Διαχειριστικής Επιτροπής Apollo Heights Resort ν. Pick & Trade Ltd, Αρ. αγωγής: 1448/14, 6/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A270 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 1448/14 Διαχειριστικής Επιτροπής Apollo Heights Resort Ενάγοντες εναντίον Pick & Trade Ltd Εναγόμενοι ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ:6/10/2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους εναγόμενους - αιτητές: κα Μακρή Για ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση: κα Ορουντιώτη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με ενδιάμεση αίτηση τους, οι εναγόμενοι - αιτητές αιτούνται την συνένωση της παρούσας αγωγής με την αγωγή με αριθμό 2609/2014 με τους ίδιους ενάγοντες αλλά με διαφορετικούς εναγόμενους. Νομοθετικό έρεισμα της αίτησης, αποτέλεσε η Δ.14 θ.2, 3 ,4 και 5 και Δ.48 Θ. 2, 3, 7 και 9, το άρθρο 30 του Συντάγματος, η νομολογία, η σύμφυτη εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Μαρτυρικό υπόβαθρο της αίτησης, αποτέλεσε η ένορκη δήλωση της κας Ξένιας Κόνικκου, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων της εναγόμενης εταιρείας. Η ενόρκως δηλούσα, κάνει αναφορά στην πηγή της γνώσης της ως προς τα γεγονότα, ως επίσης αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην ένορκη της δήλωση. Αναφέρει ότι στις δύο αγωγές οι ενάγοντες είναι οι ίδιοι, διαφορετικοί όμως οι εναγόμενοι με κοινούς όμως διευθυντές και γραμματέα. Σε αμφότερες τις αγωγές, τα νομικά και πραγματικά δεδομένα είναι ταυτόσημα, λόγω της αξίωσης από υπόλοιπο λογαριασμού που αντιστοιχούν στην ίδια περίοδο για το ίδιο κτηριακό συγκρότημα και αυτό διαφαίνεται από τις εκθέσεις απαιτήσεων αμφοτέρων και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η μαρτυρία που θα προσκομιστεί να προέρχεται από τους ίδιους μάρτυρες και τα περισσότερα τεκμήρια θα είναι κοινά και για τις δύο υποθέσεις. Ως προς τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης, η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι αυτή γίνεται σε κατάλληλο χρόνο, εν΄ όψει του ότι η μια εκ των δύο αγωγών είναι ορισμένη για ακρόαση τον Δεκέμβριο του 2015, επομένως υπάρχει χρόνος για να ολοκληρωθεί η διαδικασία συνένωσης και δεν επηρεάζεται η Συνταγματική επιταγή για εκδίκαση της υπόθεσης σε σύντομο χρονικό διάστημα. Περαιτέρω η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι λόγω των κοινών νομικών σημείων και γεγονότων, δεν θα υπάρξει πολλαπλότητα της διαδικασίας, θα υπάρξει ευχερέστερη κατανόηση των επιδίκων θεμάτων, θα αποκλειστεί η δυσχέρεια από την ξεχωριστή εκδίκαση τους και θα υπάρξει ομοιομορφία στην απονομή της Δικαιοσύνης και περιορισμός του Δικαστικού χρόνου και εξόδων. Η αίτηση αντίκρυσε την ένσταση των εναγόντων - καθ΄ ων η αίτηση και νομοθετικό υπόβαθρο της ένστασης αποτέλεσε η Δ.14 θ. 2 - 5, Δ.48 Θ. 1, 2, 4, 7 και 9(e), Δ.59 και Δ.64, στον νόμο 14/60, στις σχετικές και συμφυείς εξουσίες και στην γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Προβλήθηκαν 8 λόγοι ένστασης και πιο συγκεκριμένα προβλήθηκε ότι: Α) Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. Β) Η ένορκη δήλωση που γίνεται προς υποστήριξη της αίτησης γίνεται από πρόσωπο αναρμόδιο και μη εξουσιοδοτημένο, διότι δεν αναφέρεται στην ένορκη δήλωση από ποιο είναι εξουσιοδοτημένη για να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Γ) Οι εναγόμενοι στις δύο αγωγές καταχώρησαν υπερασπίσεις στις οποίες αρνούνται όλα τα γεγονότα που αναφέρονται στις εκθέσεις απαιτήσεων, καθώς και τη νομική υπόσταση των εναγόντων και συνακόλουθα οι ενάγοντες θα πρέπει να αποδείξουν λεπτομερώς και ξεχωριστά τα γεγονότα κάθε αγωγής. Δ) Οι εναγόμενοι στις δύο αγωγές είναι εντελώς διαφορετικά πρόσωπα με ξεχωριστή νομική οντότητα που συναλλάσσονται και παρουσιάζονται ως ξεχωριστά νομικά πρόσωπα, ανεξάρτητα αν οι διευθυντές και γραμματείς τους συμπίπτει να είναι τα ίδια φυσικά πρόσωπα. Ε) Τα διαμερίσματα για τα οποία ζητούνται τα κοινόχρηστα είναι διαφορετικά σε κάθε αγωγή και αγοράστηκαν από διαφορετικά νομικά πρόσωπα σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Στ) Η ανάληψη υποχρέωσης καταβολής των κοινοχρήστων για κάθε ένα από τα διαμερίσματα, λήφθηκε με την υπογραφή ξεχωριστού αγοραπωλητηρίου εγγράφου σε διαφορετική ημερομηνία από διαφορετικά νομικά πρόσωπα. Ζ) Ο υπολογισμός των κοινοχρήστων εξαρτάται από το εμβαδόν κάθε μονάδας ξεχωριστά και από την έκθεση απαιτήσεως κάθε αγωγής και από τα ποσά που ζητούνται, διαφαίνεται ότι τα διαμερίσματα είναι διαφορετικού μεγέθους και συνεπώς θα πρέπει για το κάθε ένα διαμέρισμα να στοιχειοθετηθεί η απαίτηση ξεχωριστά. Η) Η εκδίκαση αγωγών στις οποίες περιλαμβάνονται πολλές αιτίες αγωγής, με διαφορετικά πραγματικά περιστατικά και νομικά θέματα όπως είναι η παρούσα αγωγή, είναι ανεπιθύμητη και μόνο καθυστέρηση, σύγχυση και ταλαιπωρία θα προκαλέσει στη διαδικασία για διευκρίνηση των γεγονότων και για τον προσδιορισμό των οφειλόμενων ποσών στη κάθε αγωγή. Μαρτυρικό υπόβαθρο της ένστασης, αποτέλεσε η ένορκη δήλωση του Γιώργου Μακρίδη από τη Λεμεσό, γραμματέα των εναγόντων από τους οποίους αντλεί πηγή εξουσιοδότησης και ως προς τα γεγονότα, τα γνωρίζει λόγω των καθηκόντων του προς είσπραξη οφειλομένων κοινοχρήστων. Ο ενόρκως δηλών υιοθετεί τους λόγους ένστασης και ως προς τους ισχυρισμούς της ενόρκως δηλούσας στην αίτηση, ο ενόρκως δηλών προβαίνει σε άρνηση αυτών, πλην των γεγονότων ότι οι ενάγοντες στις δύο αγωγές είναι οι ίδιοι και ότι οι εναγόμενοι είναι διαφορετικές οντότητες και ουσιαστικά ο ενόρκως δηλών δεν αρνείται την ιδιότητα των αξιωματούχων αυτών, ως επίσης δεν αρνείται το στάδιο όπου βρίσκονται αμφότερες οι αγωγές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.14 θ.2, στην οποία στηρίζεται η Αίτηση, προβλέπει τα πιο κάτω: « When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated.» Σε ελεύθερη μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο δικαστής μπορεί να διατάξει τη συνένωση τους». Η Δ.14 θ.2 είναι πανομοιότυπη με το Ord.49 r.8 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών. Το θέμα της συνένωσης δύο ή περισσοτέρων αγωγών με σκοπό τη συνεκδίκασή τους ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ας σημειωθεί ότι εξαρτάται και ασκείται με γνώμονα τα ιδιαίτερα γεγονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Σύμφωνα με τη νομολογία, είναι δυνατή η συνένωση δύο ή περισσοτέρων αγωγών που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου είτε μεταξύ των ιδίων είτε μεταξύ διαφορετικών διαδίκων, όταν περιέχονται σε αυτές κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας, σε σχέση προς τα υπόλοιπα θέματα, έτσι που να τις καθιστούν επιθυμητές για συνένωση. Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο οφείλει να βεβαιωθεί ότι η συνένωση είναι επιθυμητή για σκοπούς καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v. 1. Apak Agro Industries 2. Ανδρέα Δημητριάδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721: "Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση του διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861." Ως προς την εξέταση του κατά πόσον υπάρχει κοινό ζήτημα προς εκδίκαση, σχετική είναι η απόφαση Samata Entrerprises v. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ.
- Αναφέρθηκε, στην πιο πάνω υπόθεση, ότι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, διαπιστώνεται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, σε συμφωνία με την πρωτόδικη απόφαση, σημείωσε ότι Δ.14 θ.2 ρητά αναφέρεται στις απαιτήσεις των αγωγών και όχι στις υπερασπίσεις. Η διαδικασία υποβολής του αιτήματος, αναφέρεται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, παράγραφος
- Σύμφωνα με το πιο πάνω σύγγραμμα, η συνένωση αγωγών μπορεί να ζητηθεί με δύο τρόπους. Είτε με την καταχώρηση ξεχωριστής αίτησης σε κάθε αγωγή που θα συνενωθεί, είτε με την καταχώρηση μιας αίτησης στην οποία όμως αναφέρονται όλοι οι τίτλοι των αγωγών, των οποίων επιζητείται η συνένωση. Το σημαντικό στην όλη διαδικασία είναι ότι οι φάκελοι των υποθέσεων, των οποίων επιδιώκεται η συνένωση, να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου που εξετάζει τη συνένωση. Αναφέρεται επίσης ότι η αίτηση για συνένωση θα πρέπει να καταχωρείται το συντομότερο δυνατόν μόλις ο εναγόμενος εκδηλώσει πρόθεση να υπερασπιστεί, παρότι μπορεί επίσης να εξεταστεί και στο στάδιο της αίτησης για οδηγίες. Παρατίθεται το πιο κάτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από το σύγγραμμα Halsbury´s (ανωτέρω). "An application for consolidation is made by summons before the master in the Queen's Bench Division, or by summons or motion in the Chancery Division. It should be made as soon as possible and may be made as soon as the defendants have given notice of intentions to defend, although it may also be made on or under the summons for directions. A separate summons should be issued in each action proposed to be consolidated or one summons may be issued, provided it fully sets out the titles of each such action. The principle is that all the actions to be consolidated must be before the court at the same time." Σχετική επί του συγκεκριμένου θέματος, είναι επίσης και η υπόθεση Daws v. Daily Sketch & Sunday Graphics Ltd
(1960)1 All ER 397 στην οποία παραπέμπει το πιο πάνω σύγγραμμα. Σύμφωνα με τη νομολογία, είναι δυνατόν να διαταχθεί μερική συνένωση αγωγών. Στις περιπτώσεις αυτές, γίνεται συνεκδίκαση μόνο ορισμένων επίδικων θεμάτων και στη συνέχεια οι αγωγές αποσυνδέονται προκειμένου να εκδικαστούν ξεχωριστά τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα. Στην υπόθεση Αντωνιάδης ν. Οικονομίδης
(1977)1 JSC 103, αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: "The application is based on the provisions of O. 14 r.2 of the Civil Procedure Rules whereby the Court is empowered, in its discretion, to order consolidation provided it appears that common questions of law or fact of sufficient importance in proportion to the rest of the matters in issue make it desirable that the actions be heard together. No provision is made in the rule as such for partial consolidation, that is consolidation for purposes of hearing of some of the issues in dispute but the word "may" in the context of the rule, clearly imports a discretionary power wide enough to authorize any kind of consolidation designed to further the object of consolidation that lay in the avoidance of multiplicity of proceedings and the saving of expense." ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ Το Δικαστήριο, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από τις πιο πάνω Νομολογιακές αρχές προβαίνει στις ακόλουθες διαπιστώσεις. Οι ενάγοντες και στις δύο αγωγές είναι οι ίδιοι, διαφορετικοί οι εναγόμενοι αλλά με τους ίδιους αξιωματούχους. Οι απαιτήσεις αφορούν την ίδια περίοδο για το ίδιο συγκρότημα για οφειλόμενα κοινόχρηστα, αλλά για διαφορετικές οικιστικές μονάδες. Ως προς τις υπερασπίσεις που προβλήθηκαν στις εν λόγω αγωγές, έχουν σε γενικές γραμμές κοινή γραμμή πλεύσης, λόγω διαφωνίας ως προς την νομική υπόσταση των εναγόντων, ως επίσης και ως προς το ορθό του υπολογισμού των ποσών που απαιτούνται και γίνεται αναφορά ως προς τον χρόνο παράδοσης της κατοχής των εν λόγω οικιστικών μονάδων που είναι ο ίδιος και στις δύο αγωγές. Αναφορικά με τον λόγο ένστασης όπου γίνεται αναφορά για μη αναφορά ως προς την πηγή της εξουσιοδότησης, η ενόρκως δηλούσα πράγματι αναφέρει μεν ότι είναι εξουσιοδοτημένη όπως προβεί στην ένορκη δήλωση, πλην όμως δεν αναφέρει την πηγή της εξουσιοδότησης της, αναφέρει όμως ότι έχει στην κατοχή της τον φάκελο της διαδικασίας και ότι γνωρίζει τα γεγονότα αυτής. Στην υπόθεση ΤΒF (Cyprus) Ltd κ.α. - ν - Εμπορικής Μελετών Σχεδιασμού και Επιχειρηματικού Κεφαλαίου Ανώνυμης Εταιρείας κ.α.
(2003)1 ΑΑΔ 459, κρίθηκε ότι αποτελεί απλή παρατυπία το γεγονός ότι ο ενόρκως δηλών δεν ανέφερε καν ότι ήταν εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση, από την στιγμή που ο ενόρκως δηλών ήταν δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των αιτητών και είχε στην κατοχή του τον φάκελο της υπόθεσης. Τηρουμένων λοιπόν των αναλογιών (mutatis mutandis) το Δικαστήριο κρίνει ότι και στην παρούσα υπόθεση υπάρχει μια απλή παρατυπία, διότι η ενόρκως δηλούσα δεν είναι μεν δικηγόρος, αλλά δικηγορική υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο των αιτητών, έχει στην κατοχή της τον φάκελο της διαδικασίας, γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης και μάλιστα αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένη, σε αντίθεση με τα γεγονότα της πιο πάνω αναφερθείσας απόφασης όπου εκεί δεν υπήρχε καν αναφορά για εξουσιοδότηση. Περαιτέρω, στην υπόθεση G.P. Michaelides & Sons - v - Transmarcom NVK κα αγωγή ναυτοδικείου 73/98 7/6/2000, κρίθηκε ότι δεν είχε σημασία το γεγονός ότι υπήρχε εξ΄ ακοής μαρτυρία και έλλειψη εξουσιοδότησης στον ομνύσαντα όπως προβεί στην ένορκη δήλωση, διότι το Δικαστήριο χρησιμοποίησε τους ισχυρισμούς γεγονότων ή τα γεγονότα τα οποία ήταν παραδεκτά. Έτσι και στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τα οποία πηγάζουν μέσα από τις εκθέσεις απαιτήσεων αμφοτέρων των αγωγών, ως επίσης και τις εκθέσεις υπερασπίσεων αυτών, σε συνδυασμό με τα παραδεκτά γεγονότα τα οποία πηγάζουν μέσα από αμφότερες τις ένορκες δηλώσεις, όπως αναφέρθηκαν πιο πάνω και πιο συγκεκριμένα: Οι ενάγοντες είναι οι ίδιοι, οι εναγόμενοι είναι μεν διαφορετικοί αλλά οι αξιωματούχοι των εναγομένων είναι οι ίδιοι, το συγκρότημα είναι το ίδιο και οι απαιτήσεις κοινοχρήστων αφορούν σχεδόν την ίδια περίοδο από 1/1/2010 μέχρι την 31/7/2013, καθ΄ ότι υπάρχει αναφορά στην αγωγή όπου επιζητείται η συνένωση αυτή η περίοδος, ενώ στην παρούσα αγωγή η περίοδος επεκτείνεται μέχρι το τέλος του 2013, υπάρχει κοινή αμφισβήτηση από τους εναγόμενους ως προς την ιδιότητα των εναγόντων, υπάρχει κοινή αναφορά ως προς τον χρόνο παράδοσης των οικιστικών μονάδων, υπάρχει κοινή γραμμή πλεύσης των εναγομένων ως προς την αμφισβήτηση του τρόπου υπολογισμού των απαιτούμενων ποσών, υπάρχει ο ίδιος χρονικός ορίζοντας αγοράς των οικιστικών μονάδων, ως επίσης υπάρχει και κοινή άρνηση των ίδιων ισχυρισμών. Υπάρχουν διαφορετικές οικιστικές μονάδες και αναπόφευκτα η μαρτυρία θα είναι ξεχωριστή για κάθε οικιστική μονάδα, αν και ο τρόπος υπολογισμού θα είναι ο ίδιος και η αμφισβήτηση αυτού η ίδια. Υπάρχει αναφορά ότι υπάρχει πιθανότητα ότι η μαρτυρία θα προέρχεται από τους ίδιους μάρτυρες και το ίδιο συμβαίνει με τα ίδια τεκμήρια. Οι δικηγόροι που εκπροσωπούν τους διαδίκους είναι οι ίδιοι. Δεν υπάρχει αμφιβολία βεβαίως ότι η κάθε αγωγή, όπως και στην παρούσα υπόθεση, έχει και τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και για αυτό είναι άλλωστε ξεχωριστή αγωγή, πλην όμως αυτό που επιζητείται, είναι να εξεταστεί κατά πόσο, με βάση και την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, είναι ενδεδειγμένη η διαταγή για συνένωση των αγωγών προς επίτευξη των σκοπών της Δικαιοσύνης με βάση και την πιο πάνω αναφερθείσα Νομολογία. Σίγουρα υπάρχουν και διαφορετικοί εναγόμενοι, πλην όμως αυτό δεν αποτελεί κώλυμα για συνένωση των αγωγών, με βάση το πιο πάνω νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο. Το Δικαστήριο, έχοντας λοιπόν ενώπιον του τα πιο πάνω δεδομένα, αντλώντας διαφώτιση και καθοδήγηση από τις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες και νομολογιακές αρχές και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια, κρίνει ότι η παρούσα αίτηση, θα πρέπει να απορριφθεί. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου, η πληθώρα των κοινών στοιχείων που υπάρχουν και στις δύο αγωγές, ως πιο πάνω έχουν εκτεθεί ανωτέρω και δεν κρίνεται σκόπιμο να επαναληφθούν αυτολεξεί. Όμως, κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, δεν θα εξοικονομείτο πολύτιμος Δικαστικός χρόνος, ούτε και έξοδα, παρά μόνο θα προστίθεντο επίδικα ζητήματα και μαρτυρία ως προς τα αμφισβητούμενα γεγονότα της κάθε περίπτωσης ξεχωριστά και που είναι το ύψος του οφειλόμενου ποσού για κάθε οικιστική μονάδα, ο διαφορετικός χρόνος για τον οποίο γίνεται αναφορά στις δύο αγωγές (από 1/1/2010 - 31/12/2013 στην μια και από 1/1/2010 - 31/07/2013 στην άλλη και συνακόλουθα η θέση ότι αφορά την ίδια περίοδο δεν ευσταθεί), τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε οικιστικής μονάδας έτσι ώστε να εξακριβωθεί ο τρόπος και συνακόλουθα το ύψος του εκάστοτε οφειλόμενου ποσού, στο ότι αναφέρθηκε μεν ότι υπάρχει πιθανότητα για κοινούς μάρτυρες, πλην όμως το Δικαστήριο έχει ενώπιον του αυτήν την αναφορά που δεν του παρέχει ασφαλή υπόβαθρο για να εξετάσει κατά πόσο με βεβαιότητα θα υπάρξει εξοικονόμηση πολύτιμου Δικαστικού χρόνου. Όλα τα πιο πάνω στοιχεία, δίνουν ιδιαίτερα βαρύτητα στο Δικαστήριο από του να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και να απορρίψει την αίτηση. Τα κοινά στοιχεία στις δύο αγωγές, δεν έχουν τέτοια βαρύτητα, όση έχουν τα πιο πάνω στοιχεία που έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο και που οδήγησαν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας που οδηγούν στην απόρριψη της. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των εναγομένων - αιτητών και υπέρ των εναγόντων - καθ΄ ών η αίτηση, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/ Sinenosi Agogon Θέμα: Αγωγές/Συνένωση Αγωγών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο