SORTER INVESMENTS LIMITED ν. PESHCHANSKAYA LIUDMILA, Αρ. Αγωγής: 1659/10, 7/8/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A223 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ.Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1659/10 Μεταξύ: SORTER INVESMENTS LIMITED, από τη Λάρνακα Εναγόντων και PESHCHANSKAYA LIUDMILA, από τη Ρωσία, τώρα Λεμεσό Εναγόμενης Αίτηση ημερομηνίας 27.07.2015 για αντικρουστική μαρτυρία Ημερομηνία 07.08.2015 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κα Α. Προδρόμου για κ. Χρ. Χ"Στερκώτη (κα Κάττου κατα την απόφαση) Για την Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση: κα Τερψοπούλου για Άγγελος Γ. Παφίτης ΔΕΠΕ (κα Ν. Λιασίδου κατα την απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Απαίτηση των Εναγόντων, εναντίον της Εναγόμενης, αφορά αποζημιώσεις για παράνομη κατοχή και επέμβαση σ' ένα οικόπεδο, στην τοποθεσία ΠΑΝΘΕΑ του Δήμου Μέσα Γειτονιάς, Τεμάχιο 273 (στο εξής το οικόπεδο) του οποίου εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι οι Ενάγοντες, ως ισχυρίζονται. Ζητείται, ως εκ τούτου, διάταγμα που να αναγνωρίζει την παράνομη επέμβαση της Εναγόμενης, και, ότι ο μόνος δικαιούχος στην κατοχή του οικοπέδου είναι οι Ενάγοντες. Τέλος ζητείται διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγόμενη να επεμβαίνει κατέχοντας ή χρησιμοποιώντας το οικόπεδο. Τα δικαιώματα των Εναγόντων πηγάζουν από την αγορά του οικοπέδου από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη Χαράλαμπο Χαραλάμπους, ως ισχυρίζονται. Με την Υπεράσπισή της, η Εναγόμενη ισχυρίζεται ότι είναι ο μοναδικός νόμιμος ιδιοκτήτης και/ή δικαιούχος στην κατοχή του επίδικου οικοπέδου. Οποιαδήποτε σύμβαση αγοράς του επίδικου οικοπέδου από τους Ενάγοντες είναι άκυρη. Ζητείται, ως εκ τούτου, με Ανταπαίτηση η έκδοση απόφασης με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η Εναγόμενη είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης και/ή δικαιούχος στην κατοχή και χρήση του επίδικου οικοπέδου. Κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής, η οποία βρίσκεται σε στάδιο πριν τις αγορεύσεις, κατέθεσαν πέντε μάρτυρες (στο εξής Μ.Ε.) για την απόδειξη της Απαίτησης και δύο μάρτυρες (στο εξής Μ.Υ.), για την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Η μαρτυρία της Μ.Υ.2 ολοκληρώθηκε στις 23.07.2015. Κατ' αυτή την ημερομηνία υποβλήθηκε αίτημα εκ μέρους των Εναγόντων για αναβολή, ώστε να καταχωρηθεί αίτηση για αντικρουστική μαρτυρία εκ μέρους τους, πριν την παρουσίαση των αγορεύσεων. Καταχωρήθηκε, ακολούθως, Αίτηση (στο εξής η επίδικη Αίτηση), στις 27.07.2015, από τους Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές), με την οποία ζητείται διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να επιτρέπει την προσαγωγή αντικρουστικής και/ή απαντητικής μαρτυρίας, αναφορικά με το Τεκμήριο 43, το οποίο κατέθεσε η Μ.Υ.1 δια της επανακλήτευσης του Χαράλαμπου Χαραλάμπους (Μ.Ε.2) και της Χρύσως Παναγιώτου (Μ.Ε.3). Περαιτέρω, αναφορικά με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 35 - 41 τα οποία επίσης κατέθεσε, κατά τη μαρτυρία της, η Μ.Υ.1. Η επίδικη Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Πανίκου Αριστείδου, διευθυντή των Αιτητών, ο οποίος ήταν και μάρτυρας στη δίκη (Μ.Ε.1). Τα όσα αναφέρονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση, αφενός, σε ότι αφορά γεγονότα, αντανακλούν στο ιστορικό της υπόθεσης και τις μαρτυρίες που δόθηκαν, στοιχεία γνωστά στο Δικαστήριο, αφετέρου αφορούν σε επιχειρήματα και δικανικούς συλλογισμούς τους οποίους θα εξετάσει το Δικαστήριο σε κατοπινό στάδιο, η δε αναφορά τους εδώ προβάλλει αχρείαστη. Στην επίδικη Αίτηση, η Εναγόμενη (στο εξής η Καθ' ης η Αίτηση), καταχώρησε Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας λόγους περί κακόπιστης Αίτησης, με την οποία προκαλείται κατάχρηση της διαδικασίας, εξυπηρετούσα αλλότριους σκοπούς και όχι την ορθή διαδικασία. Όλα τα Τεκμήρια, για τα οποία ζητείται να προσκομιστεί αντικρουστική μαρτυρία, είχαν αποκαλυφθεί ενόρκως εκ μέρους της Εναγόμενης από τις 22.11.2010 και οι Ενάγοντες δεν ζήτησαν επιθεώρηση των εν λόγω εγγράφων. Συνεπώς, ουδείς αιφνιδιασμός υπήρξε προς τους Ενάγοντες, και ως εκ τούτου η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως νομικά αβάσιμη. Αν επιτραπεί, θα προκληθεί αδικία στην πλευρά της Καθ' ης η Αίτησης με την καθυστέρηση στην εκδίκαση της δίκης. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση της Ευαγγελίας Χ"Νεοφύτου, ασκούμενης δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση. Ομοίως, και σε αυτή την ένορκη δήλωση, γίνονται αναφορές που σχετίζονται με επιχειρήματα και γεγονότα, τα οποία, ούτως ή άλλως, είναι γνωστά στο Δικαστήριο από την ακροαματική διαδικασία της αγωγής. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των ισχυρισμών της Αίτησης και της Ένστασης, καθώς και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων, οι οποίοι επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη των θέσεων τους, που, όπως διαφαίνεται, παραμένουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Η επανάληψη τους από το Δικαστήριο κρίνεται αχρείαστη. Θα γίνει αναφορά σε αυτές, στο βαθμό που θα κριθεί αναγκαίο, κατα την αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης. Νομική πτυχή:- Νομική βάση της Αίτησης είναι η Δ.33 Κ.7 και 9, Δ.48 Κ.1-4, 8 και 9, Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, καθώς και η συμφυής εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η κατ' εξοχή διάταξη που διέπει την επίδικη Αίτηση είναι η Δ.33 Κ.7 η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: «7. The proceedings at the trial shall be as follows:- ...... (
- i)............................ (
- ii)In other cases- (
- a)............................. (
- b)The first party may not adduce evidence in reply except by leave of the Court. If he desires to adduce such evidence, he must ask for leave immediately after the second party's evidence is concluded. If such leave is granted, the second party's summing up shall be postponed until after the evidence in reply is heard. (
- c)When the first party has replied, or, if he has no right to reply, when the second party has addressed the Court, the case shall be closed, unless the Court directs either party to adduce further evidence or itself calls any witness.» Είναι καθιερωμένη νομολογιακή αρχή ότι, η απαντητική μαρτυρία πρέπει να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούει την υπόθεση του αντίδικου και δεν πρέπει απλώς να επιβεβαιώνει την υπόθεση του διάδικου - Αιτητή. Με την άδεια του Δικαστηρίου μπορεί να δοθεί αντικρουστική μαρτυρία από Ενάγοντα, σε απάντηση της μαρτυρίας Εναγόμενου, προς υποστήριξη επίδικου θέματος, η απόδειξη του οποίου βάρυνε τον ίδιο. Η διακριτική ευχέρεια μπορεί ακόμη να ασκηθεί υπέρ Ενάγοντα όταν η φύση της υπεράσπισης έχει αποκαλυφθεί κατά την αντεξέταση των δικών του μαρτύρων. Τα Δικαστήρια έχουν διακριτική ευχέρεια να δεχθούν περαιτέρω μαρτυρία, είτε για δική τους ικανοποίηση ή όπου αυτό απαιτείται από το συμφέρον της δικαιοσύνης. Αντικρουστική μαρτυρία γίνεται επιτρεπτή όπου ο διάδικος που την αιτείται έχει παραπλανηθεί ή έχει καταληφθεί εξ απροόπτου (βλέπε Γεωργία Ματθαίου ν. Ροζάνας Μιχαήλ Νικολάου
(1999)1 Α.Α.Δ. 2080, Standard Fruit Company (Bermuda) Ltd v. Gold Seal Shipping Company Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 886, Andreas Tsiartas and others v. Avgerinos Taliotis
(1989)1 Α.Α.Δ. 216). Είναι ακόμη νομολογημένο πως δεν είναι εφικτή η προσαγωγή απαντητικής μαρτυρίας απλώς και μόνο για να πληγεί η αξιοπιστία των μαρτύρων του αντίδικου [βλ. Tsiartas v. Taliotis (ανωτέρω), Γεωργία Ματθαίου ν. Ροζάνας Μιχαήλ Νικολάου (ανωτέρω)]. Για περαιτέρω καθοδήγηση γίνεται παραπομπή στο σύγγραμμα των κ. Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», σελίδα 738 και επόμενες. Βλέπε επίσης σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 15, σελ.271-
- Αξιολόγηση εκδοχών και συμπέρασμα:- Λαμβάνοντας υπόψη τη νομική πτυχή και τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές, το ζητούμενο είναι η απόδειξη του κατά πόσο οι Αιτητές, μέσα από τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί, από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση, έχουν παραπλανηθεί ή καταληφθεί εξ απροόπτου. Η απάντηση στο ερώτημα θα καθορίσει και το αποτέλεσμα της επίδικης Αίτησης. Υπενθυμίζεται ότι η θέση των Αιτητών είναι πως θα πρέπει να τους δοθεί ευκαιρία να αντικρούσουν τη μαρτυρία της Μ.Υ.1 αναφορικά με τα Τεκμήρια 35 - 41 και 43 τα οποία αυτή παρουσίασε κατά τη μαρτυρία της. Η μαρτυρία της Μ.Υ.1, αφορούσε, μεταξύ άλλων, στα ακόλουθα: (α) Τα Τεκμήρια 35 και 36 αφορούν σε συμφωνία πώλησης που συνάφθηκε μεταξύ των Στέλλας Μαμούλοβα και Όλγας Ντανίλοβα και του πατέρα της Μ.Υ.1, για το συνολικό ποσό των ΛΚ315.000,
- (β) Η συμφωνία θα υπογραφόταν στην παρουσία δύο μαρτύρων, του Sergey Titov για τη Στέλλα και Όλγα, και του Gennadiy Shepelev για τον πατέρα της Μ.Υ.
- (γ) Ο πατέρας της Μ.Υ.1 άρχισε να πληρώνει κανονικά το ποσό πώλησης, ως η συμφωνία και ότι πλήρωσε, σε 5 δόσεις, το συνολικό ποσό των 500,000.00 δολαρίων Αμερικής (Τεκμήρια 37 και 38). (δ) Όλες οι πληρωμές γίνονταν ενώπιον των ίδιων μαρτύρων, συγκεκριμένα του Sergey Titov και του Gennadiy Shepelev. (ε) Η Μ.Υ.1 παρουσίασε δύο δηλώσεις του Sergey Titov (Τεκμήρια 39 και 40) και μία δήλωση του Gennadiy Shepelev (Τεκμήριο 41) και αναφέρει ότι όλες οι πληρωμές γίνονταν ενώπιον των δύο πιο πάνω μαρτύρων συγκεκριμένα του Sergey Titov και του Gennadiy Shepelev. Ενόψει των πιο πάνω οι Αιτητές επιθυμούν να παρουσιάσουν αντικρουστική μαρτυρία, με γραφολογική έκθεση, που να αποδεικνύει ότι η Όλγα Ντανίλοβα ουδέποτε υπέγραψε τα Τεκμήρια 35 -
- Όσον δε για το Τεκμήριο 43, αυτό δεν υποδείχθηκε ή δεν παρουσιάστηκε όταν κατέθεσαν οι Μ.Ε. 2 και 3, ως εκ τούτου, θα πρέπει αυτοί να επανακλητευθούν για να δώσουν τη θέση τους επί του εν λόγω εγγράφου. Επίσης οι Ενάγοντες βρέθηκαν εξαπίνης ως προς τα Τεκμήρια 39, 40 και 41 τα οποία συνιστούν δηλώσεις προσώπων που δεν παρευρέθηκαν στο Δικαστήριο να καταθέσουν, και έστω εξ ακοής μαρτυρία, θα πρέπει να αντικρουστεί. Έχοντας κατά νου τη μαρτυρία που προσάχθηκε από πλευράς Αιτητών, καθώς και τα επιχειρήματα του συνηγόρου τους κρίνεται ότι, δεν δικαιολογείται συμπέρασμα πως αυτοί, μέσα από τη μαρτυρία που προσάχθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση, μέσω της Μ.Υ.1 παραπλανήθηκαν ή έχουν καταληφθεί εξ απροόπτου. Οι λόγοι είναι οι ακόλουθοι: (α) Η μαρτυρία που προσφέρθηκε από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση συνάδει με τη δικογραφημένη θέση της και δεν διαπιστώνεται να προώθησε, κατά τις αντεξετάσεις, με υποβολές οτιδήποτε πέραν από αυτή, ώστε οι Αιτητές να καταληφθούν εξ απροόπτου. (β) Η μαρτυρία της Μ.Υ.1, αναφορικά με τα Τεκμήρια 35 - 41 και 43 έστω ότι δεν προβλήθηκαν τα εν λόγω έγγραφα στους Μ.Ε. κατά την αντεξέταση τους, δεν είναι λόγος που προκαλεί παραπλάνηση των Αιτητών, από την Καθ' ης η Αίτηση, ή ότι αυτή τους έθεσε εξ απροόπτου. Τα Τεκμήρια 35 - 41 και 43 έχουν αποκαλυφθεί ενόρκως από την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση, από τις 22.11.
- Όφειλε η πλευρά των Αιτητών να επιθεωρήσει όλα τα αποκαλυφθέντα έγγραφα για να γνωρίζει τι θα αντιμετωπίσει στη δίκη. Δεν το έπραξε. Δεν ευθύνεται όμως η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση γι' αυτό. (γ) Σημειώνεται επιπλέον πως, αν και το Τεκμήριο 43 δεν υποδείχθηκε στους Μ.Ε. 2 και 3 προκειμένου να το σχολιάσουν, υποβλήθηκαν σε αντεξέταση αναφορικά με αυτό και άρα έχουν δώσει τη θέση τους. Δεν εμποδίζεται ούτως ή άλλως η πλευρά των Αιτητών να επικαλεστεί, κατά τις αγορεύσεις, το γεγονός της μη υπόδειξης του Τεκμηρίου 43 προς τους Μ.Ε. 2 και 3 και το Δικαστήριο θα αξιολογήσει την όποια εισήγησή τους. Περαιτέρω, όσον αφορά στα Τεκμήρια 35 - 41, είναι ξεκάθαρο ότι δεν φέρουν την υπογραφή οποιουδήποτε από τους Μ.Ε. και συνεπώς, η υπόδειξη τους, σ' αυτούς δεν θα προσέθετε οτιδήποτε το ουσιώδες στη μαρτυρία τους. Ήταν ξεκάθαρο ότι δεν είχαν γνώση προσωπική για το περιεχόμενο τους. Συνακόλουθα με τα πιο πάνω, η επίδικη Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα αυτής επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΔ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία-Αίτηση για αντικρουστική μαρτυρία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο