ΔΙΑΥΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. PANOS C. MELODY LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1655/2015, 14/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A279 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1655/2015 ΜΕΤΑΞΥ: ΔΙΑΥΛΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων και PANOS C. MELODY LIMITED Εναγόμενων ---------------------------------------------------------------- Αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 07/05/15 για Ενδιάμεσα Διατάγματα Ημερομηνία: 14 Οκτωβρίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές : κ. Γ. Χαραλαμπίδης για Γιώργος Χαραλαμπίδης & Σία ΔΕΠΕ (κα Χ.Αντωνίου για να ακούσει απόφαση) Για τους Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση : κα. Μ. Γιατρού (κα Στ.Μακρή για να ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση Οι ενάγοντες - αιτητές («οι ενάγοντες») με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχώρησαν στις 07/05/15 αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων τις ακόλουθες θεραπείες (παρατίθενται αυτούσιες) : « Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους εναγόμενους και/ή εκπροσώπους και/ή εξαρτώμενους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών όπως αποσύρουν και/ή απομακρύνουν τις εγκαταστάσεις και/ή τον εξοπλισμό τους από τις Εγκαταστάσεις Εκπομπής των Εναγόντων ευρισκόμενες στη Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού επί κρατικής γης με αρ. τεμαχίου 265 Φ/Σχ.54/18 και/ή όπως εκκενώσουν τις Εγκαταστάσεις Εκπομπής και/ή παραδώσουν ελεύθερη κατοχή στους Ενάγοντες και/ή εκπροσώπους αυτών και/ή άρουν την παράνομη επέμβαση επί των Εγκαταστάσεων Εκπομπής εντός τακτής προθεσμίας 15 ημερών από την έκδοση και/ή επίδοση της απόφασης και/ή διατάγματος και/ή σε χρόνο που ήθελε καθορίσει το Δικαστήριο. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους και/ή υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους αυτών να επεμβαίνουν επί των Εγκαταστάσεων Εκπομπής των Εναγόντων, ευρισκόμενες στη Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού επί κρατικής γης με αρ. τεμαχίου 265 Φ/Σχ.54/18 και/ή να εισέρχονται και/ή να χρησιμοποιούν αυτές καθ' οιονδήποτε τρόπο. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους και/ή υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους αυτών να καταναλώνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο ηλεκτρικό ρεύμα μέσω των παροχών των Εναγόντων στις Εγκαταστάσεις Εκπομπής ευρισκόμενες στη Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού επί κρατικής γης με αρ. τεμαχίου 265 Φ/Σχ. 54/18 και/ή να προκαλούν περαιτέρω έξοδα και/ή ζημιές στους Ενάγοντες και/ή διάταγμα με το οποίο να επιτρέπεται και/ή να δίδεται άδεια στους Ενάγοντες να σταματήσουν και/ή διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις Εγκαταστάσεις Εκπομπής αναφορικά και/ή σε σχέση με τις εγκαταστάσεις και/ή τον εξοπλισμό των Εναγομένων. Δ. €12.240,05 ως οφειλόμενο χρέος κατά ή περί τον χρόνο και/ή ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής και/ή οφειλόμενο ποσό δυνάμει Συμφωνίας ημερομηνίας 12/06/2003 και/ή δυνάμει κατάστασης λογαριασμού και/ή παραδεδεγμένης κατάστασης λογαριασμού (account stated) και/ή δυνάμει επιταγών και/ή ως υπόλοιπο χρεοπιστωτικού λογαριασμού και/ή ως υπόλοιπο προσφερθείσων υπηρεσιών και/ή λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ε. Αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και/ή απώλεια χρήσης μέχρι την άρση της επέμβασης και/ή την παράδοση ελεύθερης και/ή κενής κατοχής προς τους Ενάγοντες και/ή ποσό €7,02 (€2.562,90 /365) ημερησίως πλέον Φ.Π.Α. από την ημερομηνία καταχώρισης της παρούσας αγωγής, οφειλόμενο ως ενδιάμεσα κέρδη και/ή ενδιάμεσα τέλη χρήσης και/ή δικαιώματα και/ή mense profits και/ή απολεσθείσες προσόδους και/ή αποζημιώσεις και/ή δυνάμει των αρχών περί αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως, μέχρι την ημέρα παράδοσης κατοχής. ΣΤ. Αποζημιώσεις για ζημιές που υφίστανται και/ή θα υφίστανται οι Ενάγοντες συνεπεία της μη παράδοσης κατοχής και/ή χρήσης των Εγκαταστάσεων Εκπομπής από τους Εναγόμενους περιλαμβανομένων των ενδιάμεσων και/ή μη καταβληθησέντων δαπανών των Εναγομένων στους Ενάγοντες και/ή των προκυπτόντων και/ή ενδιάμεσων εξόδων κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος και/ή πετρελαίου εκ μέρους των Εναγομένων από την ημερομηνία καταχώρισης της παρούσας αγωγής, μέχρι την εκδίκαση αυτής και/ή την άρση της επέμβασης και/ή την παράδοση ελεύθερης κατοχής. Ζ. Οποιαδήποτε άλλα διατάγματα και/ή οδηγίες και/ή δηλώσεις και/ή θεραπείες τις οποίες το Δικαστήριο θα θεωρούσε ορθές και δίκαιες υπό τις περιστάσεις. Η. Πραγματικές και/ή συμβολικές και/ή παραδειγματικές και/ή επαυξημένες και/ή άλλες και/ή άλλου είδους και/ή μορφής αποζημιώσεις. Θ. Έξοδα της παρούσας αγωγής, πλέον έξοδα επίδοσης και ΦΠΑ (Αρ. Μητρώου Φ.Π.Α. 10261144Ζ). » Η Επίδικη Αίτηση Την ημέρα που καταχώρησαν το κλητήριο ένταλμα πιο πάνω οι ενάγοντες καταχώρησαν περαιτέρω και την επίδικη αίτηση. Με αυτήν οι ενάγοντες ζητούν τα ακόλουθα ενδιάμεσα διατάγματα: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους αυτών να καταναλώνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο ηλεκτρικό ρεύμα μέσω των παροχών των Εγκαταστάσεων Εκπομπής ραδιοφωνικού σήματος και/ή Εγκαταστάσεων Εκπομπής των Εναγόντων, οι οποίες ευρίσκονται στη Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού και/ή επί κρατικής γης με αρ. τεμαχίου 265 Φ/Σχ. 54/18 και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους να καταναλώνουν ηλεκτρικό ρεύμα μέσω των Εγκαταστάσεων Εκπομπής και/ή για σκοπούς τροφοδοσίας των εγκαταστάσεων και/ή μηχανημάτων και/ή συσκευών και/ή εξοπλισμού των Εναγομένων που ευρίσκονται εντός των Εγκαταστάσεων Εκπομπής των Εναγόντων. Β. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται και/ή να δίδεται άδειας στους Ενάγοντες να σταματήσουν και/ή αποσυνδέσουν και/ή διακόψουν την παροχή και/ή τροφοδοσία ηλεκτρικού ρεύματος προς τις εγκαταστάσεις και/ή μηχανήματα και/ή συσκευές και/ή εξοπλισμό των Εναγομένων ο οποίος είναι εγκατεστημένος εντός και/ή επί των Εγκαταστάσεων Εκπομπής των Εναγόντων στη Φασούλα της Επαρχίας Λεμεσού και/ή των Εγκαταστάσεων Εκπομπής ραδιοφωνικού σήματος, οι οποίες ευρίσκονται επί της κρατικής γης με αρ. τεμαχίου 265 Φ/Σχ. 54/18 στη Φασούλα της Επαρχίας Λεμεσού, και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους Ενάγοντες να λάβουν όλα τα δέοντα και/ή απαραίτητα και/ή αναγκαία μέτρα για τον πιο πάνω σκοπό. Γ. Διαζευκτικά του (Α) και/ή (Β), διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι να καταβάλλουν και/ή να καταβάλλουν εντός επτά ημερών ή άλλης προθεσμίας το Δικαστήριο ήθελε ορίσει, από την έκδοση και παράδοση στους Εναγόμενους σχετικού εκδοθέντος τιμολογίου των Εναγόντων, τα έξοδα και/ή ενδιάμεσα έξοδα κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος που αναλογούν στους Εναγόμενους και/ή ως αυτά θα υπολογίζονται από τους Ενάγοντες και/ή ως θα προκύπτουν κατόπιν διαίρεσης του εκάστοτε λογαριασμού της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου αναφορικά με τις Εγκαταστάσεις Εκπομπής των εναγόντων, οι οποίες ευρίσκονται στη Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού και/ή επί κρατικής γης με αρ. τεμαχίου 265 Φ/Σχ. 54/18, με τον αριθμό 12,5 που είναι το άθροισμα των κιλοβατώρων που καταναλώνει το σύνολο των ραδιοσταθμών, που χρησιμοποιούν τις Εγκαταστάσεις Εκπομπής και πολλαπλασιασμού του προκύπτοντος πηλίκου με τον αριθμό των κιλοβατώρων που καταναλώνει ο ραδιοφωνικός σταθμός των εναγομένων, με το διακριτικό όνομα «MELODY RADIO», ήτοι με τον αριθμό 1, από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος μέχρι τελικής εκδίκασης της υπόθεσης και/ή διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι να καταβάλλουν και/ή να καταβάλλουν εντός επτά ημερών ή άλλης προθεσμίας το Δικαστήριο ήθελε ορίσει, από την έκδοση και παράδοση στους Εναγόμενους σχετικού εκδοθέντος τιμολογίου των Εναγόντων τα συμφωνηθέντα και/ή ενδιάμεσα τέλη χρήσης και/ή το ποσό και/ή το ποσό €7,02 (€2562,90/365) ημερησίως πλέον Φ.Π.Α. από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος μέχρι τελικής εκδίκασης της υπόθεσης. Δ. Διαζευκτικά του (Α) και/ή (Β) και/ή (Γ) ανωτέρω, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους αυτών να καταναλώνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο ηλεκτρικό ρεύμα μέσω των παροχών των Εγκαταστάσεων Εκπομπής ραδιοφωνικού σήματος και/ή Εγκαταστάσεων Εκπομπής των Εναγόντων, οι οποίες ευρίσκονται στη Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού επί κρατικής γης με αρ. τεμαχίου 265 Φ/Σχ.54/18 και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους να καταναλώνουν ηλεκτρικό ρεύμα μέσω των Εγκαταστάσεων Εκπομπής και/ή για σκοπούς τροφοδοσίας των εγκαταστάσεων και/ή μηχανημάτων και/ή συσκευών και/ή εξοπλισμού των εναγομένων που ευρίσκονται εντός των Εγκαταστάσεων Εκπομπής των Εναγόντων, εκτός αν οι Εναγόμενοι καταβάλουν στους Ενάγοντες το ποσό των €12240,05 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα καθορίσει το Δικαστήριο μέσα σε προθεσμία 15 ημερών ή άλλη προθεσμία που θα καθορίσει το δικαστήριο, τραπεζική εγγύηση για το ποσό των €35.000 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό το Δικαστήριο ήθελε καθορίσει για κάλυψη των Εναγόντων σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ τους. Ε. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις. ΣΤ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης και Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου Φ.Π.Α. 102621144Ζ). » Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στην Δ.48 Θ.Θ.1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές του Κοινοδικαίου, του δικαίου της επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες, στη διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την αίτηση Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του διευθυντή των εναγόντων κ.Μιχάλη Παπαευαγόρου ημερ.07/05/15 :
- Οι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες ραδιοφωνικού σταθμού («Κανάλι 6») και διαθέτουν στην περιοχή Φασούλας της επαρχίας Λεμεσού εγκαταστάσεις εκπομπής ραδιοφωνικού σήματος. Οι εναγόμενοι είναι ιδιοκτήτες ραδιοφωνικού σταθμού («Melody Radio») και εκπέμπουν στη Λεμεσό με τοπική κάλυψη.
- Οι ενάγοντες και οι εναγόμενοι, για σκοπούς εκπομπής σήματος αναφορικά με το σταθμό των εναγομένων, σύνηψαν συμφωνία στις 12/06/2003 με την οποία οι ενάγοντες παραχωρούσαν στους εναγόμενους άδεια για χρήση των εγκαταστάσεων εκπομπής των εναγόντων στη Φασούλα για περίοδο ενός έτους. Οι εναγόμενοι θα κατέβαλλαν στους ενάγοντες ως αντάλλαγμα για την παροχή της χρήσης των εγκαταστάσεων εκπομπής Λ.Κ.1500.- (€2.562,90) πλέον ΦΠΑ, πληρωτέο σε τρείς ισόποσες τετραμηνιαίες δόσεις. Η εν λόγω συμφωνία επισυνάπτεται ως τεκμήριο
- Οι εναγόμενοι δεν εγκατέστησαν μετρητή ηλεκτρικού ρεύματος ως είχαν δικαίωμα να πράξουν με βάση τη συμφωνία και ως εκ τούτου ο εξοπλισμός και τα μηχανήματα τους στις εγκαταστάσεις εκπομπής των εναγόντων τροφοδοτούνταν και συνεχίζουν να τροφοδοτούνται μέχρι σήμερα με ηλεκτρικό ρεύμα από τις παροχές που διαθέτουν οι ενάγοντες στις εγκαταστάσεις εκπομπής. Ο καθορισμός δε του κόστους για την κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος υπολογίζεται με δίκαιο τρόπο ανάλογα με την ισχύ του ρεύματος που καταναλώνουν οι εναγόμενοι και οι άλλοι ραδιοσταθμοί που χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις εκπομπής των εναγόντων.
- Μετά τη λήξη της καθορισθείσας περιόδου διάρκειας της σύμβασης δηλαδή του ενός έτους, οι νομικές σχέσεις των δύο μερών συνέχισαν να διέπονται από τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις της συμφωνίας.
- Οι ενάγοντες σε ότι αφορά τις προσφερόμενες με βάση τη συμφωνία υπηρεσίες, περιλαμβανομένων χρεώσεων για συμφωνηθέντα τέλη άδειας χρήσης και αναλογούντων εξόδων κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος των εναγομένων, πάντα εξέδιδαν τιμολόγια, ενώ διατηρούσαν χρεοπιστωτικό λογαριασμό. Ο λογαριασμός αυτός των εναγομένων παρουσιάζει σήμερα οφειλόμενο υπόλοιπο €12.240,05.-.
- Οι εναγόμενοι από το 2009 και εντεύθεν λόγω οικονομικών δυσχερειών καθυστερούσαν συστηματικά να καταβάλλουν τα συμφωνηθέντα τέλη χρήσης και τέλη κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος και πετρελαίου. Για το έτος 2013 δεν κατέβαλαν κανένα ποσό μέχρι τον Φεβρουάριο 2014, οπότε πλήρωσαν έναντι του οφειλόμενου ποσού 12 μεταχρονολογημένες επιταγές, εκ των οποίων οι 6 δεν τιμήθηκαν και επιστράφηκαν απλήρωτες είτε λόγω ανεπαρκών υπολοίπων είτε λόγω ανάκλησης της πληρωμής τους από τους εναγόμενους.
- Οι ενάγοντες κάλεσαν τους εναγόμενους με επιστολή μέσω των δικηγόρων τους ημερ.11/09/14 να πληρώσουν το οφειλόμενο τότε ποσό και τους ενημέρωναν ότι αν δεν συμμορφωθούν θα τερμάτιζαν τη συμφωνία κάτι που θα τους υποχρέωνε με βάση τους όρους της συμφωνίας να αφαιρέσουν και να απομακρύνουν τον εξοπλισμό τους. Ακριβώς δε ένεκα της παράλειψης των εναγομένων να εξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό ακολούθησε στις 25/09/14 νέα επιστολή των δικηγόρων τους, η οποία επιδόθηκε στους εναγόμενους στις 17/10/14, με την οποία η συμφωνία τερματιζόταν και καλούνταν οι εναγόμενοι να απομακρύνουν και να αφαιρέσουν τον εξοπλισμό τους ως η συμφωνία προέβλεπε εντός 7 ημερών.
