευάσει πλακόστρωτα-σταμπωτά. Ο Νικολάου εκτέλεσε και την εργασία αυτή και ο εναγόμενος του κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.5.000= προς πλήρη εξόφληση και της εργασίας αυτής. Ο Νικολάου χρησιμοποίησε κατά την εκτέλεση των εργασιών διάφορα τρίτα πρόσωπα. Βάση της αξίωσης των εναγουσών εταιρειών αποτελεί η κατ' ισχυρισμό συμφωνία μεταξύ των διαδίκων για την κατασκευή της πισίνας και ακολούθως για εκτέλεση έξτρα εργασιών. Από τη στιγμή που δεν έχει αποδειχθεί ότι ο εναγόμενος συνήψε οποιαδήποτε συμφωνία με τις ενάγουσες, η τύχη της αγωγής είναι προδιαγεγραμμένη. Και αυτό γιατί δεν έχει αποδειχθεί να υπήρξε ούτε πρόταση, ούτε και αποδοχή έτσι ώστε να συνομολογηθεί σύμβαση μεταξύ των μερών. Αντίθετα αυτό που διαφάνηκε και αποτέλεσε εύρημα του Δικαστηρίου είναι ότι την σύμβαση για την κατασκευή της συγκεκριμένης πισίνας ο εναγόμενος δεν την συνήψε με τις ενάγουσες εταιρείες, αλλά με τον Μ.Ε.2 για συγκεκριμένο μάλιστα ποσό. Ο τελευταίος μάλιστα την κατασκεύασε προς πλήρη ικανοποίηση του εναγομένου ο οποίος και του κατέβαλε ολόκληρο το συμφωνηθέν τίμημα. Από τη στιγμή αυτή, το γεγονός ότι ο Μ.Ε.2 ενέπλεξε ο ίδιος τις ενάγουσες εταιρείες, δεν μπορεί να επηρεάσει τη νομική κατάσταση πραγμάτων που έχει δημιουργηθεί, αφού μεταξύ των διαδίκων σε κανένα στάδιο δεν δημιουργήθηκε οποιαδήποτε νομική σχέση. Παρά το ότι μετά την κατάληξη μου αυτή, ότι δηλαδή καμία συμφωνία δεν συνομολογήθηκε μεταξύ των διαδίκων μερών, η εξέταση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος, συμπεριλαμβανομένης και της προδικαστικής ένστασης, καθίσταται αχρείαστη. Πρέπει πάντως να λεχθεί ότι η προδικαστική αυτή ένσταση, δεν προωθήθηκε από τον εναγόμενο με τη γραπτή του αγόρευση και συνεπώς μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει εγκαταλειφθεί. Σημαντικό είναι πάντως και πρέπει να λεχθεί ότι η μαρτυρία που προσκομίσθηκε από τους ενάγοντες και εκτός του ότι αποδείχθηκε ανεπαρκής να αποδείξει την ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων μερών για την κατασκευή της πισίνας, σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν ικανή να αποδείξει ούτε το ύψος των εργασιών που εκτελέσθηκαν, ούτε και το ποσό που παραμένει οφειλόμενο. Και αυτό γιατί σε καμία περίπτωση δεν προσκομίσθηκε μαρτυρία με την οποία να αποδεικνύεται η αξία των εργασιών που εκτελέσθηκαν, ενώ τα όσα αναφέρθηκαν για το αξιούμενο υπόλοιπο από τους Μ.Ε.1 και 3, ήταν εντελώς αόριστα και στο περίπου. Σε σχέση με το ύψος του ποσού των εργασιών που εκτελέσθηκαν η μόνη σχετική μαρτυρία προήλθε από τον Μ.Ε.1 ο οποίος απαντώντας σε υποβολή που του έγινε, είπε ότι η πισίνα είναι έργο «πραγματικής» αξίας Λ.Κ.30.000= συμπεριλαμβανομένου του φ.π.α.. Σε άλλο δε σημείο της μαρτυρίας του είπε ότι η συμφωνία για την κατασκευή της πισίνας ήταν για το ποσό των Λ.Κ.20.000=, χωρίς όμως τίποτε να αναφέρει για το ποσό των έξτρα εργασιών. Σε σχέση δε με το οφειλόμενο ποσό, χαρακτηριστικές της ασάφειας ως προς αυτό, είναι οι ακόλουθες περιπτώσεις στις οποίες ο Μ.Ε.1 είπε. «Εμείς λάβαμε από συγκεκριμένο πελάτη Λ.Κ.10.400=, ενώ οι εργασίες ήταν κοντά στις Λ.Κ.30.000= δεν θυμάμαι ακριβώς τους αριθμούς». Σε άλλη περίπτωση είπε ότι «Σήμερα ζητούμε από τον εναγόμενο το ποσό των Λ.Κ.18.124= νομίζω». Σε κάποιο άλλο σημείο είπε «εμείς από συγκεκριμένο πελάτη λάβαμε Λ.Κ.10.400= ενώ οι εργασίες ήταν κοντά στις Λ.Κ.30.000=, δεν θυμάμαι ακριβώς τους αριθμούς». Σε άλλο δε σημείο είπε ότι το ποσό που εισέπραξαν από τον Μ.Ε.2 για την πισίνα ήταν Λ.Κ.10.500= περίπου. Ο Μ.Ε.3 δεν ήταν όπως είπε σε θέση να αναφέρει επακριβώς ποιο ποσό καταβλήθηκε από τον Μ.Ε.
- Αρκέσθηκε να πει με αοριστία ότι ήταν κάτι λιγότερο από Λ.Κ.12.000=. Σε σχέση δε με το αξιούμενο ως χρεωστικό υπόλοιπο ποσό αναφέρθηκε σε άλλο ποσό, λέγοντας ότι αυτό ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ.17.999=. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αγωγή θα έχει απορριπτική κατάληξη. Συνακόλουθα η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των εναγουσών εταιρειών 1 και 2 και υπέρ του εναγομένου όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Υπ............ Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής civil/final Subject/ektelesthises ergasies cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο