← Κύπρος

M.G TIMINIS & SONS LTD ν. IOLI INVESTMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 3180/14, 29/9/2015

M.G TIMINIS & SONS LTD ν. IOLI INVESTMENTS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 3180/14, 29/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A261 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 3180/14 Μεταξύ: M.G TIMINIS & SONS LTD Εναγόντων -και-

  1. IOLI INVESTMENTS LTD
  2. MΙΧΑΛΗ (ΜΑΙΚΛ) ΤΙΜΙΝΙ Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερ. 15.7.2014 (συντηρητικό διάταγμα) Ημερομηνία: 29.9.2015 Για ενάγοντες-αιτητές: κ. Π. Μακρίδης για Τ. Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Για εναγόμενους-καθ' ων η αίτηση: κα Μ. Γιωρκάτζη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την καταχώριση της αγωγής οι ενάγοντες-αιτητές καταχώρισαν μονομερώς την υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αίτηση την οποία στη συνέχεια κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου επέδωσαν στους εναγόμενους. Με την αίτηση τους οι ενάγοντες-αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να εμποδίζονται οι Εναγόμενοι 1 και/ή 2 /ή/και να απαγορεύεται σε αυτούς ή/και αξιωματούχους ή/και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου τους ή/και υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους ή/και υπηρέτες τους ή/και σε οποιαδήποτε πρόσωπα εκ μέρους ή/και για λογαριασμό τους, από το να χρησιμοποιούν και/ή εκμεταλλεύονται την επωνυμία και/ή σήμα "TIMINIS" και/ή την επωνυμία και/ή σήμα "TIMINIS" μόνο του ή/και σε συνδυασμό του με οποιαδήποτε άλλη λέξη και/ή άλλη συναφή και/ή παρόμοια και/ή πανομοιότυπη επωνυμία και και/ή σήμα και/ή το σήμα και/ή επωνυμία "TIMINIS PREMIUM" κατά την διενέργεια της εμπορικής και/ή επιχειρηματικής τους δραστηριότητας στο κατάστημα τους επί της οδού Αποστόλου Παύλου 50 στην Πάφο ή/και σε οποιοδήποτε άλλο υποστατικό ή/και κατάστημα ή/και ακίνητο τους στην Κύπρο μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζονται οι Εναγόμενοι 1 και/ή 2 ή/και να απαγορεύεται σε αυτούς ή/και σε αξιωματούχους ή/και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου τους ή/και υπαλλήλους ή ή/και αντιπροσώπους, ή/και υπηρέτες τους ή/και σε οποιαδήποτε πρόσωπα εκ μέρους ή/και για λογαριασμό τους, από το να εμπορεύονται ή/και πωλούν ή/και διαθέτουν ή/και διαφημίζουν ή/και εισάγουν ή/και κυκλοφορούν ή/και διανέμουν στην Κύπρο οποιαδήποτε προϊόντα και/ή είδη ένδυσης και/ή υπόδησης και/ή άλλα συναφή προϊόντα χρησιμοποιώντας την επωνυμία και/ή σήμα "TIMINIS" και/ή την επωνυμία και/ή σήμα "TIMINIS" σε συνδυασμό του με οποιαδήποτε άλλη λέξη και/ή άλλη συναφή και/ή παρόμοια και/ή πανομοιότυπη επωνυμία και και/ή σήμα και/ή το σήμα και/ή επωνυμία "TIMINIS PREMIUM" μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Στηρίζουν την αίτηση τους στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, Κεφ.148, άρθρο 35, στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ. 1 και 2, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Υποστηρίζουν το αίτημα τους σε γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Ουράνιου Τίμινη, ημερ. 15.7.14, ενός εκ των διευθυντών και μετόχων των εναγόντων στην παρούσα αγωγή. Αναφέρει πως οι αιτητές είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και δραστηριοποιείται μεταξύ άλλων και στον τομέα της ένδυσης με τη διατήρηση ανά το παγκύπριο καταστημάτων πώλησης ρούχων, τα πασίγνωστα ΤIMINIS. Οι αιτητές είναι μέλος ομίλου εταιρειών, διευθυντές των οποίων μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2011 ήταν ο ίδιος και τα αδέλφια του Μάριος, Ανδρέας και Γιώργος Τίμινης. Το μετοχικό κεφάλαιο των εταιρειών μελών του ομίλου κατείχετο ουσιαστικά σε ποσοστό 25% από τον καθένα και ήταν διαμορφωμένο ως εξής: - CURIUM PALACE HOTEL LTD: Μοναδικός μέτοχος είναι οι Αιτητές. - TIMINIS TRADING LTD; Μοναδικός μέτοχος είναι οι Αιτητές. - M.G TIMINIS & SONS LTD (Αιτητές): 459.952 μετοχές κατέχει η TIMSONS ESTATES LTD, ενώ από 12 μετοχές κατέχουν τα 4 αδέλφια, ήτοι οι Γιώργος, Αντρέας και Ουράνιος Τίμινης και η κα Τζένιφερ Τίμινη ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος τον Φεβρουάριο του 2011 αδελφού του, Μάριου Τίμινη. - TIMSONS ESTATES LTD; Τα 4 αδέλφια όπως περιγράφονται αμέσως πιο πάνω, κατέχουν από 50 μετοχές της εν λόγω εταιρείας. Τον Φεβρουάριο του 2011 απεβίωσε ο αδελφός του Μάριος Τίμινης και οι μετοχές του σήμερα κατέχονται από τη διαχειρίστρια της περιουσίας του, Jenifer Tίμινη, η οποία είναι κόρη του. Ο κάθε μέτοχος δραστηριοποιείται σε συγκεκριμένο τομέα εργασιών. Ο αποβιώσας αδελφός του διαχειρίζετο το ξενοδοχείο Curium Palace και ο ίδιος προσωπικά ασχολείτο με τις δραστηριότητες των άλλων εταιρειών του ομίλου που αφορά τον τομέα ένδυσης. Οι αιτητές δημιουργήθηκαν περί το έτος 1969 με έδρα στην Αμμόχωστο. Μετά την τουρκική εισβολή η επιχείρηση των αιτητών πλήγηκε σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό, όμως σταδιακά οι δραστηριότητες των αιτητών ανέκαμψαν και κατόρθωσαν να δημιουργήσουν μια άκρως επιτυχημένη επιχείρηση με την επωνυμία TIMINIS να είναι στα μάτια του αγοραστικού κοινού της Κύπρου συνώνυμη με αρίστης, εξαιρετικής και κάλλιστης ποιότητας ανδρικών και γυναικίων ειδών ένδυσης και ειδών υπόδησης με τα προϊόντα και μάρκες που αντιπροσωπεύουν οι αιτητές να πωλούνται σε καταστήματα στη Λευκωσία, Λεμεσό, Λάρνακα, Αγία Νάπα και Πάφο. Παρατίθενται προϊόντα και μάρκες που πωλούν οι αιτητές στα καταστήματα τους. Περαιτέρω παραθέτει τον κύκλο εργασιών, το κέρδος και τον αριθμό υπαλλήλων κατά τα έτη 2010 -
  3. Αναφέρει επίσης τα ακίνητα στα οποία οι αιτητές είναι ιδιοκτήτες. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι σήμερα οι αιτητές έχουν κατορθώσει να καθιερωθούν στο αγοραστικό κοινό της Κύπρου, αλλά και να καθιερώσουν την επωνυμία TIMINIS που χρησιμοποιείτο πάντοτε από τους αιτητές ως σύμβολο αλλά και εγγύηση κάλλιστης ποιότητας ρουχισμού και υποδημάτων. Τονίζει δε ότι οι αιτητές χρησιμοποιούσαν από ανέκαθεν την επωνυμία TIMINIS για όλα τους τα καταστήματα και επιχειρηματικές δραστηριότητες, τόσο στις επιγραφές των καταστημάτων τους, όσο και στις διάφορες διαφημίσεις που κατά καιρούς πρόβαλαν αλλά και επιστολόχαρτα τους. Κατατέθηκε δέσμη φωτογραφιών όπου φαίνονται τα καταστήματα σε όλη την Κύπρο και οι επιγραφές με την επωνυμία τους οι οποίες χρησιμοποιούνται από τους αιτητές από ανέκαθεν με τις οποίες έχουν ταυτιστεί τα καταστήματα των αιτητών (Τεκμ. 1). Οι εναγόμενοι 1-καθ' ων η αίτηση είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στη Δημοκρατία και δραστηριοποιείται στον τομέα πώλησης προϊόντων ένδυσης και υπόδησης και άλλων συναφών προϊόντων χρησιμοποιώντας και εμπορευόμενοι με την επωνυμία "LUIGI LOVES LUISA". Μέτοχος στους εναγόμενους κατά ποσοστό 51% ήταν ο αποβιώσας αδελφός του που σήμερα βρίσκεται στην κατοχή της διαχειρίστριας της περιουσίας του. Το υπόλοιπο ποσοστό του 49% κατέχεται από τον εναγόμενο 2, υιό του, Μιχάλη Τίμινη. Ο εναγόμενος 2 μετά από την επιστροφή του στην Κύπρο από τις σπουδές του στο εξωτερικό απασχολήθηκε στα γραφεία και καταστήματα του Ομίλου στη Λευκωσία και Λεμεσό. Περί τα τέλη του 2010 αποχώρησε από την εργοδότηση του ομίλου οικειοθελώς και άρχισε μια ανταγωνιστική προς τα συμφέροντα του ομίλου εταιρεία, τους εναγομένους 1 ξεκινώντας μια επιχείρηση πώλησης παρομοίων ειδών με τους αιτητές με την επωνυμία "LUIGI LOVES LUISA" ανοίγοντας κατάστημα αρχικά στη Λευκωσία και ακολούθως στη Λεμεσό. Ουσιαστικά ανταγωνιζόμενος τις εργασίες του ομίλου. Αμέσως μετά το θάνατο του αδελφού του άρχισαν διενέξεις και προστριβές μεταξύ της πλευράς της οικογένειας του μακαρίτη και συγκεκριμένα του εναγομένου 2, της θυγατέρας του Jenifer Τίμινη και της συζύγου του Καθλήν Τίμηνη από τη μια και τους υπόλοιπους μετόχους από την άλλη αναφορικά με τη διαχείριση του ομίλου και την εμπλοκή τους σ' αυτή. Οι διενέξεις και οι προστριβές έχουν οδηγήσει στην καταχώριση δικαστικών διαδικασιών και από τις δυο πλευρές. Συγκεκριμένα Ε.Δ. Λευκωσίας Αρ. Αγωγής 7634/12 και Αρ. Αγωγής 6834/14, Ε.Δ. Λεμεσού Αρ. Αγωγής 4746/13 και 4747/
  4. Περαιτέρω στο Ε.Δ. Λεμεσού καταχωρίστηκαν οι αιτήσεις εταιρειών 76/14 επί της αφορώσι την M.G. Timinis & Sons Ltd και 77/14 Επί της αφορώσι την Timsons Estates Ltd, οι οποίες καταχωρίστηκαν από τη διαχειρίστρια της περιουσίας του Μάριου Τίμινη για διάλυση λόγω ισχυριζόμενης καταπίεσης της μειοψηφίας. Από το 2011 υπάρχουν σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις μεταξύ των δυο πλευρών δια εξαγορά του μετοχικού κεφαλαίου του μ. Μάριου Τίμινη από τους υπόλοιπους μετόχους. Υποστηρίζει πως οι αιτητές διατηρούν παγκύπρια καταστήματα πώλησης ειδών ένδυσης και υπόδησης με την επωνυμία TIMINIS και από το 1969 δια περίοδο 45 χρόνια κάμνουν νόμιμη χρήση του ονόματος και της επωνυμίας TIMINIS και κατέστησαν οι ίδιοι τα καταστήματα και τα είδη ένδυσης και υπόδησης με το πιο πάνω όνομα και επωνυμία. Στο κατάστημα που διατηρούν οι αιτητές επί της οδού Αποστόλου Παύλου στην Πάφο εργοδοτούσαν επί σειρά ετών την Έλενα Χρίστου, ως πωλήτρια, υπεύθυνη καταστήματος. Η εργοδότηση της τερματίστηκε στις 8.5.2013, αφού διαφάνηκε ότι ιδιοποιείτο και υπεξαιρούσε σημαντικά ποσά από τους αιτητές τα οποία οικοιοποιείτο. Αφού η ίδια παραδέχτηκε τις πράξεις της δεν έγινε καταγγελία στην αστυνομία. Προ ελαχίστων ημερών φίλοι και γνωστοί επικοινώνησαν μαζί του και τον ρώτησαν πότε οι αιτητές άνοιξαν νέο κατάστημα με νέες μάρκες στην Πάφο ώστε να γίνει γνωστή η επιχειρηματική κίνηση και η ανάδειξη νέων μαρκών εν όψει του γεγονότος ότι στο «νέο κατάστημα» δεν υπήρχαν οι γνωστές μάρκες που πωλούν οι αιτητές. Θορυβήθηκε και από έρευνες του διαφάνηκε ότι οι εναγόμενοι 1 είχαν ανοίξει πριν ένα μήνα κατάστημα πώλησης ειδών ένδυσης και υπόδησης στην Πάφο, απέναντι από το κατάστημα των αιτητών επί της οδού Αποστόλου Παύλου, όπου πριν μια βδομάδα τοποθετήθηκε πινακίδα με την επωνυμία TIMINIS PREMIUM. Υπεύθυνη του καταστήματος είναι η κα Χρίστου, η οποία όπως έμαθε εγκαταλείποντας την εργοδότηση των αιτητών μετά τον τερματισμό της πήρε μαζί της κατάλογο πελατών με τους οποίους επικοινώνησε επανειλημμένα αναφέροντας τους ψευδώς επί λέξει ότι «άνοιξε νέο κατάστημα ΤΙΜΙΝΙS με καλύτερα και πιο ακριβά προϊόντα». Κατατέθηκε μήνυμα SMS (Tεκμ. 6). Κατόπιν οδηγιών τους στις 11.7.2014 επισκέφθηκε το εν λόγω κατάστημα των εναγομένων τρίτο πρόσωπο το οποίο αγόρασε μια μπλούζα παίρνοντας τη σχετική απόδειξη πληρωμής (Τεκμ.7), με το τιμολόγιο για την επιστροφή του Φ.Π.Α της αγοράς της. Από την εν λόγω απόδειξη φαίνεται το πρόσωπο που ασκεί την επιχειρηματική δραστηριότητα χρησιμοποιώντας την επωνυμία TIMINIS PREMIUM είναι η εναγόμενη
  5. Κατά την ίδια ημερομηνία η υπεύθυνη του καταστήματος των αιτητών με οδηγίες του φωτογράφησε την πρόσοψη του καταστήματος των εναγομένων και την επιγραφή η οποία αναγράφει TIMINIS PREMIUM, καθώς επίσης και την πρόσοψη και επιγραφή του καταστήματος των αιτητών. Δέσμη φωτογραφιών ημερομηνίας 11.7.2014 (Τεκμ. 8) οι οποίες δείχνουν την προσπάθεια αθέμιτου ανταγωνισμού αλλά επίσης και την ομοιότητα μεταξύ της εν λόγω επωνυμίας και της επωνυμίας που χρησιμοποιούν οι αιτητές. Η ομοιότητα των δυο επιγραφών είναι τόσο μεγάλη και η δημιουργία σύγχυσης στο κοινό αναφορικά με τον ιδιοκτήτη του καταστήματος είναι βέβαιη. Στο κοινό έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι οι αιτητές έχουν αναλάβει νέες μάρκες προϊόντων τις οποίες πωλούν εφόσον το αγοραστικό κοινό το οποίο βλέπει το κατάστημα των εναγομένων έχει την λανθασμένη και παραπλανητική εντύπωση ότι το κατάστημα αποτελεί το νέο επιχειρηματικό εγχείρημα των αιτητών όπως αποδεικνύουν οι ερωτήσεις που γίνονται στον ίδιο και στους διευθυντές των αιτητών αναφορικά με το δήθεν νέο κατάστημα των. Από έρευνες στις οποίες προέβηκαν οι δικηγόροι τους διαφάνηκε ότι η εμπορική επωνυμία "M. TIMINIS PREMIUM" εγγράφηκε επ' ονόματι του εναγομένου 2 στις 9.4.2014 (Τεκμ.9). Οι αιτητές και ο όμιλος δεν έχουν εγγράψει είτε ως εμπορική επωνυμία είτε ως σήμα το TIMINIS. Έτυχε νομικής συμβουλής ότι το γεγονός αυτό δεν έχει καμία σημασία αφού η εύνοια και αναγνωρισιμότητα που απολαμβάνει η επωνυμία TIMINIS στην Κύπρο δεν μπορεί να αγνοηθεί, οφείλεται δε και ανήκει αποκλειστικά και μόνο στους αιτητές οι οποίοι για 45 και πλέον έτη εμπορεύονται, διαφημίζονται, κατέστησαν γνωστοί και διενεργούν επιχειρηματική δραστηριότητα μέσω αυτής της επωνυμίας. Είναι η θέση του ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο εναγόμενος 2 προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την εμπορική επωνυμία, καλή φήμη και εμπορική εύνοια που οι αιτητές προσέδωσαν στο όνομα TIMINIS μέσα από χρόνια σκληρής δουλειάς, θυσιών και έργων. Πιστεύει ότι στόχος και πρόθεση των εναγομένων είναι να προκληθεί σύγχυση στο κοινό με τη δημιουργία λανθασμένης και παραπλανητικής εντύπωσης ότι τα προϊόντα που πωλούν πωλούνται από τους αιτητές εκμεταλλευόμενοι με αυτό τον τρόπο την άριστη και εξαιρετική φήμη και εμπορική εύνοια που οι αιτητές με κόπους χρόνων και θυσίες έκτισαν. Από το Τεκμ.8 φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι δυο επωνυμίες είναι, αν όχι ταυτόσημες ή πανομοιότυπες ή σχεδόν ταυτόσημες και πανομοιότητες και εν πάση περιπτώσει η ομοιότητα τους είναι τέτοια που προκαλεί ιδιαίτερη σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό και ως εκ τούτου αν δεν εμποδιστούν οι εναγόμενοι να χρησιμοποιούν την επωνυμία TIMINIS PREMIUM η σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό θα συνεχίσει με αποτέλεσμα οι αιτητές να υποστούν ζημιές και βλάβες, οι οποίες να μπορούν εκ των προτέρων να υπολογιστούν, ούτε να αποζημιωθούν εκ των υστέρων, αφού ο πιθανός επηρεασμός της εμπορικής εύνοιας των αιτητών από τον αθέμιτο ανταγωνισμό και εκμετάλλευση της από τους εναγόμενους δεν μπορεί να υπολογιστεί. Είναι η θέση του ότι ουδεμία ζημιά ή βλάβη θα υποστούν οι εναγόμενοι με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων τα οποία δεν τους εμποδίζουν γενικά να ασκούν την επιχειρηματική τους δραστηριότητα, απλά τους εμποδίζουν να σφετερίζονται και να εκμεταλλεύονται την καλή φήμη και εμπορική εύνοια των αιτητών. Οι εναγόμενοι-καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως τους υποβάλλοντας συνολικά 15 λόγους, τους ακόλουθους:
  6. Δεν τηρούνται και/ή δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις που απαιτούνται από το Άρθρο 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  7. Οι Ενάγοντες δεν κατέδειξαν και/ή δεν υπάρχει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι υπάρχει καλή βάση αγωγής και/ή σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και/ή καλή συζητήσιμη υπόθεση και/ή πιθανότητα οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία αφού μεταξύ άλλων οποιοσδήποτε μπορεί να χρησιμοποιεί ελεύθερα το όνομα του σε σχέση με την πώληση αγαθών.
  8. Οι Ενάγοντες δεν έχουν προσκομίσει μαρτυρία σύγχυσης και δη σύγχυσης σε βαθμό εξαπάτησης και/ή εν πάση περιπτώσει δεν έχουν προσκομίσει μαρτυρία ζημιάς και πιθανότητας πρόκλησης ζημιάς στη φήμη των Εναγόντων.
  9. Οι Ενάγοντες δεν προβάλλουν και/ή δεν έχουν προσκομίσει μαρτυρία ψευδούς παράστασης εκ μέρους των Εναγομένων και δη μαρτυρία ψευδούς παράστασης με πρόθεση την πρόκληση ζημιάς στους Ενάγοντες.
  10. Δεν προβάλλεται και/ή δεν καταδεικνύεται ότι η συμπεριφορά των Εναγομένων είναι στοχευμένη στο να προκαλέσουν ζημιά στην επιχείρηση και/ή την εμπορική εύνοια των Εναγόντων.
  11. Οι Ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν την ύπαρξη πιθανότητας πρόκλησης σε αυτούς ανεπανόρθωτης ζημιάς στην περίπτωση που τα προσωρινά διατάγματα δεν εκδοθούν.
  12. Οι Ενάγοντες δεν επικαλούνται και/ή δεν έχουν καταδείξει εμπορική εύνοια και/ή φήμη συνδεδεμένη με τα εμπορεύματα και/ή τις υπηρεσίες που προσφέρουν σε συνδυασμό με το όνομα Timinis και/ή την εμφάνιση (get-up).
  13. Οι Ενάγοντες δεν κατέδειξαν και/ή δεν προσκόμισαν μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των διαταγμάτων και/ή το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης των διαταγμάτων.
  14. Η ζημιά που θα προκληθεί στην Εναγομένη 1 και/ή στους Εναγόμενους σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων είναι μεγαλύτερη από την ισχυριζόμενη ζημιά που θα προκληθεί στους Ενάγοντες.
  15. Δεν είναι σε καμία περίπτωση δίκαιο ή εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
  16. Οι Ενάγοντες δεν αποκαλύπτουν οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Εναγομένου 2 και/ή η αγωγή λανθασμένα στρέφεται εναντίον του Εναγομένου
  17. Ο Εναγόμενος 2 έχει συμφέρον στους Ενάγοντες και/ή στις εταιρείες των Εναγόντων αφού με την ολοκλήρωση της διαχείρισης θα κατέχει μέχρι και ποσοστό 25% των Εναγόντων.
  18. Τόσο η παρούσα αίτηση όσο και η αγωγή στα πλαίσια της οποίας καταχωρούνται συνιστούν κατάχρηση της διαδικασίας.
  19. Η Ενάγουσα επιδιώκει ανεπίτρεπτα την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής με την ενδιάμεση αίτηση της αφού επιζητεί την αντίστοιχη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή και/ή εν πάση περιπτώσει τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα καταστήσει την εκδίκαση της αγωγής άνευ αντικειμένου.
  20. Η Ένορκος Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των Εναγόντων είναι αντικανονική αφού ο Ενόρκως Δηλούντας δεν αναφέρει την πηγή γνώσεων και/ή πληροφοριών του. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Μιχάλη Τίμινη ημερομηνίας 2.9.2014, διευθυντή και μετόχου της εναγομένης 1 και εξουσιοδοτουμένου από την εναγομένη 1 να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση. Αναφέρει ότι διάβασε την ένορκη δήλωση του Ουράνιου Τίμινη ημερομηνίας 15.7.2014 (στο εξής «ΕΔΟΤ») και αρνείται όλους τους ισχυρισμούς που προβάλλει. Επαναλαμβάνει πως οι ενάγοντες αποτελούν οικογενειακή επιχείρηση των τέκνων του Μιχάλη Τίμινη με μετόχους τα τέσσερα τέκνα του που έκαστος κατέχει 25% του μετοχικού κεφαλαίου. Στις 8.2.2011 ο πατέρας του Μάριος Τίμινης απεβίωσε και διαχειρίστρια της περιουσίας του διορίστηκε η αδελφή του Τζένιφερ Τίμινη. Υποστηρίζει πως ο πατέρας του πάντοτε είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην οικογενειακή επιχείρηση, ενώ παράλληλα ασχολείτο και με τη διαχείριση του ξενοδοχείου Curium Palace. Οι επιχειρήσεις των εναγόντων μετά την τουρκική εισβολή ανέκαμψαν με την συμβολή όλων των μετόχων τους και πάντα με πρωταγωνιστή τον πατέρα του. Αναφέρει πως οι ενάγοντες εμπορεύονται γνωστά προϊόντα ένδυσης και υπόδησης χωρίς να είναι αποκλειστικά αντιπρόσωποι τους. Το M.G. TIMINIS υποδηλώνει το όνομα του παππού του, ενώ το TIMINIS είναι το κοινό επίθετο των θείων του, του πατέρα του και του ιδίου. Τα πιο πάνω δεν αποτελούν εμπορικά σήματα ή εμπορικές επωνυμίες των εναγόντων. Λόγω του αποκλεισμού του ιδίου και των λοιπών κληρονόμων του πατέρα του από τη διεύθυνση των εναγόντων δεν γνωρίζει τον κύκλο εργασιών τους. Παρατηρεί δε πως στην «ΕΔΟΤ» δεν καθορίζεται ο χρόνος που οι επιγραφές των καταστημάτων των εναγόντων, τα επιστολόχαρτα και οι διαφημίσεις χρησιμοποιούν την επωνυμία TIMINIS. Ο ίδιος σπούδασε στο Λονδίνο, εργάστηκε στη Μαδρίτη και το 2004 επέστρεψε στην Κύπρο όπου και εργοδοτήθηκε από τους ενάγοντες. Με τον εξαναγκασμό του σε παραίτηση από τους ενάγοντες εργοδοτήθηκε από την εναγομένη 1 εταιρεία που ανήκει στην οικογένεια του πατέρα του (51%) και στον ίδιο 49%. Η εναγομένη 1 από τη σύσταση της στις 19.4.2010 ασχολείται με την εμπορεία ειδών ένδυσης διατηρώντας κατάστημα στη Λευκωσία και στη Λεμεσό. Τα καταστήματα της εναγομένης 1 διαθέτουν διαφορετικές και πιο ακριβές μάρκες από αυτές που διαθέτουν οι ενάγοντες και δεν απευθύνονται στο ίδιο καταναλωτικό κοινό και ως εκ τούτου δεν ανταγωνίζονται τα καταστήματα ειδών ένδυσης των εναγόντων. Ένεκα της καλής φήμης και εμπορικής εύνοιας που τα καταστήματα της εναγομένης 1 δημιούργησαν φυσικό επακόλουθο ήταν η επέκταση των εργασιών τους και στην Πάφο. Η επιλογή του συγκεκριμένου καταστήματος και του ονόματος του δεν έγινε με οποιαδήποτε πρόθεση ανταγωνισμού αλλά αντίθετα συμβάλλει στη διαφοροποίηση των δυο επιχειρήσεων. Η επέμβαση των θείων του στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες σκοπό έχει να τον αναγκάσουν να υποκύψει και αποδεχθεί τις προτάσεις τους για εξαγορά του ποσοστού του πατέρα του στους ενάγοντες, οι οποίοι προσπαθούν να εξαγοράσουν το ποσοστό της οικογένειας του Μάριου Τίμινη, χωρίς όμως να προσφέρουν αντίστοιχη αντιπαροχή προς τούτο. Σε σχέση με τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι κάνουν νόμιμη χρήση του ονόματος και της επωνυμίας TIMINIS είναι η θέση των εναγομένων ότι ήταν ίδια νόμιμη χρήση του ονόματος και της επωνυμίας TIMINIS PREMIUM κάνει η εναγομένη
  21. Όσον αφορά την εμπορική επωνυμία M. TIMINIS PREMIUM που ανήκει στον ίδιο δεν θεωρεί ότι η χρήση της από την εναγομένη 1 δεν είναι νόμιμη και αναφέρει ότι οι ενάγοντες δεν έχουν λάβει οποιοδήποτε μέτρο για προσβολή της εγγραφής της εν λόγω εμπορικής επωνυμίας επ' ονόματι του. Υποστηρίζει δε πως η αναφορά στην «ΕΔΟΤ» του περιεχομένου του Τεκμ.6 αυτό δεν περιέχει οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και δεν δημιουργεί σύνδεση ή σύγχυση με τους ενάγοντες ή τα εμπορεύματα τους. Περαιτέρω οι ισχυρισμοί των εναγόντων στις παραγράφους 24, 25 και 35 της «ΕΔΟΤ» είναι γενικοί και αόριστοι και δεν περιέχουν την πηγή πληροφόρησης του ενόρκως δηλούντος και θα πρέπει να αγνοηθούν. Υποστηρίζει πως η λέξη TIMINIS που περιέχεται στην εμπορική επωνυμία TIMINIS PREMIUM αποτελεί το επίθετο και των δυο μετόχων της εναγομένης 1 του αποβιώσαντος πατέρα του και του ιδίου. Περαιτέρω είναι η θέση του ότι απλή αντιπαραβολή των τεθέντων ενώπιον του Δικαστηρίου Τεκμ.1 και 8 (φωτογραφιών) καταδεικνύουν ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει ούτε ομοιότητα στο λογότυπο, ούτε ομοιότητα στη γραμματοσειρά η οποία χρησιμοποιείται. Γεγονός που δεν ενέχει οποιαδήποτε πιθανότητα σύνδεσης με τους ενάγοντες και σύγχυσης του καταναλωτή. Το κατάστημα TIMINIS PREMIUM βρίσκεται απέναντι από το κατάστημα TIMINIS και δεν δύναται να προκαλέσει οποιαδήποτε σύγχυση αφού είναι εμφανής η μη ομοιότητα των επιγραφών, αλλά και της ίδιας της επωνυμίας. Η δε χρησιμοποίηση της λέξης PREMIUM παρέχει την αναγκαία διαφοροποίηση από τους ενάγοντες. Περαιτέρω τα κατάστημα TIMINIS PREMIUM δεν εμπορεύονται τις ίδιες μάρκες με τους ενάγοντες που αποτελεί επιπρόσθετο στοιχείο διαφοροποίησης και αποκλεισμού της πρόκλησης σύγχυσης και της πρόκλησης ζημιάς στους ενάγοντες. Υποστηρίζει ότι ουδέποτε παρουσίασε τον εαυτό του ως διευθυντή και μέτοχο των εναγόντων, υποδεικνύει όμως ότι οι ενάγοντες παρέλειψαν να αναφέρουν ότι είναι συνδικαιούχος της οποιασδήποτε επικαλούμενης φήμης των καταστημάτων που φέρουν την επωνυμία TIMINIS ως κληρονόμος του πατέρα του. Είναι η θέση του πως στην «ΕΔΟΤ» δεν καταδεικνύεται και δεν υπάρχει μαρτυρία συγκεκριμένης σύγχυσης του καταναλωτικού κοινού και του μέσου καταναλωτή. Δεν υπάρχει μαρτυρία ψευδούς παράστασης εκ μέρους των εναγομένων και στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι μέχρι σήμερα οι πωλήσεις των εναγόντων έχουν μειωθεί και ότι αν έχουν μειωθεί αυτό οφείλεται στο ότι έχει ανοίξει το κατάστημα των εναγομένων. Οι ενάγοντες δεν επέδειξαν ότι η εμφάνιση της TIMINIS PREMIUM και η ομοιότητα της είναι τέτοια που να την συνδέει με το κατάστημα των εναγόντων. Είναι η θέση του επίσης ότι δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκληθεί μεγάλη ζημιά στους εναγομένους το κατάστημα των οποίων θα πάθει ανεπανόρθωτο πλήγμα στο κύρος τους καθότι το αγοραστικό κοινό θα συνδυάσει το όνομα τους αρνητικά. Τέλος υποστηρίζει πως η παρούσα αγωγή συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας η οποία καταχωρίστηκε εκδικητικά με σκοπό την οικονομική καταστροφή του, την καταστροφή της φήμης των καταστημάτων του και τον εξαναγκασμό του να προβεί σε πώληση του κληρονομικού μετοχικού κεφαλαίου του στους ενάγοντες. Θεωρεί δε τον εαυτό του λανθασμένο διάδικο στην παρούσα διαδικασία. Κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου οι ενάγοντες-αιτητές καταχώρισαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση και οι εναγόμενοι-καθ' ων η αίτηση συμπληρωματική/απαντητική ένορκη δήλωση. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση των εναγόντων-αιτητών έγινε από τον Γιώργο Τίμινη για να θέσει, όπως αναφέρει, ενώπιον του Δικαστηρίου κάποια νέα γεγονότα που έλαβαν χώραν μετά την καταχώριση της παρούσας αίτησης. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι στις 4.9.2014 οι Κυπριακές ιστοσελίδες InBusiness και GoldNews τις οποίες διαχειρίζεται η εταιρεία IMH C.S.C. Limited παρουσίασαν εκτενές ρεπορτάζ αναφερόμενες στις επιχειρηματικές δραστηριότητες των εναγομένων όπου περιέλαβαν και φωτογραφικό υλικό. Μια εκ των φωτογραφιών που χρησιμοποιήθηκε απεικονίζει το κατάστημα των αιτητών με την επωνυμία TIMINIS στη Λευκωσία, Τεκμ.
  22. Ισχυρίζεται ότι την ίδια μέρα τόσο ο ίδιος, όσο και οι άλλοι διευθυντές και μέτοχοι των αιτητών έλαβαν πολλά τηλεφωνήματα από γνωστούς και πελάτες οι οποίοι είχαν διαβάσει τα εν λόγω ρεπορτάζ και τελώντας προφανώς υπό καθεστώς σύγχυσης λόγω της χρήσης της φωτογραφίας και του περιεχομένου του ρεπορτάζ θεώρησαν λανθασμένα ότι τα εν λόγω ρεπορτάζ αναφέρονταν στους αιτητές και στον όμιλο στον οποίο ανήκουν και ρωτούσαν εάν ο όμιλος θα προχωρούσε σε νέες επενδύσεις τόσο σε νέα καταστήματα, όσο και σε ξενοδοχεία στην Πάφο. Τα εν λόγω ρεπορτάζ δεν βρίσκονται στις πιο πάνω ιστοσελίδες αφού κατόπιν επιστολής των δικηγόρων των αιτητών ημερομηνίας 4.9.2014, Τεκμ.2, τις κατέβασε. Η απαντητική ένορκη δήλωση των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση έγινε από τον Μιχάλη Τίμινη, εναγόμενο 2 και διευθυντή της εναγομένης 1, ο οποίος διάβασε τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Γιώργου Τίμινη και απορρίπτει τους ισχυρισμούς που αναφέρονται σ' αυτή, υποστηρίζει δε πως τα γεγονότα στην ένορκη δήλωση του Γιώργου Τίμινη παρουσιάζονται με τρόπο έκδηλα παραπλανητικό και πως τα αληθινά γεγονότα έχουν ως εξής: Στις 4.9.2014 οι ιστοσελίδες InBusiness και GoldNews είχαν αναρτήσει δημοσιεύματα σχετικά με τις δραστηριότητες τους με τον τομέα της ξενοδοχειακής βιομηχανίας και στον τομέα της εμπορίας πολυτελών ειδών ένδυσης. Η ιστοσελίδα InBusiness κάτω από τον τίτλο Εμπόριο και υπότιτλο "M. TIΜΙΝΙS PREMIUM ετοιμάζει boutique hotel και νέα καταστήματα με επέκταση σε Πάφο και Λευκωσία". Αναφέρεται στις δραστηριότητες των εναγομένων και παρουσιάζει, οι οποίες εμφανίζουν το κτίριο που θα στεγάσει το ξενοδοχείο στην Πάφο, το κατάστημα TIMINIS PREMIUM στην Πάφο και το project Nulifar στην Πάφο. Από το συγκεκριμένο δημοσίευμα, έγχρωμη εκτύπωση του συγκεκριμένου δημοσιεύματος (Τεκμ.1), προκύπτει ότι καμιά απολύτως σύγχυση δεν μπορεί να δημιουργηθεί στο καταναλωτικό κοινό. Σαφώς αναφέρεται στις δραστηριότητες της εγγεγραμμένης στον Έφορο Εταιρειών Εμπορικής Επωνυμίας M. TIMINIS PREMIUM. Δεν περιέχουν οποιαδήποτε ψευδή παράσταση προερχόμενη από τους καθ' ων η αίτηση και οι αιτητές εκμεταλλεύονται προφανές λάθος του συντάκτη των εν λόγω δημοσιευμάτων. Η ιστοσελίδα GoldNews αναφέρεται στις δραστηριότητες και την επέκταση του M. TIMINIS GROUP με τη δημιουργία νέων καταστημάτων TIMINIS PREMIUM. Από προφανές λάθος του συντάκτη του δημοσιεύματος αναρτήθηκε φωτογραφία καταστημάτων πώλησης ειδών ένδυσης, καταστήματος των εναγόντων στη Λευκωσία καμιά σχέση δεν έχει με το M. TIMINIS GROUP ή τα καταστήματα για τα οποία γίνεται αναφορά στο δημοσίευμα. Το λάθος του συντάκτη του δημοσιεύματος διορθώθηκε άμεσα όταν περιήλθε στην αντίληψη τους κατόπιν δικής του υπόδειξης και αμέσως αναρτήθηκε φωτογραφία του καταστήματος των εναγομένων 1 με υποσημείωση ότι η προηγούμενη φωτογραφία δεν αφορούσε την M. TIMINIS PREMIUM (Τεκμ.2). Τα δημοσιεύματα έχουν ανασκευαστεί ως ανωτέρω, κάτι που οι αιτητές με προφανή πρόθεση παραπλάνησης του Δικαστηρίου αναφέρουν ότι η διαχειρίστρια εταιρεία τα κατέβασε κατόπιν εντολής των δικηγόρων των αιτητών. Είναι η θέση του πως οι αιτητές με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση προσπαθούν να εκμεταλλευτούν προφανές λάθος του συντάκτη του δημοσιεύματος θέλοντας να αποδώσουν τούτο σε πράξεις και ενέργειες των εναγομένων. Η νομική βάση της αξίωσης των εναγόντων είναι για αθέμιτο συναγωνισμό (passing off) κατά παράβαση του άρθρου 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
  23. Στην υπόθεση CTO Public Company Limited κ.ά. ν. Βat (Cyprus) Limited κ.ά.

(2012)1 Α.Α.Δ. 178, 187, 190 και 191, υποδεικνύονται τα εξής: «Το Άρθρο 35 του Κεφ. 148 επεξηγείται στο σύγγραμμα Αρτέμης και Ερωτοκρίτου (ανωτέρω), στις σελ. 113-
  1. Το άρθρο αυτό προνοεί τα εξής:
  2. Πρόσωπο το οποίο απομιμούμενο την επωνυμία, το χαρακτηρισμό, το σήμα ή την επιγραφή αγαθών ή άλλως πως, προκαλεί ή αποπειράται να προκαλέσει ώστε οποιαδήποτε αγαθά να εκληφθούν ως αγαθά άλλου προσώπου, με τρόπο ο οποίος ενδέχεται να οδηγήσει συνήθη αγοραστή στην πεποίθηση ότι αγοράζει αγαθά του άλλου αυτού προσώπου, διαπράττει αστικό αδίκημα κατά του άλλου αυτού προσώπου. Η ουσία του αστικού αδικήματος του αθέμιτου ανταγωνισμού (ή συναγωνισμού) είναι ότι απαγορεύεται η πώληση αγαθών ή η άσκηση επιχείρησης και η διεξαγωγή των εργασιών κάποιου προσώπου, χρησιμοποιώντας όνομα, επωνυμία, σήμα, περιγραφή ή άλλο τρόπο, έτσι ώστε να παραπλανεί το (καταναλωτικό) κοινό, δημιουργώντας του την (λανθασμένη) εντύπωση, ότι τα αγαθά ή η επιχείρησή του, είναι εκείνα κάποιου άλλου προσώπου. Είναι αρκετό να αποδειχθεί η ψευδής παράσταση και η πιθανότητα πρόκλησης ζημιάς και δεν είναι απαραίτητο να αποδειχθεί πραγματική εξαπάτηση (Δέστε: Erven Warnick BV v. J Townend & Sons [1979] 2 All E.R. 927 (Υπόθεση Advocaat)). .............................................................. Οι αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων σε υποθέσεις αθέμιτου ανταγωνισμού είναι οι ίδιες αρχές με εκείνες που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και στους άλλους τομείς του δικαίου (Δέστε: Hadjikyriacos, ανωτέρω). Σε τέτοιες υποθέσεις είναι απαραίτητο ο ενάγων-αιτητής να αποδείξει τη φήμη του, δηλαδή ότι εξαιτίας της χρήσης των προϊόντων του με συγκεκριμένη εμφάνιση, η συγκεκριμένη εμφάνιση έχει καταστεί διακριτικό στοιχείο των προϊόντων του, στη χώρα όπου ζητείται το προσωρινό διάταγμα, και στο κοινό γενικά ή σε συγκεκριμένη τάξη του κοινού (Δέστε: Spalding v. Gamage [1915] 32 R.P.C. 273 και Υπόθεση Advocaat (ανωτέρω)). Ο Λόρδος Diplock στην υπόθεση Advocaat συμπέρανε ότι, για μια επιτυχημένη αγωγή αθέμιτου ανταγωνισμού, πρέπει να υπάρχουν πέντε χαρακτηριστικά στοιχεία:
  3. ψευδής παράσταση,
  4. που γίνεται από έμπορο κατά την άσκηση του επαγγέλματος του,
  5. σε πιθανούς καταναλωτές ή τον τελικό καταναλωτή αγαθών ή υπηρεσιών προσφερόμενων απ' αυτόν (τον έμπορο),
  6. με σκοπό την πρόκληση ζημιάς στην επιχείρηση ή την εμπορική εύνοια άλλου εμπόρου (υπό την έννοια του ότι αυτό είναι εύλογα προβλεπτή συνέπεια), και
  7. η οποία (ψευδής παράσταση) προκαλεί πραγματική ζημιά στην επιχείρηση ή την εμπορική εύνοια του εμπόρου-ενάγοντα ή είναι πιθανόν να προκαλέσει τέτοια ζημιά. Ο ενάγων-αιτητής θα πρέπει να αποδείξει ψευδή παράσταση, εκ μέρους του εναγομένου-καθ' ου η αίτηση, η οποία δημιούργησε πιθανότητα σύγχυσης στο καταναλωτικό κοινό. Η ψευδής παράσταση είναι ζήτημα γεγονότος το οποίο αποφασίζεται από το ίδιο το δικαστήριο. Η απόδειξη δόλιας προθέσεως εκ μέρους του εναγόμενου-καθ' ου η αίτηση δεν είναι απαραίτητο στοιχείο που πρέπει να αποδεικνύεται, όπως επίσης δεν είναι απαραίτητο να αποδειχθεί ότι τα εμπορεύματα του εναγόμενου-καθ' ου η αίτηση είναι κατώτερης ποιότητος από εκείνα του ενάγοντα-αιτητή (Δέστε: Kerley, ανωτέρω, παραγ. 14-18 έως παραγ. 14-36). Εκείνο για το οποίο το δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί είναι ότι η συμπεριφορά του εναγόμενου-καθ' ου η αίτηση είναι στοχευμένη και γίνεται με σκοπό να παρουσιάσει τα δικά του προϊόντα ως προϊόντα του ενάγοντα-αιτητή ή τουλάχιστον να προκαλέσει σύγχυση σε πιθανούς πελάτες ή αγοραστές ότι τα προϊόντα του έχουν κάποια σχέση με τα προϊόντα του ενάγοντα. Η απομίμηση δεν είναι απαραίτητο να είναι απόλυτη (Δέστε: Mitsingas, ανωτέρω). Το ίδιο το δικαστήριο είναι ο καλύτερος κριτής αυτών των στοιχείων. Η σύγκριση όμως γίνεται με αναφορά στο μέσο καταναλωτή, που γνωρίζει απλά την εμφάνιση των προϊόντων του ενάγοντα, και όχι στον ειδικό και έμπειρο καταναλωτή (Δέστε: Spalding v. Gamage, ανωτέρω). Ως προς το ζήτημα της σύγχυσης, το θέμα τίθεται στη σελ. 186 της ίδιας απόφασης ως εξής: «Το θέμα της σύγχυσης είναι θέμα που αποφασίζει το ίδιο το δικαστήριο με κριτήριο το κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα ένας συνήθης καταναλωτής, με συνηθισμένη μνήμη, να συγχυστεί και να αγοράσει τα προϊόντα των καθ' ων η αίτηση νομιζόμενος ότι αγοράζει τα προϊόντα των αιτητών. Ο ρόλος του πρωτόδικου δικαστηρίου ως κριτή του βαθμού ομοιότητας των υπό αμφισβήτηση προϊόντων, είναι αποφασιστικής σημασίας και αυτός ο ρόλος επιτελείται συνήθως, χωρίς μαρτυρία, με την αντιπαραβολή της επίδικης απομίμησης (δηλαδή των εμπορευμάτων των δύο πλευρών) (Δέστε: Παπαχρυσοστόμου ν. Παπαχρυσοστόμου
(1992)1 Α.Α.Δ. 389).» Ο τρόπος εφαρμογής του άρθρου 32 εξετάστηκε και αναλύθηκε σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων. Υποδεικνύονται στη Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 τα εξής: «Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για επιτυχία: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Το Δικαστήριο κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης.» Το Δικαστήριο στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Η ύπαρξη απλώς των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή (βλ. Κούνουνα ν. C. & A. Simonos Ltd
(2002)1 A.A.Δ. 1361, 1366). Δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης στο πλαίσιο διαδικασίας για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος ως προς τα θέματα που συνάπτονται προς τα επίδικα της αγωγής. Είναι στοιχειώδες πως δεν τίθεται σε αυτό το στάδιο ζήτημα απόδειξης της βάσης της αγωγής. (Βλ. Νικόλα ν. Κεφάλα κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1400). Η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Ακολούθως, το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρεί στην εξέταση της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας του Ενάγοντα, με βάση τη μαρτυρία και τα στοιχεία που έχει ενώπιον του (βλ. Hellenic Bank Public Company Limited v. Alpha Panareti Public Limited Πολ. Έφ. 145/2011 ημερ. 13.6.2013). Η έκδοση διατάγματος υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η άσκηση διακριτικής εξουσίας δεν πρέπει να παραγνωρίζει και την ποιότητα της αξίωσης, η διάγνωση της οποίας δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλ. την Ανδρέα Κυτάλα ν. Άννας Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253). Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν θα επιλύσει την ουσιαστική διαφορά των Αιτητών με τους Καθ΄ ων η Αίτηση. Αναπόφευκτα όμως θα πρέπει να διαπιστώσει κατά πόσο ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/
  1. Με κριτήριο τις πιο πάνω νομικές αρχές και με αναφορά στην Απαίτηση των Εναγόντων-Αιτητών και στα γεγονότα όπως προβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις και τεκμήρια που υποστηρίζουν την Αίτηση και την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης αντίστοιχα, που γίνεται αναφορά πιο πάνω, και έχοντας υπόψη τις θέσεις των δικηγόρων των διαδίκων, θα εξετάσω κατά πόσο τα αιτούμενα διατάγματα θα εκδοθούν. Στην Έκθεση Απαιτήσεως τους οι ενάγοντες-αιτητές βασίζουν την αιτία αγωγής τους σε παράβαση της εμπορικής επωνυμίας των εναγόντων και/ή αντιποίηση εμπορικού σήματος και/ή ειδικότερα σε αθέμιτο ανταγωνισμό κατά παράβαση του άρθρου 35 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
  2. Συνεπώς, η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται με την έννοια ότι η βάση της αγωγής στηρίζεται στο αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού. Στη συνέχεια το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο αποκαλύπτεται από τις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν το αίτημα ότι οι ενάγοντες έχουν προοπτική επιτυχίας η οποία υφίσταται επί της ουσίας της υπόθεσης. Με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία πιστεύω υπάρχουν όντως σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης των επίδικων δικαιωμάτων. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός που οι ενάγοντες-αιτητές ισχυρίζονται ότι διαπράττεται από τους εναγομένους 1, 2-καθ' ων η αίτηση σχετίζεται με την χρήση από τους εναγόμενους του ονόματος ή της επωνυμίας TIMINIS PREMIUM ως επωνυμία του καταστήματος τους στην Πάφο. Στην προκειμένη υπόθεση το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί από την ενώπιον του μαρτυρία που δόθηκε υπό την μορφή ενόρκως δηλώσεων και τεκμηρίων προς υποστήριξη της αίτησης ότι οι ενάγοντες/αιτητές έχουν αποκτήσει φήμη και εμπορική εύνοια, στην Κύπρο, με την χρήση της επωνυμίας TIMINIS για 45 και πλέον έτη επί όλων των καταστημάτων τους και επιχειρηματικών δραστηριοτήτων τους ανά την Κύπρο όσο και με τις διάφορες διαφημίσεις που κατά καιρούς πρόβαλαν. Ένεκα της μακροχρόνιας χρήσης της επωνυμίας TIMINIS από το 1969, από τους ενάγοντες/αιτητές, τα καταστήματα των αιτητών έχουν ταυτιστεί με τους ενάγοντες και στα μάτια του αγοραστικού κοινού της Κύπρου έχουν καταστεί συνώνυμα με αρίστης, εξαιρετικής και κάλλιστης ποιότητας ανδρικών και γυναικείων ειδών ένδυσης και υπόδησης που πωλούνται σε καταστήματα των εναγόντων/αιτητών. Επομένως, όταν περί τον Ιούνιο του 2014 οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση άνοιξαν κατάστημα πώλησης ειδών ένδυσης και υπόδησης στην Πάφο, απέναντι από το κατάστημα των αιτητών επί της οδού Αποστόλου Παύλου και τοποθέτησαν πινακίδα με την επωνυμία TIMINIS PREMIUM με εμφάνιση του ονόματος TIMINIS πολύ προσομοιάζουσας προς την επωνυμία των καταστημάτων των εναγόντων/αιτητών, δημιούργησαν σοβαρή πιθανότητα σύγχυσης στο καταναλωτικό κοινό ότι το συγκεκριμένο κατάστημα των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση συνδέεται με τους ενάγοντες/αιτητές και τα προϊόντα που αυτοί πωλούν. Η δέσμη φωτογραφιών (Τεκμ. 1) των καταστημάτων των εναγόντων/αιτητών και η δέσμη φωτογραφιών ημερ. 11.7.2014 (Τεκμ. 8) δείχνουν την προσπάθεια αθέμιτου ανταγωνισμού και της ομοιότητας μεταξύ της επωνυμίας που χρησιμοποιούν οι ενάγοντες και της επωνυμίας που χρησιμοποιεί η εναγομένη
  3. Θεωρώ την ομοιότητα μεταξύ των δύο επιγραφών τόσο μεγάλη και την δημιουργία σύγχυσης στο κοινό αναφορικά με τον ιδιοκτήτη του καταστήματος των εναγομένων 1/καθ' ων η αίτηση στη Πάφο, βέβαιη. Φαίνεται ξεκάθαρο ότι οι δύο επωνυμίες είναι πανομοιότυπες ή σχεδόν ταυτόσημες και εν πάση περιπτώσει η ομοιότητα τους είναι τέτοια που προκαλεί σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό. Κρίνω ότι η συμπεριφορά των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση είναι στοχευμένη να προκαλέσει την πιο πάνω σύγχυση με σκοπό να επηρεάσει την εμπορική εύνοια των εναγόντων/αιτητών και την πρόκληση ζημιάς στην επιχείρηση τους. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 το δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι αν δεν εκδώσει τα ζητούμενα προσωρινά διατάγματα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η πρόκληση ζημιάς στους ενάγοντες αιτητές είναι πιθανή. Σε υποθέσεις αυτής της φύσεως η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο είναι ιδιαίτερα εμφανής (Timberland Co. V. Evans & Sons Ltd κ.α.,
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179). Όπως έχει υποδειχθεί στην Μ. & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Τimberland Co.
(1997)1 A.A.Δ, 1791, 1799: «. το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός έχει προεκτάσεις μεταξύ των οποίων και ο επηρεασμός της εμπορικής εύνοιας, που είναι δύσκολο να αποτιμηθούν σε χρήμα ή να εξακριβωθούν με βεβαιότητα.» Είναι θεμελιωμένο ότι σε υποθέσεις αθέμιτου ανταγωνισμού είναι συνήθως δύσκολο ή αδύνατο να υπολογιστεί η ζημιά, στη φήμη και την εμπορική εύνοια, που μπορεί να προκληθεί στον ενάγοντα και ως εκ τούτου σε τέτοιες υποθέσεις, όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις, συνήθως εκδίδονται παρεμπίπτοντα διατάγματα. (βλ. CTO Public Company Limited κ.ά ν. Βat (Cyprus) Limited κ.ά. (ανωτέρω)). Ως προς το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας όπως έχει υποδειχθεί στην Eυστρατίου ν. DIKRAN OYZOYNIAN AND COMPANY LTD, Πο. Έφεση 292/2010, ημερ. 20.1.2014. «Το ισοζύγιο των πιθανών επιπτώσεων (balance of convenience) έχει στο επίκεντρο του τον κίνδυνο αδικίας που θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο είναι λανθασμένη. Ο κίνδυνος αυτός εναποθέτει στο Δικαστήριο το καθήκον όπως, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, ισοζυγίζει τα ενώπιον του στοιχεία και υιοθετεί εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κίνδυνους αδικίας (βλ. Βacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, η οποία υιοθέτησε τα λεχθέντα από το Δικαστή Hoffman στην Films Rover International Ltd v. Cannon Film Sales Ltd
(1987)1 W.L.R. 670)». Στην παρούσα υπόθεση ο ισοζυγισμός των επιπτώσεων είναι έκδηλα προς όφελος των εναγόντων/αιτητών αφού η μη έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα επιτρέψει στους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση να συνεχίσουν να δραστηριοποιούνται υπό την επωνυμία TIMINIS PREMIUM προκαλώντας σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό, επηρεασμό της εμπορικής εύνοιας και πρόκληση ζημιάς στους ενάγοντες/αιτητές, ενώ η έκδοση του δεν θα επιφέρει ουσιαστικά οποιεσδήποτε ζημιογόνες συνέπειες στους εναγομένους/καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι μπορούν να εμπορεύονται υπό την επωνυμία που εμπορεύονται στη Λεμεσό και Λευκωσία. Σημειώνω ότι η εγγραφή της εμπορικής επωνυμίας «M. TIMINIS PREMIUM» επ' ονόματι του εναγομένου 2 στις 9.4.2014 δεν έχει σημασία όπως υπεδείχθη στην CTO, σελ. 189, ανωτέρω. «.εφόσον το αγώγιμο δικαίωμα αλλά και η μονομερής αίτηση για προσωρινό διάταγμα δεν βασίζονταν σε οποιαδήποτε παραβίαση εμπορικού σήματος, αλλά στο αστικό αδίκημα του αθέμιτου ανταγωνισμού ή αντιποίησης αγαθών (passing off). Είναι θεμελιωμένη αρχή του κοινού δικαίου ότι η εγγραφή εμπορικού σήματος δεν συνιστά υπεράσπιση σε αγωγές για αθέμιτο ανταγωνισμό (Δέστε: Van Zeller v. Mason, Cattley
(1907)25 R.P.C. 37, Lyle & Kinahan
(1907)24 R.P.C. 249 και Εli Lilly v. Chelsea Drug
(1966)R.P.C. 14 και Κerly's Law of Trade Marks and Trade Names, 13η έκδοση, παραγ. 14-35 και 14-276, σελ. 426-427 και 524, αντίστοιχα).» Στην παρούσα περίπτωση ο εναγόμενος 2, είναι διευθυντής και μέτοχος κατά 49% της εναγόμενης 1, το υπόλοιπο 51% ανήκε στον αποβιώσαντα πατέρα του. Συναφώς, κατά τον ουσιώδη χρόνο ως διευθυντής των εναγομένων 1 ενεχόταν στην διάπραξη του αστικού αδικήματος του αθέμιτου ανταγωνισμού και υπό τις περιστάσεις τα αιτούμενα διατάγματα επεκτείνονται και εναντίον του εναγομένου 2/καθ' ου η αίτηση. (βλ. ΕVANS & SONS LIMITED v. ΣΠΥΡΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 2092). Τέλος, όσον αφορά την εισήγηση των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση ότι οι ενάγοντες/αιτητές παρέλειψαν να προωθήσουν την εκδίκαση της υπόθεσης, παρατηρώ πως η αγωγή καταχωρίστηκε στις 15.7.2014. Ακολούθησε η εκδίκαση της παρούσας αιτήσεως και οι δύο πλευρές ανέμεναν το αποτέλεσμα. Η πλευρά των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση ενώ είχαν το δικαίωμα να αποταθούν για απόρριψη της αγωγής λόγω μη προώθησης της δεν το έπραξαν. Πιστεύω υπό τις συνθήκες της υπόθεσης, ιδιαίτερα του χρόνου καθυστέρησης, της ανοχής εκ μέρους των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση στη καθυστέρηση δεν ενδείκνυται υπό τις περιστάσεις η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση επί του θέματος παραπέμπω στην υπόθεση ΟΞΥΝΟΣ κ.ά. ν. ΛΟΥ
(2011)1 Α.Α.Δ. 1066 και στη νομολογία που παρατίθεται εκεί. Υπό το φως των πιο πάνω, πιστεύω, ικανοποιούνται σωρευτικά όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 που επικαλέστηκαν οι ενάγοντες/αιτητές για έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων και καταρρίπτονται όλοι οι λόγοι ένστασης των εναγομένων 1 και 2-καθ' ων η αίτηση. Συνεπώς εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι Α και Β της αίτησης. Ενόψει του αποτελέσματος, τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων/αιτητών και σε βάρος των εναγομένων 1 και 2-καθ' ων η αίτηση, να πληρωθούν στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) .................................................. Μ. Μαυρονικόλας, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Συντηρητικό διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.