Italia Maritima S.p.A., εμπορευόμενη και ως EVERGREEN LINE κ.α. ν. C & A Agricultural Products Ltd, Αγωγή Ναυτοδικείου αρ.: 2/10, 29/9/2015

Italia Maritima S.p.A., εμπορευόμενη και ως EVERGREEN LINE κ.α. ν. C & A Agricultural Products Ltd, Αγωγή Ναυτοδικείου αρ.: 2/10, 29/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A263 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Θ. Θωμά, Α.Ε.Δ. Αγωγή Ναυτοδικείου αρ.: 2/10 Αίτηση ημερ.: 23/6/15 Μεταξύ: 1. Italia Maritima S.p.A., εμπορευόμενη και ως EVERGREEN LINE, από Ιταλία 2. UMA Marine Agencies Ltd, από Λεμεσό Εναγουσών και C & A Agricultural Products Ltd, από Παραλίμνι, Αμμόχωστος Εναγόμενης -------------------------------------------------- 29/9/2015 Για τις Ενάγουσες/Αιτήτριες: κα Χρίστου για Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. (Η κα Κ. Στιβαρού για ν' ακούσει απόφαση) Για την Εναγόμενη/Καθ' ης η Αίτηση: κ. Γ. Πιττάτζης (Ο κ. Α. Προδρόμου για ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα 1, στο δικόγραφο της αναφοράς των Εναγουσών, περιγράφεται ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα την Ιταλία και ασχολείται, μεταξύ άλλων, με μεταφορά αγαθών διά θαλάσσης και γενικά όλο το φάσμα της εμπορικής ναυτιλίας. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν συμβεβλημένη με την Ενάγουσα 2, εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη στην Κύπρο, με σύμβαση αντιπροσωπείας. Βάσει των όρων της σύμβασης αντιπροσωπείας, η Ενάγουσα 2 είναι υπεύθυνη για την είσπραξη από τους χρεώστες της Ενάγουσας 1 όλων των ποσών που οφείλονται σ' αυτήν. Σύμφωνα με ισχυρισμό της αναφοράς των Εναγουσών, κατά το μήνα Ιούνιο του 2009, η Εναγόμενη συμβλήθηκε σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες, με την Ενάγουσα 1, μέσω της Ενάγουσας 2, για μεταφορά διά θαλάσσης, από το λιμάνι της Λεμεσού στο λιμάνι Thames Port, του Ηνωμένου Βασιλείου, εμπορευματοκιβωτίου με φρέσκιες πατάτες, οι οποίες θα παραδίδονταν σε κάποιο Holland Bazzar. Αποτέλεσε κοινό τόπο ότι το πρόσωπο στο Ην. Βασίλειο, προς το οποίο είχε αποσταλεί το φορτίο, το οποίο κατονομάζεται ως ο παραλήπτης του, αρνήθηκε τελικά να το παραλάβει. Η κάθε πλευρά επιρρίπτει την ευθύνη στην άλλη για την άρνηση παραλαβής του. Οι Ενάγουσες αξιώνουν εναντίον της Εναγόμενης διάφορα ποσά, όπως τα ναύλα για τη μεταφορά των ως άνω εμπορευματοκιβωτίων, τα έξοδα εκφόρτωσης τα οποία υπέστησαν, συνεπεία της άρνησης του παραλήπτη του φορτίου να το παραλάβει, καθώς και προσυμφωνημένες αποζημιώσεις (demurrages). Στο δικόγραφο της αναφοράς των Εναγουσών προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι Ενάγουσες προσπάθησαν να μετριάσουν τη ζημιά τους, με πώληση των πατατών σε δημόσιο πλειστηριασμό, από τον αντιπρόσωπο της Ενάγουσας 1 στο Ην. Βασίλειο, αλλά η πώληση τους δεν κατέστη δυνατή, επειδή τα εμπορεύματα είχαν ήδη χαλάσει και/ή καταστεί ουσιωδώς ακατάλληλα προς αγορά και/ή βρώση. Η Εναγόμενη στο δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της αξιώνει ανταπαιτητικά, εναντίον των Εναγουσών, το εισόδημα το οποίο απώλεσε συνεπεία της άρνησης του παραλήπτη του φορτίου να το παραλάβει και της, κατ' αυτό τον τρόπο, ματαίωσης της πώλησης τους. Προβάλλει επίσης τον ισχυρισμό ότι οι Ενάγουσες είχαν υποχρέωση να διατηρήσουν και να συντηρήσουν το φορτίο, καθότι οι πατάτες έχουν βιωσιμότητα πέραν των έξι μηνών, όταν συντηρούνται σωστά, επιπλέον δε ισχυρίζεται ότι είχαν υποχρέωση να το διαθέσουν με το μεγαλύτερο δυνατό εισόδημα ή να το επιστρέψουν στην Εναγόμενη ή/και να πάρουν οδηγίες από την Εναγόμενη, για διάθεση του. Από λάθος όμως ή/και αμέλεια των Εναγουσών, καταστράφηκαν οι πατάτες. Ας σημειωθεί ότι στο δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης δεν παρατίθενται λεπτομέρειες της αμέλειας των Εναγουσών. Εν όψει του ισχυρισμού των Εναγουσών ότι το φορτίο των πατατών είχε καταστεί ουσιωδώς ακατάλληλο προς κατανάλωση, κατά την ακρόαση της υπόθεσης παρουσιάστηκε διιστάμενη μαρτυρία από τις εκατέρωθεν πλευρές, για το χρόνο που οι πατάτες μπορούν να διατηρηθούν, ώστε να μπορούν να καταναλωθούν. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Υπεράσπισης, οι Ενάγουσες καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση, με την οποία εξαιτούνται την ακόλουθη θεραπεία: «Α. Άδεια του Δικαστηρίου για προσκόμιση αντικρουστικής και/ή απαντητικής μαρτυρίας από τις Ενάγουσες - Αιτήτριες, σε ότι αφορά τους ισχυρισμούς και/ή τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε από τους μάρτυρες της Εναγόμενης, κ. Χριστάκη Βαρνάβα και κ. Μιχάλη Βενιζέλου, περί της ισχυριζόμενης ελαττωματικής λειτουργίας και/ή αποσύνδεσης του εμπορευματοκιβωτίου από την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.» Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ηρακλή Οικονομίδη, διευθυντή στο τμήμα Marketing της Εναγόμενης 2. Όπως αναφέρει στην ένορκη δήλωση του, είχε την ευκαιρία να μελετήσει τη μαρτυρία των Μ.Υ.2 και Μ.Υ.3, η οποία αναφέρεται σε ισχυρισμούς περί ελαττωματικότητας του εμπορευματοκιβωτίου ή/και αποσύνδεσης του από το ηλεκτρικό ρεύμα. Όπως συμβουλεύεται από τη δικηγόρο των Εναγουσών, η μαρτυρία αυτή δόθηκε για να προωθηθεί η θέση ότι, δήθεν το φορτίο των πατατών καταστράφηκε από υπαιτιότητα των Εναγουσών. Όπως επίσης συμβουλεύεται, το ζήτημα αυτό δεν ηγέρθη από την Εναγόμενη, ούτε δικογραφήθηκε. Οι Ενάγουσες κατελήφθησαν εξ απήνης, γι' αυτό θα πρέπει να τους δοθεί η ευκαιρία να παρουσιάσουν απαντητική μαρτυρία. Η Εναγόμενη εναντιώθηκε στην αίτηση. Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης της, προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «(α) Η Αίτηση έγινε εκπρόθεσμα από τη διαταγή ή και οδηγίες του Δικαστηρίου. (β) Είναι παντελώς αβάσιμη.» Η ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του δικηγόρου, Θεόδωρου Τρίγκη. Στην ένορκη δήλωση του απορρίπτει τους ισχυρισμούς της ενόρκου δηλώσεως του Ηρακλή Οικονομίδη, η οποία υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.33 θ.7(
2. ii)(
3. b)και (c), στη Δ.48 θ.1-4 και στις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Δ.33, Θ.7(ii), (β) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να δέχεται, κατ' εξαίρεση, αντικρουστική μαρτυρία (rebutting evidence) από διάδικο που έχει κλείσει την υπόθεση του. Στην υπόθεση Στεφανία Αττεσλή κ.ά. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολ. Εφέσεις 231/09 και 47/10, ημερομηνίας 25/10/2013, επαναδιατυπώθηκαν οι αρχές στη βάση των οποίων το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την παρουσίαση αντικρουστικής μαρτυρίας. Συγκεκριμένα, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σε κάποιες υποθέσεις και στα πλαίσια της ακροαματικής τους διαδικασίας, δεν είναι πάντοτε δυνατόν να προβλεφθεί το κάθε στοιχείο μαρτυρίας, ακριβώς διότι, σε αρκετές περιπτώσεις, η ίδια η φύση των διαδικαστικών διαδικασιών ακολουθεί πορεία που είναι δυνατόν να οδηγήσει σε ανατροπές και εκπλήξεις, με αποτέλεσμα, προκειμένου να διαφυλαχθεί το συμφέρον της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο να δίνει άδεια για παρουσίαση μαρτυρίας εκ μέρους του διαδίκου, ο οποίος βρέθηκε προ εκπλήξεως. Υπό το πρίσμα αυτό, και προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή αδικία, τα Δικαστήρια έχουν την ευχέρεια να αποδέχονται μαρτυρία σε αντίκρουση μαρτυρίας που έχει ήδη δοθεί. Επισκόπηση της σχετικής νομολογίας καταδεικνύει ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου διέπεται από τις ακόλουθες αρχές: Η απαντητική μαρτυρία πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούει την υπόθεση της αντίδικης πλευράς και δεν πρέπει απλώς να επιβεβαιώνει την υπόθεση του διαδίκου που την παρουσιάζει. Με την άδεια του Δικαστηρίου μπορεί να δοθεί αντικρουστική μαρτυρία από Ενάγοντα σε απάντηση της μαρτυρίας Εναγόμενου προς υποστήριξη επίδικου θέματος, η απόδειξη του οποίου βάρυνε τον ίδιο. Η διακριτική ευχέρεια μπορεί ακόμη να ασκηθεί υπέρ του Ενάγοντα, όπου η φύση της υπεράσπισης έχει αποκαλυφθεί κατά την αντεξέταση των δικών του μαρτύρων. Γενικά, αντικρουστική μαρτυρία είναι επιτρεπτή προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή αδικία, όπου ο διάδικος που την προσφέρει έχει παραπλανηθεί ή έχει καταληφθεί εξ απροόπτου (Andreas Tsiartas and others v. Taliotis