NINE CONSTRUCTIONS LTD ν. ΄Ανδρη Κυπριανού Παπαδοπούλου (υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντος Κλέωνα Παπαδόπουλου) κ.α., Αρ. Αγωγής 778/08, 26/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A300 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 778/08 Μεταξύ: NINE CONSTRUCTIONS LTD, από Λεμεσό Εναγόντων και ΄Ανδρη Κυπριανού Παπαδοπούλου, από Λεμεσό (υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντος Κλέωνα Παπαδόπουλου) Νεόφυτος (Φύτος) Παπαδόπουλος, από Λεμεσό (υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Κλέωνα Παπαδόπουλου) ΄Ανδρη Κυπριανού Παπαδοπούλου, από Λεμεσό Νεόφυτος (Φύτος) Παπαδόπουλος, από Λεμεσό Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 25.9.2015 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 26 Οκτωβρίου, 2015 Για Ενάγοντες-Αιτητές: Ο κ. Άρης Παπαδόπουλος για Καραπατάκης-Παυλίδης- Ερωτοκρίτου (για να ακούσει απόφαση ο κ. Γιάννης Πότσης) Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η Αίτηση: Η κα Μαρία Πατσαλίδου (για να ακούσει απόφαση ο κ. Ιάκωβος Ιωάννου) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες, οι οποίοι κατ' ισχυρισμόν είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως συσταθείσα στην Κύπρο, με την αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αξιώνουν από τους Εναγόμενους διάφορα ποσά ως οφειλόμενα υπόλοιπα για εκτελεσθείσες εργασίες και ως συμφωνηθέντα ενοίκια για κατοχή και χρήση ικριωμάτων (σκαλωσιών). Αξιώνουν επίσης και Γενικές Αποζημιώσεις και/ή ενοίκια για την απώλεια χρήσης και την παράνομη κατακράτηση των σκαλωσιών από τους Εναγόμενους από την 1.1.
- Σύμφωνα με τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, στη βάση γραπτής και/ή προφορικής συμφωνίας συναφθείσης μεταξύ Εναγόντων, του αποβιώσαντος Κλέωνα Παπαδόπουλου και των Εναγομένων 3 και 4, οι ενάγοντες ανέλαβαν και εκτέλεσαν, την περίοδο μεταξύ Απριλίου 2006 και Δεκεμβρίου 2006, διάφορες εργασίες στην υπό ανέγερση πολυκατοικία των προαναφερομένων προσώπων, αξίας Λ.Κ. 70.800=, πλέον ΦΠΑ. Έναντι των εργασιών που εκτελέστηκαν, ο αποβιώσας Κλέωνας Παπαδόπουλος καθώς και οι Εναγόμενοι 3 και 4, κατέβαλαν κατά καιρούς το ποσό των Λ.Κ.53.000= και εξακολουθούν να οφείλουν στους Ενάγοντες το ποσό των Λ.Κ.28.420= (€48.558,14), συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ. Περαιτέρω, κατά/ή περί τον Ιούλιο του 2006, τα προαναφερόμενα πρόσωπα εζήτησαν από τους Ενάγοντες όπως οι τελευταίοι τους προμηθεύσουν με ικριώματα (σκαλωσιές) οι οποίες ήταν αναγκαίες για την συνέχιση των εργασιών στην πολυκατοικία. Ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ότι οι εναγόμενοι θα κατέβαλαν στους Ενάγοντες το ποσό των Λ.Κ.1.000= μηνιαίως, από 1.8.2006, ως ενοίκια για την κατοχή και χρήση των σκαλωσιών και ότι οι Εναγόμενοι θα επέστρεφαν τις σκαλωσιές στους ενάγοντες μετά το πέρας των εργασιών. Κατά/ή περί τον Ιούλιο του 2006, οι Ενάγοντες προμήθευσαν τους Εναγόμενους με τις σκαλωσιές τις οποίες με δικά τους έξοδα οι Ενάγοντες αγόρασαν, ανήγειραν και τοποθέτησαν περιμετρικά της πολυκατοικίας. Οι Εναγόμενοι όμως κατά παράβαση των συμβατικών τους υποχρεώσεων, όχι μόνο δεν κατέβαλαν στους Ενάγοντες οποιοδήποτε ποσό για την κατοχή και την χρήση των σκαλωσιών, αλλά τις κατακράτησαν και αρνούνται να τις επιστρέψουν στους Ενάγοντες. Εκκρεμούσης της ακροαματικής διαδικασίας και μετά την ολοκλήρωση της κυρίως εξέτασης του ΜΕ1 Νέαρχου Ιωάννου, οι Ενάγοντες καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση με την οποία αιτούνται την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως ακολούθως: «Α. Δια της αντικατάστασης του περιεχομένου της παραγράφου 3 της Εκθέσεως Απαιτήσεως με το ακόλουθο: "Δυνάμει γραπτής και/ή προφορικής συμφωνίας συναφθείσης μεταξύ των Εναγόντων και του αποβιώσαντα Κλέωνα Παπαδόπουλου στη Λεμεσό μετά από σχετική προσφορά κατά/ή περί τον Απρίλιο του 2006, οι Ενάγοντες ανέλαβαν και εκτέλεσαν την περίοδο μεταξύ Απριλίου και Δεκεμβρίου 2006 διάφορες εργασίες στην υπό ανέγερση πολυκατοικία του αποβιώσαντος Κλέωνα Παπαδόπουλου, συμποσούμενες στο ποσό των Λ.Κ.70.800= πλέον Φ.Π.Α. Μετά τον θάνατο του αποβιώσαντα Κλέωνα Παπαδόπουλου, οι Εναγόμενοι 3 και 4 αποδέχθηκαν την συμφωνία των Εναγόντων με τον αποβιώσαντα Κλέωνα Παπαδόπουλο και ζήτησαν από τους Ενάγοντες να προχωρήσουν με την ολοκλήρωση των εργασιών τους." Β. Δια της αντικατάστασης του περιεχομένου της παραγράφου 6 της Εκθέσεως Απαιτήσεως με το ακόλουθο: "Περαιτέρω, κατά ή περί τον Ιούλιο του 2006 ο αποβιώσαντας Κλέωνας Παπαδόπουλος ζήτησε από τους Ενάγοντες και συμφώνησε με αυτούς όπως οι Ενάγοντες τον προμηθεύσουν με σκαλωσιές οι οποίες ήταν αναγκαίες δια την συνέχιση των εργασιών στην εν λόγω πολυκατοικία. Ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της ανωτέρω συμφωνίας ότι με το πέρας των εργασιών των Εναγόντων στην υπό κατασκευή πολυκατοικία, οι σκαλωσιές θα παρέμεναν στην πολυκατοικία μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών. Ήταν ακόμη ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της ανωτέρω συμφωνίας ότι ο αποβιώσαντας Κλέωνας Παπαδόπουλος θα κατέβαλε στους Ενάγοντες το ποσό των Λ.Κ.1.000= μηνιαίως ως ενοίκια και/ή δικαιώματα από 1/8/2006 δια την κατοχή και χρήση των εν λόγω σκαλωσιών. Μετά τον θάνατο του αποβιώσαντα Κλέωνα Παπαδόπουλου, οι Εναγόμενοι 3 και 4 αποδέχθηκαν την ανωτέρω συμφωνία των Εναγόντων με τον αποβιώσαντα Κλέωνα Παπαδόπουλο και διαβεβαίωσαν τους Ενάγοντες πως η συμφωνία θα παρέμενε σε ισχύ. Γ. Δια της αντικατάστασης του περιεχομένου της παραγράφου 8 της Εκθέσεως Απαιτήσεως με το ακόλουθο: "Κατά/ή περί τον Ιούλιο 2006 οι Ενάγοντες προμήθευσαν και/ή παρέδωσαν στους Εναγόμενους τις εν λόγω σκαλωσιές, τις οποίες με δικά τους έξοδα οι Ενάγοντες αγόρασαν, ανήγειραν και τοποθέτησαν περιμετρικά της εν λόγω πολυκατοικίας. Για την αγορά των εν λόγω σκαλωσιών οι Ενάγοντες αποτάθηκαν στην εταιρεία PAFILI Scaffolding & Trading Ltd και προμηθεύτηκαν τις σκαλωσιές, έναντι του ποσού των Λ.Κ.14.294,73=, ήτοι €24.424, ως αυτό προκύπτει από τα τιμολόγια υπ' αριθμόν 3468 ημερ. 28/6/2006, 3472 ημερ. 4/7/2006, 3479 ημερ. 6/7/2006, 3486 ημερ. 10/7/2006, 3487 ημερ. 11/7/2006, 3516 ημερ. 28/7/2006 και 3524 ημερ. 2/8/2006 που εξέδωσε η εταιρεία PAFILI." Δ. Δια της αντικατάστασης στην παράγραφο Ε του παρακλητικού της Εκθέσεως Απαίτησης της φράσης "Λ.Κ.16.056,30= ήτοι ισόποσο σε €27.433,82" με την φράση "Λ.Κ.14.294,73= ήτοι ισόποσο σε €24.424".» Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 25 θ1 και θ5 και στη Διαταγή 48 θ1, 2 και
- Την Αίτηση συνοδεύει Ένορκη Δήλωση του Νέαρχου Ιωάννου, διευθυντού των Εναγόντων. Είναι η θέση του ότι η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης κατέστη αναγκαία μετά που διαπιστώθηκε πως ο προβαλλόμενος στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμός (ότι ο αποβιώσας Κλέωνας Παπαδόπουλος και οι Εναγόμενοι 3 και 4 είχαν συνάψει ταυτόχρονα τις συμφωνίες με τους Ενάγοντες) είναι λανθασμένος ενώ ο ορθός ισχυρισμός είναι πως οι Εναγόμενοι 3 και 4 είχαν διαβεβαιώσει τους Ενάγοντες, μετά το θάνατο του Κλέωνα Παπαδόπουλου, πως οι συμφωνίες του αποβιώσαντα με τους Ενάγοντες θα παρέμεναν σε ισχύ. Σε λάθος και/ή παραδρομή οφείλεται και η μη συμπερίληψη στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης, λεπτομερειών που αφορούν την αγορά των σκαλωσιών από την εταιρεία PAFILI Scaffolding & Trading Ltd. Τέλος, το ποσό που απαιτείται (στην παράγραφο Ε του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης), ως η αξία των σκαλωσιών (Λ.Κ. 16.056,30 ή το ισόποσο σε €27.433,82), είναι λανθασμένο, ενώ το ορθό είναι «Λ.Κ. 14.294,73 ήτοι ισόποσο σε €24.424=». Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας οκτώ συνολικά λόγους οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που τάσσει η νομολογία για την έκδοση τέτοιας φύσεως διαταγμάτων. Η αίτηση υποβάλλεται σε εντελώς αναιτιολόγητα καθυστερημένο στάδιο και μετά το πέρας της κυρίως εξέτασης του ΜΕ1, Νέαρχου Ιωάννου. Η αιτούμενη τροποποίηση «θέτει εκ ποδών ουσιαστικά την βάση της Εκθέσεως Απαιτήσεως δια της προβολής και εισαγωγής ισχυρισμών οι οποίοι ουδόλως συνάδουν και/ή συγκρούονται με την ήδη δοθείσα μαρτυρία του ΜΕ1, Νεάρχου Ιωάννου». Παραμένει ασαφές και αδιευκρίνιστο το χρονικό σημείο κατά το οποίο προέκυψε η ανάγκη τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. Με την «όψιμη» και «καθυστερημένα υποβληθείσα» αίτηση καθίσταται «έκδηλος η κακοπιστία» των Εναγόντων για εκτροχιασμό της δίκης και «πασίδηλο το ψευδές των ισχυρισμών τους». Η Ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ4-7 και 9, Δ.39, Δ.25 θ1, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και των Αγγλικών Δικαστηρίων, στη διακριτική ευχέρεια, πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Άντρης Κυπριανού, Εναγόμενης
- Είναι η θέση της ότι η επιδιωκόμενη τροποποίηση θα «εκτροχιάσει» την βάση της αγωγής, ότι οι νέοι ισχυρισμοί είναι ασαφείς, αόριστοι και συγκρούονται με την ήδη δοθείσα μαρτυρία του ΜΕ1, Νεάρχου Ιωάννου. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρήθηκε «όψιμα και καθυστερημένα» και ότι παραμένει ασαφές και αδιευκρίνιστο το «χρονικό σημείο» κατά το οποίο διαπιστώθηκε το λάθος και προέκυψε η ανάγκη τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης. Τέλος, προβάλλει πως η θέση της θα πρέπει να ιδωθεί συναρτημένα του γεγονότος πως τα όσα οι ενάγοντες επιθυμούν να εισάξουν, ήσαν εξ' αρχής στη σφαίρα γνώσης τους. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. (SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 ΑΑΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 ΑΑΔ 726). Κλασσική απόφαση που δείχνει την λεγόμενη τάση φιλελευθεροποίησης των τροποποιήσεων δικογράφων είναι η απόφαση στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934. Όπως χαρακτηριστικά είχε λεχθεί εκεί, αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Διευκρινίζοντας ή περιορίζοντας τη γενικότητα με την οποία είχε αποδοθεί η πιο πάνω αρχή, το Ανώτατο Δικαστήριο παρατήρησε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω) πως όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ότι γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Για παράδειγμα, σε εκείνη την υπόθεση κρίθηκε πως ορθά απορρίφθηκε αίτημα τροποποίησης που υποβλήθηκε κατά την ημερομηνία ακρόασης, εφόσον κατά τη δικάσιμο που είχε οριστεί το 1988 είχε υποβληθεί αίτημα για αναβολή έτσι ώστε να γίνει διάβημα τροποποίησης, η υπόθεση ανεβλήθη παρά την ένσταση της άλλης πλευράς, με οδηγίες να υποβληθεί αίτηση τροποποίησης εντός δύο μηνών, αλλά αίτηση δεν υποβλήθηκε ούτε απασχόλησε ξανά το θέμα παρά μόνο όταν κατά το 1990 η υπόθεση επαναορίστηκε ξανά για ακρόαση. Η θεμελιακή αρχή την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας σ΄ αυτού του είδους τις αιτήσεις, τέθηκε με σαφήνεια στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ
- Στην υπόθεση αυτή καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ούτως ώστε να συνάδει η Έκθεση Απαίτησης με την προσκομισθείσα μαρτυρία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση τόνισε ότι εν πρώτοις δεν είναι νομικά επιλήψιμη η επιδίωξη τροποποίησης για να συνάδει η προσαχθείσα μαρτυρία με το δικόγραφο του διαδίκου. Στη σελίδα 707 της απόφαση αναφέρονται χαρακτηριστικά τα ακόλουθα: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις, είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.» Στην υπόθεση Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993, λέχθηκε πως: «Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικής επίδικες διαφορές.» Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω). «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Για το ίδιο θέμα της καθυστέρησης, σημαντική είναι και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. N. Σιακόλα, Πολ. Έφεση 10341, ημερ. 19/1/
- Το Εφετείο επιβεβαίωσε ότι η μακρά εκκρεμότητα μιας αγωγής δεν μπορεί να επενεργήσει απόλυτα σαν κώλυμα στην έγκριση αιτήματος τροποποίησης δικογράφου, αλλά αποτελεί παράγοντα ο οποίος επαυξάνει την ανάγκη για ταχύτερη προώθηση της διαδικασίας. Ότι, δε, η έννοια της καθυστέρησης στην υποβολή του αιτήματος προϋποθέτει βέβαια τη δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας και για να συνιστά κώλυμα θα πρέπει να μην είναι καλόπιστη. Αναφορικά με το θέμα της παροχής εξήγησης για την καθυστέρηση που διαπιστώνεται στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, και με αυτό ασχολήθηκε το Εφετείο στην υπόθεση (SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents (ανωτέρω). Όπως λέχθηκε, η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης, ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή τον βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Μια καλόπιστη αίτηση για τροποποίηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί επειδή, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Από τα ανωτέρω προκύπτει πως ο παράγοντας «καθυστέρηση» εξετάζεται σε συνάρτηση με τους ουσιαστικότερους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο και βασικά σαν συνισταμένη τυχόν επηρεασμού των δικαιωμάτων του καθ΄ ου η αίτηση. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Παρατηρώ ότι εκείνο που επιζητούν οι Ενάγοντες δεν είναι η αντικατάσταση των ισχυρισμών τους που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης, ούτε και η προσθήκη νέων, εντελώς διαφορετικών ή αντιθέτων ισχυρισμών. Με την αιτούμενη τροποποίηση, επιδιώκεται η διευκρίνιση ή η επέκταση των θεμάτων που ήδη βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου. Η προτεινόμενη τροποποίηση βασίζεται και περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της βάσης της αγωγής και ο άξονας αυτός δεν είναι άλλος παρά η προβαλλόμενη θέση της παράβασης εκ μέρους των Εναγομένων, της συμφωνίας για την προμήθεια και εγκατάσταση από μέρους των Εναγόντων, των αναφερομένων στην Έκθεση Απαίτησης ικριωμάτων (σκαλωσιών). Δεν έχω διαπιστώσει να υπάρχει αλλαγή πλεύσης εκ μέρους των Εναγόντων όσον αφορά την γραμμή που εξ' αρχής ακολούθησαν σε σχέση με την υπόθεση τους. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.25, θ1, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις δικογράφων οι οποίες είναι αναγκαίες ώστε να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Σκοπός είναι η διακρίβωση των πραγματικών ζητημάτων για τα οποία υπάρχει διαφωνία μεταξύ των μερών. Το κυρίαρχο στοιχείο κατά την εξέταση τέτοιων αιτήσεων είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Νομολογιακά έχει λεχθεί ότι τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του εάν επιδείχθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης (βλ. Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωής Μιλτιάδους κ.ά. Πολ. Έφεση 96/2006, ημερ. 27.7.2007). Το επόμενο θέμα που θα εξετάσω είναι κατά πόσον οι Ενάγοντες - Αιτητές καθυστέρησαν αδικαιολόγητα να υποβάλουν το αίτημα τους. Επαναλαμβάνω ότι το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας λαμβάνει υπόψη και τον παράγοντα «καθυστέρηση». Ο παράγοντας όμως αυτός δεν είναι καθοριστικός αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους παράγοντες που η νομολογία καθιέρωσε. Στην υπόθεση Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωής Μιλτιάδους κ. α. (ανωτέρω), λέχθηκε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί τον διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο, τονίστηκε, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. Σε σχέση με τον παράγοντα αυτό οι Ενάγοντες δίδουν σαφείς και επαρκείς εξηγήσεις στην υποστηρίζουσα την Αίτηση Ένορκη Δήλωση. Ούτε έχω πεισθεί από την υπάρχουσα ενώπιον μου μαρτυρία ότι οι Ενάγοντες ενεργούν με κακή πίστη ή ότι θα δημιουργηθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά εάν εγκριθεί το αίτημα τους. Η ενέργεια των Εναγόντων να καταχωρήσουν την υπό κρίση αίτηση, μπορεί να υποδηλοί αβλεψία, λάθος ή ακόμη και αμέλεια εκ μέρους των όχι όμως κακοπιστία. Κρίνω ότι θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά των Εναγόντων το δικαίωμα να προβάλουν τις θέσεις τους ούτως ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευκαιρία να απονείμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης βρίσκω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις και ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Διά ταύτα επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως η Αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός πέντε ημερών από σήμερα. Έκθεση Υπεράσπισης εκ μέρους των Εναγομένων να καταχωρηθεί εντός των επόμενων 10 ημερών από της καταχώρησης της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί για τα περαιτέρω. Τα έξοδα της Αίτησης, καθώς επίσης και εκείνα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και εναντίον των Εναγόντων. Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα να καταβληθούν μετά το πέρας της δίκης. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής. /ΜΡ, ΜΚ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση τροποποίησης έκθεσης απαίτησης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο