Παναγιώτη Μαχλουζαρίδη ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου, Αρ. Αγωγής: 2846/09, 26/8/2015

(1989)1 Α.Α.Δ. 33, οι αρχές αυτές συνοψίσθηκαν ως ακολούθως: «α. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. β. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30

(2)του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου. γ. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση του διατάγματος. δ. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο όμως αυτό η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.» Ο κυρίαρχος λόγος όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Geto Trading Import-Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vasilief (αρ. 4)

(1993)1 Α.Α.Δ., σ.71 που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο για να επιτρέψει τροποποίηση είναι η παροχή δυνατότητας στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές τους διαφορές. Όπως και ο Λόρδος Denning έχει αναφέρει στην υπόθεση Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd [1970] 2 All E.R.754, η οποία και υιοθετήθηκε και στην Κύπρο, σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως την Nicolaides v. Yerolemi

(1980)1 CLR 1, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου κ.α.

(1991)1 ΑΑΔ 934, «I start with the principle, well settled, that an amendment ought to be allowed even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. σ. 704 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής». Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Αντρέας Παύλου

(1995)1 Α.Α.Δ. 560, στη σελίδα 562 της απόφασης λέχθηκε πως: «Όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των Εφεσειόντων στην έκταση που την θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους». Όπως αναφέρθηκε στην Βασιλειάδης ν. Πετρολίνα

(1)Α.Α.Δ. σ.14: «Άκαμπτοι κανόνες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν θα μπορούσαν να διαγραφούν αλλά παράγοντες με ποικίλλουσα βαρύτητα ανάλογα με τα περιστατικά της υπόθεσης». Στην Saba & Co v. T.P.P. Agents

(1994)1 A.A.Δ. σ. 426 λέχθηκε ότι : «Η καθυστέρηση δε, δεν είναι αφ΄ εαυτής αποφασιστικής σημασίας. Καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή». Στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Ltd κ.α. ν. A & G Leventis κ.α.

(1993)1 Α.Α.Δ. σ. 72 λέχθηκε ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας συνυπολογίζει όλους τους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε διαδραματίζοντες ρόλο καθώς και όλα τα σχετικά γεγονότα στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Α. Ι. Χριστοδούλου κ.α.

(1991)1 Α.Α.Δ. σ. 934, επετράπηκε η τροποποίηση, παρά το ότι η διαδικασία βρισκόταν σε πολύ προχωρημένο στάδιο και η αίτηση είχε καταχωρηθεί μετά την έναρξη της ακρόασης και αφού είχαν ακουσθεί επτά μάρτυρες, σε υπόθεση μάλιστα όπου είχε διεξαχθεί και επιτόπια έρευνα από το Κτηματολόγιο. Αναφέρθηκαν στην υπόθεση αυτή μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σύγχρονη Νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα». Αξίζει στο σημείο αυτό να γίνει αναφορά στην Clive Preece κ.α. v. Νάσως Θεοφίλου Ρωσσίδου,, Πολτ. Εφ. 271/2008, ημερομ. 16/12/2011, όπου έγινε συμπερίληψη όλης της πιο πάνω νομολογίας και όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανάφερε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 25 καν. 1, παρέχουν δυνατότητα τροποποίησης των δικογράφων. Η επί τούτου απόφαση, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία ασκείται στη βάση καθιερωμένων κριτηρίων. Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα

(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 ΑΑΔ 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα». Στο στάδιο αυτό και πριν προχωρήσω να εξετάσω την ουσία της αίτησης, θεωρώ χρήσιμο να αναφερθώ σε σημαντικά στάδια από τα οποία διήλθε η παρούσα υπόθεση και τα οποία κρίνονται σημαντικά για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίσης αίτησης. Κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 15/6/2009 και στις 22/9/2009 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης από το δικηγορικό γραφείο Τάσσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Λίγο καιρό αργότερα και συγκεκριμένα στις 6/11/2009 καταχωρήθηκε δεύτερο σημείωμα εμφάνισης, αυτή τη φορά από το δικηγορικό γραφείο Κώστας Δημητριάδης και Συνεργάτες. Στις 24/11/2009 καταχωρήθηκε από τον ενάγοντα αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης Έκθεσης Υπεράσπισης η οποία και επιδόθηκε στο δικηγορικό γραφείο Τάσσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, το οποίο την 9η Δεκεμβρίου 2009 καταχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης, με αποτέλεσμα η καταχωρηθείσα αίτηση να αποσυρθεί. Στις 23/12/2009 καταχωρήθηκε δεύτερη Έκθεση Υπεράσπισης από το δικηγορικό γραφείο Κώστας Δημητριάδης και Συνεργάτες. Μετά τον ορισμό της υπόθεσης για οδηγίες και αφού έγιναν από τους διαδίκους ένορκες αποκαλύψεις εγγράφων και αποσύρθηκε από την εκπροσώπηση των εναγομένων το δικηγορικό γραφείο Τάσσος Παπαδόπουλος και Συνεργάτες ΔΕΠΕ, καταχωρήθηκε στις 13/9/2011 αίτηση από τον ενάγοντα για διαγραφή είτε και των δύο, είτε της μιας από τις δύο των Εκθέσεων Υπερασπίσεων που είχαν καταχωρηθεί. Έτσι στις 19/9/2011 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα διαγραφής της Έκθεσης Υπεράσπισης που καταχωρήθηκε στις 9/12/2009. Στη συνέχεια και αφού η υπόθεση διήλθε από διάφορα στάδια, οριζόμενη και για ακρόαση και για οδηγίες, στις 13/10/2014 ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία. Κατά τη διάρκεια αυτής, εξετάσθηκε ζήτημα δικαιοδοσίας και πολλά γεγονότα δηλώθηκαν από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των διαδίκων ως παραδεκτά. Ως μάρτυρες ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν για την πλευρά του ενάγοντα εκτός από τον ίδιο ακόμα δύο μάρτυρες και στη συνέχεια για την υπεράσπιση ένας μόνος μάρτυρας. Στις 18/6/2015 και όταν η υπόθεση ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακροαματικής διαδικασίας ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων δήλωσε ότι η πλευρά τους δεν θα παρουσιάσει άλλους μάρτυρες και για το λόγο αυτό κλείνουν την υπόθεση τους. Ανάφερε παράλληλα ότι είχαν ήδη καταχωρήσει την αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 16/6/2015 η οποία αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Σύμφωνα με τη νομολογία, πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας είναι ευκολότερο να επιτραπεί τροποποίηση ενώ μετά την έναρξη της δίκης και ανάλογα με το στάδιο που αυτή επιδιώκεται, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με φειδώ. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος, ανάλογα επαυξάνει και το βάρος που πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για να πετύχει την έκδοση του διατάγματος. Το Δικαστήριο πρέπει να συνυπολογίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης και τις επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην εξεταζόμενη περίπτωση, οι εναγόμενοι επιδιώκουν τις τροποποιήσεις που εκτίθενται στην αίτηση, για να συνάδει όπως αναφέρουν η Έκθεση Υπεράσπισης με την ήδη δοθείσα μαρτυρία που δόθηκε χωρίς ένσταση. Αυτό που οι εναγόμενοι ουσιαστικά επιδιώκουν είναι να διαγραφούν οι ισχυρισμοί τους με τους οποίους δέχονται ότι το ατύχημα επισυνέβη στην προσπάθεια του ενάγοντα να καθαρίσει το δάπεδο της πλοηγίδας από καύσιμα που είχαν χυθεί κατά τη διάρκεια του ανεφοδιασμού της, καθώς επίσης και άλλοι ισχυρισμοί τους για συντρέχουσα αμέλεια του ενάγοντα για την πρόκληση του ατυχήματος καθότι ο ίδιος προκάλεσε την διαρροή των καυσίμων και/ή γιατί όφειλε να γνωρίζει την ύπαρξη των καυσίμων αυτών στο δάπεδο της πλοηγίδας και/ή γιατί στην προσπάθεια του να τα καθαρίσει γλίστρησε και έπεσε. Ζητούν επίσης την προσθήκη μιας νέας παραγράφου όπου να αναφέρουν ότι ο ενάγοντας δεν ασχολείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο με τον ανεφοδιασμό της πλοηγίδας, αλλά βρισκόταν στην πρύμνη της και επειδή ήταν απρόσεκτος και αφηρημένος έπεσε στην καταπακτή και έγινε το ατύχημα. Για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα έδωσαν μαρτυρία ο ίδιος ο ενάγοντας και για την υπεράσπιση ο Λούκας Σιαλούνας. Ο ενάγοντας καταθέτοντας ενόρκως περιέγραψε πως έγινε το ατύχημα, το οποίο σύμφωνα με την εκδοχή του επισυνέβη μετά τον ανεφοδιασμό της πλοηγίδας σε πετρέλαιο, ανεφοδιασμό τον οποίο έκαμε ο ίδιος και κατά τον οποίο υπήρξε όπως υποστήριξε διαρροή πετρελαίου. Ο ενάγοντας αντεξετάσθηκε εκτενώς από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων για τη διαδικασία που ακολούθησε όταν εκτελούσε τον ανεφοδιασμό, με βάση πάντα τη θέση ότι πράγματι ο ενάγοντας εκτέλεσε τη συγκεκριμένη ημέρα τον ανεφοδιασμό της πλοηγίδας σε πετρέλαιο αλλά με λανθασμένο τρόπο κατόπιν δικής του επιλογής. Του έγινε ακόμα υποβολή ότι η διαρροή που υπήρξε οφειλόταν σε δική του ευθύνη. Σε αντίθεση με τον ενάγοντα ο Σιαλούνας υποστήριξε ότι ο ίδιος εκτέλεσε τον ανεφοδιασμό της πλοηγίδας σε πετρέλαιο και ότι δεν χύθηκε πετρέλαιο στο πάτωμα της πλοηγίδας κατά τον ανεφοδιασμό. Όμως σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε αναφορά του για το που βρισκόταν και τι έκανε ο ενάγοντας κατά το χρόνο του ατυχήματος. Αντίθετα σε δύο περιπτώσεις κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει ούτε που βρισκόταν, ούτε τι έκανε ο ενάγοντας όταν έγινε το ατύχημα και ενώ ο ίδιος απασχολείτο με τον ανεφοδιασμό της πλοηγίδας και γέμιζε τα ντεπόζιτα της με πετρέλαιο. Στην Ε. Φιλίππου Λτδ v. Compass Insurance Co Ltd

(1990)1 AAΔ 24, υποβλήθηκε αίτημα για τροποποίηση στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων και στον Καν. 90 των Κυπριακών Θεσμών Ναυτοδικείου, όπου η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, ασκείται με βάση τις ίδιες αρχές, όπως και στις αστικές υποθέσεις. Αναφέρθηκε στην απόφαση αυτή ότι : «Τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι ο παράγων ο οποίος δεσπόζει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν και προσδιορίζουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και εξισορροπούνται μετά από συνεκτίμηση των συμφερόντων των διαδίκων και των ευρύτερων συμφερόντων της δικαιοσύνης για τελέσφορο επίλυση όλων των συναφών διαφορών μεταξύ τους και των συμφερόντων του δημοσίου στη εξασφάλιση της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης». Στην υπόθεση Γραμμές Στρίντζη Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Επίσημου Παραλήπτη και Εφόρου Εταιρειών ως εκκαθαριστή της εταιρείας Always Travel Holidays Ltd κ.α.

(1995)1 ΑΑΔ 607 αποφασίσθηκε ότι : « Τα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν την τροποποίηση ήταν γνωστά ή, εύλογα, μπορούσαν να εντοπισθούν από τους εναγόμενους από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας. Η αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας, ούτε δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος». Στην Federal bank of Lebanon S.A.L.v. Νίκου Σιακόλα

(2002)1 ΑΑΔ 223 λέχθηκε ότι : «Ο εφεσίβλητος-εναγόμενος είχε και τη δυνατότητα και την ευχέρεια να δώσει λεπτομέρειες του Λιβανικού δικαίου στο οποίο θα βασιζόταν η υπεράσπισή του όταν ετοίμαζε την Έκθεση Υπεράσπισης στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης». Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και συνεκτιμώντας τις περιστάσεις της κρίνεται ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Και αυτό για τους ακόλουθους λόγους. Κατ' αρχήν γιατί τα γεγονότα τα οποία επιδιώκεται τώρα να εισαχθούν μπορούσαν εύλογα να τεθούν σε γνώση των εναγομένων σε πολύ προηγούμενο στάδιο και τουλάχιστον όταν εξέταζαν την αίτηση που καταχώρησε ο ενάγοντας ημερομηνίας 13/9/2011 για διαγραφή είτε της μίας είτε και των δύο υπερασπίσεων που είχαν καταχωρηθεί. Με την καταχώρηση της αίτησης αυτής, είχε δοθεί η ευκαιρία στους εναγομένους να μελετήσουν τις δύο υπερασπίσεις και τα όσα δικογραφούνταν, να διερευνήσουν εάν σε μία από τις δύο ή σε καμία από αυτές εκτίθεντο τα ορθά γεγονότα που ήθελαν να προβάλουν με την υπεράσπιση τους. Και αυτό λαμβανομένου ιδιαίτερα υπόψη ότι οι δύο αυτές Εκθέσεις Υπεράσπισης δεν είναι οι ίδιες. Όφειλαν συνεπώς να προβούν στην κατάλληλη έρευνα προς εντοπισμό των ορθών γεγονότων που συνιστούσαν την υπεράσπιση τους και τα οποία ήθελαν να προωθήσουν κατά τη δίκη. Αντί αυτού επιχειρούν να εισαγάγουν σήμερα νέους ισχυρισμούς, σε πολύ καθυστερημένο στάδιο, μετά την προσαγωγή της όλης μαρτυρίας και την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας η οποία βασίσθηκε στη γραμμή που τέθηκε από την υπεράσπιση ότι το ατύχημα επισυνέβη κατά τον ανεφοδιασμό της πλοηγίδας τον οποίο έκανε ο ενάγοντας. Η βάση της υπεράσπισης μεταβάλλεται και στην περίπτωση έγκρισης της αίτησης υπεισέρχεται το στοιχείο του αιφνιδιασμού της πλευράς του ενάγοντα του οποίου πρέπει και πάλι να λεχθεί ότι και η αντεξέταση είχε κεντρικό άξονα την εμπλοκή του στον ανεφοδιασμό της πλοηγίδας, με αποτέλεσμα τα συμφέροντα του να επηρεάζονται δυσμενώς και η πιθανότητα εκτροχιασμού της δίκης να είναι υπαρκτή. Περαιτέρω και όσο αφορά τις ενέργειες του ενάγοντα πρέπει να λεχθεί και όπως και πιο πάνω αναφέρεται ότι ο μοναδικός μάρτυρας υπεράσπισης ισχυρίσθηκε ότι ο ίδιος προχώρησε σε ανεφοδιασμό της πλοηγίδας, χωρίς όμως σε κανένα σημείο να αναφέρει που βρισκόταν και τι έκανε ο ενάγοντας. Ούτε τα όσα ανάφερε τόσο προφορικά όσο και με την ένορκη του δήλωση ο ενόρκως δηλών μπορούν να αποτελέσουν επαρκή λόγο που να δικαιολογεί την τόσο καθυστέρηση. Διότι εάν και εφόσον ο Σιαλούνας ήταν το πρόσωπο το οποίο βρισκόταν στην πλοηγίδα όταν έγινε το ατύχημα και ήταν μάλιστα και το υπεύθυνο σε αυτήν πρόσωπο, όφειλαν οι εναγόμενοι να λάβουν πληροφορίες από αυτόν για τον τρόπο που επισυνέβη το ατύχημα έγκαιρα και όχι μόνο να ερωτηθεί εάν ο ενάγοντας έπεσε ή όχι στην καταπακτή και να αναμένουν την κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου για να πληροφορηθούν και οι ίδιοι τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνεται ότι η αίτηση για τροποποίηση θα πρέπει να απορριφθεί. Συνακόλουθα η αίτηση ημερομηνίας 16.6.2015 απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των αιτητών/εναγομένων και υπέρ του καθ' ου η αίτηση/ενάγοντα, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία να είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.) .............. Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής civil/interim subject: tropopiisi cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο