Ιωάννη Ιωάννου ν. Μ. Νεοφύτου & Δ. Μαυρομούστακος Λτδ, Αρ. αγωγής: 3955/09, 28/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A260 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 3955/09 Ιωάννη Ιωάννου Ενάγων εναντίον Μ. Νεοφύτου & Δ. Μαυρομούστακος Λτδ Εναγόμενοι ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:28/9/2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα - αιτητή: κος Γιαννάκης Θωμά Για εναγόμενη - καθ΄ ης η αίτηση: κος Περικλής Κωνσταντίνου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με ενδιάμεση αίτηση του ημερομηνίας 17/9/2015, ο ενάγων - αιτητής, αιτείται την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης του ως ακολούθως: Α) Με την διαγραφή και αναδιατύπωση της παραγράφου 4 της έκθεσης απαίτησης ως ακολούθως: ΄΄ Κατά ή περί την 14/6/2007 στην Λεμεσό, ενώ ο ενάγων ασχολείτο με τα καθήκοντα του, με οδηγίες των εναγομένων και/ή κατ΄ εντολή αυτών, υπέστη ατύχημα. Συγκεκριμένα, ενώ εργαζόταν στον Ιερό Ναό Πέτρου και Παύλου στη Λεμεσό, προσπαθώντας να βγάλει ένα παράθυρο, εργαζόμενος μαζί με τον κτίστη Γιάννο Χαραλάμπους πάνω σε σκαλωσιά σε ύψος 2,40 μέτρων περίπου από το δάπεδο, αυτή μετακινήθηκε απότομα προς τα πίσω, με αποτέλεσμα αυτός να χάσει την ισορροπία του και να πέσει μέσα στην εκκλησία και ως εκ τούτου να υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς, οι οποίοι του προκάλεσαν πόνους, απώλειες, έξοδα και ζημιές΄΄. Β) Με την προσθήκη νέας λεπτομέρειας αμέλειας, η οποία θα λάβει αριθμό (ιγ) ΄΄ Παρέλειψαν και/ή απέφυγαν να στερεώσουν κατάλληλα και/ή επαρκώς την σκαλωσιά επί της οποίας εργαζόταν ο ενάγων, παρά το γεγονός ότι ο ενάγων υπέδειξε την ανάγκη στερέωσης της σκαλωσιάς στον κτίστη με τον οποίο εργαζόταν και ο οποίος έδινε εντολές στον ενάγοντα΄΄. Γ) Με την προσθήκη της ακόλουθης νέας παραγράφου, η οποία θα λάβει αριθμό 8 ΄΄ Λόγω της συνεχούς επιδείνωσης της κατάστασης του, ο ενάγων χρειάζεται να υποβληθεί υπό γενική αναισθησία σε εγχείριση αρθρόδεσης, η οποία θα κοστίσει €5.000΄΄. Δ) Με την προσθήκη νέας παραγράφου στο παρακλητικό της έκθεσης απαίτησης μετά την παράγραφο (β) η οποία θα λάβει τον αριμό (γ) ως ακολούθως: ΄΄ €5.000 για έξοδα μελλοντικής εγχείρισης ως οι ανωτέρω διθείσες λεπτομέρειες΄΄. Ε) Με την ανάλογη αναρίθμηση της παραγράφου 8 της έκθεσης απαίτησης και των παραγράφων (γ) και (δ) του παρακλητικού της έκθεσης απαίτησης. Νομοθετικό έρεισμα της αίτησης, αποτέλεσε η Δ.19, η Δ.25 Κ.1-5, η Δ.48 Κ.1-4 και 9, η Δ.63 Κ.1 και 2 και η Δ.64, καθώς και στην διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Το μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης, αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του ενάγοντα, ο οποίος αναφέρει ότι κατά το στάδιο της προετοιμασίας για ακρόαση της υπόθεσης και κατά την ακρόαση, διαπιστώθηκε ότι λόγω απροσεξίας, δεν είχε περιγραφεί σωστά το ατύχημα που υπέστη ο ενάγων και/ή είχαν παρατεθεί ελλειπώς οι λεπτομέρειες της αμέλειας και/ή παραβίασης των νομίμων καθηκόντων των εναγομένων και για τον λόγο αυτό και για σκοπούς πλήρους απονομής της Δικαιοσύνης, απαιτείται η σχετική τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Περαιτέρω ο ενάγων αναφέρει ότι ο δικηγόρος του τον συμβουλεύει πως χωρίς τις αιτούμενες τροποποιήσεις, θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης Δικαιοσύνη και ότι είθισται σε παρόμοιες περιπτώσεις να επιτρέπεται η ανάλογη τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Ανέφερε επίσης ο ενάγων, ότι είναι ανάγκη όπως προστεθούν στην έκθεση απαίτησης κατά τρόπο σαφή, η χειροτέρευση της κατάστασης του ποδιού του και επίσης η ανάγκη υποβολής του σε νέα εγχείριση. Η σημαντική χειροτέρευση της κατάστασης της υγείας του και η ανάγκη υποβολής του σε νέα εγχείριση, έχουν διαπιστωθεί τις τελευταίες εβδομάδες όταν επισκέφθηκε τον θεράποντα ιατρό του και αυτά αναφέρθησαν στον δικηγόρο του 10 περίπου μέρες προηγουμένως, όταν συζητούσαν την μαρτυρία που θα έδινε στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου ήταν αδύνατο να περιληφθούν στην έκθεση απαίτησης η οποία καταχωρήθηκε το 2010. Τέλος, ο ενάγοντας ανέφερε ότι η αιτούμενη τροποποίηση γίνεται καλόπιστα και δεν έχει σκοπό να επιφέρει οποιαδήποτε καθυστέρηση στην απονομή της Δικαιοσύνης ή βλάβη στα δικαιώματα των εναγομένων, αντίθετα είναι απόλυτα αναγκαία, ώστε να δημιουργήσει τις προυποθέσεις για να απονεμηθεί πλήρης Δικαιοσύνη και εξέφρασε την πίστη ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως εγκριθεί η αιτούμενη τροποποίηση. Το αίτημα του ενάγοντα αντίκρυσε την ένσταση των εναγομένων, οι οποίοι προέβαλαν 7 λόγους ένστασης και που έχουν ως ακολούθως: α) η αίτηση τροποποίησης γίνεται σε πολύ καθυστερημένο στάδιο. β) ουδεμία δικαιολογία και/ή επαρκής δικαιολογία δίδεται για το μακρόν της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης. γ) η αίτηση είναι κακόπιστη και/ή προιόν δεύτερης σκέψης και/ή καταχρηστική. δ) ανατρέπονται παραδοχές και/ή ισχυρισμοί του ενάγοντα κατά ουσιαστικό τρόπο και/ή ανασκευάζει προηγούμενους ισχυρισμούς. ε) επηρεάζονται τα συμφέροντα των εναγομένων που δεν είναι δυνατό να επηρεαστούν με την επιδίκαση των εξόδων ( ο έβδομος λόγος ένστασης είναι πανομοιότυπος). στ) επιχειρεί να εισάξει ισχυρισμούς περί χειροτέρευσης της υγείας του και χωρίς κανένα ιατρικό πιστοποιητικό που να το δικαιολογεί. Νομοθετικό έρεισμα της ένστασης, αποτέλεσε η Δ.25 Θ. 1-3, η Δ.48 Θ.1-4 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης, αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Αδάμου Κόνια. Ο ενόρκως δηλών, αφού αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης που έχει ως προς τα γεγονότα, αναφέρει ότι ο ενάγων, ενόσω γνώριζε πέραν των πέντε ετών την θέση της υπεράσπισης περί πτώσης του ενάγοντα από ύψος ενός μέτρου και ότι οι εναγόμενοι έλαβαν όλα τα ασφαλή μέτρα εκπληρώνοντας τα καθήκοντα τους προς τον ενάγοντα, δεν έχει επιχειρήσει την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης την οποία δεν θεώρησε ο ενάγων αναγκαία, παρά τις επανειλημμένες φορές που η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση. Επιπλέον ο ενόρκως δηλών, προβαίνοντας σε μια σύντομη αναφορά στο μακρύ ιστορικό της υπόθεσης, αναφέρει ότι είναι η πρώτη που επιχειρήται η εισαγωγή ισχυρισμών, τους οποίους αποδίδει ως προιόν δεύτερης σκέψης και ως προς την ισχυριζόμενη επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του ενάγοντα, δεν έχει προσκομιστεί οποιδήποτε ιατρικό πιστοποιητικό που να καταδεικνύει κάτι τέτοιο. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών, αναφέρεται στις συνθήκες κάτω από τις οποίες οδηγήθηκε ο ενάγων στο να αιτηθεί τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, εν΄ όψει της προσπάθειας εισαγωγής μη δικογραφημένων ισχυρισμών. Εν κατακλείδι, ο ενόρκως δηλών, αναφέρει ότι δεν δίδεται περαιτέρω οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την καθυστέρηση της καταχώρησης της παρούσας αίτησης και ότι με την αιτούμενη τροποποίηση, επηρεάζονται τα συμφέροντα των εναγομένων που δεν είναι δυνατό να θεραπευθούν με την επιδίκαση εξόδων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.25, Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (ως ισχύει για την παρούσα αγωγή, εν΄ όψει του χρόνου καταχώρησης της, καθ΄ ότι σε μεταγενέστερο στάδιο έχει τροποποιηθεί) προνοεί: «Το Δικαστήριο, ή ο Δικαστής, μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οποιοδήποτε διάδικο να αλλάξει ή να τροποποιήσει το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ή τα δικόγραφα του με τέτοιο τρόπο και κάτω από τέτοιους όρους που θα κρίνει δίκαιο, και όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα γίνονται οι οποίες θα είναι αναγκαίες για το σκοπό της διαλεύκανσης των πραγματικών θεμάτων, για τα οποία οι διάδικοι έχουν διαφορές». Οι αρχές της νομολογίας συνοψίζονται ως ακολούθως: Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης (βλ. Φοινιώτης ν. Grenmar Navigation
(1989)1Ε 33 σελ. 36-37, Clive Preece κ.α. ν. Νάσου Θεοφίλου Ρωσσίδου,
(2011)1Γ ΑΑΔ 2138 και Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη και Συνεταίροι, Πολιτική Έφεση Αρ. 79/2009, ημερομηνίας 4/5/2012). Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης ν. Grenmar Navigation πιο πάνω). Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση (βλ. Φοινιώτης ν. Grenmar Navigation πιο πάνω και Περικτιόνη Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704 σελ 707). Η καθυστέρηση είναι σχετικός παράγοντας σε αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας, αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manufacturing v. A & G Leventis Co.
(1993)1 ΑΑΔ 726 σελ 730, Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α. ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις 137/2013 και 138/2013, 20/3/2014). Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης (βλ. SABA & CO (T.M.P) v. T.M.P. Agents
(1994)1 AΑΔ 426 στη σελ 432, Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α., πιο πάνω) Αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. (βλ. Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 ΑΑΔ 607, United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 AΑΔ 501, Ikos Cif Ltd v
- Martin Coward κ.α., πιο πάνω). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (βλ. Ikos Cif Ltd v
- Martin Coward κ.α., πιο πάνω). Η τροποποίηση είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του Αιτητή είναι εμφανής (βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Αζά πιο πάνω). Η σύγχρονη τάση (πριν την τροποποίηση βεβαίως της διαταγής 25 και 30, καθ΄ ότι με την τροποποίηση των εν λόγω διατάξεων, το όλο πνεύμα έχει αλλάξει άρδην) είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, ακόμα και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 στη σελ 939 και Evripidou v. Kannaourou
(1985)1 CLR 21 στην σελ. 27). Ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α., πιο πάνω). Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560). Το ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής δεν σημαίνει αφ' εαυτού ότι η τροποποίηση δεν μπορεί να επιτραπεί (βλ. SABA & CO (T.M.P) v. T.M.P. Agents πιο πάνω, Ikos Cif Ltd v 1. Martin Coward κ.α., πιο πάνω). Όπου τα γεγονότα που ο αιτητής προτίθεται να εισαγάγει με την αίτησή του είναι γνωστά στον καθ' ου η αίτηση τότε το πλαίσιο της δίκης δεν μεταβάλλεται και ούτε επιφέρονται ζημιογόνες συνέπειες στα δικαιώματά του (βλ. BAUER SPEZIALTIENFBAU GMBH και άλλος ν. DIVNOGORSK SHIPPING CO LTD
(2002)1Α ΑΑΔ 618 σελ. 625) ή όπου θα συγκεκριμενοποιηθούν υφιστάμενοι ισχυρισμοί που θα θέσουν τα δικόγραφα σε τάξη Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα
(1999)1 ΑΑΔ 44 ή όπου θα εισαχθούν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες υφιστάμενου ισχυρισμού (βλ. Alexandrou Rent a Car v. Δήμητρας Α. Νεάρχου
(1992)1 ΑΑΔ 111). Περαιτέρω και ειδικότερα το Δικαστήριο παραπέμπει και σε σχετικά πρόσφατη νομολογία όπου εν μέρει έχει αναφερθεί και πιο πάνω και πιο συγκεκριμένα: Στην υπόθεση KAYAT TRADING LIMITED - v - GENZYME CORPORATION Πολιτική Έφεση Αρ. 58/2012 , 4 Μαρτίου, 2013 αποφασίσθηκαν τα πιο κάτω: << Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι, όπως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Clive Preece: ΄΄ Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθν. Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.α. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κα
(2002)1(Α) ΑΑΔ 237. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα." Επίσης, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου: "Στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά.">> Στην υπόθεση D. J. KARAPATAKIS & SONS LTD - v - ΔΗΜΟΥ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 135/2011 ημερομηνίας 13/6/2013, αποφασίσθηκαν τα πιο κάτω: << Σειρά αποφάσεων διαμόρφωσε τις αρχές που διέπουν το θέμα τροποποίησης δικογράφων κάτω από τη Δ.25 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η τροποποίηση ή μη δικογράφου, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται με πρωταρχικό μέλημα, το συμφέρον της δικαιοσύνης. Οι παράγοντες που επενεργούν στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης είναι πολλοί, όπως πολλοί είναι και οι παράγοντες που θα μπορούσαν να επιδράσουν στον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το βέβαιο είναι ότι δεν μπορούν να καθοριστούν εξαντλητικά. Στην Παπαχρυσοστόμου ν. Κ. Γρηγοριάδης & Συνέταιροι, κ.α., Π.Ε. 79/09, ημερ. 4/5/12, αναφέρονται τ' ακόλουθα: «Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία, είναι ότι το θέμα, τροποποίησης δικογράφων, ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι ότι στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα ή ο αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή, ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφων, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου στο στάδιο αυτό, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την αντίδικη πλευρά.» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το κατ΄ ισχυρισμόν ατύχημα έλαβε χώρα στις 14/6/2007, το κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε στις 11/9/2009, η έκθεση απαίτησης στις 9/2/2010, η έκθεση υπεράσπισης στις 11/3/2010 και η απάντηση στην υπεράσπιση στις 19/3/
- Ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες στις 11/5/2010, στις 29/6/2010, 13/9/2010 και στις 4/10/2010 και στο μεσοδιάστημα καταχωρήθηκαν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων. Ακολούθως η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 4/3/2011, 5/10/2011,17/2/2012, 21/9/2012, 16/1/2013, στις 19/2/2013 εκδόθηκε εκ συμφώνου Διάταγμα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ακολούθως ορίστηκε για ακρόαση στις 13/9/2013, στις 12/12/2013, 12/3/2014, στις 4/4/2014 για οδηγίες για επίτευξη συμβιβασμού με συγκεκριμένα ποσά που αναγράφησησαν στο πρακτικό ημερομηνίας, ήτοι €24.000 πλέον €2.000 έξοδα, δεν επιτεύχθηκε συμβιβασμός και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 17/9/2014, 22/10/2014, 3/3/2015 και ακολούθως στις 11/9/
- Στις 11/9/2015, το παρόν Δικαστήριο επιλύφθηκε για πρώτη φορά της παρούσας αγωγής και έδωσε, ως ήταν πρώτιστο καθήκον του, άμεση προτεραιότητα στην έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, όπως και έγινε. Κατά την έναρξη της κυρίως εξέτασης του ενάγοντα και κατά την διαδικασία κατάθεσης της γραπτής του δήλωσης ως μέρος της κυρίως εξέτασης του δυνάμει του άρθρου 25 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9, προβλήθηκαν ενστάσεις από πλευράς υπεράσπισης και διαπιστώθηκε από τον ενάγοντα η ανάγκη τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης. Ζητήθηκε αναβολή η οποία εγκρίθηκε εν΄ όψει και της απουσίας ένστασης και ορίστηκε για συνέχιση στις 17/9/2015, καταχωρήθηκε η αίτηση στις 17/9/2015 και παρόλο που η δοθείσα ημερομηνία από το Πρωτοκολλητείο ήταν η 11/11/2015, εν τούτοις το Δικαστήριο επιλύφθηκε πάραυτα, η υπεράσπιση ζήτησε χρόνο για να τοποθετηθεί και εν΄ όψει και της απουσίας ένστασης, η αίτηση ορίστηκε για οδηγίες στις 21/9/2015, όπου στην εν λόγω ημερομηνία δόθησαν οδηγίες όπως η ένσταση καταχωρηθεί μέχρι τις 23/9/2015 και ορίστηκε για ακρόαση στις 25/9/2015 με οδηγίες όπως η ακρόαση της αίτησης διεξαχθεί με γραπτές δηλώσεις. Θα ήταν παράλειψη του Δικαστηρίου να μην εκφράσει την ευαρέσκεια του προς τους ευπαίδευτους συνηγόρους με την τήρηση των αυστηρών μεν, πλην όμως αναγκαίων χρονοδιαγραμμάτων, εν΄ όψει της παλαιότητας της υπόθεσης και του γεγονότος ότι η ακροαματική διαδικασία έχει ήδη αρχίσει, ως επίσης και για την πολύτιμη βοήθεια που παρείχαν στο Δικαστήριο με τις γραπτές τους αγορεύσεις, εξοικονομώντας από την μια πολύτιμο Δικαστικό χρόνο και από την άλλη παρέχοντας στο Δικαστήριο με τις εμπεριστατωμένες τους αγορεύσεις και την εύστοχη παραπομπή τους στην σχετική επί του θέματος Νομολογία πολύτιμη βοήθεια. Το Δικαστήριο, ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, αντλώντας καθοδήγηση και διαφώτιση από την πιο πάνω αναφερθείσα νομολογία, έχοντας υπόψη του το ιστορικό της παρούσας υπόθεσης ως έχει εκτεθεί πιο πάνω, κρίνει ότι υπάρχει καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης αναφορικά με την ισχυριζόμενη πτώση από ύψος όπως περιγράφεται στην αίτηση τροποποίησης. Όμως, με την αιτούμενη τροποποίηση, επιχειρείται να εισαχθεί ισχυρισμός περί πτώσης από μικρότερο ύψος από αυτό που δικογραφείται και συνεπώς δεν αλλάζει ουσιωδώς κάτι από την γραμμή του ενάγοντα. Οι ισχυρισμοί που εισάγονται με την αιτούμενη τροποποίηση και που αφορούν ένα τρίτο πρόσωπο, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτοί είναι λεπτομέρειες της γραμμής προώθησης της υπόθεσης του και εν΄ όψει του ότι στις λεπτομέρειες αμέλειας όπως δικογραφούνται με την αρχική έκθεση απαίτησης, γίνεται αναφορά για γνώση των εναγομένων ως προς τους κινδύνους και συνεπώς δεν μεταβάλλεται η γραμμή πλεύσης του ενάγοντα. Όσον αφορά την ισχυριζόμενη επιδείνωση κατάσταση της υγείας του και με τον λόγο ένστασης που έχει τεθεί περί ανυπαρξίας ιατρικού πιστοποιητικού, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό είναι θέμα απόδειξης κατά την ακροαματική διαδικασία και συνεπώς είναι πρόωρο να εξεταστεί αυτό το ζήτημα στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας. Η ακροαματική διαδικασία είναι σε πολύ αρχικό στάδιο, καθ΄ ότι βρίσκεται στο στάδιο όπου άρχισε η κυρίως εξέταση και συνεπώς το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν έχουν επηρεαστεί τα συμφέροντα των εναγομένων, διότι δεν έχουν προβεί σε αντεξέταση του ενάγοντα δια μέσου υποβληθείσων θέσεων και ούτε έχουν προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία έτσι ώστε να εκτροχιάζεται η γραμμή πλεύσης της υπεράσπισης τους. Βεβαίως οι εναγόμενοι δικαιούνται και θα αποζημιωθούν με την ανάλογη και απολύτως επιβεβλημένη διαταγή ως προς τα έξοδα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα ως η αίτηση. Το Διάταγμα να ζητηθεί και να καταβληθεί το σχετικό τέλος αυθημερόν. Τροποποιημένη έκθεση απαίτησης να καταχωρηθεί εντός δύο ημερών από την σύνταξη του Διατάγματος, τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός 4 ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης, τροποποιημένη απάντηση στην υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός δύο ημερών από την επίδοση της τροποποιημένης έκθεσης υπεράσπισης. Τα έξοδα της αίτησης, ως επίσης και αυτά που θα προκύψουν από την τροποποίηση, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα αιτητή, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο