ΜΥΡΙΑΣ ΣΑΡΜΙΑΣ ν. ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 3314/15, 14/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A386 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3314/15 Mεταξύ: ΜΥΡΙΑΣ ΣΑΡΜΙΑΣ Ενάγουσας και ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ Εναγομένης ------------------ Αίτηση ημερ. 20.8.15 ------------------- 14.12.15 Για την αιτήτρια: κα Μιχαήλ Για την καθ'ης η αίτηση: κος Αγαθοκλέους (για ν' ακούσει απόφαση η κα Αναξαγόρα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η αιτήτρια ζητεί: «Α. Προσωρινό Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάττεται η άμεση απομάκρυνση και/ή παύση οιονδήποτε εργασιών και/ή να απαγορεύεται και/ή εμποδίζεται η είσοδος στην Καθ'ης η Αίτηση και/ή υπαλλήλων και/ή εκπροσώπων και/ή εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων και/ή υπηρετών αυτής και/ή εις οιονδήποτε πρόσωπο, το οποίο ενεργεί για λογαριασμό και/ή εκ μέρους της τελευταίας εντός και/ή εκτός του νηπιαγωγείου και/ή επιχείρησης με την επωνυμία «Myria's Little Angels» ιδιοκτησίας της Αιτήτριας που βρίσκεται επί της οδού Δουγκέρκης 3 στη Λεμεσό στο υποστατικό που νομίμως κατέχει η Αιτήτρια με αριθμό εγγραφής 2/338, Φ/Σχ 59/010104, Τμήμα 2, Τεμάχιο 392, μέχρι τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να εμποδίζεται η Καθ'ης η Αίτηση είτε από μόνη της είτε ενεργώντας μέσω αντιπροσώπων της και/ή υπαλλήλων της και/ή υπηρετών της και/ή άλλως πως από του να πωλήσει και/ή ενοικιάσει και/ή υπενοικιάσει και/ή μεταβιβάσει και/ή διαθέσει και/ή παραχωρήσει καθ' οιονδήποτε τρόπο το υποστατικό ιδιοκτησίας της με αριθμό εγγραφής 2/338, Φ/ΣΧ 59/010104, Τμήμα 2, Τεμάχιο 392 και/ή την επιχείρηση και/ή νηπιαγωγείο με την επωνυμία «Myria's Little Angels» που βρίσκεται επί της οδού Δουγκέρκης 3 στη Λεμεσό, μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω υπ' αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται η οιαδήποτε συμφωνία πώλησης και/ή ενοικίασης και/ή υπενοικίασης και/ή η καθ' οιονδήποτε άλλο τρόπο παραχώρηση της χρήσης του νηπιαγωγείου ιδιοκτησίας της Αιτήτριας με την επωνυμία «Myria's Little Angels» από την Καθ'ης η αίτηση, καθώς επίσης και του υποστατικού ιδιοκτησίας της Καθ'ης η Αίτηση με αριθμό εγγραφής 2/338, Φ/ΣΧ 59/010104, Τμήμα 2, Τεμάχιο 392 επί της οδού Δουγκέρκης 3, στον Άγιο Σπυρίδωνα στη Λεμεσό όπου στεγάζεται το εν λόγω νηπιαγωγείο μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω υπ΄ αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Δ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία κρίνει δίκαιη και εύλογη υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο.» Η αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ 6, άρθρα 4-9, στον περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, άρθρα 29-31, 32, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.Δ 39, κ.κ.1-2, Δ.48 κ.κ. 1-4, 8, 9, στις Γενικές Αρχές του Νόμου, των Κανόνων της Επιείκειας, της Πρακτικής και της Συμφύτου εξουσίας των Δικαστηρίων. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Μύριας Σαρμίας - ενάγουσας - αιτήτριας στην οποία αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτρια του νηπιαγωγείου με την επωνυμία Myria's Little Angels το οποίο βρίσκεται στον Άγιο Σπυρίδωνα στη Λεμεσό. Η εναγόμενη-καθ'ης η αίτηση είναι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου εντός του οποίου στεγάζεται το νηπιαγωγείο. Κατά ή περί το 2008 με προφορική συμφωνία πώλησης αγόρασε τη φήμη και πελατεία του νηπιαγωγείου μαζί με τις άδειες λειτουργίας του από την Ιωάννα Μεταξά η οποία κατείχε προηγουμένως το νηπιαγωγείο στην τιμή των €63.218,
- Με την εναγόμενη υπέγραψε ενοικιαστήριο έγγραφο για το υποστατικό στις 6.3.08 για περίοδο δύο ετών. Το ενοικιαστήριο έγγραφο ανανεώθηκε για τα επόμενα δύο χρόνια μέχρι τις 28.2.
- Μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου κατόπιν προφορικής συνεννόησης με την εναγόμενη, συνέχιζε την ενοικίαση του υποστατικού και κατέβαλλε ανελλιπώς το τίμημα του ενοικίου. Στις 12.9.12 η καθ'ης η αίτηση την ειδοποίησε ότι επιθυμεί να πωλήσει το υποστατικό στο οποίο στεγάζεται το νηπιαγωγείο και η ενάγουσα της ανέφερε ότι θα πρέπει να αποζημιωθεί για την επιχείρηση που διατηρεί στο υποστατικό την οποία θα έχανε. Μετά από αυτό η εναγομένη δημιουργούσε προβλήματα, δεν συναινούσε στην εξεύρεση από την αιτήτρια αγοραστή και δεν επέτρεπε οποιεσδήποτε επιδιορθώσεις στο υποστατικό, με αποτέλεσμα να χάσει τις άδειες λειτουργίας του νηπιαγωγείου και κατά συνέπεια να μηδενιστεί η αγοραστική αξία του νηπιαγωγείου. Στις 12.2.15 απέστειλε στην καθ'ης η αίτηση επιστολή ενημερώνοντας την για τη ζημιά που της προκαλεί η συμπεριφορά της υποβάλλοντας της την πρόθεση της να πωλήσει την επιχείρηση στην τιμή των €68.
- Η καθ'ης η αίτηση εξέφρασε η ίδια ενδιαφέρον για την αγορά της επιχείρησης και στις 10.8.15 υπέγραψαν προκαταρκτική συμφωνία πώλησης της επιχείρησης. Μεταξύ άλλων συμφωνήθηκε ότι η καθ'ης η αίτηση θα αγόραζε την επιχείρηση στην τιμή των €68.000 και στην περίπτωση που δεν καταβάλλετο το ποσό στις 14.8.15, η αιτήτρια θα εξακολουθούσε να έχει την αποκλειστική ιδιοκτησία της επιχείρησης και η συμφωνία θα θεωρείτο άκυρη. Από τις 24.8.15 θα συνεργάζετο με την καθ'ης η αίτηση στα πλαίσια οργάνωσης και ομαλής μεταβίβασης της επιχείρησης. Στα πλαίσια αυτής της συμφωνίας η αιτήτρια επέτρεψε την είσοδο εργατών στο υποστατικό για ανακαίνιση του. Στις 14.8.15 η εναγόμενη-καθ'ης η αίτηση υπαναχώρησε από την προκαταρκτική συμφωνία, δεν εμφανίστηκε στην προκαθορισμένη συνάντηση που είχαν και στη συνέχεια η ίδια όταν επισκέφθηκε το νηπιαγωγείο αντιλήφθηκε να υπάρχουν φύλακες που δεν τους επέτρεπαν να μπουν στο νηπιαγωγείο. Πληροφορήθηκε ότι η καθ'ης η αίτηση παράνομα έλαβε την κατοχή του νηπιαγωγείου και εξ όσων πληροφορήθηκε στη συνέχεια, προχωρούσε σε συμφωνία για πώληση ή ενοικίαση του νηπιαγωγείου στην ΠΑΣΥΔΥ. ΄΄Ηταν ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι με την παράδοση του υποστατικού και του νηπιαγωγείου μαζί με τις άδειες χρήσης, τις οποίες όπως η ίδια ισχυρίζεται αγόρασε, προς την ΠΑΣΥΔΥ, θα απωλέσει παντελώς το νηπιαγωγείο και δεν θα μπορεί να έχει επαρκή θεραπεία. Ήταν επίσης ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι εάν δεν εξασφάλιζε μονομερώς τα αιτούμενα διατάγματα, η αγωγή θα καταστεί άνευ αντικειμένου καθότι στο νηπιαγωγείο από την 1.9.15 θα εισέρχετο η ΠΑΣΥΔΥ με την οποία η εναγόμενη-καθ'ης η αίτηση συνήψε συμφωνία, η ίδια θα παρέμενε χωρίς εργασία και θα ήταν αδύνατο να ανοίξει δικό της νηπιαγωγείο αφού δεν έχει τους οικονομικούς πόρους. Στην αίτηση της αιτήτριας καταχώρισε ένσταση η καθ'ης η αίτηση προβάλλοντας τους πιο κάτω λόγους ένστασης: (α) Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (β) Η αίτηση στερείται νομικής και πραγματικής βάσης. (γ) Η Ενάγουσα κακόπιστα και/ή εσκεμμένα και /ή άλλως πως απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή πληροφορίες (Νon-disclosure) και δεν προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη (full and frank disclosure) τέτοιων γεγονότων παραβαίνοντας την υποχρέωση να ενεργεί με μέγιστη καλή πίστη (utmost good faith). (δ) Η Ενάγουσα δεν κατέχει νόμιμα τη χρήση και κατοχή του ακινήτου. (ε) Δεν αποκαλύπτεται βάση αγωγής με βάση των περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο, Κεφ.
- (στ) Η Εναγομένη με την έκδοση του διατάγματος θα τεθεί σε αδυναμία ελέγχου, χρήσης και αξιοποίησης της ιδιοκτησίας και έτσι προξενείται ανεπανόρθωτη ζημιά. (ζ) Η Ενάγουσα δεν απέδειξε ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. (θ) Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της Εναγομένης. (ι) Η Ενάγουσα κωλύεται να αιτείται την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος της και/ή της συμφυούς εξουσίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (ια) Η Ενάγουσα-Αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια ενώπιον του Δικαστηρίου αφού απέκρυψε γεγονότα και/ή παρουσίασε γεγονότα με αναληθή και/ή παραπλανητικό τρόπο με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (ιβ) Η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως βάσιμα ανυπόστατη και καταχρηστική. (ιγ) Δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα θεραπείας και/ή επιτυχίας της αγωγής για την Ενάγουσα. (ιδ) Δεν καταδεικνύεται επαρκώς ότι θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (ιε) Η αίτηση είναι ελλιπής και η τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα καθιστούσε το εκδοθέν διάταγμα πρακτικά μη εκτελέσιμο και/ή εφαρμόσιμο. (ιστ) Δεν καταδεικνύεται και/ή δεν υποστηρίζεται επαρκώς το κατεπείγον της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και η Ενάγουσα δεν έχει αποσείσει από τους ώμους της το σχετικό βάρος απόδειξης. (ιζ) Με την παρούσα αίτηση η Ενάγουσα στην ουσία επιδιώκει την εξασφάλιση της τελικής θεραπείας που αιτείται στην παρούσα αγωγή αφού τα αιτούμενα στην παρούσα αίτηση διατάγματα είναι τα ίδια και/ή σε πολύ μεγάλο βαθμό ίδια με το παρακλητικό της έκθεσης απαιτήσεως πράγμα ανεπίτρεπτο στο παρόν στάδιο και/ή αντίθετο με τους σκοπούς έκδοσης ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση της καθ'ης η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση της Γεωργίας Θεοδώρου-εναγόμενης-καθ'ης η αίτηση στην παρούσα υπόθεση, η οποία αρνείται τους ισχυρισμούς της αιτήτριας και ισχυρίζεται ότι γύρω στις 18.7.15 λόγω της άσχημης κατάστασης που επικρατούσε στο υποστατικό και της μείωσης της πελατείας του νηπιαγωγείου, συμφώνησαν με την αιτήτρια ότι μετά το τέλος της χρονιάς δεν θα επαναλειτουργούσε το νηπιαγωγείο. Κατά τα τέλη Ιουνίου 2015 ήρθε σε επαφή με την ΠΑΣΥΔΥ η οποία ενδιαφερόταν να αγοράσει το νηπιαγωγείο. Κατά την υπογραφή της προκαταρκτικής συμφωνίας με την ενάγουσα ημερ. 10.8.15, ανέφερε στην αιτήτρια ότι η υλοποίηση της συμφωνίας θα επιτύγχανε μόνο με τη σύναψη συμφωνίας με την ΠΑΣΥΔΥ και ότι δεν θα παραμέριζε την ίδια αλλά θα της κατέβαλλε τη δέουσα αποζημίωση αν άφηνε να υλοποιηθεί η συμφωνία πώλησης του νηπιαγωγείου στην ΠΑΣΥΔΥ. Η αιτήτρια άρχισε να δημιουργεί προβλήματα με αποκορύφωμα στις 11 και 12.8.15 αντί να μαζέψει μόνο τα προσωπικά της αντικείμενα, απομάκρυνε από το νηπιαγωγείο όλο τον εξοπλισμό που ήταν απαραίτητος για τη λειτουργία του νηπιαγωγείου συμπεριλαμβανομένων εκπαιδευτικών υλικών παιγνιδιών, βιβλίων, επίπλων, μηχανημάτων και κουζινικών. Είναι ο ισχυρισμός της εναγομένης-καθ'ης η αίτηση ότι με αυτή τη συμπεριφορά η αιτήτρια παρέβηκε και τερμάτισε την προκαταρκτική συμφωνία ημερομηνίας 10.8.
- Στις 13.8.15 όταν αντιλήφθηκε τα πιο πάνω ενημέρωσε τον δικηγόρο της ότι δεν θα παρουσιαζόταν στη συνάντηση στις 14.8.15 για να καταβάλει το τίμημα αγοράς αφού πλέον η συμφωνία τερματίστηκε λόγω της συμπεριφοράς της αιτήτριας. Είναι ο ισχυρισμός της ότι οι φρουροί που υπήρχαν έξω από το νηπιαγωγείο ήταν με μοναδικό σκοπό την ασφάλεια και εποπτεία των μηχανημάτων και εργαλείων των οικοδόμων οι οποίοι θα απουσίαζαν λόγω των θερινών διακοπών αφού μετά την τελευταία επίσκεψη της αιτήτριας στο χώρο του νηπιαγωγείου δεν υπήρχε κάτι άλλο που θα μπορούσε να πάρει. Επαναλαμβάνει στην ένορκη της δήλωση ότι η αιτήτρια ψεύδεται με τα όσα αναφέρει αφού μέχρι και σήμερα το υποστατικό παραμένει ως εργοτάξιο, δεν ολοκληρώθηκε οποιαδήποτε συμφωνία με την ΠΑΣΥΔΥ και ολόκληρος ο εξοπλισμός του νηπιαγωγείου απομακρύνθηκε παράνομα από την αιτήτρια. Η αιτήτρια οικειοποιήθηκε τον εξοπλισμό τον οποίο χρησιμοποίησε για να στεγάσει τη νέα της επιχείρηση ως χώρο απασχόλησης παιδιών τα απογεύματα, γεγονός το οποίο πληροφορήθηκε από μητέρα πρώην μαθητή του νηπιαγωγείου. Η αιτήτρια όπως ισχυρίζεται η καθ'ης η αίτηση απέκρυψε ουσιώδη στοιχεία για την υπόθεση που αν το Δικαστήριο γνώριζε δεν θα εξέδιδε το εν λόγω διάταγμα. Περαιτέρω όπως ισχυρίζεται, δεν υφίσταται η επιχείρηση και ή το νηπιαγωγείο και η αιτήτρια λειτουργεί την επιχείρηση της σε άλλο χώρο. Με τη συμπεριφορά της η αιτήτρια απαγορεύει ουσιαστικά στην ίδια να εκμεταλλευτεί το ακίνητο της και με την έκδοση του διατάγματος η ίδια υφίσταται όλο και μεγαλύτερη ζημιά. Καμιά πλευρά δεν ζήτησε να αντεξετάσει τις ενόρκως δηλούσες και οι συνήγοροι των δύο πλευρών ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η αίτηση στηρίζεται τόσο στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όσο και στο άρθρο 4 του Κεφ.
- Το άρθρο 4 έχει σχέση με έκδοση διαταγμάτων που σχετίζονται με το αντικείμενο της αγωγής και το άρθρο 32 του Ν.14/60 παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπίπτοντων διαταγμάτων και εξετάστηκε σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303, Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.ά.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453). Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγων σε θεραπεία, και (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο και/ή ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η πιθανότητα στο πλαίσιο της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον ενάγοντα/αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση δηλαδή ότι χωρίς τη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες ιδιαίτερα στην περιορισμένη έκταση εξέτασης σ' αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα (βλ. Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Ζωντίλης ν. Αντρέου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λτδ ν. C. Kokkouris Trading
(1998)1 A.A.Δ. 149). Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του και πρέπει να αποφύγει την αναλυτική εξέταση των επίδικων θεμάτων της αγωγής, καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beograbska Banka
(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 235: "οι διαπιστώσεις στις οποίες προβαίνουμε, γίνονται για τους σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος, . Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εξεταστεί η ουσία της." Στην υπόθεση επίσης P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802 αναφέρθηκε ότι: "Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του." Μια από τις αρχές που το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εκδώσει ή όχι ένα προσωρινό διάταγμα, είναι το ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της κυρίως αγωγής ούτως ώστε να αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. Το Δικαστήριο όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης εξέδωσε ενδιάμεσο διάταγμα σε σχέση με την παράγραφο (Α) της αίτησης και έδωσε οδηγίες όπως η αίτηση επιδοθεί σε σχέση με τις παραγράφους (Β) και (Γ) της αίτησης. Το διάταγμα αναφέρει τα εξής: "Eκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο απαγορεύεται και/ή εμποδίζεται η είσοδος στην Καθ'ης η Αίτηση και/ή υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων και/ή εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων και/ή υπηρετών αυτής και/ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο ενεργεί για λογαριασμό και/ή εκ μέρους της Καθ'ης η Αίτηση εντός του Νηπιαγωγείου και/ή επιχείρηση με την επωνυμία Μyria's Little Angels ιδιοκτησίας της Αιτήτριας που βρίσκεται στην οδό Δουγκέρκης 3, στη Λεμεσό επί του τεμαχίου 392, με αριθμό εγγραφής 2/338, Φ/Σχ. 59/010104, Τμήμα , μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ή/και μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Το πιο πάνω διάταγμα εξασφαλίστηκε αφού το Δικαστήριο στηρίχθηκε στους ισχυρισμούς της ενάγουσας-αιτήτριας οι οποίοι όμως αμφισβητούνται πλήρως από την εναγομένη-καθ'ης η αίτηση η οποία αναφέρει στην ένορκη της δήλωση ότι σήμερα το υποστατικό είναι άδειο, παραμένει ως εργοτάξιο, η ενάγουσα μετέφερε τον εξοπλισμό του νηπιαγωγείου σε άλλο χώρο όπου λειτουργεί σαν νέα επιχείρηση απογευματινής απασχόλησης των παιδιών. Οι ισχυρισμοί αυτοί παραμένουν αναντίλεκτοι. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχουν δύο συγκρουόμενες εκδοχές και η ενάγουσα που έχει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της δεν έκανε χρήση του δικαιώματος αντεξέτασης που της παρέχει η Δ.48 θ.8 (βλ. Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980). Οι αναντίλεκτοι ισχυρισμοί που προβάλλει η εναγόμενη-καθ'ης η αίτηση διαφοροποιούν κατά πολύ την εικόνα που η αιτήτρια παρουσίασε με τη δική της ένορκη δήλωση και καθιστούν την όποια διαφορά μεταξύ των διαδίκων σε διαφορά που μπορεί να λυθεί με την επιδίκαση αποζημιώσεων και όχι διαφορά που θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα. Περαιτέρω στην Έκθεση Απαίτηση της η Ενάγουσα ζητά αποζημιώσεις και συγκεκριμένα ζητά το ποσό των €68.000 που είναι το ποσό που καθορίζεται στη συμφωνία ημερ. 10.8.15 χωρίς να αναφέρεται σε πρόθεση συνέχισης της κατοχής του υποστατικού και συνέχιση της επιχείρησης στο επίδικο υποστατικό. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση είναι ο ισχυρισμός της εναγόμενης ότι η ενάγουσα έχει παραβεί τη συμφωνία ημερ. 10.8.15 και είναι περαιτέρω ισχυρισμός ότι η ενάγουσα δεν δικαιούται σε οποιαδήποτε αποζημίωση. Από τα πιο πάνω φαίνεται να υπάρχει βάση αγωγής και πιθανότητα επιτυχίας. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση και με δεδομένο ότι οι ουσιαστικοί ισχυρισμοί της αιτήτριας στους οποίους στηρίζει το αίτημα της αμφισβητούνται από την καθ'ης η αίτηση και παρέμειναν αναντίλεκτοι, το θέμα όπως παραμένει αφορά κατά την κρίση μου θέμα αποζημίωσης. Η αιτήτρια είχε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της το οποίο δεν έχει αποσείσει και ως εκ τούτου, θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση δεν έχει στοιχειοθετηθεί η τρίτη προϋπόθεση. Και στο ισοζύγιο όμως της ευχέρειας θεωρώ ότι και πάλι το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί, αφού με τους αναντίλεκτους ισχυρισμούς της καθ'ης η αίτηση-εναγόμενης, ότι η αιτήτρια έχει δραστηριοποιηθεί σε άλλο υποστατικό, τα γεγονότα διαφοροποιούνται από τα όσα η αιτήτρια ανέφερε αλλά δεν υποστήριξε ως όφειλε και η εναγόμενη-καθ'ης η αίτηση εάν συνεχίσει η ισχύς του διατάγματος θα εμποδίζεται στη διάθεση του ακινήτου της χωρίς να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος. Ως εκ τούτου το διάταγμα που εκδόθηκε ακυρώνεται και η αίτηση απορρίπτεται στο σύνολο της. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα της αίτησης. Επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης-καθ'ης η αίτηση και εναντίον της ενάγουσας-αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΔΔ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Ενδιάμεση Απόφαση - ενδιάμεσο διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο