← Κύπρος

INTERSPUTNIK INTERNATIONAL ORGANIZATION OF SPACE COMMUNICATIONS ν. Σε ότι αφορά την Εταιρεία ALRENA INVESTMENTS LTD, Αρ. Αίτησης Εκκαθάρισης: 514/13,

INTERSPUTNIK INTERNATIONAL ORGANIZATION OF SPACE COMMUNICATIONS ν. Σε ότι αφορά την Εταιρεία ALRENA INVESTMENTS LTD, Αρ. Αίτησης Εκκαθάρισης: 514/13, 16/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A285 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης Εκκαθάρισης: 514/13 Εις ότι αφορά τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113, άρθρα 203, 209, 210, 211, 212, ,213, 214, 215, 216, 217, 218, 222 και

  1. Σε ότι αφορά την Εταιρεία ALRENA INVESTMENTS LTD (ex PLANETSKY (CY) LTD - HE 153579), εγγεγραμμένο γραφείο John Kennedy, Iris House, 3ος όροφος, 3106 Λεμεσός, Κύπρος. ΑΙΤΗΣΗ από την INTERSPUTNIK INTERNATIONAL ORGANIZATION OF SPACE COMMUNICATIONS, από τη Ρωσία. ------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 16 Οκτωβρίου 2015 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Πελεκάνου για κ.κ. Χριστόδουλος Γ. Βασιλειάδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η αίτηση: κος. Θρασυβούλου για κ.κ. Αντρέας Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό εξέταση Αίτηση Εκκαθάρισης, ως αυτή έχει τροποποιηθεί δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 26.9.14, η αιτήτρια αιτείται όπως η καθ' ης η αίτηση τεθεί υπό εκκαθάριση και όπως ο Επίσημος Παραλήπτης διοριστεί ως εκκαθαριστής της. Η αίτηση στηρίζεται στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 άρθρα 203, 209, 210, 211, 212, 213, 214, 215, 216, 217, 218, 222 και 226, στους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς 1933 - 38, στις Συμφυείς και Εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στην νομολογία και στην Πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του κ. Στέλιου Χαβάτζια , Δικηγόρο στο Δικηγορικό γραφείο των Δικηγόρων της αιτήτριας και την συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ιδίου ημερ. 4.11.
  2. Σύμφωνα με την Αίτηση, η καθ ης η αίτηση οφείλει στην Αιτήτρια το ποσό των USD 1.844.125,00 ισάξιο με €1.397.276,00 σε σχέση με την Συμφωνία καλούμενη ως Transponder Service Agreement No. CD-16/B2/AM22/2008 (εφεξής η Συμφωνία) ημερομηνίας 1.8.2008 και τις 3 τροποποιήσεις της, (η Συμφωνία με τις 3 τροποποιήσεις επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση), το οποίο ποσό έχει ήδη επιβεβαιωθεί ότι οφείλεται στην αιτήτρια από Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Τεκμήριο 6 και 7 στην Ε/Δ η οποία συνοδεύει την Αίτηση). Επίσης η καθ ης η αίτηση οφείλει στην αιτήτρια το ποσό των USD 38.197,00 ισάξιο με €28.941,15σ ως Δικηγορικά έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν προς όφελος της αιτήτριας από το πιο πάνω Διαιτητικό Δικαστήριο. Η καθ ης η αίτηση δεν συμμορφώθηκε με ειδοποίηση απαίτησης ημερομηνίας 16.9.2013 (Τεκμήριο 8 στην Ε/Δ η οποία συνοδεύει την Αίτηση). Η χρονική περίοδος των 21 ημερών παρήλθε χωρίς η καθ ης η αίτηση να πληρώσει το εν λόγω ποσό ή να προτείνει τρόπο αποπληρωμής. Η καθ' ης η αίτηση σύμφωνα με την αιτήτρια είναι «αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της» (παράγραφος 9 της αίτησης και παράγραφος 24 της ένορκης δήλωσης). Το παρών εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση βρίσκεται στην οδό John Kennedy, Iris House, 3ος όροφος, 3106 Λεμεσός, Κύπρος. Το εκδοθέν μετοχικό κεφάλαιο της είναι €17.100, διαιρεμένο σε 10.000 συνήθεις μετοχές αξίας €1,71 έκαστη (Τεκμήρια 1 και 2 εκτύπωση αποτελεσμάτων έρευνας στον έφορο εταιρειών στην Ε/Δ η οποία συνοδεύει την Αίτηση). Η υπό κρίση Αίτηση δημοσιεύτηκε σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 13/2/2015 και στην καθημερινή εφημερίδα «Χαραυγή» στις 13/2/15 (Τεκμήρια 14 και 15, αντίστοιχα, τα οποία κατέθεσε η μάρτυρας της αιτήτριας Ελίνα Μορόζοβα). Ως προς τα γεγονότα, η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Στέλιου Χαβάτζια από τη Λεμεσό ο οποίος όπως αναφέρει είναι δικηγόρος και συνεργάζεται με το Δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της αιτήτριας. Προβαίνει ο ίδιος του στην ένορκο δήλωση λόγω του ότι τα άτομα που έχουν ιδία γνώση των γεγονότων της υπόθεσης διαμένουν στην Ρωσία και δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν στην Κύπρο κατά την εν λόγω περίοδο. Γνωρίζει τα γεγονότα από πληροφορίες τις οποίες έλαβε ο ίδιος από τα άτομα που γνωρίζουν τα γεγονότα και προέβη στην εν λόγω ένορκο δήλωση κατόπιν σχετικής εξουσιοδότησης. Με την ένορκο του δήλωση ο κος Χαβάτζιας ουσιαστικά επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρονται στο σώμα της Αίτησης, ενώ προβαίνει σε εκτενή αναφορά στην Διαιτητική απόφαση η οποία εκδόθηκε εναντίον της Καθ ης η Αίτηση και υπέρ της Αιτήτριας από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού - Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με την συμπληρωματική του ένορκο δήλωση αναφέρει ότι η Αιτήτρια κατά ή περί τον Μάρτιο 2013 εξουσιοδότησε εταιρεία συλλογής χρεών με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες για να προβεί σε είσπραξη του οφειλομένου ποσού από την Καθ ης η Αίτηση. Η πιο πάνω εταιρεία συλλογής χρεών εξουσιοδότησε στη συνέχεια το δικηγορικό γραφείο Xenios L. Xenopoulos LLC από την Λευκωσία για να προβεί σε αποστολή ειδοποίησης προς την Καθ ης η Αίτηση καλώντας την να εξοφλήσει το χρέος. Όπως όμως διαπιστώθηκε αργότερα η εν λόγω επιστολή με ημερ. 10.7.13 στάλθηκε εκ λάθους σε εταιρεία άλλη από την Καθ ης η Αίτηση και το πιο πάνω Δικηγορικό γραφείο με διορθωτική επιστολή ημερ. 15.5.14 προς την εταιρεία Sky Bird Satellites Ltd, ενημέρωσε την εν λόγω εταιρεία ότι εκ λάθους στάληκε η επιστολή ημερ. 10.7.
  3. Κατά τα λοιπά το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του κου Χαβάτζια είναι εμφανές από το φάκελο της υπόθεσης χωρίς να καθίσταται αναγκαίο να επαναληφθεί στην ολότητα του. Η Ένσταση Η καθ' ης η αίτηση καταχώρισε ένσταση στην αίτηση και μετά την τροποποίηση της αίτησης καταχωρήθηκε τροποποιημένη ένσταση στις 18.11.14, προβάλλοντας 19 λόγους ένστασης οι οποίοι αρκετοί από αυτούς επαναλαμβάνονται. Η επανάληψη των λόγων ένστασης δεν κρίνεται αναγκαία, συνοπτικά μπορεί να λεχθεί ότι η Ένσταση της Καθ ης η αίτηση στηρίζεται κυρίως στο ότι η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει καθότι η ένορκος δήλωση και συμπληρωματική ένορκος δήλωση οι οποίες υποστηρίζουν την Αίτηση δεν προέρχονται από πρόσωπο το οποίο γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της Αίτησης και προέρχεται από δικηγόρο ο οποίος εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί την Αιτήτρια. Πέραν αυτού η Καθ ης η αίτηση προβάλλει ως λόγο ένστασης ότι η απαίτηση δεν είναι εκκαθαρισμένη, η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση και ότι η Αιτήτρια στηρίζει την Αίτηση της σε οφειλή δυνάμει εκδοθείσας Διαιτητικής απόφασης η οποία δεν εγγράφηκε στην Κύπρο για σκοπούς αναγνώρισης και εκτέλεσης σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διεθνούς Σύμβασης της Νέας Υόρκης η οποία κυρώθηκε στην Κύπρο με τον Νόμο 84/
  4. Πέραν των πιο πάνω προβάλλεται επίσης ως λόγος ένστασης το γεγονός ότι η απόρριψη της Αίτησης για εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης ημερ. 27.12.11 από το Ε.Δ. Λεμεσού έχει εφεσιβληθεί και ουσιαστικά εκκρεμούν δυο παράλληλες διαδικασίες όμοιες ως προς το αντικείμενο τους. Η νομική βάση της ένστασης είναι εμφανής από το κείμενο της και δεν κρίνεται αναγκαίο να επαναληφθεί. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Ανδρέα Γιωρκάτζη, ο οποίος, όπως συνοπτικά θα καταγράψω, αναφέρει τα ακόλουθα: Είναι δικηγόρος και παράλληλα είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας παροχής Διοικητικών Υπηρεσιών Fidentia Secretarial Ltd η οποία ενεργεί ως Γραμματέας της καθ ης η αίτηση και είναι κανονικά εξουσιοδοτημένος από την ίδια να προβεί στην ένορκη δήλωση. Όπως αναφέρει ο ομνύον, η αιτήτρια καταχώρησε την Γενική Αίτηση 19/12 του Ε.Δ. Λεμεσού (Τεκμήριο 1 στην ένσταση) εναντίον της καθ ης η αίτηση για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση στην Κύπρο της απόφασης του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Εμπορικού Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερ. 27.12.11 η οποία αποσύρθηκε στις 24.10.12 και η αιτήτρια καταδικάστηκε στα έξοδα της πιο πάνω Αίτησης. Για τον ίδιο σκοπό η αιτήτρια καταχώρησε στις 20.12.12 την Γενική Αίτηση 32/12 του Ε.Δ. Λεμεσού (Τεκμήριο 3 στην ένσταση) η οποία απορρίφθηκε στις 29.8.13 με σχετική απόφαση του Δικαστηρίου (Τεκμήριο 4 στην ένσταση). Η πιο πάνω απόφαση εφεσιβλήθηκε στις 24.9.13 με την πολιτική έφεση 298/13 (Τεκμήριο 5 στην ένσταση) ενώ ταυτόχρονα η αιτήτρια τροχιοδρόμησε την καταχώρηση της αίτησης εκκαθάρισης. Στις 10.7.13 και πριν να εκδοθεί η απόφαση Τεκμήριο 4, η αιτήτρια απέστειλε επιστολή (Τεκμήριο 6 στην ένσταση) προς την εταιρεία Sky Bird Satellites Ltd με προηγούμενη ονομασία Planetsky Ltd, δια της οποίας ζητούσαν την πληρωμή του ποσού των USD 1.844.125.- δυνάμει της συμφωνίας Transponder Service Agreement και των τροποποιήσεων αυτής. Σχετική έρευνα στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών (Τεκμήριο 7 στην ένσταση) καταδεικνύει ότι η εταιρεία Sky Bird Satellites Ltd αποτελεί διαφορετική νομική οντότητα από την καθ ης η αίτηση. Κατά τον ομνύον, τα όσα η αιτήτρια ισχυρίζεται στην τροποποιημένη αίτηση της και στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση του κ Χαβάτζια ότι δηλαδή η επιστολή Τεκμήριο 6 στάληκε εκ λάθους και ως εκ τούτου στάληκε επιστολή ημερ. 15.5.14 στην εταιρεία Sky Bird Satellites Ltd να αγνοήσει την επιστολή Τεκμήριο 6, αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις της αιτήτριας και απέλπιδα προσπάθεια να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα μετά την ένσταση που είχε καταχωρηθεί από την καθ ης η αίτηση. Η καταχρηστική συμπεριφορά της αιτήτριας φαίνεται, κατά τον ομνύον, και από το γεγονός ότι ενώ η αιτήτρια διορίζει δικηγόρους και τους αναθέτει την καταχώρηση αίτησης για εγγραφή και αναγνώριση της διαιτητικής απόφασης στην Κύπρο ταυτόχρονα διορίζουν εταιρεία συλλογής χρεών. Στο υπόλοιπο μέρος της ένορκης δήλωσης του ο ομνύον επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Πριν την έναρξη της Ακρόασης η διαδικασία είχε εκ συμφώνου καθοριστεί να διεξαχθεί με προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας. Η αιτήτρια παρουσίασε την προφορική μαρτυρία της Ελίνας Μορόζοβα η οποία αντεξετάστηκε και ζήτησε την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος στην ένσταση, αίτημα το οποίο απορρίφθηκε για τους λόγους οι οποίοι αναφέρονται στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 17.6.
  5. Η καθ ης η αίτηση προσκόμισε την προφορική μαρτυρία της Άννας Στυλιανού. Κατά την Ακρόαση της Αίτησης κατατέθηκε αριθμός Τεκμηρίων. Σε αυτό το αρχικό στάδιο κρίνεται αναγκαίο να αναφέρω ότι μελετώντας τις εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων αντιπαραβάλλοντας αυτές με τα πραγματικά και νομικά επιχειρήματα τους, διαπιστώνω ότι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της υπό κρίση Αίτησης αποτελεί η ύπαρξη της Διαιτητικής απόφασης ημερ. 27.12.11 η οποία εκδόθηκε εναντίον της Καθ ης η Αίτηση από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Επ' αυτού στηρίζονται και οι περισσότεροι λόγοι ένστασης της Καθ ης η αίτηση και κατά την κρίση του Δικαστηρίου αποτελεί ένα γεγονός το οποίο αναλόγως της κρίσεως του Δικαστηρίου επί του συγκεκριμένου σημείου, θα καθορίσει την τύχη της παρούσας Αίτησης. ΣΥΝΟΨΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Προχωρώ στη συνέχεια να συνοψίσω και αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία προσκομίσθηκε εκατέρωθεν. Μαρτυρία Ελίνας Μορόζοβα Η πιο πάνω μάρτυς κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της γραπτή δήλωση στην Αγγλική γλώσσα ως Τεκμήριο Α και την μετάφραση αυτής στα Ελληνικά ως Τεκμήριο Α
  6. Συνοπτικά στην γραπτή δήλωση της αναφέρονται τα ακόλουθα: Η καθ ης η αίτηση είναι εταιρεία γνωστή στην Ρωσική αγορά δορυφόρων τηλεπικοινωνιών και προμήθευε δορυφορική πρόσβαση στο διαδίκτυο. Η καθ ης η αίτηση οφείλει στην αιτήτρια το ποσό των USD 1.844.125,00 σε σχέση με την Transponder Service Agreement No. CD-16/B2/AM22/2008 ημερομηνίας 1.8.2008 και τις 3 τροποποιήσεις της καθώς και το ποσό των USD 38.197,00 ως έξοδα διαιτησίας τα οποία επιδικάστηκαν προς όφελος της αιτήτριας από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού - Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σύμφωνα με την πιο πάνω Συμφωνία η αιτήτρια ανέλαβε να παράσχει στην καθ ης η αίτηση υπηρεσίες με την χρήση 54 μεγκαγκερτς του μεταφορέα αριθμός Νο Β2 του διαστημικού δορυφόρου «Εξπρές - ΑΜ22» για την περίοδο από 1.1.08 μέχρι 22.7.13 και η καθ ης η αίτηση ανέλαβε να παραλάβει και να πληρώσει τις υπηρεσίες. Λόγω της παραβίασης από την καθ ης η αίτηση των χρονικών πλαισίων πληρωμής των υπηρεσιών η αιτήτρια και η καθ ης η αίτηση προχώρησαν σε 3 επιμέρους τροποποιήσεις της Συμφωνίας ημερ. 1.8.08 στις 1.2.09, 15.6.09 και 20.11.09 αλλάζοντας τον τρόπο πληρωμής των υπηρεσιών από την καθ ης η αίτηση. Οι Συμφωνίες κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
  7. Με την 2η τροποποιητική Συμφωνία ημερ. 15.6.09 τα μέρη συμφώνησαν ότι οποιαδήποτε διαφορά τους θα επιλύεται ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου του Εμπορικού - Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το Δεκέμβριο 2009 και Ιανουάριο 2010 το οφειλόμενο χρέος της καθ ης η αίτηση μειώθηκε στο ποσό των USD 679.655,00 αφού η καθ ης η αίτηση πλήρωσε την 1.12.09 USD 62.000 και το ίδιο ποσό στις 5.1.
  8. Κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 4 αποδείξεις σχετικών πληρωμών. Πέραν των πιο πάνω πληρωμών που όφειλε η καθ ης η αίτηση για υπηρεσίες που παρασχέθηκαν πριν το 2010, όφειλε να καταβάλει την αξία των υπηρεσιών για το 2010 οι οποίες ανέρχονταν στο ποσό των USD 1.164.470,00 για 5 μήνες (USD 232.894,00 για κάθε μήνα). Λόγω παράβασης της καθ ης η αίτηση να πληρώσει το πιο πάνω ποσό στις 12.5.10 η αιτήτρια δυνάμει της παρ. 10.3 της Συμφωνίας απέστειλε γραπτή ειδοποίηση τερματισμού στην καθ ης η αίτηση και ζήτησε την πληρωμή του ποσού των USD 1.844.125,00 πλέον το ανάλογο πρόστιμο, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  9. Η καθ ης η αίτηση δεν πλήρωσε οποιοδήποτε ποσό αν και η αιτήτρια της απέστειλε επιστολή ημερ. 11.6.10, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  10. Μετά την αποστολή και της πιο πάνω επιστολής η αιτήτρια κίνησε την διαδικασία Διαιτησίας εναντίον της καθ ης η αίτηση η οποία δεν εμφανίστηκε στην Διαιτησία και εκδόθηκε τελική Διαιτητική απόφαση στις 27.12.11, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  11. Τον Μάιο 2012 η αιτήτρια καταχώρησε στην Κύπρο την Αίτηση 19/12 για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της πιο πάνω απόφασης η οποία αποσύρθηκε από την αιτήτρια. Το Δεκέμβριο 2012 η αιτήτρια καταχώρησε εκ νέου Αίτηση για τον πιο πάνω σκοπό με αριθμό 32/12 η οποία απορρίφθηκε από το Ε.Δ. Λεμεσού στις 29.8.
  12. Η αιτήτρια εφεσίβαλε την πιο πάνω απόφαση με την έφεση 298/13 η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η αιτήτρια στις 20.9.13 επέδωσε στην καθ ης η αίτηση απαίτηση πληρωμής ημερ. 16.9.13 σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113 ζητώντας την πληρωμή του ποσού των USD 1.844.125,00 το οποίο οφείλεται σε σχέση με την Transponder Service Agreement No. CD-16/B2/AM22/2008 ημερομηνίας 1.8.2008 και τις 3 τροποποιήσεις της, ποσό που έχει ήδη επιβεβαιωθεί ότι οφείλεται στην αιτήτρια από Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Επίσης ζητά την καταβολή του ποσού των USD 38.197,00 ως Δικηγορικά έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν προς όφελος της αιτήτριας από το πιο πάνω Διαιτητικό Δικαστήριο. Η ειδοποίηση κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  13. Παρά την πιο πάνω ειδοποίηση και την παρέλευση της προθεσμίας των 21 ημερών, η καθ ης η αίτηση παρέλειψε να πληρώσει το ρηθέν ποσό ή μέρος αυτού ή να προτείνει άλλο τρόπο αποπληρωμής ή εξασφάλισης και μέχρι σήμερα παραμένει οφειλόμενο ολόκληρο το ποσό το οποίο αναφέρεται στην πιο πάνω απαίτηση πληρωμής. Τον Μάρτιο 2013 η αιτήτρια διόρισε εταιρεία συλλογής χρεών, την S. S. Sampliner & Co Inc με έδρα την Αμερική και της ανέθεσε την είσπραξη του πιο πάνω οφειλόμενου ποσού, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  14. Η πιο πάνω εταιρεία ανέθεσε σε δικηγορική εταιρεία στην Κύπρο να αποστείλει επιστολή στην καθ ης η αίτηση εταιρεία καλώντας την να καταβάλει το οφειλόμενο ποσό. Η επιστολή ημερ. 10.7.13 η οποία ετοιμάστηκε από την δικηγορική εταιρεία Xenios L. Xenopoulos LLC, στάλθηκε κατά λάθος στην εταιρεία SKY BIRD SATELLITES LTD με προηγούμενη ονομασία PLANETSKY LTD αντί στην καθ ης η αίτηση, οι οποίες εταιρείες είχαν το ίδιο εγγεγραμμένο γραφείο. Κατά