BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED ν. ΝΙΚΟΛΑΣ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ.Αγωγής: 130/2010, 29/9/2015

(1)και

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι συμφυείς εξουσίες, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Λώριας Χ''Ξενοφώντος η οποία αναφέρει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της εναγομένης, δεν χειρίζεται η ίδια προσωπικά την υπόθεση, γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκο δήλωση. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, η ίδια της έχει διαβάσει τους ισχυρισμούς του επιδότη Θεοφάνη Κλείτου που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του ημερ. 26.3.15 και τους ισχυρισμούς του Γιάννη Φώτη που περιέχονται στην ένορκη δήλωση του, οι οποίες συνοδεύουν την ένσταση των καθ ων η αίτηση. Όπως πληροφορείται από την εναγόμενη, οι πιο πάνω ένορκες δηλώσεις περιέχουν γεγονότα και ισχυρισμούς που χρήζουν απάντησης και γι αυτό είναι αναγκαίο να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, για να έχει το Δικαστήριο πλήρη εικόνα των γεγονότων που αφορούν την υπό εκδίκαση αίτηση. Συγκεκριμένα η εναγόμενη θέλει να διευκρινίσει κάποια πράγματα και να απαντήσει στους ισχυρισμούς του Θεοφάνη Κλείτου όπως αναφέρονται στις παρ. 5 και 6 της ένορκης δήλωσης του και στις παρ. 17 και 18 της ένορκης δήλωσης του Γιάννη Φώτη. Επισυνάπτεται επίσης ως Τεκμήριο 1 προσχέδιο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Τέλος η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά ενώ η μη παραχώρηση της άδειας θα έχει ως αποτέλεσμα να μη τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου σημαντικά στοιχεία και ισχυρισμοί με τους οποίους αντικρούονται οι ισχυρισμοί των αντιδίκων. Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην υπό εξέταση αίτηση στην οποία προβάλλονται οι εξής λόγοι ένστασης: Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προνοούνται στη Δ.48 Θ. 4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας σε σχέση με την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. Η Αίτηση είναι γενική και αόριστη εκφεύγοντας από το πνεύμα της Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση αναφέρετε σε θέματα τα οποία ήταν γνωστά στον ενόρκως δηλούντα αλλά εντούτοις δεν τα συμπεριέλαβε στην Ένορκη του Δήλωση ημερομηνία 08/08/

1. Η Αιτήτρια επιδιώκει την επανάληψη ισχυρισμών με την παρούσα αίτηση της. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Με την παρούσα αίτηση είναι κακόπιστη και εκδικητική. Η καταχώριση της Αίτησης αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Η Αίτηση σκοπό έχει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου νέους ισχυρισμούς τους οποίους οι Αιτητές όφειλαν να συμπεριλάβουν στην αίτηση τους για παραμερισμό αλλά και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν.
2. Η Νομολογία των Δικαστηρίων δεν συνάδει με το πνεύμα της αιτούμενης θεραπείας που ζητεί η Αιτήτρια. Η ένσταση ως αναφέρεται στη νομική της βάση στηρίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 Θ.1 και 6, Δ.39 Θ. 2-7, 12,15 και 16, Δ.48 Θ. 1-9, Δ.64, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στη Νομολογία και στις αρχές του Κοινοδικαίου, στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Γιάννη Φώτη, ο οποίος αναφέρει μεταξύ άλλων ότι με την επιδιωκόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση η αιτήτρια προτίθεται να καταχωρήσει γεγονότα και λεπτομέρειες τις οποίες γνώριζε πριν ακόμα καταχωρήσει την αίτηση παραμερισμού και δεν το έπραξε ενώ τα εν λόγω γεγονότα τα οποία επιχειρεί να απαντήσει τεθήκαν από την ίδια στην αίτηση της και στην ένορκη δήλωση ημερ. 8.8.
3. Οι ισχυρισμοί των παρ. 5 και 6 της ένορκης δήλωσης του Θεοφάνη Κλείτου και των παρ. 17 και 18 του ιδίου ημερ. 26.3.15 αντέκρουσαν τους ισχυρισμούς της εναγόμενης. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, η αιτήτρια δεν έχει καταδείξει καλό λόγο για να εγκριθεί το αίτημα της και οι λόγοι οι οποίοι προβάλλονται δεν δικαιολογούν την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για τους λόγους τους οποίους αναφέρει στην ένορκη του δήλωση. Και οι δύο πλευρές περιορίστηκαν σε αγορεύσεις με τις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με αναφορά στη σχετική νομοθεσία και νομολογία. Η πλευρά της αιτήτριας κατέθεσε γραπτή αγόρευση ενώ η πλευρά των καθ ων η αίτηση αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Αναφορά στις θέσεις και εισηγήσεις των δύο πλευρών γίνεται κατωτέρω στα πλαίσια εξέτασης της ουσίας της αίτησης. Νομική Πτυχή Η Δ.48 Κ.4

(2)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί στις 23.12.99 προβλέπει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής µετά από αίτηση ή προφορικό αίτηµα, µπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συµπληρωµατικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γενονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουµένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39» Θα πρέπει να σημειωθεί ότι με βάση την πιο πάνω Διαταγή ως τροποποιήθηκε δεν είναι δυνατή πλέον η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας προς απόδειξη αμφισβητούμενων γεγονότων, κατ' αντίθεση προς τα όσα ίσχυαν προ της τροποποίησης, εξαιρουμένου βέβαια του δικαιώματος αντεξέτασης που προβλέπεται από τη νέα διαταγή (βλ. Iacovou Brothers (Constr.) Ltd v. Fashionwise Ltd

(2000)1 ΑΑΔ 1377). Ως έχει νομολογηθεί (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.

(2008)1Α Α.Α.Δ 510) το κατά πόσον θα επιτραπεί σ' ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η κατάδειξη καλού λόγου είναι το μοναδικό κριτήριο το οποίο θέτει η εν λόγω διάταξη. Εποµένως αυτό που θα πρέπει να εξετάζεται από το Δικαστήριο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι κατά πόσο προβάλλεται καλός λόγος για να δικαιολογείται από το Δικαστήριο η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που του παρέχεται στα πλαίσια αυτά. Ως προς το βάρος απόδειξης «καλού λόγου» τούτο εναποτίθεται στους ώμους του αιτητή. Στην υπό κρίση αίτηση κύριο επιχείρημα των καθ ων η αίτηση είναι ότι δεν έχει καταδειχθεί καλός λόγος που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εφόσον οι επιδιωκόμενοι ισχυρισμοί αποτελούν επανάληψη της αρχικής ένορκης δήλωσης και αποτελεί απόπειρα διόρθωσης ή συμπλήρωσης της. Όσον αφορά την έννοια της φράσης «καλός λόγος» αυτή δεν καθορίζεται στη σχετική διάταξη. Λαμβάνοντας όμως υπόψη το σκοπό της Δ.48 Κ.4

(2)αυτή θα πρέπει να ερμηνεύεται σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο υλικό πριν την ακρόαση της αίτησης. Σύμφωνα με την επικρατούσα νομολογία, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί παράμετροι οι οποίοι ποικίλουν και διαφέρουν σε κάθε περίπτωση. Τέτοιοι είναι μεταξύ άλλων το είδος της ενδιάμεσης αίτησης, η φύση των θεραπειών που αυτή επιδιώκει, τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης, η σημασία που έχει η επιπρόσθετη μαρτυρία για την εκδίκαση της αίτησης αλλά και η ανάγκη αντίκρουσης, απάντησης ή αμφισβήτησης θεμάτων τα οποία εγείρονται στην ένσταση ή στη μαρτυρία του αντιδίκου. Σύμφωνα με απόφαση στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Ανδρέα Λεωνίδα, Πολ. Έφ. 277/2007, ημερ. 18.2.10, στην οποία έχουν παραπέμψει το Δικαστήριο και οι δυο πλευρές, για να καταδειχθεί «καλός λόγος» ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι το αίτημα του εδράζεται είτε στην αναγκαιότητα απάντησης σε κάποιους ισχυρισμούς που εγείρονται ή στην παράθεση γεγονότων που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν ή να ενισχύσουν ένα νομικό επιχείρημα και να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το αναγκαίο μαρτυρικό υλικό, όχι όμως για να προβούν σε επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών ή για να περιλάβουν άσχετους με τα επίδικα ζητήματα ισχυρισμούς. Αρχικά θα εξετάσω τους λόγους ένστασης υπ αριθμό 4, 5 και 9 οι οποίοι σχετίζονται άμεσα με τους γενικότερους λόγους ένστασης 1,2,3 και 6 και αναφέρουν κυρίως ότι η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση περιλαμβάνει γεγονότα γνωστά στην αιτήτρια από την καταχώρηση της αρχικής ένορκης δήλωσης εξού και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος. Όσον αφορά την παράγραφο 4 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία απαντά στις παρ. 5 και 6 της ενόρκου δηλώσεως του ιδιώτη επιδότη Θεοφάνη Κλείτου, παρατηρώ ότι τα όσα επιχειρεί η αιτήτρια να προσθέσει με την πιο πάνω παράγραφο αφορούν γεγονότα τα οποία κατά πρώτο αναφέρει στην αρχική ένορκη δήλωση της, εφόσον στην παρ. 24 αυτής αναφέρει ότι με την αδερφή της δεν έχει καμία επαφή τα τελευταία 10 χρόνια και ως εκ τούτου θα ήταν απίθανο να ήταν σπίτι της, ως αναφέρει ο ιδιώτης επιδότης. Κατά δεύτερο, εφόσον γνώριζε η αιτήτρια ότι ισχυρισμός του επιδότη είναι ότι επέδωσε στην αδερφή της το κλητήριο ένταλμα, θα μπορούσε να προσκομίσει στοιχεία για την διεύθυνση διαμονής της αδερφής της ή να παραθέσει τις λεπτομέρειες τις οποίες επιδιώκει να προσθέσει με την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Πέραν των πιο πάνω, παρατηρώ ότι με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά σε βεβαίωση κοινοτάρχη αναφορικά με την διεύθυνση της αδερφής της εναγόμενης 2, η οποία επιχειρείται να κατατεθεί ως Τεκμήριο

1. Στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση δεν δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση για ποιο λόγο δεν κατατέθηκε το εν λόγω έγγραφο με την αρχική ένορκη δήλωση εφόσον αφορά την αρχική θέση της εναγόμενης 2 ότι δεν διέμενε με την αδερφή της. Όσον αφορά την παρ. 5 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και την προβαλλόμενη ανάγκη για απάντηση στους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντος Γιάννη Φώτη οι οποίοι περιέχονται στις παρ. 17 και 18 της ένορκης δήλωσης του ημερ. 26.3.15, παρατηρώ ότι η αιτήτρια με την ένορκο δήλωση της η οποία συνοδεύει την αίτηση παραμερισμού στην παρ. 18 αναφέρει ότι δεν ενημερώθηκε από τους ενάγοντες για δάνεια ή υποχρεώσεις που εκκρεμούσαν αναφορικά με τον Νικόλα Ιωάννου. Επίσης στην παρ. 20 της πιο πάνω ένορκης δήλωσης της αιτήτριας, επαναλαμβάνεται η θέση της ότι δεν γνώριζε για τις υποχρεώσεις του εναγόμενου 1, ούτε ειδοποιήθηκε σχετικά από τους ενάγοντες. Περαιτέρω στην παρ. 21 της πιο πάνω ένορκης δήλωσης της αιτήτριας, η ίδια της αναφέρει ότι ενημερώθηκε από τους ενάγοντες για την ύπαρξη της απόφασης εναντίον της, που όπως προκύπτει αυτό έγινε μετά την ισχυριζόμενη παραλαβή της επιστολής των εναγόντων ημερ. 23.10.
2. Με την παρ. 5 της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της η αιτήτρια ουσιαστικά επιχειρεί την αμφισβήτηση παραλαβής της επιστολής ημερ. 23.10.13 από τους ενάγοντες. Είμαι της άποψης όμως ότι η αιτήτρια με την προτεινόμενη παρ. 5 της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ουσιαστικά επαναλαμβάνει την αρχική θέση της ότι ουδέποτε πληροφορήθηκε από τους ενάγοντες για την ύπαρξη του εξ αποφάσεως χρέους που αφορά την παρούσα Αγωγή. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω δεν έχει καταδειχθεί οποιοσδήποτε καλός λόγος και δεν έχει δοθεί ικανοποιητική εξήγηση στην ένορκη δήλωση της κας Χ''Ξενοφώντος που να δικαιολογεί το αίτημα της αιτήτριας εφόσον στις παρ. 3,4,6 και 7 της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την αίτηση γίνεται μόνο αναφορά σε γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς περί του ότι στην ένορκο δήλωση του Θεοφάνη Κλείτου και Γιαννάκη Φώτη περιέχονται γεγονότα και ισχυρισμοί που χρήζουν απάντησης καθώς επίσης ότι το αίτημα είναι αναγκαίο για να ενισχυθούν τα νομικά επιχειρήματα της αιτήτριας και να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου όλο το μαρτυρικό υλικό. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οποιοδήποτε στοιχείο ή επιχείρημα το οποίο να υποστηρίζει τα όσα ισχυρίζεται πιο πάνω η κα Χ''Ξενοφώντος με την ένορκο δήλωση της ούτε οι πιο πάνω θέσεις από μόνες τους μπορούν να αποτελέσουν καλό λόγο για έγκριση του αιτήματος. Η απλή παραπομπή της ενόρκως δηλούσας στη συνημμένη προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σε ευρήματα αναφορικά με την ύπαρξη ή όχι καλού λόγου για την έγκριση της αίτησης. Ενόψη των πιο πάνω, η εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης καθίσταται αχρείαστη. Τέλος, αποτελεί διαπίστωση μου ότι σκοπός της αιτήτριας με την υπό κρίση αίτηση είναι η αμφισβήτηση των όσων αναφέρουν οι ενόρκως δηλούντες με τις ένορκες δηλώσεις τους εις ότι αφορά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και τον χρόνο όπου η αιτήτρια πληροφορήθηκε για την ύπαρξη της απόφασης ημερ. 28.4.
3. Το δικονομικό διάβημα όμως το οποίο έλαβε η αιτήτρια επιχειρώντας να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αμφισβήτηση γεγονότων, τα οποία ήδη έχουν τεθεί με την αρχική ένορκη δήλωση της αιτήτριας, αλλά ούτε τέτοια αμφισβήτηση, την οποία επιδιώκει η αιτήτρια, επιτυγχάνεται με την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων/καθ ων η αίτηση και εις βάρος της εναγόμενης 2/αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αίτησης παραμερισμού. (Υπ.) ....................................... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject:Civil/Other/Interim/Affidavit cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο