← Κύπρος

Γεώργιου Άλλως (Κόκου) Πιτσιλίδη κ.α. ν. Pizza Plus Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 637/15, 14/12/2015

Γεώργιου Άλλως (Κόκου) Πιτσιλίδη κ.α. ν. Pizza Plus Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 637/15, 14/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2015:A387 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 637/15 Μεταξύ:

  1. Γεώργιου Άλλως (Κόκου) Πιτσιλίδη, από τη Λεμεσό
  2. Μαίρης Πιτσιλλίδου, από τη Λεμεσό
  3. Κωνσταντίνου Πιτσιλλίδη, από τη Λεμεσό
  4. Φάνης Πιτσιλλίδου, από τη Λεμεσό Εναγόντων -και-
  5. Pizza Plus Limited, από τη Λεμεσό
  6. Παναγιώτας Δημητρίου, από τη Λεμεσό
  7. Σταύρου Λάμπρου, από τη Λεμεσό Εναγομένων ------------------------------- Αίτηση ημερ. 21.4.2015 για προσωρινά διατάγματα 11 Δεκεμβρίου 2015 Για αιτητή: κα Φ. Ηλιάδου για Ι. Μοδίτης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ (κ. Α. Αβραάμ ν' ακούσει απόφαση) Για καθ' ου: κ. Ν. Κουκούνης για Γεώργιος Κουκούνης ΔΕΠΕ (κα Σκούλλου ν' ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα (O.2 r.6) που καταχωρήθηκε στις 17.2.2015, οι ενάγοντες εξαιτούνται διατάγματα του Δικαστηρίου όπως οι εναγόμενοι παύσουν να επεμβαίνουν επί του ακινήτου των εναγόντων με αριθμό τεμαχίου 283 στην ενορία Άγιος Γεώργιος (Φραγκούδη) στον Άγιο Αθανάσιο Λεμεσού, όπως κατεδαφίσουν οποιοδήποτε οικοδόμημα, όπως επαναφέρουν στην προ της ενοικίασης του κατάσταση και όπως παύσουν να επεμβαίνουν στους κοινόχρηστους χώρους του ακινήτου. Αξιώνουν επίσης αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Στις 21.4.2015 οι ενάγοντες καταχώρισαν την υπό κρίση μονομερή αίτηση με την οποία επιζητούν τα εξής ενδιάμεσα διατάγματα: «Α. Ενδιάμεσο Συντηρητικό και/ή Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να απαγορεύει στους Εναγόμενους/ Καθ' ων η Αίτηση 1,2 και 3 και/ή στους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών να προβαίνουν σε οποιαδήποτε πράξη και/ή παράλειψη κατά τρόπο ώστε να εμποδίζουν και/ή αποστερούν τους Ενάγοντες και/ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο και/ή οποιοδήποτε άλλο δικαιούχο της χρήσης και/ή του δικαιώματος διέλευσης επί της ακραίας δυτικής πλευράς του ακινήτου ιδιοκτησίας των Εναγόντων με Αρ. Εγγραφής 0/10589, Φ/Σχ 54/51,τεμάχιο 283, στην Ενορία Αγίου Γεωργίου (Φραγκούδη) στην περιοχή Αγίου Αθανασίου Λεμεσού, επί του οποίου ευρίσκονται και/ή έχουν ανεγερθεί 8 καταστήματα και/ή υποστατικά, δυνάμει εγκριθέντων αδειών οικοδομής, ως επί του επισυναφθέντος «Τεκμηρίου Α» της Ένορκης Δήλωσης του κ. Στέλιου Μονιάτη που συνοδεύει την παρούσα αίτηση, εμφαίνεται, μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης, επί της εν λόγω αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Ενδιάμεσο Συντηρητικό και/ή Απαγορευτικό Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους Εναγόμενους/ Καθ' ων η Αίτηση 1,2 και 3 και/ή στους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών, από του να εμποδίζουν καθ' οιονδήποτε τρόπο τους Ενάγοντες και/ή οποιονδήποτε άλλο δικαιούχο, να εισέρχεται εντός του ως άνω αναφερόμενου χώρου, επί του οποίου, ως άνω αναφέρεται, οι Εναγόμενοι επεμβαίνουν, μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης επί της εν λόγω αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Ενδιάμεσο Συντηρητικό Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους/ Καθ' ων η Αίτηση 1,2 και 3 και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών, όπως διανοίξουν τον ως άνω χώρο, ως τούτος στην ως άνω παράγραφο Α ειδικότερα αναφέρεται και/ή προβούν σε άμεση και πλήρη ελευθέρωση αυτού, από οποιαδήποτε κατασκευή και/ή αντικείμενο έχουν τοποθετήσει επ' αυτού, κατά τρόπο ώστε να καθίσταται δυνατή ή νόμιμη και κανονική διέλευση πεζών και/ή οχημάτων. Δ. Ενδιάμεσο Συντηρητικό Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να επιτρέπει στους Ενάγοντες και/ή οποιουσδήποτε εξ αυτών, όπως διανοίξουν τον ως άνω χώρο, ως τούτος στην ως άνω παράγραφο Α ειδικότερα αναφέρεται και/ή προβούν σε άμεση και πλήρη ελευθέρωση αυτού, από οποιαδήποτε κατασκευή και/ή αντικείμενο έχουν παρανόμως τοποθετήσει επ' αυτού οι Εναγόμενοι 1,2 και 3, κατά τρόπο ώστε, να καθίσταται δυνατή ή νόμιμη και κανονική διέλευση πεζών και/ή οχημάτων. E. Ενδιάμεσο Συντηρητικό Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και/ή τους αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτών, όπως άρουν οποιαδήποτε κατασκευαστική παρανομία προέβησαν επί του Ακινήτου και εν γένει του χώρου όπως ειδικότερα στην παράγραφο Α της αίτησης αναφέρεται. ΣΤ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και/ή Διάταγμα ήθελε κριθεί υπό τις περιστάσεις ορθό και/ή δίκαιο από το Δικαστήριο. Ζ. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, πλέον νόμιμους τόκους, πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου Φ.Π.Α.1027980ΌΟ.).» Το Δικαστήριο στις 21.5.2015, που ορίστηκε η αίτηση, δεν επιλήφθηκε μονομερώς της αίτησης αλλά διέταξε όπως επιδοθεί στην άλλη πλευρά, όπως και έγινε. Η αίτηση βασίζεται επί της Δ.48 θ.θ.1 και 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, επί των άρθρων 31 και 32

(1)
(2)
(3)του περί Δικαστηρίων Νόμου, επί των Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμων 90/1972, 56/1982, 7/1990, 28/1991, 91
(1)/1992, 55
(1)/1993, 72
(1)/1998, 59
(1)/1999, 142
(1)/1999, 241
(1)/2000, 29
(1)/2005, 135
(1)/2006, 11
(1)/2007, 46
(1)/2011, 76
(1)/2011, 130
(1)/2011, 164
(1)/2011 και 33
(1)/2012, επί της εντολής του Υπουργού Εσωτερικών 3/2011 σύμφωνα με το άρθρο 6 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, παράγραφος 23(η), επί του Κοινοδικαίου επί των νομολογιακών αρχών, της επιείκειας και της εγγενούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Στέλιου Μονιάτη, ημερομηνίας 21.4.2015, συζύγου της εναγόμενης 4 και εξουσιοδοτημένου απ' όλους τους ενάγοντες να προβεί στην ένορκη δήλωση. Στην ένορκη του δήλωση ο Μονιάτης παραθέτει το ιστορικό της υπόθεσης που ξεκινά από το 1996 με τον καταρτισμό γραπτής συμφωνίας στη βάση της οποίας η εναγόμενη 1 ενοικίασε τα καταστήματα με αριθμούς 13Α, 13Β, 13Γ και 13Δ, ιδιοκτησίας του ενάγοντα 1, επί του τεμαχίου με αριθμό 283 (που στο εξής θα αναφέρονται ως τα καταστήματα). Κατά τη διάρκεια της ενοικίασης ο ενάγοντας 1 το 2010 μεταβίβασε επ' ονόματι των εναγόντων 2, 3 και 4 ανά ¼ μερίδιο επί του ακινήτου. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, οι εναγόμενοι το έτος 1997 επενέβησαν παράνομα και αυθαίρετα επί της εισόδου του χώρου στάθμευσης και/ή του κοινόχρηστου χώρου που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του ακινήτου κατά τρόπο που έφραξαν την είσοδο. Επίσης το 1999, πάλι στη δυτική πλευρά του ακινήτου, μετέτρεψαν τον κοινόχρηστο χώρο από ανοικτό σε καλυμμένο χώρο προς το σκοπό επέκτασης της πιτσαρίας τους και τοποθέτησαν τραπέζια και καρέκλες και δημιούργησαν επιπρόσθετα παιχνιδότοπο. Το 1999 πρόσθεσαν επίσης στη νότια πλευρά της πιτσαρίας πέργολα δημιουργώντας έτσι καλυμμένο χώρο. Στη βόρεια πλευρά κατασκεύασαν το 1999 αποθηκευτικό χώρο με ευτελή υλικά ανοίγοντας νέα είσοδο προς το χώρο στάθμευσης. Οι ενάγοντες επανειλημμένα και με την επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 10.11.2014 κάλεσαν τους εναγόμενους να επαναφέρουν τα καταστήματα στην πρωτέρα τους κατάσταση και να σταματήσουν κάθε παράνομη επέμβαση και οχληρία, χωρίς όμως να τύχουν οποιασδήποτε θετικής ανταπόκρισης. Η παράνομη επέμβαση είχε επίσης σαν αποτέλεσμα την άρνηση των ασφαλιστικών εταιρειών να ασφαλίσουν το ακίνητο έναντι διαφόρων κινδύνων. Καταλήγοντας εισηγείται, μεταξύ άλλων, ότι οι εναγόμενοι δεν θα πρέπει να αφεθούν να κερδοσκοπούν καταπατώντας τον νόμο σε βάρος της δημόσιας ασφάλειας των πολιτών, γι' αυτό και η έκδοση των διαταγμάτων είναι άμεσα επιβεβλημένη. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των εναγομένων οι οποίοι προβάλλουν τους εξής λόγους ένστασης: «
  1. Η αίτηση των αιτητών είναι αβάσιμη, αόριστη, καταχρηστική και παράτυπη.
  2. Η 1η καθ' ης η αίτηση είναι θέσμιος ενοικιαστής των επίδικων υποστατικών και ως εκ τούτου οι αιτητές εμποδίζονται από του να εγείρουν ζήτημα επέμβασης σε αυτά, καθότι η 1η εναγόμενη νόμιμα τα κατέχει και τα ενοικιάζει.
  3. Οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δεν είναι κάτοχοι και ούτε ενοικιαστές των επίδικων υποστατικών και αδικαιολόγητα ηγέρθηκε εναντίον τους η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και αίτηση.
  4. Οι καθ' ων η αίτηση 2 και 3 δεν σχετίζονται με την ενοικίαση των επίδικων υποστατικών ούτε και επεμβαίνουν σε αυτά ή στο επίδικο ακίνητο, εφόσον θέσμιος ενοικιαστής και νόμιμος κάτοχος αυτών είναι η 1η καθ' ης η αίτηση και το γεγονός της αναφερόμενης ιδιότητας τους, ήτοι η 2η καθ' ης η αίτηση ως διευθυντής και ο 3ος καθ' ου η αίτηση ως γραμματέας της 1ης καθ' ης η αίτηση, δεν νομιμοποιεί και εμποδίζει τους ενάγοντες από του να εγείρουν την παρούσα αγωγή και αίτηση εναντίον τους.
  5. Το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και αίτησης καθότι η 1η καθ' ης η αίτηση είναι θέσμιος ενοικιαστής των επίδικων υποστατικών και η ενοικίαση τους εμπίπτει στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν.83/1983, όπως έκτοτε έχει τροποποιηθεί.
  6. Οι αιτητές επιδιώκουν όμοιους σκοπούς με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων, αφού εκτός από την παρούσα αγωγή και αίτηση καταχώρησαν και την αίτηση έξωσης Ε2/2012 Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού με την οποία επιδίωξαν την έξωση της 1ης καθ' ης η αίτηση από τα επίδικα υποστατικά, και με την παρούσα αγωγή και αίτηση τους στην ουσία επιδιώκουν ανάλογη θεραπεία.
  7. Οι ενάγοντες εμποδίζονται (estoppel) από του να εγείρουν και προωθούν την παρούσα αγωγή ως εκ της γραπτής και προφορικής συμφωνίας μεταξύ του 1ου αιτητή και της 1ης καθ' ης η αίτηση κατά/ή περί το 1997, στη βάση της οποίας η 1η καθ' ης η αίτηση προέβη σε βελτιώσεις, αναβάθμιση και μετατροπές των επίδικων υποστατικών, γεγονός που οι αιτητές ενέκριναν και αποδέχθηκαν, και για τις οποίες η 1η καθ' ης η αίτηση ήγειρε ανταπαίτηση στα πλαίσια της αίτησης έξωσης Ε2/2012 Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού. Συγχρόνως οι αιτητές εμποδίζονται (estoppel) από του να εγείρουν την παρούσα αγωγή και αίτηση δεδομένου ότι δεν άρχισαν να κτίζουν άνωθεν των επίδικων υποστατικών διαμερίσματα και/ή γραφεία ή/και για το λόγο ότι οι όποιες βελτιώσεις ή μετατροπές εντάχθηκαν στα πλαίσια της υφιστάμενης ενοικίασης και η 1η καθ' ης η αίτηση διαφοροποίησε τη θέση της προς ζημιά της.
  8. Ουδεμία παρανομία ή αυθαιρεσία ή αντικανονικότητα ή παράνομη επέμβαση ή παρέμβαση ή παράνομη μετατροπή ή μετατροπή ανοιχτού χώρου σε κλειστό δεν διενήργησαν οι καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 ή οποιοσδήποτε από αυτούς σε οποιοδήποτε μέρος των επίδικων υποστατικών ή στη δυτική πλευρά αυτών, και η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και αίτηση είναι παντελώς αβάσιμη, ανυπόστατη και ατεκμηρίωτη.
  9. Ουδεμία μετατροπή ή προσθήκη ή κατασκευή δεν διενήργησαν οι καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 ή οποιοσδήποτε από αυτούς σε οποιοδήποτε μέρος των επίδικων υποστατικών χωρίς τη συγκατάθεση των αιτητών και ουδεμία πράξη ή παράλειψη των καθ' ων η αίτηση δεν επηρεάζει ή βλάπτει τα δικαιώματα των αιτητών, οι οποίοι ουδεμία ζημιά υφίστανται.
  10. Κανένας από τους καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 δεν μετέτρεψε οποιοδήποτε χώρο των επίδικων υποστατικών σε παιχνιδότοπο ή αποθηκευτικό χώρο ή άλλως πως και ούτε προέβηκε σε οποιαδήποτε προσθήκη με τρόπο ώστε να επηρεαστούν με οποιοδήποτε τρόπο τα δικαιώματα των αιτητών ή οποιουδήποτε από αυτούς.
  11. Κανένας από τους καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 δεν επεμβαίνει ή επενέβη οποτεδήποτε παράνομα και ούτε προκάλεσε οποτεδήποτε ή προκαλεί οχληρία ή οποιαδήποτε ζημιά σε οποιοδήποτε μέρος των επίδικων υποστατικών ή στην είσοδο του χώρου στάθμευσης ή σε οποιοδήποτε κατ' ισχυρισμό κοινόκτητο ή κοινόχρηστο χώρο και ούτε έφραξαν ή έκλεισαν την είσοδο ή την έξοδο ίων επίδικων υποστατικών, και η αίτηση των αιτητών είναι παντελώς αβάσιμη, ανυπόστατη και ατεκμηρίωτη.
  12. Κανένας κίνδυνος δεν υφίσταται ή ενυπήρχε οποτεδήποτε και κανένα πρόβλημα δεν δημιουργήθηκε και ούτε ενυπάρχει στα επίδικα υποστατικά και οι ισχυρισμοί των αιτητών ότι δήθεν κατήγγειλαν τους καθ' ων η αίτηση σε οποιεσδήποτε αρχές είναι αναληθείς, ατεκμηρίωτοι, γενικοί και αβάσιμοι.
  13. Καμία παράνομη κατασκευή ή υποστατικά δεν κατασκεύασαν οι καθ' ων η αίτηση ή οποιοσδήποτε από αυτούς και τυχόν άρνηση οποιασδήποτε ασφαλιστικής εταιρείας ή της Prime Insurance να ασφαλίσει το επίδικο ακίνητο, αν πράγματι υπήρξε τέτοια άρνηση, δεν οφείλεται στους καθ' ων η αίτηση 1, 2 ή 3 αλλά σε λόγους που δεν αφορούν τους καθ' ων η αίτηση ή σε λόγους που αφορούν τους ίδιους τους αιτητές ή τη συγκεκριμένη ασφαλιστική εταιρεία.
  14. Κανένας από τους καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 δεν αδικοπράγησε εναντίον των αιτητών, κανένας κίνδυνος δεν τίθεται στην ασφάλεια ή τη σωματική ακεραιότητα ή τη ζωή ή την περιουσία των αιτητών ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου ως εκ του τρέχοντος καθεστώτος και κατασκευής των επίδικων υποστατικών που ενοικιάζει η 1η καθ' ης η αίτηση εταιρεία ως θέσμιος ενοικιαστής αυτών, και οι σχετικοί ισχυρισμοί των αιτητών είναι αβάσιμοι, ανυπόστατοι και ατεκμηρίωτοι.
  15. Αντίθετα με τα όσα αναληθώς διατείνονται, οι αιτητές ουδεμία ταλαιπωρία ή ζημιά υφίστανται και ούτε είναι υπόλογοι σε ανοχή παρανομιών από πλευράς των αιτητών ή οποιουδήποτε από αυτούς και οι ισχυρισμοί των αιτητών είναι αβάσιμοι, ατεκμηρίωτοι και αναληθείς.
  16. Αντίθετα με τα όσα αναληθώς διατείνονται οι αιτητές και ο Στέλιος Μονιάτης στην ένορκη δήλωση του, κανένας από τους καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 δεν κερδοσκοπεί καταπατώντας νόμους ή κανόνες ή τη δημόσια τάξη σε βάρος της καλώς νοούμενης δημόσιας ασφάλειας των πολιτών και οι εν λόγω ισχυρισμοί είναι αναληθείς, αβάσιμοι και ατεκμηρίωτοι.
  17. Η αίτηση των αιτητών πάσχει από γενικότητα και αοριστία.
  18. Τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα πάσχουν από γενικότητα, αοριστία και είναι διατυπωμένα με τρόπο που δεν προσδιορίζεται με σαφήνεια και ακρίβεια το μέρος της αναφερόμενης ακίνητης ιδιοκτησίας επί της οποίας οι αιτητές επιδιώκουν την επιβολή προσωρινά υποχρεώσεων ή/και απαγορεύσεων εναντίον των καθ' ων η αίτηση μέσω των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, τα οποία δεν δικαιούνται.
  19. Το λεκτικό ή/και η διατύπωση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων πάσχει από γενικότητα και αοριστία, και σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων ή οποιουδήποτε από αυτά, τα οποία οι αιτητές δεν δικαιούνται, οι καθ' ων η αίτηση δεν θα μπορούν να συμμορφωθούν με αυτά, αφού οι προσωρινές υποχρεώσεις ή/και απαγορεύσεις που επιδιώκεται να τους επιβληθούν και το μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας που τις αφορά δεν καθορίζονται με ακρίβεια και σαφήνεια στα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα.
  20. Λόγω της ασάφειας που τα διακρίνει, τυχόν έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων ή οποιουδήποτε από αυτά ελλοχεύει τον κίνδυνο οι καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 να μην μπορούν να συμμορφωθούν με αυτά, με αποτέλεσμα οι καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 να βρεθούν αντιμέτωποι με οιωνοί ποινική διαδικασία παρακοής διατάγματος, χωρίς να έχουν τέτοια πρόθεση ή ευθύνη.
  21. Η ένορκη δήλωση του Στέλιου Μονιάτη που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών είναι παράτυπη, αντικανονική και άκυρη καθότι ο εν λόγω ενόρκως δηλών δεν αναφέρει την πηγή της πληροφόρησης του, δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και αίτησης, και ουδεμία σχέση έχει με τα επίδικα υποστατικά ή την ενοικίαση αυτών.
  22. Δεν υπάρχει 4η εναγόμενη στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και αίτηση και ο ενόρκως δηλών δεν συνδέεται με οποιοδήποτε τρόπο με τα επίδικα ζητήματα, την ενοικίαση ή τα επίδικα υποστατικά.
  23. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών είναι παράτυπη, αντικανονική, ελλιπής και άκυρη καθότι ο ενόρκως δηλών Στέλιος Μονιάτης δεν είναι διάδικος στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και δεν αναφέρει το λόγο για τον οποίο η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών υπογράφεται από τον ίδιο και όχι από οποιοδήποτε από τους ενάγοντες -αιτητές.
  24. Οι αιτητές ήγειραν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και καταχώρησαν την υπό κρίση αίτηση με κακοπιστία και προς εξυπηρέτηση αλλότριων κινήτρων, ήτοι την άσκηση πίεσης στη θέσμιο ενοικιαστή των υποστατικών 1η καθ' ης η αίτηση εταιρεία με σκοπό την έξωση ή/και τον εξαναγκασμό της σε έξωση από τα επίδικα υποστατικά ούτως ώστε να δυνηθεί η εταιρεία LIDL CYPRUS LIMITED να ανεγείρει Υπεραγορά στο τεμάχιο που βρίσκονται τα επίδικα υποστατικά με την άδεια και συγκατάθεση των αιτητών.
  25. Η αίτηση των αιτητών είναι κακόπιστη, αντικανονική και καταχρηστική καθότι με αυτή οι αιτητές επιδιώκουν να ασκήσουν πίεση στην 1η καθ' ης η αίτηση και να την εκδιώξουν από τα επίδικα υποστατικά, τα οποία κατέχει νόμιμα ως θέσμιος ενοικιαστής αυτών και τα χρησιμοποιεί ως την επαγγελματική της στέγη καταβάλλοντος ανελλιπώς τα ενοίκια στους αιτητές.
  26. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/1960για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  27. Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και αίτηση.
  28. Οι ενάγοντες δεν έχουν καμία πιθανότητα επιτυχίας στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και αίτηση.
  29. Οι αιτητές ουδεμία ζημιά υφίστανται ή υπέστηκαν και σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων καμία ζημιά δεν θα υποστούν.
  30. Δεν συντρέχει η προϋπόθεση του κατεπείγοντος και ούτε οποιαδήποτε άλλη ιδιαίτερη περίσταση που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, και δεν πληρείται η προϋπόθεση του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  32. Άνευ βλάβης και χωρίς επηρεασμό του λόγου ένστασης των καθ' ων η αίτηση ότι οι βελτιώσεις, μετατροπές και αναβάθμιση των επίδικων υποστατικών στις οποίες προέβη η 1η καθ' ης η αίτηση έγιναν κατόπιν γραπτής και προφορικής συμφωνίας μεταξύ του 1ου αιτητή και της 1ης καθ' ης η αίτηση κατά/ή περί το 1997 και έγιναν αποδεκτές από τους αιτητές, οι αιτητές εμποδίζονται από του να εγείρουν την υπό κρίση αίτηση καθότι έχει παρέλθει αδιαμαρτύρητα περίοδος πέραν των 18 χρόνων και τίποτε το επείγον δεν υπάρχει που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, τα οποία οι αιτητές δεν δικαιούνται.
  33. Δεν είναι ορθό και ούτε δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα με την υπό κρίση αίτηση διατάγματα.
  34. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης των αιτητών με έξοδα σε βάρος τους.
  35. Οι αιτητές δεν προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια (clean hands) και επιμελώς απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη προς την παρούσα αίτηση γεγονότα επιδιώκοντας την εξασφάλιση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, τα οποία δεν δικαιούνται.
  36. Οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι η καθ' ης η αίτηση είναι θέσμιος ενοικιαστής των επίδικων υποστατικών, τα οποία κατέχει νόμιμα και καταβάλλει ανελλιπώς το μηνιαίο ενοίκιο στους αιτητές.
  37. Οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι καταχώρησαν εναντίον της 1ης καθ' ης η αίτηση την αίτηση ενοικιοστασίου υπ' αριθμό Ε2/2012 Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού με την οποία επιδίωξαν την έξωση της από τα επίδικα υποστατικά δήθεν για σκοπούς κατεδάφισης και ανοικοδόμησης, όμως αργότερα απέσυραν την αξίωση τους εναντίον της 1ης καθ' ης η αίτηση κατόπιν παραδοχής ότι δεν εξασφάλισαν τις απαιτούμενες άδειες και εκκρεμεί προς εκδίκαση η ανταπαίτηση της 1ης καθ' ης η αίτηση εναντίον των αιτητών και η σχετική αίτηση τροποποίησης της.
  38. Οι αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι οι βελτιώσεις, μετατροπές και αναβάθμιση των επίδικων υποστατικών στις οποίες προέβη η 1η καθ' ης η αίτηση έγιναν κατόπιν γραπτής και προφορικής συμφωνίας μεταξύ του 1ου αιτητή και της 1ης καθ' ης η αίτηση κατά/ή περί το 1997 και έγιναν αποδεκτές από τους αιτητές, οι οποίοι επωφελήθηκαν από αυτές.
  39. Η νομική βάση της αίτησης των αιτητών είναι ελλιπής ή/και λανθασμένη ή/και ανύπαρκτη και οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται να εξαιτούνται την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων εναντίον των καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3, τα οποία δεν δικαιούνται.
  40. Η νομική βάση της αίτησης των αιτητών είναι ελλιπής καθότι δεν αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, δυνάμει του οποίου δύνανται να εκδοθούν διατάγματα χωρίς ειδοποίηση δεδομένου ότι συντρέχει η προϋπόθεση του κατεπείγοντος, η οποία δεν πληρείται στην υπό κρίση αίτηση.
  41. Η αίτηση των αιτητών είναι αβάσιμη καθότι με το κλητήριο ένταλμα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής οι αιτητές εδράζονται στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης, ενώ στην υπό κρίση αίτηση δεν δικογραφούνται στην νομική βάση της αίτησης τα σχετικά άρθρα του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, και ούτε τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα στηρίζονται ή αναφέρονται στο αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης.
  42. Δεν συμπεριλαμβάνονται στη νομική βάση της αίτησης της αιτήτριας τα άρθρα 43 και 46 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, που αναφέρονται στα αστικά αδικήματα της παράνομης επέμβασης και της οχληρίας αντίστοιχα, και ως εκ τούτου ο ενόρκως δηλούντος Στέλιος Μονιάτης δεν νομιμοποιείται από του να εγείρει τους αβάσιμους και αναληθείς ισχυρισμούς του περί δήθεν επέμβασης ή οχληρίας στα επίδικα υποστατικά και ούτε να εξαιτείται τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα.
  43. Ούτε οι αιτητές ούτε οποιοσδήποτε από αυτούς αποτελούν Πολεοδομική Αρχή εν τη έννοια του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972 ή οποιωνδήποτε τροποποιήσεων αυτού και ως εκ τούτου οι αιτητές εμποδίζονται (estoppel) από του να στηρίζονται στον εν λόγω Νόμο και να εξαιτούνται την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, τα οποία δεν δικαιούνται.
  44. Οι αιτητές δεν έχουν locus standi και δεν νομιμοποιούνται από του να στηρίζονται στον περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμο του 1972 και να εξαιτούνται την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, τα οποία δεν δικαιούνται.
  45. Άνευ βλάβης και χωρίς επηρεασμό των ανωτέρω λόγων ένστασης, η αίτηση των αιτητών είναι επίσης παράτυπη καθότι δεν εξειδικεύονται τα άρθρα του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972 επί των οποίων στηρίζεται η υπό κρίση αίτηση, η οποία σε κάθε περίπτωση είναι αβάσιμη και δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας.
  46. Κανένα άρθρο ή πρόνοια του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου του 1972 ή οποιωνδήποτε τροποποιήσεων αυτού δεν επιτρέπουν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ή οποιουδήποτε από αυτά.
  47. Η αίτηση των αιτητών είναι επιπόλαια (frivolous), ενοχλητική (vexatious) και καταχρηστική της διαδικασίας του Δικαστηρίου.
  48. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και αίτηση των αιτητών δεν καταδεικνύουν οποιαδήποτε αιτία αγωγής.
  49. Η ένορκη δήλωση του Στέλιου Μονιάτη που συνοδεύει την αίτηση των αιτητών είναι παράτυπη, αντικανονική και άκυρη καθότι εμπεριέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς επί γεγονότων, οι οποίοι είναι ανεπίτρεπτοι σε ένορκες δηλώσεις.
  50. Οι αιτητές και ο ενόρκως δηλούντος Στέλιος Μονιάτης εμποδίζονται από του να αναφέρονται σε κατ' ισχυρισμό κοινόκτητους χώρους καθότι τα επίδικα υποστατικά δεν έχουν εγγραφεί ως κοινόκτητη οικοδομή με βάση το Μέρος ΠΑ του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος, Κεφ.224, και ούτε τα σχετικά άρθρα του εν λόγω νόμου αναφέρονται στη νομική βάση της αίτησης.
  51. Οι ισχυρισμοί των αιτητών και του ενόρκως δηλούντα Στέλιου Μονιάτη περί δήθεν κοινόκτητων ή/και κοινόχρηστων χώρων στα επίδικα υποστατικά ή/και οι ισχυρισμοί του περί δήθεν επέμβασης των καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 3 σε αυτούς είναι αναληθείς, ατεκμηρίωτοι και αβάσιμοι.» Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Παναγιώτας Δημητρίου, εναγόμενης 2 αλλά και διευθύντριας της εναγόμενης
  52. Στην ένορκη της δήλωση ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης παραθέτοντας περισσότερα στοιχεία. Τονίζει το γεγονός ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 δεν έχουν καμία σχέση με την επίδικη ενοικίαση και ότι η εναγόμενη 1 είναι θέσμια ενοικιάστρια των καταστημάτων, οπότε ισχύουν οι πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Είναι της άποψης ότι οι αιτητές ενεργούν κακόπιστα με απώτερο στόχο την έξωση τους από τα καταστήματα, ώστε να καταστεί δυνατή η ενοικίαση τους στην εταιρεία LIDLE CYPRUS LTD. Σ' όσον αφορά τις διάφορες τροποποιήσεις που έγιναν στα καταστήματα αναφέρει ότι διεξήχθησαν με τη σύμφωνη γνώμη των εναγόντων. Καταλήγοντας εισηγείται την απόρριψη της αίτησης λόγω του ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου για έκδοση των διαταγμάτων. Οι δικηγόροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους υποστήριξαν τις θέσεις τους παραπέμποντας σε νομολογία. Ο μεν δικηγόρος των αιτητών εισηγήθηκε την έκδοση των διαταγμάτων, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  53. Από την άλλη ο δικηγόρος των εναγομένων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης κυρίως γιατί υπήρξε από πλευράς αιτητών απόκρυψη γεγονότων και γιατί δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και νομολογίας. Προβάλλει δε ως εμπόδιο την παρέλευση 18 χρόνων από την ημερομηνία που φέρεται οι εναγόμενοι να προέβησαν στις διάφορες μετατροπές των καταστημάτων. Αν και η αίτηση βασίζεται γενικά και στους περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμους, χωρίς να καθορίζονται οι συγκεκριμένες πρόνοιες του Νόμου, και σε άλλη νομοθεσία, εντούτοις στην γραπτή αγόρευση του ο δικηγόρος των αιτητών περιορίστηκε στο άρθρο 32 του Ν.14/
  54. Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο 32 έχουν καθοριστεί σε πληθώρα αποφάσεων και εκφράστηκαν με σαφήνεια και περιεκτικότητα στην υπόθεση Odysseos v. Α. Pieries Estates Ltd & Others
(1982)1 A.A.Δ 557 και είναι οι ακόλουθες τρεις:
  1. Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά τη δίκη,
  2. να υπάρχει ορατή πιθανότητα ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, και
  3. να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα. Πέρα από αυτές τις προϋποθέσεις θα πρέπει το Δικαστήριο να σταθμίσει τελικά αν είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα. Άλλα σχετικά στοιχεία είναι να ληφθεί υπόψη η διατήρηση του status quo. (Βλ. Π.Ε. 286/10 P & MA Restaurant Ltd v. Eric JohnWakeham, ημερ. 22.2.2013). Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται σε πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση εξετάζεται υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Παναγίδης ν. Παναγίδη
(2001)1 (Α) ΑΑΔ 397, αναφέρθηκε ότι πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει την απόδοση στους ενάγοντες των θεραπειών που δικαιούνται σύμφωνα με το Νόμο. Επίσης στην Κυρίσαββας κ.α. ν. Χάρη Κίζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ 1245 διευκρινίστηκε ότι ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Στην υπόθεση Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1 Α.Α.Δ. 741 αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι γεγονός ότι η νομολογία μας όσον αφορά την έννοια της ανεπανόρθωτης βλάβης, προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32, περιλαμβάνει όχι μόνο τη δυνατότητα πλήρους αποζημίωσης μετά τη δίκη. Όπως λέχθηκε στην πρόσφατη απόφαση Κώστα Ε. Κυρίσαββα κ.ά. ν. Χάρη Γ. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη.» (Βλέπε επίσης: Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231).» Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Τσιολάκκης & άλλη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 782 στη σελίδα 785, που αφορούσε επίσης σε αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, εκείνο που απαιτείται με την τρίτη προϋπόθεση είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία θέλει εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος.» Σχετική επίσης με την τρίτη προϋπόθεση είναι και η υπόθεση Παπαμιχαήλ ν. Παμπόρης Εργοληπτική Εταιρεία Λτδ
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 665 στην οποία αποφασίστηκε ότι η αναφορά στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ότι χωρίς την έκδοση του ζητούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ήταν επαρκής μαρτυρία που ικανοποιούσε και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/
  1. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των διαταγμάτων, αποφεύγοντας την εξέταση αμφισβητούμενων ζητημάτων, που θα πρέπει να αφήνονται να ακουστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και την εξαγωγή συμπερασμάτων που δυνατόν να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων. Έχω ανατρέξει στο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, όπου αναμφίβολα καταδεικνύεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την ακρόαση. Οι ενάγοντες, μέσω της ένορκης δήλωσης του Μονιάτη έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία ότι οι εναγόμενοι, που κατέχουν τα καταστήματα ως ενοικιαστές από το 1996 στη βάση γραπτής συμφωνίας ενοικίασης με την εναγόμενη 1, προέβησαν σε προέκταση των καταστημάτων και σε προσθηκομετατροπές και τροποποιήσεις σε κοινόχρηστους χώρους, ώστε να επεμβαίνουν παράνομα επί του ακινήτου των εναγόντων. Οι εναγόμενοι από την άλλη μέσω της ένορκης δήλωσης της εναγόμενης 2 τονίζουν την ιδιότητα της εναγόμενης 1 ως θέσμιας ενοικιάστριας των καταστημάτων και κάτω από την ιδιότητα αυτή οι οποιεσδήποτε μετατροπές έγιναν με τη συγκατάθεση των εναγόντων και στα πλαίσια της συμφωνίας ενοικίασης. Είναι περαιτέρω η θέση τους ότι η εναγόμενοι 2 και 3 δεν έχουν καμιά σχέση με τους ενάγοντες, εφόσον ενοικιάστρια είναι η εναγόμενη
  2. Δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι στο παρόν στάδιο δεν μπορεί να προβεί σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας μέσω των ενόρκων δηλώσεων και να αποφασίσει ως προς τον ακριβή χώρο επί του οποίου οι εναγόμενοι φέρεται να επενέβησαν παράνομα. Αρκεί μόνο η παράθεση στοιχείων ότι οι εναγόμενοι επενέβησαν σε χώρους που οι ίδιοι κρίνουν ως κοινόχρηστους. Επιπλέον στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε με τις ένορκες δηλώσεις των εναγόντων-αιτητών ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου
  3. δηλαδή οι αιτητές έχουν καταδείξει ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες, στην περίπτωση βέβαια που γίνουν αποδεκτές οι θέσεις τους. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καμιά μαρτυρία ότι σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν υπάρχει επίσης μαρτυρία ότι η τυχόν οποιαδήποτε ζημιά των εναγόντων σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Η μόνη σχετική αναφορά στην ένορκη δήλωση του Μονιάτη είναι στην παράγραφο 18 ότι στην περίπτωση μη έκδοσης των διαταγμάτων οι εναγόμενοι θα συνεχίσουν να αδικοπραγούν και να θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια των ιδίων και άλλων προσώπων και να χαλιναγωγούν το δικαίωμα της δημόσιας ασφάλειας και προστασίας των αιτητών και άλλων πολιτών. Σημειώνεται ότι η κατ' ισχυρισμό παράνομη επέμβαση σε κοινόχρηστους χώρους από πλευράς εναγομένων ξεκίνησε προ πολλών χρόνων, δηλαδή το 1997 με τις προσθηκομετατροπές και τις άλλες ενέργειες των εναγομένων αλλά μόλις πρόσφατα προχώρησαν δικαστικά με την καταχώρηση της Αγωγής και της υπό κρίση αίτησης. Δεν δόθηκε καμιά δικαιολογία για την καθυστέρηση αυτή αλλ' ούτε και προσκομίστηκε μαρτυρία, ότι μεσολάβησε οτιδήποτε από τότε που κατέστησε αναγκαία τη λήψη δικαστικών μέτρων και έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Συνεπώς κρίνω ότι η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί είναι ανεπαρκής για σκοπούς ικανοποίησης της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32, γι' αυτό και η αίτηση δεν μπορεί να πετύχει. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου που οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης θα εξετάσω και το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Με βάση όλα τα δεδομένα ενώπιον μου είναι κατάληξη μου ότι αυτό ευνοεί στην παρούσα περίπτωση τους εναγόμενους-καθ' ων η αίτηση. Η πορεία αυτή στη βάση των γεγονότων ενώπιον μου, φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας. Και στην περίπτωση ακόμη που πληρείτο και η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας θα έκλινε πάλι υπέρ των καθ' ων η αίτηση, εφόσον τα αιτούμενα διατάγματα είναι ουσιαστικά ταυτόσημα με τις θεραπείες της Αγωγής. Είναι νομολογιακά γνωστή η αρχή ότι είναι ανεπιθύμητη η έκδοση διαταγμάτων όταν με την έκδοση τους αποφασίζεται τελεσίδικα και η αγωγή (βλ. Michael v. Brevinos
(1969)1 A.A.Δ 578). Αν και είναι ανεπιθύμητο δεν αποκλείεται η έκδοση τους. Είναι θέμα ειδικών περιστάσεων της υπόθεσης. (βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ 2015) και Avila Management Services Ltd κ.α. ν. Frantisek Stepanek κ.α, (ανωτέρω) και Ελπίδα Αβερκίου ν. Θεο Κτηματική Λτδ κ.α., Π.Ε. 85/10 ημερ. 31.1.2013). Ένας άλλος λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να πετύχει η αίτηση είναι γιατί τα διατάγματα των παραγράφων Γ, Δ και Ε είναι προστακτικής φύσης και αναμφίβολα, σύμφωνα με τη νομολογία, δίνονται σπάνια, με φειδώ και με εξαιρετική περίσκεψη. Όπως όμως αναφέρεται και στο σύγγραμμα του David Bean: Injunctions, 8η Έκδ., σελ. 35-37, η έκδοση τους δεν αποκλείεται όταν υπάρχει η θεωρείται από το Δικαστήριο ότι υπάρχει επείγον θέμα προς εξέταση ή όπου η φύση των πραγμάτων είναι τέτοια που ενδεχομένως η μη έκδοση τους να επηρεάσει ανεπανόρθωτα την όλη πορεία της διαφοράς (βλ. Αίτηση Starport Nominees Ltd κ.α (Αρ.1)
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1272). Στην παρούσα περίπτωση όπου οι διάφορες κατ' ισχυρισμό παράνομες επεμβάσεις στους κοινόχρηστους χώρους άρχισαν από το 1997 σαφώς και δεν χαρακτηρίζουν την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, που έχουν προσταχτικό χαρακτήρα, ως επείγον θέμα που να δικαιολογεί την έκδοση τους στο στάδιο αυτό της διαδικασίας. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης δεν κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τους υπόλοιπους λόγους ένστασης που αφορούν κυρίως σε μονομερή αίτηση, εφόσον το Δικαστήριο στην παρούσα περίπτωση αρνήθηκε να επιληφθεί μονομερώς της αίτησης αλλά διέταξε την επίδοση της. Οπότε το θέμα απόκρυψης στοιχείων ή απόδειξης του κατεπείγοντος στα οποία έδωσε έμφαση ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση στην αγόρευση του δεν ενέχουν τη σημασία που τους αποδίδεται. Συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των εναγόντων-αιτητών, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της Αγωγής. (Υπ.)............. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αίτηση για συντηρητικά διατάγματα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.