- Οι ενάγοντες μέχρι σήμερα συνεχίζουν να επωμίζονται τα αναλογούντα έξοδα κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος των εναγομένων, παρά το ότι εύλογα και δίκαια θα μπορούσαν να διακόψουν την παροχή. Αυτό τους δημιουργεί δυσκολίες στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων τους έναντι στην Αρχή Ηλεκτρισμού με αποτέλεσμα να υπάρχει ορατός κίνδυνος διακοπής παροχής ρεύματος στις εγκαταστάσεις εκπομπής με τρομερές επιπτώσεις σε άλλους 10 ραδιοφωνικούς σταθμούς. Περαιτέρω αναφέρει ότι οι εναγόμενοι πέραν του ότι εκμεταλλεύονται οικονομικά τους ενάγοντες οι οποίοι επωμίζονται το κόστος τους ρεύματος που τους αναλογεί, εξακολουθούν να παραμένουν στις εγκαταστάσεις χωρίς τη συγκατάθεση και έγκριση των εναγόντων διαπράττοντας παράνομη επέμβαση και χωρίς να πληρώνουν τα τέλη άδειας χρήσης.
- Η έκδοση των διαταγμάτων αναφέρει είναι επιβεβλημένη, διαφορετικά θα είναι αδύνατον ή δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι εναγόμενοι δεν είναι οικονομικά φερέγγυοι και δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν την ενδεχόμενη απόφαση που θα εξασφαλίσουν οι ενάγοντες, εξηγώντας ότι όπως ανέφερε πιο πριν οι εναγόμενοι από το 2009 αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες ενώ πολλές φορές επιταγές που εξέδιδαν επιστρέφονταν απλήρωτες. Όπως έγινε δηλαδή με τις επιταγές του τεκμ.5 που δεν έχουν πληρωθεί. Επίσης οι εναγόμενοι δεν έχουν παράσχει οποιεσδήποτε εγγυήσεις για να διασφαλιστεί ότι με την ολοκλήρωση της διαδικασίας οι ενάγοντες θα δύνανται να εισπράξουν το λαβείν τους. Ακόμα επαναλαμβάνει τον κίνδυνο διακοπής της γενικότερης παροχής του ρεύματος ως εκ της μη συμμόρφωσης των εναγομένων με τις υποχρεώσεις τους, κάτι που θα σηματοδοτούσε την πρόκληση σοβαρών ζημιών και εξόδων τόσο στους ενάγοντες όσο και στους άλλους ραδιοσταθμούς αφού αυτό θα διέκοπτε την εκπομπή του σήματος τους.
- Τέλος, καταλήγει να πει ότι η έκδοση των διαταγμάτων υπό Α και Β της αίτησης δεν εμποδίζει τους εναγόμενους να προβούν σε άλλες ενέργειες για να διασφαλίσουν τη συνέχιση της εκπομπής του σταθμού τους και εξηγεί σχετικά, ενώ αναφέρει πως δεν είναι δίκαιο η κατάσταση να συνεχίσει ως έχει. Η Ένσταση Στην ένσταση των εναγομένων παρατίθενται 16 λόγοι ένστασης. Είναι πιο συγκεκριμένα οι ακόλουθοι:
- Η αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να ζητά διακοπή του ρεύματος καθ'ότι παρενοχλεί την εκπομπή ραδιοφωνικού οργανισμού το οποίο θεωρείται ποινικό αδίκημα.
- Η αιτήτρια δεν είναι νόμιμος κάτοχος και δεν νομιμοποιείται να αξιώνει τα αιτούμενα διατάγματα.
- Η αιτήτρια δεν νομιμοποιείται και ή δεν έχει έννομο συμφέρον και ή δικαίωμα να αιτείται τις επίδικες θεραπείες.
- Η αιτήτρια απέκρυψε από το Σεβαστό Δικαστήριο γεγονότα και ή μαρτυρία ουσίας που σχετίζεται με την παρούσα αίτηση και ή διαδικασία.
- Η αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση και ή στηρίζεται σε μη ορθή νομική βάση και ή δεν εξειδικεύεται που στηρίζεται η αίτηση και ή είναι αντίθετη με τη Νομολογία.
- Κανένα δικαίωμα και ή συμφέρον της αιτήτριας δεν θίγεται και ουδεμία ζημιά δεν έχει και ή θα υποστεί από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Ειδικότερα η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημ.07/05/2015 ουδεμία αναφορά κάνει σε τυχόν ανεπανόρθωτη ζημιά που θα μπορούσε να προκληθεί και θα είναι δύσκολο και ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσει ο νόμος και η νομολογία που απαιτούνται για να εκδοθούν τέτοιας φύσεως αδικήματα. Η αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει ημ.07/05/2015 δεν πληρούν τις υπό του νόμου απαιτούμενες προυποθέσεις για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων.
- Οι καθ'ών η αίτηση έχουν καλόπιστη και ουσιαστική υπεράσπιση και ανταπαίτηση με την οποία εγείρονται σοβαρά θέματα προς εκδίκαση και για την οποία πρέπει να τους δοθεί άδεια ώστε να την προωθήσουν και ή να την καταχωρήσουν και ή να την προβάλουν.
- Η έκδοση της αιτούμενης θεραπείας συνεπάγεται παραβίαση συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος των εναγομένων καθ'ών η αίτηση να προσφύγουν σε Δικαστήριο, να εξετάσουν μάρτυρες και να εκθέσουν τις θέσεις και επιχειρήματα τους σε κανονική δίκη.
- Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ή η αιτήτρια δεν έχει καταδείξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Οι αιτητές ουδεμία αναφορά κάνουν τόσο στην αίτηση όσο και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει ημ.07/05/2015 στο κατεπείγον για την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Άνευ βλάβης των πιο πάνω ισχυρισμών η καθ'ής η αίτηση ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη και ανυπόστατη καθ'ότι η καθ'ής η αίτηση ουδεν ποσό οφείλει εις τους ενάγοντες και ότι αυτό υπερχρέωναν τόσα χρόνια τους καθ'ών η αίτηση και ή εν πάση περιπτώσει σε καμία περίπτωση δεν δικαιούνται να απαιτήσουν οποιοδήποτε ποσό από τους καθ'ών η αίτηση.
- Η αιτήτρια δεν έχει παρουσιάσει μαρτυρία που να δεικνύει ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας και ή να δικαιούται σε θεραπεία. Επιπλέον η αιτήτρια δεν αποδεικνύει και ή συζητήσιμη υπόθεση κάτι που διαφαίνεται από τα γεγονότα της υπόθεσης και τα δικόγραφα.
- Η αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι σε περίπτωση επιτυχίας της δεν θα μπορέσει να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση υπέρ της και ή δεν αποδεικνύει ότι θα εμποδιστεί από το να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ της.
- Η αιτήτρια δεν προσήρθε στο Σεβαστό Δικαστήριο με καθαρά χέρια και απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα τα οποία αν περιήρχοντο σε γνώση του Δικαστηρίου θα ήταν καθοριστικά για την πορεία της παρούσας αίτησης.
- Υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας.
- Η αίτηση αποτελεί προσπάθεια αλίευσης μαρτυρίας και ή πληροφοριών για αλλότριους σκοπούς (fishing expedition) και ως εκ τούτου είναι αβάσιμη και αχρείαστη και ή καταχρηστική. Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 31, 32 και 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 3, 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στη Δ.48 Θ.1, 2, 4-8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο του Συντάγματος, στο άρθρο της Ευρωπαικής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΕΣΔΑ, στο περί Δημοσίου συμφέροντος αίσθημα, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στην διακριτική ευχέρεια αυτού. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση Η ένσταση των Εναγομένων συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή τους κ. Πανίκου Κωνσταντίνου ημερ.29/06/15, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα:
- Οι ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει πιθανότητα επιτυχίας και ότι δικαιούνται σε θεραπεία. Εξάλλου πρόκειται για παράνομη πώληση ηλεκτρικού ρεύματος καθ'ότι η μόνη αρμόδια αρχή να πουλά ηλεκτρικό είναι η αρχή ηλεκτρισμού, όπως και παράνομη θεωρείται η παρενόχληση στην εκπομπή ραδιοφωνικού οργανισμού όπως οι εναγόμενοι.
- Οι εναγόμενοι αμφισβητούν το ποσό που οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι κατανάλωσαν για ηλεκτρικό ρεύμα και ισχυρίζονται ότι δεν οφείλουν κανένα ποσό.
- Οι εγκαταστάσεις των εναγόντων στη Φασούλα είναι παράνομες καθ'ότι ουδέποτε έχουν εξασφαλίσει άδεια από την αρχή ηλεκτρισμού για να φιλοξενούν άλλους σταθμούς.
- Οι ενάγοντες εκμεταλλεύτηκαν τους εναγόμενους και τους άλλους ραδιοσταθμούς και πλούτισαν σε βάρος τους χρεώνοντας ψηλά ενοίκια ύψους €250.- σε κάθε τετραγωνικό μέτρο και ψηλό κόστος για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος χωρίς να ενημερώσουν την αρχή ηλεκτρισμού να έρθει να τοποθετήσει ξεχωριστούς μετρητές για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος για κάθε ραδιοσταθμό γι'αυτό και κάποιοι ραδιοσταθμοί μη αντέχοντας το κόστος έκλεισαν. Επιπλέον τους χρέωναν δύο φορές το Φ.Π.Α..
- Η χρέωση για την παροχή της χρήσης των εγκαταστάσεων ήταν υπερβολική και ή παράνομη καθ' ότι αφορά σύμβαση ενοικίασης μακροχρόνιας μισθώσεως κρατικής γης για την οποία χρειάζεται ειδική άδεια για να υπενοικιάζεις.
- Ο διευθυντής των εναγόντων κ.Μιχάλης Παπαευαγόρου δεν τους επέτρεπε να προβούν σε ενέργειες για την τοποθέτηση μετρητή για τον κάθε ραδιοσταθμό ξεχωριστά και μάλιστα τους απειλούσε και τους έλεγε αν δεν τους αρέσει να φύγουν. Περαιτέρω προέβη πολλές φορές σε πράξεις και ή ενέργειες αντίθετες με τα δικαιώματα τους όπως μετακίνηση των μηχανημάτων τους χωρίς ειδοποίηση και αλλαγή της τοποθεσίας του receiving link disk με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν προβλήματα στη συχνότητα του σταθμού τους. Αποκορύφωμα ήταν να κλείσει παράνομα και αυθαίρετα τις εγκαταστάσεις του πομπού τους, πράξη που αποτελεί αδίκημα. Σχετική καταγγελία οι εναγόμενοι έκαναν στην αρχή ραδιοτηλεόρασης.
- Το ρεύμα που ζητούν οι ενάγοντες να πληρώνουν για έντεκα χρόνια είναι εξωπραγματικό καθ'ότι την μεγαλύτερη κατανάλωση την κάνουν τα δικά τους μηχανήματα. Οι εναγόμενοι καταναλώνουν λιγότερο ρεύμα και πρέπει να χρεώνονται λιγότερο.
- Εξαιτίας της συμπεριφοράς των εναγόντων οι εναγόμενοι προέβησαν σε καταγγελία στην Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού αξιώνοντας προσωρινά μέτρα που να εμποδίζουν τους ενάγοντες να προκαλούν τερματισμό της εκπομπής του σήματος τους πλην όμως η αίτηση τους απερρίφθη λόγω αμέλειας του δικηγόρου τους να καταχωρήσει εμπρόθεσμα ένσταση.
- Υπάρχουν όροι καταχρηστικοί και συνεπώς άκυροι στη συμφωνία (τεκμ.1 στην ένορκη δήλωση του κ.Μιχάλη Παπαευαγόρου που υποστηρίζει την επίδικη αίτηση). Ένας τέτοιος όρος είναι και αυτός που αφορά την εγκατάσταση του μετρητή.
- Οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να διεκδικούν από το Δικαστήριο διατάγματα ή αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση στο ακίνητο εκτός και αν η επέμβαση είναι μόνιμου χαρακτήρα και ως εκ τούτου επηρεάζει τα δικαιώματα τους ως ιδιοκτήτες, αφού οι ίδιοι αν και ιδιοκτήτες του ακινήτου δεν είναι κάτοχοι αυτού, δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης τεκμ.
- Οι ενάγοντες δεν απέδειξαν την κατανάλωση συγκεκριμένου ηλεκτρικού ρεύματος από τους εναγόμενους και οι ισχυρισμοί για δήθεν κατανάλωση συγκεκριμένου ηλεκτρικού ρεύματος εμπεριέχουν αοριστία. Οι ενάγοντες δεν έχουν αποκαλύψει αγώγιμο δικαίωμα ούτε πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή και η αίτηση τους πρέπει να απορριφθεί. Οι ενάγοντες δε μη έχοντας οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους με την αίτηση τους προσπαθούν να εκμαιεύσουν μαρτυρία και στοιχεία για να πλήξουν τα συμφέροντα τους κάτι που είναι ανεπίτρεπτο.
- Οι ενάγοντες γνώριζαν από τις 25/09/14 ότι οι εναγόμενοι χρησιμοποιούσαν ηλεκτρικό ρεύμα και δεν έλαβαν οποιαδήποτε μέτρα καθ' ότι γνώριζαν ότι όλα αυτά τα χρόνια τους υπερχρέωναν και ως εκ τούτου δεν οφείλουν κανένα ποσό. Υπό το φως αυτού του στοιχείου στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση και η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί.
- Τέλος, οι ενάγοντες ανεξάρτητα των ανωτέρω δεν έχουν παρουσιάσει στοιχεία και μαρτυρία που να αποδεικνύουν ότι σε περίπτωση επιτυχίας δεν μπορεί να ικανοποιηθεί τυχόν απόφαση υπέρ τους στο τέλος της διαδικασίας εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση των εναγόντων ημερ. 22/07/
- Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου οι ενάγοντες προς απάντηση και αντίκρουση συγκεκριμένων ισχυρισμών του κ.Πανίκου Κωνσταντίνου πιο πάνω καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Με αυτήν ο κ.Χρίστος Λώρης, οικονομικός διευθυντής των εναγόντων αναφέρει τα εξής:
- Κατ' αρχήν διευκρινίζει ότι προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση κατόπιν εξουσιοδότησης των εναγόντων ένεκα απουσίας του κ.Μιχάλη Παπαευαγόρου ο οποίος προέβη στην αρχική ένορκη δήλωση στο εξωτερικό.
- Αναφέρει περαιτέρω ότι οι ενάγοντες δεν πωλούν ηλεκτρικό ρεύμα και απλά κατανέμουν το κόστος κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος με τον δικαιότερο υπό τις περιστάσεις τρόπο. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της επιλογής των χρηστών να μην εγκαταστήσουν δική τους εγκατάσταση και μετρητή στις εγκαταστάσεις των εναγόντων. Η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται και από άλλους σταθμούς που έχουν εγκαταστάσεις στις οποίες φιλοξενούνται ραδιοσταθμοί.
- Οι ενάγοντες προκειμένου να δείξουν το αβάσιμο, υστερόβουλο και καταχρηστικό της συμπεριφοράς των εναγομένων, έχουν αποταθεί σε πραγματογνώμονες ούτως ώστε να γίνει μέτρηση της πραγματικής κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος από τους εναγόμενους, η χρηματική αποτίμηση της και η σύγκριση με τις χρεώσεις που έχουν γίνει από τους ενάγοντες και η σχετική έκθεση που ετοιμάστηκε επισυνάπτεται. Με βάση αυτήν δε προκύπτει ότι οι ενάγοντες χρέωναν χαμηλότερο ποσό εν σχέση με το ποσό που θα έπρεπε κανονικά να πληρώνουν οι εναγόμενοι (βλ. πίνακα στη 2η σελίδα τεκμ.1 και συγκεκριμένα δύο τελευταίες στήλες).
- Οι ενάγοντες δεν υποχρεούνταν να εξασφαλίσουν άδεια από την αρχή ηλεκτρισμού για να φιλοξενούν ραδιοσταθμούς. Από τις παραγράφους 2 και 3 της μεταξύ τους συμφωνίας (τεκμ.1 στην ένορκη δήλωση του κ.Παπαευαγόρου ημερ.07/05/15) οι εναγόμενοι είχαν υποχρέωση με δικά τους έξοδα να εγκαταστήσουν δική τους ηλεκτρική εγκατάσταση και μετρητή, σε περίπτωση δε που παρέλειπαν να το κάνουν οι ενάγοντες είχαν δικαίωμα να υπολογίζουν την κατανάλωση με δίκαιο τρόπο όπως έκαναν για 11 χρόνια χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία από τους εναγόμενους.
- Το ετήσιο τέλος χρήσης όπως διαπιστώνεται και από τη συμφωνία των μερών ανέρχεται σε €213,57.- και όχι €250.-. Η χρέωση δε αυτή εκτός από συμφωνημένη είναι σε κάθε περίπτωση ίδια ή και κατά πολύ χαμηλότερη των χρεώσεων που επιβάλλονται από άλλους οργανισμούς σε ανάλογες περιπτώσεις. Επίσης αναφέρει πως κανένας ραδιοσταθμός που φιλοξενούν οι ενάγοντες δεν έχει κλείσει και ότι οι ενάγοντες δεν χρέωναν το ΦΠΑ. Απλά καταμέριζαν το κόστος κατανάλωσης ρεύματος και ΦΠΑ που χρέωνε η ΑΗΚ στους αδειούχους.
- Μετά την καταχώρηση της αγωγής και παρούσας αιτήσεως επικοινώνησε στις 08/05/15 τρίτο πρόσωπο που κατονομάζεται με τους ενάγοντες και τους δικηγόρους τους και το οποίο πρόσωπο ενώ βρισκόταν με τον διευθυντή των εναγομένων αναγνώρισε τις υποχρεώσεις των εναγομένων και αφού ανέφερε ότι ο λόγος μη αποπληρωμής ήταν η οικονομική αδυναμία, ζήτησε χρόνο και ευκολίες για εξόφληση. Ανέφερε περαιτέρω ότι ο διευθυντής των εναγομένων έχει θέσει ακίνητο προς πώληση για να ικανοποιήσει διάφορες υποχρεώσεις.
- Οι ενάγοντες δεν υπενοικιάζουν τις εγκαταστάσεις στην Φασούλα αλλά παρέχουν άδεια χρήσης σε τρίτους. Οι αδειούχοι φιλοξενούνται εν γνώσει του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων αλλά και με παρότρυνση του.
- Η συμφωνία μεταξύ των μερών παρείχε δικαίωμα στους εναγόμενους να δημιουργήσουν δική τους εγκατάσταση και να τοποθετήσουν δικό τους μετρητή ηλεκτρικού ρεύματος. Η επιλογή μάλιστα αυτή τους εδόθη και μετά την καταχώρηση της επίδικης αίτησης.
- Σε ότι αφορά την καταγγελία των εναγομένων στην Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού και το αίτημα για έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων ο κ.Κωνσταντίνου δεν λέει την αλήθεια αναφορικά με τους λόγους απόρριψης του αιτήματος. Ουδεμία αμέλεια από μέρους των δικηγόρων των εναγομένων αποτέλεσε την αιτία απόρριψης, ούτε και θα έπρεπε όντας αιτητές να καταχωρήσουν οποιαδήποτε ένσταση. Αντίθετα οι ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση η οποία ήταν επιτυχής στο αποτέλεσμα της. Οι Εισηγήσεις των Δικηγόρων Οι συνήγοροι των διαδίκων μέσω γραπτών αγορεύσεων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσίασαν στο δικαστήριο την επιχειρηματολογία τους και αναφέρθηκαν εκτενώς και στην νομολογία επί του θέματος. Το Δικαστήριο έχει σημειώνω μελετήσει πολύ προσεκτικά τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων, δεν κρίνεται όμως σκόπιμο να επαναληφθούν εδώ όσα αναφέρουν. Εδώ θα αρκεστώ απλά να αναφέρω ότι οι θέσεις τους συνοψίζονται ως ακολούθως: Ο συνήγορος των Εναγόντων υποστήριξε ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις αφού πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης τους. Αν δεν εκδοθούν τα ζητούμενα διατάγματα η παραβίαση των δικαιωμάτων των εναγόντων θα συνεχιστεί. Οι εναγόμενοι, οι οποίοι δεν έχουν πρόθεση είτε να εγκαταλείψουν τις εγκαταστάσεις εκπομπής είτε να καταβάλουν τα τέλη χρήσης και τα έξοδα ηλεκτρικού ρεύματος που τους αναλογούν, δεν θα ήταν δίκαιο να επιτύχουν μεγαλύτερη προστασία από ότι οι ενάγοντες, ιδιαίτερα όταν η συμπεριφορά τους ενδέχεται να επηρεάσει τις υποχρεώσεις των εναγόντων έναντι τρίτων προσώπων ως και την εκπομπή σήματος άλλων 10 ραδιοσταθμών. Η συνήγορος των Εναγομένων υποστήριξε αναφερόμενη στα γεγονότα ότι οι ενάγοντες υπερχρέωναν τους εναγομένους και τα ποσά που αξιώνουν οι ενάγοντες είναι εξωπραγματικά, ενώ περαιτέρω πως στην προκειμένη περίπτωση οι ενάγοντες πωλούσαν παράνομα ηλεκτρικό ρεύμα. Περαιτέρω αναφέρει πως οι ενάγοντες δεν μπορούν να ζητούν διατάγματα ως η αίτηση καθ'ότι το αιτητικό τους έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 41Δ(1β) του περί Ραδιοφωνικών και Τηλεοπτικών Οργανισμών Νόμου του
- Τέλος είναι η θέση της πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος, όμως η αίτηση θα πρέπει επίσης να απορριφθεί και επειδή στην προκειμένη περίπτωση οι ενάγοντες προσπαθούν να εκμαιεύουν μαρτυρία, υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης, δεν υπάρχει το επείγον για την έκδοση του διατάγματος ενώ οι ενάγοντες απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι απαγορεύεται από το Νόμο η σκόπιμη παρενόχληση της εκπομπής αδειούχου ραδιοφωνικού σταθμού, κάτι που θα γίνει με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και την διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Νομικές Αρχές Έκδοσης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων - Άρθρο 32, Ν.14/60 Οι αρχές έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος με βάση το άρθρο 32 * του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, είναι οι ακόλουθες: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, και (γ) Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 CLR 557 και Papapetrou Bros Ltd v. Αντρούλλας Παπαπέτρου,
(2003)1 ΑΑΔ 741). * 32.-
(1)Τηρoυμέvoυ oιoυδήπoτε διαδικαστικoύ καvovισμoύ έκαστov δικαστήριov, εv τη ασκήσει της πoλιτικής αυτoύ δικαιoδoσίας, δύvαται vα εκδίδη απαγoρευτικόv διάταγμα (παρεμπίπτov, διηvεκές, ή πρoστακτικόv) ή vα διoρίζη παραλήπτηv εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας τo δικαστήριov κρίvει τoύτo δίκαιov ή πρόσφoρov, καίτoι δεv αξιoύvται ή χoρηγoύvται oμoύ μετ' αυτoύ απoζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νoείται ότι παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα δεv θα εκδίδεται εκτός εάv τo δικαστήριov ικαvoπoιηθή ότι υπάρχει σoβαρόv ζήτημα πρoς εκδίκασιv κατά τηv επ' ακρoατηρίoυ διαδικασίαv, ότι υπάρχει πιθαvότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιoύται εις θεραπείαv, και ότι εκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov. Η ύπαρξη των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει πόσο δίκαιο και εύλογο είναι να εκδοθεί ένα τέτοιο διάταγμα. (βλ. Odysseos πιο πάνω και Χριστοφή Κουνούνα v. C. & A. Simonos Ltd,
(2002)1 ΑΑΔ 1361). Δεν υπάρχουν αυστηρά οριοθετημένα πλαίσια, μέσα στα οποία ασκείται η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανομένου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί (βλ. Κώστα Καλογήρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 ΑΑΔ 1235). Η πρώτη προϋπόθεση, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, ικανοποιείται με την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης (βλ. Odysseos πιο πάνω). Η δεύτερη προϋπόθεση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας, έχει ερμηνευθεί ως κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά κάτι πολύ λιγότερο από «το ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Odysseos πιο πάνω). Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του (βλ. T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd
(2002)1 ΑΑΔ 2015). Το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδοθεί το διάταγμα, αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης. Θα πρέπει απλά να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση και ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν. Nicantony Trading Co. Ltd
(1998)1 ΑΑΔ 1653). Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd, Πολιτική Έφεση 145/2011, 13/6/2013). Η προοπτική επιτυχίας και η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας (βλ. Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 ΑΑΔ 253, στη σελ. 257). Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 32. Το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas
(1984)1 CLR 263 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστόφορου κ.ά.
(1995)1 AAΔ 248). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει την πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το διάταγμα ή αν θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στον ενάγοντα των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με το νόμο (βλ. Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 396). Κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος, είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημίας αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή (βλ. M. & Ch. Mitsingas Trading Ltd v. Timberland Co.
(1997)1 AΑΔ 1799). Εφαρμογή των Προϋποθέσεων του Νόμου και Αξιολόγηση Από τις ένορκες δηλώσεις που παρατέθηκαν πιο πάνω προκύπτουν οι ακόλουθες και από τα δύο μέρη αποδεκτές θέσεις: Oι ενάγοντες είναι ιδιοκτήτες ραδιοφωνικού σταθμού και διαθέτουν στην περιοχή Φασούλας της επαρχίας Λεμεσού εγκαταστάσεις εκπομπής ραδιοφωνικού σήματος. Οι εγκαταστάσεις έχουν ανεγερθεί σε κρατική γη που τους παραχωρήθηκε δυνάμει σύμβασης μακροχρόνιας μισθώσεως ημερ.28/02/
- Οι εναγόμενοι είναι ιδιοκτήτες ραδιοφωνικού σταθμού με το διακριτικό όνομα «Melody Radio» και εκπέμπουν στην περιοχή Λεμεσού με τοπική κάλυψη. Για σκοπούς εκπομπής σήματος αναφορικά με τον εν λόγω σταθμό τους, οι εναγόμενοι ήρθαν σε συμφωνία με τους ενάγοντες στις 12/06/2003 με βάση την οποία οι ενάγοντες παραχωρούσαν στους εναγόμενους άδεια για χρήση των εγκαταστάσεων εκπομπής τους στη Φασούλα για περίοδο ενός έτους, με αντάλλαγμα συμφωνημένα τέλη άδειας χρήσης. Μετά τη λήξη της καθορισθείσας περιόδου διάρκειας της συμφωνίας των μερών, δηλαδή ενός έτους, οι νομικές σχέσεις των δύο μερών συνέχισαν να διέπονται από την εν λόγω συμφωνία. Ο εξοπλισμός και τα μηχανήματα των εναγομένων στις εγκαταστάσεις των εναγόντων, τροφοδοτούνται με ηλεκτρικό ρεύμα από τις παροχές που διαθέτουν οι ενάγοντες στις εγκαταστάσεις εκπομπής. Με αυτά υπόψη προχωρώ να εξετάσω αν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που προανέφερα: Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι η συμβατική σχέση των μερών ρυθμιζόταν από την συμφωνία ημερ.12/06/
- Με βάση αυτήν δε οι εναγόμενοι όφειλαν να καταβάλλουν στους ενάγοντες το ποσό των €2.562,90.- ετησίως ως τέλη άδειας χρήσης των εγκαταστάσεων εκπομπής των εναγόντων, και περαιτέρω σε περίπτωση που δεν τοποθετηθεί από τους εναγόμενους ηλεκτρική εγκατάσταση και μετρητής αναφορικά με την τροφοδοσία του εξοπλισμού τους στις εγκαταστάσεις των εναγόντων τότε οι ενάγοντες θα τροφοδοτούσαν το ρεύμα από τις δικές τους παροχές και θα υπολόγιζαν την κατανάλωση με δίκαιο τρόπο, οπότε οι εναγόμενοι θα έπρεπε να πληρώνουν το ποσό που τους αναλογεί. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές ότι μέχρι και σήμερα δεν έχει τοποθετηθεί ηλεκτρική εγκατάσταση και μετρητής των εναγομένων. Όπως ισχυρίζονται οι ενάγοντες επειδή οι εναγόμενοι δεν πλήρωναν τις υποχρεώσεις τους, τους απέστειλαν στις 11/09/2014 επιστολή μέσω των δικηγόρων τους και τους ζήτησαν να εξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό ενώ τους ενημέρωναν περαιτέρω ότι σε περίπτωση άρνησης θα τερμάτιζαν την συμφωνία γεγονός που θα τους υποχρέωνε με βάση τη συμφωνία να αφαιρέσουν και να απομακρύνουν τον εξοπλισμό τους. Ακολούθησε επιστολή τερματισμού ημερ.25/09/14, η οποία επιδόθηκε στους εναγόμενους στις 17/10/14, ακριβώς επειδή οι εναγόμενοι παρέλειψαν να εξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό. Με αυτήν οι εναγόμενοι κλήθηκαν να καταβάλουν το οφειλόμενο ποσό και περαιτέρω να αφαιρέσουν και να απομακρύνουν τον εξοπλισμό τους. Το δικαίωμα τερματισμού αναφέρεται προνοείται στον όρο 17 της συμφωνίας, ενώ η υποχρέωση για απομάκρυνση από πλευράς εναγομένων των δικών τους εγκαταστάσεων σε περίπτωση τερματισμού προνοείται στον όρο
- Ας σημειωθεί ότι οι εναγόμενοι δεν αμφισβητούν ότι οι ενάγοντες τερμάτισαν την συμφωνία αλλά ούτε και αναφέρουν οτιδήποτε περί του τερματισμού ή ισχυρίζονται παράνομο τερματισμό. Με βάση την θέση των εναγόντων δε το οφειλόμενο από τους εναγόμενους ποσό για τέλη άδειας χρήσης και για κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος σήμερα είναι €12.240,05.-. Επαναλαμβάνω εδώ ότι οι ενάγοντες με την αγωγή τους αξιώνουν απόφαση για το ποσό πιο πάνω και περαιτέρω διατάγματα για απομάκρυνση του εξοπλισμού των εναγομένων, απαγόρευσης επέμβασης στις εγκαταστάσεις τους και κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, ως επίσης και άλλες αποζημιώσεις. Οι εναγόμενοι προβάλλουν διάφορες θέσεις εν σχέση με την οφειλή τους. Αναφέρουν κατ' αρχήν ότι προέρχεται από υπερχρεώσεις. Παρατηρώ όμως εν σχέση με την θέση αυτή ότι αφενός τα τέλη άδειας χρήσης είχαν συμφωνηθεί μεταξύ των μερών από το 2003 και συνέχισαν να πληρώνονται για πολλά χρόνια μετά, ενώ περαιτέρω η θέση των εναγομένων περί λιγότερης κατανάλωσης ρεύματος από μέρους τους και υπερβολικής χρέωσης τους κρίνεται γενική την ίδια στιγμή που οι ενάγοντες σημειώνω έχουν παρουσιάσει έκθεση πραγματογνωμόνων προς αντίκρουση της θέσης αυτής. Δεν αναφέρω βέβαια αυτά καταλήγοντας σε οποιοδήποτε τελικό συμπέρασμα σε αυτό το προκαταρτικό στάδιο της υπόθεσης, αλλά μόνον για να επισημανθεί ότι όσα αναφέρουν οι εναγόμενοι δεν είναι ικανά να αποδυναμώσουν την υπόθεση των εναγόντων και την βασική τους θέση περί οφειλής από μέρους των εναγομένων του πιο πάνω ποσού και νόμιμου τερματισμού της συμφωνίας μεταξύ τους. Κατ' επέκταση και υποχρέωσης των εναγομένων να απομακρύνουν τις εγκαταστάσεις και εξοπλισμό τους, να μην καταναλώνουν ρεύμα και να μην επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στις εγκαταστάσεις των εναγόντων, αλλά και δικαιώματος επίσης των εναγόντων να αξιώνουν περαιτέρω αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης και ζημιές. Περαιτέρω οι εναγόμενοι ισχυρίζονται παράνομη πώληση ηλεκτρικού ρεύματος από πλευράς εναγόντων. Εν πρώτοις υπενθυμίζεται πως το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν αποφασίζει τελεσίδικα και δεν προβαίνει σε τελικά ευρήματα επί των γεγονότων. Επίσης αναφέρεται ότι αμφισβητούμενα γεγονότα και δύσκολα νομικά σημεία αποφασίζονται με την ουσία της αγωγής. Απαιτείται κρίση μόνον σε ότι αφορά την ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32 (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita
(2002)1 A.A.Δ 2015 και Ντάγκλας v. Ντάγκλας
(2004)1(Α) Α.Α.Δ 629). Με αυτά υπόψη το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να αποφασίσει το θέμα εδώ. Όμως σε κάθε περίπτωση αναφέρεται ότι δεν έχει καταδειχθεί κάτι τέτοιο. Ο εξοπλισμός και τα μηχανήματα των εναγομένων τροφοδοτούνται με ηλεκτρικό ρεύμα από τις παροχές των εναγόντων στις εγκαταστάσεις τους. Οι ενάγοντες είναι υπόλογοι για την πληρωμή του στην Αρχή Ηλεκτρισμού και οι ενάγοντες με τη σειρά τους ζητούν από τους εναγόμενους να πληρώσουν την αναλογία τους, όπως το ίδιο γίνεται με άλλους σταθμούς που φιλοξενούνται από τους ενάγοντες στις εγκαταστάσεις τους. Επίσης έχει σημασία να αναφερθεί εδώ ότι οι εναγόμενοι μιλούν γενικά για παράνομη πώληση ηλεκτρικού ρεύματος, χωρίς να θέτουν κάποιο ουσιαστικό / σοβαρό υπόβαθρο. Δεν ισχυρίζονται όμως ότι η συμφωνία που έγινε μεταξύ των μερών ήταν απαγορευμένη εκ του Νόμου. Η συμφωνία συνεπώς, πλην της αναφοράς στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση για ακυρότητα ενός όρου ως καταχρηστικού, κάτι που δεν μπορεί να εξεταστεί επίσης στα πλαίσια της επίδικης αίτησης, μέχρι τη στιγμή του τερματισμού της παραμένει ισχυρή και όπως αναφέρθηκε σε άλλο σημείο είναι αυτή που χωρίς αμφιβολία ρύθμιζε τις συμβατικές σχέσεις των δύο μερών μέχρι τον τερματισμό της. Μια άλλη θέση των εναγομένων είναι ότι τα αιτούμενα διατάγματα έρχονται σε αντίθεση με το άρθρο 41Δ(1β) των περί Ραδιοφωνικών και Τηλεοπτικών Οργανισμών Νόμο του 1991, και ότι ακόμα οι ενάγοντες έχουν αποκρύψει αυτό το πράγμα από το Δικαστήριο. Με σεβασμό λέω δεν είναι αντιληπτές οι θέσεις τους. Οι ενάγοντες έχουν αποταθεί στο Δικαστήριο και ζητούν συγκεκριμένες θεραπείες εν σχέση με τα πιο πάνω. Ζητούν από το Δικαστήριο να εκδώσει συγκεκριμένα διατάγματα και να απονέμει δικαιοσύνη. Πως αυτό συνάδει με την θέση ότι η έκδοση των διαταγμάτων σημαίνει ουσιαστικά ότι οι ενάγοντες θα διαπράξουν το ποινικό αδίκημα του άρθρου 41 Δ
(1)(β) * ή ότι οι ενάγοντες το απέκρυψαν δεν έχει εξηγηθεί αλλά εν πάση περιπτώσει είναι επαναλαμβάνεται δύσκολο να γίνει αντιληπτό. * "41Δ.-
(1)Πρόσωπο το οποίο-: .............. (β) σκόπιμα και συστηματικά παρενοχλεί την εκπομπή αδειούχου τηλεοπτικού ή ραδιοφωνικού οργανισμού, .................... είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και... " Με βάση τα πιο πάνω και έχοντας μελετήσει το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο και τις ένορκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν, βρίσκω ότι συντρέχουν οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 πιο πάνω δηλαδή σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Ερχόμενος τώρα στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ευθέως αναφέρω πως το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί πως συντρέχει και αυτή η προϋπόθεση. Αυτό γιατί κατ' αρχήν διαπιστώνεται με βάση την μαρτυρία που προσκόμισαν οι ενάγοντες ότι οι εναγόμενοι φαίνεται να αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες σε βαθμό που να μην είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τυχόν απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ των εναγόντων. Είναι δε σημαντικό να αναφερθεί εδώ ότι οι εναγόμενοι δεν προσκόμισαν μαρτυρία για να καταδείξουν το αντίθετο, ενώ περαιτέρω ο ισχυρισμός του κ.Χρίστου Λώρη πιο πάνω περί επικοινωνίας συγκεκριμένου προσώπου μαζί τους και με τους δικηγόρους τους, αμέσως μετά την καταχώρηση της αγωγής και της επίδικης αίτησης και ενώ το πρόσωπο αυτό βρισκόταν μαζί με τον διευθυντή των εναγομένων, κατά την οποία ουσιαστικά έγινε παραδεκτή η οικονομική αδυναμία των εναγομένων, παρέμεινε αναντίλεκτος με δεδομένο ότι ούτε ζητήθηκε να αντεξεταστεί εν σχέση με αυτόν ούτε ζητήθηκε καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να διαψευσθεί με την προβολή συγκεκριμένης θέσης. Περαιτέρω, η συνέχιση μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων των εναγομένων, ενδεχομένως να δημιουργήσει στους ενάγοντες πολύ μεγαλύτερα προβλήματα. Όπως αναφέρει ο κ.Παπαευαγόρου στην παράγραφο 32 της ένορκης του δήλωσης, την οποία σημειώνω αρνούνται γενικά οι εναγόμενοι, οι ενάγοντες ως εκ της παράλειψης αυτής των εναγομένων αντιμετωπίζουν δυσκολίες στο να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους έναντι της Αρχής Ηλεκτρισμού, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος διακοπής της γενικότερης παροχής ηλεκτρικής τροφοδοσίας στις εγκαταστάσεις εκπομπής. Αυτό θα σηματοδοτούσε την πρόκληση σοβαρών ζημιών και εξόδων τόσο στους ενάγοντες όσο και στους λοιπούς αδειούχους ραδιοσταθμούς αφού θα διέκοπτε την εκπομπή του σήματος τους. Με δεδομένο δε ότι μιλούμε πέραν των εναγόντων για άλλους 10 ραδιοσταθμούς, όπως γίνεται αντιληπτό οι ζημιές από ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι ανυπολόγιστες και δικαιοσύνη θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί. Με βάση τα πιο πάνω συνεπώς κρίνω ότι πληρούνται οι τρείς προϋποθέσεις του άρθρου 32. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω το Δικαστήριο αφού ικανοποιηθεί για την συνύπαρξη των τριών προϋποθέσεων, εξετάζει ακολούθως κατά πόσο θα ήταν δίκαιο και πρόσφορο να εκδοθεί το διάταγμα ή να διατηρηθεί σε ισχύ το ήδη εκδοθέν μονομερώς προσωρινό διάταγμα, με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, το ισοζύγιο της ευχέρειας υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) ουσιαστικά αφορά στο ισοζύγιο του κινδύνου να δημιουργηθεί αδικία. Ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω και έχοντας προβληματιστεί καταλήγω ότι το ισοζύγιο κλίνει υπέρ των εναγόντων για λόγους που σχετίζονται περισσότερο με την τρίτη προϋπόθεση ανωτέρω. Εν πάση περιπτώσει αναφέρεται ότι οι εναγόμενοι στην προκειμένη περίπτωση αρνούνται ότι έχει σχέση με την οφειλή τους προς τους ενάγοντες, ακόμη και το μέρος εκείνο που αφορά συμφωνημένα τέλη άδειας χρήσης, και προκύπτει πως δεν συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους. Μέχρι σήμερα δε και παρά τον τερματισμό της συμφωνίας από μέρους των εναγόντων, οι εναγόμενοι συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις εκπομπής των εναγόντων και να εκπέμπουν σήμα από τις εγκαταστάσεις των εναγόντων τροφοδοτώντας τα μηχανήματα τους με ηλεκτρισμό από τις παροχές των εναγόντων, επιβαρύνοντας με περαιτέρω ποσά τους ενάγοντες για ηλεκτρικό ρεύμα. Την ίδια στιγμή αντιμετωπίζοντας οικονομικές δυσκολίες δεν είναι σε θέση να καταβάλουν την οφειλή τους προς τους ενάγοντες, πόσο μάλλον όταν αυτή συνεχώς αυξάνεται με την περαιτέρω κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος αλλά και την συνέχιση χρήσης των εγκαταστάσεων των εναγόντων. Το Δικαστήριο σε κάθε περίπτωση σημειώνεται θεωρεί πως δεν είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις και κατ' επέκταση δεν είναι διατεθειμένο να επιτρέψει την συνέχιση αύξησης των υποχρεώσεων των εναγόντων προς την Αρχή Ηλεκτρισμού κατά τρόπο ώστε να δημιουργηθούν σε αυτούς αλλά και σε τρίτους ραδιοσταθμούς σοβαρότερα προβλήματα και ζημιές. Τυχόν διακοπή της γενικότερης παροχής του ρεύματος στις εγκαταστάσεις των εναγόντων θα σημαίνει ανυπολόγιστες ζημιές εάν αναλογιστεί κανείς επαναλαμβάνεται και εδώ ότι θα μιλούμε για τη διακοπή πλέον του σήματος εκτός των εναγόντων και άλλων 10 ραδιοσταθμών που φιλοξενούνται στις εγκαταστάσεις τους. Επίσης αναφέρεται εδώ ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν θέσει οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου προς απάντηση των όσων ο κ.Παπαευαγόρου αναφέρει στην παράγραφο 33 της ένορκης του δήλωσης. Οι εναγόμενοι προκύπτει πως έχουν εναλλακτικές για να συνεχίσουν να εκπέμπουν. Πριν ολοκληρώσω αναφέρεται πως το Δικαστήριο εξέτασε και τις υπόλοιπες θέσεις που προώθησαν με την αγόρευση της συνηγόρου τους οι εναγόμενοι. Αναφορικά με αυτές αναφέρω τα εξής. Οι ενάγοντες προσπαθούν να εκμαιεύουν μαρτυρία / Αλίευση μαρτυρίας Η θέση αυτή με σεβασμό λέω ότι είναι γενική και αόριστη. Δεν υπάρχει εν πάση περιπτώσει κανένα υπόβαθρο εν σχέση με την εισήγηση αυτή, την οποία και απορρίπτω. Δεν υπάρχει το επείγον για την έκδοση του διατάγματος Οι ενάγοντες προφανώς αναγνωρίζοντας ότι δεν υπήρχε το στοιχείο του κατεπείγοντος (βλ.αρ.9
(1)Κεφ.6) δεν ζήτησαν μονομερώς την έκδοση των ενδιάμεσων διαταγμάτων. Η επίδικη αίτηση έγινε δια κλήσεως και επιδόθηκε αυθημερόν στους εναγόμενους, ο διευθυντής των οποίων στις 11/05/15 που ορίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου εμφανίστηκε και ζήτησε χρόνο για να διορίσει δικηγόρο. Μετά η αίτηση ακολούθησε την πορεία της μέχρι την εκδίκαση της. Με αυτά υπόψη αναφέρεται ότι η εισήγηση θα είχε υπόβαθρο εφόσον τα διατάγματα εκδίδονταν μονομερώς. Στην περίπτωση αυτή με βάση τη Νομολογία «η προϋπόθεση για κατάδειξη του στοιχείου του κατεπείγοντος ή άλλων ιδιαίτερων περιστάσεων, είναι δικαιοδοτικός όρος». Υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης Οι ενάγοντες τερμάτισαν την επίδικη συμφωνία με επιστολή τους ημερ.25/09/14, η οποία επιδόθηκε στους εναγόμενους στις 17/10/14. Την ίδια χρονική περίοδο οι ενάγοντες, ως προκύπτει από τα έγγραφα που έχουν επισυνάψει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους και στη συμπληρωματική τους ένορκη δήλωση, είχαν αλληλογραφία με την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης για το θέμα, κατόπιν παραπόνου στην Αρχή από τους εναγόμενους, ενώ περαιτέρω συμμετείχαν σε διαδικασία που ξεκίνησε στην Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού κατόπιν αιτήματος των εναγομένων για έκδοση συγκεκριμένων διαταγμάτων (προσωρινών μέτρων) με βάση τον σχετικό Νόμο. Η διαδικασία αυτή ολοκληρώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του 2014 και η απόφαση της Επιτροπής εκδόθηκε στις 16 Ιανουαρίου του 2015 με την απόρριψη του αιτήματος (βλ. τεκμ.2 στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση των εναγόντων). Με αυτά υπόψη θεωρώ ότι αμέσως μετά την απόφαση της Επιτροπής Ανταγωνισμού οι ενάγοντες θα μπορούσαν να προχωρήσουν με την καταχώρηση της αγωγής και της επίδικης αίτησης. Το έπραξαν όπως αναφέρεται σε άλλο σημείο πιο πάνω στις 07/05/15, δηλαδή 3 μήνες και 22 ημέρες μετά την εν λόγω απόφαση. Και το ερώτημα βεβαίως που προκύπτει με δεδομένα τα πιο πάνω είναι κατά πόσο υπάρχει στην προκειμένη περίπτωση τόσο μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης που να μπορεί να θεωρηθεί μοιραία για την αίτηση. Έχοντας υπόψη την Νομολογία επί του θέματος (Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd ανωτέρω) απαντώ ευθέως πως δεν διαπιστώνεται τέτοια καθυστέρηση στην προκειμένη περίπτωση. Με δεδομένα εν πάση περιπτώσει όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω σε ότι αφορά το ισοζύγιο της ευχέρειας, στα πλαίσια του οποίου εξετάζεται το θέμα της καθυστέρησης με βάση την αναφερθείσα νομολογία, αναφέρω περαιτέρω ότι δεν παρατηρείται στην προκειμένη περίπτωση καθυστέρηση που να ανατρέπει το ισοζύγιο προς όφελος των εναγομένων. Στο ίδιο αποτέλεσμα σημειώνω θα κατέληγα και αν ακόμη θεωρούσα ότι το χρονικό σημείο του τερματισμού αποτελεί την αφετηρία για εξέταση του συγκεκριμένου θέματος. Κατάληξη Έχοντας υπόψη όλα τα ανωτέρω και τη φύση των αιτούμενων διαταγμάτων, καταλήγω ότι οι πιο πρόσφορες υπό τις περιστάσεις θεραπείες είναι αυτές που περιέχονται στα σημεία Α και Β της αίτησης. Παρεμβάλλω εδώ ότι όπως διαπιστώνεται και μέσα από την αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου των εναγόντων στην τελική είναι οι συγκεκριμένες θεραπείες που προωθήθηκαν από τους ενάγοντες. Συναφώς εκδίδονται διατάγματα υπέρ των εναγόντων - αιτητών και εναντίον των εναγομένων - καθ' ων η αίτηση ως τα σημεία Α και Β του αιτητικού της αίτησης. Έχοντας δε υπόψη την εμβέλεια των διαταγμάτων, κρίνω ορθό, για σκοπούς ορθής απονομής δικαιοσύνης, να αναστείλω την ισχύ των διαταγμάτων για περίοδο 21 ημερών και να παραχωρήσω το δικαίωμα στους εναγόμενους όπως μέσα σε 21 ημέρες από σήμερα καταχωρήσουν τραπεζική εγγύηση ύψους €25.000.- για κάλυψη των εναγόντων - αιτητών σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ τους, με ισχύ μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Εφόσον τέτοια τραπεζική εγγύηση καταχωρηθεί, το Διάταγμα αυτό θα παύσει να ισχύει. Τα έξοδα θα είναι προς όφελος των Εναγόντων-αιτητών και σε βάρος των Εναγομένων-καθ'ών η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα αυτά θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) . ........... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Interim Order Αναφορά: Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο