ΒΑΡΝΑΒΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α. ν. ΧΑΡΗΣ ΦΡΑΝΤΖΗΣ, Αγωγή αρ. 3139/08, 29/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A310 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ. Συν. Αγωγές αρ. 3139/08 & 3226/08 Αγωγή αρ. 3139/08 Μεταξύ: ΒΑΡΝΑΒΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, εξ Επισκοπής Λεμεσού Ενάγοντος - και - ΧΑΡΗΣ ΦΡΑΝΤΖΗΣ, εκ Λεμεσού Εναγομένου ------------------------- Αγωγή αρ. 3226/08 Μεταξύ: V. D. CΟMPUTER LAND CENTRE LTD., εκ Λεμεσού Εναγόντων -και- ΧΑΡΗΣ ΦΡΑΝΤΖΗΣ, εκ Λεμεσού Εναγομένου -------------------- (Συνενώθηκαν με διάταγμα Δικαστηρίου ημερ. 24.9.2009) Ημερομηνία: 29.10.2015 Για τους ενάγοντες και στις δύο αγωγές: κ. Χ. Ιωάννου Για τον εναγόμενο και στις δύο αγωγές: κα Στ. Ερωτοκρίτου ΑΠΟΦΑΣΗ Ως αποτέλεσμα τροχαίου δυστυχήματος το οποίο επεσυνέβηκε περί τις 3.5.2007 καταχωρίστηκαν οι υπό τους ως άνω αριθμούς και τίτλους αγωγές, οι οποίες συνενώθηκαν για το σκοπό συνεκδίκασης της ευθύνης. Ο ενάγων στην αγωγή 3139/2008 διεκδικεί αποζημιώσεις για τις σωματικές βλάβες και άλλες ζημιές που υπέστη συνεπεία του ως άνω τροχαίου δυστυχήματος, ενώ η ενάγουσα στην αγωγή αρ. 3226/2008 διεκδικεί αποζημιώσεις για τη ζημιά την οποία υπέστη η μοτοσικλέτα με αριθμό εγγραφής KLF598 ιδιοκτησίας της. Είναι παραδεκτό ότι η ενάγουσα στην αγωγή 3226/2008 είναι εκ προστήσεως υπεύθυνη για τις αμελής πράξεις του οδηγού, ενάγοντος στην αγωγή 3139/
- Η ζημιά της μοτοσυκλέττας συμφωνήθηκε στο ποσό των €2347 επί πλήρους ευθύνης. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης του ενάγοντος στην αγωγή 3139/2008 κατά τον ουσιώδη χρόνο της αγωγής ήταν ηλικίας 41 ετών και εργαζόταν σε ιδιωτική εταιρεία ως γενικός διευθυντής κερδίζοντας από την εργασία του €1650 μηνιαίως. Περαιτέρω ήταν μέτοχος κατά 75% στην ίδια εταιρεία V. D. Computer Land Centre Ltd κερδίζοντας περαιτέρω το ποσό των €11000 μηνιαίως. Το ποσό αυτό το επανεπένδυε στην εταιρεία με αποτέλεσμα η αξία της να ανεβαίνει και κατά συνέπεια να ανεβαίνει και η αγοραστική αξία των μετοχών του. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του ενάγοντος περί την 3.5.2007 ενώ οδηγούσε τη μοτοσικλέτα με αριθμό εγγραφής KLF598 στην οδό Αγίας Φυλάξεως στη Λεμεσό, το όχημα με αριθμό εγγραφής KMX867 το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος στην ίδια οδό με ίδια κατεύθυνση ανέκοψε την πορεία του εισερχόμενος δεξιότερα ή οδήγησε το ρηθέν όχημα του τόσο αμελώς, με αποτέλεσμα τα δύο οχήματα να συγκρουστούν. Συνεπεία της πιο πάνω σύγκρουσης, ο ενάγων υπέστη σωματικές βλάβες, πόνο, ταλαιπωρία, απώλειες, ζημιές και έξοδα. Ο εναγόμενος παραδέχεται ότι ο ενάγων ήτο διευθυντής ή μέτοχος ή υπάλληλος της εταιρείας V. D. Computer Land Centre Ltd και πως ενεπλάκηκε με τον ενάγοντα στο επίδικο δυστύχημα. Επίσης παραδέχεται ότι ο ενάγων επανήλθε στην εργασία του στις 31.7.
- Τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του ενάγοντος τους αρνείται. Ο ενάγων για να αποδείξει την υπόθεση του κάλεσε εννέα μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν 54 τεκμήρια, ενώ ο εναγόμενος κάλεσε δύο μάρτυρες. Μ.Ε.1 κατέθεσε ο αστυφύλακας 288 Μενέλαος Μενελάου, ο οποίος υιοθέτησε τη γραπτή δήλωση του (Τεκμ. 1), όπου αναφέρει ότι υπηρετεί στην αστυνομική διεύθυνση Λεμεσού και είναι τοποθετημένος στην τροχαία στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων. Την 3.5.2007 και ώρα 1330 επισκέφθηκε σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που συνέβηκε στην οδό Αγίας Φυλάξεως. Ενεχόμενα οχήματα ήταν το επιβατικό όχημα ΚΜΧ867 το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος και η μοτοσικλέτα ΚLF598 που οδηγούσε ο ενάγων. Κατά την άφιξη του στη σκηνή τα δύο οχήματα βρίσκονταν στην τελική τους θέση και ήταν παρών μόνο ο εναγόμενος. Στη σκηνή έλαβε μέτρα και ετοίμασε ένα πρόχειρο σχέδιο το οποίο έδειξε στον εναγόμενο, του το εξήγησε και αφού συμφώνησε το υπέγραψε στην παρουσία του. Σε μεταγενέστερο χρόνο μετέτρεψε το πρόχειρο σχέδιο (Τεκμ. 2) σε συμμετρικό (Τεκμ.3). Στις 28.6.2007 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον εναγόμενο. Την ίδια ημέρα τον κατηγόρησε και αφού του επέστησε την προσοχή στο νόμο απάντησε «για τη 2η κατηγορία δεν συμφωνώ καθόλου». Στις 25.5.2007 έδειξε το σχέδιο στον ενάγοντα ο οποίος το υπέγραψε. Στη συνέχεια ο μάρτυρας εξήγησε το συμμετρικό σχέδιο. Μεταξύ άλλων εξήγησε πως από το σημείο Χ1 ξεκινά σκάψιμο στο οδόστρωμα φρέσκο που καταλήγει στον τροχό της μοτοσικλέτας. Από την εμπειρία του είναι το συμπέρασμα του ότι η εν λόγω εκδορά προκλήθηκε από την πτώση της μοτοσικλέτας και θεωρεί το εν λόγω σημείο ως το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων. Το Χ1 βρίσκεται σε απόσταση 5 μέτρα από τη βασική γραμμή και 2.60 μέτρα εντός του δρόμου από το δεξιό πεζοδρόμιο σύμφωνα με την πορεία των δύο οχημάτων. Ο οδηγός του αυτοκινήτου υπέδειξε ως σημείο σύγκρουσης το σημείο Χ το οποίο απέχει 9 μέτρα επί της βασικής γραμμής και 3.50 μέτρα απόσταση από το δεξιό πεζοδρόμιο σύμφωνα με την πορεία των οχημάτων. Το πλάτος του δρόμου στη σκηνή του δυστυχήματος είναι 9.10 μέτρα, ο δρόμος είναι ευθύς και μέχρι τη συμβολή του με την Μακαρίου έχει ορατότητα μέχρι 400 μέτρα, ενώ προς νότια κατεύθυνση 500-800 μέτρα περίπου. Το μήκος του αυτοκινήτου είναι 4.60 μέτρα και το πλάτος του γύρω στα 1.60 - 1.80 μέτρα, ενώ της μοτοσικλέτας το μήκος της είναι 2 μέτρα και το πλάτος της 1 μέτρο. Τις ζημιές στο αυτοκίνητο τις σημείωσε σε έντυπο, Τεκμ. 4 και βρίσκονταν στο πίσω δεξί φτερό και πίσω δεξιά πόρτα. Τις ζημιές της μοτοσικλέτας τις σημείωσε στο έντυπο Τεκμ. 5 και βρίσκονταν στην αριστερή πλευρά στο αριστερό καθρεφτάκι στην αριστερή πλευρά του τιμονιού στις αριστερές περόνες και στα αριστερά πλαστικά. Ο καιρός ήταν αίθριος. Έλαβε καταθέσεις από τους οδηγούς των δύο εμπλεκομένων οχημάτων στο δυστύχημα (Τεκμ. 6 και 8), από τον Ηρακλή Βασιλείου (Τεκμ.7) συνεπιβάτη στη μοτοσικλέτα και από τον Κωνσταντίνο Παπατζιάκη (Τεκμ.8), μάρτυρα στο δυστύχημα. Ο εναγόμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε (Τεκμ.10). Ο εναγόμενος για το επίδικο δυστύχημα οδηγήθηκε στο Δικαστήριο κατηγορούμενος για οδήγηση χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα και για τη χρήση κινητού τηλεφώνου κατά την οδήγηση. Σύμφωνα με το μάρτυρα ο εναγόμενος παραδέχτηκε την 1η κατηγορία και του επιβλήθηκε πρόστιμο €250 και 3 βαθμοί ποινής. Για τη 2η επί του φακέλου αναγράφετο καμιά ποινή. Δεν γνωρίζει κατά πόσο έγινε παραδοχή. Για τον οδηγό της μοτοσικλέτας και τον συνοδηγό σχηματίστηκε ξεχωριστός φάκελος δικαστηρίου του οποίου το αποτέλεσμα δεν γνωρίζει. Κατά την αντεξέταση του εξήγησε ότι δεν υπήρξε σήμανση στο οδόστρωμα, ο δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης και στις δυο πλευρές του υπάρχουν πεζοδρόμια με υψομετρική διαφορά 15 εκατοστών περίπου. Περαιτέρω ανέφερε πως η σκηνή του δυστυχήματος απέχει από την Μακαρίου 200-250 μέτρα. Σε υποβολή ότι η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν γδαρσίματα απάντησε ότι δεν θυμάται. Καθόρισε το μήκος της σε 2 μέτρα περίπου, την φορά της οποίας δεν μπορούσε να καθορίσει. Συμφώνησε πως στο μπροστινό μέρος της μοτοσικλέτας δεν υπήρχαν ζημιές. Εξήγησε πως η έναρξη της ζημιάς ήταν στην αριστερή περόνη της μοτοσικλέτας, η οποία απέχει από το μπροστινό μέρος του τροχού 15-20 εκατοστά και εξέχει από τον τροχό γύρω στα 10 εκατοστά. Περαιτέρω ανέφερε πως η εκδορά στο δρόμο προήλθε είτε από την περόνη είτε από το πατίδι, δεν μπορούσε να καθορίσει. Ανέφερε ότι εξετάζει δυστυχήματα από το 2003 και ο ίδιος οδηγά μοτοσικλέτα. Εξήγησε πως στην σκηνή ήταν ο Παπατζιάκης και νομίζει ήταν και ο συνεπιβάτης της μοτοσικλέτας. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο Βαρνάβας Δημητρίου, ενάγοντας στην αγωγή 3139/
- Σύμφωνα με τη γραπτή δήλωση του Τεκμ. 62, κατά το χρόνο της δίκης (14.11.2012) ήταν 46 ετών και εργαζόταν στην εταιρεία V.D. Computer Land Centre Ltd της οποίας είναι γενικός διευθυντής και μέτοχος κατά 75% από το
- Η εν λόγω εταιρεία εμπορεύεται ηλεκτρονικούς υπολογιστές, αναλώσιμα, λογιστικά προγράμματα, συστήματα ηλεκτρονικής υποστήριξης και εφαρμογών. Στην εν λόγω εταιρεία εργάζεται και η σύζυγος του η οποία κατέχει το 25% των μετοχών. Σε σχέση με τις συνθήκες του επίδικου δυστυχήματος, αναφέρει πως στις 3.5.2007 περί την 13.10 πήρε τη μοτοσικλέτα του τύπου scooter με αριθμούς εγγραφής KLF598 από το κατάστημα για να μεταβεί μαζί με κάποιο ονόματι Ηρακλή Βασιλείου σε κοντινό ψητοπωλείο. Ενώ βρισκόταν επί της οδού Αγίας Φυλάξεως διαπίστωσε ότι μεγάλη ουρά οχημάτων βρισκόταν σε αναμονή, αποφάσισε να προσπεράσει την ουρά των οχημάτων από δεξιά. Ενώ λοιπόν προσπερνούσε από τα δεξιά την ουρά των οχημάτων που ευρίσκονταν σε αναμονή σταματημένα, ένα από τα αυτοκίνητα της ουράς εκκίνησε απότομα και εξερχόμενο από την ουρά κινήθηκε δεξιότερα, με αποτέλεσμα να του ανακόψει την πορεία. Ήταν σε κοντινή απόσταση και δεν κατάφερε να αποφύγει τη σύγκρουση μαζί του. Το εν λόγω όχημα όπως πρόσεξε μετά ήταν το KMX867 με οδηγό τον εναγόμενο. Είναι η θέση του πως την ώρα που ο εν λόγω οδηγός του αυτοκινήτου έκανε την απότομη κίνηση δεξιά δεν έδειξε με τον δείκτη του οχήματος του για την πρόθεση του αυτή και όπως πρόλαβε να δει κρατούσε κινητό τηλέφωνο ακουμπισμένο στο αυτί του. Από τη σύγκρουση η μοτοσικλέτα που οδηγούσε ανατράπηκε και τόσο ο ίδιος όσο και ο συνεπιβάτης του πέσανε στην άσφαλτο. Ο συνεπιβάτης του τραυματίστηκε ελαφρά, ενώ ο ίδιος πολύ σοβαρά. Ταλαιπωρήθηκε και υποφέρει μέχρι και σήμερα. Οι γιατροί του υποστηρίζουν πως θα συνεχίσει να ταλαιπωρείται εφ' όρου ζωής. Στη συνέχεια αναφέρεται στο είδος των τραυμάτων που υπέστηκε, όπως τα κατέγραψαν οι γιατροί του στα ιατρικά πιστοποιητικά τους και στη θεραπεία και ταλαιπωρία που υπέστηκε συνεπεία των τραυμάτων του από το δυστύχημα. Υποστηρίζει ότι πέντε εβδομάδες μετά τον τραυματισμό του κινείτο με 20 κιλά επιβάρυνση του αριστερού ποδιού χρησιμοποιώντας πατερίτσες. Οι εγχειρητικές τομές και οι τραυματικές εκδορές είχαν επουλωθεί. Σε κλινική εξέταση από τον χειρούργο ιατρό του στις 13.6.2008 είχε πόνους στον αριστερό αστράγαλο, ιδιαίτερα κατά την επιβάρυνση αυτού και παρά την έντονη φυσιοθεραπευτική αγωγή που ακολούθησε μέχρι τον Σεπτέμβριο του
- Παρουσίασε από τον Οκτώβριο αφόρητους πόνους. Εφάρμοσε ειδική σόλα και παπούτσια για μείωση του προβλήματος και διόρθωση της βάδισης του. Ένιωθε έντονους πόνους και ευαισθησία στο σημείο του κατάγματος όταν προσπαθούσε να κάνει γρήγορες κινήσεις ή να δώσει περισσότερο βάρος. Μετά από ορθοστασία και κόπωση παρουσίαζε φούσκωμα στην περιοχή του κατάγματος. Περισσότερο από ένα χρόνο μετατραυματικά δυσκολεύεται να σηκώσει βάρος άνω των 10 κιλών. Την ίδια περίοδο αδυνατούσε να σταθεί ή να περπατήσει περισσότερο από 20 λεπτά και περιοριζόταν σε ελαφρές χειρονακτικές εργασίες. Το λοξοπερπάτημα του δημιούργησε στην πορεία παρενέργειες στην σπονδυλική στήλη. Εξακολουθεί να έχει έντονες ενοχλήσεις κατά την αλλαγή του καιρού καθώς και σε περιόδους υψηλής υγρασίας. Στις 8.10.2008 του αφαιρέθηκε το οστεοσυνθετικό υλικό και παρέμεινε για ένα βράδυ σε ιδιωτικό νοσοκομείο. Περί το τέλος του 2008 συνεχίζει να υποφέρει από άλγος στην περιοχή της αριστερής κνήμης, ιδιαίτερα μετά από επιβάρυνση αυτής και δυσκολεύεται να σηκώσει βάρος άνω των 20 κιλών και δεν μπορεί να στέκεται ή να περπατά περισσότερο από διάστημα μιας ώρας, καθώς αυτό του προκαλούσε έντονο άλγος στην περιοχή της αριστερής κνήμης και φούσκωμα των μαλακών μορίων. Υποβλήθηκε σε ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης προς μείωση των οιδημάτων, αιματωμάτων του αριστερού κάτω άκρου και ενδυνάμωσης των στηρικτικών ατροφικών μυϊκών ομάδων του αριστερού κάτω άκρου επίσης για θεραπεία της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Ένεκα των τραυμάτων του ελάμβανε αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα φάρμακα. Υποβλήθηκε σε 45 φυσιοθεραπείες πέραν του προγράμματος αποκατάστασης. Σήμερα συνεχίζει να επισκέπτεται γιατρούς και φυσιοθεραπευτές, να παίρνει φάρμακα κατά περιόδους και σύμφωνα με τους γιατρούς του συνεχίζει να υποφέρει από άλγος στην περιοχή της αριστερής κνήμης, ιδιαίτερα μετά από επιβάρυνση της και δυσκολεύεται ακόμη να σηκώσει βάρος άνω των 20 κιλών. Δεν μπορεί να στέκεται ή να περπατά περισσότερο από διάστημα μιας ώρας γιατί αυτό οδηγεί σε έντονο άλγος στην περιοχή της αριστερής κνήμης, καθώς και σε υποτροπιάζον φούσκωμα των μαλακών μορίων. Υποφέρει από έντονες ενοχλήσεις κατά την αλλαγή του καιρού και σε περιόδους υψηλής υγρασίας. Εξακολουθεί να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή κατά διαστήματα. Υποφέρει από άλγος κατά την κατάκλιση, την παρατεταμένη φόρτιση της οσφύος, τη μεταφορά βαριών αντικειμένων και τη χρησιμοποίηση σκαλιών. Εξακολουθεί να αλγεί στις τελικές θέσεις και ιδιαίτερα στις στροφικές και πλάγιες κινήσεις. Η ποιότητα της ζωής του έχει χειροτερέψει και η ικανότητα του για διεξαγωγή χειρονακτικής εργασίας έχει μειωθεί. Παρέμειναν ουλές, επιμήκης ουλή στον αστράγαλο μήκους 9 εκ., ουλή στην κνήμη 4 εκ. και τρεις μικρές ουλές από αφαίρεση βίδων. Από την εργασία του απουσίαζε από τις 3.5.2007 μέχρι 31.7.2007 και από 8.10.2008 μέχρι 8.11.2008 με οδηγίες των γιατρών του. Κατά την 1η περίοδο επέστρεψε στην εργασία του με μεγάλη δυσκολία, ένεκα της τεράστιας ζημιάς που υφίστατο η εταιρεία του και ο ίδιος. Κατά διαστήματα εγκατέλειψε δεκάδες φορές την εργασία του για να υποβληθεί σε φυσιοθεραπεία, πρόγραμμα αποκατάστασης και να επισκεφθεί γιατρούς. Απώλεσε τον μισθό που έπαιρνε, ήτοι €1.650 μηνιαίως, σύνολο €6.
- Μεγαλύτερη ήταν η απώλεια εισοδημάτων για την οικογενειακή εταιρεία της οποίας ήταν ο ιθύνων νους με καθήκοντα την προώθηση πωλήσεων σε πελάτες, την ετοιμασία προσφορών, τη διαπραγμάτευση με προμηθευτές και αγοραστές, την επίβλεψη τεχνικών υπηρεσιών, την ετοιμασία, σχεδιασμό εγκατάστασης ηλεκτρονικών δικτύων και γενικά διοίκησης και επίβλεψης της εταιρείας. Ένεκα της απουσίας του παρουσιάστηκε μείωση του κύκλου εργασιών της εταιρείας του, αποχώρηση σημαντικού αριθμού υπαλλήλων και απόσπασης πελατολογίου. Με βάση τον λογιστικό έλεγχο που διενεργήθηκε από τους λογιστές και εγκεκριμένους ελεγκτές της εταιρείας, η συνολική οικονομική ζημιά ανέρχεται στα €45.415,54 περίπου. Με βάση το μερίδιο μετοχών του, η προσωπική απώλεια του ήταν €34.000,
- Πέραν της οικονομικής απώλειας υπέστη και ψυχολογική και σωματική πίεση. Ήταν ανήμπορος να προσφέρει βοήθεια στις οικιακές εργασίες και φροντίδα των παιδιών του. Η σύζυγος του επιφορτίστηκε με την υποχρέωση των καθημερινών διακινήσεων του. Στη συνέχεια ο μάρτυρας κατέθεσε διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια (Τεκμ. 11 μέχρι 61) που αφορούν τα όσα ανέφερε ανωτέρω, καθώς και στα έξοδα που έχει υποστεί συνεπεία του δυστυχήματος, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε. Είναι η θέση του ότι έχει πληρώσει ως ιατρικά έξοδα και επισκέψεις σε γιατρούς, εγχειρήσεις, πολυκλινική, φυσιοθεραπείες, είδη φαρμακείου, όπως φαίνονται στα έγγραφα που κατέθεσε το συνολικό ποσό €12.
- Επίσης θα χρειαστεί να καταβάλει €2.000 ως κόστος για θεραπεία με laser προς βελτίωση των ουλών που έχουν απομείνει και οι οποίες δεν πρόκειται να εξαλειφθούν πλήρως. Περαιτέρω θα χρειαστεί να πληρώσει €6.834 για προσθήκη τριών εμφυτευμάτων, ενώ έχει πληρώσει €50 για τη σχετική ιατρική βεβαίωση εμφυτευματολόγου γιατρού. Οφείλει να πληρώσει και €85 που κατέβαλαν οι δικηγόροι του για αστυνομική έκθεση. Περαιτέρω, εξήγησε, πως για τα μερίσματα πληρώνεται ο φόρος και μπορούσε να τα λάβει ανά πάσα στιγμή. Κατά την αντεξέταση του που διήρκεσε δυόμισι δικασίμους κατέθεσε φάκελο με τρεις ακτινογραφίες (Τεκμ. 63). Ήταν η θέση του μάρτυρα αναφορικά με το μισθό του για τα έτη 2006-2007 πως δεν θυμόταν ποιος ήταν. Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι ήταν περίπου £1000 το μήνα. Σε υποβολή ότι το 2007 εισέπραξε περισσότερα από το 2006, δήλωσε πως δεν μπορούσε να θυμηθεί. Ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν δήλωνε φορολογικό εισόδημα από μερίσματα. Αναφορικά με τις συνθήκες του δυστυχήματος επανέλαβε ότι πρόθεση του ήταν να στρίψει δεξιά επί της λεωφόρου Μακαρίου. Οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα επί της Αγίας Φυλάξεως όταν βρήκε ουρά αυτοκινήτων να φθάνουν μέχρι τα φώτα τροχαίας της διασταύρωσης με τη λεωφόρο Μακαρίου και απεφάσισε αφού δεν έρχοντο αυτοκίνητα από απέναντι, να τα προσπεράσει. Έβγαλε το δείκτη του και μπήκε στη δεξιά λωρίδα και προσπέρασε εφτά με οκτώ σαλούν αυτοκίνητα οδηγώντας με ταχύτητα 40 με 45 χλμ. Όταν κάλυψε 60-70 μέτρα είδε τα μούτρα του αυτοκινήτου με το οποίο συγκρούστηκε να προβάλλουν για να εισέλθει στη δεξιά λωρίδα. Όταν έγινε η σύγκρουση το εν λόγω αυτοκίνητο ήταν με κλίση 45 μοίρες εντός της δεξιάς λωρίδας. Η σύγκρουση έγινε με το δεξί μέρος του αυτοκινήτου και το αριστερό μέρος της μοτοσικλέτας, η οποία μετά την επαφή έγειρε, το δε αυτοκίνητο σταμάτησε σε μερικά μέτρα απόσταση. Η θέση της υπεράσπισης, με την οποία διαφώνησε, ήταν ότι το αυτοκίνητο άλλαξε πορεία όταν ο ίδιος άρχισε να προσπερνά. Η θέση του μάρτυρα ήταν ότι το αυτοκίνητο άρχισε να βγαίνει όταν το πλησίασε μερικά μέτρα. Βρίσκετο σε απόσταση 1-2 αυτοκίνητα όταν άρχισε να βγαίνει χωρίς να δείξει την πρόθεση του. Ο ίδιος είχε προσπεράσει πέντε αυτοκίνητα προτού δει το εν λόγω αυτοκίνητο να βγαίνει από την ουρά των αυτοκινήτων όπου ήταν σταματημένο. Ο μάρτυρας δεν συμφώνησε με τη θέση ότι προηγουμένως ο εναγόμενος είχε δείξει και την πρόθεση του να βγει στη δεξιά λωρίδα. Διευκρίνισε ότι ο ίδιος αφού βγήκε στη δεξιά λωρίδα είχε πλήρη έλεγχο του δρόμου και μπορούσε να δει τον δείκτη των αυτοκινήτων που βρίσκονταν στην ουρά. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι είδε τον εναγόμενο να κρατά το κινητό του, το οποίο συνέχισε να κρατά όταν έβγαινε από το αυτοκίνητο του, λέγοντας «Παναγία μου, σκότωσα τα πλάσματα». Σε υποβολή ότι στην κατάθεση του δεν λέει ότι είδε τον εναγόμενο να κρατά το κινητό όταν οδηγούσε, απάντησε ότι τον είδε να έχει στο χέρι το κινητό όταν ήταν εντός του αυτοκινήτου και στη συνέχεια κατεβαίνοντας από το αυτοκίνητο να συνεχίζει να μιλά στο κινητό. Δεν συμφώνησε πως τα πιο πάνω αποτελούν συμπέρασμα του, λέγοντας ότι δεν μπορούσε εντός λίγων δευτερολέπτων να πάρει τηλέφωνο. Ο μάρτυρας δεν συμφώνησε σε υποβολή ότι δεν τραυματίστηκε στα χείλη και στα δόντια. Ανέφερε ότι κατά τη σύγκρουση ο ίδιος και ο συνεπιβάτης του στη μοτοσικλέτα δεν φορούσαν κράνος. Για την τεχνητή οδοντοστοιχία πλήρωσε €
- Στη θέση της υπεράσπισης ότι δεν έπαιρναν μέρισμα από την εταιρεία ανέφερε ότι τα κέρδη παρέμεναν στην εταιρεία και μπορούσε να τα πάρει όποτε ήθελε, αφού ο φόρος είχε πληρωθεί. Ήταν η θέση του πως μετά το δυστύχημα έφυγε προσωπικό από την εταιρεία του, οι οποίοι φεύγοντας άνοιξαν δικές τους δουλειές και του πήραν πελάτες. Κατέθεσε ως Τεκμ. 64 - 70, καταστάσεις αποδοχών και εισφορών της εταιρείας. Ο μάρτυρας διαφώνησε ότι δεν έχασε καμιά δουλειά, λέγοντας ότι δεν κράτησε καταστάσεις για ποιες έχασε γιατί τότε προτεραιότητα είχε η υγεία του. Αναφερόμενος στη δήλωση φόρου εισοδήματος (Τεκμ. 71) της εταιρείας του, συμφώνησε ότι ο κύκλος εργασιών της για το έτος 2007 ήταν μεγαλύτερος από το 2006 και δεν επηρεάστηκαν οι λιανικές πωλήσεις της. Διαφώνησε ότι τα αποτελέσματα του 2007 (Τεκμ. 40) δεν έχουν σχέση με τον τραυματισμό του, ούτε πως δεν έχασε το μέρισμα της εταιρείας του. Σε υποβολή ότι δεν τραυματίστηκε στο στόμα, δήλωσε ότι ο γιατρός Ιωσηφίδης τον είδε στην σκηνή του δυστυχήματος και θα μαρτυρήσει. Εξήγησε, τι είναι το λοξοπερπάτημα, λέγοντας ότι το αριστερό του πόδι γυρίζει προς τα έξω και φορούσε για τέσσερα χρόνια ειδικό παπούτσι. Σήμερα δεν λοξοπερπατά όπως προηγουμένως. Διαφώνησε ότι ο σπόνδυλος του δεν επηρεάστηκε από το κάταγμα, λέγοντας ότι επηρεάστηκε επειδή δίδει βάρος στο ένα του πόδι. Το διέγνωσε ο γιατρός Χρόνης Σάββας, τον οποίο επισκέφθηκε ένα μήνα μετά το δυστύχημα για δεύτερη γνώμη επειδή ένιωθε πόνο στον σπόνδυλο. Στο φυσιοθεραπευτή Βρόντη δεν παραπονέθηκε για το σπόνδυλο του. Διαφώνησε ότι το κάταγμα κνήμης και περόνης που υπέστη ήταν ένα απλό κάταγμα το οποίο σε τρεις μήνες πωρώθηκε πλήρως. Περαιτέρω ο μάρτυρας αμφισβητήθηκε ότι είχε δυσκολία να σηκώσει βάρος πέραν των δέκα κιλών και ότι τα πρώτα 2-3 χρόνια μετά το δυστύχημα αδυνατούσε να περπατήσει πάνω από 20 λεπτά. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι με την αλλαγή του καιρού έχει αφόρητους πόνους και πως δεν υπάρχει καλή κυκλοφορία του αίματος. Περαιτέρω υποστήριξε ότι ο γιατρός Χρόνης, τον οποίο έβλεπε σαν γιατρό για το πρόβλημα που είχε στο πόδι και σαν φυσιοθεραπευτή για τον σπόνδυλο του και για το πόδι του, του είπε ότι έχει τάση για οστεοαρθρίτιδα. Τον γιατρό Χρόνη τον έβλεπε κατά τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2008 για σκοπούς αποκατάστασης. Ο μάρτυρας δήλωσε ότι από τις αρχές Σεπτεμβρίου του 2007 εργάζεται κανονικά. Ως Μ.Ε.3 κατάθεσε ο Παπατζιάκης Κωνσταντίνος ο οποίος αναγνώρισε την κατάθεση του προς την αστυνομία (Τεκμ. 8) με την οποία δήλωσε πως συμφωνεί και την υιοθετεί. Σύμφωνα με την κατάθεση του (Τεκμ. 8) στις 3.5.2007 περί ώρα 13.10 οδηγούσε τη μοτοσικλέτα του βόρεια στην οδό Αγίας Φυλάξεως και μπροστά του υπήρχε άλλη μια μοτοσικλέτα με δύο επιβάτες. Σε κάποιο σημείο της Αγίας Φυλάξεως συνάντησαν πυκνή τροχαία κίνηση και ουρά αυτοκινήτων η οποία ξεκινούσε από τα φώτα τροχαίας με τη λεωφόρο Μακαρίου του Γ'. Η μοτοσικλέτα αυτή μπήκε από τη δεξιά πλευρά της ουράς για να προχωρήσει ευθεία. Ξαφνικά ένα αυτοκίνητο το οποίο βρισκόταν στην ουρά, 2-3 αυτοκίνητα πριν το τέλος της κινήθηκε δεξιότερα της ουράς, με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία της μοτοσικλέτας που βρισκόταν μπροστά του. Ο οδηγός του αυτοκινήτου αυτού δεν έκανε σήμα ότι θα εξέρχετου της ουράς. Πρόσεξε ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου αυτού μιλούσε στο κινητό και κατεβαίνοντας από το αυτοκίνητο του μόλις είχε γίνει το δυστύχημα κρατούσε το κινητό και είπε συγκεκριμένα τη φράση: «Σκότωσα τον άνθρωπο». Μετά τη σύγκρουση της μοτοσικλέτας με το αυτοκίνητο, η μοτοσικλέτα σύρθηκε για αρκετή απόσταση στο δρόμο. Κατά τη σύγκρουση κτύπησε στη πίσω δεξιά πόρτα του αυτοκινήτου. Ανέφερε πως τον οδηγός της μοτοσικλέτας δεν τον ήξερε από προηγουμένως. Βρισκόταν σε απόσταση 3-4 μέτρα και αμέσως μετά τη σύγκρουση κατέβηκε από τη μοτοσικλέτα του και περπάτησε προς τον τραυματία. Είδε τον οδηγό του αυτοκινήτου να κατεβαίνει από το αυτοκίνητο του και να λέει στο κινητό το οποίο κρατούσε «Κλείσε και σκότωσα τον άνθρωπο». Μαζεύτηκαν και άλλα άτομα να βοηθήσουν τον τραυματία, το πόδι του οποίου ήταν παραμορφωμένο και δεν μπορούσε να σταθεί. Ένας γιατρός που βρέθηκε στη σκηνή βοήθησε στη μετακίνηση του στο πεζοδρόμιο. Στη συνέχεια ήλθε ασθενοφόρο και η αστυνομία. Ο ίδιος μετακίνησε την μοτοσικλέτα του ενάγοντος, η οποία ήταν ξεκινημένη με αναμμένα φώτα και το δεξιό δείκτη σε λειτουργία. Όταν ρώτησε ο αστυνομικός αν είδε οποιοσδήποτε το δυστύχημα του έδωσε τα στοιχεία του και τον κάλεσε για κατάθεση. Αντεξεταζόμενος, εξήγησε, ότι οδηγούσε πίσω από τον ενάγοντα και όταν ο τελευταίος άρχισε να προσπερνά έπραξε το ίδιο. Τους χώριζε απόσταση 5-6 μέτρα όταν έγινε το δυστύχημα. Οδηγούσε με 30-40 χλμ και απείχε περίπου 1 μέτρο από τη δεξιά πλευρά των αυτοκινήτων που προσπερνούσε, όπως το ίδιο απείχε και ο ενάγων. Το αυτοκίνητο με το οποίο συγκρούστηκε ο ενάγων ήταν το 3ο στη σειρά σταματημένο αυτοκίνητο, του οποίου ενώ ήταν σταματημένο πρόβαλαν τα μούτρα του διαγώνια στο δρόμο. Εξήγησε ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να δει το τράφικεϊτορ του αυτοκινήτου προτού αυτό αρχίσει να βγαίνει. Μετά τη σύγκρουση το αυτοκίνητο έστριψε ξανά αριστερά και σταμάτησε διαγώνια στο δρόμο. Ο ίδιος σταμάτησε από πίσω του και έβλεπε τον οδηγό που κατέβηκε ότι μιλούσε στο τηλέφωνο. Το τηλέφωνο το κρατούσε με το αριστερό του χέρι και όταν βρισκόταν εντός του αυτοκινήτου. Ο μάρτυρας διαφώνησε σε υποβολή ότι ο εναγόμενος δεν μιλούσε στο τηλέφωνο πριν το δυστύχημα, εξηγώντας ότι δεν μπορούσε να κάμει κλήση σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Ως Μ.Ε.3 κατέθεσε ο Χριστόφορος Βρόντης, φυσιοθεραπευτής, ο οποίος υιοθέτησε σημείωμα το οποίο ετοίμασε (Τεκμ. 21) όπου αναφέρει πως ο ενάγων ακολούθησε εντατική φυσιοθεραπεία μετά από κάταγμα που είχε στην αριστερή κνήμη και εγχείρηση από ιατρό ορθοπεδικό. Η θεραπεία έγινε κατόπιν εισήγησης του γιατρού. Η θεραπεία περιέλαβε electrotherapy (muscle stimulation), ultrasound, light therapy, kinisiotherapy. Περιλάμβανε 15 θεραπείες από τις 25.6.07 μέχρι τις 13.7.07, 15 θεραπείες από τις 16.7.07 μέχρι τις 3.8.07 και 15 θεραπείες από τις 6.8.07 μέχρι τις 31.8.
- Σύνολο 45 επισκέψεις επί £20, ίσον £
- Σχετική απόδειξη είσπραξης σημειώθηκε Τεκμ.
- Η δικηγόρος του εναγομένου με δήλωση της δήλωσε πως αποδέχεται τη χρέωση. Ο μάρτυρας εξήγησε πως η θεραπεία είναι χωρισμένη σε τρεις περιόδους γιατί ο ασθενής έπαιρνε παραπεμπτικό από τον γιατρό Ιωσηφίδη όταν χρειαζόταν περαιτέρω φυσιοθεραπεία. Αντεξεταζόμενος εξήγησε πως η συνήθης πρακτική είναι ο θεράπων ιατρός με παραπεμπτικό του να υποδεικνύει στο φυσιοθεραπευτή τη θεραπεία που ο ασθενής χρειάζεται. Ανέφερε περαιτέρω πως το τελευταίο παραπεμπτικό αφορούσε το πόδι του ενάγοντος. Συμφώνησε δε πως δεν δόθηκε άλλο παραπεμπτικό στον ασθενή αφού ο θεράπων ιατρός έκρινε πως δεν χρειαζόταν περαιτέρω θεραπεία. Για ενδυνάμωση συνήθως δίδει οδηγίες για ασκήσεις στο σπίτι ή στο γυμναστήριο. Ο μάρτυρας δεν θυμόταν να του είχε πει ο ενάγων ότι πήγαινε και σε άλλο φυσιοθεραπευτή. Η μόνη παραπομπή που έγινε ήταν για το πόδι του ενάγοντος. Ως Μ.Ε.5 κατέθεσε ο γιατρός Στήβεν Ιωσηφίδης, με σπουδές στη Γερμανία και ειδικότητα ορθοπεδικού χειρούργου. Στην Κύπρο ασκεί το επάγγελμα από το
- Δήλωσε πως είναι ο θεράπων ιατρός του ενάγοντος τον οποίο είδε αμέσως μετά το δυστύχημα στη σκηνή του. Στη συνέχεια ο μάρτυρας αναγνώρισε αριθμό τεκμηρίων ως τα πιστοποιητικά του τα οποία ο ίδιος ετοίμασε, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε. Με τη σειρά αναγνώρισε το Τεκμ. 11, ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 16.6.2007, το Τεκμ. 13, ιατρική σημείωση ημερ. 7.8.2007, το Τεκμ. 15, ιατρική συνταγή ημερ. 4.6.2007, το Τεκμ. 18, ιατρικές σημειώσεις ημερ. 20.6.2007, Τεκμ. 19, χειρόγραφη σημείωση του ημερ. 3.7.2007, Τεκμ. 20, δύο ιατρικές σημειώσεις ημερ. 16.7.2007 και 6.8.2007, Τεκμ. 23, ιατρική σημείωση ημερ. 14.9.2007, Τεκμ. 25 ιατρική σημείωση ημερ. 14.9.2007, Τεκμ. 26, ιατρικό πιστοποιητικό χωρίς ημερομηνία, Τεκμ. 27, ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 4.2.2009, Τεκμ. 39, ιατρική σημείωση ημερ. 8.10.2008, Τεκμ. 43, ιατρική σημείωση ημερ. 8.10.2008, Τεκμ. 52, ιατρική σημείωση ημερ. 24.9.2010 και Τεκμ. 54, ιατρική σημείωση ημερ. 24.9.
- Ο μάρτυρας βλέποντας τις ακτινογραφίες ημερ. 3.5.2007, Τεκμ. 63, στις οποίες αναγνώρισε ένα σπειροειδές κάταγμα του κάτω τριτημορίου της κνήμης όπως και ένα κάταγμα της κεντρικής περόνης, συντριπτικό. Εξήγησε πως το pilot fracture στο οποίο αναφέρεται στην ιατρική του έκθεση αφορά τα κατάγματα της περιφερειακής κνήμης που στην περίπτωση του ενάγοντος ενώνονται κοντά στην άρθρωση του αστραγάλου. Στη συνέχεια ο μάρτυρας κλήθηκε να σχολιάσει τα ευρήματα του γιατρού της υπεράσπισης ότι ο ενάγων βαδίζει χωρίς χωλότητα και δεν υπάρχει κανένα λειτουργικό κατάλοιπο σε αντίθεση με τη δική του έκθεση, Τεκμ. 27, όπου αναφέρει στην πρώτη σελίδα ότι το περπάτημα του ενάγοντος έδειξε στην πορεία καλυτέρευση αλλά παρέμεινε έντονο το στοιχείο του λοξοπερπατήματος, που του δημιούργησε στην πορεία παρενέργειες στην σπονδυλική στήλη. Εξήγησε ότι όπως είδε στον ενάγοντα την τελευταία φορά που τον είδε, λόγω του ότι υπήρχε ακόμα δυσκαμψία στην ποδοκνημική άρθρωση, δεν μπορούσε να φορτίσει σωστά το πόδι του και να έχει φυσιολογικό βηματισμό. Χρειαζόταν να υπάρχει στροφή του ποδιού προς τα έξω για να τον ευκολύνει στον βηματισμό του. Τούτο εννοεί λέγοντας λοξοπερπάτημα. Δεν είναι φυσιολογικός βηματισμός και συνιστά μορφή λειτουργικού κατάλοιπου. Ανέφερε ότι συμφωνεί με τον γιατρό της υπεράσπισης ότι το κάταγμα είναι εξωαρθρικό, θεωρεί όμως πως είναι σχετική η απόσταση που απέχει από την ποδοκνημική. Την υπολόγισε γύρω στα 4 εκ. Εξήγησε ο μάρτυρας ότι υπάρχει πιθανότητα ανάπτυξης μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας διότι οποιοδήποτε κάταγμα το οποίο μπορεί να δημιουργήσει μια διαταραχή σε μία άρθρωση, μπορεί μελλοντικά να δημιουργήσει μια πρόωρη οστεοαρθρίτιδα, με την έννοια ότι αν αυτός ο ασθενής δεν θα δημιουργούσε στη ζωή του οστεοαρθρίτιδα, αυξάνει σε κάποιο ποσοστό την πιθανότητα μιας οστεοαρθρίτιδας. Εξήγησε ότι το τραύμα του ενάγοντος ήταν μεγάλου μεγέθους, το πόδι δέχτηκε μεγάλη ενέργεια και μ' αυτό τον τρόπο διαταράσσεται η ισορροπία των δύο γειτονικών αρθρώσεων. Μπορεί να δέχτηκαν κτυπήματα και οι αρθρώσεις τα οποία δεν παρουσιάστηκαν στο παρόν στάδιο, μπορεί να είναι στον χόνδρο και να παρουσιαστούν στο μέλλον. Η μελλοντική οστεοαρθρίτιδα για την οποία μιλά, μπορεί να παρουσιαστεί στα 15-20-30 ή και 40 χρόνια. Σε βιβλιογραφία αναφέρεται ότι μπορεί να εμφανιστεί μετατραυματική οστεοαρθρίτιδα ενώ δεν υπήρχε αρθρικό κάταγμα. Αντεξεταζόμενος εξήγησε περαιτέρω ότι επειδή τα δύο οστά είναι ενωμένα και σταθεροποιούν την ποδοκνημική, η διαταραχή τους μπορεί να διαταράξει έμμεσα και την άρθρωση. Στην παρούσα περίπτωση η διαταραχή της άρθρωσης δημιουργήθηκε και λόγω του τραυματισμού που δημιούργησε το λοξοπερπάτημα. Ο ίδιος ένεκα της δυσκαμψίας που δημιουργήθηκε διαπίστωσε διαταραχή της άρθρωσης. Η δυσκαμψία οφείλεται στα μαλακά μόρια που δεν επιτρέπουν κάποια κίνηση. Η βλάβη των μαλακών μορίων διαπιστώνεται με κλινική εξέταση. Ο μάρτυρας δεν συμφώνησε πως η βλάβη των μαλακών μορίων εκτιμάται με μαγνητική τομογραφία. Λέγοντας μαλακά μόρια εξήγησε ότι εννοεί την κάψα της άρθρωσης, τους συνδέσμους, τένοντες, μυϊκούς ιστούς. Ο ενάγων μέχρι σήμερα δεν έχει υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να αναφερθεί στη σημερινή κατάσταση του ενάγοντος, τον οποίο για τελευταία φορά είδε πριν 2-3 χρόνια. Ο μάρτυρας συμφώνησε πως για να διαπιστωθεί εάν είναι σωστός ο ανατομικός άξονας τούτο φαίνεται στην τελευταία ακτινογραφία όταν το κάταγμα έχει πωρωθεί και ο ασθενής αρχίζει να βαδίζει φορτίζοντας πλήρως το πόδι του. Είδε ακτινογραφίες του ενάγοντος μετά την αφαίρεση του οστεοσυνθετικού υλικού, γύρω στον Οκτώβριο του 2008, όταν αφαιρέθηκαν τα υλικά οστεοσύνθεσης. Ο ενάγων μετά από 2-3 μήνες του τραυματισμού του μπορούσε να έχει πλήρη φόρτιση του άκρου του. Όπως εξήγησε με βάση τις τελευταίες ακτινογραφίες που θυμάται δεν υπήρχε σημαντική διαταραχή του ανατομικού άξονα του ενάγοντος. Υπήρχε κάποια ελαφρά μορφή. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί από το 2008 και να καθορίσει αν υπήρξε διαταραχή ανατομικού άξονα. Συμφώνησε ο μάρτυρας ότι η φυσιοθεραπεία γίνεται πάντοτε σε συνεργασία με τον ορθοπεδικό γιατρό, ο οποίος δίδει οδηγίες και υποδεικνύει το είδος της φυσιοθεραπείας. Ο ίδιος είχε δώσει οδηγίες στον φυσιοθεραπευτή κ. Βρόντη με τον μόνο που συνεργάστηκε. Ο ίδιος είχε δώσει το τελευταίο παραπεμπτικό στις 24.9.2010 για φυσιοθεραπεία στον αστράγαλο. Ο ενάγων είχε ενοχλήσεις στον αστράγαλο και του δόθηκε αναλγητική θεραπεία και κάποιες ενδυναμωτικές ασκήσεις του αστραγάλου. Ο ίδιος εισηγήθηκε να γίνουν 15 φυσιοθεραπευτικές συνεδρίες. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι αφού δεν αναπτύχθηκε οστεοαρθρίτιδα στα 3-4 χρόνια μετά το δυστύχημα είναι σωστό να πει ότι είναι πολύ απομακρυσμένη η πιθανότητα ανάπτυξης οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων. Ο κίνδυνος που υπάρχει ανάπτυξης οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων είναι μικρός και βεβαίως μπορεί να μην αναπτυχθούν ποτέ. Συμφώνησε επίσης ο μάρτυρας ότι στην ηλικία του ενάγοντος (47 ετών) είναι αναμενόμενο να εμφανιστούν εκφυλιστικές οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις. Ο μάρτυρας συμφώνησε πως το κάταγμα πωρώθηκε στο σωστό και φυσιολογικό ανατομικό του άξονα και η πιθανότητα πρόκλησης αστάθειας και δήλωσε ότι είναι μικρή αλλά όχι μηδενική. Δεν ήταν σε θέση να πει κατά πόσο σήμερα ο ενάγων έχει αστάθεια, την τελευταία φορά που τον είδε είχε ενοχλήσεις στον αστράγαλο. Όταν δε κάποιος έχει ενοχλήσεις στον αστράγαλο και έχει πρόβλημα στο βηματισμό πρέπει να βοηθηθεί ώστε να δυναμώσει ο αστράγαλος για να μπορεί να αντεπεξέρχεται στο βηματισμό και αυτός είναι ο σκοπός των τελευταίων φυσιοθεραπειών και αυτό έκαμε. Έκτοτε δεν είδε ξανά τον ενάγοντα, αναμένει όμως πως με τη φυσιοθεραπεία θα φύγει η αστάθεια. Εξήγησε αναφορικά με την ειδική σόλα ότι πρόκειται για σόλα παπουτσιού που χρησιμοποιείται για την απορρόφηση των κραδασμών η οποία βοηθά στο να μπορεί κάποιος να περπατά πιο άνετα. Η στροφή του πέλματος προς τα έξω μετά τον τραυματισμό οφειλόταν στην ακινητοποίηση της άρθρωσης και στη δημιουργία της δυσκαμψίας που δεν επιτρέπει στον ασθενή να περπατά φυσιολογικά. Σε υποβολή ότι αυτό το οποίο λέει είναι ανυπόστατο, ο μάρτυρας διαφώνησε και καθόρισε τη γωνία υπό την οποία στρίβει το πέλμα προς τα έξω στις 40 μοίρες. Συμφώνησε ο μάρτυρας πως σε πολλή κόσμο υπάρχει μια εκτροπή του πέλματος. Με την ενδυνάμωση όμως του ποδιού με ασκήσεις είναι αναμενόμενο να επανέλθει. Αναφερόμενος στο Τεκμ. 26 το οποίο είναι χωρίς ημερομηνία, καθόρισε το χρόνο έκδοσης του να είναι μετά την τελευταία ημερομηνία που είδε τον ενάγοντα. Όσον αφορά τις παρενέργειες της σπονδυλικής στήλης ανέφερε πως δεν τις διερεύνησε εργαστηριακά, ούτε παρακολούθησε τον ενάγοντα αναφορικά με το εν λόγω πρόβλημα του. Απλώς του ανέφερε σε μία επίσκεψη ότι λόγω του λοξοπερπατήματος έχει μια ευπάθεια στη μέση. Σήμερα δεν ξέρει την κατάσταση του. Αναφορικά με την αντικατάσταση της κορώνας των δοντιών του ενάγοντος στην οποία αναφέρεται στο πιστοποιητικό του ημερ. 16 Ιουνίου, ο μάρτυρας υπέθεσε πως πρέπει να την είδε. Στη σκηνή του δυστυχήματος θυμόταν ότι του έλειπε ένα δόντι του ενάγοντος για το οποίο δεν ήξερε το λόγο που του έλειπε. Εξήγησε πως η τελευταία φορά που είδε τον ενάγοντα ήταν μετά την αφαίρεση του οστεοσυνθετικού υλικού που ήταν 3-4 μήνες πριν από την έκδοση του πιστοποιητικού ημερ. 4.2.2009, τον Οκτώβριο του
- Μετά την έκδοση του πιστοποιητικού δεν τον ξαναείδε. Τέλος, ο μάρτυρας συμφώνησε ότι ένα κάταγμα όπως του ενάγοντος δεν είναι ενδοαρθρικό και το οποίο πωρώνεται σε καλό ανατομικό άξονα, αναμένεται μια καλή εξέλιξη και σε μεγάλο ποσοστό αποκατάσταση. Ως Μ.Ε.6 κατέθεσε ο γιατρός ο Δρ. Χρόνης Σάββα Απόλλων, με ειδικότητα στη φυσική ιατρική και αποκατάσταση. Αναφορικά με τα προσόντα του κατέθεσε δέσμη εγγράφων, Τεκμ.
- Αναγνώρισε και υιοθέτησε ως δικό του το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 10.9.
- Σύμφωνα με το πιστοποιητικό ο μάρτυρας διέγνωσε κάταγμα κνήμης και περόνης, χειρουργικά αναταχθέν με εσωτερική οστεοσύνθεση, διάστρεμμα οσφύος και ατροφίες στις στηρικτικές μυϊκές ομάδες αριστερού κάτω άκρου και συγκεκριμένα στους τετρακέφαλο, μηριαίο, γαστροκνήμιο μυ και πρόσθιο κνημιαίο μυ. Ως θεραπεία του χροηγήθησαν αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα φάρμακα καθώς και αποιδηματική ινοδολυτική αγωγή. Για την οσφυϊκή μοίρα σπονδυλικής στήλης δόθηκε ειδική ζώνη στήριξης οσφύος με μπανέλες για περίοδο τεσσάρων εβδομάδων. Στη συνέχεια ακολούθησε πρόγραμμα αποκατάστασης (συνδυασμένης φυσιοθεραπείας). Αναφέρει πως πληρώθηκε το συνολικό ποσό των €775 που αναφέρεται στο έγγραφο. Ο ενάγων τον επισκέφθηκε στις 7.6.
- Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις θεραπείες που υπέβαλε τον ενάγοντα. Σύμφωνα με το Τεκμ. 33, ημερ. 10.9.2008, η θεραπεία περιλάμβανε πρόγραμμα αποκατάστασης και στάδιο ενδυνάμωσης μυών, για 15 συνεδρίες πληρώθηκε το ποσό των €
- Σύμφωνα με το Τεκμ. 34, ημερ. 26.3.2009, ο ενάγων υπεβλήθη σε πρόγραμμα αποκατάστασης, ενδυνάμωση μυϊκών ομάδων αριστερού κάτω άκρου μετά την αφαίρεση των υλικών εσωτερικής οστεοσύνθεσης από την αριστερή κνήμη. Πληρώθηκε για 10 συνεδρίες €
- Σύμφωνα με το Τεκμ. 35, ημερ. 26.3.2009, δηλώνει πως ο ενάγων μετά την αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης από την αριστερή του κνήμη ακολούθησε ειδικό συνδυασμένο πρόγραμμα αποκατάστασης για περίοδο τεσσάρων εβδομάδων στις μυϊκές ομάδες πρόσθιου κνημιαίου μυός και γαστροκνημιαίου μυός. Αυτές έχουν βελτιωθεί, παραπονείται όμως ότι κατά διαστήματα εξακολουθεί να αλγεί στην παρατεταμένη φόρτιση στη μεταφορά βαριών αντικειμένων και στο ανεβοκατέβασμα σκαλιών. Εμφανίζει δε οίδημα στην περιοχή της αριστερής του κνήμης, καθώς και στον αριστερό σφυρό μετά από παρατεταμένη ορθοστασία. Του χορηγήθηκαν αποιδηματικές κρέμες και συνεστήθη χρήση ειδικής αντιθρομβωτικής κάλτσας. Του δόθηκαν ασκήσεις ενδυνάμωσης αριστερού κάτω άκρου και του συνεστήθη κολύμβηση με τη βοήθεια πέδιλου σε κλειστή θερμαινόμενη πισίνα. Στις 20.9.2010 δόθηκε βεβαίωση στον ενάγοντα (Τεκμ. 47), όπου ο μάρτυρας δηλώνει πως ο ενάγων τον επισκέφθηκε στην κλινική του όπου διαπίστωσε μετατραυματική συνδεσμική κάκωση αριστερού αστραγαλοπερωνιαίου/κνημοπερωνιαίου συνδέσμου μετά συνοδού έντονου οιδήματος. Χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή και δόθηκε ειδικό καλτσάκι με μπανέλες για σταθεροποίηση και έγινε έναρξη ειδικού συνδυασμένου προγράμματος αποκατάστασης. Στο Τεκμ. 48 αναγνώρισε δική του συνταγή ημερ. 24.9.
- Στο Τεκμ. 50, ημερ. 30.9.2010, αναγνώρισε απόδειξη δική του για €350 που αφορά ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης 10 συνεδριάσεων. Στο Τεκμ. 51, ημερ. 30.9.2010, αναγνώρισε δική του απόδειξη είσπραξης €50 που αφορά εξέταση στις 21.9.
- Στο Τεκμ. 55, ημερ. 24.2.2011, αναγνώρισε και υιοθέτησε βεβαίωση δική του όπου αναφέρει ότι ο ενάγων τον επισκέφθηκε στην κλινική του στις 6.2.2011 με ενοχλήσεις στην αριστερή ποδοκνημική αστραγαλοπερωνιαίου/κνημοπερωνιαίου συνδέσμου με έντονη κλινική ευαισθησία και παρουσία οιδήματος στην περιοχή. Του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή, του έγινε περίδεση και ακολούθησε πρόγραμμα αποκατάστασης δέκα συνεδριάσεων. Στο Τεκμ. 56 αναγνώρισε απόδειξη ημερ. 24.2.2011 για το ποσό των €450 που αφορούσε την αξία ιατρικής εξέτασης €100 και προγράμματος αποκατάστασης αξίας €
- Στο Τεκμ. 57, ημερ. 19.10.2011, αναγνώρισε βεβαίωση την οποία εξέδωσε ότι ο ενάγων τον επισκέφθηκε στην κλινική του στις 6.10.2011 με ενοχλήσεις στο αριστερό έξω αστραγαλοπερωνιαίο συνδέσμο. Διαπίστωσε ελαφρό οίδημα περιοχής και ψηλαφητική έντονη ευαισθησία. Του έγινε περίδεση και του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή καθώς και συνδυασμένο πρόγραμμα αποκατάστασης πέντε συνεδριάσεων αξίας €
- Στο Τεκμ. 58, ημερ. 19.10.2011, αναγνώρισε απόδειξη είσπραξης €275 για ιατρική εξέταση αξίας €100 και συνδυασμένο πρόγραμμα αποκατάστασης €
- Στο Τεκμ. 59, ημερ. 11.4.2012, αναγνώρισε απόδειξη είσπραξης €310 που αφορά ιατρική εξέταση και έξι συνεδρίες προγράμματος αποκατάστασης από τις 3.4.2012 μέχρι 10.4.
- Στο Τεκμ. 60, ημερ. 16.10.2012, αναγνώρισε απόδειξη είσπραξης του για το ποσό των €275 που αφορά ιατρική εξέταση για πέντε συνεδρίες προγράμματος αποκατάστασης. Στο Τεκμ. 61, ημερ. 16.10.2012 αναγνώρισε δική του βεβαίωση όπου δηλώνει ότι ο ενάγων τον επισκέφθηκε στην κλινική του στις 5.10.2012 με έντονες κλινικές εκδηλώσεις, πόνο, οίδημα από την περιοχή του έξω αστραγαλοπερωνιαίου συνδέσμου και την κνημοπερωνιαίου συνδέσμου αντίστοιχα της αριστερής του ποδοκνημιαίου. Στην περιοχή υπήρξε ψηλαφιτική ευαισθησία στην πίεση καθώς άλγος βάδισης. Ο πόνος και το οίδημα παρουσιάστηκαν μετά από αναφερόμενη παρατεταμένη βάδιση, ορθοστασία και ανέβασμα σκαλιών. Θεραπευτικά έγινε περίδεση, εδόθη φαρμακευτική αγωγή και έγιναν πέντε συνεδρίες συνδυασμένου προγράμματος φυσιοθεραπείας αξίας €175 μετά τις οποίες παρουσίασε βελτίωση. Τέλος ο μάρτυρας κατέθεσε δύο ακτινογραφίες ημερ. 15.8.2009, Τεκμ. 73 και μία ακτινογραφία ημερ. 6.2.2013, Τεκμ.
- Ο μάρτυρας αντεξετάζετο για τρεις δικασίμους. Ανέφερε ότι μετά από ένα μήνα από τον τραυματισμό του τον εξέτασε, πράγμα που δεν το καταγράφει στο πιστοποιητικό του, Τεκμ.
- Η εξέταση έγινε στις 7.6.2007 στην κλινική του. Το πόδι του ενάγοντος δεν έφερε γύψο, ούτε γάζες, πήγε χρησιμοποιώντας βακτηρίες. Φόρτιση στο πόδι έγινε περίπου τρεις μήνες αργότερα, εξ' ου και προέκυψαν ατροφίες. Γνώριζε ότι ο θεράπων ιατρός του ενάγοντος ήταν ο ορθοπεδικός χειρούργος, Δρ. Ιωσηφίδης, μαζί του όμως δεν επικοινώνησε. Εξήγησε πως σε πρώτο στάδιο έγινε έναρξη ειδικού προγράμματος αποκατάστασης προς μείωση των οιδημάτων και αιματωμάτων του αριστερού κάτω άκρου και κατόπιν σε δεύτερο στάδιο ενδυνάμωση των στηρικτικών ατροφικών μυών του κάτω άκρου, καθώς επίσης και θεραπείες της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Το πρώτο στάδιο, ενώ ερωτήθηκε ο μάρτυρας αν έγινε στο φυσιοθεραπευτή κ. Βρόντη, απάντησε πως έγινε προφανώς κάπου αλλού. Από τις 10.6.2008 ο ενάγων ήταν υπό τη δική του επιτήρηση και παρακολούθηση. Στο μεσοδιάστημα τον έβλεπε κάθε 10-15 μέρες και αξιολογούσε την κατάσταση του, τα φάρμακα, τις κρέμες και όλο το φάσμα της ιατρικής αντιμετώπισης που είχε. Με τον ασθενή συζητούσε εκτός του κινητικού προβλήματος του και το φαρμακευτικό. Ο ίδιος δεν άλλαξε τη φαρμακευτική αγωγή που έδωσε ο συνάδελφος του. Όταν τον επισκέπτετο απλώς κουβέντιαζαν. Όταν ρωτήθηκε ξανά αν τον επισκέπτετο κάθε 15 μέρες, αρνήθηκε πως είπε κάτι τέτοιο. Επανέλαβε πως στην περίοδο αυτή ο ίδιος δεν συνταγογράφησε φάρμακα, δεν επενέβηκε στη φαρμακευτική αγωγή που έδωσε ο συνάδελφος του. Ανέφερε πως δεν του ζητήθηκε απόδειξη. Αποδείξεις πληρωμής άρχισε να δίδει μετά στο δεύτερο στάδιο της αποκατάστασης. Τα έξοδα των ιατρικών επισκέψεων και του ιατρικού πιστοποιητικού, Τεκμ. 32, τα πληρώθηκε σε μετρητά. Στη συνέχεια ο μάρτυρας εξηγά γιατί εξέδωσε την ίδια ημερομηνία 30.9.2010 δύο αποδείξεις, η μια για ιατρική εξέταση και η άλλη για το ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι μετά τη συμπλήρωση του προγράμματος αποκατάστασης της περιόδου 25.8.2010 μέχρι 13.9.2010 για την οποία πληρώθηκε €350 έκδωσε το πιστοποιητικό ημερ. 20.9.2010, Τεκμ.
- Η επόμενη φορά που τον είδε ήταν όταν τον επισκέφθηκε ο ασθενής στην κλινική του στις 6.2.2011 και ακολούθησε πρόγραμμα θεραπείας από 1.2.2011 μέχρι 18.2.2011 και έκδωσε το πιστοποιητικό Τεκμ.
- Σε υποβολή ότι τα στοιχεία που έδωσε είναι πλαστά και ανύπαρκτα, ο μάρτυρας δεν συμφώνησε. Σε υποβολή ότι έπρεπε να είναι σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό, ανέφερε ότι ως φυσίατρος έχει ιατρική ειδικότητα πέντε χρόνων εκπαίδευσης εκτός του διπλώματος στην ιατρική. Ο φυσίατρος έρχεται σε επαφή με τον ορθοπεδικό μόνο για το θέμα του χειρουργείου. Το θέμα της αποκατάστασης του μυοσκελετικού συστήματος ανήκει στο φυσίατρο και δεν χρειάζεται συνεννόηση με τον ορθοπεδικό χειρούργο. Αναφερόμενος στη φυσιοθεραπεία που ο φυσιοθεραπευτής Βρόντης πρόσφερε στον ενάγοντα είπε πως ο ίδιος το διαπίστωσε ότι αποκαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό το οίδημα και εκεί που υποχώρησε το εκτεταμένο οίδημα φάνηκαν και οι μυϊκές ατροφίες. Ο ίδιος τον έβλεπε και για τα δύο προβλήματα του, του ποδιού και του ισχίου. Εξήγησε πως δεν ήταν σε συνεννόηση με το φυσιοθεραπευτή και διαφώνησε πως αυτή δεν είναι η σωστή πρακτική. Δεν γνώριζε σε τι θεραπεία τον υπέβαλε ο φυσιοθεραπευτής Βρόντης, εκείνο το οποίο είχε διαπιστώσει είναι ότι είχαν υποχωρήσει τα οιδήματα και ο ίδιος ξεκίνησε το δεύτερο στάδιο αποκατάστασης. Το πρόβλημα στη μέση του ενάγοντος, σύμφωνα με το μάρτυρα, προήλθε λόγω ανομοιογενούς φόρτισης των κάτω άκρων που επιδείνωσε το πρόβλημα της μέσης. Ο ίδιος είχε διαπιστώσει άλγος στην οσφυϊκή μοίρα του ενάγοντος. Εξήγησε πως το πρόβλημα της μέσης που ο ασθενής έπαιρνε για το πόδι του επιδρούσε σε όλο το σώμα και πιθανότατα να βελτίωναν και την εικόνα της μέσης του που επιδεινώθηκε. Στη συνέχεια η κα Ερωτοκρίτου ρωτά με φορτικό τρόπο το μάρτυρα τι θεραπεία υπέβαλε τον ενάγοντα ο φυσιοθεραπευτής Βρόντης και ο μάρτυρας αναφέρει ότι υπέβαλε τον ασθενή σε αποιδηματική αγωγή μεταξύ της 25.6.2007 - 31.8.
- Αποτέλεσμα της θεραπείας ήταν να υποχωρήσει το οίδημα και έπρεπε να ξεκινήσει η ενδυνάμωση των κάτω άκρων. Σε υποβολή ότι ο κ. Βρόντης ακολούθησε το πρόγραμμα σύμφωνα με το παραπεμπτικό του Δρος Ιωσηφίδη και έφερε ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα, ο μάρτυρας μετά που ρωτήθηκε επανειλημμένως και από το Δικαστήριο απάντησε ότι είχε βελτιωθεί το οίδημα. Όμως τα προβλήματα του ασθενούς στη ποδοκνημική και στο σημείο του τραυματισμού του δείχνουν ότι υπήρχε μια συνέχεια στον τραυματισμό που δεν απεκατεστάθη. Σε υποβολή ότι η φυσιοθεραπεία στην οποία υποβλήθηκε ο ασθενής από τον κ. Βρόντη σε συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό του αποκατέστησε κινητικά το άκρο του ασθενούς, ο μάρτυρας απάντησε πως αυτή είναι η άποψη της δικηγόρου που αντεξέταζε και πως οι επαναλαμβανόμενες επισκέψεις του ασθενούς στο ιατρείο του σε σχέση με τον τραυματισμό του δείχνουν δεν τέλειωσε η θεραπευτική αγωγή για τον ενάγοντα. Σε ερώτηση γιατί, αφού διαπίστωσε μετά την πάροδο της έβδομης εβδομάδος μυϊκές ατροφίες, περίμενε ένα χρόνο για να αρχίσει την ενδυνάμωση, απάντησε ότι ο ασθενής πήγε κοντά του τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο μετά την αποπεράτωση του προγράμματος φυσιοθεραπείας που ακολούθησε σε άλλο φυσιοθεραπευτή. Το συζήτησε με τον ενάγοντα και μετά από ένα χρόνο πήγε για να ξεκινήσει το πρόγραμμα σε σχέση με τον τραυματισμό του και στο αστραγαλοπερωνιαίο. Ο εν λόγω σύνδεσμος λόγω της πιθανής λανθασμένης φόρτισης και λόγω της ρίκνωσης που υπήρχε στην τελική κάψα για μεγάλη χρονική διάρκεια και με τις μυϊκές ατροφίες οι σύνδεσμοι οι οποίοι κρατούν την ποδοκνημική έχασαν την ελαστικότητα τους. Κοντά του ο ασθενής πήγε γιατί είχε πόνο που οφειλόταν στις συνδεσμικές κακώσεις. Εξήγησε ότι όταν πατάς λανθασμένα λόγω πόνου μπορεί να υποστείς κακώσεις πάνω στους συνδέσμους του συγκεκριμένου άκρου, να κάμεις χρόνιες συνδεσμικές κακώσεις. Σε υποβολή ότι το πόδι στους τρεις μήνες ενεργοποιήθηκε, φορτίστηκε κανονικά και από τον 3ο μήνα το πάτησε και πήγε πίσω στη δουλειά του, ο μάρτυρας διαφώνησε. Σε υποβολή ότι 3 ½ χρόνια μετά από το ατύχημα και την αποκατάσταση των καταγμάτων, ο ενάγων δεν μπορούσε να έχει συνδεσμικές κακώσεις. Ο μάρτυρας διαφώνησε λέγοντας ότι μπορούσε να έχει, στην πορεία παρουσιάστηκε και το πρόβλημα της μέσης του λόγω της μη σωστής φόρτισης, το οποίο υπόβοσκε. Ο ενάγων πονούσε και είχε οίδημα, ίσως από την υπέρ χρήση, ίσως λόγω λανθασμένης φόρτισης ή περπατήματος και κατά περιόδους παρουσίαζε οίδημα. Σε υποβολή ότι αυτά που λέει είναι εξωπραγματικά, ο μάρτυρας διαφώνησε. Ο μάρτυρας δήλωσε πως απεκατέστησε τη μυϊκή ισχύ και τούτο έγινε μετά την αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης στις 10.8.
- Μετά την αποκατάσταση του κατάγματος, αποκατάστησε τους μύες και στη συνέχεια στις 20.9.2010 τους συνδέσμους. Οι συνδεσμικές βλάβες υπήρχαν υποβόσκουσες στην περιοχή, απλώς δεν ήταν το κύριο πρόβλημα. Προηγουμένως ο ενάγων δεν ανέφερε ενόχληση από τους συνδέσμους, επειδή το κύριο πρόβλημα του αφορούσε το κάταγμα. Μετά την αποκατάσταση του όμως πηγαίνει σε κάποιο άλλο πρόβλημα με υποδεέστερο πόνο. Το πρόβλημα του ενδεχομένως να επιδεινώθηκε μετά από παρατεταμένη φόρτιση. Ενώ ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να απαντήσει πότε συνέστησε στον ενάγοντα να βάλει ειδική ζώνη για το άλγος που είχε στην οσφυϊκή μοίρα, στη συνέχεια ανέφερε ότι τούτο έγινε στις 7.6.2007 όταν διέγνωσε διάστρεμμα κατά την εξέταση που του έκαμε στις 7.
- Η αναφορά που γίνεται στο πιστοποιητικό Τεκμ. 32, ημερ. 10.9.2008, σε παρούσα κατάσταση εννοεί την κατάσταση του ασθενούς πριν εκδώσει το εν λόγω πιστοποιητικό. Εξήγησε πως ο πόνος στην οσφύ επανήλθε όταν ο ασθενής σταμάτησε τη φαρμακευτική αγωγή και άρχισε να πατά κανονικά το πόδι του. Εξήγησε πως το διάστρεμμα το έπαθε λόγω της πτώσης κατά την οποία υπέστη μυϊκή κάκωση, ήταν σε ύφεση, λόγω των αντιφλεγμονωδών και των παυσιπόνων φαρμάκων που έπαιρνε και επιδεινώθηκε λόγω της μη φόρτισης της μέσης. Σε υποβολή ότι κανένας γιατρός που εξέτασε τον ενάγοντα ανέφερε ότι διέγνωσε διάστρεμμα, απάντησε πως το κύριο μέλημα του ορθοπεδικού ήταν η ανάταξη του κατάγματος. Μετά όταν άρχισε να φορτίζει και να στέκεται πάνω στο ένα πόδι λόγω της λανθασμένης φόρτισης δημιουργήθηκε ξανά πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίστηκε στη συνέχεια. Ανέφερε ότι το Τεκμ. 32 συντάχθηκε με βάση τις διαπιστώσεις του της 7.6.
- Η αναφορά του σε παρούσα κατάσταση στο Τεκμ. 32, αφορά τις διαπιστώσεις που έκαμε όταν ο ενάγων απευθύνθηκε αποκλειστικά κοντά του μετά το πέρας της θεραπείας που υπεβλήθη από τον γιατρό Ιωσηφίδη. Εξήγησε πως η διάγνωση του διαστρέμματος στη μέση έγινε με κλινική εξέταση. Σε υποβολή ότι ο ενάγων δεν υπέστη τέτοιο τραυματισμό, ο μάρτυρας επανέλαβε τα όσα ανέφερε προηγουμένως. Οδηγίες για τη χρήση ειδικής ζώνης στήριξης οσφύος για τέσσερις εβδομάδες δόθηκαν στον ασθενή την 7.6.
- Στη συνέχεια ο ίδιος είδε τον ασθενή στις 10.6.
- Μετά τη χρήση της ζώνης απεκατεστάθη το πρόβλημα της μέσης, στη συνέχεια όμως του παραπονέθηκε για ενοχλήσεις και ακολούθησε κάποιο πρόγραμμα θεραπευτικής αγωγής που αποσκοπούσε στο να βελτιώσει και τις πιθανές μετατραυματικές αρθρίτιδες. Το 2008 έγινε η έναρξη του ειδικού προγράμματος για αποκατάσταση οσφυϊκής μοίρας μετά την αφαίρεση των υλικών οστεοσύνθεσης. Η θεραπεία περιγράφεται στο Τεκμ. 33 και διήρκεσε από τις 10.6.2008 μέχρι 2.7.
- Ο μάρτυρας ρωτήθηκε πότε έγιναν οι 5 συνολικά ιατρικές εξετάσεις αξίας €430 που περιγράφει στο Τεκμ. 32 και ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να πει. Ανέφερε ότι για τα δύο πιστοποιητικά Τεκμ. 32 και 33, χρέωσε €
- Θεωρεί πως σωστά εξέδωσε δύο ξεχωριστά πιστοποιητικά. Απόδειξη για τα εν λόγω ποσά δεν εξέδωσε. Ούτε για το ποσό των €350 που αναφέρεται στο Τεκμ. 34 έδωσε απόδειξη. Σύμφωνα με το μάρτυρα η θεραπεία που περιγράφεται στο Τεκμ. 34 έγινε μεταξύ των ημερομηνιών 2.2.2009 και 18.2.2009 και εκδόθηκε το πιστοποιητικό στις 26.3.
- Ο μάρτυρας συμφώνησε πως τρία χρόνια μετά τον τραυματισμό του ενάγοντος αναφέρει στο Τεκμ. 47 για αστάθεια και συνδεσμική κάκωση, υποδεικνύοντας όμως ότι στο πρώτο του πιστοποιητικό αναφέρθηκε σε ατροφίες στις στηριχτικές ομάδες, οπόταν δημιουργήθηκε το οίδημα το οποίο ήταν συνεπακόλουθο του τραυματισμού του. Εξηγά ότι η συνδεσμική κάκωση διαγνώστηκε κλινικά. Σε υποβολή ότι έχει κατασκευάσει μαρτυρία, ο μάρτυρας διαφώνησε. Εξήγησε ότι η διάγνωση της μετατραυματικής συνδεσμικής κάκωσης, η οποία έγινε στις 25.8.2010, τρία χρόνια μετά τον τραυματισμό, οφειλόταν στη λανθασμένη φόρτιση που δεχόταν η ποδοκνημική και στη δημιουργία κακώσεων πάνω στους συνδέσμους. Αντιμετωπίστηκαν φαρμακευτικά και υποστηριχτικά με κάποιο καλτσάκι. Στη συνέχεια ο μάρτυρας εξηγά πως δημιουργήθηκαν οι κακώσεις στους συνδέσμους. Για πρώτη φορά ο μάρτυρας διέγνωσε τη συνδεσμική κάκωση στις 25.8.
- Σε υποβολή ότι τρία χρόνια μετά από ένα κάταγμα δεν υπήρχε ζήτημα να υπάρχει συνδεσμική κάκωση, ο μάρτυρας διαφώνησε. Η θεραπεία που περιγράφει στο Τεκμ. 47, ημερ. 20.9.2010, ξεκίνησε στις 25.8.2010 μέχρι τις 13.9.
- Στις 25.8.2010 δόθηκαν οδηγίες στον ασθενή να πάρει καλτσάκι, το οποίο δεν πήρε, οπόταν του έδωσε συνταγή για να το πάρει. Οι δέκα θεραπείες που αναφέρονται στο Τεκμ. 47 έγιναν μεταξύ 20.8.2010 και 13.9.
- Όταν τον επισκέφθηκε ο ενάγων είχε έντονο πόνο και ήταν σε οξεία φάση και οίδημα. Ο μάρτυρας ρωτήθηκε για το Τεκμ. 57 και είπε ότι εξέτασε τον ασθενή στις 6.2.
- Αναφερόμενος στο Τεκμ. 56 είπε ότι έγιναν δύο εξετάσεις, μία στην αρχή και μία στο τέλος του προγράμματος, το οποίο διήρκεσε μεταξύ 6.2.2011 και 18.2.
- Στη συνέχεια ο μάρτυρας αντεξετάστηκε για τις χρεώσεις του. Υπεδείχθη στο μάρτυρα ότι στις αποδείξεις του δεν καθορίζει ημερομηνίες κατά τις οποίες υπεβλήθη ο ασθενής σε εξετάσεις, ούτε τι περιλαμβάνουν τα χρήματα που ζητά. Υποστήριξε ο μάρτυρας πως ένεκα της προηγούμενης νοσογόνου πάθησης δημιουργείται μια επαναλαμβανόμενη κατάσταση μετατραυματικής συνδεσμικής κάκωσης, που σημαίνει άσηπτες φλεγμονές. Στη συνέχεια ο μάρτυρας αντεξετάστηκε επί των Τεκμ. 60 και 61 και συμφώνησε πως δεν αναφέρετε σε ημερομηνίες εξέτασης, ούτε πότε έγιναν οι συνεδριάσεις της φυσιοθεραπείας. Ούτε θυμόταν αν έδωσε συνταγές για φάρμακα στον ενάγοντα. Υποστήριξε ότι πολλές φορές του έδιδε δείγματα. Ανέφερε ότι η θεραπεία έγινε μεταξύ 2.10 και 11.10.
- Σε υποβολή ότι είχε κατασκευάσει τη μαρτυρία, ο μάρτυρας δε συμφώνησε. Σε υποβολή ότι έβγαλε αποδείξεις χωρίς να αναφέρει πότε έγινε η ιατρική εξέταση, ούτε το είδος προγράμματος το οποίο ο ίδιος έκαμε, τις ημερομηνίες που το έκανε και τις ανάλογες χρεώσεις, ο μάρτυρας διαφώνησε. Ως Μ.Ε.7 κατέθεσε ο οδοντογιατρός Παρασκευάς Παρασκευά, με ειδικότητα στα εμφυτεύματα. Ο μάρτυρας αναγνώρισε το Τεκμ. 16, ημερ. 21.6.2007, όπου δηλώνει πως ο ενάγων τον επισκέφθηκε στο ιατρείο του μετά από οδικό δυστύχημα για εξέταση. Διέγνωσε ότι συνεπεία του τροχαίου δυστυχήματος τα δόντια 11 και 22 μαζί με το οστικό πέταλο παρειακά έχουν χαθεί μαζί και μια γέφυρα η οποία στηριζόταν στα εν λόγω δόντια. Η θεραπεία που θα ακολουθήσει είναι η προσθήκη τριών εμφυτευμάτων η οποία θα κοστίσει £4.
- Περαιτέρω εξήγησε πως υπήρξαν τρεις τρόποι για να επανατοποθετήσει τα δόντια του. Ο πιο καλός και σύγχρονος ήταν να βάλει εμφυτεύματα. Για να γίνει τούτο, αφού είχε σπάσει το κόκκαλο γύρω από τις ρίζες, έπρεπε να γίνει σε πρώτο στάδιο μια οστική ανάπλαση και σε μεταγενέστερο χρόνο να μπουν τα εμφυτεύματα με τα δόντια. Του κατασκεύασε μια γέφυρα πάνω στα μπροστινά δόντια από το 13 μέχρι το 23 την οποία φέρει μέχρι σήμερα. Για οικονομικούς λόγους δεν έγινε η πιο πάνω θεραπεία. Ο ενάγων συνεχίζει να φέρει τη γέφυρα για οικονομικούς λόγους. Η γέφυρα είναι μια προσωρινή θεραπεία, είναι πλαστική και τα δόντια ακρυλικά και σπάζει. Την έχει επιδιορθώσει 3-4 φορές. Για την εμφάνιση του στο Δικαστήριο χρέωσε €200, που όπως εξήγησε ακύρωσε επίσκεψη ασθενούς του για να εμφανιστεί στο Δικαστήριο. Δήλωσε περαιτέρω πως τον ενάγοντα τον βλέπει κάθε 6-8 μήνες για να ελέγξει τη γέφυρα η οποία φθείρεται. Μέχρι σήμερα τον είδε 3-4 φορές. Δεν τον χρέωσε μέχρι σήμερα με οτιδήποτε. Ο ενάγων θα τον πληρώσει ένα πακέτο μετά την τελική θεραπεία. Ο μάρτυρας συμφώνησε πως τον Ιούλιο του 2007 έγινε πανοραμική ακτινογραφία στον ενάγοντα και έδειχνε απώλεια και άλλων δοντιών για τα οποία πρέπει να γίνουν εμφυτεύματα. Εξήγησε πως τα άλλα του δόντια ο ενάγων τα έχασε από περιοδοντίτιδα. Περαιτέρω ο μάρτυρας εξήγησε πως χρειάζεται έντονο κτύπημα για να υποστεί ο ενάγων και ζημιά στο παρειακό οστικό πέταλο. Κατά την επίσκεψη του στο ιατρείο του ο ενάγων δεν είχε μώλωπα, ούτε αιμορραγία, ούτε κάκωση εσωτερική στο στόμα. Του έλειπαν τα δόντια και είχε πληγή στα ούλη του. Μια λύση πιο φθηνή είναι η αντικατάσταση των δοντιών με δόντια πορσελάνης για έξι δόντια που λείπουν το κόστος είναι €2.
- Σε υποβολή ότι κατά το δυστύχημα δεν είχε κτύπημα στο πρόσωπο ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν το γνωρίζει. Ως Μ.Ε.8 κατέθεσε η Μαρία Νέστωρος, η οποία εργάζεται στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις στη Λεμεσό. Αναγνώρισε εφτά έγγραφα που φέρουν την υπογραφή της (Τεκμ. 75). Αφορούν την αναλυτική κατάσταση αποδοχών για το έτος 2008, την κατάσταση ασφαλιστικού λογαριασμού για το έτος 2008 του ενάγοντα και βεβαίωση για λήψη παροχής €993,80 που πήρε ο ενάγοντας ως επίδομα ασθενείας και αντίστοιχα έγγραφα για το έτος 2007 όπου φαίνεται πως έλαβε επίδομα σωματικής βλάβης €1738,
- Αντεξεταζόμενη δήλωσε πως δεν γνωρίζει πότε δηλώθηκαν οι κατά μήνα ακαθάριστες απολαβές του ενάγοντος και εξήγησε πως αφορούν αυτά που ο ίδιος δήλωσε. Το επίδομα ασθενείας το παίρνει κάποιος ο οποίος ασθενεί και δεν μπορεί να εργαστεί, το δε επίδομα σωματικής βλάβης κάποιος ο οποίος έχει υποστεί εργατικό ατύχημα. Ως Μ.Ε.9 κατέθεσε ο ειδικός πλαστικός χειρούργος Σοφοκλής Νικολαϊδης, ο οποίος αναγνώρισε τα Τεκμ. 42 και 44, τα οποία εξέδωσε μετά από κλινική εξέταση του ενάγοντος. Σύμφωνα με το Τεκμ. 42, ημερ. 23.5.2009, ο ενάγων τον επισκέφθηκε στο ιατρείο του για εκτίμηση ουλών στην αριστερή κνήμη που είναι αποτέλεσμα τραύματος μετά από τροχαίο ατύχημα προ διετίας. Παρουσιάζει επιμήκη ουλή στον αστράγαλο μήκους 9 εκ., ουλή 4 εκ. στη κνήμη, τρεις μικρές ουλές από αφαίρεση βιδών. Η πιθανότητα να παραμείνουν οι ουλές αυτές μόνιμες είναι μεγάλη. Συνίστανται δύο θεραπείες με λέϊζερ συνολικού κόστους €2000 σε μια προσπάθεια βελτίωσης των ουλών. Μέχρι σήμερα δεν τον επισκέφθηκε ούτε εξέφρασε την επιθυμία να υποβληθεί στη θεραπεία. Τον είχε επισκεφθεί δύο χρόνια μετά το ατύχημα. Εξήγησε πως η χρέωση γίνεται με βάση το τι θεωρεί ορθή ο γιατρός. Στην αγορά βρίσκεις για την ίδια θεραπεία μεγάλο εύρος τιμών, για την ίδια θεραπεία μπορεί να την βρεις €
- Για την ιατρική γνωμάτευση χρέωσε €50 και εξέδωσε απόδειξη είσπραξης Τεκμ.
- Ο Εναγόμενος Χάρης Φραντζής (Μ.Υ.1) στη δική του μαρτυρία υιοθέτησε τη γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία (Τεκμ. 9) όπου αναφέρει ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου KNX
- Στις 30.5.2007 και ώρα 13.10 οδηγούσε το πιο πάνω αυτοκίνητο βόρεια στην οδό Αγ. Φυλάξεως όταν σε κάποιο σημείο του δρόμου συνάντησε πυκνή τροχαία κίνηση και σχεδόν το αυτοκίνητο του είχε ακινητοποιηθεί εντελώς. Θα είχε ταχύτητα 2-3 χ.λ.μ. το πολύ ενώ βρισκόταν στην ουρά πίσω από άλλα αυτοκίνητα. Σε κάποιο σημείο του δρόμου αποφάσισε να βγει από την ουρά όπου βρισκόταν και να κινηθεί δεξιότερα αυτής. Είχε πρόθεση να στρίψει από τη διασταύρωση της οδού Αγ. Φυλάξεως με την Μακαρίου Γ' δεξιά σύμφωνα με την πορεία του. Πριν βγει από την ουρά και ενώ το αυτοκίνητο του ήταν σταματημένο κοίταξε πρώτα το δεξί του καθρεφτάκι και στη συνέχεια το μεσαίο καθρέφτη χωρίς όμως να δει κάτι να έρχεται από πίσω. Έκαμε προσπάθεια να εξέλθει της ουράς και μόλις το αυτοκίνητο του είχε ελάχιστη κλήση άκουσε ένα ελαφρύ χτύπημα πάνω του. Στη συνέχεια είδε μια μοτοσυκλέτα που πέρασε δίπλα του από την δεξιά πλευρά και ακολούθως έπεσε κάτω στο οδόστρωμα. Πάνω στην μοτοσυκλέτα επέβαιναν δύο άτομα τα οποία δεν έφεραν κράνος. Μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι είχε κάνει δυστύχημα το αυτοκίνητο του είχε προχωρήσει ακόμα μερικά μέτρα και στη συνέχεια το ακινητοποίησε. Ειδοποιήθηκε ασθενοφόρο το οποίο παρέλαβε τους δύο τραυματίες που επέβαιναν στην μοτοσυκλέτα. Αρνείται ότι χρησιμοποίησε το κινητό του τηλέφωνο και δέχεται ότι μετά το δυστύχημα το χρησιμοποίησε για να ειδοποιήσει κάποιο δικό του πρόσωπο. Η αστυνομία φθάνοντας στον τόπο του δυστυχήματος πήρε κάποια μέτρα, ετοίμασε σχέδιο το οποίο του έδειξαν και υπέγραψε. Ο μάρτυρας εξηγά πως έδειξε χρησιμοποιώντας το δεξί τραφικέϊτορ του αυτοκινήτου και μετά βγήκε από την ουρά των αυτοκινήτων ενώ προηγουμένως έλεγξε από τα καθρεφτάκια του. Περαιτέρω αναφέρει ότι το πρόσωπο το οποίο ειδοποίησε με το τηλέφωνο ήταν ο πατέρας του ο οποίος έφθασε στην σκηνή μαζί με την αδελφή του. Η σύγκρουση έγινε στην πισινή δεξιά πόρτα του αυτοκινήτου του και η ζημιά που προκλήθηκε ήταν από την εν λόγω πόρτα μέχρι το δεξί πίσω φανάρι. Επανέλαβε ο μάρτυρας πως μετά την σύγκρουση είδε την μοτοσυκλέτα που έπεσε στο οδόστρωμα και ο ίδιος προχώρησε και σταμάτησε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι την κατάθεση του στην αστυνομία την έδωσε στις 28.6.2007 περίπου ενάμιση μήνα μετά το δυστύχημα όταν τον κάλεσε η αστυνομία. Το επάγγελμα του είναι ασφαλιστής και εκπροσωπεί την εταιρεία «Κόσμος» όπου έχει ασφαλισμένο και το όχημα που ενεπλάκη στο επίδικο δυστύχημα. Στα πλαίσια των καθηκόντων του αφού κάμνει και ασφάλειες οχημάτων λαμβάνει και απαιτήσεις από τους ασφαλισμένους οι οποίοι και περιγράφουν πως έγινε το δυστύχημα. Τούτο γίνεται αναφορικά με μικροζημιές. Εξήγησε πως είχε πρόθεση να στρίψει από τα φώτα δεξιά. Ήταν ώρα κυκλοφοριακής αιχμής και βρισκόταν στην ουρά των αυτοκινήτων για 5-6 λεπτά και αφού δεν προχωρούσε προσπάθησε να βγει δεξιά. Απείχε από τα φώτα τροχαίας περίπου 200 μέτρα. Έλεγξε από τους καθρέφτες του αυτοκινήτου του επειδή υπήρχε κίνδυνος κάποιος να προσπερνούσε από τα δεξιά και χωρίς να ελέγξει ξανά από το δεξί καθρέφτη του αυτοκινήτου του ξεκίνησε να βγει στη δεξιά λωρίδα. Ο μάρτυρας δεν συμφώνησε σε υποβολή ότι δεν έλεγξε προτού να βγει από την ουρά. Πρόθεση του ήταν να πιάσει την μέση του δρόμου και να ταξιδεύσει δίπλα από την ουρά των ακινητοποιημένων αυτοκινήτων μέχρι να φθάσει στα φώτα. Σε υποβολή ότι ενώ προσπαθούσε να βγει από την ουρά κρατούσε στο αφτί του το κινητό τηλέφωνο του ο μάρτυρας διαφώνησε. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι γι' αυτό το δυστύχημα παρουσιάστηκε και ενώπιον άλλου Δικαστηρίου. Σε υποβολή ότι μετά που κατέβηκε από το αυτοκίνητο συνέχισε να κρατά το κινητό τηλέφωνο στο αφτί του και είπε την φράση «εσκότωσα τον άνθρωπο» σ' αυτόν που μιλούσε ο μάρτυρας απάντησε πως κρατούσε κινητό και πως έπαιρνε τον πατέρα του τηλέφωνο. Δεν θυμόταν αν είπε την πιο πάνω φράση. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι στο Ποινικό Δικαστήριο γι' αυτήν την υπόθεση αντιμετώπισε κατηγορίες για αμελή οδήγηση και ότι μιλούσε στο τηλέφωνο. Παραδέχθηκε την πρώτη κατηγορία επειδή του είπε ο δικηγόρος του. Επέμενε πως την δεύτερη κατηγορία δεν την παραδέχθηκε. Σε υποβολή ότι στις 20.5.2008 στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης 23940/07 εμφανίστηκε στο Δικαστήριο με το δικηγόρο Αυγουστή Κωνσταντίνου ο οποίος ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου να αλλάξει απάντηση από μη παραδοχή σε παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Ο μάρτυρας επανέλαβε ότι παραδέχθηκε την πρώτη κατηγορία και δεν παραδέχθηκε το τηλέφωνο. Σε υποβολή ότι στο πρακτικό του Δικαστηρίου ο εισαγγελέας, στην παρουσία του, αναφέρθηκε στα γεγονότα του δυστυχήματος και αναφορικά με την δεύτερη κατηγορία ανέφερε ότι η χρήση του τηλεφώνου προκύπτει από τον μάρτυρα 3 ο οποίος είδε τον κατηγορούμενο να κάνει χρήση του τηλεφώνου την στιγμή του προσπεράσματος. Ο μάρτυρας επανέλαβε ότι δεν παραδέχθηκε την χρήση του τηλεφώνου. Το πρακτικό του Δικαστηρίου κατατέθηκε ως προηγούμενη ασυμβίβαστη δήλωση του μάρτυρα για σκοπούς αντίκρουσης της μαρτυρίας του βάσει των άρθρων 32 και 33 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 κατατέθηκε σαν Τεκμήριο
- Εξήγησε ο μάρτυρας πως έβαλε δικηγόρο για να του πει τι να κάμει στο Ποινικό Δικαστήριο. Συμφώνησε ότι ο δικηγόρος του είπε ότι ο ίδιος δεν πρόσεξε την μοτοσυκλέτα η οποία προσπερνούσε σειρά από σχεδόν ακινητοποιημένα αυτοκίνητα. Συμφώνησε επίσης ότι ο δικηγόρος του είπε ότι έχουν καλυφθεί οι ζημιές τόσο της μοτοσυκλέτας του άλλου οδηγού όσο και οι σωματικές βλάβες που υπέστη ο άλλος οδηγός και επιβάτης της μοτοσυκλέτας. Ο μάρτυρας επανέλαβε πως ο δικηγόρος του παρόλο που του είπε πως έλεγξε, έδειξε και δεν εβάσταν κινητό του είπε να αναφέρουν αυτά τα πράγματα. Ο ίδιος δεν ξέρει αν είχαν αποζημιωθεί και ο ίδιος δεν μπορούσε να διακόψει τη διαδικασία στο Δικαστήριο. Σε υποβολή ότι είπε ψέματα στην αστυνομία, ότι κοίταξε στο καθρέφτη και ότι δεν μιλούσε στο τηλέφωνο για να μειώσει την ευθύνη του για το δυστύχημα ο μάρτυρας διαφώνησε. Ο μάρτυρας συμφώνησε ότι πριν βγει από την ουρά των αυτοκινήτων ήταν σταματημένος. Συμφώνησε ότι αποφάσισε να βγει από την ουρά όταν τα μπροστινά του αυτοκίνητα κινούντο πολύ αργά. Ο μάρτυρας συμφώνησε πως συνηθίζεται μοτοποδήλατα και μοτοσυκλέτες να προσπερνούν τα αυτοκίνητα που βρίσκονται σε ουρά από τα δεξιά. Σε υποβολή ότι δεν έδειξε με τον δείχτη του, ο μάρτυρας διαφώνησε. Συμφώνησε ότι στην κατάθεση του που έδωσε στην αστυνομία δεν το αναφέρει αλλά πρόσθεσε πως τούτο δεν σημαίνει ότι δεν έδειξε. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε ο ειδικός ορθοπεδικός χειρούργος τραυματιολόγος Δρ. Ηλίας Γεωργίου, ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα και ετοίμασε έκθεση (Τεκμ. 77). Εξήγησε ότι από την στιγμή που ο θεράπων ιατρός διαπίστωσε ικανοποιητική βελτίωση της κλινικής εικόνας του ασθενούς δίδει οδηγίες οι ασκήσεις στο φυσιοθεραπευτήριο να διακοπούν και λέγει στον ασθενή να συνεχίσει τις ασκήσεις μόνος του στο σπίτι. Στο είδος των καταγμάτων του ενάγοντος ένας αριθμός φυσιοθεραπειών της τάξεως των 15 με μέγιστο 20 είναι ικανοποιητικός. Ο μάρτυρας εξέφρασε την άποψη ότι τα υποκειμενικά παράπονα του ενάγοντος δεν δικαιολογούντο γιατί το κάταγμα επουλώθηκε πλήρως σε φυσιολογικό ανατομικό άξονα χωρίς επιπλοκές. Διαφώνησε επίσης στη χρήση ειδικής σόλας στο παπούτσι. Ο μάρτυρας διαφώνησε με τον γιατρό Χρόνη όσον αφορά τη διάγνωση του τελευταίου ότι ο ενάγων υπέστη διάστρεμμα οσφύος. Όσον αφορά το θέμα της οστεοαρθρίτιδας ο μάρτυρας υπέδειξε ότι αποτελεί αξίωμα στην ορθοπεδική επιστήμη ότι απαραίτητη προϋπόθεση πρόκλησης μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας είναι η παρουσία ενδοαρθρικού κατάγματος που στην περίπτωση του ενάγοντος δεν συμβαίνει. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας εξήγησε ότι ο γιατρός Χρόνης δεν έχει καμιά σχέση με τραυματολογία ή ορθοπεδική. Η φυσιατρική ασχολείται με την προσφορά θεραπειών φυσικής αποκατάστασης σε χρόνια περιστατικά, όπως ένας που παθαίνει ημιπληγία, είναι παραπληγικός κτλ. Ο μάρτυρας δήλωσε ότι διαφωνεί με τον γιατρό Χρόνη γιατί 1 ½ χρόνο μετά το ατύχημα είναι αδύνατο να διαγνωστεί διάστρεμμα της οσφύος. Ενώ ο θεράπων γιατρός ουδέποτε διέγνωσε τραυματισμό της οσφύος. Περαιτέρω αναφερόμενος στις μυϊκές ατροφίες, ο μάρτυρας παρατήρησε ότι ο θεράπων γιατρός δεν θεώρησε αναγκαία την παραπομπή του ενάγοντος για θεραπεία. Ο ίδιος κατά την εξέταση του ενάγοντος δεν διέγνωσε διάστρεμμα της οσφύος, ούτε μυϊκές ατροφίες. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι από την άσκηση βίας κατά το σπάσιμο των οστών δεν διαγνώστηκε κάκωση της άρθρωσης. Η διάγνωση γίνεται κατά κύριο λόγο με μαγνητική τομογραφία όπου εκεί φαίνεται εάν τραυματίστηκαν σύνδεσμοι, χόνδροι ή οτιδήποτε άλλο στην άρθρωση. Περαιτέρω ο μάρτυρας δήλωσε ότι κατά την εξέταση του ενάγοντα δεν διαπίστωσε χωλότητα στη βάδιση του. Εξήγησε ότι μετά από ένα κάταγμα το οίδημα είναι φυσιολογικό, και παρατηρείται κατά τις απογευματινές προς βραδινές ώρες σε περιπτώσεις παρατεταμένης ορθοστασίας. Επίσης συμφώνησε ότι οι πόνοι δικαιολογούνται από το κάταγμα. Αξιολόγηση της μαρτυρίας ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος και ευθύνη: Ο ενάγων για να αποδείξει το επίδικο θέμα της ευθύνης κατέθεσε ο ίδιος (Μ.Ε.2) και κάλεσε τον αστυφ. 288 Μενέλαο Μενελάου (Μ.Ε.1), ο οποίος διερεύνησε το επίδικο δυστύχημα. Επίσης κάλεσε τον αυτόπτη μάρτυρα του δυστυχήματος, Παπατζιάκη Κωνσταντίνο (Μ.Ε.3). Για την υπεράσπιση κατέθεσε ο εναγόμενος (Μ.Υ.1). Πρόκειται για αστική υπόθεση και το δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει σε ευρήματα πάνω στο ζυγό των πιθανοτήτων με βάση τη μαρτυρία που θα κρίνει αξιόπιστη (βλ. Αθανασίου ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614). Ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ολικώς ή μερικώς (βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 Α.Α.Δ. 257, 263, Γεώργιος Λόης κ.α. ν. Χριστιάνας Παύλου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1662). Είχα την ευκαιρία κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας να παρακολουθήσω προσεκτικά όλους τους μάρτυρες που κατέθεταν ενώπιον μου και να αξιολογήσω τη συμπεριφορά τους. Επίσης εξέτασα και συνεκτίμησα τα τεκμήρια που κατατέθηκαν. Ο Μ.Ε.1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση και δέχομαι την μαρτυρία του. Πιστεύω διερεύνηση με επάρκεια τις συνθήκες του δυστυχήματος και εξήγησε δίδοντας επαρκείς διευκρινίσεις για Τα Τεκμήρια 2, 3, 4 και 5 που κατέθεσε. Εξέτασα την μαρτυρία του ενάγοντος, όσον αφορά τις συνθήκες του δυστυχήματος, με προσοχή και σε συνάρτηση με την μαρτυρία του Μ.Ε.3 αυτόπτη μάρτυρα του δυστυχήματος ο οποίος πιστεύω κατέθεσε ως ανεξάρτητος μάρτυρας, την μαρτυρία του οποίου δέχομαι και βρίσκω ότι αυτός επιβεβαιώνει τον ενάγοντα, συνεπώς ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος δέχομαι την μαρτυρία του ενάγοντος. Ο εναγόμενος (Μ.Υ.1) δεν με ικανοποίησε ως μάρτυρας που είπε την αλήθεια. Η μαρτυρία του δεν επιβεβαιώνεται, αντίθετα διαψεύδεται από τον ανεξάρτητο μάρτυρα Μ.Ε.3 τον οποίο δέχθηκα ως αξιόπιστο. Πιστεύω, ο εναγόμενος, επεδίωκε με την μαρτυρία του να απεκδυθεί των ευθυνών του. Περαιτέρω, σύμφωνα με το πρακτικό της ποινικής υπόθεσης αρ. 23940/07 με κατηγορούμενο τον εναγόμενο, ημερ. 20.5.2008 (Τεκμ. 76), ο εναγόμενος παραδέχεται δύο κατηγορίες. Σύμφωνα με τα γεγονότα των κατηγοριών στις 3.5.2007 και ώρα 13.10 ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΚΜΧ 867 στην οδό Αγίας Φυλάξεως με βόρεια κατεύθυνση και βρισκόταν σε ουρά αυτοκινήτων, σε κάποιο σημείο του δρόμου επιχείρησε να βγει από την ουρά και να κινηθεί δεξιότερα. Την ίδια στιγμή ο Μ.2 ο οποίος κινείτο επίσης βόρεια στην ίδια οδό με την μοτοσικλέτα KLF598 και είχε ως συνεπιβάτη τον Μ.3 στην προσπάθεια του να περάσει από τα δεξιά της ουράς των οχημάτων συγκρούστηκε με το όχημα του κατηγορούμενου (εναγόμενου) με αποτέλεσμα η μοτοσικλέτα να ανατραπεί στο δρόμο. Σύμφωνα με τα γεγονότα της δεύτερης κατηγορίας κατά την στιγμή του προσπεράσματος ο κατηγορούμενος (εναγόμενος) έκαμνε χρήση του τηλεφώνου. Υπενθυμίζω ότι το Τεκμ. 76 κατατέθηκε ως προηγούμενη ασυμβίβαστη δήλωση του μάρτυρα η οποία διαψεύδει τον εναγόμενο. Περαιτέρω το εν λόγω έγγραφο περιέχει παραδοχές ενοχής του εναγομένου σε ποινικές κατηγορίες που του προσήφθηκαν σχετιζόμενες με το επίδικο δυστύχημα. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Πουρίκκος ν. Βασιλείου
(1993)1 Α.Α.Δ.256, η παραδοχή ενοχής σε ποινική υπόθεση αποτιμάται σε συνάρτηση προς τα γεγονότα που θεωρήθηκαν ότι στοιχειοθετούν το αδίκημα, για να αξιολογηθεί η αποδεικτική σημασία της στην αστική δίκη. Υπενθυμίζω επίσης ότι παραδοχή ενοχής είναι πάντα αποδεκτή ως μαρτυρία εναντίον προσώπου που την έκανε. Ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος με βάση την αποδεκτή μαρτυρία βρίσκω τα εξής: Στις 3.5.2007 και ώρα 13.10 ο εναγόμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής ΚΜΧ 867 επί της Αγίας Φυλάξεως με βόρεια κατεύθυνση. Βρισκόταν σε ουρά αυτοκινήτων που κινούντο πολύ αργά λόγω τροχαίας κίνησης προς τα φώτα τροχαίας που ελέγχουν την διασταύρωση της Λεωφ. Μακαρίου με την Αγίας Φυλάξεως. Είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά στα φώτα τροχαίας έτσι από απόσταση 200 μέτρων αποφάσισε να βγει από την ουρά των αυτοκινήτων, να πάρει την μέση του δρόμου και να κατευθυνθεί προς την μεσαία λωρίδα που σχηματίζεται 20 μέτρα από τα φώτα τροχαίας. Στην προσπάθεια του να εξέλθει της ουράς των αυτοκινήτων, χωρίς να εκδηλώσει την πρόθεση του προς τούτο θέτοντας σε λειτουργία το δεξιό σηματοδείκτη του και να ελέγξει επαρκώς την τροχαία κίνηση που τον ακολουθούσε, οδήγησε λοξώς δεξιά το αυτοκίνητο του με σκοπό να εξέλθει της ουράς των αυτοκινήτων και να μπει στη μέση του δρόμου για να κατευθυνθεί προς τα φώτα τροχαίας. Στην προσπάθεια του να καταλάβει την μέση του δρόμου εισήλθε στην πορεία της επερχόμενης μοτοσικλέτας με αρ. εγγραφής KLF598 που οδηγούσε ο ενάγων ο οποίος προσπερνούσε κατά τον ίδιο χρόνο την ουρά των σταματημένων αυτοκινήτων αποκόπτοντας την πορεία της. Λόγω της μικρής απόστασης που χώριζε τα δύο οχήματα η πιθανότητα αποφυγής της σύγκρουσης ήταν μηδαμινή. Ο ενάγων έκλινε προς τα δεξιά σε μια προσπάθεια να αποφύγει την σύγκρουση χωρίς επιτυχία. Συγκρούστηκε στο δεξιό πίσω πλευρό του αυτοκινήτου με την αριστερή πλευρά της μοτοσικλέτας του η οποία ανατράπηκε τραυματίζοντας τον. Κατά τον επίδικο χρόνο του δυστυχήματος ο εναγόμενος κρατούσε το κινητό τηλέφωνο του και συνομιλούσε με κάποιο. Η οδός Αγίας Φυλάξεως στη σκηνή του δυστυχήματος έχει πλάτος 9.10 μέτρα, το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων σύμφωνα με την πραγματική μαρτυρία απέχει 2.60 μέτρα από το δεξιό πεζοδρόμιο σύμφωνα με την πορεία των δύο οχημάτων. Ο δρόμος στη σκηνή είναι ευθύς με ορατότητα 400 μέτρα προς βόρεια κατεύθυνση και 500-800 προς νότια κατεύθυνση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ: Ως προς τη νομική πτυχή της εξέτασης και διακρίβωσης αμέλειας, συντρέχουσας αμέλειας και του καταμερισμού της ευθύνης μεταξύ των Εναγομένων, ο Στυλιανίδης, Δ. (όπως ήταν τότε), στη Μαυρίδης ν. Dharaghji κ.α.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1013, σελ. 1023, 1024 ανέφερε τα εξής: «Το ουσιαστικό δίκαιο προβλέπεται στα άρθρα 51, 57 και 64 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148. Η ορθή προσέγγιση του Δικαστηρίου, όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Fitzgerald v. Lane [1988] 2 All E.R. 961, η οποία ανέτρεψε την απόφαση του Lord Pearce στην υπόθεση Miraflores and The Abadesa [1967] 1 All E.R. 672, 677, είναι: Το Δικαστήριο αποφασίζει πρώτα αν έχει αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος των εναγομένων. Εάν η απόφαση είναι καταφατική, τότε εξετάζει με βάση το Άρθρο 57 αν ο ενάγων έχει συντρέχουσα αμέλεια. Αποφασίζει το ποσοστό της ευθύνης μεταξύ εναγομένων, από τη μια, και ενάγοντα, από την άλλη, και μειώνει το ποσό των αποζημιώσεων ανάλογα με το ποσοστό της συντρέχουσας αμέλειας του Ενάγοντα. Εάν επιδόθηκαν ειδοποιήσεις, με βάση το Άρθρο 64 και τη Δ.10, θ.12
(1)των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, προχωρεί στον καταμερισμό της ευθύνης και στον καθορισμό του ποσοστού της συνεισφοράς ή αποζημίωσης μεταξύ των εναγομένων.» Στον καταμερισμό της ευθύνης μεταξύ των δυο οδηγών οι καθοριστικοί παράγοντες είναι η υπαιτιότητα και η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της αμέλειας των δυο οδηγών της σύγκρουσης και της ζημιάς που προκλήθηκε και αποτελεί το αντικείμενο της δίκης [βλ. Χαραλάμπους ν. Στυλιανού
(1991)1(Α) Α.Α.Δ. 284]. Ως προς τις έννοιες της αμέλειας, συντρέχουσας αμέλειας και στον καθορισμό της ευθύνης ο Γ. Πικής, Π. (όπως ήταν τότε) στη Φιλίππου κ.α. ν. Παναγή κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ 1275, αναφέρει τα εξής: «Ο οδηγός αυτοκινήτου έχει καθήκον να μεριμνά για την ασφάλεια παντός άλλου προσώπου που χρησιμοποιεί το δρόμο και να λαμβάνει προφυλάξεις, προς αποτροπή προβλεπτών κινδύνων. Ανάλογο καθήκον έχει ο οδηγός για την προστασία της ασφάλειας του ιδίου και της περιουσίας του έναντι προβλεπτών κινδύνων. Παραλείψεις για την προστασία της ασφάλειας τρίτου καθιστούν τον οδηγό ένοχο αμέλειας και παραλείψεις για την ασφάλεια του ιδίου τον καθιστούν ένοχο συντρέχουσας αμέλειας. Αμέλεια και συντρέχουσα αμέλεια των οδηγών οχημάτων που συγκρούονται, προσμετρούν στον καθορισμό της ευθύνης, ανάλογα με το βαθμό που οι παραλείψεις εκατέρου συμβάλλουν στην πρόκληση της ζημιάς. Και στις δυο περιπτώσεις, το κριτήριο για την απόδοση ευθύνης είναι το προβλεπτό του κινδύνου και παραλείψεις για τη λήψη προστατευτικών μέτρων για την αποφυγή του.» Ο Γ. Πικής, Π. (όπως ήταν τότε) επισημαίνει στην Κυριάκου κ.α. ν. Κανάρη
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1436: «Η αμέλεια είναι ζήτημα πραγματικό και όχι θεωρητικό. Εξετάζεται σε κάθε περίπτωση η γενεσιουργός αιτία και ότι πραγματικά επέδρασε στην πρόκληση του δυστυχήματος. Προϋπόθεση για την απόδοση ευθύνης αποτελεί η επενέργεια αμελούς πράξης στην πρόκληση του δυστυχήματος ως θέμα άμεσης αιτιώδους σχέσης μεταξύ της πράξης και του δυστυχήματος.» Η συντρέχουσα αμέλεια, όπως λέχθηκε και στην Θεόδωρος Λαζάρου ν. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1325, δεν εδράζεται σε καθήκον επιμέλειας που φέρει ο ενάγων απέναντι στον εναγόμενο, αλλά στο καθήκον αυτοπροστασίας του με την επίδειξη ανάλογης επιμέλειας. Το βάρος της απόδειξης συντρέχουσας αμέλειας, το φέρει ο εναγόμενος και δεν εναπόκειται στον ενάγοντα να το αποσείσει εκ προοιμίου (Charlesworth & Perry on Negligence 7η έκδ. σελ. 146-147, παρ. 3-11). Στη Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου και άλλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 475, η έννοια της αμέλειας, καθορίστηκε ως εξής: «Η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Συναφώς, θα υπενθυμίζαμε πως, γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια. Elpiniki Panayiotou v. Georghios Kyriakou Mavrou
(1970)1 C.L.R. 215.» Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Μπίλη
(1998)1 Α.Α.Δ. 164, 172, υποδείχθησαν τα εξής: «Το γεγονός ότι ο εφεσείων προτού εισέλθει στη διασταύρωση δεν αντελήφθηκε την παρουσία του εφεσίβλητου στο δρόμο μολονότι είχε ελεύθερο πεδίο ορατότητας, υποδηλώνει παράλειψη επίδειξης της προσοχής που επιβάλλει το καθήκον επιμέλειας του οδηγού. Παράλειψη εκπλήρωσης αυτού του καθήκοντος συνιστά αμέλεια.» Υπενθυμίζω ότι η υποχρέωση τήρησης δέουσας παρατηρητικότητας βαρύνει τους οδηγούς πάντοτε και υπό όλες τις περιστάσεις (βλ. Constantinou v. Katsouris and Another
(1975)1 C.L.R. 188, 192). Η συμπεριφορά δε ενός οδηγού, εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου, δηλαδή με βάση την αντίληψη ενός συνηθισμένου οδηγού και όχι του ενεχόμενου οδηγού [βλ. Μαρκαντώνης ν. Δημάκη
(1989)1 C.L.R. 387] και ο προσδιορισμός του καθήκοντος ποικίλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για λήψη προφυλακτικών μέτρων διαφαίνεται κατά τη λογική πρόβλεψη [βλ. Βίκης ν. Νεοφύτου
(1990)1 Α.Α.Δ. 345]. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια. (βλ. Σωκράτους v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Υπό το φως των πιο πάνω ευρημάτων μου και των νομικών αρχών πιστεύω η γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος ήταν η ενέργεια του εναγόμενου να εξέλθει της ουράς των σταματημένων αυτοκινήτων στρίβοντας δεξιά και να εισέλθει στην πορεία της μοτοσικλέτας του ενάγοντος αποκόπτοντας την πορεία της, χωρίς να λάβει προηγουμένως τα δέοντα μέτρα για να καταστήσει εμφανή και ασφαλή την ενέργεια του. Το αυτοκίνητο του εναγόμενου, παρεμβλήθηκε στην πορεία της μοτοσικλέτας του ενάγοντος χωρίς προειδοποίηση, ενώ ο ενάγων βρισκόταν πολύ κοντά του, παραβιάζοντας το καθήκον επιμέλειας προς τον ενάγοντα. Επίσης το γεγονός ότι ο εναγόμενος προτού εξέλθει της ουράς των αυτοκινήτων δεν αντελήφθηκε την παρουσία της μοτοσικλέτας του ενάγοντος που προσπερνούσε τα σταματημένα αυτοκίνητα, ενώ μπορούσε, υποδηλώνει παράλειψη επίδειξης προσοχής που επιβάλλει το καθήκον επιμέλειας του οδηγού. Παράλειψη εκπλήρωσης αυτού του καθήκοντος συνιστά αμέλεια. Ο ενάγων δεν συνέβαλε καθόλου στη πρόκληση του δυστυχήματος και των ζημιών. Η αλλαγή πορείας του αυτοκινήτου ήταν κατά λογική πρόβλεψη απροσδόκητη. Πριν από την αλλαγή πορείας ο ενάγων δεν είχε καθήκον επιμέλειας έναντι του εναγομένου. Το καθήκον αυτό ηγέρθη όταν ο εναγόμενος άρχισε να κατευθύνεται προς την πλευρά του ενάγοντος. Ο προσεκτικός οδηγός δεν έχει καθήκον να λάβει αποτρεπτικά μέτρα πριν την εκδήλωση του κινδύνου. Η μικρή απόσταση που χώριζε τα δύο οχήματα ήταν τέτοια που εκμηδένιζε τις δυνατότητες του ενάγοντος να λάβει οποιαδήποτε μέτρα για αποφυγή της σύγκρουσης. Λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι και τα δύο οχήματα εκινούντο, σε συνάρτηση με την αγωνία της επικείμενης σύγκρουσης. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στις υποθέσεις Βίκης ν. Νεοφύτου (ανωτέρω) και Davis v. Schrogin
(2006)EWCA Civ. 974, όπου τα γεγονότα ήταν παρόμοια της παρούσας και κρίθηκε ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας δεν ευθύνετο για τη σύγκρουση. Aποζημιώσεις: Όπως υποδεικνύεται στην Λεριός v Αλεξίου κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 1195, 1219, στην απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην Cookson v Knowles
(1978)2 ALL E.R. 604, εξηγείται πως κατά κανόνα, σε περιπτώσεις ατυχημάτων, οι αποζημιώσεις πρέπει να υπολογίζονται σε δύο μέρη. Το πρώτο για την απώλεια ως την ημέρα της δίκης και το δεύτερο για την απώλεια από εκεί και πέρα. Οι απώλειες των εισοδημάτων μέχρι την ημερομηνία της ακρόασης επιδικάζονται υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων και οι υπόλοιπες υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων (βλ. την Γενικός Εισαγγελέας κ.α. v. Στυλιανού κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ.1718, 1739 με αναφορά στην Fysco Contructing Co. Ltd v. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1014, 1030 και στη Μιχαήλ v. Συκοπετρίτης
(2000)1 Α.Α.Δ. 1049). Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, πρώτα θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας και στον καθορισμό των σωματικών βλαβών και των συνεπειών τους. Στη συνέχεια δε, στον υπολογισμό του ύψους του ποσού των γενικών αποζημιώσεων για πόνο, ταλαιπωρία, απώλεια ανέσεων και απολαύσεων της ζωής του ενάγοντος και ειδικών ζημιών. Πέραν του ενάγοντος (Μ.Ε.2) για τις σωματικές βλάβες που υπέστη κατέθεσαν ο φυσιοθεραπευτής Χριστόφορος Βρόντης (Μ.Ε.3), ο ορθοπεδικός χειρούργος Στήβεν Ιωσηφίδης (Μ.Ε.5), ο γιατρός Χρόνης Σάββα Απόλλων (Μ.Ε.6), ο οδοντογιατρός Παρασκευάς Παρασκευά (Μ.Ε.7), ο ειδικός πλαστικός χειρούργος Σοφοκλής Νικολαϊδης (Μ.Ε.9), για την υπεράσπιση κατέθεσε ο ειδικός χειρούργος τραυματιολόγος Ηλίας Γεωργίου (Μ.Υ.2). Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους πιο πάνω μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είναι σε θέση να αξιολογήσει την αξιοπιστία τους. Επίσης έχει συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων συνεκτιμώντας την προφορική μαρτυρία με τα τεκμήρια που κατατέθηκαν και τις θέσεις που προβάλλουν οι διάδικοι στα δικόγραφα τους. Εξέτασα την μαρτυρία του ενάγοντος με προσοχή και σε συνάρτηση με τη μαρτυρία των θεραπόντων γιατρών του που κάλεσε, ως επίσης την μαρτυρία των γιατρών μεταξύ τους και του ιατρού που κάλεσε η υπεράσπιση. Ο ενάγων μου έδωσε την εντύπωση ότι υπερέβαλλε σε ότι αφορά τον τραυματισμό του κατά το δυστύχημα. Πιστεύω, ο ενάγων με την βοήθεια του γιατρού Χρόνη (Μ.Ε.6) προσπάθησαν να κατασκευάσουν μαρτυρία ώστε να παρουσιάσουν τα προβλήματα του ενάγοντος συνεπεία του δυστυχήματος πιο σοβαρά απ' ότι είναι και να επιβαρύνουν τον εναγόμενο με περαιτέρω έξοδα θεραπείας. Εάν πράγματι ο ενάγων εξακολουθούσε να έχει τα προβλήματα για τα οποία υπεβάλλετο σε θεραπεία από τον γιατρό Χρόνη, θεωρώ λογικό ότι θα επισκεπτόταν τον θεράποντα γιατρό του (Μ.Ε.5), σύμφωνα δε με τον Μ.Ε.3 Χριστόφορο Βρόντη του οποίου την μαρτυρία δέχομαι, ο ενάγων έπαιρνε παραπεμπτικό από τον θεράποντα γιατρό του όταν χρειαζόταν φυσιοθεραπεία. Για να μην του δοθεί άλλο παραπεμπτικό σημαίνει ότι δεν χρειαζόταν περαιτέρω θεραπεία. Ο Μ.Ε.6 γιατρός Χρόνης, δεν απαντούσε ευθέως με ειλικρίνεια και χωρίς περιστροφές, απαντούσε πλαγίως ώστε η μαρτυρία του να είναι γεμάτη ασάφειες όπως και τα τεκμήρια που κατέθεσε. Χαρακτηριστικές είναι οι αντιφάσεις που υποδεικνύει η κα Ερωτοκρίτου στη γραπτή αγόρευση της, π.χ. ο Δρ Ιωσηφίδης κατέθεσε ότι αυτός δεν είχε καμία ανάμιξη με την σπονδυλική στήλη και ότι απλά του το ανέφερε. Φαίνεται ως θεράπων ιατρός του, ο οποίος τον παρακολουθούσε να μην το είχε διαγνώσει ποτέ, ενώ ο γιατρός Χρόνης κάμνει άλλη διάγνωση και λέγει ότι ο ενάγων συνεπεία του τροχαίου ατυχήματος υπέστη διάστρεμμα της οσφυϊκής μοίρας. Εάν ο ενάγων είχε πρόβλημα με τον σπόνδυλο του είναι ανεξήγητο να μην το είχε αναφέρει στο θεράποντα ιατρό του ή στον φυσιοθεραπευτή του. Σύμφωνα με τον φυσιοθεραπευτή Βρόντη ο ενάγων μέχρι την 31.8.07 δεν του υπέβαλε κανένα παράπονο για τον σπόνδυλο του. Ο εν λόγω φυσιοθεραπευτής τον οποίο ο ενάγοντας κάλεσε σαν μάρτυρα του ανέφερε ότι εφόσον η φυσιοθεραπεία τέλειωσε εάν ο ενάγων χρειαζόταν να κάμει οτιδήποτε αυτό θα ήταν ασκήσεις στο σπίτι του ή σε γυμναστήριο. Με τη μαρτυρία λοιπόν του Δρος Ιωσηφίδη και Βρόντη, ο ενάγοντας απόδειξε τη μη αναγκαιότητα προσφυγής του σε άλλο για φυσιοθεραπεία. Δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι ο γιατρός Χρόνης κατά συρροή εξέδιδε ιατρικά σημειώματα για τις υποτιθέμενες επισκέψεις και χρεώσεις που υπέβαλλε τον ενάγοντα με μεγάλη συχνότητα από τις 20.9.
- Σχετικά είναι τα Τεκμ. 47, 48, 50, 51, 55, 56, 57, 58, 59, 60 και
- Η θέση του γιατρού Χρόνη πως οι ατροφίες δημιουργήθηκαν στο πόδι του ενάγοντος επειδή δεν το φόρτιζε είναι λανθασμένη επειδή ο γιατρός Ιωσηφίδης στο Τεκμ. 11 καταγράφει ότι την 1.6.2007, δηλαδή ένα μήνα μετά το ατύχημα, έδωσε οδηγίες στον ενάγοντα να δίδει 20 κιλά στο αριστερό του πόδι. Ενώ στη μαρτυρία του ο γιατρός Ιωσηφίδης συμφώνησε ότι το κάταγμα του ενάγοντος το οποίο δεν ήταν ενδοαρθρικό και το οποίο πωρώθηκε σε καλό ανατομικό άξονα, αναμενόταν καλή εξέλιξη και σε μεγάλο ποσοστό αποκατάσταση, ο γιατρός Χρόνης τρία χρόνια μετά το δυστύχημα του χορηγεί φαρμακευτική αγωγή και του συστήνει προγράμματα αποκατάστασης. Επίσης αποδέχομαι την μαρτυρία του θεράποντος γιατρού του ενάγοντος Μ.Ε.5 Στήβεν Ιωσηφίδη, όπως και του Μ.Υ.2 γιατρού Ηλία Γεωργίου. Πιστεύω και οι δύο γιατροί ήταν ειλικρινείς στο Δικαστήριο και δεν παρατηρώ σημαντικές διαφορετικές εκτιμήσεις στις διαγνώσεις τους. Καλή εντύπωση μου προκάλεσε ο Μ.Ε.7 οδοντογιατρός Παρασκευάς Παρασκευά, ο οποίος υπολόγισε το ποσό των €4.000 για να βάλει εμφυτεύματα ο ενάγων. Μια πιο φθηνή λύση είναι η αντικατάσταση των δοντιών με δόντια πορσελάνης με κόστος €2.
- Η γέφυρα που είχε ήταν από πορσελάνη. Συνεπώς για την αντικατάσταση δικαιούται το ποσό των €2.
- Καλή εντύπωση μου έκαμε και η Μ.Ε.8 Μαρία Νέστωρος η οποία ως υπάλληλος του γραφείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων κατέθεσε το Τεκμ. 75 όπου μεταξύ άλλων φαίνονται η αποδοχές του ενάγοντος για τα έτη 2007 και
- Ο ενάγων δήλωνε το 2007 ότι λάμβανε £950 και το 2008 €1.650, συνεπώς δικαιολογείται η απώλεια απολαβών του ενάγοντος για τρεις μήνες στις €6.
- Ο Μ.Ε.9 ο πλαστικός χειρούργος Σοφοκλής Νικολαϊδης ο οποίος δήλωσε ότι για να βελτιωθούν οι ουλές στον αστράγαλο και κνήμη και τριών ουλών από αφαίρεση κνήμης, θα απαιτηθούν €2.000, η ίδια θεραπεία μπορεί να γίνει με €1.
- Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση βρίσκω ότι ο ενάγων συνεπεία του επίδικου δυστυχήματος υπέστη τα εξής:
- Από την σκηνή του δυστυχήματος μεταφέρθηκε στην Πολυκλινική Υγεία όπου επικοινωνούσε πλήρως με το περιβάλλον, είχε γνώση τόπου, χρόνου και εαυτού. Διαπιστώθηκε κάταγμα της αριστερής κνήμης και περόνης με εκδορές μαλακών μορίων προ της επιγονατίδος ως επίσης τραυματισμός τεχνικής κορώνας των τομέων δοντιών. Ακολούθησε κλειστή ανάταξη με οστεοσύνθεση της αριστερής κνήμης. Παρέμεινε στην κλινική μέχρι τις 7.5.
- Στις 9.5.2007 παρουσίαζε μετεγχειρητικό, μετατραυματικό οίδημα στην αριστερή κνήμη. Εκινείτο με πατερίτσες χωρίς να δίδει βάρος στο αριστερό πόδι.
- Στις 18.5.2007 το οίδημα και η ερυθρότητα δείχνουν υποχώρηση.
- Στις 22.5.2007 αφαιρέθηκαν οι εγχειρητικές ραφές, εξακολουθούσε να κινείται με πατερίτσες χωρίς να δίδει βάρος στο αριστερό πόδι.
- Στις 1.6.2007 δόθηκαν οδηγίες να δίνει βάρος 20 kg στο αριστερό πόδι.
- Πέντε εβδομάδες μετατραυματικά κινείται με 20 kg επιβάρυνση του αριστερού ποδιού χρησιμοποιώντας πατερίτσες. Οι εγχειρητικές τομές και τραυματικές εκδορές έχουν επουλωθεί.
- Στις 13.6.2008 παρουσιάζει πόνους και ευαισθησία στο σημείο του κατάγματος στις γρήγορες κινήσεις ή όταν δώσει βάρος σ' αυτό. Επίσης παρουσιάζει φούσκωμα στην περιοχή μετά από ορθοστασία και κόπωση.
- Ένα χρόνο μετεγχειρητικά δυσκολεύεται να σηκώσει βάρος άνω των 10 κιλών και να περπατήσει πέραν των 20 λεπτών.
- Παρουσιάζει έντονες ενοχλήσεις κατά την αλλαγή του καιρού καθώς και περιόδους υψηλής υγρασίας.
- Στις 8.10.2008 έγινε αφαίρεση του οστεοσυνθετικού υλικού.
- Τρεις μήνες μετά τον τραυματισμό του μπορούσε να έχει πλήρη φόρτιση του αριστερού ποδιού του.
- Πολύ απομακρυσμένη πιθανότητα ανάπτυξης οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων.
- Το κάταγμα πωρώθηκε στο σωστό και φυσιολογικό ανατομικό του άξονα και η πρόκληση αστάθειας είναι μικρή αλλά όχι μηδενική.
- Παρουσιάζει επιμήκη ουλή στον αστράγαλο μήκους 9 εκ., ουλή 4 εκ. στη κνήμη και τρεις μικρές ουλές από αφαίρεση βιδών. Στον υπολογισμό του ύψους του ποσού των γενικών αποζημιώσεων για πόνο, ταλαιπωρία, απώλεια ανέσεων και απολαύσεων της ζωής του ενάγοντος η νομολογία επισημαίνει τα εξής: Στην Ιακώβου ν. Παπαδάκη κ.ά.
(2000)1 Α.Α.Δ. 2079 επισημαίνεται: «Οι αρχές που διέπουν τον προσδιορισμό των αποζημιώσεων συνοψίζονται στην απόφαση του Πική, Δ. - όπως ήταν τότε - στην Paraskevaides (Overseas) Ltd and Another v. Christofi
(1982)1 CLR 789, 793.» Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Στόχος των αποζημιώσεων που επιδικάζονται είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά του διαδίκου που τραυματίστηκε χωρίς να εναποτίθεται υπέρμετρο βάρος πάνω στον αδικοπραγούντα (βλ. Fletcher v. Autocar Transportes Ltd
(1968)1 ALL E.R. 726, Constantinou v. Salahouris
(1969)1 CLR 416). Με άλλες λέξεις, το ποσό που επιδικάζεται πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτό. Συνεπώς η κοινωνική δεοντολογία κατά τον ουσιώδη χρόνο είναι και σε κάθε περίπτωση παράγοντας σχετικός προς το έργο μας, ειδικά σε σχέση με μη χρηματική απώλεια. Η χρηματική ζημιά, ως περισσότερο επιδεκτική μαθηματικού υπολογισμού εξαρτάται λιγότερο από κοινωνικά κριτήρια. Στόχος του εγχειρήματος είναι η κατάληξη, στο τέλος της πορείας, σε αριθμό που να είναι δίκαιος και εύλογος κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης.» Βλέπε και Fysco Contructing Co. Ltd v. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1014, 1028 και Μιχαήλ v. Φίλιος Γ. Συκοπετρίτης Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 1049: «Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων (βλ. Μαυροπετρή v. Λουκά
(1995)1 ΑΑΔ 66, 74). ........................................................................................................................... Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει επιδείξει μια σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων. Έχει τονίσει την ανάγκη για μια πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρωπίνου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας (βλ. Ioannou and Paraskevaides (Overseas) (πιο πάνω), Παναγή v. Θεοδώρου
(1992)1 ΑΑΔ 1303, Ηρακλέους v. Πίτρου
(1994)1 ΑΑΔ 239, Παναγιώτου (πιο πάνω), Αριστοδήμου v. Θωμά, Πολ. Έφεση 8499, ημερ. 30.4.99, Μάιττα v. Γεωργίου κ.α., Πολ. Έφεση 9479, ημερ. 23.9.97). Προηγούμενες αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο υπό την έννοια της αρχής του stare decisis αλλά παρέχουν καθοδήγηση (βλ. Παναγή (πιο πάνω)). Πρέπει, επίσης, να λαμβάνεται υπόψη η συνεχής μείωση της αξίας του χρήματος (βλ. Παναγιώτου (πιο πάνω)).» Δεν πρέπει, όμως, οι αποζημιώσεις να υπερβαίνουν το μέτρο του κοινωνικά παραδεκτού ή να αφήνεται η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων (βλ. Μιχαήλ v. Ιωάννου και Παρασκευαϊδής κ.α.
(1998)Α.Α.Δ. 1494). Στην Μαυροπετρή (σελ. 74) επισημαίνεται ότι: «Η χρηματική αποζημίωση συναρτάται άμεση με τη σοβαρότητα των τραυμάτων, τον πόνο, την οδύνη, τη δυσχέρεια που προκαλούν (τα τραύματα) και τη διάρκεια τους.» Είναι νομολογημένο ότι οι γενικές αποζημιώσεις πρέπει να περιλαμβάνουν και ποσό για τον πόνο, τη δυσχέρεια και την ταλαιπωρία που θα υποστεί ως αποτέλεσμα της μελλοντικής χειρουργικής επέμβασης για αντικατάσταση της άρθρωσης (βλ. Μαυροπετρή, ανωτέρω). Επίσης, στην απόφαση Lunkuttis v. Νικόλα,
(2002)1 Α.Α.Δ. 1128, επιβεβαιώθηκε ότι η πρόσφατη νομολογία μας θέλει τις αποζημιώσεις για σωματική αναπηρία, φυσικό και ψυχολογικό πόνο να αυξάνονται εξελικτικά. Στην Κωμιάτη ν. Πόλιτσου κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 226, 242 γίνεται αναφορά στην W. v. Essex CC.
(2000)2 All E.R. 237 (H.L.), στην οποία αναγνωρίζεται η ανάγκη περιοδικής ανύψωσης του επιπέδου των αποζημιώσεων, ως απόρροια των πραγματικοτήτων της ζωής. Επαναλαμβάνω ότι προηγούμενες αποφάσεις επί παρομοίων θεμάτων προσφέρουν μόνο βοηθητική καθοδήγηση στον καθορισμό του ορθού μέτρου αποζημίωσης στη βάση των ιδιαίτερων δεδομένων της ενώπιον του Δικαστηρίου υπόθεσης (βλ. Νovichkova v. Βλάβη
(2012)1 Α.Α.Δ. 1111). Το Δικαστήριο οφείλει πάντα να προβαίνει στις αναγκαίες αναπροσαρμογές και να λαμβάνει υπόψη ότι τα ουσιώδη γεγονότα δύο υποθέσεων δεν είναι ποτέ τα ίδια, ότι υπάρχει μια συνεχής πτώση της αγοραστικής αξίας του χρήματος, καθώς και τις εξελίξεις της νομολογίας ως προς την βαρύτητα που αποδίδεται στους διάφορους παράγοντες (βλ. Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1992)1 Α.Α.Δ.430. Ποτέ δύο υποθέσεις δεν είναι ακριβώς ίδιες και έτσι είναι αδύνατο να υπάρξει τυποποίηση των αποζημιώσεων, άνκαι η εκτίμηση στην οποία τα δικαστήρια προέβηκαν κατά καιρούς παρέχουν κάποιας μορφής καθοδήγηση για το ποσό που θεωρείται κατάλληλο και το οποίο το δικαστήριο θα μελετήσει υπό το φως των ειδικών γεγονότων κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. (βλ. το σύγγραμμα Αποζημιώσεις για Σωματικές Βλάβες, Φρίξου Νικολαϊδη, σελ. 25-26). Και οι δύο πλευρές παραπέμπουν στην υπόθεση Γιαπανάς ν. Σάββα κ.ά.
(2010)1 Α.Α.Δ. 1324. Η μεν πλευρά του ενάγοντος εισηγήθηκε το ποσό των €60.000 εισηγούμενη ότι τα τραύματα του ενάγοντος είναι πιο σοβαρά και ότι η υπόθεση αποφασίστηκε πριν 4 χρόνια ενώ η πλευρά του εναγόμενου εισηγήθηκε €25.000 λέγοντας ότι τα τραύματα του ενάγοντος είναι ολιγότερο σοβαρά. Στην πιο πάνω υπόθεση ήταν δεδομένη η ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας στον ενάγοντα που ήταν ηλικίας 33 ετών, ενώ στη παρούσα δεν ήταν. Στην παρούσα υπόθεση ο ενάγων είχε υποστεί απώλεια δοντιών. Έχοντας δε υπόψη ότι η πιο πάνω υπόθεση αποφασίστηκε προ 4ετίας, πιστεύω, έχοντας υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες το ποσό των €40.000 αποτελεί για τον ενάγοντα δίκαιη και εύλογη αποζημίωση. Είναι καθιερωμένη αρχή ότι η απόδειξη ειδικών ζημιών κινείται σε αυστηρά πλαίσια. Όπως υποδεικνύεται στην Παναγή κ.α. v. Κακόψιτου κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. 839, 873: «Είναι πάγια νομολογημένο ότι η απόδειξη των ειδικών αποζημιώσεων κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Εναπόκειται στον ενάγοντα σε κάθε περίπτωση να αποδείξει με κατάλληλη μαρτυρία τα κονδύλια που συνιστούν ειδική ζημιά (βλ. Ηρακλείους V. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Ηρακλέους V. Ταχύπλοου Σκάφους «Νίκη»
(1994)1 Α.Α.Δ. 510, 523 και British Transport Commission V. Gourley
(1956)A.C. 185).» Τα πιο πάνω υποδείχθηκαν και στην Αντωνιάδης v. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1171, 1177 ως εξής: «Είναι καθιερωμένη η αρχή ότι η απόδειξη ειδικών ζημιών κινείται σε αυστηρά πλαίσια (βλέπε, μεταξύ άλλων, Ελισάβετ Ηρακλέους V. Ρένου Πίτρου, Π.Ε. 8937, ημερ. 5.4.94, στην οποία γίνεται αναφορά και στη ρήση του Λόρδου Γκόνταρντ στην υπόθεση Bonhma-Carter V. Hyde Park Hotel Ltd
(1948)64 T.L.R. 177, 178, όπου τονίστηκε ότι οι ενάγοντες θα πρέπει να καταλάβουν ότι αν εγείρουν αγωγές για αποζημιώσεις αναμένεται από αυτούς η απόδειξη των ζημιών αυτών. Δεν είναι αρκετό να αναφέρουν τις λεπτομέρειες και να αναμένουν από το Δικαστήριο την επιδίκαση αποζημιώσεων. Θα πρέπει να τις αποδεικνύουν. Οι ζημιές δεν είναι αρκετό να προβάλλονται στα δικόγραφα. Πρέπει να αποδεικνύονται. Και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία (Μιχαήλ Ηρακλέους V. Του σκάφους «Νίκη» και άλλου
(1984)1 Α.Α.Δ. 510).» Κατά τη διάρκεια της δίκης συμφωνήθηκαν και δηλώθηκαν ως παραδεκτά το κονδύλι 9(β) των Λεπτομερειών Ειδικών ζημιών του ενάγοντος στο ποσό των €5.257,62 και το κονδύλι 9(ε) έξοδα φυσιοθεραπείας Βρόντη στο ποσό των €1.538 (£900). Έχει τεκμηριωθεί το κονδύλι υπό την παράγραφο 9(α) για απώλεια εισοδήματος στο ποσό των €6.
- Για αντικατάσταση της οδοντοστοιχίας του ενάγοντος με νέα από πορσελάνη θα επιδικαστεί το ποσό των €2.
- Όσον αφορά το κονδύλι υπό την παράγραφο 9(στ) δεν έχει τεκμηριωθεί. Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ πως η ισχυριζόμενη ζημιά δεν μπορούσε να προβλεφθεί και συνεπώς είναι απομακρυσμένη. Η ισχυριζόμενη ζημιά του ενάγοντος προήλθε από την ισχυριζόμενη ζημιά που υπέστη η εταιρεία του η οποία δεν ήταν προβλέψιμη (foreseeable) από τον εναγόμενο κατά τον χρόνο εκδήλωσης της αμέλειας του και συνεπώς απομακρυσμένη (too remote). Επίσης έχει τεκμηριωθεί το κονδύλι της παραγράφου 9(ζ) στο ποσό των €1.500 που μπορεί να απαιτηθεί για την θεραπεία. Συνεπώς ο ενάγων δικαιούται το συνολικό ποσό των €16.895,62 ως ειδικές αποζημιώσεις. Εκδίδεται διάταγμα αποσυνένωσης των δύο αγωγών προκειμένου να επιδικαστούν ξεχωριστά σε κάθε μια τα ποσά των αποζημιώσεων. Επομένως στην Αγωγή 3139/08, εφόσον η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά τον εναγόμενο, εκδίδω απόφαση υπέρ του ενάγοντος και εναντίον του εναγόμενου για τα ακόλουθα ποσά: (α) €40.000 ως γενικές αποζημιώσεις με τόκο προς 8% ετήσια από 3.5.2007 (ημερομηνία γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος) μέχρι και τις 14.10.2008 και 5.5.% ετησίως από τις 15.10.2008 μέχρι αποπληρωμής (βλ. άρθρο 58Α του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 82
(1)/2008). (β) €16.895,62 ως ειδικές αποζημιώσεις με τόκο προς 6% ετήσια για το ήμισυ της περιόδου από 3.7.2007 (ημερομηνία γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος) μέχρι 23.7.2008 (ημερομηνία καταχώρισης της Αγωγής) και από 23.7.2008 νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως. Πλέον έξοδα τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται μετά την συνένωση (24.9.2009) ένα σετ εξόδων θα υπολογιστεί μαζί με την αγωγή 3226/
- Στην Αγωγή 3226/08 εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας εταιρείας και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €2.347 με νόμιμο τόκο μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι μετά την συνένωση (24.9.2009) ένα σετ εξόδων θα υπολογιστεί και θα εισπραχθεί μαζί με την αγωγή 3139/
- (Υπ.) ............ Μ. Μαυρονικόλας, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΛ Subject: Civil/Other Action/Final Αναφορά: Δυστύχημα - γενικές και ειδικές αποζημιώσεις cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο