Μιχάλη Αναγιωτού κ.α. ν. D & H EXECUTIVE HOMES LTD, Αγωγή αρ.: 3435/13, 23/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A255 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ.: 3435/13 Αίτηση ημερ.: 22/4/15 Μεταξύ:
- Μιχάλη Αναγιωτού, εκ Πύργου Λεμεσού
- Κατερίνας Ιακώβου, εκ Πύργου Λεμεσού Εναγόντων και D & H EXECUTIVE HOMES LTD, εκ Λεμεσού Εναγόμενων -------------------------------------------------- 23/9/2015 Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Ρ. Τσαγκάρης Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χρ. Χριστοφόρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες/Αιτητές, με την υπό εξέταση αίτηση τους αιτούνται την παραχώρηση των ακόλουθων θεραπειών: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου δυνάμει του οποίου να απαγορεύει στο Κτηματολόγιο Λεμεσού την προώθηση αίτησης για και ή την έκδοση ξεχωριστού τίτλου για το από τους Ενάγοντες - Αιτητές αγορασθέν ακίνητο εφ' όσον ο τίτλος εγγραφής που θα εκδοθεί δεν θα συνάδει με το αγορασθέν από τους Ενάγοντες ακίνητο δυνάμει του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 21/5/10 ως και με τα εξωτερικά σύνορα και την αποτύπωση της εισόδου εις την κατοικία των Αιτητών που προσδιορίζεται πιο κάτω ως κατοικία αρ. 5, το οποίο αγοραπωλητήριο έγγραφο κατετέθη στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού με αρ. Φακ. ΠΩΕ 973/10 για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης του και το οποίο ακίνητο προσδιορίζεται ως η κατοικία αρ. 5 στο γενικό χωροταξικό σχέδιο και στα περιλαμβανόμενα αρχιτεκτονικά σχέδια στην πολεοδομική άδεια ΛΕΜ/1563/2002 ημερ.23/5/2003 στο τεμάχιο 1106 του Φ/Σχ LIV/31 στο χωριό Πύργος Λεμεσού και στην άδεια οικοδομής 47779 ημερ. 13/7/04 με αρ. Φακ. Β920/
- Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου δυνάμει του οποίου να απαγορεύει και ή εμποδίζει τους Εναγόμενους από του να καταθέσουν και ή προωθήσουν οιαδήποτε αίτηση τους εις το Κτηματολόγιο Λεμεσού και η οποία θα αφορά την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας για το υπ' αυτούς πωληθέν ακίνητο στους Ενάγοντες δυνάμει του εν παραγράφο 1 πιο πάνω αγοραπωλητηρίου εγγράφου και με τα προσδιοριστικά στοιχεία που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο εφ' όσον ο εν λόγω τίτλος ιδιοκτησίας δεν θα συνάδει με τα εξωτερικά σύνορα και αποτύπωση της εισόδου εις την κατοικία των αιτητών.» Κατά την ακρόαση της αίτησης απεσύρθη το Αιτητικό της παραγράφου Α. Η υπό εξέταση αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 2, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 21/5/2010 αγόρασαν μαζί με τον σύζυγο της - Ενάγοντα 1, από τους Εναγόμενους, την κατοικία με αριθμό 5, όπως αυτή φαίνεται στο συνημμένο επί του αγοραπωλητηρίου εγγράφου αρχιτεκτονικό σχέδιο (Τεκμήριο 1). Η αγορασθείσα κατοικία αποτελεί μέρος ενιαίας ανάπτυξης η οποία έγινε από τους Εναγόμενους δυνάμει της πολεοδομικής άδειας ΛΕΜ/1563/2002, ημερομηνίας 23/5/2003, στο Τεμάχιο 1106, του Φ/Σχ. LIV/31, στο χωριό Πύργος Λεμεσού, της άδειας οικοδομής 47779, ημερομηνίας 13/7/2004 και των επιβληθέντων στις άδειες αυτές όρων. Το ως άνω αγοραπωλητήριο έγγραφο κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης και μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει η σχετική μεταβίβαση. Δυνάμει των όρων του ως άνω αγοραπωλητηρίου εγγράφου οι Εναγόμενοι τους βεβαίωσαν ότι η αγορασθείσα εκ μέρους τους κατοικία, η οποία αποπερατώθηκε περί το έτος 2005, ως και η όλη ανάπτυξη του τεμαχίου 1106, έγιναν σύμφωνα με την ως άνω εκδοθείσα πολεοδομική άδεια και τους εις αυτήν περιλαμβανόμενους όρους, καθώς και τα εν ισχύ εγκριθέντα σχέδια, οτιδήποτε δε έγινε από τους αγοραστές άλλων κατοικιών, θα κατεδαφίζετο ώστε η επιτόπου κατάσταση να ήταν σύμφωνη με τις παραχωρηθείσες άδειες. Συνεπεία της κατασκευής μιας παράνομης σκάλας από τους αγοραστές της κατοικίας 4, η οποία συνορεύει με τη δική τους κατοικία και της κατ' αυτό τον τρόπο παρεμπόδισης της ελεύθερης εισόδου και εξόδου στον χώρο στάθμευσης της κατοικίας 4, από τους αγοραστές της, δημιουργήθηκαν πολλές προστριβές μεταξύ τους, με αποκορύφωμα την από μέρους των αγοραστών της κατοικίας 4 καταχώρησης αγωγής εναντίον τους για παρεμπόδιση της εισόδου στο χώρο στάθμευσης της κατοικίας τους. Εξ όσων έχει πληροφορηθεί από την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού, οι Εναγόμενοι, μετά το Μάρτιο του 2013, υπέβαλαν στην Επαρχιακή Διοίκηση, ως αρμόδια Αρχή, τροποποιητικά σχέδια για εξασφάλιση άδειας οικοδομής για πλείστες τροποποιήσεις, προσθήκες και μετατροπές των ήδη εγκριθέντων σχεδίων. Συγκεκριμένα επιχειρήθηκε, μεταξύ άλλων, η νομιμοποίηση της σκάλας που επεμβαίνει στο πεζοδρόμιο και ιδιωτικό δρόμο και εμποδίζει την είσοδο και έξοδο στο χώρο στάθμευσης της κατοικίας
- Επιχειρήθηκε επίσης η μετακίνηση των συνόρων της κατοικίας 4 κατά τρόπο που το σύνορο της να εφάπτεται της κύριας εισόδου της κατοικίας τους, τροποποιήσεις που επηρέαζαν άμεσα την είσοδο στην κατοικία τους καθώς και την ασφάλεια των ιδίων και της οικογένειας τους. Την 2/8/2013, κατόπιν επίσκεψης με τον σύζυγο της στην Πολεοδομική Αρχή, επαρχίας Λεμεσού, τους λέχθηκε από την κα Κοκκινόφτα ότι όντως υπεβλήθη αίτηση για τροποποίηση των εγκριθέντων σχεδίων και αναμένετο η έκδοση απόφασης, εφόσον οι Εναγόμενοι τους προσκόμιζαν διάφορα άλλα στοιχεία. Αμέσως μετά που πληροφορήθηκαν τα ως άνω, καταχώρησαν μονομερή αίτηση ημερομηνίας 6/8/2013, στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, η οποία όμως απεσύρθη, αφού στο μεταξύ το Τμήμα Πολεοδομίας είχε παραχωρήσει τη σχετική άδεια που ζήτησαν οι Εναγόμενοι στις αιτούμενες τροποποιήσεις. Οι Εναγόμενοι, με την παραχωρηθείσα ως άνω άδεια, νομιμοποίησαν τις παράνομες κατασκευές και αλλαγές, οι οποίες περιγράφονται πιο πάνω, με αποτέλεσμα να υφίστανται ανεπανόρθωτη ζημιά στις απολαύσεις της ασφαλούς διαβίωσης στην κατοικία τους, οι οποίες δεν μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα. Συμφώνως των όρων του ως άνω αναφερομένου πωλητηρίου εγγράφου, η κατοικία αρ. 5 καταλαμβάνει έκταση γης συνολικού εμβαδού 692 τ.μ. Η επιτόπου όμως έκταση της κατοικίας αρ. 5, την οποία καταλαμβάνει η ως άνω κατοικία είναι κατά 77 τ.μ. ολιγότερη από τη συνολική έκταση των 692 τ.μ. που αγοράστηκε βάσει του ως άνω αναφερομένου πωλητηρίου εγγράφου. Περαιτέρω, οι Εναγόμενοι, χωρίς τη συγκατάθεση και/ή γνώση τους και παρά τις συνεχείς προφορικές και γραπτές παραστάσεις τους προς τους ίδιους, προέβησαν σε διαφοροποίηση των εξωτερικών χώρων της αγορασθείσας κατοικίας, των εσωτερικών της χώρων καθώς και της εξωτερικής οριοθέτησης της, με αποτέλεσμα η από μέρους τους αγορασθείσα κατοικία να είναι εντελώς διαφορετική από την κατοικία η οποία περιγράφεται στο ως άνω αγοραπωλητήριο έγγραφο και τα επισυνημμένα σ' αυτό σχέδια. Ειδικότερο: (α) Το εμβαδόν της κατοικίας είναι 605 τ.μ. αντί των 692 τ.μ. που αναφέρεται στα αρχιτεκτονικά σχέδια. (β) Ενώ υπήρχε ελεύθερη πρόσβαση στην κύρια είσοδο της κατοικίας τους, η εν λόγω πρόσβαση έχει διαμορφωθεί από τους Εναγόμενους, μετά την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου εγγράφου, ώστε η ασφάλεια των ιδίων, των μελών της οικογένειας τους και των επισκεπτών τους να βρίσκεται σε συνεχή κίνδυνο, αφού έχουν μετατοπιστεί τα σύνορα της κατοικίας κατά τρόπο ώστε χώρος που δεικνυόταν ως δρόμος και/ή πεζοδρόμιο να παραχωρηθεί στην διπλανή τους κατοικία ως χώρος εισόδου και εξόδου του χώρου στάθμευσης της διπλανής κατοικίας. (γ) Έξωθεν της εισόδου και εξόδου της κατοικίας τους οι Εναγόμενοι διαφοροποίησαν τα αρχιτεκτονικά σχέδια για ανέγερση κυκλιδώματος, το οποίο εμποδίζει την ελεύθερη πρόσβαση προς την κατοικία τους. (δ) Μετακίνησαν ολόκληρη την εξωτερική οριοθέτηση της κατοικίας τους, δημιουργώντας νέα οριοθετική γραμμή με τη συνορεύουσα κατοικία 4 και τον εφαπτόμενο ιδιωτικό δρόμο. (ε) Μετέφεραν την οριοθετική γραμμή της συνορεύουσας κατοικίας 4 σε σημείο που εφάπτεται της εισόδου της κατοικίας τους και δημιούργησαν στο συγκεκριμένο σημείο χώρο στάθμευσης για δύο αυτοκίνητα της κατοικίας
- (στ) Προστέθηκε εξωτερική σκάλα στην συνορεύουσα κατοικία, κατά τρόπο που επεμβαίνει στο οδικό δίκτυο, η οποία επηρεάζει την ασφαλή είσοδο και έξοδο της κατοικίας τους. (ζ) Διαφοροποίησαν το εσωτερικό της κατοικίας, παραλείποντας την εκτέλεση συγκεκριμένων εργασιών που εμφαίνονται στα υπογραφέντα αρχιτεκτονικά σχέδια. Την 7/3/2013 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, στα πλαίσια της αγωγής υπ' αρ. 3155/12, η οποία ηγέρθη εναντίον τους από τους ιδιοκτήτες της συνορεύουσας κατοικίας 4, εξέδωσε τελικό διάταγμα δυνάμει του οποίου ρυθμίστηκε το θέμα εισόδου στο χώρο στάθμευσης της κατοικίας 4 καθώς και το θέμα εισόδου στην κατοικία των ιδίων, αναγνωρίζοντας ότι το πεζοδρόμιο της εισόδου μπροστά από τον χώρο στάθμευσης της κατοικίας 4 είναι κοινή είσοδος των κατοικιών 4 και
- Λόγω πλείστων άλλων τροποποιήσεων που έγιναν εσωτερικά στην κατοικία τους, από τους Εναγόμενους ή/και τους προηγούμενους ιδιοκτήτες της, αναγκάστηκαν να υποβάλουν αίτηση αμνηστίας ως και νέα σχέδια για διόρθωση των ως άνω τροποποιήσεων. Η τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα προκαλέσει στους Εναγόμενους οποιαδήποτε ζημιά, αφού ήταν υποχρέωση τους να τηρήσουν τα εγκριθέντα αρχιτεκτονικά σχέδια και όρους, περαιτέρω δε να διαφυλάξουν αυτό το οποίο τους πώλησαν για να μπορέσουν να τους το μεταβιβάσουν. Αντίθετα, εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αφού, εάν εκδοθεί τίτλος εγγραφής για την κατοικία τους, ως η σημερινή επιτόπου κατάσταση, ενδεχόμενα η κατάσταση που θα δημιουργηθεί να είναι μη αναστρέψιμη. Οι Εναγόμενοι εναντιώθηκαν στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασής τους προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
- Η αίτηση των αιτητών δεν υποστηρίζεται από το σωστό νομικό υπόβαθρο και/ή δεν υπάρχει τέτοια νομική βάση η οποία να δημιουργεί το δικαιοδοτικό πλαίσιο του δικαστηρίου στο οποίο θα στηρίξει την εξουσία του για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Οι Εναγόμενοι όφειλαν να καταχωρήσουν προσφυγή εναντίον των αρμοδίων αρχών που εξέδωσαν τις σχετικές άδειες προς τους Εναγόμενους και η παράλειψη τους αυτή, τους αποστερεί το δικαίωμα να αιτούνται τα υπό εξέταση διατάγματα. Το Δικαστήριο δεν έχει την δικαιοδοσία να ακυρώσει τις διοικητικές πράξεις με τις οποίες έχουν παραχωρηθεί οι σχετικές άδειες προς τους Εναγόμενους.
- Οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να αξιώνουν τα αιτούμενα διατάγματα, καθότι οι Εναγόμενοι προέβηκαν σε ενέργειες και νομιμοποίησαν την ήδη υφιστάμενη κατάσταση της ενιαίας ανάπτυξης και/ή της κατοικίας των Εναγόντων και την οποία οι ίδιοι οι Ενάγοντες επιθεώρησαν και ενέκριναν κατά την αγορά της.
- Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη στους Εναγόμενους, καθότι δεν θα μπορούν να προχωρήσουν με τις διαδικασίες έκδοσης ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας και μεταβίβασης των κατοικιών της ενιαίας ανάπτυξης στους αγοραστές τους.
- Δυνάμει του όρου 3 της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ημερομηνίας 21/05/2010, οι Εναγόμενοι υποχρεούνται να μεταβιβάσουν την κατοικία στους Ενάγοντες, όπως ήταν η κατάσταση της κατά την ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας (". in its present condition .").
- Οι Ενάγοντες - αιτητές κατά την αγορά της κατοικίας αρ. 5 την οποία αγόρασαν από προηγούμενους αγοραστές γνώριζαν την επιτόπου κατάσταση της ενιαίας ανάπτυξης η οποία δεν έχει διαφοροποιηθεί μέχρι σήμερα και οι οποίοι διαπίστωσαν κατά την σύναψη της συμφωνίας των ημερομηνίας 21/5/2010 ότι δεν ήτο σύμφωνη με τα εγκριθέντα σχέδια εν τούτοις συμφώνησαν και υπέγραψαν το αγοραπωλητήριο έγγραφο χωρίς την οποιαδήποτε επιφύλαξη αποκρύβοντας το γεγονός αυτό από το δικαστήριο.
- Οι Εναγόμενοι είναι εγγυητές σε δάνεια που έχουν συνάψει οι Ενάγοντες και άλλοι αγοραστές και μόνο με την έκδοση τίτλων ιδιοκτησίας και την υποθήκευση των κατοικιών θα απαλλαγούν από εγγυητές τους ως προνοείται εις την παράγραφο 21 της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας και επομένως σε περίπτωση έκδοσης των διαταγμάτων οι Εναγόμενοι θα συνεχίσουν να παραμένουν εγγυητές στα εν λόγω δάνεια και συγκεκριμένα στο δάνειο των Εναγόντων, το οποίο δεν αποπληρώνουν σήμερα και οφείλουν αρκετές καθυστερημένες δόσεις που θα έχει ως αποτέλεσμα, εάν δεν εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας επ' ονόματι των Εναγόντων της κατοικίας που αγόρασαν, την λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον των Εναγομένων που θα τους επιφέρει τεράστια οικονομική ζημιά, την οποία δεν θα μπορούν να ανακτήσουν καθότι οι Ενάγοντες είναι αφερέγγυοι.
- Είναι αναφαίρετο δικαίωμα των Εναγομένων ως νόμιμοι επί τίτλω ιδιοκτήτες του ακινήτου επί του οποίου έγινε η ενιαία ανάπτυξη να προβούν σε οιεσδήποτε ενέργειες προς πάσα Αρχή προς νομιμοποίηση και εκδόσεως ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας συμπεριλαμβανομένης και της κατοικίας των Εναγόντων - Αιτητών.» Η ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του διευθυντή των Εναγομένων, Θεόδωρου Δημητρίου. Παραθέτω τα βασικά της σημεία. Η Εναγόμενη 2 απέκρυψε από το Δικαστήριο το γεγονός ότι αγόρασε με το σύζυγο της την κατοικία αρ. 5, από τους προηγούμενους της αγοραστές, οι οποίοι διέμεναν στην εν λόγω κατοικία από το
- Οι Ενάγοντες επιθεώρησαν την υπό αναφορά κατοικία και την βρήκαν της απολύτου αρεσκείας των, την παρέλαβαν δε στην κατάσταση στην οποία βρισκόταν, γνωρίζοντας επ' ακριβώς την έκταση και τα σύνορα της. Σε καμιά περίπτωση υπήρξε διαβεβαίωση εκ μέρους των Εναγομένων ότι η αγορασθείσα κατοικία, ως και η όλη ενιαία ανάπτυξη του Τεμαχίου 1106 έγινε σύμφωνα με την εκδοθείσα πολεοδομική άδεια και τα εν ισχύ εγκριθέντα αρχιτεκτονικά σχέδια. Αντίθετα, οι Εναγόμενοι υποχρεούνταν, δυνάμει του όρου 3 της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας, να μεταβιβάσουν στους Ενάγοντες την αγορασθείσα κατοικία, όπως ήταν η επιτόπου κατάσταση της κατά την ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας. Οι Ενάγοντες αποδέχτηκαν την επιτόπου κατάσταση, χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη και/ή διαμαρτυρία. Στη μεταξύ των διαδίκων συμφωνία υπάρχει όρος ότι οι Ενάγοντες αγοράζουν την κατοικία ως είχε. Όταν οι Εναγόμενοι αποτάθηκαν στις αρμόδιες αρχές για την έκδοση πιστοποιητικών τελικής έγκρισης, διαφάνηκε ότι η κατάσταση, ως είχε διαμορφωθεί μετά την ολοκλήρωση των κατασκευαστικών έργων, ήταν διαφορετική από τα εγκριθέντα αρχιτεκτονικά σχέδια της ενιαίας ανάπτυξης, με αποτέλεσμα να προβούν σε τροποποιητικά σχέδια και εξασφάλιση όλων των σχετικών αδειών, τις οποίες ήδη υπέβαλαν για την έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας για κάθε μια από τις κατοικίες της ενιαίας ανάπτυξης και μεταβίβασης της στον κάθε αγοραστή. Εάν οι Ενάγοντες επιθυμούσαν την ακύρωση της επικαλούμενης άδειας είχαν δικαίωμα να καταχωρήσουν προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο για ακύρωση της συγκεκριμένης διοικητικής πράξης. Η αίτηση βασίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Κ.1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8
(1)(ss)
(2)
(3)
(4), 9, 10, 11, 12, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, ως τροποποιήθηκε, άρθρα 4
(1),
(2),
(3), 5
(1),
(2),
(3),
(4),
(5), 7, 9
(1)
(2)
(3)
(4), στον περί Δικαστηρίων Νόμο του 1960 (Ν. 14/60)ως τροποποιήθηκε, άρθρα 31, 32, στον περί Συμβάσεως Νόμο, άρθρο 76, στον περί Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο 81(Ι)/2011 και των τροποποιήσεων αυτού, στο άρθρο 23 του Συντάγματος και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου. Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και άλλοι ν. Κιταλίδης και άλλων (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, λέχθηκε ότι τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Το άρθρο 32 του Ν14/60 δίδει ευρύτατη εξουσία στο Δικαστήριο να εκδίδει οποιοδήποτε παρεμπίπτον, απαγορευτικό ή προστακτικό διάταγμα, όταν κριθεί δίκαιο ή πρόσφορο, χωρίς να τίθεται κανένας περιορισμός. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του Προσωρινού Διατάγματος το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Στην υπόθεση Cyprus Palestine Plantations Ltd v. Olivier and Co (Cyprus) Ltd, 16 CLR 122 αποφασίστηκε πως το άρθρο 4 του Κεφ. 6 παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εκδίδει παρεμπίπτον διάταγμα όταν αυτό αφορά μόνο το αντικείμενο της αγωγής. Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α.,
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Με βάση την πιο πάνω νομολογία οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος είναι οι ακόλουθες: α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση των δικογράφων. β) Πιθανότητα ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον Αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά σίγουρα κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η προϋπόθεση αυτή συσχετίζεται περισσότερο με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα (evidential strength of the case of the plaintiff). γ) Πρέπει να φανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των προαναφερθεισών προϋποθέσεων το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152). Θα προχωρήσω στην εξέταση των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου
- Από μια αντιπαραβολή των εκδοχών των εκατέρωθεν πλευρών, προκύπτουν ως αδιαμφισβήτητα γεγονότα, τα ακόλουθα: Οι Ενάγοντες, με ενδιάμεση αίτηση τους, την οποία καταχώρησαν αυθημερόν με την αγωγή τους, αξίωναν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, με τα οποία να διατάσσονται οι Εναγόμενοι όπως απέχουν από του να καταθέσουν και/ή προωθήσουν οποιαδήποτε αίτηση προς το Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Λεμεσού και/ή επιτύχουν την έκδοση οποιαδήποτε πολεοδομικής άδειας, δια της οποίας να τροποποιείται η πιο πάνω περιγραφόμενη πολεοδομική άδεια, ημερομηνίας 25/5/2003, στην έκταση που αφορά τα σύνορα των κατοικιών 4 και 5, ως αυτά φαίνονται στο γενικό χωροταξικό σχέδιο, καθώς και στην έκταση που αφορά την προσθήκη εξωτερικής σκάλας που επεμβαίνει στο πεζοδρόμιο και τον ιδιωτικό δρόμο, μπροστά από την κατοικία 4 και κατ' επέκταση στα σύνορα της κατοικίας
- Ας σημειωθεί ότι τα ίδια διατάγματα αξιώνονται στο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της αγωγής τους. Όπως η ίδια η Ενάγουσα 2 παραδέχεται στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, η ως άνω αναφερόμενη αίτηση απεσύρθη την 27/9/2013 ενόψει του ότι το Επαρχιακό Γραφείο Πολεοδομίας Λεμεσού παραχώρησε την άδεια στις τροποποιήσεις που ζήτησαν οι Εναγόμενοι. Όπως συγκεκριμένα αναφέρεται στην παράγραφο 12 της υπό αναφορά ενόρκου δηλώσεως, οι Εναγόμενοι, με την παραχωρηθείσα σε αυτούς άδεια, νομιμοποίησαν παράνομες κατασκευές, όπως την παρανόμως κατασκευασθείσα σκάλα και την αλλαγή των συνόρων της κατοικίας 4, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται και να αλλοιώνονται τα σύνορα της δικής τους κατοικίας. Από τα πιο πάνω καθίσταται φανερό ότι εξεδόθη μια νέα πολεοδομική άδεια, η οποία έχει τροποποιήσει, κατ' ουσία, όρους της αρχικής πολεοδομικής αδείας, ημερομηνίας 23/5/
- Με την έκδοση της νέας πολεοδομικής αδείας, νομιμοποιήθηκαν κατασκευές ή/και έργα τα οποία, όπως υπήρξε αδιαμφισβήτητο, δεν καλύπτονταν από την αρχική πολεοδομική άδεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η έκδοση της νέας πολεοδομικής αδείας αποτελεί μια νέα διοικητική πράξη, οποιαδήποτε δε αναθεώρηση της ανάγεται αποκλειστικά στην αναθεωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Γυμναστικός Σύλλογος «Τα Παγκύπρια» ν. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά.
(2007)4 Α.Α.Δ. 328). Όπως συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην υπόθεση Συμβ. Εγγρ. Αρχ. & Πολιτικών Μηχανικών ν. Κωνσταντίνου κ.ά.
(1994)3 Α.Α.Δ. 453: «Η αναθεωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος διαχωρίζεται θεσμικά από την πολιτική δικαιοδοσία των Επαρχιακών Δικαστηρίων. Οι δύο δικαιοδοσίες δεν εφάπτονται σε κανένα σημείο.» Όπως έχει ήδη αναφερθεί οι Ενάγοντες, με την υπό εξέταση αίτηση τους, ζητούν όπως απαγορευτεί στους Εναγόμενους από του να καταθέσουν ή και προωθήσουν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λεμεσού οποιαδήποτε αίτηση, η οποία θα αφορά την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας για την αγορασθείσα από αυτούς κατοικία, εφόσον ο εν λόγω τίτλος ιδιοκτησίας δεν θα συνάδει με τα εξωτερικά σύνορα και αποτύπωση της εισόδου στην ως άνω κατοικία, όπως αυτά αποτυπώνονται στο γενικό χωροταξικό σχέδιο και τα αρχιτεκτονικά σχέδια, που περιλαμβάνονται στην πολεοδομική άδεια ημερομηνίας 23/5/2003. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημανθεί ότι, όπως προκύπτει από το ενώπιον μου αδιαμφισβήτητο υλικό, η νέα πολεοδομική άδεια έχει τροποποιήσει τόσο το χωροταξικό σχέδιο, όσο και τα αρχιτεκτονικά σχέδια, με αποτέλεσμα να υπάρχει διαφοροποίηση των εξωτερικών συνόρων και της εισόδου της κατοικίας των Εναγόντων, με την αποτύπωση τους στην αρχική πολεοδομική άδεια. Αυτό το οποίο παρατηρώ είναι ότι στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας 2 δεν προβάλλεται ισχυρισμός ότι η νέα πολεοδομική άδεια προσεβλήθη με προσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου ή ότι έχει ακυρωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στα πλαίσια προσφυγής που ασκήθηκε εναντίον της. Είναι λοιπόν φανερό ότι η υπό αναφορά πολεοδομική άδεια είναι καθ' όλα δεσμευτική. Όπως είναι νομολογημένο, στην Κύπρο, στη βάση της παραγράφου 6 του άρθρου 146 του Συντάγματος, ακυρωτική απόφαση προσβαλλόμενης πράξης από το Δικαστήριο, κάτω από την παράγραφο 4 του ιδίου άρθρου, είναι αναγκαία προϋπόθεση για αξίωση αποζημίωσης ή άλλης θεραπείας, αν δεν ικανοποιηθεί η αξίωση του Αιτητή από την διοίκηση (Petrakis Panayides v. Republic (Public Service Commission)
(1972)3 C.L.R. 467 και Ανδρέας Λάντου κ.ά. ν. Γεωργία Συμεού κ.ά. Πολ. Έφεση αρ. 54/10, ημερομηνίας 7/3/2014). Από τη στιγμή λοιπόν που η νέα πολεοδομική άδεια είναι καθ' όλα δεσμευτική, οι Ενάγοντες δεν κέκτεινται το δικαίωμα να αξιώνουν από το Δικαστήριο την αιτούμενη θεραπεία η οποία είναι συνυφασμένη με τη νέα πολεοδομική άδεια η οποία παρεχωρήθη στους Εναγόμενους από την πολεοδομική αρχή. Η τυχόν παραχώρηση της αιτούμενης θεραπείας θα είχε ως συνέπεια την υπέρβαση από το Δικαστήριο των ορίων της δικαιοδοσίας του. Οι Ενάγοντες απέτυχαν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο για τη συνδρομή των δύο πρώτων προϋποθέσεων του άρθρου 32. Πέραν των πιο πάνω, θα ήθελα ακόμα να επισημάνω ότι οι Ενάγοντες στο δικόγραφο της Έκθεσης Απαίτησης τους, που καταχώρησαν στις 2/5/2014 αξιώνουν την έκδοση διατάγματος ή/και απόφασης που να αναγνωρίζει ότι το μεταξύ των διαδίκων αγοραπωλητήριο έγγραφο, που αφορά την κατοικία που αγόρασαν από τους Εναγόμενους, είναι ισχυρό και δεσμευτικό και περαιτέρω ότι οποιαδήποτε ενέργεια των Εναγόμενων για διαφοροποίηση των εξωτερικών συνόρων και της εν γένει κατάστασης έξω από την είσοδο της κατοικίας τους, σε σχέση με τη διαφοροποίηση των συνόρων των κατοικιών 4 και 5 και του εφαπτόμενου σ' αυτές ιδιωτικού δρόμου και τον περιορισμό της εισόδου και εξόδου στην κατοικία 5, αποτελούν αλλαγή των όρων του ως άνω αγοραπωλητηρίου εγγράφου και σε καμιά περίπτωση δεν δεσμεύουν τους Ενάγοντες. Όμως παρά την, κατά τον ισχυρισμό τους, αυθαίρετη αλλαγή των όρων του υπό αναφορά αγοραπωλητηρίου εγγράφου εκ μέρους των Εναγόμενων και την κατ' αυτό τον τρόπο παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας, εντούτοις οι Ενάγοντες δεν φαίνεται να έχουν προχωρήσει στον τερματισμό του υπό αναφορά εγγράφου, κατά τρόπο ώστε να προχωρήσουν στην διεκδίκηση αποζημιώσεων που θα ήταν η θεραπεία, την οποία θα δικαιούνταν να αξιώσουν εναντίον των Εναγόμενων. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, ισχυρίζεται η Ενάγουσα 2, στην ένορκη δήλωση της, ότι οι ως άνω αναφερόμενες παράνομες κατασκευές επηρέασαν δυσμενώς και συνεχόμενα την ασφάλεια της εισόδου και εξόδου στην κατοικία τους, με ανεπανόρθωτη ζημιά στις απολαύσεις της ασφαλούς διαβίωσης στην κατοικία τους, ζημιές οι οποίες δεν μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα, ούτε και να αποκατασταθούν. Όπως είναι νομολογημένο, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία (M & Ch Mitsingas Tr. Ltd. κ.ά. ν. Timberland Co
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791). Είναι επίσης νομολογημένο ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231). Στην υπόθεση Κυρίσαββα κ.ά. ν.Κύζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, επικυρώθηκε η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου με την οποία οριστικοποιήθηκε προσωρινό διάταγμα, το οποίο απαγόρευε στους εφεσείοντες να συνεχίσουν την ανέγερση οποιασδήποτε οικοδομής, εντός του περιγραφόμενου στο διάταγμα ακινήτου. Όπως συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (στη σελίδα 1253), υπήρχαν ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου δεδομένα, στη βάση των οποίων θα μπορούσε εύλογα να θεωρηθεί ότι θα ήταν δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εφόσον ο χαρακτήρας του κτήματος θα είχε σημαντικά αλλοιωθεί, αν αφηνόταν η οικοδομή, η οποία περιλάμβανε την κατασκευή πεζοδρομίων, χώρου στάθμευσης, πρέμιξ, σιδήρων πασσάλων, να τελεσφορήσει. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί της Ενάγουσας 2 κρίνονται ως ασαφείς και αόριστοι. Δεν επεξηγείται σε ικανοποιητικό βαθμό, από την ενόρκως δηλούσα, ο τρόπος με τον οποίο η μετατόπιση των συνόρων της διπλανής κατοικίας επηρέασε την ασφάλεια της εισόδου και εξόδου στην κατοικία τους προκαλώντας, κατ' αυτό τον τρόπο, ανεπανόρθωτη ζημιά. Πρόκειται για γενικόλογους ισχυρισμούς, από τους οποίους δεν μπορεί να διαφανεί με σαφήνεια πως έχει επηρεαστεί η ασφάλεια των ιδίων των Εναγόντων και των μελών της οικογένειας τους. Πέραν των πιο πάνω θα πρέπει να επισημάνω ότι οι μόνες αποζημιώσεις, τις οποίες αξιώνουν οι Ενάγοντες στην Έκθεση Απαίτησης τους, είναι για την ισχυριζόμενη ελάσσονα έκταση των 87 τ.μ. της κατοικίας τους από την συμφωνηθείσα έκταση. Έχουν υπολογίσει δε την ως άνω ζημιά τους στο ποσό των €19.140. Καθίσταται λοιπόν φανερό ότι δεν τίθεται ζήτημα δυσκολίας ή αδυναμίας στον υπολογισμό των αποζημιώσεων που αξιώνουν οι Ενάγοντες. Εν όψει των όσων έχω αναφέρει πιο πάνω καταλήγω ότι οι Ενάγοντες απέτυχαν να ικανοποιήσουν και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Για όλους τους λόγους που έχω παραθέσει πιο πάνω καταλήγω ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν έχει περιθώριο επιτυχίας, γι' αυτό θα πρέπει να απορριφθεί. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν βλέπω οποιοδήποτε λόγο για απόκλιση από τον γενικό κανόνα ότι επιδικάζονται υπέρ του επιτυχόντα διάδικου. Η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων/Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ........... Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΘΘ/ΑΓ Subject: Civil / Other actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο