ΜΑΡΙΝΟΣ ΚΕΛΛΑΣ κ.α. ν. ΣΩΜΑΤΕΙΟ CARDELLINO - THE POWER OF LOVE κ.α., Αρ. αγωγής: 484/15, 20/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A289 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 484/15 ΜΑΡΙΝΟΣ ΚΕΛΛΑΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΠΑΛΥΚΑΡΠΟΥ ΖΩΗΣ ΠΑΝΑΓΗ Ενάγoντες εναντίον ΣΩΜΑΤΕΙΟ CARDELLINO - THE POWER OF LOVE ΕΥΡΟΣ ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ Εναγόμενοι ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:20/10/2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους εναγόμενους - αιτητές: κα Κωνσταντίνου Για ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση: κα Μαλά ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με ενδιάμεση αίτηση τους, οι εναγόμενοι αιτητές, ζητούν την διαγραφή της παρούσας αγωγής ως ενοχλητική, μηδαμινή, επιπόλαια, κακόβουλη και καταχρηστική (frivolous and vexatious), λόγω ανυπαρξίας αγώγιμου δικαιώματος. Νομοθετικό έρεισμα της αίτησης, αποτέλεσε η Δ.27 Θ.1-3, Δ.19 θ.26, Δ.64 Δ.48 θ.9 (ο) και μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης, αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του εναγόμενου 2 κ. Εύρου Κλεάνθους. Ο ενόρκως δηλών, αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος των εναγομένων 1 για να προβεί στην ένορκη του δήλωση, των οποίων είναι πρόεδρος. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η παύση του ενάγοντα 1 έχει γίνει νομότυπα κατ΄ όπιν σύγκλησης έκτακτης γενικής συνέλευσης του σωματείου με θέμα την διαγραφή του ενάγοντα 1 από το σωματείο λόγω απρεπούς συμπεριφοράς και λήφθηκε απόφαση ομόφωνη όλων των παρευρισκομένων, ήτοι των 2/3 των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και το ίδιο έχει γίνει και για τους εναγόμενους 2 και 3 σε μεταγενέστερο στάδιο και επισυνάφθηκαν προς αυτόν τον σκοπό σχετικά τεκμήρια. Επίσης ο ενόρκως δηλών, απέρριψε την θέση που καταγράφεται στην έκθεση απαίτησης και στην ένορκη δήλωση των εναγόντων για έκδοση προσωρινού Διατάγματος, ότι δηλαδή απαιτείται σύγκλιση όλων των εγγεγραμμένων μελών του σωματείου και της ψήφισης των 2/3 των μελών για παύση κάποιου μέλους , επισυνάπτοντας προς αυτόν τον σκοπό το καταστατικό του σωματείου, όπου με βάση το άρθρο 5 απαιτείται η πλειοψηφία των 2/3 των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του σωματείου και όχι των μελών αυτού. Επισυνάφθηκε ως τεκμήριο, η επιστολή προς το Υπουργείο Εσωτερικών με την οποία γινόταν η ενημέρωση για την παύση των εναγόντων, ως επίσης επισυνάφθηκε ως τεκμήριο η ένορκη δήλωση επίδοσης προς τον ενάγοντα 1 με την οποία ενημερωνόταν για την παύση του και περαιτέρω κατατέθηκε ως τεκμήριο σχετικές συνομιλίες σε δίκτυο κοινωνικής δικτύωσης και τεκμήριο η ανάρτηση παύσης των εναγόντων. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών, κάνει αναφορά ότι η επιστολή ημερομηνίας 29/10/2014 (προφανώς από τυπογραφικό λάθος αναγράφηκε το έτος 2017) αυτή δεν έχει επιδοθεί νομότυπα και ότι τα δικαιώματα των εναγόντων έχουν παραγραφεί και ότι αυτή η επιστολή αποπειράθηκε να επιδοθεί στον ενόρκως δηλούντα έξω από το γραφείο Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Επίσης ο ενόρκως δηλών, αναφέρει ότι μέσα από την έκθεση απαίτησης, δεν γίνεται αναφορά ότι δεν έχει γνωστοποιηθεί γραπτώς η πρόθεση τους όπως ακυρωθεί η διαγραφή των εναγόντων και ότι η παρούσα αγωγή έχει κινηθεί κακόπιστα για να πληγεί το κύρος του εναγόμενου 2 ως δικηγόρου και προέδρου του σωματείου και ότι έχει επιλεγεί αυτός από όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, αποδίδοντας μάλιστα σε αλλότρια οικονομικά και επαγγελματικά κίνητρα του ενάγοντα 1 τα οποία επλήγησαν μετά και από σχετική καταγγελία για ακαταλληλότητα προιόντων που εμπορεύεται ο ενάγοντας 1. Ο ενόρκως δηλών, στην ένορκη του δήλωση, χαρακτηρίζει ως ψευδείς τις αναφορές των εναγόντων που αναγράφονται σε παραγράφου της έκθεσης απαίτησης όπου γίνεται ειδική αναφορά, ότι έχει γίνει απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και ότι οι ισχυρισμοί είναι αβάσιμοι, ενοχλητικοί, καταχρηστικοί και εκδικητικοί και αποσκοπούν να πλήξουν το κύρος των εναγομένων. Επίσης ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι έχει λάβει χώρα σχετική ενημέρωση των εναγόντων 2 και 3 για να προσέλθουν σε γενική συνέλευση και αυτοί δεν προσήλθαν, αποδεχόμενοι σιωπηρώς την παύση τους από μέλη του σωματείου. Τέλος, ο ενόρκως δηλών, εξέφρασε την άποψη ότι εάν δεν απορριφθεί η αγωγή από αυτό το στάδιο, θα υπόκεινται οι εναγόμενοι σε ταλαιπωρία, ζημιές και έξοδα και ότι οι ενάγοντες αποσκοπούν να πληγεί το κύρος των εναγομένων και να εξυπηρετήσουν τα αλλότρια συμφέροντα τους. Η αίτηση των εναγομένων, αντίκρυσε την ένσταση των εναγόντων οι οποίοι προέβαλαν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: Α) Η αίτηση των αιτητών είναι καταχρηστική και σκοπό έχει την καθυστέρηση απονομής της Δικαιοσύνης όπως αυτή προβλέπεται από το άρθρο 6 της Ευρωπαικής Συνθήκης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Β) Δεν καταδεικνύεται κανένας συγκεκριμένος λόγος και/ή επιχείρημα που να δικαιολογεί την αμηχανία και σύγχυση των εναγομένων παρά αόριστοι και αβάσιμοι λόγοι που δεν καταδεικνύουν λάθη ή παραλείψεις των εναγόντων κατά την δικογράφηση οι οποίοι να μην δύνανται εάν υπάρχουν να διορθωθούν δυνάμει τροποποίησης ως ορίζεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Γ) Δεν έχει καταδειχθεί από την αίτηση των αιτητών, ότι η παρούσα αγωγή στερείται αδιαμφισβήτητα νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατη. Η έκθεση απαίτησης παρουσιάζει ικανοποιητικά και επαρκή γεγονότα που αποδεικνύουν καλή βάση αγωγής. Δ) Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επισημάνει ότι η διαγραφή και απόρριψη αγωγής αποτελεί δραστικό μέτρο που θα πρέπει να ασκείται με φειδώ. Ε) Η πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου υπογραμμίζει ότι τυχόν τεχνικές παραλείψεις και λανθάνουσα δικογράφηση και παρέκκλιση από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, θα πρέπει να διορθώνεται από το εκδικάζον Δικαστήριο και όχι να απορρίπτεται η αγωγή για λόγους τυπολατρίας. Στ) Η παρούσα αίτηση επιχειρεί να μπει στην ουσία της αγωγής σε πολύ πρώιμο στάδιο, αφού δεν πρόκειται περί προδικαστικών ζητημάτων, αλλά ουσιαστικά ζητείται από το Δικαστήριο να αποφανθεί για την ουσία της αγωγής, χωρίς να ακουστεί μαρτυρία και παρουσιαστούν όλα τα στοιχεία της υπόθεσης. Ζ) Δεν τεκμαίρεται από την ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση των αιτητών και δεν επεξηγείται πως η αγωγή είναι σκανδαλώδης ή ενοχλητική. Η) Ουδεμία σύγχυση προκαλείται από την έκθεση απαίτησης. Θ) Αποκαλύπτεται αιτία αγωγής, καθώς και locus standi των εναγόντων, τόσο σε σχέση με την βάση αγωγής, όσο και με την υπόλοιπη αγωγή. Ι) Η αίτηση των αιτητών θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί πριν την καταχώρηση της υπεράσπισης τους. Κ) Αριθμός των γεγονότων που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση των αιτητών, στην ουσία επαναλαμβάνουν ισχυρισμούς οι οποίοι δικογραφούνται στην έκθεση υπεράσπισης τους. Λ) Η παρούσα αίτηση θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί, αφού πρώτα το Δικαστήριο είχε την ευχέρεια να εξετάσει τα προδικαστικά ζητήματα τα οποία ήγειραν οι εναγόμενοι στο Δικαστήριο. Μ) Στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση, αναφέρονται ισχυρισμοί οι οποίοι είναι αναληθείς και αποκλειστικό σκοπό έχουν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Ν) Δεν συντρέχουν οι προυποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Ξ) Η αίτηση των εναγομένων - αιτητών είναι κακόβουλη και κακόπιστη. Ο) Η αίτηση των αιτητών επιδιώκει την αποκάλυψη της μαρτυρίας της οποίας οι ενάγοντες θα προσκομίσουν για την απόδειξη της αγωγής τους και για να αντικρύσουν τους ισχυρισμούς των εναγομένων οι οποίοι παρουσιάζονται τόσο στην υπεράσπιση τους, όσο και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση. Π) Η ικανοποίηση της παρούσας αίτησης των εναγομένων, θα στερήσει από τους ενάγοντες το δικαίωμα να ακουσθούν ενώπιον του Δικαστηρίου, δικαίωμα το οποίο κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο 30
(1). Νομικό έρεισμα της ένστασης, αποτέλεσαν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 θ.9, Δ.19 θ.1,4,19,22 και 26, Δ.20 θ. 1 και 2, Δ.25 θ. 1-6, Δ.27 θ. 1-3, Δ.48 θ. 1-9, Δ.64 θ. 1 και 2, το άρθρο 31
(1)
(2)του Συντάγματος, στον ν. 14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, οι γενικές αρχές του νόμου, οι κανόνες της επιείκιας, η πρακτική και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης, αποτέλεσε ο φάκελος του Δικαστηρίου και η ένορκη δήλωση του ενάγοντα 2. Ο ενόρκως δηλών αποκαλύπει την πηγή της γνώσης και εξουσιοδότησης του και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Περαιτέρω ο ενόρκως δηλών, εκφράζει την θέση ότι τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση των αιτητών δεν δύνανται να δικαιολογήσουν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, ότι το θέμα της επίδοσης της επιστολής ημερομηνίας 29/10/2014 σχετίζεται με την απόδειξη της αγωγής και όχι της παρούσας αίτησης, ότι στην έκθεση απαίτησης καταγράφονται επακριβώς οι λόγοι που οδήγησαν στην έγερση της παρούσας αγωγής και απορρίπτει τους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα ότι η παρούσα αγωγή είναι ενοχλητική, εκδικητική και καταχρηστική και ότι δεν αποκαλύπτει αιτία αγωγής. Επίσης απορρίπτει την ιδιότητα του ενάγοντα 1 με την εταιρεία όπου γίνεται αναφορά στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, απορρίπτοντας ταυτόχρονα την οποιαδήποτε σχετικότητα με τα επίδικα θέματα. Επίσης απέρριψε την θέση των εναγομένων περί της ιδιότητας των εναγόντων ως μέλη άλλου σωματείου, ιδιότητα η οποία εν πάσει περιπτώσει χαρακτηρίζεται από τον ενόρκως δηλούντα ως άμεμπτη. Επίσης απέρριψε τα περί πρόθεσης πλήξης του κύρους των εναγομένων, τονίζοντας ότι οι λόγοι για τους οποίους εγέρθηκε η παρούσα αγωγή δικογραφούνται και ότι θα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση για να μπορούν οι ενάγοντες να αποδείξουν την υπόθεση τους και να μην παραβιαστεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα τους να ακουστούν. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η νομική βάση βάση που διέπει την υπό εξέταση αίτηση, είναι μεταξύ άλλων αυτή της Δ.19 θ. 26 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action΄΄. Στην σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd - v - Hussein Ali Nasrat Abdallah Πολιτική Έφεση αρ. 69/2011 ημερ. 19/7/2013, λέχθησαν τα ακόλουθα: ΄΄Η εξουσία διαγραφής που παρέχεται από τις πιο πάνω Διαταγές είναι διακριτικής μορφής και, ταυτόχρονα, πλατιά. Στη Vector Onega A.G. ν. Πλοίου M/V Girvas κ.ά. (Αρ. 1)
(2000)1 Α.Α.Δ. 16, αναφέρθηκε ότι:- (σελ. 23) «Ακόμη και στις περιπτώσεις που οι συνθήκες υπαγορεύουν στένεμα της εξουσίας για να ασκηθεί κατά συγκεκριμένο τρόπο, όπως όταν επιζητείται διαγραφή υλικού από δικόγραφο λόγω δεδικασμένου, η εξουσία αυτή δε χάνει ολότελα το διακριτικό της χαρακτήρα.» Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477-479, η φράση: "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις΄΄ H παρούσα αίτηση στηρίζεται επίσης και στη Δ.27 θ. 3 η οποία προνοεί τα ακόλουθα: ΄΄The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» Όπως εξηγείται στην υπόθεση Cyber Group Ltd v. Κ. Χαραλαμπίδης
(2004)ΙΓ Α.Α.Δ. 1852, η διαγραφή δικογράφου είτε με βάση τη Δ.19 Θ.26 είτε με βάση τη Δ.27 Θ.3, συνιστά εξαιρετικό μέτρο, το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Με άλλα λόγια η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με εξαιρετική φειδώ. Διαφορετικά η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του άρθρου 30
(1)του Συντάγματος (βλ. και In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 C.L.R. 246). Εφόσον λοιπόν το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασισθεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (Annual Practice 1960 page 575). Αναφορικά με τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για επιτυχή επίκληση της Δ.27 Θ.3, σχετική είναι η απόφαση στην Πολιτική Έφεση 9512 Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Εθνικής Τράπεζας ΑΕ
(1999)1Β Α.Α.Δ 1316, όπου αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο δεν στέργει σε ικανοποίηση αιτήματος για απόρριψη αγωγής παρά μόνο όπου διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, χωρίς καμία αμφιβολία, αιτία αγωγής και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί με τροποποίηση που μπορεί νόμιμα το Δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά όπως επισημαίνεται στην ίδια απόφαση θα έμενε κενό γράμμα το Συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο Δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Στην εν λόγω απόφαση τονίζεται επίσης ότι από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής, που όπως και η παρούσα, βρίσκεται ακόμα στα σπάργανα. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση Pearce v. Ove Arup Partnership Ltd and Others
(1999)1 ALL ER 769, 782 αναφορά στην οποία έγινε στην Λουκά (πιο πάνω) αναφέρονται τα εξής : "The jurisdiction to strike out an action as an abuse ought to be very sparingly exercised (see eg Lawrance v. Lord Norreys [1890] 15 App Cas 210 at 219, [1886-90] All ER Rep 858 at 863), and should not be extended to become a trial of contentious matters on affidavit (see Wenlock v. Moloney [1965] 2 All ER 871, [1965] 1 W.L.R. 1238)." Είναι δε σημαντικό να τονισθεί ότι η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου στα πλαίσια αυτά κρίνεται με βάση το ίδιο το δικόγραφο και το περιεχόμενο του και δεν τίθεται θέμα μαρτυρίας, ούτε αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων. (Βλ. In Re Pelmako (ανωτέρω) και Λουκά ανωτέρω). ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από τις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες και το νομολογιακό πλαίσιο αυτών, κρίνει ότι η αίτηση δεν δύναται να τύχει έγκρισης για τους λόγους που θα επεξηγηθούν αναλυτικά πιο κάτω. Συγκεκριμένα: Οι αιτητές προβάλλουν ως μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης, όχι απλά την έκθεση απαίτησης αυτήν καθ΄εαυτήν για να στηρίξουν την θέση τους ότι αυτή στερείται αποκάλυψης καλής αιτίας αγωγής, αλλά προβάλλουν θέσεις οι οποίοι αναφέρονται στην έκθεση υπεράσπισης και το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτά τα θέματα και οι ισχυρισμοί, οι οποίοι εν πολλοίς αμφισβητούνται, θα πρέπει να ακουστούν και να αξιολογηθούν στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας και όχι στο πλαίσιο των αντικρουόμενων ενόρκων δηλώσεων, όπως γίνεται και στην παρούσα υπόθεση. Επίσης, θα πρέπει να αξιολογηθεί στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, το ζήτημα της νομότυπης, έγκαιρης και έγκυρης επίδοσης της επιστολής των εναγόντων προς τον εναγόμενο 2 στον χώρο του Δικαστηρίου, θέμα που άπτεται και συνδέεται άμεσα με την αιτία αγωγής, την απόδειξη της και γενικά είναι θέμα που θα πρέπει να αφεθεί προς αξιολόγηση στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας και όχι στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Περαιτέρω, μέσα από την έκθεση απαίτησης, γίνεται επίκληση γεγονότων που δεν δύνανται στην όψη τους να κριθούν ότι δεν αποκαλύπτουν κάποια αιτία αγωγής. Οι οποιεσδήποτε αναφορές από πλευράς αιτητών ότι δεν έχουν τηρηθεί κάποιες προθεσμίες και προαπαιτούμενα, ζητήματα για τα οποία υπάρχει διαφορετική προσέγγιση και ερμηνεία, είναι θέματα τα οποία αφορούν την ουσία της αγωγής και το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο ασφαλώς δεν ειπησέρχεται. Αναφορικά με τις θέσεις των αιτητών ότι η παρούσα αγωγή είναι ενοχλητική και σκανδαλώδης ( ή αλλιώς frivolous and vexatious) και ότι είναι καταχρηστική, εκδικητική και έχει σκοπό την πρόκληση βλάβης και να πλήξουν το κύρος των εναγομένων και ότι υποκινείται από αλλότρια κίνητρα, το Δικαστήριο δεν έχει εντοπίσει μέσα από την έκθεση απαίτησης κάτι που να υποδηλώνει κάτι τέτοιο, θέσεις οι οποίες εν πάσει περιπτώσει αμφισβητούνται. Η αγωγή φαίνεται να εγέρθηκε εναντίον ενός σωματείου και του προέδρου του για συγκεκριμένους λόγους και το κατά πόσο η αγωγή θα επιτύχει ή όχι, αυτό εξαρτάται εάν οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί των δύο πλευρών γίνουν αποδεκτοί εν όλω ή εν μέρει, το ίδιο ισχύει βεβαίως και για το θέμα της κακοπιστίας και των κινήτρων, τα οποία θα προβληθούν μέσα από την αντεξέταση και την υποβολή των αντιστοίχων θέσεων στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας. Αντίθετα, εάν η αίτηση εγκρινόταν, θα αποστερούνταν οι ενάγοντες του δικαιώματος να προβάλουν τις θέσεις τους, οι οποίες εν πάσει περιπτώσει είναι αντικρουόμενες. Αν και με τις πιο πάνω επισημάνσεις, ουσιαστικά σφραγίζεται και η τύχη της αίτησης η οποία είναι πλέον έκθετη προς απόρριψη, εν τούτοις κάποιοι από τους λόγους ένστασης θα πρέπει να αξιολογηθούν. Ουσιαστικά έχουν βασιμότητα οι λόγοι ένστασης υπό (Γ)(Δ)(ΣΤ)(Θ)(Ν)(Π), πλην όμως οι άλλοι λόγοι δεν έχουν καμία τύχη, διότι δεν έχει καταδειχθεί οποιαδήποτε πρόθεση στο να καθυστερήσει η παρούσα αγωγή, δεν έχει καταδειχθεί κακοπιστία των αιτητών και ούτε απόπειρα όπως εκμαιεύσουν μαρτυρία των εναγόντων και οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης είναι πλέον άνευ αντικειμένου εν΄ όψει της πιο πάνω αξιολόγησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των εναγομένων - αιτητών και υπέρ των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο