ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΕΙΡΗΝΗΣ ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5639/07, 22/10/2015

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΕΙΡΗΝΗΣ ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5639/07, 22/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A295 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Μαυρονικόλα, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5639/07 Μεταξύ: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΙΩΑΝΝΟΥ, εκ Λεμεσού Ενάγοντος - και -

1. ΕΙΡΗΝΗΣ ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ, εκ Λεμεσού
2. ΑΝΔΡΕΑ ΑΡΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ, εκ Λεμεσού Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - - - Ημερομηνία: 22.10.2015 Για τον Ενάγοντα: κ. Χ"Πιέρας Για τους Εναγόμενους 1 και 2: κα Σωτηρίου ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης του που καταχωρίστηκε στις 25/10/2012 ο Ενάγων απαιτεί αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος, στο οποίο ενεπλάκη στις 10/7/
3. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του περί την 10/7/2006 και ώρα 23.05 η Εναγομένη 1 οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής VK529 με ανατολική κατεύθυνση επί της οδού Μισιαούλη και Καβάζογλου στη Λεμεσό και ο Ενάγων οδηγούσε μοτοποδήλατο επί του ιδίου δρόμου με αντίθετη κατεύθυνση. Η Εναγομένη 1 φθάνοντας στο ύψος της δεξιάς παρόδου Ίωνος Δραγούμη επιχείρησε στροφή δεξιά προς τον πιο πάνω δρόμο με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του εξ αντιθέτου ερχόμενου μοτοποδηλάτου του Ενάγοντος με αποτέλεσμα τα δύο οχήματα να συγκρουστούν. Συνεπεία του ως άνω αναφερόμενου δυστυχήματος ο Ενάγων υπέστη σοβαρούς και πολλαπλούς τραυματισμούς, απώλειες, έξοδα, κινδύνευσε δε σοβαρά η ζωή του και αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. Ο Εναγόμενος 2 ενάγεται εκ προστήσεως υπεύθυνος λόγω της ιδιότητας του ως ιδιοκτήτης του οχήματος που οδηγούσε η Εναγομένη
4. Οι Εναγόμενοι πλην του ότι η Εναγομένη 1 οδηγούσε το όχημα με αριθμό εγγραφής VK529 κατά τον ουσιώδη χρόνο αρνούνται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του Ενάγοντος και ισχυρίζονται ότι το επίδικο δυστύχημα επεσυνέβη από την αποκλειστική ή σε μεγάλο βαθμό συντρέχουσα αμέλεια του Ενάγοντος. Κατά την ακροαματική διαδικασία που ακολούθησε κλήθηκαν 12 μάρτυρες από την πλευρά του Ενάγοντος και 3 μάρτυρες για την υπεράσπιση των Εναγομένων. Ως Μ.Ε.1 κατέθεσε ο ορθοπεδικός χειρούργος Χριστόφορος Σολομωνίδης. Κατά τον επίδικο χρόνο του δυστυχήματος εργαζόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού ως ορθοπεδικός και ήταν ο θεράπων γιατρός του Ενάγοντος. Αναφορικά με τον Ενάγοντα έχει συντάξει 3 εκθέσεις τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμ. 1, 2 και 3 αντίστοιχα, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε. Επίσης κατέθεσε ως Τεκμ. 4 μαγνητική τομογραφία αριστερού γόνατος ημερ. 25/6/
5. Εξήγησε ότι ο αρθρικός χόντρος του αριστερού γόνατος του Ενάγοντος έχει υποστεί κακώσεις οι οποίες κακώσεις απ' εδώ και πέρα το μόνο που θα κάνουν είναι να είναι εξελικτικές προς το χειρότερο. Τούτο επιμαρτυρεί η μαγνητική τομογραφία του αριστερού γόνατος. Μετά την καταστροφή του αρθρικού χόνδρου η άρθρωση δεν έχει ομαλή λειτουργία. Η τριβή δεν είναι ομαλή επηρεάζεται το κόκαλο το οποίο έχει νευρικές απολήξεις και αρχίζει να υπάρχει πόνος και η τελική κατάληξη είναι να προταθεί στον τραυματία αρθροσκόπηση που είναι προσωρινή θεραπεία είτε από μία ηλικία και μετά όσο το δυνατόν πιο αργά προτείνεται αλλαγή των αρθρώσεων με τεχνικά υλικά. Εξήγησε πως λέγοντας έντονες αλλοιώσεις οστεοαρθρίτιδας στην επιγονατιδομηριαία άρθρωση εννοεί πως ο αρθρικός χόνδρος ο οποίος δεν είναι ορατός με απλές ακτινογραφίες σημαίνει ότι αυτό το γόνατο έχει χάσει πάχος αρθρικού χόνδρου που μαζί με τα οστεόφυτα που δεν πρέπει να υπάρχουν ονομάζονται αλλοιώσεις οστεοαρθρίτιδας. Συμφώνησε πως στο κνημιαίο κόνδυλο η οστεοαρθρίτιδα είναι αρχόμενη ενώ στο επιγονατιδομηριαίο οι αλλοιώσεις είναι έντονες. Διαπίστωσε οστεοαρθρίτιδα στο γόνατο του Ενάγοντος δύο χρόνια πριν τον Απρίλιο του
6. Η διάγνωση ήταν ακτινολογική. Το 2012 η διάγνωση έγινε με τη βοήθεια της μαγνητικής τομογραφίας που είναι πιο λεπτομερής εξέταση και σαφέστατα τα πράγματα έχουν χειροτερέψει από το 2009 μέχρι το
7. Ο μάρτυρας συνέχισε λέγοντας πως είναι πεπεισμένος ότι αν κάνει μία μαγνητική φέτος η κατάσταση θα είναι χειρότερη από αυτή του
8. Επομένως έγινε αντιληπτή ακτινολογικά η μετατραυματική αρθρίτιδα στην επιγονατιδομηριαία και επιβεβαιώθηκε με την μαγνητική όπου φαίνεται ότι άρχισε να εμφανίζεται οστεοαρθρίτιδα και στο υπόλοιπο γόνατο. Εξήγησε πως το γόνατο χωρίζεται σε δύο διαμερίσματα, το ένα είναι η επιγονατιδομηριαία άρθρωση και το άλλο η άρθρωση του γόνατος. Σύμφωνα με τον μάρτυρα η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων είναι η καταστροφή του υπόλοιπου αρθρικού χόνδρου που έχει μείνει. Τούτο θα εξαρτηθεί από τον συγκεκριμένο τραυματία και από τις εξωτερικές δυνάμεις που θα ασκούνται πάνω στο γόνατο. Εάν το εν λόγω άτομο αναγκαστεί να δουλέψει βαριά, να οδηγά, να στέκεται τότε οι πιθανότητες είναι εναντίον του. Θα καταστραφεί συντομότερα ο αρθρικός χόνδρος, μπορεί να είναι 2,3,5 χρόνια και τότε θα υπάρχει η ανάγκη των βοηθητικών ή διορθωτικών χειρουργικών επεμβάσεων. Στην προκειμένη περίπτωση ο μάρτυρας απέκλεισε να μην θέλει επέμβαση το γόνατο του Ενάγοντος επειδή είναι νέος και έχει πολλά χρόνια να ζήσει. Σε κάποιο στάδιο θα είναι επώδυνο για τον Ενάγοντα να περπατά. Τότε μιλούμε για μετατραυματική αρθρίτιδα τελικού σταδίου όπου οι θεραπείες είναι δύο. Η πρώτη είναι η αλλαγή της άρθρωσης, κάτι το οποίο σήμερα είναι πολύ εξελιγμένο με πολύ καλά αποτελέσματα και με επιβίωση της τεχνικής άρθρωσης πάνω από 12 - 13 χρόνια. Η άλλη είναι η αρθρόδεση. Αυτό γίνεται σαν θεραπεία σωτηρίας σε τραγικές καταστάσεις όταν χρειαστεί το γόνατο να χειρουργηθεί ξανά και ξανά. Εξήγησε πως η αρθροπλαστική έχει αρκετούς κινδύνους όπως όλες οι ορθοπεδικές επεμβάσεις. Υπάρχουν δε ποσοστά αποτυχίας, μελέτες δε στην Ευρώπη έδειξαν πως 20% των επεμβάσεων που γίνονται στο γόνατο παραπονιούνται ότι έχουν προβλήματα. Στη συνέχεια ο μάρτυρας εξήγησε τι εννοεί λέγοντας κρίση θυλακίτιδας, ότι μπορεί εξαιτίας του τραυματισμού να αλλοιωθεί η λειτουργικότητα του θύλακος με αποτέλεσμα να παθαίνει φλεγμονές. Η θυλακίτιδα είναι φλεγμονή. Αναφορικά με την καταγραφή μείωσης κατά 15º στην κινητικότητα του γόνατος εξήγησε ότι έχει βαθμό σοβαρότητας επειδή τα κάτω άκρα είναι αυτά που μας μεταφέρουν και ο Ενάγων δεν μπορεί να διπλώσει το τραυματισμένο του γόνατο άρα δεν μπορεί να κάμει βαθύ κάθισμα ούτε να γονατίσει μπορεί. Επίσης παρατήρησε πως παρουσιάζει και αδυναμία του τετρακεφάλου ο οποίος έχει χάσει μυϊκό ιστό. Επομένως το γόνατο τούτο γενικά πάσχει, έχει μυϊκά προβλήματα, οστικά και χονδρικά. Επομένως έχουμε ένα γόνατο που πάσχει και θα συνεχίσει να πάσχει εξελικτικά. Αναφερόμενος στα τραύματα του Ενάγοντος στα άνω άκρα εξήγησε πως η έκταση του αγκώνα όταν υπολείπεται κατά 10º και η κάμψη υπολείπεται κατά 30º περιορίζει το άτομο να κάμει ορισμένα πράγματα όπως όταν πρέπει να γυρίσει το κορμί του κατά 10º για να πιάσει κάτι. Το ίδιο και στην κάμψη όταν χρειάζεται πλήρης κάμψη του αγκώνα όπως όταν γίνεται προσπάθεια να το φέρει προς τη πλάτη του. Εξήγησε επίσης τις συνέπειες της μειωμένης κινητικότητας της αριστερής πηχιοκαρπικής κατά 10º σε όλα τα επίπεδα κίνησης ότι αυτό το οποίο υπάρχει στον Ενάγοντα είναι μια αποδιοργάνωση της άρθρωσης της ωλενικής κερκίδος με αποτέλεσμα να υπάρχει περιορισμός της κίνησης του καρπού σε όλα τα επίπεδα σε σχέση με το άλλο του χέρι που μεταφράζεται σε μια δυσκολία χρήσης της άρθρωσης του καρπού. Προκαλεί δε πόνο όταν ο τραυματίας προσπαθήσει να σηκώσει βαριά αντικείμενα, να κάμει μία έντονη εργασία, ακόμα να πάρει ένα μπουκάλι για να ανοίξει το πώμα του με το αριστερό του χέρι. Ο μάρτυρας θεωρεί τα υποκειμενικά παράπονα του Ενάγοντος συμβατά με τα τραύματα του λέγοντας ότι ο Ενάγων έχει ένα γόνατο το οποίο είναι προβληματικό με τάση επιδείνωσης, έχει το δεξιό αγκώνα τραυματισμένο με τα προβλήματα του και ένα αριστερό καρπό ο οποίος έχει και αυτός τα προβλήματα του. Επομένως έχει τρία προβληματικά άκρα και φαίνεται μετά από 7 χρόνια ότι αυτή η κατάσταση έχει τάσεις επιδείνωσης. Εξήγησε πως ο Ενάγων ελλείψει μαθησιακών γνώσεων αν θα ασκεί χειρονακτική εργασία θα πρέπει ο όγκος και οι ώρες εργασίες να είναι μειωμένες. Επίσης η ικανότητα του για εργασία θα πρέπει να ειδωθεί και σε σχέση με την κατάσταση της εγκεφαλικής του δραστηριότητας. Σαν μόνιμη εργασία ο Ενάγων δεν μπορεί να ασκεί όταν απαιτείται να ορθοστατεί, να οδηγά, να κουβαλά φορτία κ.λ.π. Η αντεξέταση του μάρτυρα είχε περισσότερο διερευνητικό χαρακτήρα. Αναφερόμενος στη βάδιση του ενάγοντος ανέφερε ότι ήταν καλή και όσο περνούσε ο καιρός τα πράγματα γίνονταν καλύτερα. Το σημαντικό σύμπτωμα ήταν κυρίως ο πόνος τον οποίο είχε στο γόνατο. Στις 30.1.2013 ο μάρτυρας είδε τον ενάγοντα ο οποίος του παραπονείτο για το γόνατο του. Του εισηγήθηκε να βάλει κάποιες ενέσεις στο γόνατο ελπίζοντας ότι θα βοηθούσαν. Στον ενάγοντα έγινε αρθροσκόπηση στις 21.7.10 για να καθαριστούν τα οστεοχονδρικά κομματάκια που προκαλούσαν ερεθισμό και πόνο. Η αρθροπλαστική έγινε για να αντιμετωπιστεί ο πόνος. Στις 27.1.2012 αφαιρέθηκε και η οστεοποίηση από το δεξί αγκώνα. Εξήγησε ο μάρτυρας ότι η αρχόμενη οστεοαρθρίτιδα που διεγνώσθη στον κνημιαίο κόνδυλο με την μαγνητική τομογραφία ημερ. 15.6.12 είναι μια εξελικτική διαδικασία η οποία δυστυχώς χειροτερεύει. Στην επιγονατίδα που υπέστη την μεγάλη κάκωση οι οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις άρχισαν από νωρίς. Ένεκα της ηλικίας του ενάγοντος ο μάρτυρας υπολόγισε ότι θα χρειαστεί δύο αρθροπλαστικές. Ο χρόνος ζωής της αρθροπλαστικής είναι 15 χρόνια, αν οι δραστηριότητες του ανθρώπου είναι μειωμένες. Ο μάρτυρας επανέλαβε ότι ο ενάγων έχει μια βασική άρθρωση το γόνατο που είναι τραυματισμένο και δύο άνω άκρα, ένα αγκώνα ο οποίος υπολείπεται του φυσιολογικού κατά κάποιες μοίρες και ένα καρπό με μετατραυματική δυσκαμψία. Από ορθοπεδικής πλευράς ο ενάγων δεν μπορεί να εργοδοτηθεί σε βαριά χειρονακτική εργασία, ούτε όπου απαιτείται ορθοστασία και ανεβοκατέβασμα σκαλών. Δήλωσε πως δεν αναμένει βελτίωση των ενδοαρθρικών προβλημάτων του ενάγοντος. Εκείνο που χρειάζεται είναι η συντήρηση του μυϊκού συστήματος του ενάγοντος το οποίο βοηθά. Ως Μ.Ε.2 κατέθεσε ο Ενάγων. Σύμφωνα με την γραπτή δήλωση του (Τεκμ. 5) αυτός γεννήθηκε την 1/7/1989 και κατά την ημέρα της δίκης ήταν 24 χρόνων. Είχε τελειώσει την Β' Τάξη του Γυμνασίου και είχε πάει σύστημα μαθητείας στην Τεχνική Σχολή για ένα χρόνο επειδή δεν αγαπούσε τα γράμματα και ήθελε να γίνει μηχανικός αυτοκινήτων ή τορναδόρος που του άρεσε. Από το Γενάρη του 2006 μέχρι την Τσικνοπέμπτη εργάστηκε στον Ανδρέα Πίττα ως μηχανικός αυτοκινήτων και έπαιρνε ΛΚ50 την εβδομάδα. Από την Τσικνοπέμπτη μέχρι το δυστύχημα, 10/7/2006, εργάστηκε στον Πανίκο Αβραάμ ως τορναδόρος με μισθό που ξεκίνησε αρχικά με ΛΚ80 την εβδομάδα και κατέληξε σε ΛΚ100 την εβδομάδα. Επίσης εργαζόταν κυρίως τα Σαββατοκυρίακα στο πατέρα του και έπαιρνε από την εργασία αυτή άλλες ΛΚ200 - ΛΚ250 μηνιαίως. Από το δυστύχημα μέχρι την ημέρα της δίκης δεν εργάστηκε ούτε και μπορεί να εργαστεί. 3-4 φορές που δοκίμασε να εργαστεί σε μικροδουλειές και ελαφριές εργασίες τα παράτησε σε λίγες μέρες λόγω των προβλημάτων του από το δυστύχημα. Πληροφορήθηκε μετά από ένα μήνα που συνήλθε στο Νοσοκομείο ότι στις 10/7/2006 η ώρα 11 το βράδυ οδηγώντας στην οδό Μισιαούλη και Καβάζογλου στη Λεμεσό από ανατολικά προς δυτικά ένα αγνώστων στοιχείων μοτοποδήλατο είχε εμπλακεί σε τροχαίο δυστύχημα με ένα αυτοκίνητο. Σε σχέση μ' αυτό δεν θυμάται τίποτε λόγω των τραυμάτων που είχε υποστεί πράγμα που ανέφερε στην γραπτή κατάθεση του στην Αστυνομία σε σχέση με το δυστύχημα αυτό. Στο Νοσοκομείο Λεμεσού έμεινε 40 περίπου μέρες και ήταν σε κώμα, διασωληνωμένος για ένα περίπου μήνα. Πληροφορήθηκε για το δυστύχημα όταν συνήλθε. Ήταν πολυτραυματίας με σοβαρά κατάγματα στο αριστερό πόδι, δεξιό χέρι, αριστερή κλείδα και σοβαρά επίσης τραύματα στο κεφάλι και σε άλλα μέρη του σώματος του. Στο Νοσοκομείο τον παρακολουθούσαν διάφοροι γιατροί, ορθοπεδικοί, νευρολόγος, ψυχολόγος και καρδιολόγος. Μετά την έξοδο του από το Νοσοκομείο συνέχισε να επισκέπτεται το Νοσοκομείο και να παρακολουθείται από ορθοπεδικούς και νευρολόγο. Επίσης τον παρακολουθούσε για τα ψυχιατρικά του προβλήματα η ψυχολόγος Ράνια Μιχαηλίδου και αργότερα ο ψυχίατρος Δρ. Ηλίας Νικολαϊδης ο οποίος τον παρακολουθεί μέχρι σήμερα. Για τα ορθοπεδικά του προβλήματα έτυχε θεραπείας και εγχείρησης από τον Δρ. Σιμιλλίδη, τον παρακολουθούσε επίσης ο Δρ. Σολομωνίδης. Συνολικά στο Νοσοκομείο έτυχε τριών εγχειρήσεων και άλλων τεσσάρων από τον Δρ. Σιμιλλίδη σε διάφορα μέρη του σώματος του. Έχει επίσης κάνει φυσιοθεραπεία στο Γιώργο Στούππα. Λόγω των τραυμάτων του δεν μπορεί να εργαστεί λόγω τόσο νευροψυχιατρικών όσο και ορθοπεδικών προβλημάτων. Αναφέρει πως ήταν ήρεμος άνθρωπος ενώ τώρα με το παραμικρό νευριάζει, του φταίνε τα πάντα ενώ σε μερικές περιπτώσεις συμπεριφέρεται παράξενα και ανεύθυνα. Δίδει δύο παραδείγματα τέτοιας συμπεριφοράς όπου ενεπλάκη σε επεισόδια με την Αστυνομία για τα οποία σήμερα αντιμετωπίζει κατηγορίες ενώπιον Δικαστηρίου. Δηλώνει επίσης πως και οι σχέσεις του με τα αδέλφια του κατά διάφορα χρονικά διαστήματα είναι άσχημες λόγω της δικής του συμπεριφοράς. Επίσης λόγω της κατάστασης αυτής δύο δεσμοί που δημιούργησε με κορίτσια δεν κράτησαν παρά μόνο για λίγους μήνες και για τρία χρόνια τώρα είναι μόνος. Ένεκα του τραυματισμού του έχασε τους φίλους του και δεν δημιούργησε νέους αφού δεν του αρέσει να βρίσκεται με παρέες. Λόγω μελαγχολίας και βαριεστιμάρας δεν θέλει να δει κανένα και μένει στο σπίτι. Οι ουλές που παρέμειναν από το δυστύχημα και ειδικά αυτή στο φρύδι τον ενοχλούν αφάνταστα και του προκαλούν αίσθημα μειονεξίας. Σε σχέση με τα ορθοπεδικά προβλήματα αισθάνεται πόνο στις περιοχές που τραυματίστηκε. Δεν μπορεί να ανεβαίνει ή να κατεβαίνει σκάλες και να σταθεί για πάνω από μισή ώρα. Επίσης δυσκολεύεται και έχει πόνο στο τσουλοκάθισμα. Επίσης δεν μπορεί να ασχοληθεί με το σήκωμα βάρους. Προ του δυστυχήματος ήταν δραστήριος και ασχολείτο με διάφορα αθλήματα όπως το τζούντο, το ποδόσφαιρο, το τρέξιμο και το κυνήγι. Μετά το δυστύχημα δεν μπορεί να ασχοληθεί. Αναφέρει ότι από το δυστύχημα η ζωή του καταστράφηκε, έμεινε χωρίς δουλειά, χωρίς εισόδημα, έχασε τους φίλους του και δεν έχει κοινωνική ζωή. Κάνει πράγματα που στη συνέχεια αντιλαμβάνεται ότι είναι βλακείες, είναι ευέξαπτος, νευριάζει εύκολα, χειροδικεί, σπάζει πράγματα, είναι ένας δυστυχισμένος. Ο μάρτυρας δείχνει στο Δικαστήριο ουλή την οποία φέρει στο μέτωπο η οποία επεκτείνεται από ψηλά στο μέτωπο και καταλήγει κάτω από το φρύδι. Η ουλή είναι βαθειά και πλατειά. Δείχνει επίσης στο Δικαστήριο το αριστερό του χέρι, τον καρπό όπου υπάρχει εξόγκωμα και δηλώνει πως η κλείδωση είναι «ξαπόλυτη» και δεν μπορεί να κάνει κάτι το σταθερό. Κατέθεσε τα εξής έγγραφα: (α) Αστυνομική Έκθεση σχετική με το δυστύχημα με επισυνημμένο σχεδιάγραμμα που καλύπτει την επιστολή ημερ. 20/8/2007 (Τεκμ. 6), (β) 4 Ιατρικές Εκθέσεις του γιατρού Σιμιλλίδη με ημερ. 31/8/2007, 22/10/2008, 10/12/2010 και 12/4/2012 (Τεκμ. 7), (γ) Ιατρική Έκθεση του Νοσοκομείο από τον γιατρό Κάκα, ημερ. 6/4/2009 (Τεκμ. 8), (δ) Ιατρική Έκθεση του γιατρού Αλκιβιάδη, ημερ. 20/5/2010 (Τεκμ. 9), (ε) Ιατρικό Σημείωμα της ψυχολόγου Ράνιας Μιχαηλίδου, ημερ. 27/9/2007 (Τεκμ. 10), (στ) Ιατρικό Πιστοποιητικό του γιατρού Χρ. Μαυρομμάτη, ημερ. 19/10/2009 (Τεκμ. 11), (ζ) Ιατρικό Πιστοποιητικό του γιατρού Κρίστιαν Πόπα, ημερ. 21/9/2007 (Τεκμ. 12), (η) Ιατρική Έκθεση του γιατρού Ηλία Νικολαϊδη, ημερ. 19/10/2009 (Τεκμ. 13), (θ) Συμπληρωματική Ιατρική Έκθεση του γιατρού Ηλία Νικολαϊδη, ημερ. 3/8/2012 (Τεκμ. 14), (ι) Μαγνητική Τομογραφία εγκεφάλου υπό την ακτινολόγο γιατρό Μαρία Παντζιαρά Σκαπούλλη, ημερ. 20/6/2012 (Τεκμ. 15), (κ) 3 Εκθέσεις Ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος ημερ. 30/10/2008, 25/6/2009 και 22/1/2011 (Τεκμ. 16), (λ) Έκθεση του Κέντρου Φυσιοθεραπείας Στούππας και Καραολής, ημερ. 16/9/2013 (Τεκμ. 17). Εκ μέρους της Ασφαλιστικής Εταιρείας των Εναγομένων έχει εξεταστεί δύο φορές από τον ορθοπεδικό γιατρό Ηλία Γεωργίου. Επίσης έχει εξεταστεί στις 17/9/2013 από τον νευρολόγο ψυχίατρο Χρίστο Μέση, σχετική Έκθεση του κατατέθηκε Τεκμ.
9. Στη συνέχεια ο μάρτυρας αναφέρθηκε σε προσπάθειες που έκανε για να εξεύρει εργασία. Είχε πάει σε κάποιο καφενείο στο Ζακάκι στο κ. Αντώνη Ξενή με τον οποίο συμφώνησε να πιάσει δουλειά και να παίρνει €25 την ημέρα. Δούλεψε 3-4 μέρες όταν μια μέρα έπαιρνε τον δίσκο και έριξε τον καφέ και θύμωσε ο πελάτης, του ζήτησε να του κάμει άλλο και του απάντησε «πιάστον τζιαι εν σας μπορώ». Λογομάχησε μαζί του και σηκώθηκε και έφυγε. Στη συνέχεια πήγε να δουλέψει σε ένα κατάστημα που πουλά κοτόπουλα, του κ. Γιώργου Μουρούζη στον Άγιο Ιωάννη. Συμφώνησε μαζί του να πληρώνεται €20 την ημέρα και θα δούλευε στο ταμείο και να πουλά κοτόπουλα. Δούλεψε εκεί για 2-3 μέρες όταν την τρίτη ημέρα πήγε κάποιος πελάτης και όταν τον αστείεψε ενοχλήθηκε, νευρίασε και του έριξε το κοτόπουλο, απογοητεύτηκε και έφυγε χωρίς να πληρωθεί. Στη συνέχεια πήγε να εργαστεί σε ένα καφενείο απέναντι από το Carrefour, πρώην Σίνε Βόλος, εκεί δούλεψε για 4 μέρες όταν την τέταρτη μέρα πήρε σε ένα πελάτη ένα φραπέ σκέτο ενώ ήθελε γλυκύ, του ζήτησε να του κάμει άλλο και νευρίασε και του απάντησε «πιες το και εν καλό σου». Τσακώθηκε μαζί του, του είπε «λούθου το» και σηκώθηκε και έφυγε. Προσπάθησε να βρει άλλες δουλειές αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε πως δεν θυμάται οτιδήποτε για το δυστύχημα. Εξήγησε πως την Β' Τάξη στο Γυμνάσιο την έκανε στη Θεσσαλονίκη όπου τον πήρε ο πατέρας του γιατί στην Κύπρο δεν έμπαινε στην τάξη επειδή δεν αγαπούσε τα γράμματα. Εκεί ήταν με τον αδελφό του ο οποίος τον έλεγχε καλύτερα από τους γονείς του. Στη συνέχεια επειδή είχε κλίση στα μηχανικά συνέχισε στο σύστημα μαθητείας όπου δύο μέρες πήγαινε σχολείο και τρεις μέρες δουλειά. Πήγαινε στον Ανδρέα Πίττα για μηχανικός αυτοκινήτων όμως συνέχισε στον Πανίκο Αβραάμ ως τορναδόρος γιατί είχε μεγαλύτερη κλίση στους τόρνους και στις εφαρμογές και το εισόδημα του εκεί ήταν καλύτερο. Στη συνέχεια περιγράφει τη δουλειά του τορναδόρου για την οποία απαιτείται η χρήση των χεριών της μέσης και των ποδιών για να εκτελέσεις τις διάφορες εργασίες. Η τέχνη του τορναδόρου του άρεσε πολύ και σκόπευε μελλοντικά να ανοίξει δικό του μαγαζί. Τα Σαββατοκυρίακα εργαζόταν στην επιχείρηση με τα κοτόπουλα του πατέρα του ο οποίος του έδιδε ΛΚ200 με ΛΚ250 σαν pocket - money για τη βοήθεια που του πρόσφερε. Σε υποβολή πως για την βοήθεια που πρόσφερε στον πατέρα του δεν έπαιρνε αμοιβή διαφώνησε. Εξήγησε πως μέχρι την ημέρα του δυστυχήματος είχε συμπληρώσει τα ¾ της πρώτης σχολικής χρονιάς ενώ το σύστημα μαθητείας διαρκεί τρία χρόνια. Δεν έδειξε ενδιαφέρον να συνεχίσει μετά το δυστύχημα επειδή η εργασία ήταν χειρονακτική και δεν μπορούσε να την εκτελέσει. Το 2008 συνέχισε τη φοίτηση του σε νυκτερινό σχολείο στο οποίο συνεχίζει να πηγαίνει και σήμερα βρίσκεται στη Β' Λυκείου. Ο σκοπός του είναι να πιάσει ένα χαρτί για να μην λεν οι φίλοι του ότι δεν έβγαλε σχολείο και ότι είναι άχρηστος. Αυτός είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο θέλει να τελειώσει το Λύκειο γιατί δεν έχει όνειρα για το μέλλον του αφού δεν μπορεί πλέον να ασκήσει την τέχνη που ήθελε. Τα όνειρα του καταστράφηκαν την ημέρα του δυστυχήματος. Εξήγησε πως στον Πανίκο Αβραάμ δεν πήγε ως μαθητής αλλά ως υπάλληλος. Είχε σταματήσει να πηγαίνει σχολείο. Εκεί ξεκίνησε με ΛΚ80 και σε μερικούς μήνες έπαιρνε ΛΚ100 γιατί αγαπούσε το επάγγελμα και μάθαινε γρήγορα. Σήμερα παίρνει επίδομα αναπηρίας από το Γραφείο Ευημερίας €820 το μήνα. Ζει με την μητέρα του η οποία δεν εργάζεται. Ο πατέρας του απεβίωσε το
10. Δεν υπέβαλε αίτηση να κριθεί ανίκανος για εργασία από ιατροσυμβούλιο. Περνά τις ώρες του στο σπίτι απασχολούμενος με τον υπολογιστή του και ένα μικρό σκυλάκι που είναι η αδυναμία του. Πριν να συμβεί το ατύχημα ασχολείτο με το τζούντο, το ποδόσφαιρο, τρέξιμο, με το κυνήγι. Φυσιοθεραπεία έκανε στο Νοσοκομείο και στη συνέχεια στο Γιώργο Στούππα. Σήμερα βρίσκεται υπό φαρμακευτική αγωγή, παίρνει παυσίπονα και φάρμακα του ψυχίατρου τα οποία παίρνει καθημερινά για να είναι ήρεμος, να μην νευριάζει. Του τα σύστησε ο ψυχίατρος Ηλίας Νικολαϊδης τον οποίο επισκέπτεται συχνά για να του γράψει την συνταγή. Σε υποβολή ότι δεν λαμβάνει συστηματικά τη φαρμακευτική αυτή αγωγή συμφώνησε πως στο παρελθόν το έπραττε σήμερα όμως ακολουθεί τις οδηγίες του γιατρού του. Τα παυσίπονα τα παίρνει για τους πόνους που έχει στο γόνατο, στον καρπό, στον κλείδα και στο στέρνο. Με το πρόβλημα που έχει στον αριστερό καρπό δυσκολεύεται να ξεβιδώσει έστω και μια μπουκάλα, πονά και δεν μπορεί να σηκώσει βάρος. Όταν το ζορίσει δε παθαίνει το εξάρθρωμα. Δεν συμφώνησε πως εκείνο που τον δυσκολεύει περισσότερο είναι η συμπεριφορά του και όχι τα τραύματα του λέγοντας πως ένεκα της αστάθειας του χύθηκε ο καφές και υπάρχουν στιγμές που κουτσαίνει. Επισκέφθηκε ψυχολόγο την κα Ράνια αλλά συνέχισε με τον νευρολόγο-ψυχίατρο Ηλία Νικολαϊδη ο οποίος τον βοήθησε σε μεγάλο βαθμό. Συνεργάζεται μαζί του και λαμβάνει τη φαρμακευτική αγωγή που του συστήνει. Σήμερα βλέπει αλλαγή στη συμπεριφορά του αλλά μερικές φορές ξεφεύγει, τον πιάνει κρίση και ότι βρίσκει μπροστά του το κάμνει κομμάτια. Πιστεύει πως δεν μπορεί να κάμει άλλη εργασία εκτός αυτής που είχε κλίση. Εξήγησε ότι από τα τραύματα που έχει υποστεί εκείνο που τον ενοχλεί περισσότερο είναι το τραύμα στο χέρι του το οποίο δεν τον βοηθά να αυτοεξυπηρετηθεί, να πιάσει βάρος. Επίσης τον ενοχλεί το γόνατο που με το άνοιγμα και κλείσιμο του «τσακρά». Επίσης τον πονά το στέρνο και η κλείδα. Αναφορικά με την ουλή στο μέτωπο επισκέφθηκε πλαστικό χειρούργο ο οποίος του είπε πως μπορεί να διορθωθεί. Οδηγά αυτοκίνητο όμως δεν μπορεί για πολλές ώρες πονεί τα χέρια του και όταν δεν είναι αυτόματο πονεί το αριστερό του πόδι. Εξήγησε πως πολλές φορές ξεχνά πράγματα και τον δυσκολεύει ιδιαίτερα το ανεβοκατέβασμα σκαλιών. Δηλώνει πως δεν έχει χόμπι, δεν του αρέσουν τα βιβλία και δεν τα διαβάζει και από τον καιρό που δεν μπορεί να κλωτσήσει την μπάλα μίσησε και το ποδόσφαιρο. Επανεξεταζόμενος δήλωσε πως κατατάγηκε στο στρατό εκεί όμως δημιουργήθηκαν προβλήματα και έπιασε απαλλαγή λόγω ψυχολογικών διαταραχών. Ως Μ.Ε.3 κατέθεσε ο αστυφ. 392 Λουκάς Αθανασίου, ο οποίος διερεύνησε το επίδικο δυστύχημα. Ανέφερε ότι γύρω στις 2305 της 10.7.2006 επισκέφθηκε την οδό Μισιαούλη & Καβάζογλου στη Λεμεσό, όπου βρήκε τα ενεχόμενα οχήματα, ήτοι το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής VK529 με οδηγό την Ειρήνη Αριστοκλέους και ένα μοτοποδήλατο με άγνωστους αριθμούς εγγραφής το οποίο οδηγείτο από τον Παναγιώτη Ιωάννου. Την ταυτότητα του οδηγού του μοτοποδηλάτου τη διαπίστωσε όταν επισκέφθηκε το Νοσοκομείο Λεμεσού και βρήκε τους συγγενείς του. Ο Π. Ιωάννου ήταν σοβαρά τραυματισμένος και διασωληνωμένος. Στη σκηνή του δυστυχήματος δεν ήταν παρούσα η οδηγός του αυτοκινήτου και την επισκέφθηκε μετά στο σπίτι της. Στη σκηνή του δυστυχήματος και στην απουσία των δύο οδηγών πήρε τα μέτρα και έκανε ένα πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής, επίσης πήρε αριθμό φωτογραφιών. Στη βάση του προχείρου σχεδιαγράμματος της σκηνής (Τεκμ. 19) ετοίμασε συμμετρικό (Τεκμ.20). Όταν επέστρεψε από το Νοσοκομείο επισκέφθηκε την εναγομένη 1 στο σπίτι της, το οποίο βρίσκεται 50 μέτρα νοτιότερα στην οδό Ίωνος Δραγούμη για να πάρει τα πλήρη στοιχεία της και να ρωτήσει πώς έγινε το συγκεκριμένο δυστύχημα. Η εναγομένη του είπε ότι ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο της στην Οδό Μισιαούλη & Καβάζογλου με ανατολική κατεύθυνση, σε κάποιο σημείο επιχείρησε να στρίψει δεξιά στην οδό Ίωνος Δραγούμη και ένοιωσε δυνατό κτύπημα στην αριστερή πλευρά του οχήματος. Όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο της είδε ένα πεσμένο μοτοποδήλατο στη μέση του δρόμου. Του είπε ότι ερχόταν από απέναντι της και δεν το είχε δει προηγουμένως. Την υπέβαλε σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης με μηδενική ένδειξη. Ο ίδιος έχει κάμει και μία κατάθεση για το δυστύχημα (Τεκμ. 21). Επίσης κατέθεσε δέσμη από 15 φωτογραφίες (Τεκμ. 22). Κατέθεσε επίσης για αναγνώριση την κατάθεση που έλαβε από την εναγόμενη (Τεκμ. Α). Κατάθεση πήρε επίσης από τον εναγόμενο 2 που ήταν συνοδηγός στο αυτοκίνητο (Τεκμ. Β), την οποία κατέθεσε για αναγνώριση. Στη συνέχεια ο μάρτυρας εξήγησε το σχεδιάγραμμα, όπου σημείωσε τις πορείες των δύο οχημάτων τις οποίες του υπέδειξε η εναγόμενη και επιβεβαίωσε ο ίδιος από δικά του ευρήματα στη σκηνή. Το σημείο σύγκρουσης Χ το τοποθέτησε εκεί όπου με τη σύγκρουση τους τα δύο οχήματα άφησαν ελαφρύ σκάψιμο πάνω στην άσφαλτο και μετά αρχίζουν εκδορές του μοτοποδηλάτου ως την τελική θέση στην οποία βρέθηκε. Επίσης γύρω, γύρω από το σημείο σύγκρουσης υπήρχαν γυαλιά σπασμένα. Τοποθέτησε την εκδορά επί της ασφάλτου σε σχέση με την βασική γραμμή του σχεδιαγράμματος. Επίσης τοποθέτησε το άνοιγμα της Ίωνος Δραγούμη εντός της Μισιαούλη & Καβάζογλου και εξήγησε ότι σε σχέση με την πορεία Α και το σημείο σύγκρουσης Χ, διαφαίνεται ότι η εναγόμενη έκαμε βεβιασμένη στροφή δεξιά για να εισέλθει στην οδό Ίωνος Δραγούμη από την οδό Μισιαούλη & Καβάζογλου. Το πλάτος του δρόμου στο σημείο σύγκρουσης Χ, είναι 10.40 εκατοστά και βρίσκεται από τη νοητή γραμμή βόρεια 6 ½ μέτρα και σε απόσταση 36 μέτρα επί της βασικής γραμμής. Η τελική θέση του αυτοκινήτου βρίσκεται εντός της οδού Ίωνος Δραγούμη με την αριστερή πίσω πλευρά του να απέχει 21.90 εκατοστά από τη βασική γραμμή και 12.50 από τη βόρεια πλευρά της Ίωνος Δραγούμη. Η αριστερή μπροστινή του πλευρά απέχει 17 μ. από την βόρεια πλευρά της Ιωνος Δραγούμη και 27.80 μ. από τη βασική γραμμή. Η δε μοτοσικλέτα βρέθηκε ο μπροστινός της τροχός να απέχει 34.30 εκατοστά από τη νοητή γραμμή και ο πισινός της τροχός 33.30 εκατοστά. Χαρακτήρισε τον φωτισμό στη σκηνή ως άπλετο, η σκηνή φωτιζόταν από λάμπες υψηλής ισχύος αλογόνου και ανατολικότερα της σκηνής υπήρχε φούρνος του οποίου τα φώτα φώτιζαν το δρόμο. Ρωτήθηκε ο μάρτυρας κατά πόσο μια μοτοσικλέτα, έστω χωρίς φως, αν ήταν ορατή και απάντησε πως ήταν ορατή και κάλλιστα μπορούσε να τη δει. Η ορατότητα στο σημείο σύγκρουσης Χ εκτείνεται στα 100 μέτρα εκατέρωθεν του. Ο δρόμος στη σκηνή είναι ευθύς. Η κύρια σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων επί του αυτοκινήτου έγινε μεταξύ της πόρτας του συνοδηγού και του αριστερού μπροστινού φτερού. Αυτό φαίνεται και από τις φωτογραφίες. Ο μάρτυρας δείχνει τη φωτογραφία
11. Το κύριο κτύπημα επί του μοτοποδηλάτου ήταν στο μπροστινό μέρος του και συγκεκριμένα στο μπροστινό τροχό, το φανάρι, περόνες και το τιμόνι. Έλεγξε το μοτοποδήλατο ότι είχε φανάρι το οποίο είχε μέσα λάμπα στη θέση της, σπασμένη, όπως και τα θρυμματισμένα γυαλιά της. Επίσης έλεγξε αν υπήρχε δυνατότητα να ανάψει το φως του φαναριού όταν το μετέφερε στο σταθμό όπου τοποθέτησε παρομοίου τύπου λάμπα, γύρισε το switch και η λάμπα τίθετο σε λειτουργία. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι η εναγομένη κατηγορήθηκε για αμελή οδήγηση και ότι παραδέχθηκε την κατηγορία. Ο ενάγων κατηγορήθηκε σε τέσσερις κατηγορίες για οδήγηση χωρίς να είναι κάτοχος άδειας οδηγού, χωρίς ασφάλεια, χωρίς κράνος και χωρίς πινακίδες εγγραφής. Δεν γνωρίζει αν κατηγορήθηκε για οτιδήποτε άλλο, ούτε ξέρει αν παραδέχθηκε στις κατηγορίες. Ανέφερε επίσης πως έλεγξε το μοτοποδήλατο σε σχέση με τη μηχανή που έφερε και εξήγησε πως οι αριθμοί πάνω στο σιασί και πάνω στην μηχανή ήταν παραποιημένοι και ήταν αδύνατο να αναγνωστούν. Η μηχανή που έφερε ήταν 98 cc ενώ ο ενάγων οδηγούσε μοτοποδήλατο, όπως διαπίστωσε από το σκελετό του. Για να είναι νόμιμη η εν λόγω αλλαγή πρέπει να προηγηθεί άδεια από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων. Ο μάρτυρας εξήγησε επίσης πως με την αλλαγή της μηχανής στο μοτοποδήλατο από 49 cc σε μεγαλύτερη, σημαίνει ότι τούτο αναπτύσσει μεγαλύτερες ταχύτητες, έτσι πρέπει να γίνουν και οι δέουσες μετατροπές στο σύστημα πέδησης για τις οποίες δεν έλεγξε. Περαιτέρω εξήγησε πως στην κατάθεση της η εναγόμενη 1 αναφέρει πως τον ενάγοντα δεν τον είδε καθόλου πριν το δυστύχημα, ενώ προφορικά στο σπίτι της του είπε ότι ερχόταν από απέναντι. Σε υποβολή ότι τέτοιο πράγμα ουδέποτε του είπε η εναγόμενη διότι δεν είχε δει ποτέ το μοτοποδήλατο, ο μάρτυρας επανέλαβε τα πιο πάνω. Ανέφερε περαιτέρω πως δεν μπορούσε να εξακριβωθεί η ταχύτητα με την οποία οδηγείτο το μοτοποδήλατο επειδή δεν άφησε καθόλου ίχνη τροχοπέδησης στη σκηνή. Αναφερόμενος στο φωτισμό που υπήρχε στη σκηνή υπέδειξε τον ηλεκτρικό πάσσαλο που βρίσκεται στη γωνία των οδών Ιωάννη Δραγούμη και Μισιαούλη και Καβάζογλου, 19 μέτρα επί της βασικής γραμμής. Ως Μ.Ε.4 κατέθεσε ο Γεώργιος Μουρούζης, ιδιοκτήτης καταστήματος πώλησης κοτόπουλων. Ανέφερε πως γνωρίζει τον ενάγοντα τον οποίο εργοδότησε ως πωλητή στο κατάστημα του το καλοκαίρι του
12. Του πρόσφερε €20 την ημέρα και εργάζετο από τη Δευτέρα μέχρι το Σάββατο. Από το ποσό των €120 που λάμβανε την εβδομάδα του απέκτοπτε αυτό που έπρεπε να πληρωθεί για τις κοινωνικές ασφαλίσεις. Η δουλειά που θα έκανε ήταν να πιάνει από το ψυγείο τα κοτόπουλα, τα οποία ήταν έτοιμα εκεί στο κατάστημα σε δίσκους, είτε ολόκληρα είτε σε κομμάτια και να τα δίδει στους πελάτες και θα ενημέρωνε την ταμειακή μηχανή. Πρόσεξε ότι δυσκολεύετο να προσαρμοστεί στη δουλειά παρόλο ότι η διαδικασία ήταν απλή. Την 3η ημέρα όταν ο ίδιος βρισκόταν στο αποχωρητήριο άκουσε φωνές. Όταν βγήκε είδε ένα γνωστό του πελάτη να στέκεται σαστισμένος και ένα κοτόπουλο να είναι πεταμένο στα πόδια του και ο Παναγιώτης να είναι απών. Ρώτησε τον πελάτη τι συνέβηκε και του εξήγησε ότι προσπάθησε να αστειέψει, τον Παναγιώτη, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να του ρίξει το κοτόπουλο, να τον βρίσει και να φύγει. Έκτοτε ο Παναγιώτης δεν επανήλθε στην εργασία του. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας εξήγησε πως το κατάστημα το είχε αγοράσει από την οικογένεια του Παναγιώτη το 2008, πιο παλιά δε αγόρασε νεοσσούς από τον πατέρα του Παναγιώτη. Στο κατάστημα ο Παναγιώτης εργάζετο 8ώρο, όμως η δουλειά του καταστήματος δεν ήταν πολλή, έμπαιναν 20 πελάτες την ημέρα. Ο ίδιος ήταν μαζί του και τον καθοδηγούσε για να μάθει τη δουλειά. Όταν διαπίστωσε πως ο Παναγιώτης δυσκολεύετο να συγκεντρωθεί, δυσκολεύετο στις ταμειακές πράξεις, δήλωσε δε πως αν περνούσε μια εβδομάδα ή 15 μέρες και συνέχιζε να έχει τις ίδιες δυσκολίες θα τον απέλυε. Δήλωσε πως δεν πρόσεξε να έχει οποιεσδήποτε δυσκολίες στις κινήσεις των χεριών του ή των ποδιών του, ούτε του παραπονέθηκε πως δυσκολεύετο να εκτελέσει την εργασία. Εκείνο που του δήλωσε είναι ότι ένιωθε κουρασμένος. Σε υποβολή ότι εργοδότησε τον Παναγιώτη ένεκα των στενών φιλικών σχέσεων που είχε με την οικογένεια του, ο μάρτυρας δεν συμφώνησε. Ο μάρτυρας δεν συμφώνησε επίσης στη θέση πως ο μισθός που συμφώνησε με τον Παναγιώτη ήταν χαμηλότερος του συνηθισμένου. Επίσης δήλωσε πως δεν γνώριζε για το δυστύχημα του. Ως Μ.Ε.5 κατέθεσε η Μαρία Ιακώβου η οποία εργάζεται στο ποινικό τμήμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Είχε στην κατοχή της την ποινική υπόθεση 25646/06, Αστυνομία εναντίον Ειρήνης Αριστοκλέους. Κατέθεσε στο Δικαστήριο αντίγραφο του κατηγορητηρίου (Τεκμ. 23). Στην κατοχή της είχε επίσης πρακτικά της υπόθεσης ημερ. 20.9.2007 τα οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο (Τεκμ. 24). Η μάρτυς δεν αντεξετάστηκε. Ως Μ.Ε.6 κατέθεσε ο Αντώνης Ξενή, ιδιοκτήτης καφενείου-συλλόγου στο Ζακάκι, ο οποίος πριν 2-3 χρόνια περίπου εργοδότησε τον ενάγοντα στο καφενείο του σαν γκαρσόνι. Τότε είχε ανάγκη να εργοδοτήσει κάποιο και συμφώνησαν να τον εργοδοτήσει προσφέροντας του €25 την ημέρα. Ξεκίνησε την επομένη το απόγευμα η ώρα 3.30 περίπου. Εργάστηκε κοντά του 3 ή 4 μέρες. Την τελευταία μέρα επειδή απαγόρευε το κάπνισμα στο καφενείο καθόταν έξω και κάπνιζε, όταν ήλθε κάποιος πελάτης παρήγγειλε καφέ και φώναξε του Παναγιώτη να κάμει τον καφέ. Επειδή ο πελάτης ήταν επίσης καπνιστής κάθισε έξω, όταν άκουσε τον Παναγιώτη να συζητά μαζί του. Κοίταξε και είδε πως ο Παναγιώτης είχε «σιωνώσει» τον καφέ μέσα στο δίσκο και ο πελάτης του έκαμε παρατήρηση. Τότε ο Παναγιώτης απάντησε στον πελάτη λέγοντας του «εν καλός και πιες τον», ταυτόχρονα κούντησε το τραπεζάκι και «σιωνώστηκαν» όλα χαμαί. Ο ίδιος ο μάρτυρας σηκώθηκε και ζήτησε συγνώμη στον πελάτη, αναζήτησε τον Παναγιώτη ο οποίος εξαφανίστηκε, τον αναζήτησε 2-3 φορές στο τηλέφωνο και όταν τον βρήκε για να τον πληρώσει του απάντησε «δεν θέλω τίποτε» και δεν ξαναπήγε. Αντεξεταζόμενος ρωτήθηκε κατά πόσο ο Παναγιώτης ήταν καλός στη δουλειά και απάντησε πως ήταν ήσυχος, δεν μιλούσε, καταλάβαινες όμως ότι ήταν λίγο νευρικός. Θα εργάζετο κοντά του από τις 3.30 το απόγευμα μέχρι τις 9.30, έξι μέρες την εβδομάδα. Αν ήταν καλός θα τον δήλωνε στις κοινωνικές ασφαλίσεις. Σε υποβολή πως τα όσα ανέφερε σχετικά με τον καφέ δεν έγιναν ποτέ, ο μάρτυρας διαφώνησε. Επίσης διαφώνησε πως το ποσό για το οποίο συμφώνησε ήταν μικρότερο των €25 την ημέρα. Ως Μ.Ε.7 κατέθεσε ο Αντώνης Πηγασίου, ο οποίος διατηρεί καφενείο στο πάρκο του Σίνε Βόλος στον Άη Γιάννη. Ανέφερε πως γνωρίζει τον ενάγοντα τον οποίο εργοδότησε για τρεις μέρες και για κάποιο λόγο τσακώθηκε με κάποιο πελάτη και σηκώθηκε και έφυγε. Όπως του είπε ο πελάτης, του ζήτησε ένα φραπέ. Του έφερε ένα σκέτο μαύρο το οποίο δεν του άρεσε. Είπε στον Παναγιώτη πως δεν το πίνει και εκείνος του απάντησε: «Πιες το και είναι καλό σου». Του ζήτησε να το πάρει πίσω και του απάντησε: «Αφού δεν μπορείς να το πιείς, λούθου το». Του το κτύπησε στο τραπέζι και σηκώθηκε και έφυγε. Τούτο έγινε τον Μάϊο του
13. Είχαν συμφωνήσει να τον πληρώνει €3 την ώρα, όσες ώρες δουλέψει. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας εξήγησε πως εργοδότησε τον Παναγιώτη μετά που κτύπησε σε ατύχημα και έπρεπε να εργοδοτήσει κάποιο να τον βοηθά. Ο Παναγιώτης θα εργάζετο το απόγευμα για κάποιες ώρες. Το πρωϊ πηγαίνει η γυναίκα του στο καφενείο. Θα συνέχιζε να τον εργοδοτεί μέχρι ο ίδιος γίνει καλά μετά τον τραυματισμό του στο δυστύχημα που είχε. Όταν εργοδοτούσε τον Παναγιώτη ήταν παρών αλλά δεν μπορούσε να κινηθεί και απλά του έδιδε οδηγίες αντελήφθηκε πως ο Παναγιώτης είχε λίγο πρόβλημα στις πληρωμές με τα ρέστα. Δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί να τα δώσει σωστά και αναγκάστηκε ο ίδιος να αναλάβει την είσπραξη. Μπορούσε να κρατήσει δίσκο, έτυχε όμως να τα «σιωνώσει καμιά-δυο φορές». Στο επεισόδιο δεν ήταν παρών. Όταν άκουσε τις φωνές βγήκε έξω και είδε τον Παναγιώτη να βγαίνει από το πάρκο. Σε υποβολή ότι σήμερα βρίσκεται στο δικαστήριο για να βοηθήσει τον ενάγοντα και πως ουδέποτε τον εργοδότησε, απάντησε πως ο Φώτος ο αδελφός του Παναγιώτη (ενάγοντα) του τον έστειλε και συμφώνησαν. Ως Μ.Ε.8 κατέθεσε ο Αντρέας Πίττας ιδιοκτήτης συνεργείου αυτοκινήτων. Το 2006 τον επισκέφθηκε ο ενάγων και του ζήτησε να εργαστεί στο συνεργείο ως μαθητευόμενος και τον προσέλαβε αφού συμφώνησαν να τον πληρώνουν £50 την εβδομάδα καθαρά. Ο Παναγιώτης ήθελε να κατασκευάζει και να δημιουργά, δεν ήθελε να κάμνει επιδιορθώσεις και σε διάστημα μερικών εβδομάδων του ζήτησε να πάει να δουλέψει ως τορναδόρος σιδέρων. Σε ερώτηση ποιος θα ήταν ο κατώτερος μισθός του εάν συνέχιζε να εργάζεται κοντά του, απάντησε €300 την εβδομάδα καθαρά και θα έπαιρνε και 13ο μισθό. Αντεξεταζόμενος ανέφερε πως ο Παναγιώτης δεν ήταν του συστήματος μαθητείας. Πήγε κοντά του εξ' ολοκλήρου από μόνος του. Ο μισθός των €300 την εβδομάδα είναι ο μισθός που παίρνουν σήμερα οι υπάλληλοι του, οι οποίοι δεν έχουν συμβάσεις με συντεχνίες. Ένας άπειρος μηχανικός σήμερα αμείβεται γύρω στα €80-100 την εβδομάδα. Υπάρχουν και έμπειροι υπάλληλοι οι οποίοι αμείβονται με €350-400 την εβδομάδα. Ο Παναγιώτης κοντά του έμεινε μερικές εβδομάδες. ΄Εφυγε, αλλά εξήγησε πως έφυγε για να γίνει τορναδόρος σιδέρων, επάγγελμα που του άρεσε. Ως Μ.Ε.9 κατέθεσε ο Παναγιώτης Αβραάμ που διατηρεί μαγαζί σαν τορναδόρος. Γνωρίζει τον ενάγοντα ο οποίος εργάστηκε κοντά του. Όταν εργαζόταν κοντά του πληροφορήθηκε ότι ο Παναγιώτης είχε ένα δυστύχημα. Τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο και τον είδε να βρίσκεται στους αναπνευστήρες. Κοντά του εργάστηκε για περίπου τέσσερις - πέντε μήνες. Κατ' αρχή τον πλήρωνε £80 εβδομαδιαίως και όταν είδε ότι πήγαινε καλά στη δουλειά τον πλήρωνε £100 την εβδομάδα. Ήταν για εργασία πέντε ημερών από τη Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή. Όταν είδε ότι πήγαινε πάρα πολύ καλά τον προώθησε και στους τόρνους. Είχε δουλέψει φρέζα και πλάνια. Περιέγραψε τη δουλειά του τορναδόρου ως δύσκολη που πρέπει να είσαι όλη μέρα όρθιος μπροστά στο μηχάνημα και να έχεις πολλή προσοχή. Χαρακτήρισε τη δουλειά ως βαρετή, υπάρχουν εξαρτήματα που χρειάζονται και δύο άτομα για να τα ανασηκώσεις. Υπάρχουν περιπτώσεις που πρέπει να τσουλοκάτσει κάποιος και να εργαστεί για πολλή ώρα γονατιστός. Όταν δε δεν έχεις δυνατά χέρια δεν μπορείς να εργαστείς σε αυτή τη δουλειά. Ο μάρτυρας εξήγησε πως αν ο Παναγιώτης συνέχιζε να εργάζεται σε αυτή τη δουλειά, σήμερα θα έπαιρνε το ολιγότερο €400 καθαρά την εβδομάδα. Κατά την άποψη του, ο μισθός ενός έμπειρου τορναδόρου είναι γύρω στα €500-600 την εβδομάδα. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε πως τα πιο πάνω ποσά τα γνωρίζει γιατί έχει συναδέλφους που έχουν υπαλλήλους που πληρώνονται γύρω σε αυτά τα ποσά. Εξήγησε πως σήμερα η εργασία του τορναδόρου έχει αυξηθεί λόγω του ότι ο περισσότερος κόσμος επιδιορθώνει τα πράγματα του λόγω της κρίσεως. Στη συνέχεια ο μάρτυρας εξήγησε γιατί στη δουλειά του τορναδόρου πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός και εύστροφος. Τον Παναγιώτη δεν τον είχε δηλώσει στις κοινωνικές ασφαλίσεις, από αμέλεια του, θυμάται δε πως του αύξησε τον μισθό σε €100 την εβδομάδα τον τελευταίο μήνα πριν το ατύχημα του. Σε υποβολή ότι η εμφάνιση του στο Δικαστήριο είχε ως αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσει τον Παναγιώτη, απάντησε ότι ήλθε για να δηλώσει πως ο Παναγιώτης δούλευε κοντά του και την ημέρα του δυστυχήματος του ήταν κοντά του. Σε υποβολή πως τα ποσά που ανέφερε σαν μισθό είναι ατεκμηρίωτα και τα είπε μόνο για να βοηθήσει την υπόθεση του Παναγιώτη, ο μάρτυρας διαφώνησε λέγοντας ότι αυτά έπαιρνε ο Παναγιώτης. Σε ένα μαθητευόμενο υπάλληλο που απασχολεί σήμερα δίδει €220 μισθό εβδομαδιαίως. Ως Μ.Ε.10 κατέθεσε ο Στέφανος Στεφάνου, οργανωτικός γραμματέας της ΣΕΚ Λεμεσού, της ομοσπονδίας των μηχανικών. Ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι και οι διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες σε σχέση με μισθούς υπαλλήλων, αυξήσεις και άλλα ωφελήματα. Αυτές οι διαπραγματεύσεις πάντοτε καταλήγουν σε συμφωνία, σε συλλογική σύμβαση μεταξύ των εργοδοτών, της συντεχνίας και των εργοδοτουμένων. Εξήγησε πως οι τορναδόροι υπάγονται στη συντεχνία που προϊσταται, όπου υφίσταται η συλλογική σύμβαση της μεταλλουργικής βιομηχανίας, η οποία υπήρχε το
14. Ο ίδιος πήρε μέρος στις διαπραγματεύσεις, την έχει στην κατοχή του, είναι η παγκύπρια συλλογική σύμβαση της μεταλλουργικής βιομηχανίας η οποία υπογράφηκε από τις συντεχνίες ΣΕΚ και ΠΕΟ και την Ομοσπονδία Εργοδοτών. Ήταν τριετής και ίσχυε από 1.1.2004 μέχρι 31.12.2006 (Τεκμ.25). Υπέδειξε πως ο μίνιμουμ μισθός ενός προσώπου που υπάγεται στη κατηγορία του νεοπροσλαμβανόμενου ήταν £35,38 σεντ την εβδομάδα συν τον τιμάριθμο. Λαμβάνοντας υπόψη και τον τιμάριθμο ο οποίος την 1.1.2006 ήταν 259,65% ο μισθός ο ακάθαρτος ανέρχεται σε £127,24 σεντ. Μετά από εξάμηνο η σύμβαση λέει ότι ο νεοπροσληθφής δικαιούται κάποια αύξηση και πηγαίνει με τον τιμάριθμο στις £130,
15. Σε σχέση με ανειδίκευτο προσωπικό κατηγορίας Α΄ με τον τιμάριθμο που λαμβάνει £156,55 εβδομαδιαίως ακάθαρτα. Μετά από εξάμηνο ο βασικός μισθός με τον τιμάριθμο αυξάνεται στις £160,15 ακάθαρτα. Συμφώνησε πως ένας ανειδίκευτος εργάτης που ήθελε να γίνει τορναδόρος θα έπαιρνε μίνιμουμ την εβδομάδα £160,15 σαν μισθό. Εξήγησε πως επειδή οι συμβάσεις καθορίζουν το μίνιμουμ ο τεχνίτης διαπραγματεύεται απευθείας με τον εργοδότη του τον μισθό τον οποίο θέλει, ανάλογα με την πείρα και τη τέχνη που ξέρει. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας εξήγησε πως υπάρχουν εργοδότες που δεν είναι μέλη οποιασδήποτε συλλογικής σύμβασης, που σε τέτοια περίπτωση ο μισθός του εργοδοτούμενου μπορεί να μην είναι αυτός της σύμβασης. Εξήγησε πως σήμερα η σύμβαση που έληξε στις 31.12.2012 δεν έχει ανανεωθεί λόγω της κρίσεως που υπάρχει στην Κύπρο. Ως Μ.Ε.11 κατέθεσε ο Δημητράκης Βότση, εκπαιδευτικός στην Τεχνική Σχολή Λεμεσού, με ειδικότητα εκπαιδευτή μηχανικής αυτοκινήτων. Ανέφερε πως γνωρίζει τον ενάγοντα, ο οποίος ήταν πριν 7-8 χρόνια μαθητής του. Αναγνώρισε έντυπο δελτίου ετήσιας επίδοσης του ενάγοντος για τη σχολική χρονιά 2005-2006 (Τεκμ. 26). Εξήγησε πως στο σύστημα μαθητείας έρχονται παιδιά τα οποία δεν είναι άνθρωποι της θεωρίας. Ο ενάγων είχε βαθμό 8 στα εργαστήρια μηχανικής και εξάσκησης στη βιομηχανία. Η βαθμολογία αφορά το πρώτο τρίμηνο, φοίτησε δε μέχρι αρχές Ιανουαρίου. Αντεξεταζόμενος εξήγησε πως στο σύστημα μαθητείας πρέπει ο μαθητής να εργάζεται τρεις μέρες την εβδομάδα και δύο μέρες να παρακολουθεί μαθήματα στο σχολείο. Ο ενάγων είχε σταλεί στον κ. Πίττα όπου ένεκα κάποιας παρεξήγησης έφυγε και ήταν ένας από τους λόγους που διέκοψε και το σχολείο. Η παρεξήγηση στην οποία αναφέρθηκε αφορούσε τα λεφτά που έπαιρνε και για τα οποία παραπονείτο ότι ήταν λίγα. Ως Μ.Ε.12 κατέθεσε ο ορθοπεδικός χειρούργος Φίλιππος Σιμιλλίδης, ο οποίος ήταν ένας από τους θεράποντες γιατρούς του ενάγοντος. Ετοίμασε τέσσερις ιατρικές εκθέσεις (Τεκμ.7) με ημερομηνίες 31.10.2007, 22.10.2008, 10.12.2010 και 12.4.
16. Ο μάρτυρας ρωτήθηκε για τη σημερινή κατάσταση του ενάγοντος και είπε πως ο ενάγων ήταν ένας πολυτραυματίας και πολυκαταγματίας. Νοσηλεύθηκε στην εντατική μονάδα του νοσοκομείου για πολλές μέρες, υπέστη επεμβάσεις στο νοσοκομείο, όσο και από τον ίδιο. Του έχουν μείνει αρκετά κατάλοιπα και χαρακτήρισε τη ζωή του ενάγοντος ότι δεν είναι ενός φυσιολογικού ανθρώπου 24 χρονών. Έχει αρκετά προβλήματα κινητικά, πόνο και δυσκαμψίες. Αναφέρθηκε στο κάταγμα της αριστερής κλείδας, το οποίο αντιμετωπίστηκε στο νοσοκομείο συντηρητικά, πωρώθηκε σε όχι καλή ανατομική θέση και συνεπεία τούτου υπέστη και υπεξάρθρημα της αριστερής στερνοκλειδικής άρθρωσης. Τούτο σημαίνει ότι έχει πόνους στην περιοχή του στέρνου, προκαλείται κριγμός που επιδεινώνεται με τη χρήση του άνω άκρου, ιδιαίτερα σε κινήσεις ή εργασίες οι οποίες εκτελούνται από 90 μοίρες και πάνω. Αναφορικά με τον αριστερό αγκώνα ο ενάγων υπέστη κάταγμα τύπου Monteggia, είναι συντριπτικό κάταγμα, θεωρείται ενδοαρθρικό με τραυματισμό των αρθρικών επιφανειών των αρθρώσεων του αγκώνα και μετεγχειρητικά ανέπτυξε έκτοπο μυοσίτιδα. Αυτή είναι μία επιπλοκή η οποία επιδεινώνει τη συμπτωματολογία και τη κινητικότητα της άρθρωσης του ασθενούς. Αναφερόμενος στα τραύματα της αριστερής πηχιοκαρπικής είπε ότι υπέστη ένα κάταγμα της ωλένιας απόφυσης και καταστροφή της κερκιδωλενικής συνδέσμωσης που του προκαλεί ενοχλήσεις στην πηχιοκαρπική, δηλαδή πόνο και περιορισμό κινήσεων όπως ραχιαία έκταση, παλαμιαία κάμψη ή υπτιασμό και πρηνισμό, δηλαδή το αριστερό άνω άκρο του ενάγοντος παρουσιάζει έντονα κινητικά προβλήματα και είναι δύσκολη η χρήση του από την περιοχή του ώμου μέχρι κάτω στον καρπό. Αναφερόμενος στο κάταγμα του αριστερού μηριαίου οστού είπε ότι υπέστη ένα κάταγμα συντριπτικό το οποίο χειρουργήθηκε. Πωρώθηκε και δεν αναμένεται να αναπτύξει μετατραυματικές οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις. Ο ενάγων παραπονείται για πόνο και σφίξιμο μετά από περπάτημα ή άλλη δραστηριότητα η οποία απαιτεί τη χρήση του αριστερού κάτω άκρου. Αναφερόμενος στην κάκωση του αριστερού γόνατος είπε πως ο ενάγων υπέστη κάταγμα των μηριαίων κονδυλίων ενδοαρθρικών το οποίο διαγνώστηκε σε κατοπινό στάδιο. Η αντιμετώπιση του έγινε χειρουργικά με ανοικτή ανάταξη. Θεωρείται σοβαρό γιατί επηρεάζει τη τελική δομή του γόνατος. Προκαλεί μετατόπιση των καταγμάτων και καταστροφή του αρθρικού χόνδρου. Το γόνατο τούτο παρουσιάζει σοβαρή απώλεια κίνησης και έχει έντονες υποκειμενικές ενοχλήσεις, όπως αδυναμία πλήρους κάμψεως, πόνο κατά τη βάδιση, ιδιαίτερα σε ανώμαλο έδαφος ή κλιμακοστάσιο, οι δε κινήσεις του γόνατος συνοδεύονται από έντονο κριγμό. Περιοδικά και ανάλογα με τη χρήση του το γόνατο μαζεύει ενδοαρθρικό υγρό και τούτο οφείλεται στη φθορά των αρθρικών χόνδρων. Τα ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας (Τεκμ.4) συνάδουν με τη κλινική εικόνα και τα υποκειμενικά ενοχλήματα του ασθενή. Ο ίδιος εξέτασε για πρώτη φορά τον ενάγοντα αρκετό καιρό μετά το δυστύχημα, όταν τον επισκέφθηκε για να του πει τη γνώμη του και να ρωτήσει τι μπορεί να του προσφέρει ιατρικά. Υπέβαλε τον ενάγοντα σε δύο εγχειρήσεις. Αναφερόμενος στην οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, εξήγησε ότι πρόκειται για μετατραυματικής αιτιολογίας, εξελικτικής μορφής, δηλαδή το γόνατο του ενάγοντος θα υπόκειται σε συνεχή φθορά και την πλήρη καταστροφή της άρθρωσης. Ένεκα του νεαρού της ηλικίας του ενάγοντος, ο μάρτυρας εξέφρασε τη βεβαιότητα πως ο ενάγων θα χρειαστεί σε κάποια φάση της ζωής του, γύρω στα 40, ολική αρθροπλαστική του γόνατος, που σημαίνει αντικατάσταση των αρθρικών επιφανειών του γόνατος. Είναι μια μεγάλη εγχείρηση στην οποία τοποθετείται τεχνική άρθρωση. Λόγω του νεαρού της ηλικίας του ενάγοντος μπορεί να χρειαστεί και δεύτερη ή και τρίτη, ανάλογα το χρόνο που θα ζήσει. Σε περίπτωση επανεγχείρησης, αυτή είναι πιο δύσκολη, πολυέξοδη και επίπονη από την προηγούμενη. Η ζωή της αρθροπλαστικής είναι ανάλογη με τη χρήση του γόνατος, όμως σε ένα άτομο νέο, το οποίο είναι αναγκασμένο να περπατεί, να οδηγεί και να εργάζεται, η χρήση αυτή θα επιβαρύνει την εγχείρηση και θα χρειάζεται να γίνει ξανά. Το κόστος της ανέρχεται περίπου στις €10.
17. Στην περίπτωση επανεγχείρησης τα έξοδα είναι σχεδόν διπλάσια επειδή ο χρόνος χειρουργείου είναι μεγαλύτερος, τα υλικά πιο ακριβά και ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο μεγαλύτερος. Αναφερόμενος σε τι εργασία μπορεί ο ενάγων να εκτελεί, είπε πως δεν θα μπορεί να εκτελεί χειρονακτική εργασία διότι η χρήση του αριστερού άνω άκρου και του αριστερού κάτω άκρου υπολείπονται σε σημαντικό βαθμό, μπορεί να κάνει γραφειακή εργασία η οποία να μην απαιτά ορθοστασία, περπάτημα ή ανεβοκατέβασμα κλιμακοστασίου. Επίσης ο ενάγων δεν μπορεί να ασκείται στον αθλητισμό. Το συνολικό κόστος των ιατρικών υπηρεσιών που ο ενάγων του οφείλει ανέρχεται σε €7.
18. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας συμφώνησε πως τις χειρουργικές επεμβάσεις που διενήργησε ο γιατρός Σολομωνίδης τις γνωρίζει από τα πιστοποιητικά του. Ο ίδιος για πρώτη φορά είδε τον ενάγοντα στις 25.7.
19. Σε παρατήρηση ότι ο γιατρός Σολομωνίδης σε κανένα από τα τρία πιστοποιητικά του, ούτε στη μαρτυρία του, αναφέρεται σε χωλότητα του ενάγοντος, ενώ ο ίδιος στο πιστοποιητικό του ημερ. 31.10.2007 αναφέρει «περπατά με φανερή χωλότητα», εξήγησε πως είναι υποκειμενικό το τι λέει ο κάθε γιατρός και δεύτερο μπορεί να του ξέφυγε, τα τραύματα, οι ακτινογραφίες, η μαγνητική και η κλινική εικόνα του ενάγοντος συμφωνούν όλα για χωλότητα στο αριστερό κάτω σκέλος, ιδιαίτερα μετά από κόπωση. Επέμεινε δε στη θέση του πως ο ενάγων εμφανίζει χωλότητα. Εξήγησε ότι η αρθροσκοπική επέμβαση στο γόνατο που υπέβαλε τον ενάγοντα, αποσκοπούσε στη βελτίωση της κίνησης του και η απάμβλυνση άλλων ενοχλήσεων που είχε. Επίσης του έγινε καθαρισμός του έξω μηνίσκου και shaving arthroplasty της επιγονατιδομηριαίας. Περαιτέρω του αφαιρέθηκαν οι δύο βίδες από τον αριστερό μηρό. Υπήρξε βελτίωση στην κίνηση, η οποία όμως μπορεί να είναι προσωρινή, να διαρκέσει από μήνες μέχρι χρόνια, η κάμψη βελτιώθηκε, αλλά δεν έγινε πλήρης, συγκρινόμενη με το υγιές γόνατο. Όμως η οστεοαρθρίτιδα δεν παύει να εξελίσσεται. Εξήγησε πως η αφαίρεση των μεταλλικών προσθετικών έγινε λόγω ενοχλήσεων που επιδεινώθηκαν και λόγω του νεαρού της ηλικίας του ενάγοντος. Κατά τον ίδιο χρόνο έγιναν δύο επεμβάσεις, η μια για να αφαιρεθεί η πλατίνα από την ωλένη και η δεύτερη τομή έγινε για να αφαιρεθεί η έκτοπος μυοσίτιδα. Με τη διενέργεια των πιο πάνω επεμβάσεων βελτιώθηκε η κινητικότητα του αγκώνα. Σε ερώτηση γιατί δεν γίνεται αφαίρεση της επιγονατίδας και επιλέγεται ολική αρθροπλαστική, εξήγησε πως η αφαίρεση της επιγονατίδος είναι μια ακρωτηριαστική εγχείρηση. Δεν τη θεωρεί ως την ενδεδειγμένη θεραπεία για την κινητικότητα και στηρικτικότητα του γόνατος. Περαιτέρω στη συγκεκριμένη περίπτωση, έσπασε ο μηριαίος κόνδυλος και όχι η επιγονατίδα του ασθενούς. Όσον αφορά τις καθημερινές δραστηριότητες που αφορούν την προσωπική του περιποίηση, παρατήρησε πως δεν νομίζει ο ενάγων να έχει ιδιαίτερα προβλήματα. Επανεξεταζόμενος διευκρίνισε πως η χωλότητα του ενάγοντος είναι εμφανής όταν κουράσει το άκρο του, περπατώντας απόσταση ή βγει σκάλες. Όταν είναι ξεκούραστος η χωλότητα δεν είναι τόσο εμφανής. Για την υπεράσπιση κατέθεσαν τρεις μάρτυρες. Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο γιατρός Ηλίας Γεωργίου, με ειδικότητα στην ορθοπεδική χειρουργική και τραυματολογία, ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα εκ μέρους της ασφάλειας των εναγομένων σε δύο περιπτώσεις. Η πρώτη ήταν στις 15.10.2010 και η δεύτερη στις 5.9.2013 και ετοίμασε δύο εκθέσεις. Μία για κάθε περίπτωση. Η πρώτη έκθεση φέρει ημερομηνία 11.11.2010, Τεκμ. 27 και η συμπληρωματική ιατρική έκθεση ημερ. 10.9.2013, Τεκμ.
20. Κατά την εξέταση του ενάγοντος είχε υπόψη του τέσσερα ιατρικά πιστοποιητικά, Τεκμ. 1, 2, 3 και 7 και τη μαγνητική τομογραφία, Τεκμ.
21. Από τις ακτινολογικές εξετάσεις έχει επιβεβαιώσει κατάγματα αντιβραχίου, δηλαδή της δεξιάς ωλένης, το κάταγμα του αριστερού μηριαίου, για τη λεκάνη και κλείδα δεν του προσκομίστηκαν οποιεσδήποτε ακτινολογικές εξετάσεις. Εξήγησε ότι διέγνωσε απουσία οστεοαθριτικών αλλοιώσεων στο γόνατο, σε αντίθεση με τον γιατρό Σιμιλλίδη, από ακτινογραφία που προσκόμισε, ημερ. 13.2.2010, του αριστερού μηριαίου. Ένα μεταγενέστερο στοιχείο αφορά τη μαγνητική τομογραφία ημερ. 17.5.2012 και τη συνοδευτική ακτινολογική έκθεση Ovelvev (Τεκμ. Γ για αναγνώριση) όπου δεν αναγράφονται ευρήματα ή αλλοιώσεις. Αναφερόμενος ο μάρτυρας στη μαγνητική τομογραφία αριστερού γόνατος (Τεκμ. 4), όπου αναφέρονται μετεγχειρητικές αλλοιώσεις, εξήγησε ότι στη συγκεκριμένη περιοχή τοποθετήθηκαν δύο βίδες. Με την αφαίρεση τους η ακτινογραφία δείχνει αλλοιώσεις λόγω των χειρουργικών διανοίξεων των οπών. Ο μάρτυρας συμφώνησε για την αναφορά σε οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις, διαφωνεί όμως με τον όρο «έντονες». Συμφωνεί επίσης με την παρουσία αποσβεστωμένων ελεύθερων σωματιδίων. Εξήγησε πως δεν αμφισβητεί τη μορφή των τραυμάτων και δεν απορρίπτει το κάταγμα στη λεκάνη και κλείδα, δεν μπορεί όμως να τα επιβεβαιώσει λόγω της απουσίας των ακτινολογικών εξετάσεων. Επίσης δήλωσε πως συμφωνεί με τη θεραπεία που χορηγήθηκε και την ορθότητα της. Η μοναδική του παρατήρηση ήταν ότι κατά τον καθαρισμό της επιγονατίδας και τη σταθεροποίηση που έγινε για τη σύμφυση, την ίδια στιγμή θα ήταν ορθό να αφαιρούντο τα ελεύθερα σωματίδια. Αναφερόμενος στο ζήτημα της αναπηρίας, ήταν η θέση του πως ο ενάγων έχει μικρού βαθμού μείωση της προ του ατυχήματος ικανότητας του για βαθύ κάθισμα, για παρατεταμένες εργώδεις χειρονακτικές δραστηριότητες και στην άθληση όπως το μπόξ. Όσον αφορά την πρόγνωση, είναι η θέση του πως είναι αδύνατο για ένα γιατρό να πει με βάση αυτά τα τραύματα πότε θα καταστραφεί εντελώς το γόνατο για να χρειαστεί αρθροπλαστική. Στην παρούσα περίπτωση η πιθανότητα να χρειαστεί είναι 10% μεγαλύτερη από ένα φυσιολογικό άτομο. Ήταν επίσης η θέση του πως σύμφωνα με τη μορφή των τραυμάτων του ενάγοντος αυτός θα χρειαστεί μερική αρθροπλαστική. Αναφερόμενος στη ζωή που έχουν αυτές οι αρθροπλαστικές, αναφέρθηκε σε μελέτη που έδειξε ότι σε ποσοστό 92.2% των περιπτώσεων έχουν δεκαπέντε χρόνια επιβίωσης χωρίς προβλήματα. Το οίδημα το οποίο αναφέρεται στο Τεκμ. 4, ο μάρτυρας το αποδίδει σε αρχόμενη οστεοαρθρίτιδα. Αναφερόμενος στο κόστος για μερική αρθροπλαστική, το καθορίζει, αφού συμφωνεί πως το κόστος ολικής αρθροπλαστικής είναι της τάξης των €10.000, στις €8.
22. Όσον αφορά τον τραυματισμό της στυλοειδούς απόφυσης στον αριστερό καρπό και το υπεξάρθρημα κερκιδωλενικής άρθρωσης, εξήγησε ότι περιπτώσεις που μπορούν να το προκαλέσουν είναι για παράδειγμα η χρήση κατσαβιδιού. Ο ίδιος εξετάζοντας τον ενάγοντα δεν διαπίστωσε χωλότητα. Εξήγησε πως χωλότητα δικαιολογείται αν το ένα πόδι είναι πιο κοντό πέραν του 1 ½ εκατοστού ή λόγω πόνου. Με την αποκατάσταση του πόνου η βάδιση γίνεται φυσιολογικά. Συμφωνεί ο μάρτυρας ότι ο ενάγων υπέστη πολλαπλά κατάγματα, το τελικό αποτέλεσμα το θεωρεί πολύ ικανοποιητικό χωρίς επιπλοκές. Από τα ορθοπεδικά τραύματα θεωρεί πως ο ενάγων δεν θα έχει πρόβλημα στην οδήγηση αυτοκινήτου και ιδιαίτερα αν είναι αυτόματο, στο λελογισμένο ανεβοκατέβασμα σκαλών, αντίθετα το συνεχές ανεβοκατέβασμα σκαλών θα επιφέρει νωρίτερα κόπωση, το ίδιο και η άθληση και γενικά ότι έχει σχέση με βαριές δραστηριότητες. Όσον αφορά την προσωπική περιποίηση δεν θα έχει πρόβλημα, σύμφωνα δε με τα ορθοπεδικά τραύματα του ενάγοντος αυτός θα μπορεί να εργαστεί, όπως οδηγός ταξί, χειριστής ταμειακής μηχανής, messenger, τηλεφωνητής, γενικά όλα τα επαγγέλματα που δεν ενέχουν το στοιχείο της συνεχούς χειρονακτικής εργασίας όπως για παράδειγμα ενός οικοδόμου. Σε ερώτηση, ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος, κατά πόσο διαπίστωσε οίδημα στο γόνατο στις 25.6.2012, εξήγησε πως αυτό δεν φαίνεται στην κλινική εξέταση. Συμφώνησε όμως ότι δικαιολογείται πόνος όταν παρουσιάζεται οίδημα. Σε ερώτηση κατά πόσο η οστεοαρθρίτιδα προκαλεί χωλότητα, απάντησε πως υπάρχουν αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ενέσεις εντός της άρθρωσης και φυσιοθεραπεία, που αποκοιμίζουν την κατάσταση. Σε ερώτηση κατά πόσο η οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις σε ένα εικοσάχρονο άνθρωπο είναι εξελικτικής μορφής, απάντησε ότι και με βάση το γιατρό Σιμιλλίδη υπάρχει ένα εύρημα μόνο στον έξω κνημιαίο κόνδυλο που έδειξε αρχόμενες επιπλοκές οστεοαρθρίτιδας. Επανέλαβε ο μάρτυρας πως δεν διαφωνεί με τη θεραπεία και την ορθότητα της. Αναφερόμενος στην αναπηρία του γόνατος, εξήγησε πως σύμφωνα με τα κλινικά ευρήματα του υπάρχει μικρή δυσκαμψία της τάξης των τελευταίων 10-15 μοιρών, αυτό το εύρημα δικαιολογεί το βαθμό της δυσκολίας σε πλήρες βαθύ κάθισμα, στο ανέβασμα των σκαλών. Υπάρχει επίσης εύρημα μυϊκής ατροφίας του μηρού που δημιουργεί αίσθηση εύκολης κόπωσης σε βαριές δραστηριότητες. Σε υποβολή ότι ο χόνδρος του γονάτου είναι πλήρως κατεστραμμένος, απάντησε πως κανείς δεν λέει κάτι τέτοιο, ο χόνδρος είναι σε πολύ καλή θέση, σύμφωνα με τη μαγνητική τομογραφία, το πρήξιμο δε παραπέμπει σε αρχόμενη αρθρίτιδα. Ο ίδιος βρήκε φυσιολογική κινητικότητα στην αριστερή πηχεοκαρπική. Ως Μ.Υ.2 κατέθεσε η Ειρήνη Αριστοκλέους, οδηγός του διπλοκάμπινου με αριθμό εγγραφής VK529, ιδιοκτησίας του Ανδρέα Αριστοκλέους, συζύγου της, το οποίο ενεπλάκη στο επίδικο δυστύχημα. Σύμφωνα με τη μάρτυρα, αυτή οδηγούσε επί της οδού Μισιαούλη & Καβάζογλου από δυτική προς ανατολική κατεύθυνση και είχε πρόθεση να στρίψει προς την Ίωνος Δραγούμη όπου ήταν το σπίτι της. Συνοδηγό στο αυτοκίνητο είχε το σύζυγο της. Σύμφωνα με την εναγομένη 1, ενώ οδηγούσε έδειξε δεξιά και κοίταξε το δρόμο. Μπροστά και πίσω της ο δρόμος ήταν καθαρός και από την Ίωνος Δραγούμη δεν ερχόταν αυτοκίνητο. Ξαφνικά άκουσε ένα δυνατό θόρυβο. Δεν αντιλήφθηκε τι συνέβηκε. Είχε σπάσει το γυαλί το μπροστινό και σταμάτησε το αυτοκίνητο. Ο σύζυγος της προσπάθησε να κατεβεί αλλά η πόρτα του συνοδηγού δεν μπορούσε να ανοίξει και κατέβηκε από την πόρτα του οδηγού. Ήταν πολύ σοκαρισμένη, φοβισμένη και δεν αντιλήφθηκε τι ακριβώς συνέβηκε. Ο σύζυγος της, της είπε ότι είχε δει μια μοτόρα πεσμένη μέσα στο δρόμο όπου είχε γίνει το δυστύχημα. Τον θόρυβο τον άκουσε στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου. Είχε πάθει σιοκ και μια κοπέλα της έφερε μια καρέκλα όπου κάθισε. Στη συνέχεια ήλθε το ασθενοφόρο αφού κάποιος ειδοποίησε για το δυστύχημα, που πήρε τον τραυματία και στη συνέχεια κάποιος γείτονας την πήρε και την ίδια στο νοσοκομείο μαζί με το σύζυγο της. Δυο μέρες αργότερα στον αστυνομικό σταθμό έδωσε κατάθεση. Υπεδείχθη στη μάρτυρα το Τεκμ. Α προς αναγνώριση, όπου αναγνώρισε την κατάθεση της, την οποία υιοθέτησε (Τεκμ. 29). Η μάρτυς εξήγησε πως η ταχύτητα της ήταν πολύ χαμηλή και πως δεν γνώριζε πού βρισκόταν η μοτοσυκλέτα πριν το δυστύχημα αφού δεν είδε τίποτε. Αρνήθηκε δε ότι είπε στον αστυνομικό που διερεύνησε το ατύχημα ότι είδε τη μοτοσυκλέτα προηγουμένως από απέναντι. Ανέφερε ότι είπε στον αστυνομικό για τα φώτα και της απάντησε ότι δεν γίνεται να γράψουν ότι δεν είχε φώτα η μοτόρα και ότι ήταν υπερβολική η ταχύτητα της και πως θα τη στείλει στον αρμόδιο της ηλεκτρομηχανικής υπηρεσίας για έλεγχο. Αυτό είπε στον αστυνομικό και δεν το έγραψε. Αντεξεταζόμενη ανέφερε πως δεν θυμάται ο αστυνομικός να της έδειξε το σχεδιάγραμμα που έκαμε. Όταν της υπεδείχθη η υπογραφή της στο Τεκμ. 19, την αναγνώρισε και συμφώνησε ότι πρέπει να το είδε αφού το υπέγραψε. Συμφώνησε επίσης πως οι πορείες των δύο οχημάτων όπως φαίνονται επί του σχεδιαγράμματος της υπεδείχθηκαν και συμφώνησε. Για πρώτη φορά η ίδια είδε το μοτοποδήλατο ενώ ήταν χαμαί στο δρόμο και δεν ξέρει αν είχε φώτα ή δεν είχε. Η μάρτυς συμφώνησε πως στην κατάθεση της δήλωσε πως υπήρχε ικανοποιητικός φωτισμός στο δρόμο και οδηγούσε με τα φώτα ψηλά, τα οποία έχουν εμβέλεια 20 - 30 μέτρα περίπου. Ρωτήθηκε γιατί υπό τις συνθήκες δεν είδε το μοτοποδήλατο, απάντησε πως δεν ήταν εντελώς ευθεία ο δρόμος, υπήρχε και στροφή. Όταν της υπεδείχθη ότι ο αστυνομικός είπε για ορατότητα 100 μέτρων, είπε ότι μετά το sunfresh είναι σαν στροφή. Συμφώνησε όμως ότι το μοτοποδήλατο δεν το είδε καθόλου, ούτε στα 10, ούτε στα 5 μέτρα. Σε υποβολή ότι δεν πρόσεξε καλά και έστριψε, απάντησε πως είναι το πρώτο δυστύχημα που έχει κάνει, οδηγούσε προσεκτικά και πως ορκίστηκε και δεν λέει ψέματα. Είναι η θέση της ότι πριν στρίψει σταμάτησε όχι εντελώς και ο δρόμος ήταν καθαρός μπροστά και πίσω της και έστριψε με ελαττωμένη ταχύτητα. Σε υποβολή πως ο συνοδηγός της στην κατάθεση του δηλώνει πως σταμάτησε, δήλωσε πως μπορεί και να σταμάτησε από συνήθεια, πάντα σταματά πριν στρίψει. Σε υποβολή ότι είδε τη μοτοσυκλέτα να έρχεται και ξεκίνησε πιστεύοντας ότι μπορούσε να περάσει, απάντησε πως δεν την είδε. Σε υποβολή ότι έστριψε βεβιασμένα και απότομα πριν την στροφή απάντησε πως μετά από δύο μέρες όταν υπέγραφε το σχεδιάγραμμα είχε την έννοια του παιδιού και δεν καταλαβαίνει από σχεδιαγράμματα. Τέλος, σε υποβολή ότι αν ήταν πιο προσεκτική θα έβλεπε το μοτοποδήλατο που ερχόταν από απέναντι της και του έκοψε το δρόμο στρίβοντας απάντησε πως δεν έχει να πει οτιδήποτε. Ως Μ.Υ.3 κατέθεσε ο Αντρέας Αριστοκλέους, σύζυγος της εναγομένης 1 και συνοδηγός της κατά το επίδικο δυστύχημα. Περιέγραψε το δυστύχημα λέγοντας ότι όταν έστριψε η γυναίκα του άκουσαν ένα θόρυβο και δεν ήξεραν τι ήταν και από πού προήρχετο. Ήταν σαν την «πόμπα». Ο ανεμοθώρακας μπροστά του είχε σπάσει, η πόρτα του συνοδηγού είχε πάθει μεγάλη ζημιά και δεν άνοιγε, έτσι κατέβηκε η γυναίκα του και κατέβηκε και ο ίδιος από την πόρτα του οδηγού. Όταν κατέβηκε είδε μια μοτόρα στο δρόμο και ένα νεαρό άτομο μπρούμυτα. Την ίδια ώρα κατάλαβε ότι έγινε δυστύχημα. Τα ρούχα που φορούσε ο νεαρός νομίζει ότι ήταν σκούρου χρώματος. Στη συνέχεια μαζεύτηκε κόσμος και ήλθε ασθενοφόρο το οποίο πήρε τον νεαρό. Τον ίδιο και τη σύζυγο του τους μετέφερε στο νοσοκομείο ένας γείτονας. Κατά το χρόνο του δυστυχήματος δεν υπήρχε τροχαία κίνηση. Τότε ο ίδιος υπηρετούσε ως αστυνομικός. Αφυπηρέτησε την 1.12.
23. Τη γραπτή κατάθεση του προς την αστυνομία, Τεκμ. Β, αφού την αναγνώρισε ως δική του κατατέθηκε Τεκμ.
24. Επανέλαβε τη θέση του ότι πριν το δυστύχημα δεν είδε την μοτόρα και δεν ήξερε από πού προήλθε ο θόρυβος μέχρι που κατέβηκε και είδε την μοτόρα. Επίσης είναι η θέση του πως η μοτόρα δεν είχε φως. Ο υπεύθυνος της τροχαίας τον οποίο ρώτησε, του είπε πως μόνο η ηλεκτρομηχανική υπηρεσία μπορεί να ελέγχει τούτο. Επίσης ισχυρίστηκε πως ότι έμαθε από την κατηγορούσα αρχή στην ποινική υπόθεση που αφορούσε τη γυναίκα του ότι δεν είχαν εξακριβώσει αν η μοτόρα είχε φως. Συμφώνησε ότι η γνώση του προέρχεται από το Τεκμ.
25. Περαιτέρω ήταν η θέση του πως η σύζυγος του οδηγούσε με μηδαμινή ταχύτητα, έστριψε δεξιά, χωρίς να σταματήσει και σταμάτησε μετά τη σύγκρουση. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε την ίδια θέση πως η σύζυγος του έστριψε χωρίς να σταματήσει. Συμφώνησε πως υπήρχε αρκετή ορατότητα, δεν είδε τη μοτόρα προηγουμένως και υπέθεσε ότι οδηγείτο με υπερβολική ταχύτητα. Του υπεδείχθη στη γραπτή κατάθεση του Τεκμ. 30 ότι λέει πως η σύζυγος του σταμάτησε, κοίταξε ευθεία και αφού ο δρόμος ήταν καθαρός από οχήματα, άρχισε να στρίβει δεξιά και συμφώνησε πως η αλήθεια είναι όπως περιγράφει στην κατάθεση του, δηλαδή ότι σταμάτησε. Σε υποβολή ότι είναι υπόθεση που κάνει ότι η μοτοσικλέτα δεν είχε φως και κάτι τέτοιο δεν το αναφέρει στη γραπτή του κατάθεση, απάντησε λέγοντας ότι του αστυνομικού του είπαν να γράψει για το φωτισμό και τους είπε όχι. Αυτά τα πράγματα θα τα ελέγξει η ηλεκτρομηχανική υπηρεσία και δεν το έγραψε. Περαιτέρω ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι 2-3 μέρες μετά το δυστύχημα κάποιες κοπέλες στο φούρνο έλεγαν ότι υπάρχουν νεαροί που κάμνουν κούρσες και κόντρες και βρέθηκαν αυτοί οι τυχεροί να δώσει πάνω τους. Δεν ζήτησε να δώσει συμπληρωματική κατάθεση για να το εξετάσει η αστυνομία επειδή δεν ήξερε αν οι κοπέλες ήθελαν να δώσουν κατάθεση. Αξιολόγηση της μαρτυρίας ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος και ευθύνη: Ο ενάγων για να αποδείξει το επίδικο θέμα της ευθύνης κάλεσε ως Μ.Ε.3 τον Αστ. 392 Λουκά Αθανασίου ο οποίος διερεύνησε το επίδικο δυστύχημα. Επίσης κάλεσε ως Μ.Ε.5 την Μαρία Ιακώβου η οποία κατέθεσε στο δικαστήριο το κατηγορητήριο στην ποινική υπόθεση 25646/06 (Τεκ. 23) και τα πρακτικά της υπόθεσης ημερ. 20.9.07 (Τεκ. 24). Ο ενάγων στην μαρτυρία του δεν αναφέρθηκε στις συνθήκες του δυστυχήματος ένεκα του ότι λόγω των σοβαρών τραυματισμών του δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί τα γεγονότα. Σύμφωνα με τον νευρολόγο ψυχίατρο Χριστόδουλο Μέση ο ενάγων έχει πλήρη μετατραυματική αμνησία, για χρονικό διάστημα ενός μηνός μετά το δυστύχημα (Τεκμ. 18). Για την υπεράσπιση κατέθεσαν οι εναγόμενοι 1 και 2 ως Μ.Υ.2 και Μ.Υ.
26. Πρόκειται για αστική υπόθεση και το δικαστήριο θα πρέπει να καταλήξει σε ευρήματα πάνω στο ζυγό των πιθανοτήτων με βάση τη μαρτυρία που θα κρίνει αξιόπιστη (βλ. Αθανασίου ν. Κουνούνη