← Κύπρος

OLEG FYODOROVICH VDOVIN ν. SINCERITY ESTATES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 2295/15, 21/9/2015

OLEG FYODOROVICH VDOVIN ν. SINCERITY ESTATES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 2295/15, 21/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A252 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 2295/15 Μεταξύ: OLEG FYODOROVICH VDOVIN, (αρ. διαβ.73 2581396), εκ Ρωσίας Ενάγοντα -και-

  1. SINCERITY ESTATES LIMITED (H.E.149850), εκ Λεμεσού
  2. SHUVALOV YURIYENICH VLADIMIR (αρ. διαβ. 71 6980006) Εναγομένων ---------------------------------------- Αίτηση ημερ. 8.7.2015 για προσωρινό διάταγμα 21 Σεπτεμβρίου 2015 Για ενάγοντα-αιτητή: κ. Χρ. Ιωάννου (κα Ν. Δημητρίου ν' ακούσει απόφαση) Για εναγόμενους 1-καθ' ων η αίτηση: κ. Μ. Ιωάννου (κα Ε. Ιωάννου ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα ο ενάγοντας εξαιτείται εναντίον της εναγομένης 1 την πληρωμή του ποσού των €1.371.000,00 ως ειδικές αποζημιώσεις για ζημιά που υπέστη συνεπεία διάρρηξης της συμφωνίας ημερ. 28.1.2012, τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις καθώς και γενικές αποζημιώσεις για αντισυμβατική συμπεριφορά. Εναντίον και των δυο εναγομένων ζητεί Δήλωση ότι η πιο πάνω συμφωνία τερματίστηκε νόμιμα από τον ενάγοντα. Με την παρούσα αίτηση ο ενάγοντας-αιτητής αιτείται εναντίον της εναγομένης 1 το εξής διάταγμα: "I. Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην εναγόμενη 1 και/ή στους διοικητικούς της συμβούλους και/ή υπηρέτες της και/ή αντιπροσώπους της και/ή υπαλλήλους της από να αποξενώσουν και/ή πωλήσουν και/ή δωρίσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο διαθέσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή δεσμεύσουν διά υποθήκης και/ή άλλως πως το πιο κάτω ακίνητο και/ή οποιοδήποτε κτίριο και/ή οικοδόμημα υπάρχει επ' αυτού από της έκδοσης του διατάγματος και μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής. Επαρχία Γεωγραφική Περιοχή Αρ. Εγγραφής Τμήμα Φύλλο Σχέδιο Τεμάχιο Είδος Ακινήτου Εμβαδό Μερίδιο Λεμεσού Άγιος Τύχων, Λεωφόρος Αμαθούντος 4/1965 4 0 2-211-342 263 Οικόπεδο 748 τ.μ. όλο " Η αίτηση βασίζεται επί των άρθρων 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), της Δ.48, θ.θ. 1, 2, 7, 8, 9, Δ.39 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, του Συντάγματος, της νομολογίας και δικαστικής πρακτικής, των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου, των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης και των αρχών της επιείκειας. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ενάγοντα, ημερομηνίας 8.7.
  3. Στην ένορκη του δήλωση περιγράφει κατά πρώτο τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γνώρισε την Ευγενία Παρασκευαίδου, διευθύντρια της εναγόμενης 1, που ήταν μέσω του εναγόμενου 2, γνωριμία που κατέληξε στον καταρτισμό της συμφωνίας συνεργασίας ημερομηνίας 28.1.2012 μεταξύ των διαδίκων. Στη βάση της συμφωνίας θα ανεγειρόταν οικοδομή επί του τεμαχίου με αρ. 263, στον Άγιο Τύχωνα της εναγόμενης 1, που είναι το ακίνητο του οποίου σκοπείται η δέσμευση με την παρούσα αίτηση, και ο ενάγοντας θα κατέβαλλε έναντι του κόστους ανέγερσης ποσό εκ €1.371.000,00 το οποίο έχει ήδη καταβάλει. Η συνεισφορά του ενάγοντα στο κόστος θα ήταν 35%, της εναγόμενης 1 65% ενώ η συνεισφορά του εναγόμενου 2 ο οποίος θα αναλάμβανε την πώληση του έργου θα περιλαμβάνετο στη συνεισφορά της εναγόμενης
  4. Τα κέρδη από την πώληση του έργου θα διαμοιράζοντο οι διάδικοι αναλόγως του ύψους της συνεισφοράς του κάθε ενός. Κατόπιν συνεννόησης μεταξύ των εναγομένων, ο εναγόμενος 2 έλαβε εκ του ποσού της συνεισφοράς του ενάγοντα το ποσό των €137.000,00 ως προμήθεια πληρωτέα από την εναγόμενη
  5. Ήταν όρος της συμφωνίας ότι η εναγόμενη 1 θα αναλάμβανε μεταξύ άλλων υποχρεώσεων και τη διαχείριση των λογιστικών ανέγερσης του έργου, τη διαπραγμάτευση συμφωνιών με δικηγόρους, ελεγκτές και λογιστές και την επαφή με τις διάφορες αρχές, μηχανικούς και αρχιτέκτονες. Στη βάση της συμφωνίας το έργο θα ολοκληρώνετο εντός 18 μηνών δηλαδή μέχρι τις 28.7.2013, διαφορετικά η εναγόμενη 1 θα όφειλε να επιστρέψει το ποσό των €1.371.000,00 εντόκως προς 5% ετησίως. Ακολούθησε αλληλογραφία μεταξύ του ενάγοντα και της εναγόμενης 1, όταν ο ενάγοντας αντιλήφθηκε ότι καθυστερούσε η έναρξη των εργασιών ανέγερσης και στις 10.7.2013 πληροφορήθηκε ότι η θεμελίωση του έργου είχε ξεκινήσει. Στις 19.1.2014 έλαβε, νέα πληροφόρηση ότι το έργο θα ολοκληρωνόταν το καλοκαίρι του 2014 και στη συνέχεια πληροφορήθηκε τον Αύγουστο του 2014 ότι θα ολοκληρωνόταν το Δεκέμβρη του
  6. Παρά τις πιο πάνω διαβεβαιώσεις οι εργασίες δεν ολοκληρώθηκαν μέχρι σήμερα ούτε καν η τοιχοποιία γι' αυτό και αποτάθηκε σε δικηγόρο ο οποίος αρχικά με την επιστολή του ημερομηνίας 25.2.2015 ζήτησε να πληροφορηθεί για τη μέχρι τότε πορεία του έργου. Ο δικηγόρος επανήλθε με την επιστολή του ημερομηνίας 12.5.2015, όταν η εναγόμενη 1 δεν ανταποκρίθηκε στην προηγούμενη επιστολή του, με την οποία και προέβη σε τερματισμό της συμφωνίας συνεργασίας και απαίτησε την επιστροφή του ποσού των €1.371.000,00 ως ο σχετικός όρος της συμφωνίας. Οι επιστολές αυτές κοινοποιήθηκαν και στον εναγόμενο
  7. Στην επιστολή τερματισμού η εναγόμενη 1 μέσω του δικηγόρου της απάντησε με επιστολή ημερομηνίας 19.5.2015, προβάλλοντας διάφορους ισχυρισμούς. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι το Μάρτη του 2013 συμφώνησε σε μη τερματισμό της συμφωνίας συνεργασίας βασιζόμενος στις διαβεβαιώσεις της Παρασκευαίδου, ότι δεν θα υπάρξει ουσιαστική καθυστέρηση στη βάση της αρχικής συμφωνίας. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας Αγωγής και έρευνα στο Κτηματολόγιο όπου διαφάνηκε ότι η αξία του επίδικου ακινήτου το 2013 ανέρχεται σε €897.600,00 Από σχετική πληροφόρηση του από συνεργάτη του στην Κύπρο που ασχολείται με κτηματομεσιτικές εργασίες το συνολικό κόστος ανέγερσης του έργου ανέρχεται σε €1.050.000,00 δηλαδή κατά πολύ μικρότερο απ' εκείνο που παρουσίασε στον ενάγοντα η εναγόμενη
  8. Καταλήγοντας υποστηρίζει ότι λόγω της μέχρι σήμερα τυχοδιωκτικής, παράνομης και δόλιας συμπεριφοράς της εναγόμενης 1 προκύπτει μεγάλη πιθανότητα η εναγόμενη 1 να υποθηκεύσει ή επιβαρύνει διαφορετικά το ακίνητο ώστε να περίπτωση που πετύχει η Αγωγή του να μη μπορέσει να αποζημιωθεί εφόσον η φερεγγυότητα της εναγόμενης 1 είναι αβέβαιη. Τέλος υποστηρίζει ότι ουσιαστικά με την υπό κρίση αίτηση ο ενάγοντας ζητεί την παγοποίηση της υφιστάμενης κατάστασης γι' αυτό και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ του. Κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ενάγοντα στην οποία επισυνάπτει μεταφράσεις διαφόρων εγγράφων που επισύναψε στην αρχική του ένορκη δήλωση και ήταν στη Ρωσική γλώσσα, καθώς και άλλη αλληλογραφία και Έκθεση Εκτίμησης του επίδικου ακινήτου. Στη βάση της Έκθεσης Εκτίμησης η αξία του ακινήτου ανέρχεται σε €700.000 σε καταναγκαστική πώληση ενώ €1.000.000,00 είναι η αγοραία αξία του. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της εναγόμενης 1-καθ' ης η αίτηση η οποία προβάλλει 24 λόγους ένστασης. Συνοδεύεται δε από τις ένορκες δηλώσεις της Ευγενίας Παρασκευαϊδου, διευθύντριας της εναγόμενης 1, της Ολέσια Φέντινα και του Στέφανου Ποσναγκίδη, όλες ημερομηνίας 15.7.
  9. Πολύ συνοπτικά οι λόγοι ένστασης συνοψίζονται στους εξής: Ο τερματισμός της συμφωνίας ημερ. 12.5.2015 είναι άκυρος, πρόωρος, παράτυπος, παράνομος, έγινε κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, κ.λπ. Ο ενάγοντας συγκατατίθετο κάθε φορά με τη καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των εργασιών, εξ ου και κωλύεται να εγείρει θέμα καθυστέρησης. Ο σχετικός όρος ως προς το χρόνο ολοκλήρωσης του έργου αντικαταστάθηκε με νέα συμφωνία. Η καθυστέρηση ολοκλήρωσης του έργου οφείλεται σε ενέργειες και στη συμπεριφορά του ενάγοντα. Παράνομα ο ενάγοντας πλήρωσε το ποσό των €137.000,00 στον εναγόμενο 2 ως κτηματομεσιτικά, εφόσον αυτός δεν διέθετε άδεια κτηματομεσίτη. Πληρώθηκε στην εναγόμενη 1 από μέρους του ενάγοντα μόνο το ποσό των €933.300,50 κατά παράβαση της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. Η αίτηση είναι παράτυπη και άκυρη. Οι αποδείξεις πληρωμής για €50.000,00, €330.000,00 και €991.000,00 είναι άκυρες λόγω απόσπασης τους με δόλια μέσα και ψευδείς παραστάσεις. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση έπρεπε να γίνει στη Ρωσική γλώσσα και μετά να μεταφραστεί στα ελληνικά μαζί με άλλους λόγους που άπτονται των μεταφράσεων διαφόρων εγγράφων. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32, του Ν.14/
  10. Ο αιτητής απέκρυψε ουσιαστικά γεγονότα. Η Παρασκευαϊδου στη μακροσκελή ένορκη της δήλωση ουσιαστικά επαναλαμβάνει και στοιχειοθετεί τους λόγους ένστασης τονίζοντας το γεγονός ότι το έργο βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και το κέρδος που θα αποφέρει από τις πωλήσεις ανέρχεται σε €7.570.000,00 γι' αυτό και τυχόν δέσμευση του θα προκαλέσει οικονομική ζημιά στην εναγόμενη
  11. Ισχυρίζεται επιπρόσθετα ότι η εναγόμενη 1 είναι μια εύρωστη εταιρεία ιδιοκτήτρια ακινήτων αξίας πολλών εκατομμυρίων, ενώ οι τραπεζικοί λογαριασμοί της είναι πάντοτε πιστωτικοί. Είναι εισήγηση της ότι ο τερματισμός της συμφωνίας συνεργασίας από μέρους του ενάγοντα είναι παράνομος, εφόσον ο ίδιος ο ενάγοντας προφορικά και με την επιστολή του ημερ. 9.3.2013 απεδέχθη την παράταση ολοκλήρωσης της ανέγερσης του έργου και εξασφάλισης των αναγκαίων αδειών. Αποδίδει περαιτέρω στον ενάγοντα ότι απέκρυψε από την ένορκη δήλωση του ότι το σκοπούμενο έργο ήταν πολυτελείας και θα απέφερε κέρδη ύψους €7.570.000,
  12. Η Παρασκευαίδου καταχώρισε και συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 3.9.2015, κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, στην οποία απλά επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της αρχικής ένορκης δήλωσης προσθέτοντας ότι η αξία της γης μαζί με το προτιθέμενο ολοκληρωμένο έργο στη βάση εκτίμησης των Αδάμος Καραντώνης & Συνεργάτες, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση, ανέρχεται σε €5.199,000 ενώ η αξία του ακινήτου ως έχει σήμερα μαζί με το ημιτελές έργο ανέρχεται σε €2.344,000,00 Ο Ποσναγκίδης στη δική του ένορκη δήλωση αναφέρεται σε μια συνομιλία που είχε με κάποιο Dmitry Yakonshev στο όνομα του οποίου κάμνει αναφορά και ο αιτητής στην αρχική ένορκη δήλωση του, ότι του αρνήθηκε ότι συνομίλησε με τον αιτητή σ' όσον αφορά το κόστος του έργου αναφέροντας του ότι είναι απλά υπάλληλος των δικηγόρων του αιτητή. Η Φέντινα στην ένορκη δήλωση της αναφέρει ότι μελέτησε την ένορκη δήλωση του αιτητή στη Ρωσική γλώσσα και την κατ' ισχυρισμό πιστή μετάφραση της στα ελληνικά και η μετάφραση φέρει λάθη υποδεικνύοντας τα σημεία. Κατά την ακρόαση οι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις τους με γραπτές αγορεύσεις παραθέτοντας και σχετική νομολογία. Στις επί μέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται αναφορά κατωτέρω σε εκείνα τα σημεία που παρίσταται ανάγκη. Η αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων επί του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  13. Όπως είναι γνωστό το άρθρο 4 εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις όπου η περιουσία της οποίας ζητείται η δέσμευση συνιστά το αντικείμενο της Αγωγής. Στη βάση της οπισθογράφησης Απαιτήσεως, εφόσον μέχρι την εκδίκαση της αίτησης δεν είχε ακόμη καταχωρηθεί η Έκθεση Απαίτησης, ζητούνται μόνο αποζημιώσεις εναντίον της εναγόμενης
  14. Συνεπώς είναι φανερό ότι το άρθρο 4 του Κεφ.6 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Η αίτηση στηρίζεται επίσης στα άρθρα 5 και 9 του Κεφ.
  15. Το άρθρο 5 εφαρμόζεται στις περιπτώσεις αγωγών που αφορούν σε χρέος ή αποζημιώσεις. Το Δικαστήριο σε τέτοια περίπτωση μπορεί να διατάξει τη δέσμευση ακίνητης περιουσίας του εναγόμενου ή μέρους της που να είναι ικανή για τη μελλοντική ικανοποίηση των απαιτήσεων του ενάγοντα και εξόδων του σε περίπτωση που πετύχει η Αγωγή του. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί διάταγμα δυνάμει του άρθρου 5 είναι τα εξής: α) Ο ενάγοντας να έχει καλή βάση αγωγής και β) με την πώληση ή τη μεταβίβαση της περιουσίας σε τρίτο πρόσωπο να είναι πιθανό να εμποδιστεί ο ενάγοντας στην ικανοποίηση απόφασης που πιθανόν να εκδοθεί υπέρ του. Η αίτηση βασίζεται τέλος επί του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Το άρθρο αυτό δίνει στο Δικαστήριο ευρείες εξουσίες να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα σε όλες τις υποθέσεις που θεωρεί ότι είναι δίκαιη ή πρόσφορη η έκδοση τους. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 32 έχουν καθοριστεί σε πληθώρα αποφάσεων και εκφράστηκαν με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Α. Pieries Estates Ltd & Others

(1982)1 A.A.Δ 557 και είναι οι ακόλουθες τρεις:
  1. Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη,
  2. να υπάρχει ορατή πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, και
  3. να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα. Πέρα από αυτές τις προϋποθέσεις θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει τελικά αν είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. Άλλα σχετικά στοιχεία είναι να ληφθεί υπόψη η διατήρηση του status quo. (Βλ. Π.Ε. 286/10 P & MA Restaurant Ltd v. Eric JohnWakeham, ημερ. 22.2.2013). Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση εξετάζεται υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Παναγίδης ν. Παναγίδη
(2001)1 (Α) ΑΑΔ 397, αναφέρθηκε ότι πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στους ενάγοντες των θεραπειών που δικαιούνται σύμφωνα με το Νόμο. Επίσης στην Κυρίσαββας κ.α. ν. Χάρη Κίζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ 1245 διευκρινίστηκε ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. (Βλ. Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 A.A.Δ 1653). Eξέταση των θέσεων και εισηγήσεων που προβάλλονται από τους αιτητές θα ισοδυναμούσε με εξέταση και διατύπωση κρίσης ως προς την ύπαρξη των ουσιαστικών δικαιωμάτων ενώ αυτό που χρειάζεται είναι σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης τους. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αποφεύγοντας την εξέταση αμφισβητούμενων ζητημάτων, που θα πρέπει να αφήνονται να ακουστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας, και την εξαγωγή συμπερασμάτων που δυνατόν να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων. Έχω ανατρέξει στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση όπου αναμφίβολα καταδεικνύεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την ακρόαση. Ο ενάγοντας έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία από τα οποία καταδεικνύεται μια συζητήσιμη υπόθεση, οπότε ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου
  1. Συγκεκριμένα ο ενάγοντας έχει παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι η εναγόμενη 1 δεν ολοκλήρωσε τις εργασίες κατασκευής του έργου μέσα στην αρχική συμφωνηθείσα περίοδο, ή μέσα στο χρόνο της παράτασης που συμφώνησε ο αιτητής, γι' αυτό και προέβη σε τερματισμό της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων. Στη συνέχεια καταχώρησε την παρούσα αγωγή με την οποία αξιώνει αποζημιώσεις που προκύπτουν από τη διάρρηξη της συμφωνίας από πλευράς εναγόμενης 1 και τον από μέρους του τερματισμό της. Έχει καταδειχθεί επίσης πληρωμή των ποσών εκ €50.000,00, €330.000,00 και €991.000,00 στην εναγόμενη 1 στη βάση των αποδείξεων που επισυνάφθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση του ενάγοντα. Μεγάλο μέρος της γραπτής αγόρευσης του δικηγόρου της εναγόμενης 1 αναλώθηκε στην παράθεση μαρτυρίας που κατά την άποψη του, καταδεικνύει τη συγκατάθεση του ενάγοντα στις εκάστοτε καθυστερήσεις, που οφείλοντο κυρίως στις τροποποιήσεις των αρχικών σχεδίων του έργου και στις αρμόδιες αρχές που είχε αποταθεί η εναγόμενη 1 για λήψη των σχετικών αδειών. Σημειώνεται ότι το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να προβεί σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας μέσω των ενόρκων δηλώσεων, όπως ουσιαστικά ο δικηγόρος της εναγόμενης 1 καλεί το Δικαστήριο να πράξει με τη γραπτή αγόρευση του. Επιπλέον στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε με τις δύο ένορκες δηλώσεις του ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 αλλά και η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ.
  2. Δηλαδή ο ενάγοντας-αιτητής έχει καταδείξει ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες και ότι έχει καλή αιτία αγωγής. Ο ενάγοντας αναφέρεται σε μια συμφωνία συνεργασίας όπου η εναγόμενη 1, παρέβη τον όρο που αφορά στο χρόνο εκτέλεσης των υποχρεώσεων της ανέγερσης και ολοκλήρωσης του έργου, όπως είχε παραταθεί με νέα σχετική συμφωνία. Σ' αυτή την παράβαση που είχε ως αποτέλεσμα να προβεί σε τερματισμό της συμφωνίας, στηρίζονται οι αξιώσεις του. Το Δικαστήριο ασφαλώς κρίνει και αποφασίζει πάνω στην ολότητα του μαρτυρικού υλικού που τίθεται ενώπιον του χωρίς να διαφεύγει της προσοχής του ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, έργο το οποίο εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την ακρόαση της ουσίας της αγωγής. Σ' όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ουσιαστικά αντιστοιχεί με τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ.6 να υπάρχει δηλαδή πιθανότητα στην περίπτωση μη έκδοσης του διατάγματος να εμποδιστεί ο ενάγοντας στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν εκδοθεί υπέρ του. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Τσιολάκκης & άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782 στη σελίδα 785, που αφορούσε επίσης σε αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, εκείνο που απαιτείται με την τρίτη προϋπόθεση είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία θέλει εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος.» Σχετική επίσης με την τρίτη προϋπόθεση είναι και η υπόθεση Παπαμιχαήλ ν. Παμπόρης Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 665 στην οποία αποφασίστηκε ότι η αναφορά στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ότι χωρίς την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ήταν επαρκής μαρτυρία που ικανοποιούσε και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Limited v. Σκυροποιεία «Λεωνίκ» Λίμιτεδ
(2001)1 Α.Α.Δ. αναφέρθηκε ότι δεν είναι αναγκαία η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγόμενου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι ο κίνδυνος να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση, που ενδεχομένως θα εκδοθεί, αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία. Στην προκειμένη περίπτωση μαρτυρία σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση περιέχεται στις παραγράφους 18, 19, 20, 21 και 24 της αρχικής ένορκης δήλωσης του αιτητή. Στις παραγράφους αυτές ο αιτητής αναφέρει ότι έρευνα στο Κτηματολόγιο κατέδειξε ότι η εναγόμενη 1 είναι ιδιοκτήτρια τεσσάρων ακινήτων τα δυο εκ των οποίων επιβαρύνονται με πωλητήρια συμβόλαια και τα άλλα δύο, εκ των οποίων το ένα το επίδικο, είναι ελεύθερα εμπραγμάτων βαρών. Το επίδικο, σύμφωνα με την έκθεση εκτίμησης του Περικλή Μάρκαρη - εκτιμητή ακινήτων που επισυνάφθηκε στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ενάγοντα, είναι αξίας €700.000,00 σε καταναγκαστική πώληση και €1.000.000,00 η αγοραία αξία του, χωρίς να ληφθεί υπόψη η υπό ανέγερση οικοδομή. Αναφέρει επίσης ότι από συνομιλία που είχε ο ενάγοντας με τον εναγόμενο 2 πληροφορήθηκε ότι η Παρασκευαίδου αντιμετωπίζει καταγγελίες στην Αστυνομία για εξαπάτηση και καταδολίευση κάποιου άλλου Ρώσου επενδυτή, ενέργειες στις οποίες και ο ίδιος θα προβεί. Ο αιτητής ενόψει της πιο πάνω συμπεριφοράς της Παρασκευαίδου και της αβέβαιης φερεγγυότητας της, πιστεύει ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η αιτήτρια να προχωρήσει σε αποξένωση του επίδικου ακινήτου ή μέρους του ή να το επιβαρύνει, οπότε θα εμποδιστεί από του να ικανοποιήσει την υπέρ του τυχόν εκδοθησομένη απόφαση. Σημειώνεται ότι και η Παρασκευαίδου τονίζει στην αρχική ένορκη δήλωση της ότι αντικείμενο της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας είναι η πώληση του έργου και η αποκόμιση κέρδους, το οποίο θα διαμοιράζοντο οι διάδικοι. Πρόθεση αποξένωσης δηλώνει η Παρασκευαίδου επιπρόσθετα και σ' όσον αφορά το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Ενόψει της πιο πάνω μαρτυρίας κρίνω ότι αυτή είναι επαρκής για σκοπούς ικανοποίησης της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου
  1. Παρέμεινε τέλος να εξεταστεί το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας που με βάση όλα τα δεδομένα ενώπιον μου είναι κατάληξη μου ότι αυτό ευνοεί τον ενάγοντα-αιτητή. Σε περίπτωση μη έκδοσης του διατάγματος ο αιτητής διατρέχει σοβαρό κίνδυνο μη ικανοποίησης μιας ενδεχόμενης απόφασης υπέρ του, ενώ η εναγόμενη 1 από την άλλη δεν κατέδειξε ορατό κίνδυνο ανεπανόρθωτης ή άλλης ζημιάς για την οποία δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί από τον ενάγοντα. Με τα διαθέσιμα ενώπιον μου στοιχεία έχει καταδειχθεί ότι πράγματι είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθεί το διάταγμα σε σχέση με το ακίνητο του οποίου ζητείται η δέσμευση υπό την εξής επιφύλαξη. Διάσταση μεταξύ των διαδίκων υπάρχει σ' όσον αφορά την αξία του ακινήτου που είναι το αντικείμενο του διατάγματος. Ενώπιον μου έχουν καταχωρηθεί δυο εκτιμήσεις από εμπειρογνώμονες, μέσω των συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων των ομνυόντων. Ο μεν Μάρκαρης, εκτιμητής από πλευράς αιτητή, υπολογίζει την αγοραία αξία του ακινήτου σε €1.000.000,00 χωρίς να λάβει υπόψη το ήδη ανεγερθέν μέρος του έργου, ο δε Καραντώνης από την άλλη σε €2.344.200,00 μαζί με το μέχρι σήμερα ανεγερθέν έργο. Από τις δυο εκτιμήσεις ενώπιον μου προτιμώ την εκτίμηση από μέρους της εναγόμενης 1 σ' όσον αφορά τη σημερινή αγοραία αξία του ακινήτου που περιλαμβάνει και το ημιτελές έργο που κρίνω πιο σωστή, για τους σκοπούς βέβαια της παρούσας διαδικασίας, δηλαδή σε €2.344.200,
  2. Συνεπώς βρίσκω ότι το διάταγμα θα πρέπει να περιοριστεί στα 2/3 μερίδια επί του ακινήτου και του επ' αυτού ανεγειρομένου έργου. Ως προς το λόγο ένστασης για αντικανονικότητα της αρχικής ένορκης δήλωσης του αιτητή, δεν υπήρξε καμιά σχετική εισήγηση στην γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της εναγόμενης, γι' αυτό και κρίνω ότι έχει εγκαταλειφθεί. Παρά ταύτα εξέτασα το θέμα και δεν βρίσκω οτιδήποτε το επιλήψιμο αν στο φάκελο της υπόθεσης ή στην ένορκη δήλωση της Καπετανίδη η μεταφρασμένη ένορκη δήλωση του αιτητή στα ελληνικά προηγείται εκείνης στη Ρωσική γλώσσα. Επίσης έχω εξετάσει και το λόγο ένστασης ότι η μετάφραση της ένορκης δήλωσης του αιτητή στα ελληνικά παρουσιάζει λάθη, που είναι το αντικείμενο της ένορκης δήλωσης της Φέντινα που συνοδεύει την ένσταση, και δεν εντοπίζονται ουσιαστικές διαφορές στις δυο μεταφράσεις επί των βασικών γεγονότων για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση αίτησης. Ενόψει όλων των πιο πάνω κρίνω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 γι' αυτό και η αίτηση επιτυγχάνει. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην εναγόμενη 1 και/ή στους διοικητικούς της συμβούλους και/ή υπηρέτες της και/ή αντιπροσώπους της και/ή υπαλλήλους της από να αποξενώσουν και/ή πωλήσουν και/ή δωρίσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο διαθέσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή δεσμεύσουν διά υποθήκης και/ή άλλως πως τα 2/3 του πιο κάτω ακίνητου και/ή οποιοδήποτε κτίριο και/ή οικοδόμημα υπάρχει επ' αυτού μέχρι του ποσοστού 2/3 επί του όλου έργου από της έκδοσης του διατάγματος και μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής. Επαρχία Γεωγραφική Περιοχή Αρ. Εγγραφής Τμήμα Φύλλο Σχέδιο Τεμάχιο Είδος Ακινήτου Εμβαδό Μερίδιο Λεμεσού Άγιος Τύχων, Λεωφόρος Αμαθούντος 4/1965 4 0 2-211-342 263 Οικόπεδο 748 τ.μ. όλο Το γεγονός ότι η αίτηση ξεκίνησε ως μονομερής και στη συνέχεια διατάχθηκε η επίδοση της προτού το Δικαστήριο της επιληφθεί, δεν ατονεί την υποχρέωση του Δικαστηρίου να καθορίσει με βάση την παράγραφο 2 του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου την παροχή εγγύησης από πλευράς αιτητή (βλ. Αίτηση Αρ. 173/13, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερ. 11.9.2013). Συνεπώς ο αιτητής να υπογράψει προσωπική εγγύηση €100.000,00 ή να καταχωρίσει τραπεζική εγγύηση για το ίδιο ποσό μέσω του δικηγόρου του για τυχόν αποζημίωση της καθ' ης η αίτηση. Τα έξοδα της αίτησης να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον της εναγόμενης 1-καθ' ης η αίτηση, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.