Κωνσταντίνου Ανδρέου ν. Μάριου Ηλία, Αρ. Αγωγής: 2740/2013, 21/9/2015

Κωνσταντίνου Ανδρέου ν. Μάριου Ηλία, Αρ. Αγωγής: 2740/2013, 21/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A253 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2740/2013 ΜΕΤΑΞΥ: Κωνσταντίνου Ανδρέου Ενάγων και Μάριου Ηλία Εναγομένου ------------------ Ημερομηνία: 21 Σεπτεμβρίου, 2015 Εμφανίσεις: Ο Ενάγων εμφανίζεται αυτοπροσώπως Για τον Εναγόμενο: κ. Κουρίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Απαίτηση Ο Ενάγων, ο οποίος καταχώρισε και παρουσίασε αυτοπροσώπως την παρούσα αγωγή, διεκδικεί εναντίον του Εναγομένου, δικηγόρου στο επάγγελμα, αριθμό θεραπειών οι οποίες σχετίζονται με την προώθηση αγωγής, και στην εν τέλει απόρριψη της, για τροχαίο δυστύχημα που προκάλεσε το θάνατο του υιού της πεθεράς του Ενάγοντα. Η έκθεση απαίτησης είναι εκτενής οπότε θα περιοριστώ μόνο στο να αναφερθώ στην ουσία των ισχυρισμών που προβάλλονται, σε συσχετισμό πάντα, με τις θεραπείες που απαιτούνται. Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι ανέθεσε στις 13/9/2001 στον Εναγόμενο την καταχώριση αγωγής εναντίον του οδηγού που προκάλεσε το θάνατο του υιού της πεθεράς του στις 24/1/2000 σε τροχαίο δυστύχημα. Εναντίον του οδηγού εκκρεμούσε και ποινική υπόθεση στην οποία εν τέλει αθωώθηκε στις 17/6/

1. Η αγωγή απορρίφθηκε στις 24/3/2006 λόγω μη προώθησης της και αφού ο Εναγόμενος είχε αποσυρθεί από την εκπροσώπηση της πεθεράς του Ενάγοντα. Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι προσέγγισε τον Εναγόμενο για να καταχωριστεί η αγωγή και ότι συμφώνησε γραπτώς μαζί του ότι ο Εναγόμενος θα προχωρούσε σε ακρόαση της αγωγής. Στο εν λόγω έγγραφο ο Εναγόμενος πληροφορούσε τον Ενάγοντα ότι η πεθερά του σύμφωνα με το άρθρο 58 του Κεφ. 148 δεν δικαιούτο αποζημίωσης και ότι ο Ενάγων σε περίπτωση αποτυχίας της αγωγής ή μη καταβολής αποζημίωσης θα κατέβαλλε τα έξοδα της υπόθεσης. Η θέση του Ενάγοντα είναι ότι εξαπατήθηκε αφού ο Εναγόμενος δεν είχε ποτέ πρόθεση να προχωρήσει σε εκδίκαση της υπόθεσης. Κατά καιρούς ο Ενάγων πλήρωσε στον Εναγόμενο δικηγορικά έξοδα. Παραπονείται ότι δεν ενημερώθηκε για την απόρριψη της ποινικής υπόθεσης και ότι δεν ειδοποιήθηκε για την ημερομηνία ακρόασης της (πρόθεση του ήταν να δοθεί μαρτυρία από άτομο που δεν φαίνεται να είχε κλητευθεί ως μάρτυρας). Αποδίδει στον Εναγόμενο συμπαιγνία με την ασφαλιστική εταιρεία του κατηγορούμενου οδηγού. Ο Εναγόμενος αποσύρθηκε από την εκπροσώπηση της πεθεράς του Ενάγοντα στην αγωγή αφού μετά την απόρριψη της ποινικής υπόθεσης δεν πίστευε στην επιτυχία της αγωγής. Ο Ενάγων απαιτεί αριθμό θεραπειών εναντίον του Εναγομένου. Τις συνοψίζω:
2. €461 (Λ.Κ.270) δικηγορικά έξοδα λόγω ψευδών παραστάσεων ότι ο Εναγόμενος θα προχωρούσε σε εκδίκαση της αγωγής.
3. €177 (Λ.Κ.104) έξοδα δίκης ημερ. 8/3/2004 που δεν έγινε.
4. €171 (Λ.Κ.100) έξοδα που απέσπασε ο Εναγόμενος από τον Ενάγοντα για τη λήψη των πρακτικών της ποινικής υπόθεσης τα οποία δεν έλαβε ποτέ.
5. Λ.Κ.6000 για απώλεια ζωής (bereavement) του κουνιάδου του. Ο Ενάγων είναι σίγουρος ότι θα του έδινε τα χρήματα η πεθερά του.
6. Λ.Κ.500 (€355) έξοδα κηδείας στα οποία πάλι θα του έδινε η πεθερά του.
7. €7000 ως αποζημιώσεις για ηθική, ψυχική και σωματική βλάβη και οδύνη γιατί ο Εναγόμενος, δόλια, δεν ενημέρωσε τον Ενάγοντα πότε ήταν η ποινική δίκη του οδηγού.
8. €7000 ως αποζημιώσεις για υλικές, ηθικές, ψυχικές και σωματικές βλάβες και ζημιές που ο Εναγόμενος προκάλεσε στον Ενάγοντα με την συμπεριφορά του και/ή για παράβαση συμφωνίας.
9. Τόκο 8% επί του ποσού των €809 από την ημέρα απόσπασης του.
10. Τόκο 8% επί των υπολοίπων ποσών.
11. Έξοδα. Η Υπεράσπιση Ο Εναγόμενος με την υπεράσπιση του εγείρει προδικαστικά ότι, ο Ενάγων δεν αποκαλύπτει βάση αγωγής, ότι η απαίτησή του δεν παρουσιάζει ουσιαστικά γεγονότα και ότι ο Εναγόμενος κωλύεται λόγω καθυστέρησης (laches) να προωθεί την αγωγή. Ως προς την ουσία της υπόθεσης, ο Εναγόμενος δέχεται ότι ο Ενάγων τον επισκέφθηκε στο δικηγορικό του γραφείο στις 13/9/2001 και ότι του ανέθεσε υπόθεση τροχαίου δυστυχήματος, ημερομηνίας 24/1/
12. Ο Εναγόμενος αιτήθηκε στις 18/9/2001 αστυνομική έκθεση, ιατρικό πιστοποιητικό από το Γενικό Νοσοκομείο. Απέστειλε επίσης σχετική επιστολή στην ενδιαφερόμενη ασφαλιστική εταιρεία. Ουδέποτε, όμως, έλαβε για τα έξοδα του οποιαδήποτε προκαταβολή. Περί το τέλος του 2001, ο Εναγόμενος έλαβε την αστυνομική έκθεση και μελετώντας το περιεχόμενό της συμπέρανε, κατ' αρχήν, ότι υπήρχε μεγάλη πιθανότητα το θύμα του τροχαίου ατυχήματος να ευθυνόταν αποκλειστικά ή σε μεγάλο βαθμό για το δυστύχημα και να μην δικαιούταν σε αποζημίωση. Κάλεσε στο δικηγορικό του γραφείο τον Ενάγοντα και του εξήγησε την πιο πάνω θέση του. Με τις λεπτομέρειες που του έδωσε ο Ενάγων, η άποψη του Εναγομένου ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο, ότι δηλαδή οι πιθανότητες επιτυχίας ήταν μικρές. Στις 18/01/2002, λίγο προτού παρέλθει η περίοδος μέσα στην οποία μπορούσε ο Εναγόμενος να καταχωρίσει την αγωγή και μετά που ξεκάθαρα επεξήγησε στον Ενάγοντα την άποψή του, ο Ενάγων επέμενε να καταχωριστεί η αγωγή. Είχε έντονη πεποίθηση ότι θα ελάμβανε αποζημίωση. Σαν αποτέλεσμα αυτής της θέσης ήταν και η υπογραφή σχετικής δήλωσης από τον Ενάγοντα. Την ίδια μέρα έγινε και η πληρωμή του ποσού των €461,32 (Λ.Κ.270) από τον Ενάγοντα έναντι των εξόδων της αγωγής. Κατά ή περί τις 23/01/2002, ο Εναγόμενος καταχώρισε αγωγή με γενική οπισθογράφηση. H αγωγή επιδόθηκε στις 4/2/2002 και ο οδηγός καταχώρισε μέσω των δικηγόρων του σημείωμα εμφάνισης, στις 18/2/
13. Ο Εναγόμενος καταχώρισε έκθεση απαίτησης στις 28/5/
14. Με απόφασή του το Επαρχιακό Ποινικό Δικαστήριο Λεμεσού στις 17/6/2002 αθώωσε και απάλλαξε τον κατηγορούμενο - οδηγό από την κατηγορία της αμελούς οδήγησης, από το στάδιο «του εκ πρώτης όψεως». Αντίγραφο της απόφασης απέστειλαν οι δικηγόροι του οδηγού και ο Εναγόμενος ενημέρωσε τον Ενάγοντα για την εν λόγω εξέλιξη. Με επιστολή τους, ημερομηνίας 17/7/2003 οι δικηγόροι του οδηγού τελικά πληροφόρησαν τον Εναγόμενο, ότι λόγω της αθώωσης του οδηγού στην ποινική υπόθεση, αδυνατούσαν να προχωρήσουν σε προσφορά οποιουδήποτε ποσού για διευθέτηση της υπόθεσης. Μετά από αυτή την εξέλιξη, ο Εναγόμενος απέστειλε στον Ενάγοντα σχετική ενημερωτική επιστολή. Κατά ή περί την 25/9/2003, ο Εναγόμενος απέστειλε νέα επιστολή στους δικηγόρους του οδηγού προτείνοντας το ποσό των ΛΚ.3000 πλέον έξοδα για διευθέτηση της υπόθεσης, η οποία όμως και πάλιν απορρίφθηκε. Η αγωγή ορίστηκε, εν τέλει, για ακρόαση στις 25/1/
15. Την ημέρα εκείνη ο δικηγόρος του οδηγού πρότεινε στον Ενάγοντα να αποσύρει την υπόθεση χωρίς να επιβαρυνθεί με οποιαδήποτε έξοδα. Δεν προσέφερε όμως οποιοδήποτε ποσό ως αποζημίωση. Ο Ενάγων που ήταν παρών, όπως και κάθε φορά που η υπόθεση οριζόταν γι ακρόαση, ενημερώθηκε για την πιο πάνω πρόταση αλλά επέμενε να προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. O Εναγόμενος διαφώνησε με τον Ενάγοντα και εξέφρασε την πρόθεσή του να παραιτηθεί. Το Δικαστήριο ανέβαλε την υπόθεση στις 4/2/2005 για διαβουλεύσεις μεταξύ των δικηγόρων. Εκείνη την ημέρα ο Εναγόμενος ζήτησε άδεια να αποσυρθεί από δικηγόρος του Ενάγοντα, δηλώνοντας στο Δικαστήριο τη διαφωνία του με τον Ενάγοντα και αποχώρησε από την υπόθεση. Ο Εναγόμενος ετοίμασε κατάλογο εξόδων, ο Ενάγων όμως δεν ανταποκρίθηκε. Εν τέλει τα έξοδα ψηφίστηκαν στις 13/9/2005 από τον Πρωτοκολλητή και ανήλθαν στο ποσό των ΛΚ.1165.25 με τόκο 8% ετησίως από 13/9/2005 μέχρι εξόφλησης, πλέον Φ.Π.A επί του ποσού των ΛΚ.1015,
16. Ο Ενάγων πάλι δεν ανταποκρίθηκε, ακόμη και όταν έγινε εισήγηση να καταβληθεί μόνο το ποσό των Λ.Κ.
17. Ο Ενάγων από τον Ιανουάριο του 2005 δεν πέρασε ποτέ από το δικηγορικό γραφείο του Εναγομένου, για να παραλάβει το φάκελο της υπόθεσης. Επιπρόσθετα της αρχικής πληρωμής, ο Εναγόμενος εισέπραξε από τον Ενάγοντα στις 20/2/2004 το ποσό των ΛΚ.54 για τα ημερομίσθια κλήτευσης 2 μαρτύρων, του αστυνομικού που διερεύνησε το εν λόγω ατύχημα και του ιατρού του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού που εξέτασε το θύμα, μετά το ατύχημα. Επίσης, έναντι των εξόδων της αγωγής ο Εναγόμενος εισέπραξε το ποσό των ΛΚ.50 περιλαμβανομένου ΦΠΑ στις 9/3/
18. Περί τον Νοέμβριο 2004, ο Ενάγων ζήτησε από τον Εναγόμενο να λάβει τα πρακτικά της ποινικής υπόθεσης και του πλήρωσε, το ποσό των ΛΚ.
19. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι το ποσό ακριβώς που θα πλήρωνε για τα πρακτικά θα καθοριζόταν μετά την ετοιμασία τους και αυτό εξαρτάτο από τον όγκο τους. Ζητεί απόρριψη της αγωγής ως αβάσιμης. Δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε ανταπαίτηση. Η Μαρτυρία και τα επίδικα θέματα Κατέθεσαν μόνο δύο μάρτυρες, ο Ενάγων (ΜΕ1) και ο Εναγόμενος (ΜΥ1). Και οι δύο, κατά την κυρίως τους εξέταση, κατέθεσαν γραπτές δηλώσεις επαναλαμβάνοντας ο καθένας την εκδοχή του. Τα έγγραφα τεκμήρια που κατατέθηκαν ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκαν. Υπάρχει διαφορά στην ερμηνεία της «δήλωσης» ημερ. 18/2/2002, Τεκμ. 1(φωτοαντίγραφο) και 17 (πρωτότυπο) στην οποία θα αναφερθώ ακολούθως. Τα επίδικα θέματα είναι επομένως τα ακόλουθα:
20. Η φύση και η έκταση των υποχρεώσεων που ανέλαβε ο Εναγόμενος έναντι του Ενάγοντα σε σχέση με την καταχώριση της αγωγής και την παρακολούθηση της ποινικής δίωξης του εμπλεκόμενου οδηγού.
21. Κατά πόσο ο Εναγόμενος με την απόσυρσή του από την εκπροσώπηση της πεθεράς του Ενάγοντα στις 4/2/2005 παρέβη τις ανειλημμένες από αυτόν υποχρεώσεις προκαλώντας τις ζημιές (καταβληθέντα έξοδα, απώλεια ενδεχόμενης αποζημίωσης) που απαιτούνται από τον Ενάγοντα.
22. Κατά πόσο οι ενέργειες και παραλείψεις που καταλογίζει ο Ενάγων στον Εναγόμενο συνιστούν δόλο ή ψευδείς παραστάσεις που προκάλεσαν ζημιά στον Ενάγοντα ήτοι απόσπαση χρημάτων. Τα θέματα αυτά βέβαια θα εξεταστούν σε συνάρτηση και με την εγειρόμενη υπεράσπιση της καθυστέρησης (laches) και της μη ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος του Εναγομένου. Η μαρτυρία του Ενάγοντα (ΜΕ1) Ο Ενάγων κατέθεσε γραπτή δήλωση (Τεκμήριο Α) με την οποία ουσιαστικά επανέλαβε τις προβαλλόμενες στην έκθεση απαίτηση του θέσεις. Δεν κρίνω σκόπιμο να τις επαναλάβω. Ως Τεκμήριο 1 κατέθεσε φωτοαντίγραφο της «δήλωσης» ημερ. 18/2/2002, με την οποία ο Ενάγων ανέλαβε την καταβολή των εξόδων αγωγής εναντίον του οδηγού σε περίπτωση αποτυχίας της αγωγής. Το πρωτότυπο κατατέθηκε ακολούθως από τον Εναγόμενο (ΜΥ1) ως Τεκμήριο
23. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το κείμενο του Τεκμηρίου 1 (Τεκμήριο 17) : «Δήλωση Εγώ που υπογράφω πιο κάτω Κώστας Ανδρέου από τη Μέσα Γειτονιά δηλώνω, ότι ο κ. Μάριος Ηλία Δικηγόρος από τη Λεμεσό, μου έχει εξηγήσει ότι με βάση το Νόμο Περί Αστικών Αδικημάτων άρθρο 58 (Κεφ. 148) ο αποβιώσας κουνιάδος μ. Μάριος Θρασυβούλου δεν δικαιούται αποζημιώσεις λόγω απώλειας της ζωής του. Του δίδω όμως οδηγίες να προχωρήσει σε καταχώρησην αγωγής εναντίον του οδηγού του οχήματος που τον κτύπησε και θανάτωσε στις 24.01.00 εκ μέρους της μητέρας αυτού Θεοδώρας Θρασυβούλου και αναλαμβάνω να πληρώσω τα έξοδα του σε περίπτωση που δεν τα πληρώσει ο Εναγόμενος ή η ασφάλειά του οποιεσδήποτε αποζημιώσεις ή έξοδα για το θάνατο του μ. Μάριου Θρασυβούλου. 18 Ιανουαρίου 2002 Ο ΔΗΛΩΝ» Κατέθεσε επίσης τα ακόλουθα έγγραφα ως Τεκμήρια για προώθηση των ισχυρισμών του: - Τεκμήριο 2: Τιμολόγιο ημερ. 18/1/2002, αρ. 1870, εκδοθέν από το Γραφείο του Εναγομένου προς τον Ενάγοντα για το ποσό των Λ.Κ. 270 (έναντι αμοιβής και εξόδων καταχώρισης αγωγής). - Τεκμήριο 3: Αντίγραφο Γενικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος που καταχωρίστηκε εναντίον του Οδηγού. Δεν φέρει αριθμό αγωγής ή ημερομηνία καταχώρισης. - Τεκμήριο 4: Αντίγραφο της αστυνομικής έκθεσης 31/10/
24. - Τεκμήριο 5: Αντίγραφο του σχεδίου που ετοίμασε η Αστυνομία αναφορικά με το δυστύχημα. - Τεκμήριο 6.1: Αντίγραφο καταλόγου εξόδων που ετοίμασε ο Εναγόμενος ημερομηνίας 25/1/
25. - Τεκμήριο 6.2: Αντίγραφο καταλόγου εξόδων προς ψήφιση που ετοίμασε ο Εναγόμενος ημερομηνίας 5/7/
26. - Τεκμήριο 7: Αντίγραφο επιστολής του Εναγομένου προς τον Ενάγοντα ημερομηνίας 25/7/2003 για τον ορισμό της υπόθεσης στις 15/9/2003 για οδηγίες. - Τεκμήριο 8: Τιμολόγιο ημερ. 20/2/2004, αρ. 2564, εκδοθέν από το Γραφείο του Εναγομένου προς τον Ενάγοντα για το ποσό των Λ.Κ. 54 (έξοδα κλήτευσης δύο μαρτύρων). - Τεκμήριο 9: Τιμολόγιο ημερ. 9/3/2004, αρ. 2583 εκδοθέν από το Γραφείο του Εναγομένου προς τον Ενάγοντα για το ποσό των Λ.Κ. 50 (έναντι εξόδων). - Τεκμήριο 10: Απόδειξη ημερ. 19/11/2004, εκδοθείσα από το Γραφείο του Εναγομένου προς τον Ενάγοντα για το ποσό των Λ.Κ. 100 (για τη λήψη πρακτικών από το Δικαστήριο). Αντεξεταζόμενος ο Ενάγων ανέφερε ότι ο λόγος που δεν καταχώρισε αγωγή από το 2006 ήταν γιατί ανέμενε αγωγή από τον Εναγόμενο ώστε να κάνει ανταπαίτηση. Προώθησε εν τω μεταξύ μέτρα στο Πειθαρχικό Συμβούλιο που απορρίφθηκαν. Ισχυρίστηκε επίσης ότι αν και η υπόθεση ήταν της πεθεράς του, ο Εναγόμενος ξεγέλασε και τους δύο, αφού ο ίδιος κατέβαλε τα έξοδα. Συνέχισε μάλιστα ο Εναγόμενος να τον χρεώνει μετά που η ασφαλιστική εταιρεία τον ειδοποίησε ότι δεν ήταν διατεθειμένη να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό ως αποζημίωση. Τον χρέωσε Λ.Κ. 100 για πρακτικά για τα οποία ο Πρωτοκολλητής χρέωσε Λ.Κ.
27. Ο Εναγόμενος τον ξεγέλασε και κράτησε και τις Λ.Κ.
28. Ανέφερε επίσης ότι το Τεκμήριο 1 καταρτίστηκε από τον Εναγόμενο με σκοπό την εξαπάτηση του αφού ο Εναγόμενος δεν προτίθετο ποτέ να εκδικάσει την υπόθεση. Επέμεινε πως αντίγραφο της αστυνομικής έκθεσης είδε για πρώτη φορά μετά την απόσυρση του Εναγομένου από την εκπροσώπηση της πεθεράς του. Αρνήθηκε ότι υπέγραψε το Τεκμήριο 1 (και 17) αφού προηγουμένως του δόθηκε και εξηγήθηκε η αστυνομική έκθεση. Αν γνώριζε το περιεχόμενο της θα εντόπιζε τις παραλείψεις και θα απέτρεπε την αθώωση του οδηγού. Στην έκθεση δεν γινόταν αναφορά σε ουσιώδη μάρτυρα, αυτόν που βρήκε το θύμα. Παρέστη στην ψήφιση των εξόδων συνοδεύοντας την πεθερά του. Δεν του δόθηκε δικαίωμα όμως να μετέχει στη διαδικασία ψήφισης. Δεν εφεσίβαλε την απόφαση. Επέμεινε ότι ο Εναγόμενος εξαγοράστηκε από την ασφαλιστική εταιρεία του οδηγού. Ο Εναγόμενος, όπως ανέφερε, προσποιήθηκε μάλιστα ότι θα μάθαινε από την εν λόγω εταιρεία πότε θα γινόταν η ποινική δίκη. Προσπάθησε να λάβει το φάκελο της υπόθεσης όμως του ζητήθηκαν τα έξοδα. Διευκρίνισε ότι έδωσε οδηγίες για τη λήψη των πρακτικών της ποινικής υπόθεσης μετά που έμαθε για την αθώωση του οδηγού. Η μαρτυρία του Εναγομένου (ΜΥ1) Ο Εναγόμενος κατέθεσε γραπτή δήλωση (Τεκμήριο Β) με την οποία επανέλαβε την εκδοχή που προέβαλε στην Υπεράσπιση του. Δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω. Κατέθεσε τα ακόλουθα έγγραφα ως Τεκμήρια για προώθηση των ισχυρισμών του: - Τεκμήριο 11: Αντίγραφο της Απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, Ποιν. Υπόθεση 20283/00 ημερ. 17/6/
29. - Τεκμήριο 12: Αντίγραφο επιστολής των δικηγόρων του οδηγού προς τον Εναγόμενο ημερομηνίας 17/7/2003 με την οποία τον ενημερώνουν για την κατάληξη της ποινικής υπόθεσης και ότι δεν προτίθενται να διευθετήσουν την αγωγή. - Τεκμήριο 13: το πιστοποιητικό ψήφισης των εξόδων της αγωγής. Το ποσό των εξόδων ψηφίστηκε στις Λ.Κ. 1165,25 πλέον 8% τόκος από 13/9/2005 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των Λ.Κ.
30. - Τεκμήριο 14: Ανυπόγραφη δήλωση παράδοσης του φακέλου της αγωγής στον Ενάγοντα ημερ. 20/3/
31. Όπως ανέφερε ο Εναγόμενος, η δήλωση ετοιμάστηκε μετά που επικοινώνησε τηλεφωνικώς μαζί του κάποιος συγγενής της πεθεράς του Ενάγοντα, επ' ονόματι Νίκος Θρασυβούλου, ο οποίος προσφέρθηκε να δώσει Λ.Κ. 600 ώστε να τους δοθεί ο φάκελος. Θα του υπογραφόταν το έγγραφο εφόσον του καταβαλλόταν το ποσό αυτό. - Τεκμήριο 15: Επιστολή του Πειθαρχικού Συμβουλίου των Δικηγόρων ημερ. 2/12/2011 στην οποία αναφερόταν ότι δεν δικαιολογείται πειθαρχική δίωξη εναντίον του Εναγομένου. - Τεκμήριο 16: Επιστολή του Εναγομένου προς τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερ. 23/11/2004 με την οποία ζητεί την ετοιμασία των πρακτικών της ποινικής υπόθεσης. - Τεκμήριο 18: Επιστολή του Ενάγοντα προς τους δικηγόρους του οδηγού ημερ. 25/9/2003 για διευθέτηση με την καταβολή του ποσού των Λ.Κ. 3000 και των εξόδων για διευθέτηση. Προφορικά πρόσθεσε ότι ο Εναγόμενος ήρθε στο γραφείο του στις 13/9/
32. Σε 4 -4 ½ θα παραγραφόταν η αξίωση. Περί τα τέλη του 2001 κάλεσε πάλι τον Ενάγοντα στο γραφείο του οπότε και του εξήγησε ότι ενδεχόμενη αγωγή είχε πολύ μικρές πιθανότητες επιτυχίας. Η υπογραφή του Τεκμηρίου 17 (Τεκμήριο 1) έγινε για να εξασφαλιστεί έναντι του Ενάγοντα. Το Τεκμήριο 17 δεν επέβαλλε υποχρέωση πλήρους εκδίκασης της υπόθεσης. Ο λόγος που του ζήτησε Λ.Κ. 100 για τα πρακτικά ήταν γιατί δεν γνώριζε ακριβώς τον όγκο τους. Το ποσό τελικά κρατήθηκε έναντι των εξόδων της υπόθεσης. Ουδέποτε του ζητήθηκε η παρακολούθηση της ποινικής διαδικασίας ούτε μπορούσε να προβεί σε οποιεσδήποτε ενέργειες σε σχέση με αυτή. Εν πάση περιπτώσει ο Ενάγων ενημερώθηκε άμεσα για το αποτέλεσμα της ποινικής διαδικασίας τον Ιούνιο του
33. Ο Ενάγων δεν μερίμνησε ποτέ να παραλάβει το φάκελο της υπόθεσης παρά το γεγονός ότι ο Εναγόμενος δεχόταν να λάβει μειωμένα έξοδα. Κατά την αντεξέταση επέμεινε ότι ο λόγος απόσυρσης του ήταν η διαφωνία του στο χειρισμό της υπόθεσης με τον Ενάγοντα. Στις 19/1/2005 ο δικηγόρος του οδηγού (της ασφάλειας) προέβη σε πρόταση για απόσυρση της υπόθεσης άνευ εξόδων. Ο Ενάγων αρνήθηκε την πρόταση. Αρνήθηκε ότι η υπόθεση αναβλήθηκε λόγω απουσίας του Αστυφύλακα
34. Ο εν λόγω μάρτυρας είχε κλητευθεί έγκαιρα και θα εκδιδόταν ένταλμα σύλληψης του. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 19 αντίγραφο της μαρτυρικής κλήσης ημερ. 12/11/2004 του εν λόγω μάρτυρα. Τόνισε ότι ο λόγος που δεν παραιτήθηκε ενωρίτερα - όταν δηλαδή έμαθε για την αθώωση του οδηγού - ήταν γιατί συνεχίζονταν οι διαβουλεύσεις. Αρνήθηκε οποιαδήποτε συνδιαλλαγή με την ασφαλιστική εταιρεία του οδηγού. Ο λόγος που χειρίστηκε την αγωγή δεν ήταν το οικονομικό όφελος. Από την άλλη δεν είχε σκοπό ούτε υποχρέωση ποτέ να χρηματοδοτήσει την υπόθεση. Ήταν επίσης η θέση του ότι ο Ενάγων επιδιώκει την είσπραξη χρημάτων γιατί έχει ανάγκη από χρήματα. Κατά την αντεξέταση κατατέθηκαν επίσης τα ακόλουθα Τεκμήρια: - Τεκμήριο 20: Αντίγραφο επιστολής ημερ. 22/11/2001 του Υπουργείου Υγείας (Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού) προς τον Εναγόμενο με την οποία τον ενημέρωναν ότι έπρεπε να καταβληθεί το ποσό των Λ.Κ. 25 για την έκδοση ιατρικού πιστοποιητικού /έκθεσης του αποβιώσαντα. - Τεκμήριο 21: Αντίγραφο της Μεταθανάτιας ιατροδικαστικής εξέτασης (ημερ. Νεκροψίας 25/1/2000). Αξιολόγηση Αξιολόγηση του Ενάγοντα (ΜΕ1) Ο Ενάγων (ΜΕ1) παρέθεσε εκτενώς τις θέσεις του στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του όμως εμφανώς στηριζόταν σε συμπεράσματα και εικασίες που είχε διαμορφώσει με την παρέλευση του χρόνου σε σχέση με ενέργειες ή κατά τον ίδιο, παραλείψεις, του Εναγομένου. Δεν υποστηρίζονταν από συγκεκριμένα γεγονότα ή συγκεκριμένες πράξεις ή παραλείψεις του Εναγομένου. Προφανώς η απογοήτευση του για την κατάληξη της υπόθεσης του κουνιάδου του τον εξώθησε στο να προβεί σε εικασίες ή συμπεράσματα για διαπλοκή και σε συναλλαγές οι οποίες, με όλο το σεβασμό, αποτελούν προσωπικές του πεποιθήσεις. Προσέδωσε μεγάλη βαρύτητα στη μη παρακολούθηση της ποινικής υπόθεσης από τον Εναγόμενο. Ήταν καίριας σημασίας γι' αυτόν. Παρά ταύτα μετά που έμαθε για την κατάληξη της υπόθεσης προχώρησε και έδωσε οδηγίες στον Εναγόμενο για τη λήψη των πρακτικών της υπόθεσης. Η φυσική όμως αντίδραση θα ήταν η άμεση αποδέσμευση του Εναγομένου και όχι να του δώσει οδηγίες για περαιτέρω μέτρα. Περαιτέρω, με προβλημάτισε η αποδοχή από πλευράς του των όσων αναφέρονται στο Τεκμήριο 17 (και 1), χωρίς να εξηγεί επαρκώς γιατί υπέγραψε τέτοιο έγγραφο, αφού πίστευε ότι η υπόθεση είχε δυνατότητα να κερδηθεί και να αποδοθούν αποζημιώσεις. Η αποδοχή της «δήλωσης» τείνει μάλλον να καταδείξει ότι ο Εναγόμενος όντως ενημέρωσε τον Ενάγοντα για το περιεχόμενο της αστυνομικής έκθεσης και για τις αδυναμίες της υπόθεσης. Με βάση τα ενώπιον μου δεδομένα και την όλη συμπεριφορά του μάρτυρα κρίνω την μαρτυρία του αναξιόπιστη. Αξιολόγηση του Εναγομένου (ΜΥ1) Ο Εναγόμενος γενικά μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ήταν σταθερός στις θέσεις του και εξήγησε με σαφήνεια τις ενέργειες στις οποίες προέβη, τις συμβουλές που έδωσε στον Ενάγοντα και τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε την υπόθεση. Χωρίς καμία αμφιβολία δέχομαι τον μάρτυρα αυτό ως αξιόπιστο και δέχομαι την εκδοχή του ως προς τα γεγονότα. Ο μόνος ισχυρισμός που δεν δέχομαι είναι ότι παρατηρήθηκε υπέρμετρη καθυστέρηση στην προώθηση των απαιτήσεων του Ενάγοντα. Ο Ενάγων μέχρι και το 2011 προωθούσε μέτρα στο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Μπορεί να μην καταχώρισε αγωγή σε σύντομο χρόνο όμως δεν ήταν αδρανής. Δεν τίθεται θέμα κωλύματος λόγω καθυστέρησης (laches). Ευρήματα Ο Ενάγων επισκέφθηκε τον Εναγόμενο στο δικηγορικό του γραφείο στις 13/9/2001 και ότι του ανέθεσε υπόθεση τροχαίου ατυχήματος, ημερομηνίας 24/1/
35. Ο Εναγόμενος αιτήθηκε στις 18/9/2001 αστυνομική έκθεση, ιατρικό πιστοποιητικό από το Γενικό Νοσοκομείο. Απέστειλε επίσης σχετική επιστολή στην ενδιαφερόμενη ασφαλιστική εταιρεία. Περί το τέλος του 2001, ο Εναγόμενος έλαβε την αστυνομική έκθεση. Κάλεσε στο δικηγορικό του γραφείο τον Ενάγοντα και του εξήγησε ότι ενδεχομένως η πεθερά του να μην δικαιούτο υπό τις περιστάσεις σε αποζημίωση. Ο Ενάγων επέμενε να καταχωριστεί η αγωγή οπότε ετοιμάστηκε και υπογράφτηκε στις 18/01/2002 η δήλωση Τεκμήριο
36. Την ίδια μέρα ο Ενάγων κατέβαλε στον Εναγόμενο το ποσό των €461,32 (Λ.Κ.270) έναντι των εξόδων της αγωγής. Στις 23/01/2002, ο Εναγόμενος καταχώρισε αγωγή με γενική οπισθογράφηση. H αγωγή επιδόθηκε στις 4/2/2002 και ο οδηγός καταχώρισε μέσω των δικηγόρων του σημείωμα εμφάνισης, στις 18/2/
37. Ο Εναγόμενος καταχώρισε έκθεση απαίτησης στις 28/5/
38. Με απόφασή του το Επαρχιακό Ποινικό Δικαστήριο Λεμεσού στις 17/6/2002 αθώωσε και απάλλαξε τον κατηγορούμενο - οδηγό από την κατηγορία της αμελούς οδήγησης. Με επιστολή τους, ημερομηνίας 17/7/2003 οι δικηγόροι του οδηγού πληροφόρησαν τον Εναγόμενο, ότι λόγω της αθώωσης του οδηγού στην ποινική υπόθεση, αδυνατούσαν να προχωρήσουν σε προσφορά οποιουδήποτε ποσού για διευθέτηση της υπόθεσης. Μετά από αυτή την εξέλιξη, ο Εναγόμενος ενημέρωσε προφορικά τον Ενάγοντα για τη θέση τους. Απέστειλε επίσης στις 25/9/2003 νέα επιστολή στους δικηγόρους του οδηγού προτείνοντας το ποσό των ΛΚ.3000 πλέον έξοδα για διευθέτηση της υπόθεσης. Η πρόταση απορρίφθηκε. Τον Νοέμβριο 2004, ο Ενάγων ζήτησε από τον Εναγόμενο να λάβει τα πρακτικά της ποινικής υπόθεσης και εισέπραξε από τον Ενάγοντα το ποσό των ΛΚ.
39. Το ποσό κρατήθηκε τελικά έναντι των εξόδων. Η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 25/1/
40. Την ημέρα εκείνη ο δικηγόρος του οδηγού πρότεινε στον Ενάγοντα να αποσύρει την υπόθεση χωρίς να επιβαρυνθεί με οποιαδήποτε έξοδα. Δεν προσέφερε όμως οποιοδήποτε ποσό αποζημίωσης. Ο Ενάγων που ήταν παρών ενημερώθηκε για την πιο πάνω πρόταση αλλά επέμενε να προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. O Εναγόμενος διαφώνησε με τον Ενάγοντα και εξέφρασε την πρόθεσή του να παραιτηθεί. Στις 4/2/2005 ο Εναγόμενος ζήτησε άδεια να αποσυρθεί από δικηγόρος του Ενάγοντα, δηλώνοντας στο Δικαστήριο την διαφωνία του με τον Ενάγοντα και αποχώρησε από την υπόθεση. Ο Εναγόμενος ετοίμασε κατάλογο εξόδων, ο Εναγόμενος όμως δεν ανταποκρίθηκε. Εν τέλει τα έξοδα ψηφίστηκαν στις 13/9/2005 από τον Πρωτοκολλητή και ανήλθαν στο ποσό των Λ.Κ. 1165,25 πλέον 8% τόκο από 13/9/2005 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. επί του ποσού των Λ.Κ.
41. Ο Ενάγων ή η πεθερά του δεν μερίμνησαν για να παραλάβουν το φάκελο της υπόθεσης. Επιπρόσθετα της αρχικής πληρωμής, ο Εναγόμενος εισέπραξε από τον Ενάγοντα στις 20/2/2004 το ποσό των ΛΚ.54 για τα ημερομίσθια κλήτευσης 2 μαρτύρων, και το ποσό των ΛΚ.50 περιλαμβανομένου ΦΠΑ στις 9/3/
42. Ο Εναγόμενος προώθησε παράπονο για πειθαρχική δίωξη του Εναγομένου. Το Πειθαρχικό Συμβούλιο των Δικηγόρων με επιστολή ημερ. 2/12/2011 ενημέρωσε τον Ενάγοντα ότι δεν δικαιολογείται πειθαρχική δίωξη εναντίον του Εναγομένου. Ενόψει και της απόρριψης της μαρτυρίας του Ενάγοντα, οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα ότι ο Εναγόμενος ανέλαβε την παρακολούθηση της εξέλιξης της ποινικής υπόθεσης ή ότι προέβη σε οποιαδήποτε ψευδή παράσταση ή συνδιαλλαγή με την ασφαλιστική εταιρεία του οδηγού παραμένουν μετέωροι και δεν έχουν αποδειχθεί. Πέραν τούτου από τα γεγονότα της υπόθεσης δεν προκύπτει σε καμία περίπτωση ότι ο Ενάγων θα ελάμβανε ή θα εδικαιούτο στις θεραπείες που απαιτεί, Λ.Κ.6000 για απώλεια ζωής (bereavement) του κουνιάδου του και ότι θα του έδινε τα χρήματα η πεθερά του, Λ.Κ.500 (€355) έξοδα κηδείας στα οποία πάλι θα του έδινε η πεθερά του και €7000 ως αποζημιώσεις για ηθική, ψυχική και σωματική βλάβη και οδύνη γιατί ο Εναγόμενος, δόλια, δεν ενημέρωσε τον Ενάγοντα πότε ήταν η ποινική δίκη του οδηγού (Αιτητικά 2, 3 και 4 της έκθεσης απαίτησης). Παραμένει προς εξέταση μόνο κατά πόσο ο Εναγόμενος με την απόσυρσή του από την εκπροσώπηση της πεθεράς του Ενάγοντα στις 4/2/2005 παρέβη τις ανειλημμένες από αυτόν υποχρεώσεις προκαλώντας τις ζημιές (καταβληθέντα έξοδα, αποζημιώσεις για ηθικές βλάβες - παρ. 18