ή περί την 15.5.14 στάλθηκε από την πιο πάνω δικηγορική εταιρεία επιστολή στην εταιρεία SKY BIRD SATELLITES LTD καλώντας την να αγνοήσει το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 10.7.13, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  15. Αντεξεταζόμενη η μάρτυς επέμενε στις θέσεις της όπως αυτές καταγράφηκαν πιο πάνω. Προσθέτοντας ότι η ίδια γνωρίζει όλα τα γεγονότα της υπόθεσης εφόσον η ίδια της συνέταξε την Συμφωνία και τις τροποποιήσεις καθώς και η ίδια της ήταν η Δικηγόρος η οποία εκπροσώπησε την αιτήτρια στην Διαιτησία. Αντεξεταζόμενη αναφορικά με την ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση και για ποιο λόγο δεν ήρθε η ίδια στην Κύπρο για να ορκιστεί ανέφερε ότι δεν της ζητήθηκε από τους Δικηγόρους να έρθει στην Κύπρο και όταν της ζητήθηκε να έρθει στο Δικαστήριο ήρθε. Αν και η ίδια της κατέχει Shengen Visa δεν της ζητήθηκε να έρθει στην Κύπρο καθώς επίσης η ίδια της ήταν απασχολημένη με άλλες υποθέσεις της αιτήτριας το διάστημα όπου καταρτίστηκε η ένορκος δήλωση. Όπως ανέφερε όταν η καθ ης η αίτηση δεν πλήρωνε τις οφειλές της θεώρησαν σκόπιμο να προστατεύσουν την περιουσία της και ξεκίνησαν την διαδικασία εκκαθάρισης. Έγιναν πολλές προσπάθειες για είσπραξη και όταν αντιλήφθηκαν ότι η καθ ης η αίτηση πιθανό να διαλυθεί προέβηκαν στην παρούσα διαδικασία. Αρνήθηκε ότι η Αίτηση υποβλήθηκε καταχρηστικά εφόσον το χρέος δεν αμφισβητήθηκε και όπως ανέφερε η καταχώρηση της έφεσης στην απόρριψη της Αίτησης 32/12 ήταν δικαίωμα τους και σε περίπτωση έκδοσης Διατάγματος Εκκαθάρισης η έφεση θα αποσυρθεί. Σε υποβολή ότι η Διαιτητική απόφαση δεν δημιουργεί έννομο αποτέλεσμα στην Κύπρο εφόσον δεν έχει εγγραφεί στην Κύπρο, ανέφερε ότι η αιτήτρια στηρίζετε στις συμφωνίες οι οποίες κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Αρνήθηκε επίσης υποβολή ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική εφόσον υποβλήθηκε μετά την απόρριψη της Αίτησης για εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης προσθέτοντας ότι ζητά την εκκαθάριση της καθ ης η αίτηση εταιρείας η οποία δεν μπορεί να πληρώσει τα χρέη της και μπορεί να πτωχεύσει. Συμφώνησε με τον συνήγορο της καθ ης η αίτηση ότι με την ειδοποίηση Τεκμήριο 9 η αιτήτρια ζητά την πληρωμή των ποσών που οφείλονται δυνάμει της Συμφωνίας αλλά και των εξόδων που επιδικαστήκαν στην Διαιτησία προσθέτοντας όμως ότι αναφέρθηκε στην Διαιτητική απόφαση για να αποδειχτούν καλύτερα τα ποσά. Διαφώνησε ότι η Αίτηση της αιτήτριας στηρίζεται αποκλειστικά στην Διαιτητική απόφαση. Αξιολογώντας την μαρτυρία της μάρτυρος, παρατηρώ ότι ανέφερε στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως η ίδια τα γνωρίζει από την προσωπική εμπλοκή της στην υπόθεση. Όπως είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω την μάρτυρα κατά την δια ζώσης μαρτυρία της ενώπιον μου, κρίνω ότι ήταν ειλικρινής και σταθερή στις απαντήσεις της. Παρ' όλα αυτά όμως σε κύριο σημείο για την υπόθεση, δηλαδή κατά πόσο η ισχυριζόμενη ανικανότητα της Καθ ης η Αίτηση να πληρώσει το χρέος της προς την Αιτήτρια, στηρίζεται σε απαίτηση η οποία αφορά ποσό το οποίο προκύπτει από την οφειλή δυνάμει των συμφωνιών μεταξύ των διαδίκων ή από την Διαιτητική απόφαση η οποία εκδόθηκε εναντίον της Καθ ης η Αίτηση και δεν έχει εγγραφεί στην Κύπρο, η μάρτυρας δεν έπεισε για τις θέσεις της επί του προκειμένου. Η μάρτυρας από την μια ήταν επίμονη ότι η υπό κρίση Αίτηση δεν έχει ως αποκλειστική βάση το ποσό το οποίο επιδικάστηκε στην Διαιτησία αλλά η Διαιτητική απόφαση επιβεβαιώνει τα οφειλόμενα ποσά και από την άλλη στην γραπτή δήλωση της και κατά την αντεξέταση της αναφερόταν στα ποσά τα οποία οφείλονται δυνάμει της Διαιτητικής απόφασης περιλαμβανομένων και των εξόδων τα οποία επιδικάστηκαν στην Διαιτησία. Επ' αυτού του σημείου σημειώνω ότι στην Αίτηση γίνεται αναφορά στην παρ. 5 ότι η καθ ης η αίτηση οφείλει το ποσό των USD 1.844.125,00 ισάξιο με €1.397.276,00 σε σχέση με την Συμφωνία καλούμενη ως Transponder Service Agreement No. CD-16/B2/AM22/2008 πλέον τα έξοδα των USD 38.197,00 ισάξιο με €28.941,15σ ως Δικηγορικά έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν προς όφελος της αιτήτριας από το πιο πάνω Διαιτητικό Δικαστήριο. Τα πιο πάνω επαναλαμβάνονται και στην ένορκο δήλωση του κ Χαβάτζια στις παρ. 21 και 22, ο οποίος κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 την απαίτηση πληρωμής η οποία στάληκε στην Καθ ης η Αίτηση ημερ. 16.9.13, καλώντας την να καταβάλει τα ποσά τα οποία οφείλονται στην Αιτήτρια προβαίνοντας σε άμεση αναφορά στην Διαιτητική απόφαση. Πέραν των πιο πάνω η μάρτυρας της Αιτήτριας στην δια ζώσης μαρτυρία της κατέθεσε ως Τεκμήριο 9 την πρωτότυπη απαίτηση πληρωμής με συνημμένη ένορκο δήλωση επίδοσης στην Καθ ης η Αίτηση δια της οποίας καλείται η Καθ ης η Αίτηση εντός 21 ημερών να καταβάλει τα ποσά τα οποία επιδικαστήκαν υπέρ της Αιτήτριας περιλαμβανομένων των εξόδων, σύμφωνα με την Διαιτητική απόφαση . Οι ίδιοι ισχυρισμοί περιλαμβάνονται και στην γραπτή δήλωση της μάρτυρος η οποία κατατέθηκε ως μέρος της κυρίας εξέτασης της. Από την άλλη όμως αντεξεταζόμενη προσπάθησε να πείσει με τις απαντήσεις της ότι το ποσό το οποίο οφείλεται από την καθ ης η αίτηση προκύπτει αποκλειστικά από την Συμφωνία και τις τροποποιήσεις της και όχι από την Διαιτητική απόφαση, η οποία κατά την ίδια απλά επιβεβαιώνει τα οφειλόμενα ποσά. Η πιο πάνω θέση όμως της μάρτυρος, εξετάζοντας συνολικά την προσκομισθείσα μαρτυρία παράλληλα με το Τεκμήριο 9 (γραπτή απαίτηση πληρωμής ημερ. 16.9.13) δεν τεκμηριώνεται η πιο πάνω θέση η οποία προβάλλεται από την μάρτυρα, εφόσον και στο Τεκμήριο 9 γίνεται άμεση αναφορά σε χρέος το οποίο προκύπτει από την Διαιτητική απόφαση. Ενόψει των πιο πάνω η μαρτυρία της Ελίνας Μορόζοβα αν και κρίνεται ειλικρινής δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εις ότι αφορά το καίριο σημείο για την υπόθεση, δηλαδή την φύση και πηγή της οφειλής της Καθ ης η Αίτηση προς την Αιτήτρια όπου κατά την κρίση του Δικαστηρίου παραμένει η Διαιτητική απόφαση εφόσον ακόμα και στην απαίτηση πληρωμής ημερ. 16.9.13 η απαίτηση είναι άμεσα συνυφασμένη και πηγάζει από την Διαιτητική απόφαση την οποία εξασφάλισε η Αιτήτρια εναντίον της Καθ ης η Αίτηση στις 27.12.
  16. Όσον αφορά το νομικό αποτέλεσμα της πιο πάνω κρίσης του Δικαστηρίου επί της κρίσεως της Αιτήσεως θα διαφανεί πιο κάτω. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΝΝΑΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ - ΜΚ Η πιο πάνω μάρτυς είναι Πρωτοκολλητής στο Ε.Δ. Λεμεσού και έχει υπό την ευθύνη της το Πολιτικό Τμήμα του Ε.Δ. Λεμεσού. Η πιο πάνω μάρτυς κατέθεσε αριθμό Τεκμηρίων τα οποία κατατέθηκαν εκ συμφώνου από τις δυο πλευρές. Ως Τεκμήριο 17 κατατέθηκε πιστό αντίγραφο της Αίτησης 19/12 ημερ. 30.5.12, χωρίς τα Τεκμήρια, ως Τεκμήριο 18 πιστό αντίγραφο της Αίτησης για προσωρινό Διάταγμα ημερ. 30.5.12 χωρίς τα Τεκμήρια, ως Τεκμήριο 19 την Αίτηση τροποποίησης ημερ. 13.9.12 χωρίς τα Τεκμήρια, ως Τεκμήριο 20 την Αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 2.10.12 χωρίς τα Τεκμήρια και ως Τεκμήριο 21 το Διάταγμα ημερ. 24.10.
  17. Η μαρτυρία της πιο πάνω μάρτυρος γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της λαμβανομένου υπόψη ότι τα έγγραφα τα οποία κατέθεσε δεν έχουν αμφισβητηθεί από την αιτήτρια. Οι διάδικοι προέβησαν σε δήλωση παραδεκτών γεγονότων. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι η υπό κρίση Αίτηση δημοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 13.2.15 και στην εφημερίδα «Χαραυγή» επίσης στις 13.12.
  18. ΓΡΑΠΤΕΣ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Με τις γραπτές αγορεύσεις τους οι διάδικοι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο και οι εισηγήσεις των διαδίκων έχουν εξεταστεί και ληφθεί υπόψη στην έκδοση της παρούσας απόφασης χωρίς να καθίσταται αναγκαίο να επαναλάβω το περιεχόμενο τους και θα αναφερθώ συνοπτικά στις θέσεις των διαδίκων αναφορικά με τα κύρια κατά την άποψη μου επίδικα θέματα. Κατ' αρχάς η Αιτήτρια εισηγείται ότι η ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την ένσταση φαίνεται να είναι αντικανονική και παράτυπη και θα πρέπει να απορριφθεί εφόσον δεν περιλαμβάνει γεγονότα αλλά περιλαμβάνει αυτολεξή τους λόγους ένστασης και η πηγή πληροφοριών του ενόρκως δηλούντος είναι ο Νικόλας Θρασυβούλου, ο δικηγόρος της καθ ης η αίτηση κατά τρόπο όπου ο δικηγόρος ο οποίος χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση να καθίσταται ταυτόχρονα και μάρτυρας. Πέραν των πιο πάνω η καθ ης η αίτηση εισηγείται ότι ο πρώτος λόγος ένστασης θα πρέπει να απορριφθεί εφόσον αναφέρεται σε Αίτηση ημερ. 25.1.11 ενώ η υπό κρίση Αίτηση είναι ημερ. 31.10.
  19. Κύριο επιχείρημα της αιτήτριας αποτελεί το γεγονός ότι η ίδια της είναι πιστωτής εν τη εννοία του Κεφ. 113 εφόσον η καθ ης η αίτηση οφείλει στην αιτήτρια USD 1.844.125,00 το οποίο οφείλεται σε σχέση με την Transponder Service Agreement No. CD-16/B2/AM22/2008 ημερομηνίας 1.8.2008 και τις 3 τροποποιήσεις της. Επίσης ζητά την καταβολή του ποσού των USD 38.197,00 ως Δικηγορικά έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν προς όφελος της αιτήτριας από το από το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Εμπορικού Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Τα πιο πάνω ποσά σύμφωνα με την αιτήτρια δεν αμφισβητήθηκαν από την καθ ης η αίτηση. Η αιτήτρια εισηγείται περαιτέρω ότι το ποσό της οφειλής επιβεβαιώθηκε από το πιο πάνω Διαιτητικό Δικαστήριο αλλά η παρούσα Αίτηση διαφοροποιείται από τα γεγονότα της υπόθεσης Αναφορικά με την Βesuno Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A123, Πολ. Έφεση 269/2009, 20/2/2014 όπου η αίτηση εκκαθάρισης στηριζόταν αποκλειστικά επί αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης η οποία δεν είχε προηγουμένως εγγραφεί στην Κύπρο. Εδώ υπάρχει συγκεκριμένη οφειλή δυνάμει των συμφωνιών και η Αίτηση δεν στηρίζεται αποκλειστικά στην διαιτητική απόφαση ούτε η απαίτηση της αιτήτριας απορρέει από την εν λόγω απόφαση αλλά αντίθετα απορρέει από συγκεκριμένη συμφωνία και τις σχετικές τροποποιήσεις της οι οποίες έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Από την άλλη η καθ ης η αίτηση εισηγείται ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, γιατί η ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση δεν έγινε από άτομο που γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα ούτε έχει καταδειχθεί λόγος για τον οποίο δεν ορκίστηκε πρόσωπο το οποίο έχει άμεση σχέση με την υπόθεση ή έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Πέραν των πιο πάνω αποτελεί ουσιαστικό επιχείρημα της καθ ης η αίτηση ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική εφόσον αυτή καταχωρήθηκε μετά την Αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση της Διαιτητικής απόφασης καθώς επίσης υποστήριξε ότι η αιτήτρια δεν εμπίπτει εντός του όρου «πιστωτής» εφόσον η απαίτηση της στηρίζεται στην Διαιτητική απόφαση η οποία εκδόθηκε εναντίον της καθ ης η αίτηση και η οποία δεν εγγράφηκε στην Κύπρο για σκοπούς εκτέλεσης της. ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΩΝ ΕΝΟΡΚΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ Όπως έχει καταγραφεί πιο πάνω και οι δυο πλευρές ισχυρίζονται ότι οι ένορκες δηλώσεις οι οποίες συνοδεύουν την Αίτηση και την Ένσταση, είναι αντικανονικές και δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη, για τους λόγους τους οποίους η κάθε πλευρά εισηγείται και έχουν καταγραφεί πιο πάνω. Θα εξετάσω όμως το συναφές θέμα της επάρκειας ένορκης δήλωσης που γίνεται από δικηγόρο και της δυνατότητας ενός δικηγόρου να προβαίνει σε ένορκη δήλωση στην οποία να αναφέρονται γεγονότα για υποστήριξη αίτησης ή ένστασης. Όσον αφορά την ένορκο δήλωση του κου Χαβάτζια η οποία συνοδεύει την αίτηση, να αναφέρω κατ' αρχάς ότι με βάση το Κεφ. 113, τους περί Εταιρειών Κανονισμούς και τους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς δεν γίνεται ειδική μνεία αναφορικά με το πρόσωπο το οποίο πρέπει να ορκίζεται σε Αίτηση Εκκαθάρισης. Τα αποσπάσματα εις τα οποία αναφέρεται ο κος Θρασυβούλου αφορούν τους Αγγλικούς Κανονισμούς στους οποίους γίνεται ρητή πρόνοια σχετικά με την ιδιότητα του ενόρκως δηλούντος. Ο κος Θρασυβούλου με έχει παραπέμψει σε πρωτόδικη απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Εταιρεία Unitrade Stores Ltd, Ex Tradex Ltd, Αρ. Αιτήσεως 289/02, η οποία εκδόθηκε από τον τότε Πρόεδρο του Ε.Δ. Λευκωσίας. Α. Πασχαλίδη, όπως ήταν τότε. Στην πιο πάνω απόφαση αναφέρεται ότι σε αίτηση εκκαθάρισης ως πρωτογενής αίτηση, τυγχάνει εφαρμογής ο Κανονισμός 50 των Κανονισμών Πτώχευσης , σύμφωνα με τον οποίο το περιεχόμενο της αίτησης θα πρέπει να βεβαιώνεται από ένορκη δήλωση προσώπου το οποίο έχει προσωπική γνώση των γεγονότων στα οποία αναφέρεται η αίτηση. Δεν διαφωνώ με την πιο πάνω απόφαση και θέση του κου Θρασυβούλου αλλά δεν συμμερίζομαι την εισήγηση του ότι στην υπό εξέταση Αίτηση ο κος Χαβάτζιας στερείτο τέτοιας γνώσης που να καθιστά την ένορκο δήλωση του αντικανονική, εφόσον ο ίδιος του αναφέρει τους λόγους για τους οποίους ορκίζεται και την πηγή των πληροφοριών του, καθιστώντας τον έτσι γνώστη των γεγονότων για τα οποία ορκίζεται. Επί του πιο πάνω θέματος υπάρχει πλούσια Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το ασυμβίβαστο της ιδιότητας δικηγόρου και μάρτυρα στην ίδια υπόθεση έχει τονιστεί σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Σωκράτους ν. Σαββίδη

(1998)1 Α.Α.Δ. 1602, Παπακόκκινου κ.ά ν. Δήμου Πάφου
(1998)1 Α.Α.Δ. 634.). Έχει εν τούτοις με την ίδια νομολογία αναγνωριστεί το δικαίωμα σε δικηγόρο να προβαίνει ως πρόσωπο που γνωρίζει γεγονότα σε ένορκη δήλωση ή να καταθέτει ως μάρτυρας. Το ασυμβίβαστο είναι να αναλαμβάνει ταυτόχρονα και να εμφανίζεται με τις δύο ιδιότητες. Το ίδιο θέμα εξετάστηκε πρόσφατα στην απόφαση Dmitry Rybololev v. Elena Rybolovleva Π. Εφ. 130/09 ημερ. 29.1.10 στην οποία έχουν λεχθεί τα ακόλουθα, τα οποία επιλύουν, όλα τα εγερθέντα θέματα: «Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβίβαστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεση του πελάτη του ως δικηγόρος (Ahapittas v. Roc Chic Ltd
(1968)1 CLR, In re Efthymiou
(1987)1 CLR 319, Thanos Hotels Ltd v. Iωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν' αγνοηθεί ή απορριφθεί . Ούτε και συμφωνούμε ότι μια τέτοια απόλυτη αρχή εξάγεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal (ανωτέρω)». Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Svetlana Shalaeva ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 869/2005, Απόφαση ημερομηνίας 24.3.2006, επιλαμβανόμενο αίτησης της Δημοκρατίας για παροχή ασφάλειας εξόδων από την αλλοδαπή προσφεύγουσα, το ίδιο Δικαστήριο, και ορθά βέβαια, αποδέχθηκε και ενήργησε στη βάση Ένστασης που στηριζόταν σε ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους της προσφεύγουσας - καθ΄ης η αίτηση, η οποία είχε ήδη απελαθεί και βρισκόταν στο εξωτερικό. Με αυτά τα δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ονμύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών.» (η έμφαση και υπογράμμιση είναι δική μου) Στην παρούσα περίπτωση, εις ότι αφορά την ένορκο δήλωση η οποία καταρτίστηκε από τον κ Χαβάτζια και συνοδεύει την Αίτηση κρίνω πως η αναφορά του ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και το ότι η αιτήτρια έχει την έδρα της στην Ρωσσία και ήταν δύσκολο για αντιπρόσωπο της να έρθει στην Κύπρο λόγω και της επείγουσας καταχώρησης της Αίτησης προέβηκε ο ίδιος στην ένορκη δήλωση, αποτελεί ικανοποιητική εξήγηση λαμβάνοντας υπόψη ότι η μάρτυρας Ελίνα Μορόζοβα έδωσε επίσης εξήγηση για την μη κατάρτιση της ένορκης δήλωσης από την ίδια ή άλλο υπάλληλο ή αξιωματούχο της αιτήτριας. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω πέραν της ένορκης δήλωσης του κου Χαβάτζια, η Αιτήτρια υποστήριξε την Αίτηση της προσκομίζω- ντας προφορική μαρτυρία της Ελίνας Μορόζοβα, η οποία έχει προσωπική γνώση και εμπλοκή στην υπόθεση και ουσιαστικά επιβεβαίωσε και επανέλαβε τα όσα ανέφερε ο κος Χαβάτζιας στις ένορκες δηλώσεις του. Επομένως ο λόγος ένστασης υπ αριθμό 1 απορρίπτεται και η ένορκη δήλωση του κ Χαβάτζια κρίνεται κανονική και έγκυρη. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο ένστασης η Αιτήτρια εισηγείται με την γραπτή αγόρευση της ότι γίνεται αναφορά σε λάθος Αίτηση δηλαδή σε Αίτηση ημερ. 25.1.11 αντί 31.10.13. Θεωρώ ότι η εν λόγω αναφορά δεν επηρεάζει την ουσία της ένστασης εφόσον από το σύνολο της Ένστασης και της ενόρκου δηλώσεως που την συνοδεύει καθώς και από την αγόρευση της Καθ ης η Αίτηση προκύπτει ότι η Ένσταση αφορά την ορθή Αίτηση η οποία εξετάζεται. Όσον αφορά την ένορκη δήλωση του κ Γιωρκάτζιη η οποία συνοδεύει την ένσταση όπως αναφέρει στην παρ. 1 αυτής, είναι δικηγόρος και παράλληλα ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας η οποία ενεργεί ως γραμματέας της καθ ης η αίτηση, είναι εξουσιοδοτημένος από την καθ ης η αίτηση να προβεί στην ένορκη δήλωση ενώ όπως αναφέρει τα γεγονότα τα οποία αναφέρει τα γνωρίζει προσωπικά και για όσα δεν έχει προσωπική γνώση αναφέρει την πηγή γνώσεως του. Όσον αφορά τις νομικές αρχές οι οποίες διέπουν το εν λόγω ζήτημα, αναφέρονται πιο πάνω με λεπτομέρεια χωρίς να χρειάζεται να τις επαναλάβω απλά σημειώνεται ότι αυτές εφαρμόζονται και στην ένορκη δήλωση του κ Γιωρκάτζιη. Η κρινόμενη ένσταση φέρεται να καταχωρήθηκε εκ μέρους της Ανδρέας Γιωρκάτζιη ΔΕΠΕ, το χειρισμό όμως της υπόθεσης έχει ο δικηγόρος κ. Θρασυβούλου, πρόσωπο άλλο από τον Ανδρέα Γιωρκάτζιη τον ενόρκως δηλούντα. Η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι εφόσον ο κος Γιωρκάτζιης αναφέρει ως πηγή γνώσης του τον κο Θρασυβούλου ο οποίος χειρίστηκε την υπό κρίση Αίτηση κατέστησε τον κο Θρασυβούλου μάρτυρα και δικηγόρο ταυτόχρονα. Από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης προκύπτει κατ αρχάς ότι οι αναφορές του κ Γιωρκάτζιη σε γεγονότα που αφορούν την υπόθεση δεν παραπέμπει στον κο Θρασυβούλου ως πηγή της γνώσης του αλλά ο ίδιος του έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Η αναφορά ως πηγή γνώσης στον κο Θρασυβούλου γίνεται μόνο στην παρ. 15 της ένορκης δήλωσης όπου επαναλαμβάνονται αυτολεξή οι λόγοι ένστασης οι οποίοι αποτελούνται από νομικά επιχειρήματα και όχι γεγονότα. Δεν μπορώ επίσης να συμφωνήσω με την θέση της αιτήτριας ότι δεν αναφέρονται σε αυτήν γεγονότα εφόσον από το περιεχόμενο της και ειδικότερα τις παρ. 6 - 13 γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένα γεγονότα γνωστά στον ομνύοντα. Κρίνεται συνεπώς ότι δεν φαίνεται στην παρούσα περίπτωση να υπάρχει το ασυμβίβαστο δικηγόρου και μάρτυρα κατά τον τρόπο που εισηγείται η αιτήτρια, ούτε έχει καταδειχθεί ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αποκλείσει την καταχωρηθείσα εκ μέρους του κ. Γιωρκάτζιη ένορκη δήλωση για τους λόγους που προτάσσει η αιτήτρια. Νομική πτυχή Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να αναφερθώ στο νομικό πλαίσιο και στην νομολογία που αφορούν αιτήσεις εκκαθάρισης. Σύμφωνα με το άρθρο 211(ε): «Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν: (α) ..................................... (β) ..................................... (γ) ..................................... (δ) ..................................... (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της». (στ) ..................................... (ζ) ..................................... Σύμφωνα με το άρθρο 212: «Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες, επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, απαίτηση υπογραμμένη από αυτόν η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.» Σύμφωνα με την ισχύουσα Νομολογία, η υπόθεση του αιτητή πρέπει να δικογραφείται στην αίτηση. Ο αιτητής δεν δύναται να στοιχειοθετήσει λόγους στην ακρόαση που δεν δικογραφούνται στην αίτηση του (βλ. Blackstone's Civil Practice 2011, παρ. 79.24, σελ. 1254 με αναφορά στις Re Spence's Patent Nonconducting Composition and Cement Co.
(1869)LR 9 Eq 9; Re Fildes Bros Ltd [1970] 1 WLR 592; Re Armvent Ltd [1975] 1 WLR 1679). Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η εκκαθάριση της εταιρείας πρέπει να δικογραφούνται στην ίδια την αίτηση και όχι σε ένορκη δήλωση ή γραπτή δήλωση (βλ. Blackstone's Civil Practice 2011, παρ. 79.24, σελ. 1254). Όταν εταιρεία αμελεί να συμμορφωθεί με ειδοποίηση που επιδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 212 (α) του Νόμου τότε ο αιτητής μπορεί να στηριχθεί στην παράλειψη αυτή για να καταδείξει ότι η εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Applications to Wind up Companies,Derek French, 1993, παρ. 6.4.1 σελ. 173). Εταιρεία στην οποία επιδόθηκε ειδοποίηση τεκμαίρεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της αν αμέλησε να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό. Εάν παράσχει λογική εξήγηση τότε η μη πληρωμή δεν θεωρείται παράλειψη συμμόρφωσης και δεν θεωρείται ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (βλ. Applications to Wind up Companies, Derek French, 1993, παρ. 6.4.6 σελ. 180 με αναφορά στην Re London and Paris Banking Corporation
(1874)LR 19 Eq 444). Στην Σπανού ν. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1Α ΑΑΔ 315 αναφέρθηκε (με αναφορά στην Mann v. Golstein [1968] 1 W.L.R. 1091,Re Lympne Investments [1972] 1 W.LR. 523, και Palmer' s Company Law, σελ. 1127, παρ. 85-14, Halsbury' s Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004) ότι ο όρος «πιστωτής», βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει «a person whose debt issubstantially disputed even if the company is in fact insolvent» - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα. Δεν περιλαμβάνει, δηλαδή, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Κρίθηκε επίσης ότι δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (Με αναφορά στην Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477). Μετά την πιο πάνω συνοπτική παράθεση της Νομολογίας, απομένει η εξέταση των νομικών θέσεων τις οποίες ήγειραν οι δυο πλευρές. Αποτελεί κύρια θέση της Καθ ης η αίτηση, σύμφωνα με τους λόγους ένστασης υπ αριθμό 11 και 12, ότι η παρούσα Αίτηση αποτελεί κατάχρηση και δεν νομιμοποιείται η Αιτήτρια να την προωθεί εφόσον δεν εγγράφηκε στην Κύπρο για σκοπούς αναγνώρισης και εκτέλεσης ενόψει της απόρριψης σχετικής Αιτήσεως προς τούτο από το Ε.Δ. Λεμεσού και ενόψει του ότι για την απορριπτική Απόφαση του Δικαστηρίου εκκρεμεί Έφεση. Το πιο πάνω θέμα, δηλαδή κατά πόσο δικαιούται η Αιτήτρια σε έκδοση Διατάγματος Εκκαθάρισης της Καθ ης η Αίτηση την στιγμή όπου η απαίτηση της στηρίζεται σε Διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε στο εξωτερικό και η οποία δεν εγγράφηκε στην Κύπρο, αποτέλεσε αντικείμενο στην υπόθεση Βesuno Ltd, ανωτέρω, όπου τέθηκε κατά τρόπο ξεκάθαρο από τον Δ. Λιάτσο: «Όπως έχει ήδη λεχθεί, προβάλλει ως αναντίλεκτο γεγονός ότι δεν έχει επιτραπεί, ως αποτέλεσμα δικαστικής κρίσης, η αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση στην Κύπρο της διαιτητικής απόφασης........... Είναι καθοριστικό για το αποτέλεσμα της υπό κρίση περίπτωσης να αποφασιστεί κατά πόσο το ισχυριζόμενο χρέος, όπως αυτό αντικατοπτρίζεται στη διαιτητική απόφαση, αποτελεί εκκαθαρισμένο και απαιτητό χρέος. Οφειλή, δηλαδή, την οποία η Εφεσίβλητη είχε υποχρέωση να πληρώσει στην Εφεσείουσα εντός της, καθορισμένης από το άρθρο 212(a), προθεσμίας των 21 ημερών. Αρμόδιο Δικαστήριο απεφάνθη ότι η διαιτητική απόφαση δεν μπορεί να αναγνωριστεί, εγγραφεί και εκτελεστεί στην Κύπρο. Η ίδια διαιτητική απόφαση αποτέλεσε και τη βάση στήριξης της αίτησης για εκκαθάριση της Εφεσίβλητης. Η όλη φιλοσοφία που καλύπτει τις διεθνείς εμπορικές διαιτησίες στοχεύει στην παροχή ενός γρήγορου μηχανισμού απονομής δικαιοσύνης και επίλυσης των διαφορών σε διεθνές επίπεδο. Παρόμοια είναι και η φιλοσοφία που διέπει τον περί της Συμβάσεως περί της Αναγνωρίσεως και Εκτελέσεως Αλλοδαπών Διαιτητικών Αποφάσεων (Κυρωτικός) Νόμο, Ν.84/1979, ο οποίος βασίζεται στην αντίστοιχη Σύμβαση της Νέας Υόρκης του
  1. Οι διεθνείς συμβάσεις που αναφέρονται σε διαδικασίες εκτέλεσης αποφάσεων άλλης χώρας στο έδαφος τρίτης, πρέπει να ερμηνεύονται αυστηρά. Αυστηρή είναι και η προσέγγιση στην ικανοποίηση των προαπαιτούμενων για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση αλλοδαπής απόφασης. Προβάλλει επιτακτική η ανάγκη τήρησης όλων των τύπων, μεταξύ των οποίων η προσκόμιση θεωρημένου πρωτοτύπου ή δεόντως κεκυρωμένου αντιγράφου της όποιας απόφασης. Είναι με βάση τις πιο πάνω αρχές που το Δικαστήριο, εντοπίζοντας έλλειψη κανονικότητας και νομιμότητας των προσκομισθέντων εγγράφων, απέρριψε, στις 28/11/2006, την αίτηση για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση στην Κύπρο της διαιτητικής απόφασης. Η αναγνώριση απόφασης τρίτης χώρας επιβεβαιώνει την καθόλα έγκυρη ύπαρξή της, εντάσσοντάς την, για σκοπούς εκτέλεσης, στα διαλαμβανόμενα στο δικαστικό σύστημα της αναγνωρίζουσας χώρας όρια, με όλες τις συνακόλουθες δραστικές συνέπειες. Μέσα από τη διαδικασία αναγνώρισης και εγγραφής διασφαλίζονται τα εχέγγυα βεβαίωσης έγκυρης και υπαρκτής αλλοδαπής απόφασης. Η ύπαρξη χρέους αποτελεί την αναγκαία και φυσική συνέπεια της επιβεβαίωσης της ύπαρξης απόφασης, επιβεβαίωση που επιτυγχάνεται μέσω της αναγνώρισης και εγγραφής της. Δε νοείται ύπαρξη οφειλής χωρίς την αναγνώριση αλλοδαπής δικαστικής ή διαιτητικής απόφασης, δεδομένου ότι η οφειλή απορρέει από την ίδια την απόφαση. Συνεπώς, και ως συνακόλουθο της απόρριψης του αιτήματος για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, δεν τεκμηριώνεται και παραμένει μετέωρη η ύπαρξη και οποιουδήποτε χρέους. Με αποτέλεσμα να μην συντρέχουν και να μην ικανοποιούνται, βεβαίως, οι προϋποθέσεις επιτυχίας καταχώρησης αίτησης για εκκαθάριση στη βάση των εξεταζόμενων άρθρων του Κεφ.
  2. Είναι αδιανόητη η έναρξη διαδικασίας, η οποία στηρίζεται, αποκλειστικά και μόνο, σε αλλοδαπή απόφαση, η οποία δεν υφίσταται, ουσιαστικά, στη χώρα μας. Παρεμβάλλουμε, ολοκληρώνοντας, ότι ως ζήτημα λογικής προτεραιότητας, αλλά και νομικού ορθολογισμού, αναγκαία ήταν πρώτα η αναγνώριση και εγγραφή της διαιτητικής απόφασης και ακολούθως η καταχώρηση αίτησης για εκκαθάριση, στη βάση, πλέον, εκτελεστής απόφασης. Δε νοείται, ούτε και είναι νομικά επιτρεπτό, να απορρίπτεται στο κατάλληλο βήμα, και κατ΄ακολουθία της ορθής διαδικασίας, αίτημα για αναγνώριση και εγγραφή αλλοδαπής απόφασης - και μάλιστα για λόγους ουσιαστικούς - και να επιχειρείται στη συνέχεια η παράκαμψη της εν λόγω απόφασης απόρριψης, μέσω διαδικασίας εκκαθάρισης.» (υπογράμμιση δική μου) Στην πιο πάνω υπόθεση, όπως και στην παρούσα, όπως διαπιστώνω με την μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον μου, είναι κοινώς αποδεκτό ότι η αίτηση για εγγραφή και εκτέλεση απορρίφθηκε από το Δικαστήριο και μάλιστα έχει εφεσιβληθεί. Η ταύτιση των γεγονότων, κυρίως εις ότι αφορά τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης και αυτών της υπόθεσης Βesuno Ltd δεν αφήνει περιθώρια παρέκκλισης από τις αρχές οι οποίες καθιέρωσε η πιο πάνω απόφαση η οποία θέτει ως προαπαιτούμενο καταχώρισης αίτησης εκκαθάρισης λόγω μη συμμόρφωσης με απαίτηση για ικανοποίηση οφειλής δυνάμει αλλοδαπής διαιτητικής απόφασης την αναγνώριση και εγγραφή της στην Κύπρο. Η κα Πελεκάνου εισηγήθηκε πως η παρούσα Αίτηση διαφοροποιείται από την υπόθεση Βesuno Ltd εφόσον η παρούσα Αίτηση δεν στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο σε αλλοδαπή απόφαση αλλά η διαδικασία αφορά οφειλή η οποία απορρέει από συγκεκριμένη Συμφωνία και τις τροποποιήσεις της. Το επιχείρημα όμως της Αιτήτριας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία τα οποία να δικαιολογούν την παρέκκλιση από τον λόγο της πιο πάνω Νομολογίας. Δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι η μαρτυρία της Αιτήτριας η οποία προσκομίστηκε μέσω της Ελίνας Μορόζοβα αλλά και τα Τεκμήρια τα οποία ετέθησαν ενώπιον μου, επιμαρτυρούν ότι η απαίτηση της Αιτήτριας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Διαιτητική απόφαση ημερ. 27.12.
  3. Οι αναφορές της μάρτυρος της Αιτήτριας στην Διαιτητική απόφαση και ότι αυτή επιβεβαιώνει την εν λόγω οφειλή καθώς επίσης και το Τεκμήριο 9 το οποίο κατατέθηκε από πλευράς Αιτήτριας, δηλαδή την απαίτηση πληρωμής η οποία στάληκε σύμφωνα με το Άρθρο 212 (α) του Κεφ. 113, αναφέρουν ξεκάθαρα και άμεσα τα ποσά τα οποία οφείλονται δυνάμει της Διαιτητικής απόφασης. Το δε Τεκμήριο 9 ξεκάθαρα καλεί την Καθ ης η Αίτηση να πληρώσει τα ποσά τα οποία επιβεβαιώθηκαν ότι οφείλονται με την πιο πάνω Διαιτητική απόφαση περιλαμβανομένων των εξόδων Διαιτησίας. Η Αιτήτρια δεν μπορεί από την μια να ισχυρίζεται ότι η απαίτηση της είναι ανεξάρτητη από την Διαιτητική απόφαση και από την άλλη να επικαλείται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας ότι μέρος της οφειλής αποτελεί η επιδίκαση δικηγορικών εξόδων τα οποία επιδικαστήκαν υπέρ της Αιτήτριας στην Διαιτησία. Με τα πιο πάνω δεδομένα δεν παρέχεται περιθώριο στο Δικαστήριο να διαχωρίσει την ισχυριζόμενη οφειλή της Καθ ης η Αίτηση προς την Αιτήτρια δυνάμει των Συμφωνιών από αυτή την οποία αποτελεί αντικείμενο της Διαιτητικής απόφασης. Επαναλαμβάνεται το απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση Βesuno Ltd: «Συνεπώς, και ως συνακόλουθο της απόρριψης του αιτήματος για αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης, δεν τεκμηριώνεται και παραμένει μετέωρη η ύπαρξη και οποιουδήποτε χρέους. Με αποτέλεσμα να μην συντρέχουν και να μην ικανοποιούνται, βεβαίως, οι προϋποθέσεις επιτυχίας καταχώρησης αίτησης για εκκαθάριση στη βάση των εξεταζόμενων άρθρων του Κεφ. 113.» Επομένως δεν απομένει περιθώριο εξέτασης της Αίτησης περαιτέρω ούτε υπάρχουν άλλοι παράμετροι οι οποίοι θα μπορούσαν να βοηθήσουν την Αιτήτρια στην επιτυχία της Αίτησης της. Ενόψει της κατάληξής μου δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ή τους υπόλοιπους λόγους της ένστασης. Κατάληξη Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................................ Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other actions/Final/ Winding Uparbitrationorder cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.